Τι γράφει ο ξένος τύπος. από καθημερινή

HERALD TRIBUNE Το δίλημμα της Μπούτο Λίγο πριν από τη βομβιστική επίθεση σε βάρος της Μπεναζίρ Μπούτο, στο Καράτσι, οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» έγραφαν: Η μεγαλύτερη πρόκληση για την Μπεναζίρ Μπούτο είναι να εξαργυρώσει τρόπον τινά τη δημοτικότητά της και τη δεξιοτεχνία της προκειμένου να εκμεταλλευτεί αυτό το μικρό πολιτικό άνοιγμα, μετατρέποντάς το σε κάτι που θα μπορούσε να μοιάζει με «δημοκρατία στα σπάργανα». Το πρώτο της βήμα θα είναι να πείσει τον κόσμο πως οι κοινοβουλευτικές εκλογές είναι ανοικτές σε όλους, περιλαμβανομένου και του επί σειράν ετών εξόριστου Ναουάζ Σαρίφ, πρώην πρωθυπουργού του Πακιστάν, ο οποίος επέστρεψε πρόσφατα, αλλά με το που πάτησε το πόδι του στη χώρα τον εξόρισαν στη Σαουδική Αραβία. Η Μπεναζίρ Μπούτο θεωρεί ότι τόσο ο Σαρίφ, όσο και η ίδια αποτελούν τη χρυσή πολιτική εφεδρεία της χώρας, ότι είναι δημοφιλείς και ότι χωρίς τη δική τους συμμετοχή, δεν θα υπάρξουν εχέγγυα δημοκρατίας στο Πακιστάν. Η βοήθεια της Ουάσιγκτον θα είναι σημαντική και κρίσιμη σ’ αυτήν τη φάση. Μέχρι τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αγκαλιάσει τον πρόεδρο Μουσάραφ, επιβραβεύοντάς τον για την πολιτική του εναντίον των Ταλιμπάν. Ωστόσο, οι εξελίξεις έδειξαν ότι τα πράγματα ξέφυγαν από τα χέρια του Πακιστανού προέδρου και στο κομμάτι του Πακιστάν που συνορεύει με το Αφγανιστάν (εκεί όπου δεν ισχύουν οι νόμοι του κράτους, αλλά οι νόμοι των τοπικών φυλάρχων) οι Ταλιμπάν αναδιοργανώνονται. Τώρα, η Αμερική οφείλει να βοηθήσει την Μπεναζίρ Μπούτο να οδηγήσει το Πακιστάν στη δημοκρατία. Η βομβιστική επίθεση, ωστόσο, δημιουργεί καινούργια δεδομένα. THE NEW YORK TIMES Η μεσαία τάξη στις ΗΠΑ Με αφορμή την προσπάθεια της υποψηφίας για το χρίσμα των Δημοκρατικών Χίλαρι Κλίντον να προσεγγίσει τη μεσαία τάξη, η δημοσιογράφος των «Νιου Γιορκ Τάιμς» Judith Warner καταφεύγει στη θεωρία του Μάσλοου, για να περιγράψει το χάσμα ανάμεσα στην ανώτερη και τη μεσαία τάξη στις ΗΠΑ, θέλοντας να επισημάνει ότι κουβέντες όπως «σας βλέπω και σας ακούω» που είπε η Χίλαρι Κλίντον σε πρόσφατη ομιλία της στο Νιου Χαμσάιρ, (στο πλάισιο της πολιτικής της για την οικογένεια), δεν αρκούν, για να πάρει το μήνυμα ο ψηφοφόρος της μεσαίας τάξης. Στη θεωρία του Αμερικανού ψυχολόγου και φιλοσόφου Αμπραχάμ Μάσλοου (1908-1970) οι ανάγκες του ανθρώπου έχουν τη μορφή πυραμίδας. Οι ψυχολογικές ανάγκες βρίσκονται στον πυθμένα, ακολουθούμενες από την ευρεία ομάδα των αναγκών του ανθρώπου για ασφάλεια: πράγματα που αφορούν την ασφάλεια του σώματος, αλλά και την οικονομική ασφάλεια, την ασφάλεια στην υγεία και στην εργασία και στην περιουσία. Οι υπέρτατες ανάγκες, όπως η αλήθεια, η δικαιοσύνη, η σοφία και η αυτοπραγμάτωση βρίσκονται στην κορυφή. Καθώς οι χαμηλού επιπέδου προτεραιότητες έχουν ικανοποιηθεί, ο Μάσλοου λέει ότι οι άνθρωποι κινούνται προς την κορυφή της πυραμίδας. Και δεν γυρίζουν πίσω, εκτός αν αλλάξουν δραματικά οι υλικές συνθήκες τις ζωής τους. Η αμερικανική μεσαία τάξη ψάχνει για πολιτικούς που θα μπορούν να ικανοποιήσουν τις βασικές και επείγουσες ανάγκες. Ομως οι πολίτες της ανώτερης τάξης -με την εξαιρετική περίθαλψη, τα σχολεία, τους μισθούς, τις συντάξεις, τις νταντάδες και τις νοσοκόμες- έχουν τόσο πολύ απομακρυνθεί από το επίπεδο των βασικών αναγκών, ώστε στην κυριολεξία να μην ακούνε τι απασχολεί τη μεσαία τάξη. Αυτή η πραγματική κατάσταση δημιουργεί μια προβληματική τυφλότητα γι’ αυτούς που γράφουν, συντάσσουν ή παράγουν αυτά που πρέπει να ξέρει κάποιος για τους πολιτικούς και τις πολιτικές τους. DW-WORLD.DE Το μυστικό της επιτυχίας Η νέα μεταρρυθμιστική συνθήκη κάνει την Ευρώπη των 27 πιο δημοκρατική και πιο αποτελεσματική. Απλοποιείται η διαδικασία λήψης αποφάσεων και σε πολλές περιπτώσεις καταργείται η λήψη αποφάσεων με ομοφωνία. Τόσο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μειώνεται ο αριθμός των μελών τους. Eιδικά σε ό, τι αφορά τον αριθμό των ευρωβουλευτών, η κυβέρνηση του Ρομάνο Πρόντι άσκησε μεγάλη κριτική. Διότι είναι η χώρα που έχασε τους περισσότερους ευρωβουλευτές, αν και ανήκει στις μεγαλύτερες χώρες της Ε. Ε. Βέβαια ο Ιταλός πρωθυπουργός δεν απείλησε με βέτο, ζήτησε όμως να ικανοποιηθεί το αίτημά του, κάτι που προκάλεσε σκληρές διαπραγματεύσεις. Τελικά βρέθηκε λύση, η Ιταλία χάνει μία μόνο θέση στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και μπορεί να αισθάνεται το ίδιο ισχυρή με τη Γαλλία και τη Μ. Βρετανία. Μάχη για μεγαλύτερη πολιτική επιρροή έδωσε και η Πολωνία. Ο πρόεδρος Κατσίνσκι απαίτησε να συμπεριληφθεί στο παράρτημα της μεταρρυθμιστικής συνθήκης ο λεγόμενος «συμβιβασμός των Ιωαννίνων», μια ρύθμιση που δίνει τη δυνατότητα σε χώρες που μειοψηφούν να παγώνουν για μερικούς μήνες τη λήψη αποφάσεων. Το αίτημα έγινε δεκτό, αν και επειδή ακριβώς συμπεριελήφθη στο παράρτημα του κειμένου, η Ε. Ε. μπορεί κάποτε να το καταργήσει. Ευρωσκεπτικιστές υποστηρίζουν ότι η ικανοποίηση των ιταλικών και πολωνικών απαιτήσεων ανοίγει τον δρόμο για μια Ευρώπη α λα καρτ, κάτι που ακόμη και ο πρόεδρος της Κομισιόν Εμανουέλ Μπαρόζο το παραδέχθηκε έμμεσα. Επόμενος σταθμός η 13η Δεκεμβρίου, όπου η νέα μεταρρυθμιστική συνθήκη της Ε. Ε. θα υπογραφεί πανηγυρικά στο επόμενο συμβούλιο κορυφής. THE WALL STREET JOURNAL Ας ακούσουμε τον Πούτιν Ο Βλαντιμίρ Πούτιν πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Τεχεράνη, την πρώτη Ρώσου ηγέτη μετά τη γνωστή «Συνάντηση της Τεχεράνης» το 1943, παρόντος του Ιωσήφ Στάλιν. Αλλά οι συσχετισμοί και οι συγκρίσεις ας μείνουν μέχρι εδώ. Περισσότερο ενδιαφέρουσες είναι οι αντιθέσεις και στην ατμόσφαιρα και στην ουσία των πραγμάτων μεταξύ του Ρώσου προέδρου με τον Ιρανό ομόλογό του και των συνομιλιών του περασμένου Σαββατοκύριακου με τους υπουργούς Εξωτερικών και Αμυνας των ΗΠΑ. Στο Ιράν, ο πρόεδρος Πούτιν δεσμεύτηκε ότι δεν θα παραβιάσει τις υποχρεώσεις του, αναφορικά με το πυρηνικό εργοστάσιο που η Ρωσία κτίζει στο λιμάνι Μπουσέρ του Ιράν. Επέμεινε μάλιστα ότι οι Ιρανοί αναζητούν «ειρηνική τεχνολογία», ενώ παράλληλα αναφέρθηκε στις οικονομικές σχέσεις της Ρωσίας με την ισλαμική ιρανική δημοκρατία, οι οποίες φτάνουν τα δύο δισ. δολάρια. Οποιοσδήποτε πιστεύει ότι η Ρωσία θα εμφανιστεί στα Ηνωμένα Εθνη και θα στηρίξει ψήφισμα υπέρ της επιβολής αυστηρότερων κυρώσεων κατά του Ιράν θα πρέπει να διαβάσει δύο και τρεις φορές αυτές τις δηλώσεις. Παρομοίως, όποιος θεωρεί ότι η Ρωσία θα κερδίσει τις εντυπώσεις στο ζήτημα της ανάπτυξης της αμερικανικής αντιπυραυλικής ασπίδας σε Πολωνία και Τσεχία θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη σημασία στο μήνυμα του προέδρου Πoύτιν προς την Κοντολίσα Ράις και τον Ρόμπερτ Γκέιτς: «Βεβαίως, μπορούμε κάποια στιγμή στο μέλλον να αποφασίσουμε ότι κάποιο αντιπυραυλικό αμυντικό σύστημα θα πρέπει να εγκατασταθεί κάπου στο φεγγάρι», δήλωσε ο πρόεδρος Πούτιν με δηκτικό ύφος. Ο πρόεδρος προσέφερε αυτή την εκδοχή, αφού προηγουμένως κράτησε τους Αμερικανούς καλεσμένους του για 40 λεπτά σε αγωνία, μια τακτική, η οποία παραπέμπει στη συμπεριφορά του τελευταίου ισχυρού άνδρα της Συρίας Χαφέζ Ασαντ. FRANKFURTER RUNDSCHAU Περισσότερα ερωτήματα Ηταν εμφανές το καλά υπολογισμένο, υπηρεσιακό στιλ στη συνάντηση Μέρκελ-Πούτιν προ ημερών στο Βερολίνο, λίγο πριν ο Ρώσος πρόεδρος μεταβεί στο Ιράν. Η κ. Μέρκελ δήλωσε ότι η οικονομία είναι η καρδιά της γερμανορωσικής συνεργασίας. Ακόμη και ο αγωγός της Βαλτικής Θάλασσας του Γκέρχαρντ Σρέντερ έλαβε το χρίσμα του «πολιτικά αποδεκτού». Και όμως στη σχέση Βερολίνου-Μόσχας υπάρχουν περισσότερα ερωτήματα, παρά θαυμαστικά.