H διεθνής αλληλεγγύη 50 χρόνια πριν στα Eπτάνησα Tου Mιχάλη N. Kατσίγερα Tην Kυριακή 17 Aυγούστου 2003, στις 8:30 το βράδυ, στο θέατρο «Kέφαλος» του Aργοστολίου, θα βρίσκονται, καλεσμένοι του δημάρχου της κεφαλληνιακής πρωτεύουσας Γεράσιμου Φόρτε, οι εκπρόσωποι των κρατών εκείνων που 50 χρόνια πριν προσέφεραν γενναιόδωρα τη βοήθειά τους και την αλληλεγγύη των πολιτών τους στους σεισμοπλήκτους της Kεφαλληνίας, της Zακύνθου και της Iθάκης. θα είναι εκεί οι πρεσβευτές των Hνωμένων Πολιτειών Tόμας Mίλερ και του Iσραήλ Pαμ Aβιράμ, ενώ η Pωσία, η Γαλλία, η Iταλία και η Σουηδία θα εκπροσωπηθούν από στελέχη των πρεσβειών τους. Kεντρικός ομιλητής θα είναι ο πρώην υπουργός Γεράσιμος Aποστολάτος. Πρόκειται για μια εκδήλωση ενθύμησης και ευγνωμοσύνης. Eνθύμησης των ανθρώπων που χάθηκαν και των υλικών και πολιτιστικών αγαθών που καταστράφηκαν. Eυγνωμοσύνης σε όλους εκείνους, που από την πρώτη στιγμή –όπως οι άνδρες του Iσραηλινού Nαυτικού πρώτοι από τους πρώτους– αντιμετώπισαν την καταστροφική μανία του Eγκέλαδου πλάι στους κατοίκους των τριών νησιών, αλλά και στα κράτη και στους απλούς πολίτες τους που συνέβαλαν με κάθε πρόσφορο τρόπο στην ανακούφιση, την περίθαλψη, την στέγαση και την παραμυθία των πληγέντων. Kαι δεν ήσαν λίγοι. Hσαν χιλιάδες πολλές οι ξένοι –όπως οι Γάλλοι και οι Bρετανοί– που προσέφεραν τον όβολό τους στους εράνους, οι οποίοι διοργανώθηκαν στις χώρες τους, στο πλαίσιο ενός σύγχρονου κύματος φιλελληνισμού. Kαι ήταν ουσιαστική η αρωγή τους, πλάι σ’ εκείνη πλειάδας κυβερνήσεων, αλλά και του ελληνικού κράτους, το οποίο, παρά τις αδυναμίες του, έσπευσε ήδη από τις 10 Aυγούστου –δηλαδή την επομένη του πρώτου καταστρεπτικού σεισμού στην Iθάκη και την περιοχή Σάμης– να στείλει το αρματαγωγό «Aλφειός» ως πρώτη άμεση βοήθεια. Kαι βεβαίως, δεν μπορεί κανείς να παραγνωρίσει τον πρώτο έρανο που οργάνωσε η Eκκλησία της Eλλάδος σε όλους τους ναούς της χώρας στις 15 Aυγούστου, ανήμερα της Παναγίας, ούτε και τη συμβολή του Eλληνικού Eρυθρού Σταυρού και άλλων ελληνικών οργανώσεων. Aλλά αν για τους Eλληνες η βοήθεια προς τους ομοεθνείς τους ήταν αυτονόητη υποχρέωση, για τους ξένους ήταν από περίσσευμα καρδιάς και γενναιοδωρίας. Aλλά και ηρωισμού, όπως εκείνου των ανδρών του Iσραηλινού Nαυτικού που αψηφώντας τον κίνδυνο ρίχτηκαν στη μάχη διάσωσης και βοηθείας, ενώ ο Eγκέλαδος λυσσομανούσε και αποτελειώσει ό,τι είχε απομείνει στις ψυχές των ανθρώπων και στην αντοχή των ερειπίων. H πρώτη προσφορά από κράτος ξένο ήταν της Bραζιλίας. Στις 11 Aυγούστου 1953 ο πρεσβευτής της Pούι Πινέιρο Γκουιλάρες στέλνει επιστολή συμπαθείας για τα θύματα στον υπουργό Eξωτερικών Στέφανο Στεφανόπουλο, την οποία συνοδεύει με επιταγή 100 δολαρίων επ’ ονόματι του Eλληνικού Eρυθρού Σταυρού. Eπρόκειτο για ποσό συμβολικό, αλλά και για πρωτοβουλία πλήρη ουσίας. Aκολούθησαν τα γενναία δοσίματα ισχυρών και μη κρατών. Aσφαλώς οι κάτοικοι της Zακύνθου, της Iθάκης και της Kεφαλονιάς που είχαν ζήσει τους σεισμούς δεν έχουν ξεχάσει τη μεγάλη σωστική επιχείρηση του Bρετανικού Nαυτικού που πλοία του έσπευσαν από τη Mάλτα. Δεν έχουν ξεχάσει την αμέριστη συμπαράσταση της Γαλλίας, η οποία ανοικοδόμησε τη Σάμη, την Aγία Eυφημία και τη Λακύθρα, ενώ ο Mορίς Σουμάν είχε με ραδιοφωνική έκκλησή του συναγείρει το γαλλικό έθνος στον έρανο υπέρ των σεισμοπαθών. Δεν έχουν ξεχάσει την ιταλική βοήθεια, την οποία ήδη από τις 12 Aυγούστου είχε προαναγγείλει ο πρεσβευτής Aλεσαντρίνι, αντίδωρο σε όσα έπραξαν οι Kεφαλλήνες σώζοντας Iταλούς στρατιωτικούς το 1943. Θα θυμηθούν την προσφορά 63.000 δολαρίων του Σοβιετικού Eρυθρού Σταυρού σε μια εποχή που οι ελληνοσοβιετικές σχέσεις άρχισαν να κινούνται για πρώτη φορά από τον Mάρτιο του 1947. Kαι βεβαίως ενθυμούνται τη μεγάλη προσφορά της Σουηδίας, η οποία κατασκεύασε νοσοκομείο και άλλα δημόσια κοινοφελή κτίρια. Kαι ακόμη της Δυτικής Γερμανίας, της Γιουγκοσλαβίας, της Tουρκίας, της Oλλανδίας, του Bελγίου, της Δανίας, της Nορβηγίας, της Iρλανδίας, του Kαναδά, της Nέας Zηλανδίας, της Nοτίου Aφρικής, της Πολωνίας, της Aιγύπτου της οποίας ο πρόεδρος, στρατηγός Nεγκίμπ, πήγε ο ίδιος στην ελληνική πρεσβεία στο Kάιρο. Aκόμη και αυτού του Λιχτενστάιν. Eπρόκειτο για ένα λαμπρό, ουσιαστικό και εργώδες επίτευγμα διεθνούς αλληλεγγύης. Tο ισραηλινό ναυτικό σπεύδει πρώτο Tέσσερα πλοία του Πολεμικού Nαυτικού του νεοσύστατου Kράτους του Iσραήλ υπό τη διοίκηση του ναυάρχου Σλόμο Eρέλ έπλεαν στις 12 Aυγούστου 1953 σε διεθνή ύδατα της Mεσογείου όταν έλαβαν το κατεπείγον μήνυμα SOS για βοήθεια. Tο μήνυμα ερχόταν από τη σεισμόπληκτη Kεφαλονιά. Aμέσως ο Eρέλ έβαλε πλώρη για το Aργοστόλι. Oι άνδρες του Iσραηλινού Nαυτικού ήσαν οι πρώτοι από τις διεθνείς δυνάμεις που έσπευσαν στον τόπο της καταστροφής. O φονικός σεισμός είχε μετατρέψει το Aργοστόλι σε ερείπια από όπου ακούγονταν βογκητά και εκκλήσεις για βοήθεια εγκλωβισμένων. Aκόμη, τις ώρες εκείνες, η έκταση παροχής ιατρικής περίθαλψης ήταν απελπιστικά μικρή, τα τρόφιμα ανεπαρκέστατα και το δίκτυο ύδρευσης καταστρεμμένο. Aμέσως, τα ισραηλινά πληρώματα χωρίστηκαν σε ομάδες, συγκροτώντας συνεργεία διάσωσης και παροχής πρώτων βοηθειών με φορεία, φάρμακα, νερό και γαλέτες. Πολλοί τραυματίες μεταφέρθηκαν πάνω στα ισραηλινά πολεμικά για περίθαλψη, ενώ ένα από αυτά έκανε συνεχή δρομολόγια, μεταφέροντας βαριά τραυματισμένους στην Πάτρα. Eπιπλέον Iσραηλινοί ναύτες συμμετείχαν στον απεγκλωβισμό θυμάτων από τα ερείπια. Πενήντα χρόνια μετά, την Kυριακή 17 Aυγούστου 2003, ο ναύαρχος Σλόμο Eρέλ θα είναι πάλι στην Kεφαλονιά συμμετέχοντας στην εκδήλωση μνήμης και ευγνωμοσύνης. Aκόμη θα είναι εκεί ο διοικητής της ναυτικής βάσης της Xάιφας αντιναύαρχος Γιουβάλ Tσουρ, ενώ δύο ισραηλινά πολεμικά στον κόλπο του Aργοστολίου θα θυμίζουν στους Kεφαλλήνες την πρώτη εκείνη ειρηνική και σωτήρια επιχείρηση του ισραηλινού Nαυτικού. Aμεση αμερικανική βοήθεια H άμεση αμερικανική βοήθεια προς τους σεισμοπλήκτους ήταν από τις ουσιαστικότερες. Mε εισήγηση του Aμερικανού επιτετραμμένου Tσαρλς Γιοστ, ο Eκτος Στόλος και οι αμερικανικές δυνάμεις από τη Γερμανία ετέθησαν επί το έργον. Eίναι χαρακτηριστική η αναφορά που έστειλε στις 5.30 το απόγευμα της 13ης Aυγούστου 1953 από το πλοίο «Δωρίς» ο αγωνιών για εφόδια εκπρόσωπος τής εν Eλλάδι Aμερικανικής Aποστολής Aσερ: «Tη στιγμή αυτή αποπλέουμε από το λιμάνι του Aργοστολίου όπου επικρατεί τρομακτική σύγχυση. Συνεργαζόμαστε με το αμερικανικό καταδρομικό “Σέηλεμ”, το οποίο έφθασε εδώ σήμερα. Eβοηθήσαμε στη μεταφορά των σοβαρότερα τραυτισμένων από το Ληξούρι. Kατευθυνόμαστε προς την Aσο με τρόφιμα, υγειονομικό υλικό και μαγειρείο εκστρατείας. Θα εγκαταστήσουμε εκεί κέντρο διάσωσης όπου θα μεταφέρουμε τους σοβαρά τραυματισμένους. Eπικρατεί πλήρης σύγχυση και απελπιστική ανάγκη για πόσιμο νερό. Yπάρχουν περίπου 400 νεκροί, μέχρι τώρα, στο Aργοστόλι και το Ληξούρι, αλλά υπάρχουν ακόμη περισσότεροι κάτω από τα ερείπια. Σταθερό ρεύμα προσφύγων καταφθάνει από τις ορεινές περιοχές, μεταξύ των οποίων άλλοι μπορούν να περπατήσουν, άλλοι είναι τραυματισμένοι, άλλοι πρέπει να μεταφερθούν με φορεία, ορισμένοι μάλιστα από αυτούς σχεδόν έρπουν. Στο Aργοστόλι λειτουργεί επί της ξηράς νοσοκομείο, στο οποίο περιθάλπονται 150 από τους πιο βαριά τραυματισμένους. Oι γιατροί του καταδρομικού «Σέηλεμ» προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Oι τραυματίες αυτοί προέρχονται από το Ληξούρι και το Aργοστόλι. Δεν γνωρίζουμε ακόμη ποια κατάσταση επικρατεί στην ορεινή περιοχή. Πριν από δέκα λεπτά αισθανθήκαμε έναν τρομερό κλονισμό. Eίδα τα βουνά της παραλίας να κατολισθαίνουν στη θάλασσα. Xρειαζόμαστε σκηνές, νερό και μαγειρεία εκστρατείας. Kαταφθάνουν συνεχώς άνθρωποι. Δεν υπάρχει χώρος για να κοιμηθούν και δεν υπάρχουν τρόφιμα για να σιτιστούν. Eκείνο το οποίο χρειαζόμαστε περισσότερο είναι το νερό».

γενέθλιον 84ον προς 85ον

Ετρεχε ο χρόνος την κατηφοριά για να φτάσει εις το τέρμα ,
χωλιασμένος φανερά , που δεν χώρεσα να μπώ στα κιτάπια του
καθώς το μελάνι τούσωσε και καταχώρηση δεν ήταν μπορετή.
Βλέπεις τα ατσιδέντε που στην ζωή τυχαίνουνε ,
την γνώση πρέπει να αφίνεις να σου λέει το πρέπον,
κι’υστερα με της αντίδρασης την δύναμη,
μη παραδώσεις εαυτόν αμαχητί , εις χείρας επιστημοσύνης.
Το δέον γενέσθαι, σου το μιλούν οι δύναμες,
και η ματιά, που σαν και κόβει τ΄αλλουνού την σκέψη,
διαθέτεις την αυτογνωσία δηλαδή, δεν ενδίδεις,
κι’έτσι γλιστράς από τες στελιασμένες τες ταλαιπωρίες
που την ζωή σου σε κίνδυνο την βάζουν.
Ετούτο το προοίμοιο, θεώρησα άρκούντως αναγκαίο
για πλήρη κατατόπιση των φίλων του δικτύου,
που μου κάνουν την τιμή να διαβάζουν τις παρόλες όπου γράφω στο γυαλί.
Ούτω πως τον χρόνο πούφερε δεινά στον δρόμο της ζωής, νενικήκαμεν,
αφίνοντας τον , στου παρελθόντος το ίσκιωμα , παρέα με τους άλλους.
Ατενίζοντας το 2010
και να ξέρετε πως το 10είναι το τυχερό μου, και με τα 84 υπό μάλης,
έμπλεος αισιοδοξίας για όλα τα μελούμενα
προσδοκώ και επιθυμώ για όλους εσάς καλές γιορτές ,υγεία και χρόνους πολούς.
λορνιόν.-κεφαλονια-και-κοσμος.

Η κραυγή που ανησύχησε την Αγκυρα

Οι καταγγελίες Βαρθολομαίου για τους περιορισμούς της Τουρκίας στην ελευθερία του Φαναρίου λαμβάνουν διαστάσεις στις ΗΠΑ

Του Αθανασιου Eλλις

Η συγκινητική κραυγή αγωνίας του Οικουμενικού Πατριάρχη στην αμερικανική τηλεόραση και η δραματική έκκλησή του υπέρ της ελευθερίας του Φαναρίου και της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, επανέφερε στο προσκήνιο τις αντίξοες συνθήκες κάτω από τις οποίες αγωνίζεται να επιβιώσει ο κορυφαίος θεσμός της Ορθοδοξίας.

Ο κ. Βαρθολομαίος έχει επανειλημμένως εκφράσει την απόγνωσή του σε ελληνικά και τουρκικά μέσα ενημέρωσης, αλλά αυτή τη φορά η Αγκυρα έχει λόγο να έχει θορυβηθεί. Και αυτό διότι η προβολή της συνέντευξης του Οικουμενικού Πατριάρχη από την υψηλής τηλεθέασης ενημερωτική εκπομπή «60 λεπτά» του δικτύου CBS και από έναν έγκυρο δημοσιογράφο που χαίρει ευρείας εκτίμησης, έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον της αμερικανικής κοινής γνώμης, με αποτέλεσμα η παρεμπόδιση της ελευθερίας του Φαναρίου να μην απασχολεί πλέον μόνο την ελληνοαμερικανική κοινότητα, αλλά να καθίσταται μέρος του ευρύτερου πολιτικού διαλόγου.

Τα Χριστούγεννα

Η συνέντευξη δόθηκε τον περασμένο Μάιο, αλλά το CBS επέλεξε να την προβάλει την τελευταία Κυριακή πριν από τα Χριστούγεννα, προσδίδοντας έτσι μια επιπλέον διάσταση στις εκκλήσεις του Οικουμενικού Πατριάρχη. Οι υπεύθυνοι της εκπομπής που είχαν μεταβεί στην Τουρκία και συνάντησαν τον κ. Βαρθολομαίο, δηλώνουν ακόμη και σήμερα γοητευμένοι από το ήθος, την απλότητα και την ανθρωπιά του, αλλά και συγκλονισμένοι από τις αδικίες που υφίσταται και τις κακουχίες που υπομένει. Σε μια χώρα όπου η θρησκευτική ελευθερία αποτελεί ύψιστο ανθρώπινο δικαίωμα και κορυφαίο κεκτημένο, δύσκολα μπορεί να αγνοήσει κανείς την επώδυνη εξομολόγηση του ηγέτη της Ορθοδοξίας ότι αισθάνεται «σταυρωμένος» και «πολίτης δεύτερης κατηγορίας». Ιδιαίτερα μάλιστα όταν αυτή προέρχεται από έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων που μιλάει θετικά για τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, και υποστηρίζει ένθερμα την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.

Την Αγκυρα προβληματίζει επίσης το αυξημένο κύρος του κ. Βαρθολομαίου. Μόλις πριν από ενάμιση μήνα, κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον, ο πρόεδρος Ομπάμα, ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν, η υπ. Εξωτερικών Κλίντον και οι ηγέτες Γερουσίας και Βουλής, είχαν επίσημες συναντήσεις μαζί του και παρέθεσαν σειρά δεξιώσεων προς τιμήν του, στις οποίες εξήραν την προσωπικότητά του και εκθείασαν τις προσπάθειές του υπέρ της ειρήνης, της θρησκευτικής ανοχής και της προστασίας του περιβάλλοντος. Ο Λευκός Οίκος τον περιέγραψε ως «ηγέτη παγκόσμιου βεληνεκούς», ενώ ο αντιπρόεδρος Μπάιντεν δήλωσε αλληλέγγυος στον αγώνα του και τον διαβεβαίωσε ότι «είμαστε όλοι μαζί σας», διότι «υπήρξατε πάντα γενναίος, ποτέ από θέση ασφάλειας, και έχετε ακούραστα αντιμετωπίσει αυτούς που επιχειρούν να διαβρώσουν την ισχύ της Εκκλησίας».

Η ελληνοαμερικανική κοινότητα, η οποία θρησκευτικά υπάγεται απ’ ευθείας στο Φανάρι, παρενέβη προς τον Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, εκφράζοντας ανησυχία ακόμη και για την προσωπική ασφάλεια του κ. Βαρθολομαίου. Εκτός της εσωτερικής πτυχής, που αφορά την ανταπόκριση της κυβέρνησης στο αίτημα των Ελληνορθόδοξων Αμερικανών πολιτών και ψηφοφόρων, υπάρχει και η διπλωματική διάσταση. Η Ουάσιγκτον έχει κάθε λόγο να στηρίξει το Οικουμενικό Πατριαρχείο καθώς η «εναλλακτική λύση» στην κορυφή της Ορθοδοξίας είναι το Πατριαρχείο Μόσχας.

Στην πολύπλοκη εξίσωση εμπλέκεται και η Ε.Ε. Η Αθήνα προειδοποίησε ότι η προστασία των θρησκευτικών ελευθεριών αποτελεί προϋπόθεση για την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, θέση που υιοθετούν πλήρως η Κομισιόν, αλλά και όλες οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ακόμη και αυτές που υποστηρίζουν ένθερμα την ένταξη της Τουρκίας στην Ενωση. Ταυτόχρονα, ο Οικουμενικός Πατριάρχης άφησε να εννοηθεί ότι ίσως αναγκασθεί να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ενας επιπλέον λόγος που η τουρκική κυβέρνηση αντέδρασε έντονα ήταν ότι η προβολή της συνέντευξης συνέπεσε με την πρόσφατη απαγόρευση της λειτουργίας του φιλοκουρδικού κόμματος από το Συνταγματικό Δικαστήριο, η οποία επανέφερε στην επιφάνεια το καυτό θέμα της καταπάτησης των δικαιωμάτων των μειονοτήτων στην Τουρκία, σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση Ερντογάν έχει επιχειρήσει ένα «άνοιγμα» προς τους Κούρδους.

Δύσκολη σχέση

Η νίκη του Ταγίπ Ερντογάν το 2002 είχε γεννήσει ελπίδες ότι η σχέση της επίσημης τουρκικής πολιτείας με το Φανάρι θα βελτιωνόταν, λόγω και της αυξημένης ευαισθησίας του συγκεκριμένου ηγέτη για τη θρησκεία. Υπήρξαν ενθαρρυντικές δηλώσεις, ακόμη και υποσχέσεις, αλλά μέχρι τώρα τα προβλήματα σε ό,τι αφορά την περιουσία του Πατριαρχείου, τη διαδικασία διαδοχής και τη Χάλκη, συνεχίζονται.

Φυσικά, το φαινόμενο δεν είναι πρόσφατο. Η σχέση του τουρκικού κράτους με το Φανάρι υπήρξε πάντα «δύσκολη». Χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση του Πατριάρχη Αθηναγόρα (1948-1972), ο οποίος παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε για κατανόηση, και τη διεθνή αναγνώριση που απέκτησε το Φανάρι στη διάρκεια της πατριαρχίας του, είδε την ελληνική κοινότητα να υπομένει τους φόνους, τις λεηλασίες και τις καταστροφές του ’55, τις απελάσεις του ’64 και την απαγόρευση της λειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης το ’71. Δύο χρόνια μετά τον θάνατό του σημειώθηκε και το τελευταίο κύμα μαζικής εξόδου Ελλήνων της Πόλης που ακολούθησε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

Ο Γκιουλ για Πατριαρχείο, Χάλκη

Διαχρονικά η Αγκυρα δεν αναγνωρίζει την οικουμενικότητα του Πατριαρχείου, ενώ διαδοχικές τουρκικές κυβερνήσεις έχουν υπαινιχθεί ότι εργάζονται για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, χωρίς να υπάρξει αποτέλεσμα. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον γράφοντα πριν από δυόμισι χρόνια, ο Αμπντουλάχ Γκιουλ είχε υποστηρίξει ότι «επετράπη στο Πατριαρχείο να παραμείνει στην Τουρκία μόνον για να παρέχει θρησκευτικές και πνευματικές υπηρεσίες στους ορθόδοξους και ελληνικής καταγωγής Τούρκους πολίτες της Κωνσταντινούπολης. Με άλλα λόγια, το να χαρακτηριστεί “οικουμενικό” το ελληνικό ορθόδοξο Πατριαρχείο του Φαναρίου αντιβαίνει στη Συνθήκη της Λωζάννης. Αφετέρου το Πατριαρχείο εκτελεί ελεύθερα και χωρίς εμπόδια τις θρησκευτικές του δραστηριότητες», ενώ για τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης είχε τονίσει ότι «διέκοψε τις εργασίες της το 1971 έπειτα από σχετική απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου που κάλυπτε όλα τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην Τουρκία. Με άλλα λόγια, η νομική απόφαση δεν στόχευε σ’ αυτή τη συγκεκριμένη σχολή... Αναζητούμε, ωστόσο, τρόπους για να υπερβούμε τα νομικά κωλύματα ώστε να διασφαλίσουμε την επαναλειτουργία της Σχολής μέσα στα όρια του Συντάγματός μας και του κοσμικού εκπαιδευτικού συστήματος».

kathimerini

Χριστούγεννα στο Τορόντο του 2009.

Χριστούγεννα στο Τορόντο του 2009. Μια ανατολή γιομάτη άγριες νεφώσεις φερμένες από τον Ατλαντικό..Το φως της μέρας θαμπό,οι δρόμοι ασπρομαυροι,τα δέντρα γυμνά γέρνουν στου αγέρα το πέρασμα , που με τα 22 ανατολικά μποφόρ του δεν σ’αφίνει ν’ανασάνεις.Ανθρωποι δεν κυκλοφορούν ,που και που σκυλοπατέρες διαβαίνουν ταράσσοντες την ησυχία του τοπίου.Τα κάρα σε στοίχιση έξω από τα σπίτια περιμένουν να κινηθούν από τ’αφεντικά τους. Τ α σπίτια στολισμένα με δέντρα και πολύχρωμα φώτα προσδίδουν φαντασμαγορίας ατμόσφαιρα, συνάδουσα το κοσμογενές συμβάν. Οι εκκλησιές ορθόδοξες ,καθολικές μα και των αλλων δογμάτων ανοιχτές από πρωίας περιμένουν την προσέλευση και τον οβολόν των χριστιανών .Δεν είναι νεωτερισμός ,είναι ανάγκη που ο Αη-Δημήτρης εχει μέρος της λειτουργίας του στην Αγγλική.Προσελκύει πάντα πολύ κόσμο που θέλει να καταλαβαίνει. Στην σκληράδα της ζωής η εκκλησιά δίνει λίγη ανακούφιση, σαν πλησιάζεις το Θείον.Ναί το πλησίασμα στον γεννηθέντα Χριστό προσφέρει αγαθά αισθήματα και χρόνο αγαλλίασης.Αποβραδίς περάσαμε καλά στο σπίτι με την σκέψη μας στον Γιάννη μας που μένει στην Αθήνα οικογενειακώς.Αποζητούμε το παιδί μας για την διαφορετικότητά του και την δύναμη των ιδεών που εκπέμπει.΄Τέλος πάντων , χρόνος για κάποια εκκλησιά ,είναι δύναμη ψυχής το άκουσμα του τροπαρίου /η γέννησή του Χριστέ ο Θεός ημών...../που σαν τελειώσει κι αφού συνειδητοποιήσεις το μεγαλείο που εκπέμπει η διδασκαλία του, νοιώθεις διπλά καλλίτερος άνθρωπος .Θεέ μου εχε μας καλά υπό την σκέπην σου και μη αφίσεις την γη σου να ξεφύγει της τροχιάς της.Δυνατόν να σε κακοκαρδίζουμε ώρες –ώρες μα η συγχωρια είναι προνόμιό ΣΟΥ. Λόρνιον.-

Οταν ο Αβέρωφ ζητούσε την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ Tου Στεφανου Kασιματη / kassimatis@kathimerini.gr Η ημερομηνία, κάτω ακριβώς από την επισήμανση «Προσωπική - Ακρως απόρρητη» είναι 20 Δεκεμβρίου 1989. Κατά σύμπτωση, δηλαδή, ήταν τέτοια μέρα πριν από είκοσι χρόνια, όταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ - Τοσίτσας, εκτός πολιτικής τότε, απέστειλε δακτυλογραφημένη επιστολή ένδεκα σελίδων στον τότε πρόεδρο της κυβερνήσεως Ξενοφώντα Ζολώτα. Η επιστολή, αδημοσίευτη ώς τώρα, έτυχε να είναι η τελευταία πολιτική παρέμβαση του ευπατρίδη πολιτικού, καθώς ύστερα από δεκατρείς ημέρες, στις 2 Ιανουαρίου, ο Αβέρωφ έφυγε από τη ζωή. Απευθυνόμενος στον Ξ. Ζολώτα με την οικειότητα της παλαιάς φιλίας τους («Αγαπητέ φίλε και συνεργάτα δύσκολων στιγμών», είναι η ιδιοχείρως γραμμένη προσφώνηση που χρησιμοποιεί ο επιστολογράφος), ο Αβέρωφ παρουσιάζει τη ζοφερή πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας τότε και εισηγείται να προσφύγει η κυβέρνηση στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η κατάσταση που περιγράφει ο Αβέρωφ στην απόρρητη επιστολή του θυμίζει πολύ τη σημερινή. Κατ’ αρχάς, ως προς την –επί της ουσίας– αδιαφορία των περισσοτέρων για τη φύση και τις πραγματικές διαστάσεις του οικονομικού προβλήματος της χώρας: «Ο μεν λαός δεν γνωρίζει την έκταση των “διαλύσεων” –δική σας η έκφραση– όλων των τομέων, αρκετοί δε από τους επωνύμους, ή δεν έχουν ακριβή γνώση των “διαλύσεων”, ή βολεύονται με αυτές, ή και προσδοκούν να βολευτούν», γράφει. Τη θυμίζει επίσης ως προς τους κινδύνους που συνεπάγεται: «Τα όσα εκάματε ανακουφίζουν για λίγο την κατάσταση, ιδίως ταμειακώς. Αλλά όταν μετά λίγους μήνες, δάνεια από το εξωτερικό δεν θα μας δίνει κανείς, όταν εσωτερικός δανεισμός θα είναι πρακτικώς αδύνατος, λόγω ελλείψεως αξιοπιστίας του Κράτους, όταν θα αρχίσουν να καταπίπτουν οι εγγυήσεις του Δημοσίου, όταν για να μην καταφύγουμε στην έκδοση χαρτονομίσματος θα δεσμεύουμε ακόμη περισσότερο υπέρ του Δημοσίου τις πάσης φύσεως ιδιωτικές καταθέσεις [...] τότε η οικονομία θα μαραθεί περισσότερο, ενώ θ’ ανθίσει η παραοικονομία». Τη θυμίζει, κυρίως, ως προς την αιτία του προβλήματος: «Ενας από τους στόχους της επιστολής μου είναι να σας μεταδώσω ό,τι έχω να πω, χωρίς να αντιπολιτευθώ κανέναν. Ο γέγονε γέγονε. Είμαι υποχρεωμένος να επισημάνω ότι γενική είναι η παραδοχή πως οι πολλοί διορισμοί υπήρξαν μια από τις κύριες αιτίες των ελλειμάτων του Δημοσίου και των Οργανισμών που εξαρτώνται από αυτό. Ως πότε θα γνωρίζουμε ένα από τα αίτια της φοβερής κρίσεως που περνάμε και θα διστάζουμε να το διορθώσουμε; [...] Είναι αδιανόητο να έχουμε κακή διοίκηση (λόγω πλεονασμού υπαλλήλων) και επιπλέον να δημιουργούμε εξ αυτού και άλλων αιτίων ελλείμματα που βουλιάζουν την οικονομία. Είναι αδιανόητο να λαμβάνουμε μόνο θέση θεατού έναντι του προβλήματος και να εξοικονομούμε απλώς χρήματα για να εκτελούμε πληρωμές. Αυτό, απλώς, αναβάλλει και ίσως δυναμώνει την έκρηξη της κρίσεως». Ο Αβέρωφ εισηγείται «αμέσως να σχηματισθούν ολιγομελέστατες επιτροπές αυστηρών και πεπειραμένων ανωτάτων υπαλλήλων, οι οποίες να εξετάσουν πόσοι υπηρετούσαν άλλοτε, πόσο αυξήθηκαν οι ανάγκες του τομέως και πόσοι υπηρετούν σήμερα» – κάτι που ώς σήμερα δεν έχει γίνει, οι ελληνικές κυβερνήσεις εξακολουθούν να μη γνωρίζουν την πραγματική έκταση του Δημοσίου. Με παραινετικό ύφος, που απευθύνεται στο φιλότιμο του Ξενοφώντος Ζολώτα («...ίσως αγνοήσατε το κύρος σας. Ισως παραγνωρίζετε το γεγονός ότι ο κόσμος από σας προσωπικώς αναμένει τις σωστές και δυνατές λύσεις»), ο Αβέρωφ τονίζει την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο που το ίδιο δημιούργησε: «Αν δεν γίνουν (σ.τ.σ.: βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση») από Κυβέρνηση Οικουμενική, προεδρευομένη από άριστο οικονομολόγο, που δεν έχει πολιτική ιδιότητα, πώς θα ζητήσουμε να γίνουν από Πρωθυπουργούς με πολιτική ιδιότητα, που μάλιστα ηγούνται κομμάτων με εκ διαμέτρου αντίθετα προγράμματα;». Ετσι, στην πέμπτη σελίδα της επιστολή του διατυπώνει τη γενναία πρότασή του: «Θα έλεγα γι’ αυτό, εσείς προσωπικώς να κάμετε κάτι που έτσι ή αλλιώς θα χρειαστεί αργότερα, για πολλούς άλλους λόγους: Να προσφύγετε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν θα ζητήσουμε καμία αναδρομή στο παρελθόν. Θα ζητήσουμε να μας πει πού βρισκόμαστε σήμερα, τι ακριβώς μπορούμε και τι πρέπει να κάνουμε. Θα ζητήσουμε να βοηθήσει για την εξεύρεση νέων δανείων και, αν κριθεί απαραίτητο, για την αναδιαπραγμάτευση του εξωτερικού χρέους που δεν μπορούμε πλέον να εξυπηρετήσουμε». Βεβαίως, πέραν των ομοιοτήτων, υπάρχουν και οι διαφορές του τότε με το σήμερα. Ωστόσο, η αξία της επιστολής Αβέρωφ σήμερα έγκειται στο εξής: Ενισχύει την υπόθεση ότι κανένα από τα κόμματα εξουσίας δεν μπορεί, μεμονωμένα, να επιχειρήσει τις απαραίτητες και δυσάρεστες δομικές παρεμβάσεις για την εξυγίανση του Δημοσίου και της οικονομίας. Και ο λόγος είναι ότι χρησιμοποίησαν το Δημόσιο ως το βασικό εργαλείο της πολιτικής κυριαρχίας τους, με αποτέλεσμα το κοινό συμφέρον να έχει συνθλιβεί κάπου μεταξύ του κομματικού και του δημοσιοϋπαλληλικού συμφέροντος. Ας μην περιμένουμε, λοιπόν, ότι η Μεταπολίτευση θα αυτοκτονήσει. Πιθανότερο είναι να καταρρεύσει –αντιστρέφοντας τον στίχο του Τ. Σ. Ελιοτ– με έναν κρότο, όχι με ένα κλαψούρισμα... Οι 100 ημέρες Αγχος έχει καταλάβει τους κυβερνητικούς, διότι στις 15 Ιανουαρίου τελειώνουν οι περίφημες πρώτες εκατό ημέρες του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και, σύμφωνα με τους υπολογισμούς των ειδικών, απομένει ακόμη η εκπλήρωση 57 δεσμεύσεων. Για τον λόγο αυτό, στενός συνεργάτης του Γιώργου τον καιρό της αντιπολίτευσης και σημερινό στέλεχος της κυβέρνησης επεξεργάζεται ρύθμιση νομοθετική, βάσει της οποίας από την καταμέτρηση θα αφαιρούνται τα Σαββατοκύριακα και οι επίσημες αργίες. Συζητείται ακόμη αν θα πρέπει να εξαιρούνται και οι ημέρες κατά τις οποίες ο Γιώργος απουσιάζει στο εξωτερικό (Αγιο Δομίνικο, Κοπεγχάγη, Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κ.λπ.), διότι ο νόμος προβλέπει ότι κατά την απουσία του πρωθυπουργού στο εξωτερικό τα καθήκοντά του στο εσωτερικό διεκπεραιώνει ο αντικαταστάτης του. Επ’ αυτού όμως εκφράζονται διαφωνίες απ’ όσους υποστηρίζουν ότι τέτοια σχολαστικότητα υπονομεύει το εγχείρημα και προδίδει τη σκοπιμότητα που υπηρετεί. Βλέπετε, η κυβέρνηση προτίθεται να παρουσιάσει το νομοσχέδιο «Περί θέσπισης αντικειμενικών κριτηρίων στην καταμέτρηση των πρώτων 100 ημερών», σε ειδική πανηγυρική εκδήλωση στο Ζάππειο, ως θεσμική μεταρρύθμιση υπέρ της διαφάνειας. Μάλιστα η νομοπαρασκευαστική επιτροπή εργάζεται πυρετωδώς, ώστε να κατατεθεί στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, εντός των 100 ημερών, υπολογιζομένων με τον συμβατικό τρόπο. Εσείς, πάντως, το διαβάζετε πρώτοι εδώ! (Και ελπίζω να μην το πιστέψατε, διότι –ευτυχώς– αστειεύομαι...)

Βίαιη προσαρμογή;

Tου Κωστα Καλλιτση / kkallitsis@kathimerini. gr

Υπάρχουν δύο συνδεόμενα αλλά διακριτά ζητήματα. Ενα, είναι η έντονη διάβρωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. To άλλο είναι η άμεση ανάγκη αναχρηματοδότησης του χρέους. Το ζητούμενο είναι η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, υπό τον περιορισμό να συνεχίσουμε να βρίσκουμε δάνεια - να μη μας γυρίσουν την πλάτη οι δανειστές. Το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας ραγδαία επιδεινώθηκε τα τελευταία χρόνια - πέσαμε περίπου 30 θέσεις στην παγκόσμια κλίμακα. Η είσοδός μας στην Ευρωζώνη ήταν η ευκαιρία να αυξήσουμε (ολική) παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα, με τους μικρότερους κραδασμούς. Αλλά, αντί ως μαξιλάρι ασφαλείας, χρησιμοποιήσαμε το ευρώ ως μαξιλάρι ύπνου. Ρητορεύοντας για την επιτυχία μας, δεν αλλάξαμε. Συνεχίσαμε (κράτος και ιδιώτες) να καταναλώνουμε δανειζόμενοι παράλογα, αδιαφορήσαμε για την παραγωγικότητα - καταντήσαμε ουραγοί στην Ε.Ε.

Η απώλεια ανταγωνιστικότητας, αναπόφευκτα κάποια στιγμή διορθώνεται. Διορθώνεται είτε σχεδιασμένα, με ένα κύμα μεταρρυθμίσεων, είτε βιαίως, με την προσαρμογή των εισοδημάτων προς τα κάτω από τις ανεξέλεγκτες δυνάμεις της αγοράς.

Ο κ. Γ. Παπανδρέου εισηγείται να επιδιώξουμε την προσαρμογή μέσα από μεγάλες μεταρρυθμίσεις. Δύσκολα θα βρεθεί κάποιος να διαφωνήσει ότι μια βιώσιμη, σταθερή βελτίωση της ανταγωνιστικότητας προϋποθέτει τέτοιες μεταρρυθμίσεις και ότι η μείωση των εισοδημάτων δεν επιλύει το πρόβλημα -το ανακουφίζει πρόσκαιρα. Και είναι βέβαιο ότι στην Ελλάδα μετά την είσοδο στην Ευρωζώνη, καταφέραμε να «αποφύγουμε» τις αναγκαίες μεγάλες μεταρρυθμίσεις στο κράτος, στην Παιδεία, στο Ασφαλιστικό, στο άνοιγμα και την ευελιξία των αγορών. Για να αντιστραφεί η φθίνουσα πορεία της ανταγωνιστικότητας, τέτοιες ανατροπές πρέπει να κάνουμε - τα άλλα είναι ασπιρίνες. Αυτό που δεν είναι βέβαιο, είναι αν μπορούμε να αποφύγουμε σήμερα το οδυνηρό ραντεβού με τη βίαιη προσαρμογή, αν δηλαδή έχουμε ακόμη την ευχέρεια αναπλήρωσης της ανταγωνιστικότητας μόνο μέσω μεταρρυθμίσεων. Θα φανεί. Ετσι ή αλλιώς, για τις μεταρρυθμίσεις απαιτείται χρόνος. Και φθάνουμε στο δεύτερο ζήτημα: Δεν θα έχουμε χρόνο αν δεν καταφέρουμε τον Ιανουάριο να αναχρηματοδοτήσουμε το χρέος. Δεν θα το καταφέρουμε αν δεν πείσουμε τους δανειστές μας ότι είμαστε αποφασισμένοι να «ματώσουμε», για να εξυγιάνουμε τα δημοσιονομικά μας. Τι μας ζητούν; Περικοπή δαπανών εδώ και τώρα. Δεν αλλάζει κάτι αν καταριόμαστε τους «κερδοσκόπους» - τα ξένα ασφαλιστικά ταμεία δεν αγοράζουν υποβαθμισμένα ομόλογα. Ούτε αν καταριόμαστε τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης - δεν φταίει το θερμόμετρο για τις παθογένειες που μας προκαλούν πυρετό. Ούτε μπορούμε να επιβληθούμε στις διεθνείς αγορές, αυτές επιβάλλονται - όποιος αμφιβάλλει ας ρωτήσει τη βρετανική λίρα…

Δυστυχώς, το μόνο κονδύλι που μπορεί να περικοπεί ουσιαστικά είναι το κονδύλι μισθοδοσίας - ίσο με το 40% των δαπανών του προϋπολογισμού. Τα υπόλοιπα είτε δεν περιορίζονται άμεσα είτε περιορίζονται ελάχιστα, αφού το 40% των δαπανών προορίζεται για την αποπληρωμή δανείων και το 20% για «φως, νερό, τηλέφωνο».

Αν «ματώσουμε», ίσως κερδίσουμε χρόνο για να αλλάξουμε. Αν όχι, θα αναλάβουμε τον κίνδυνο να χάνουμε περί τα 2,5 δισ. ευρώ για κάθε μία μονάδα διεύρυνσης του spread, το δημοσιονομικό πρόβλημα να μετατραπεί σε πρόβλημα του πιστωτικού συστήματος, να υποχρεωθούμε σε περικοπές με άτσαλο τρόπο υπό ξένη επιτροπεία και να βιώσουμε μια βαθιά ύφεση. Είναι πολύ κακό σενάριο για να ρισκάρει κάποιος την επαλήθευσή του.kathimerini

Τι είναι και τι δεν είναι «θεσμικές» αλλαγές

Tου Χρηστου Γιανναρα

Η Ευρωπαϊκή Ενωση και η Κεντρική της Τράπεζα ζητάνε από την Ελλάδα θεσμικές αλλαγές στη λειτουργία της οικονομίας προκειμένου να αντιμετωπιστεί η συντελεσμένη χρεοκοπία της χώρας. Οι επαγγελματίες της πολιτικής και η πλειονότητα των μέσων «πληροφόρησης» καμώνονται πως δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει η λέξη «θεσμικές». Εξαγγέλλουν, συνομολογούν, μηχανεύονται αλλαγές επιδερμικές, περιστασιακές, που αφορούν εισπρακτικές κυρίως μεθοδεύσεις, όχι τη λειτουργία των θεσμών.

Οσοι πολίτες διασώζουν ακόμη στοιχειώδη ορθολογισμό (αντιπαλεύουν τη μεταμόρφωσή τους σε ρινόκερους υπερασπιστές του «ασύλου», του εκτονωτικού πρωτογονισμού και πάσης «προοδευτικής» αλογίας) καταλαβαίνουν ό, τι και οι αρμόδιοι των Βρυξελλών: Πώς η οικονομία μιας χώρας είναι συνάρτηση της παραγωγικότητάς της και όχι των δανείων που συνάπτει. Ο πλούτος παράγεται, δεν χαρίζεται, είναι πάντοτε προϊόν εργασίας. Για να μετασχηματιστεί η εργασία σε πλούτο, πρέπει να λειτουργεί αγορά. Οταν μέρα παρά μέρα ή και συχνότερα η ιδεολογικοποιημένη ψυχανωμαλία νεκρώνει τη λειτουργία της πόλης και συνεπώς την αγορά, θεσμικό μέτρο για την ανάκαμψη της οικονομίας είναι να οργανωθεί η αστυνομία ακριβώς κατά το πρότυπο της Γερμανίας, της Αγγλίας, της Γαλλίας ή όποιας άλλης χώρας με συνεπή κοινωνικό (δηλαδή κοινωνούμενο) ορθολογισμό.

Η απλοϊκή, αλλά πανανθρώπινα βεβαιωμένη λογική λέει πως, όσο λιγότερο εργάζονται οι άνθρωποι τόσο λιγότερα παράγουν και τόσο φτωχότεροι γίνονται. Η πείρα από τις σχέσεις κάθε Ελληνα πολίτη με το δημόσιο οδηγεί σε διαπίστωση στατιστικά μη ελεγμένη, αλλά καθολικά βεβαιωμένη: Οτι, οποιαδήποτε μέρα σε οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία, το ένα τρίτο περίπου της υπαλληλίας απουσιάζει «νομίμως»: Κάνει χρήση κάποιου υπόλοιπου «κανονικής» άδειας ή έχει πάρει άδεια ειδική μιας ή δύο ημερών με συνεννόηση ενδο-συναδελφική ή απουσιάζει για λόγους ασθένειας που θα δικαιολογηθεί εκ των υστέρων ή, τέλος πάντων, «κάτι του έτυχε» και «θα καθυστερήσει».

Ασφαλώς υπάρχουν δημόσιες υπηρεσίες όπου οι υπάλληλοι εργάζονται εντατικά και άλλες όπου οι υπάλληλοι είναι προκλητικά αργόμισθοι, ίσως και δίχως αντικείμενο απασχόλησης, αναιδέστατα νωχελικοί ή αδιάφοροι. Αποκλείεται ωστόσο θεσμικά η μετακίνηση υπαλλήλων από υπηρεσίες με αργόσχολο πλεόνασμα προσωπικού σε άλλες με ελλείμματα προσωπικού. Εχουν κατορθώσει τον αποκλεισμό οι δυνάστες του κράτους και της κοινωνίας συνδικαλιστές.

Πάμπολλες οι περιπτώσεις μισθοδοτούμενης από το κράτος αργοσχολίας: Μόνιμο προσωπικό «τεχνικών» σε κάθε δημόσιο νοσοκομείο (μαραγκών, ηλεκτρολόγων, υδραυλικών, ελαιοχρωματιστών). Κάθε πρωί «χτυπάνε κάρτα» και αμέσως απέρχονται στις ιδιωτικές τους δουλειές. Προσθέστε και τους «συνοδούς ασανσέρ», προγραμματικά παρασιτικούς στα δημόσια νοσοκομεία. Τις δεκάδες «κηπουρών» ή «φυλάκων» σε μικροσκοπικά επαρχιακά μουσεία. Το ατέλειωτο πλήθος «αποσπασμένων» από περιφερειακές υπηρεσίες στους διαδρόμους των υπουργείων της Αθήνας.

Για την απλή λογική του απροκατάληπτου και μη συμβιβασμένου με την ψυχανωμαλία πολίτη, θεσμικές αλλαγές για τη σωτηρία της χρεοκοπημένης οικονομίας σημαίνει: Μηχανισμούς ελέγχου της παραγωγικότητας κάθε μισθοδοτούμενου από τον κρατικό κορβανά και άμεση απόλυση των παρασίτων. Επιτέλους, ας μετατεθούν οι αργόσχολοι στο Ταμείο Ανεργίας, προκειμένου να εξαρθρωθεί η κατεστημένη νοοτροπία ταύτισης του δημόσιου υπαλλήλου με τον δωρεάν σιτιζόμενο από το κράτος.

Ο υπερπληθωρισμός της δημοσιοϋπαλληλίας είναι ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα των επαγγελματιών της πολιτικής σε βάρος του κοινωνικού σώματος: Διορίζουν στο δημόσιο εξαγοράζοντας συνειδήσεις, εγκλωβίζοντας ψηφοφόρους στο κομματικό τους ποιμνιοστάσιο. Αλλά, τουλάχιστον, διαθέτουν με ειδεχθή ιδιοτέλεια το κοινωνικό χρήμα ασκώντας ένα είδος κοινωνικής πρόνοιας. Αν αυτό το χρήμα πρέπει να περισταλεί όταν είναι συντελεσμένη η οικονομική χρεοκοπία, πόσο πιο ριζική πρέπει να είναι η περιστολή των πακτωλών που διοχετεύονται απευθείας από το κρατικό ταμείο στα κόμματα. Χορηγείται το κοινωνικό αυτό χρήμα για την εξυπηρέτηση καθαρά συντεχνιακών συμφερόντων, πρόστυχης ιδιοτέλειας, εγωλαγνικών φιλοδοξιών: Να γίνει μηχανισμός προπαγανδιστικής εξαπάτησης του λαού, μισθοί και γραφεία της κομματικής καμαρίλας, στόλος από λιμουζίνες, καταιγισμός διαφημιστικής πλύσης εγκεφάλου των αφελών. Μόνο σε ένα χρόνο (2007) η Ν. Δ. χρηματοδοτήθηκε από τον φορολογούμενο δουλοπάροικο της κομματοκρατίας με 23 εκατομμύρια ευρώ, το ΠΑΣΟΚ με 21 εκατομμύρια, το ΚΚΕ με 5 εκατομμύρια, ο ΣΥΝ με 3,5, ο ΛΑΟΣ με 2. Σήμερα αυτά τα ποσά πρέπει να έχουν αυξηθεί κατά πολύ.

Θεσμικές αλλαγές για σωτηρία της χρεοκοπημένης οικονομίας σημαίνει: Διακοπή της χρηματοδότησης των κομμάτων. Να συναγωνιστούν επί ίσοις όροις (το επιτάσσει το Σύνταγμα) με οποιαδήποτε άλλη ομάδα πολιτών που έχουν διαμορφώσει πρόταση πολιτική και διεκδικούν την ψήφο των πολιτών. Να συναγωνιστούν προτάσεις, τεκμηριωμένες απόψεις, στοχεύσεις κοινωνικές. Οχι χρυσοπληρωμένα «επικοινωνιακά» τεχνάσματα και ψεύδη σε πολυτελείς συσκευασίες.

Θεσμική αλλαγή στη λειτουργία της οικονομίας είναι και η διακοπή μισθοδοσίας των άεργων «νονών» του δημοσιοϋπαλληλικού συνδικαλισμού, που για την κοινή συνείδηση πληρώνονται με κοινωνικό χρήμα μόνο για να μηχανορραφούν γκανγκστερικούς εκβιασμούς του λαϊκού σώματος, ετοιμάζοντας βουλευτικούς θώκους για πάρτη τους. Αλλά και περικοπή των κονδυλίων που χρειάζονται κάθε χρόνο τα Πανεπιστήμια για να επισκευάσουν τις φθορές και να αντικαταστήσουν κατεστραμμένο υλικό από τις «καταλήψεις», τους βανδαλισμούς, το πλιάτσικο που είναι το σπορ της «προοδευτικής» ψυχανωμαλίας. Και ας καταφύγει η αδρανοποιημένη πλειοψηφία διδασκόντων και διδασκομένων στη Δικαιοσύνη, να διεκδικήσει το κόστος των καταστροφών από τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς των εγκληματικών πράξεων.

Μοιάζει απλοϊκή η τετράγωνη λογική, μειονεκτική μπροστά στις «σοφιστικέ» επινοήσεις της κυρίαρχης συντεχνιακής ιδιοτέλειας. Τυπικό σύνδρομο στη σχέση κυριαρχίας - υποτέλειας, αφέντη - δούλου είναι και ο εκούσιος αλλά ανεπίγνωστος αυτοευνουχισμός της νοημοσύνης του δούλου, η ηδονή που εισπράττει όσο πληρέστερα καταργεί τη σκέψη και την κρίση του για να αναπαραγάγει παθητικά τις στερεότυπες υπαγορεύσεις του αλάθητου αφέντη. Τα κανάλια και οι εφημερίδες δίνουν εμφατική προβολή στα θλιβερά αυτά αναμασήματα των αρρωστημένων παιδιών, εμφανίζουν κοινωνικά κυρίαρχη τη δουλική αλογία.

Είτε για το «άσυλο» πρόκειται είτε για τον περυσινό Δεκέμβρη, η αδυναμία συνεννόησης δίνει εικόνα τέλειου κοινωνικού αδιεξόδου, εικόνα συλλογικής παράνοιας.

Για μια κοινωνία που βυθίζεται αυτάρεσκα στην αλογία, η οικονομική καταστροφή ή η ξενική κατάκτηση δεν μπορεί να είναι «μια κάποια λύση».

kathimerini

Κοινωνικά : Πλούσιο φωτογραφικό υλικό από το χριστουγεννιάτικο Αργοστόλι & το άναμμα του δέντρου
Αποστολέας joanna on 19/12/09 12:47 (181 αναγνώσεις)
Ένας πραγματικά μαγευτικός κόσμος έχει μετατραπεί το Αργοστόλι & ειδικά η Κεντρική Πλατεία Αργοστολίου, μετά το άναμμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου από το Δήμαρχο Αργοστολίου κ. Γιώργο Τσιλιμιδό το Σάββατο 12 Δεκεμβρίου. Φέτος ο Δήμος Αργοστολίου ντύθηκε στα γιορτινά, & μας εξέπληξε σίγουρα ευχάριστα με το χριστουγεννιάτικο στολισμό της πόλης, αλλά και τις ποικίλες δραστηριότητες για όλα τα γούστα & όλες τις ηλικίες... Απολαύστε τις φωτογραφίες από το χριστουγεννιάτικο Αργοστόλι...!! 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> 450)this.width=450" border="0" width="450"> Ευχόμαστε του χρόνου να συνεχιστεί αυτό το έργο & κάθε χρόνο να γινόμαστε καλύτεροι στην πρωτοτυπία, κάτι που αναμφισβήτητα λείπει από το νησί μας...

νυχτερινό το ταξείδι στο νησί

Eίπα να γράψω εντυπώσεις που να μη κινούνται στον χώρο της φαντασίας ,αντικειμενικές κατά τό κοινώς λεγόμενο. Πέταξα με νυκτερινή πτήση πρώτη φορά πάνω από την Ελλάδα, και δεν είναι υπερβολή να πω , πως τα μάτια μου χαρήκαν την πολυμορφία της χώρας που ξέρει να σκορπά δυνατό το φέγγος ,την λάμψη ,την μαγεία. .Διάφανη η φύση για την εποχή, σούλεγε μείνε εδώ ,μη φευγεις ξένε ,ολα είναι καλλίτερα εδώ . Η εποχή σε μας είναι ήπια , γλυκειά , προσφέρεται σε άσκηση -σε περίπατο στην γιομάτη άρωμα γη μας .Αφουγκράζεσαι το κύμα να σπάει στης ακρογιαλιάς τα βράχια ,απολαμβάνεις την δροσιά και την φρεσκάδα του αγέρα , ρουφάς την ευωδιά της θρούμπας και του Πεύκου πούναι ανάκατα με του ιωδίου την οσμή. Οι φιδίσιοι δρόμοι πλήρεις από ζωή και κίνηση λάμπουν στο φώς , που στις στροφές τους αγκαλιάζουν το αφρισμένο κύμα , για να σου προσφέρουν την μαγεία φυσικού ζωγραφικού πίνακα.. Λές πως κι’έγινε τούτο ? κι’ αναρρωτιέσαι για το πόσο η Ελλάδα άλλαξε! Και χαίρεσαι.Ναι νοιώθεις ικανοποίηση . Ξαφνικά λουσμένα στο φώς μεγάλα καράβια δένουν κάβους στην Πάτρα .Γιoμάτα Ιταλούς, δείχνει πως ανακάλυψαν κατι τι διαφορετικό στου φθινοπώρου την μισωσιά. Κι’ύστερα ατενίζεις στου σκοταδιού το βάθος την λάμψη του φωτός, που περίσια σκορπούνε του Ιονίου τα νησιά. Πλησιάζεις και θαμπώνεσαι από την φωτεινότητα της γης, την διαύγεια της ατμόσφαιρας της ,όπου σαν από τον μεγάλο Αίνο σκορπιούνται στον ορίζοντα οι ασπροκόκκινοι χρωματισμοί των ενεργειακών ανεμοστροβίλων , αφομοιώνεις την ψευδαίσθηση πως ζεις σε παραμύθι, μα ξέρεις ξένε , είσαι πάνω από μια απαστράπτουσα Κεφαλονιά.. Νησί τουριστικό της χώρας χωμένο στου Ιονίου την δύση, κράχτης της ομορφιάς του ωραίου της μουσικής, της περιπλάνησης ,του πολιτισμού. Ονειρο το ταξείδι ,αξέχαστο και ευεργετικό . Λορνιόν.

Εκεί όπου ο γεννιέται ο βυθός Μοναδική έκρηξη υποθαλάσσιου ηφαιστείου βιντεοσκοπήθηκε από ρομπότ

Associated Press

Το ρομπότ κυριολεκτικά βούτηξε το μηχανικό του βραχίονα στη λάβα

Σαν Φρανσίσκο

Η βαθύτερη έκρηξη υποθαλάσσιου ηφαιστείου που έχει δει ποτέ ανθρώπινο μάτι απαθανατίστηκε σε υψηλή ανάλυση από ρομποτικό βαθυσκάφος και τώρα υπόσχεται να αποκαλύψει νέα στοιχεία για το σχηματισμό του γήινου φλοιού κάτω από τους ωκεανούς. Εκρήξεις υποθαλάσσιων ηφαιστείων είχαν καταγραφεί πολλές φορές στο παρελθόν, είναι όμως η πρώτη φορά που το φαινόμενο καταγράφεται σε μεγάλο βάθος -1.200 μέτρων- και είναι αρκετά ισχυρό ώστε να δημιουργεί πραγματική ροή λάβας. Το τηλεχειριζόμενο βαθυσκάφος Jason συνέλεξε δείγματα και μετρήσεις και μετέδωσε 50 ώρες οπτικοακουστικού υλικού από την έκρηξη του ηφαιστείου Γουέστ Μάτα του Δυτικού Ειρηνικού, περίπου 225 χλμ νοτιοδυτικά της Σαμόα. «Καθώς η πίεση του νερού σε αυτά τα βάθη καταστέλλει τη βιαιότητα των ηφαιστειακών εκρήξεων, μπορέσαμε να πλησιάζουμε με το υποβρύχιο νερό μόλις μερικά πόδια από τν ενεργή έκρηξη» σχολίασε ο Μπομπ Έμπλεϊ της αμερικανικής Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA). Το Jason κυριολεκτικά βούτηξε το μηχανικό του βραχίονα στη λάβα για να συλλέξει δείγματα. Οι ερευνητές μπόρεσαν για πρώτη φορά να παρατηρήσουν το σχηματισμό ενός υλικού που ονομάζεται μπονινίτης και μέχρι σήμερα είχε βρεθεί μόνο σε ηφαιστειακά δείγματα άνω του ενός εκατομμυρίου ετών. Έγιναν επίσης μάρτυρες της απότομης γέννησης βασαλτικών πετρωμάτων που στερεοποιούνται σχεδόν ακαριαία κατά την επαφή τους με το ψυχρό νερό και σχηματίζουν γιγάντιους σβώλους. Η ανακάλυψη συναρπάζει επίσης τους βιολόγους, που ενδιαφέρονται να μελετήσουν τους παράξενους οργανισμούς που τρέφονται με χημικές ουσίες ηφαιστειακής προέλευσης. Το ταξίδι στο ηφαίστειο ξεκίνησε όταν ο Τζόζεφ Ρέσινγκ, ερευνητής του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον και επικεφαλής της αποστολής, ανίχνευσε ηφαιστειακό υλικό στα νερά έξω από τη Σαμόα το 2008. Η έκρηξη βιντεοσκοπήθηκε το Μάιο και το υλικό προβλήθηκε την Πέμπτη στο συνέδριο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης που πραγματοποιείται στο Σαν Φρανσίσκο. Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

16/12/09 19:22 Φαντασμαγορικό ντεμπούτο Το τηλεσκόπιο Herschel κοιτά τη σκοτεινή καρδιά του Αετού ESA Παρίσι Το καινούργιο ευρωπαϊκό διαστημικό τηλεσκόπιο Herschel, το μεγαλύτερο που έχει τεθεί ποτέ σε τροχιά, μετέδωσε μια εντυπωσιακή εικόνα ενός «μαιευτηρίου» άστρων, που κρυβόταν πίσω από γιγάντια, σκοτεινά νέφη σκόνης στον αστερισμό του Αετού. Η εικόνα, με τίτλο Μέσα στη Σκοτεινή Καρδιά του Αετού, εγκαινιάζει το νέο δικτυακό τόπο που δημιούργησε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) για να προσφέρει στο κοινό εύκολη πρόσβαση στις ανακαλύψεις του Herschel. Οι δύο φωτεινές περιοχές που διακρίνονται στην εικόνα αντιστοιχούν σε περιοχές όπου νεογέννητα άστρα κάνουν τα σύννεφα υδρογόνου να λάμπουν, εξηγεί ανακοίνωση της ESA. Περίπου 700 συμπυκνώματα αερίου και σκόνης που σταδιακά μετατρέπονται σε άστρα διακρίνονται στη φωτογραφία, η οποία καλύπτει μια περιοχή πλάτους 65 ετών φωτός, σε απόσταση περίπου 1.000 ετών φωτός από τη Γη. Μέχρι σήμερα, κανένα τηλεσκόπιο δεν μπορούσε να διαπεράσει την πυκνή σκόνη και να κοιτάξει στο εσωτερικό αυτής της περιοχής. Η μόνη ακτινοβολία που περνά μέσα από το διάσπαρτο υλικό και φτάνει μέχρι τη Γη είναι η ακτινοβολία στην περιοχή του άπω υπέρυθρου που καταγράφει το Herschel. Το τηλεσκόπιο, που εκτοξεύτηκε το Μάιο, παίρνει το όνομα του Ουίλιαμ Χέρσελ, του Βρετανού αστρονόμου που ανακάλυψε την υπέρυθρη ακτινοβολία στα τέλη του 18ου αιώνα. H υπέρυθρη ακτινοβολία του ουρανού γίνεται αντιληπτή από την απειροελάχιστη αύξηση της θερμοκρασίας που προκαλεί όταν πέφτει πάνω στον μεγάλο καθρέπτη του τηλεσκοπίου. Για το λόγο αυτό, τα όργανα του Herschel πρέπει να διατηρούνται σε θερμοκρασία 0,3 βαθμών Κέλβιν, ελάχιστα πάνω στο απόλυτο μηδέν των -273,15 βαθμών Κελσίου. Newsroom ΔΟΛ

Οικονομία | 16.12.2009

Ευρωπαϊκή στήριξη με αυστηρούς όρους στην Ελλάδα

Δρ. Ντανιέλα Σβάρτσερ

Η Ελλάδα χρειάζεται τη στήριξη της ΕE για να υπερβεί τη δημοσιονομική της κρίση και να αποτραπεί το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της. Αυτό υποστηρίζει η οικονομολόγος Ντανιέλα Σβάρτσερ σε συνέντευξή της προς την Deutsche Welle.

Η δημοσιονομική κρίση της Ελλάδας είναι στο επίκεντρο της δημοσιότητας αλλά και του προβληματισμού. Το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας ανησυχεί τις αγορές και τα οικονομικά ινστιτούτα, αλλά κυρίως τις κυβερνήσεις των χωρών μελών της ευρωζώνης, οι οποίες στηρίζουν τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης που παίρνει η κυβέρνηση Παπανδρέου, ζητούν όμως περισσότερα, χωρίς να υπόσχονται να βοηθήσουν. Μια εσφαλμένη τακτική, σχολιάζει η Γερμανίδα οικονομολόγος Ντανιέλα Σβάρτσερ (Dr. Daniela Schwarzer).

«Η ΕΕ να δεσμευθεί ότι θα στηρίξει την Ελλάδα σε περίπτωση αδυναμίας της να εξυπηρετήσει το χρέος της»

Δύσκολη η δημοσιονομική κατάσταση της ΕλλάδαςΗ κυρία Σβάρτσερ είναι επικεφαλής του ερευνητικού τμήματος ευρωπαϊκών υποθέσεων σε ένα από τα ισχυρότερα Think Tank της Γερμανίας: στο „Ίδρυμα Επιστήμη και Πολιτική“ (SWP). Προτείνει, λοιπόν, να βοηθηθεί η Ελλάδα και μάλιστα σε δύο επίπεδα. Το πρώτο αφορά στην άσκηση πιέσεων προκειμένου η Αθήνα να προωθήσει ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις και επώδυνες τομές και το δεύτερο είναι να αναλάβει δεσμεύσεις η ΕΕ έναντι της Ελλάδας προκειμένου να αποτραπούν κερδοσκοπικές επιθέσεις, που πιθανότατα θα επιδείνωναν το δημοσιονομικό πρόβλημα.

«Η ΕΕ οφείλει να παίξει εδώ ρόλο, καθώς εάν οι Ευρωπαίοι εταίροι καταστήσουν σαφές στις αγορές ότι θα στηρίξουν την Ελλάδα σε περίπτωση που η χώρα περιέλθει σε αδυναμία πληρωμών, αυτό θα ενίσχυε και την εμπιστοσύνη των αγορών προς την Ελλάδα», τονίζει η κ. Σβάρτσερ. Αυτή η διπλή στρατηγική που τηρεί σήμερα η Ευρώπη –από τη μία προειδοποιήσεις και από την άλλη χαλαρές υποσχέσεις στήριξης με μισή καρδιά- αντανακλά την υπόθεση ότι «εάν οι αγορές χάσουν την εμπιστοσύνη τους στην Ελλάδα τότε η χρεοκοπία καθίσταται αυτοτροφοδοτούμενη προσδοκία των αγορών».

Διαρθρωτικές αλλαγές και επώδυνες τομές

Δεν αντέδρασαν οι αγορές στα μέτρα που εξήγγειλε ο Γιώργος ΠαπανδρέουΗ Ντανιέλα Σβάρτσερ τεκμηριώνει τη διαπίστωσή της, επικαλούμενη το γεγονός ότι παρά τα μέτρα εξυγίανσης που εξήγγειλε ο Έλληνας πρωθυπουργός, οι αγορές δεν αντέδρασαν. Η Ελλάδα χρειάζεται λοιπόν στήριξη από την ΕΕ, όχι όμως „λευκή επιταγή“. Και αυτό άμεσα προτού η χώρα αντιμετωπίσει πρόβλημα πληρωμών, θα διευκρινίσει η Γερμανίδα οικονομολόγος: «Σίγουρα η βοήθεια αυτή δεν θα πρέπει να είναι “λευκή επιταγή“. Εάν οι Ευρωπαίοι πουν στην Ελλάδα “είστε ασφαλείς κάνετε ότι καταλαβαίνετε“, θα χαλαρώσουν οι μεταρρυθμιστικές πιέσεις που ασκούνται στον Παπανδρέου και η κοινή γνώμη δεν θα καταλάβαινε, γιατί θα πρέπει να κάνει θυσίες. Θα πρέπει λοιπόν η στήριξη να συνδέεται με αυστηρούς όρους για διαρθρωτικές αλλαγές και τομές. Και όλα αυτά προτού προκύψει η ανάγκη να δανειστεί η Αθήνα χρήματα από τις άλλες χώρες της ευρωζώνης. Προτού λοιπόν οι αγορές χάσουν την εμπιστοσύνη τους στην Ελλάδα, θα πρέπει η ΕΕ να εγγυηθεί ότι θα βοηθήσει και παράλληλα να καταστήσει σαφές ποιες είναι οι μεταρρυθμιστικές της απαιτήσεις από την Ελλάδα», επισημαίνει η Ντανιέλα Σβάρτσερ.

Περιορισμός της δημοσιονομικής κυριαρχίας

Προσπάθειες για την αποκατάσταση της ελληνικής αξιοπιστίας καταβάλλει ο Γιώργος ΠαπακωνσταντίνουΕάν παρόλα αυτά η κυβέρνηση, στην προκειμένη περίπτωση η ελληνική κυβέρνηση, δεν προωθήσει τις δέουσες μεταρρυθμίσεις τότε θα πρέπει η εν λόγω συμφωνία με την ΕΕ να προβλέπει τον περιορισμό της δημοσιονομικής της κυριαρχίας, προτείνει η Γερμανίδα ερευνήτρια και διευκρινίζει: «Σε αυτή την περίπτωση η ΕΕ εγγυάται την φερεγγυότητα της Ελλάδας έναντι των αγορών, λαμβάνει όμως το δικαίωμα για μερικά χρόνια να ελέγχει και να εγκρίνει τον προϋπολογισμό της χώρας. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα καταρτίζει και θα ψηφίζει τον προϋπολογισμό, αλλά ότι η Ελλάδα θα πρέπει να τον παρουσιάζει στις Βρυξέλλες, οι οποίες θα τον εγκρίνουν ή όχι. Η πρότασή μας αυτή ισχύει, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν παρόμοιο πρόβλημα. Έτσι θα αποκρουστούν οι κερδοσκοπικές επιθέσεις και θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των αγορών στις εν λόγω χώρες».

Το σενάριο Lehman Brothers

Η Γερμανίδα οικονομολόγος θεωρεί υπαρκτό τον κίνδυνο η Ελλάδα να γίνει η Lehman Brothers της ΟΝΕ, όχι εξαιτίας μιας κακής πολιτικής που ασκεί η κυβέρνηση, αλλά επειδή οι χρηματοπιστωτικές αγορές θα προκαλέσουν την κρίση.

Τέλος η Ντανιέλα Σβάρτσερ τάσσεται υπέρ του συντονισμού όχι μόνο της δημοσιονομικής πολιτικής των κρατών μελών της ευρωζώνης, αλλά και της οικονομικής πολιτικής. Η ψαλίδα μεταξύ των χωρών της ευρωζώνης στο πεδίο της ανταγωνιστικότητας έχει ανοίξει επικίνδυνα θα πει η οικονομολόγος, τονίζοντας ότι αυτό θα προκαλούσε αργά ή γρήγορα παντού προβλήματα ανάπτυξης. Θα πρέπει λοιπόν οι χώρες-μέλη της ευρωζώνης να συντονίζουν και την οικονομική τους πολιτική.

Συνέντευξη, ρεπορτάζ: Σταμάτης Ασημένιος

Υπεύθ. Σύνταξης: Βιβή Παπαναγιώτου

from DW.

Επισκόπηση τύπου | 16.12.2009

Η Ελλάδα και οι αδυναμίες της ευρωπαϊκής μεσογειακής πολιτικής

Για αυστηρά και οδυνηρά μέτρα κάνει λόγο ο Γιώργος Παπανδρέου

Διεξοδική ανάλυση των ευρωπαϊκών αδυναμιών και της ελληνικής κρίσης φιλοξενεί σήμερα η γερμανική εφημερίδα Die Welt.

«Η ελληνική κρίση δείχνει τις αδυναμίες της ευρωπαϊκής μεσογειακής πολιτικής – νέες προοπτικές για το Νότο», με αυτό τον τίτλο αναλύει την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα η γερμανική εφημερίδα Die Welt στο κύριο σχόλιό της:

«Οι διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές δεν είναι κοντόφθαλμες. Όταν υποβαθμίζουν την πιστοληπτική ικανότητα μιας χώρας, αποφασίζουν ταυτόχρονα και για τις προοπτικές ανάπτυξής της. Τώρα βρέθηκε στο στόχαστρο η Ελλάδα. Έτσι μέσα σε λίγους μήνες αυξήθηκε δραστικά το καπέλο επικινδυνότητας των ελληνικών κρατικών ομολόγων και πολλοί κάνουν λόγο για χρεοκοπία, επειδή το δημόσιο έλλειμμα φθάνει το 13% του ΑΕΠ ….» Και η εφημερίδα, αφού επισημαίνει το πρόβλημα της διαφθοράς και του πελατειακού συστήματος, εκτιμά:

«Ο δρόμος ανάπτυξης που ακολουθεί η Ελλάδα δεν προσφέρει αρκετές δυνατότητες για εξυγίανση της χώρας, διότι χαρακτηρίζεται από στενότητα, αν και πρόκειται για ένα κακώς εννοούμενο ευρωπαϊκό δρόμο. Η Ελλάδα προσανατολίστηκε τις τελευταίες δεκαετίες αποκλειστικά και μόνον προς την Ευρώπη. Στο Βορρά αναζητούσε τους εταίρους της, τις αγορές της για την αγροτική, την περιβαλλοντική και την εκπαιδευτική της πολιτική.»

«Η χώρα μετατράπηκε σε αναπόσπαστο κομμάτι του ευρωπαϊκού πυρήνα και συντόνιζε τα πάντα στραμμένη μόνον προς το Στρασβούργο και τις Βρυξέλλες.

Έτσι η Ελλάδα εγκατέλειψε σιγά – σιγά τον ρόλο της σαν κέντρο της ανατολικής Μεσογείου και εκείνον του διαμεσολαβητή μεταξύ Ευρώπης και Ασίας και Αφρικής. Παλιά η Ελλάδα είχε ως ‘Βορράς του Νότου’ μια αποστολή που της παρείχε αυτοπεποίθηση. Κατόπιν ως ‘Νότος του Βορρά’ κατήντησε να παίζει δευτερεύοντα ρόλο, αλλά το χάπι αυτό το γλύκαναν τα κοινοτικά κονδύλια και η παρουσία της στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή.»

«Μέσω της παρούσας κρίσης όμως έγινε προφανές ότι μια χώρα όπως η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει υπ’ αυτές τις συνθήκες….η ευρωπαϊκή αγορά είναι πολύ μικρή, διότι εκεί συγκεντρώνονται πολλοί και δεν αρκεί πια ούτε για την αγροτική οικονομία ούτε για την περαιτέρω βιομηχανική της ανάπτυξη. Επιπλέον η Ελλάδα δεν μπορεί να αξιοποιήσει σε αυτό τον χώρο το ιδιαίτερο πολιτιστικό της αποθεματικό, ούτε να εκμεταλλευθεί τις διασυνδέσεις της με την ανατολική Μεσόγειο….»

Και η εφημερίδα καταλήγει:

«Η κρίση πρέπει να γίνει το εφαλτήριο για την Ευρώπη για μια αυτοκριτική εξέταση. Χωρίς αυτό να σημαίνει το τέλος της ευρωπαϊκής ιδέας. Απλώς το ευρωπαϊκό μας σπίτι δεν μπορεί πια να είναι ένα σύστημα αυτάρκειας. Πρέπει να υπάρξουν και νέες πτέρυγες και νέες διασυνδέσεις προς τα έξω. Ίσως η Μεσογειακή Ένωση να είναι ένα άνοιγμα. Καιρός να αποδείξει την αξία της.»

Πόση απήχηση βρίσκει το πρόγραμμα σύγκλισης της ελληνικής κυβέρνησης;

«Δύσκολοι οι καιροί για τους Έλληνες», τιτλοφορεί τέλος ηFrankfurter Rundschau την ανταπόκριση του Γκερντ Χέλερ με θέμα την ομιλία Παπανδρέου στο Ζάππειο:

«Ο Παπανδρέου ξέρει ότι το καράβι βρίσκεται σε κίνδυνο και προειδοποίησε: ‘ελλοχεύει ο κίνδυνος να πνιγούμε στα χρέη μας’…..Όμως πως θα καταφέρει ο Παπανδρέου να φθάσει του χρόνου το έλλειμμα στο 9% δεν είναι ακόμη εντελώς σαφές…Του χρόνου η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει να σταματήσει πλήρως τις προσλήψεις στο δημόσιο, από το 2011 θα καλύπτεται μόνον η μια στις πέντε κενή θέση. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που παίρνουν πάνω από 2000 ευρώ μηνιαία δεν θα πάρουν αύξηση του μισθού τους, ενώ οι χαμηλόμισθοι θα λάβουν τιμαριθμική αναπροσαρμογή. Επίσης οι μισθοί των υπουργών, των βουλευτών και των μάνατζερ στις κρατικές επιχειρήσεις θα μειωθούν…Ταυτόχρονα κεντρικό σημείο των μέτρων του Παπανδρέου είναι και η καταπολέμηση της διαφθοράς.»

Και η εφημερίδα εκτιμά:

«Παρ’ όλα αυτά το πρόγραμμα σύγκλισης της κυβέρνησης Παπανδρέου βρίσκει ελάχιστη απήχηση.

Ο αρχηγός της συντηρητικής αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνης Σαμαράς δηλώνει ότι το πρόγραμμα είναι ‘ασαφές και γενικόλογο’, ενώ δεν φαίνεται να πείστηκαν ούτε οι χρηματοπιστωτικές αγορές. Χθες Τρίτη έπεσαν πάλι τα ελληνικά κρατικά ομόλογα.»

Επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου

Υπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου

from DW