Πόσο αντέχει η αυτοπεποίθηση

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Hμερομηνία δημοσίευσης: 10-09-13

Πόσο αντέχει η αυτοπεποίθηση Tου Ηλια Σιακανταρη Η εβδομάδα ξεκίνησε με θετικές ενδείξεις για την Ευρωζώνη. Το επενδυτικό κλίμα (δείκτης Sentix) «γύρισε» εντυπωσιακά σε θετικό πρόσημο, για πρώτη φορά από τον Ιούλιο του 2011: Το άλμα από τις -4,9 στις +6,5 μονάδες, αποτελεί τη μεγαλύτερη μηνιαία βελτίωση στην αυτοπεποίθηση των επενδυτών από το 2003, ημερομηνία έναρξης των δημοσκοπήσεων της Sentix. *** Τα καλά νέα δεν προκύπτουν μόνο από θετικές προβολές για το μέλλον, αλλά και θετικούς απολογισμούς για το παρελθόν: Μόνο τις τελευταίες δύο εβδομάδες, μεγάλες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις κατάφεραν να δανειστούν 29 δισ. δολάρια με ομολογιακές εκδόσεις (στοιχεία Dealogic). Μόνο η Nestle συγκέντρωσε 1 δισ. δολάρια σε ένα διήμερο. Ο δανεισμός των μεγάλων ευρωπαϊκών επιχειρήσεων από την αρχή του καλοκαιριού έφτασε τα 416 δισ. δολάρια: 14% περισσότερα δανεικά σε σχέση με πέρυσι. *** Πρόθυμους επενδυτές βρίσκουν και τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια. Ασφαλιστικά ταμεία, funds, οι «Αμερικανοί θεσμικοί» δηλαδή, τοποθέτησαν σε ευρωπαϊκές μετοχές το πρώτο εξάμηνο του έτους ποσό ρεκόρ από το 1977: 65 δισ. δολάρια, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του τμήματος ευρωπαϊκής στρατηγικής της Goldman Sachs. Τα κέρδη των ευρωπαϊκών μετοχών προσεγγίζουν το 30% από την αρχή του περσινού καλοκαιριού. *** Η Ευρώπη έχει βγάλει από το κάδρο το σενάριο καταστροφής και απολαμβάνει μια νέα αυτοπεποίθηση. Βιομηχανίες τροφίμων, αυτοκινήτων, ενέργειας εξασφαλίζουν φθηνά δανεικά. Σε αυτές περιλαμβάνονται μεγάλες επιχειρήσεις της περιφέρειας. Ενώ οι μετοχές, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της HSBC, είναι 15% φθηνότερες από τον παγκόσμιο μέσο όρο. *** Υπάρχουν όμως δύο μεγάλα «αν» προκειμένου να συνεχιστεί η ευλογία των ευρωπαϊκών εταιρειών. Η Ευρώπη ελέγχει μόνο το ένα - κι αυτό, κατά φαντασίαν: Προϋπόθεση πρώτη: Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, μετά τις γερμανικές εκλογές, θα πρέπει να πάρουν εκείνα τα θεσμικά μέτρα τα οποία θα αποκλείσουν ένα νέο γύρο αμφισβήτησης της Ευρωζώνης και κρίσης στις αγορές, ξεκινώντας από τα προφανή - και πιο δύσκολα: Σαφείς αποφάσεις για την τραπεζική ένωση, σαφή προσανατολισμό προς έναν ομοσπονδιακού τύπου έλεγχο των κρατικών προϋπολογισμών. Προϋπόθεση δεύτερη: Για να συνεχιστεί η ευρωπαϊκή άνοιξη πρέπει να υπάρξει σταθεροποιητική πορεία στις αναδυόμενες οικονομίες, τους μεγάλους πελάτες της Ευρώπης. Μέχρι τώρα, η αναταραχή στις αναδυόμενες αγορές βοήθησε έμμεσα την ενίσχυση των επενδύσεων στην Ευρώπη και την ανοδική πορεία των μετοχών. Αν όμως η επιδείνωση σε αυτές τις οικονομίες συνεχιστεί, θα πληγούν οι ευρωπαϊκές εξαγωγές. *** Κάτω και από τις δύο προϋποθέσεις υπάρχουν τεράστιες αβεβαιότητες. Πάνω από αυτές υπάρχει ένα αόρατο οικοσύστημα μικρότερων επιχειρήσεων, για το οποίο αυτή η αισιόδοξη εικόνα μοιάζει εξωτική όταν στη δική τους καθημερινότητα η ρευστότητα παραμένει όνειρο. Από τη μια δεν είναι καθόλου εύκολο για το Παρίσι να συμφωνήσει σε εκχώρηση ελέγχου επί του προϋπολογισμού του ή το Βερολίνο να εκχωρήσει την εποπτεία των βεβαρημένων τραπεζών του. Από την άλλη, για τη συντριπτική πλειοψηφία των μικρών επιχειρήσεων στην Ε. Ε., δανεισμός ουσιαστικά δεν υπάρχει. *** Είναι λογικό η όποια αφήγηση ανάκαμψης να ξεκινά από τα πλέον διεθνοποιημένα μεγαθήρια της Ευρωζώνης. Αλλά η τεράστια αναντιστοιχία με την κατάσταση που επικρατεί στις πιο χαμηλές στοιβάδες της οικονομίας, δεν μπορεί να διατηρηθεί για καιρό χωρίς κίνδυνο να ανατρέψει ακόμα και τις θετικές εξελίξεις στις ανώτερες. Αλλά αυτή, είναι μια δουλειά για πολιτικούς - και το κακό είναι πως εκεί ακριβώς βρίσκεται η πηγή της δυνητικά μεγαλύτερης «διαρροής αυτοπεποίθησης» στην Ευρωζώνη.@iliassiak                      kathimerini