| Τα κομματικά τρωκτικά Του Νικου Νικολαου Η φτώχεια είναι πλέον ενδημικό φαινόμενο στις χώρες της ελεύθερης οικονομίας μιας και οι άτεγκτοι νόμοι της αγοράς απωθούν, καθημερινά, στο κοινωνικό περιθώριο πλήθος από ηλικιωμένους, άνεργους, νέους και γυναίκες. Πρόκειται για ένα βουερό ποτάμι στο οποίο πνίγονται οι ζωές, οι ελπίδες και τα όνειρα εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων. Από τις πλουσιότερες μέχρι τις φτωχότερες χώρες, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι την Ινδία, από τη Γερμανία μέχρι το Μάλι της Αφρικής οι φτωχοί πληθαίνουν, καθώς η παγκοσμιοποίηση, όπως μαρτυρεί και η Διεθνής Τράπεζα, επιτείνει την ανισοκατανομή του εισοδήματος. Το πλουσιότερο 1% του παγκόσμου πληθυσμού –κάτοικοι της Ευρώπης και των ΗΠΑ– κατέχει περισσότερο από το 40% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ το πλουσιότερο 10% κατέχει το 85% αυτού του πλούτου. Τα στοιχεία είναι όντως ανατριχιαστικά και εδώ και χρόνια ο ΟΗΕ με πρωτοβουλία του κ. Ανάν έχει συμβολικά ανακηρύξει τη 17η Οκτωβρίου ημέρα αγώνα κατά της φτώχειας για να ευαισθητοποιήσει τις κυβερνήσεις και να τις παρακινήσει να πάρουν μέτρα κοινωνικής αλληλεγγύης. Είναι ευτύχημα ότι στη χώρα μας ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο κ. Κάρολος Παπούλιας, ηγείται, ηθικά τουλάχιστον, στον αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη και δεν είναι τυχαίο ότι την παραμονή του κοινωνικού και πολιτικού διαλόγου για το ασφαλιστικό δήλωσε ότι: «Καμία κοινωνία δεν μπορεί να ευημερήσει πραγματικά όταν υπάρχουν εκρηκτικές οικονομικές ανισότητες που δυναμιτίζουν την κοινωνική συνοχή». Στη χώρα μας η φτώχεια πλήττει περίπου το 20% του πληθυσμού (για το 2004 το όριο της φτώχειας ήταν 5.650 ευρώ ανά άτομο ετησίως) και η σφιχτοδεμένη ελληνική οικογένεια απορροφάει τα πιο αναξιοπαθούντα μέλη της. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε την Τετάρτη ένα σχέδιο νόμου για την ίδρυση του Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής, το οποίο θα προικοδοτηθεί σε πρώτο στάδιο με 500 εκατ. ευρώ για να δίνει εισοδηματικές ενισχύσεις σε όσους συμπολίτες μας έχουν πραγματική ανάγκη. Πολύ καλό το μέτρο όταν μάλιστα προβλέπεται ότι σταδιακά οι πόροι του Ταμείου θα φτάσουν τα 2 δισ. ευρώ. Ομως, υπάρχει ο κίνδυνος οι καλές προθέσεις της κυβέρνησης να φαλκιδευθούν ή αναιρεθούν στην πράξη από τα κομματικά τρωκτικά που και σήμερα πλουτίζουν, λεηλατώντας τα χρήματα των φορολογουμένων που πηγαίνουν στην κοινωνική πρόνοια. Πράγματι, παρά το γεγονός ότι οι κοινωνικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι στη χώρα μας ισοδύναμες με το μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο (26% έναντι 27,6%) μόλις το 13% των φτωχών ξεφεύγει από το όριο της φτώχειας, έναντι 38,5% στην Ευρώπη. Γιατί; Διότι όπως στην υγεία και στην παιδεία τα λεφτά των φορολογουμένων σπαταλώνται από τα κομματικά κυκλώματα που τα διαχειρίζονται, το ίδιο συμβαίνει και με τα κονδύλια για τη φτώχεια. |
Comments