Ο Τόπος Μου

Το νέο μας blog είναι http://havdata.blogspot.com/ ****** [επιλογές από την ειδησεογραφία του διαδικτύου, σχόλια, νέα τοπικού ενδιαφέροντος, ¨κι¨ ό,τι άλλο τύχει]. [A selection of news, comments, and topics of interest]. [ Ελα να ζήσεις την ζωή σου έξω κάμποσες δεκαετίες νεοέλληνα για να καταλάβεις την προνομιακή της Ελλάδας ύπαρξη, στον χώρο στον χρόνο στο κλίμα στη θάλασσα στο αρχιπέλαγος και στην ζωή]. λορνιόν

Thursday, March 23, 2017

Macedonia's political deadlock

aljazeera.com

On Thursday, March 23 at 19:30 GMT:

Tens of thousands of ethnic Macedonians took to the streets this week, outraged by the opposition Social Democrats attempt to form a parliamentary coalition with ethnic Albanian parties. At issue is the parties’ so-called “Tirana Platform,” negotiated in neighbouring Albania. 

Macedonian President Gjorge Ivanov has sided with the protesters in the latest chapter of the Balkan country’s long running political crisis. Objecting to perceived foreign influence, he is refusing to allow the Social Democrats to form a coalition government that gives a platform to Albanian demands. This means Macedonia is at a political standstill. 

At the heart of what ethnic Albanians are asking for is the official recognition of their language. Their platform also calls for greater social and political inclusion and recognition, including a debate on changes to the name of the country and national emblems, veto rights over public spending and an apology for what they call the genocide of Albanians in the first half of the twentieth century. 

They say they face discrimination, and are underrepresented in the country’s institutions. The Albanian minority, which makes up about a quarter of the population, has accused the government of stirring up ethnic tensions to stay in power and avoid a corruption probe that could see top party leaders investigated.

Nikola Kruevski, the former prime minister, was forced to resign late last year after 10 years in power in the wake of a massive wiretapping and corruption scandal. No single party won a clear majority in elections called after the scandal, leading to the current political impasse. 

Protesters are demanding the platform be dropped before any government is formed. President Ivanov and his supporters say making Albanian Macedonia’s second official language would "undermine Macedonia's sovereignty, territorial integrity, and independence." 

Ivanov has accused Albania of being the guiding force behind the document, and other foreign powers of meddling in its domestic affairs. On Tuesday, he declined to meet with the European Union envoy dispatched to help negotiate an end to the standoff between the ruling conservative party and the opposition. The European Union is urging Macedonia to accept the coalition and form a new government as soon as possible. 

On Thursday, The Stream takes a look at the divisions in Macedonia and what’s behind the current protests.

Monday, March 13, 2017

Μογκερίνι: «Η Τουρκία να αποφύγει κάθε απειλή κατά κράτους-μέλους ή ενέργειες που βλάπτουν τις σχέσεις καλής γειτονίας»

Μογκερίνι: «Η Τουρκία να αποφύγει κάθε απειλή κατά κράτους-μέλους ή ενέργειες που βλάπτουν τις σχέσεις καλής γειτονίας»
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Tο Ευρωπαικό Συμβούλιο έχει επανειλημμένα επαναλάβει πως «η Τουρκία πρέπει να δεσμευτεί κατηγορηματικά για την ανάπτυξη σχέσεων καλής γειτονίας και για την ειρηνική επίλυση των διαφορών σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, προσφεύγοντας, εφόσον χρειάζεται, στο Διεθνές Δικαστήριο» αναφέρει η αντιπρόεδρος της Κομισιόν και αρμόδια Επίτροπος για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής Φ. Μογκερίνι, απαντώντας σε ερώτηση του αντιπροέδρου του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη, αναφορικά με τις προκλήσεις του Τούρκου Προέδρου Τ. Ερντογάν, ο οποίος έφτασε τον Νοέμβρη του 2016 να αμφισβητεί ανοιχτά τη Συνθήκη της Λωζάνης.
«Η ΕΕ, με βάση τις πρόσφατες εξελίξεις εκφράζει την ανησυχία της και κάλεσε την Τουρκία να αποφύγει κάθε είδους απειλή ή ενέργεια κατά κράτους μέλους ή αιτία προστριβής ή ενέργειες που βλάπτουν τις σχέσεις καλής γειτονίας και την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών. Πρέπει να αποφεύγονται δηλώσεις που επηρεάζουν αρνητικά τις σχέσεις καλής γειτονίας» υπογραμμίζει η κ. Μογκερίνι, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ - ΜΠΕ.
Στην ερώτησή του προς τη Κομισιόν, ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Δημ. Παπαδημούλης, επικαλούμενος τις επιθετικές δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου, καθώς και το άρθρο 16 της συνθήκης της Λωζάνης το οποίο αφορά «την παραίτηση της Τουρκίας από πάσης φύσης δικαιώματα και επιδιώξεις σε εδάφη που βρίσκονται πέραν των συμφωνηθέντων», ζητάει από την Κομισιόν να σχολιάσει τις δηλώσεις Ερντογάν, αλλά και να αξιολογήσει την οξύτητα της κατάστασης, αναφορικά με την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Την ίδια στιγμή ζήτησε από την Κομισιόν να αναλάβει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που να μπορούν να αντιμετωπίσουν την τουρκική επεκτατικότητα, με γνώμονα την ειρηνική συνύπαρξη στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης άλλα και ευρύτερα στην Μέση Ανατολή.
Στην ετήσια έκθεση για την Τουρκία, η Επιτροπή υπενθύμιζε ότι, σύμφωνα με το πλαίσιο διαπραγμάτευσης και προηγούμενα συμπεράσματα του Συμβουλίου, το Συμβούλιο επανέλαβε ότι η Τουρκία πρέπει να δεσμευτεί κατηγορηματικά για την ανάπτυξη σχέσεων καλής γειτονίας και για την ειρηνική επίλυση των διαφορών σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, προσφεύγοντας, εφόσον χρειάζεται, στο Διεθνές Δικαστήριο. Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΕ εξέφρασε εκ νέου σοβαρή ανησυχία και κάλεσε την Τουρκία να αποφύγει κάθε είδους απειλή ή ενέργεια κατά κράτους μέλους ή αιτία προστριβής ή ενέργειες που βλάπτουν τις σχέσεις καλής γειτονίας και την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών.

Αποψη: Μόνο ενωμένη θα διατηρήσει την επιρροή της η Ε.Ε.

Αποψη: Μόνο ενωμένη θα διατηρήσει την επιρροή της η Ε.Ε.

ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ*
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Η Ευρώπη, είτε ως ΕΟΚ είτε ως Ευρωπαϊκή Ενωση, πέρασε μια περίοδο ειρηνική, με κυρίαρχο τον σεβασμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών. Απέδειξε ότι δεν χρειάστηκαν όπλα για να ενώσουν την ήπειρο αλλά αρκούν οι θεσμοί και οι νόμοι τους οποίους όλοι σέβονται.
Αξίζει έπαινος και υπερηφάνεια γι’ αυτά που κατάφεραν οι πολιτικές ηγεσίες και οι λαοί της Ευρώπης μέχρι σήμερα. Αλλά το μέλλον διαγράφεται ανησυχητικό. Το γεγονός ότι ο πρόεδρος της Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, αποδεδειγμένα οπαδός της πολιτικής ένωσης της Ευρώπης, παρουσίασε, μέσω της Λευκής Βίβλου, πέντε διαφορετικά σενάρια που απεικονίζουν την πιθανή κατάσταση της Ενωσης μέχρι το 2025, αποτυπώνει τις διχογνωμίες, τις φυγόκεντρες τάσεις και τις αδυναμίες αντιμετώπισης των πραγματικών προβλημάτων, κυρίως από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Το πρώτο σενάριο, με τίτλο «Η πορεία συνεχίζεται», αναδεικνύει μείζονες διαφωνίες στο επίπεδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και χάσμα ανάμεσα στις υποσχέσεις και την τήρησή τους. Το δεύτερο σενάριο («Τίποτα περισσότερο από την ενιαία αγορά») έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το ιδεολογικό πλαίσιο των πατέρων της Ενωσης και τα δικαιώματα των πολιτών τίθενται εν αμφιβόλω. Το τρίτο σενάριο («Αυτοί που θέλουν περισσότερα κάνουν περισσότερα») προβλέπεται ήδη από τη Συνθήκη ως ενισχυμένη συνεργασία, δεν αποτελεί όμως πάγια τακτική των κρατών-μελών μέχρι σήμερα. Η υλοποίησή του θα σημάνει διαφοροποίηση των δικαιωμάτων των πολιτών ανάλογα με τον τόπο κατοικίας και θα δημιουργηθεί πρόβλημα με τη διαφάνεια και τη λογοδοσία στα διάφορα επίπεδα λήψης αποφάσεων. Στο τέταρτο σενάριο («Κάνουμε λιγότερα με πιο αποδοτικό τρόπο»), δυσκολίες αποτελούν η επιλογή τομέων προτεραιότητας και η ανάγκη αναδιάταξης των αρμοδιοτήτων μεταξύ ευρωπαϊκών θεσμών και κρατών-μελών.
Το πέμπτο σενάριο («Κάνουμε μαζί πολύ περισσότερα») μοιάζει ελκυστικότερο απ’ όλα γιατί επιταχύνει τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και οι πολίτες θα επωφεληθούν όλων των δικαιωμάτων στο πλαίσιο του Δικαίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου). Ο κίνδυνος που υπάρχει εδώ είναι τμήματα της κοινωνίας να θεωρήσουν ότι αφαιρείται συνεχώς εξουσία από τις εθνικές αρχές και αυτό να οδηγήσει στην ενίσχυση των εθνικιστών και των λαϊκιστών.
Η παρούσα κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ενωση χαρακτηρίζεται από αυξανόμενα προβλήματα: συρρίκνωση του πληθυσμού και του μεριδίου της Ενωσης στο παγκόσμιο ΑΕΠ έναντι δυναμικών αναδυόμενων οικονομιών, ανεπαρκής ανταγωνιστικότητα του ευρώ, αδυναμία ελέγχου των συνόρων. Παρά την καταπληκτική εξέλιξη της τεχνολογίας, επιστρέφει ο απομονωτισμός στο παγκόσμιο εμπόριο, η νέα γενιά αντιμετωπίζει τεράστιες δυσκολίες στον απόηχο της κρίσης του 2008, η ανεργία βρίσκεται σε υψηλότατα επίπεδα.
Ο διάλογος που θα αναπτυχθεί σε διάφορα επίπεδα με βάση τα πέντε σενάρια, για θέματα όπως η κοινωνική διάσταση της Ευρώπης, η εμβάθυνση της ΟΝΕ, η τιθάσευση της παγκοσμιοποίησης, το μέλλον της ευρωπαϊκής άμυνας και η οικονομική διακυβέρνηση της Ε.Ε., θα οδηγήσει προς κάποια κατεύθυνση. Την ίδια στιγμή, η κάμψη της διεθνούς επιρροής της Ενωσης θα συνεχίζεται: μέχρι το 2060 κανένα από τα κράτη-μέλη μας δεν θα ξεπερνά το 1% του παγκοσμίου πληθυσμού.
Υπάρχει λοιπόν επιτακτικός λόγος να παραμείνουμε απολύτως ενωμένοι. Μόνο μια πραγματική ευρωπαϊκή διακυβέρνηση θα ενισχύσει την ευημερία της Ευρώπης ως θετικής παγκόσμιας δύναμης, που θα χαρακτηρίζεται από τον ανοικτό χαρακτήρα της και τους ισχυρούς δεσμούς με τους εταίρους της.
* Η κ. Μαριέττα Γιαννάκου είναι πρώην υπουργός.

«Ο Βίλντερς δεν είναι Τραμπ»

Niederlande Wahlkampf Geert Wilders (Reuters/M. Kooren)
Όλοι μιλούν γι αυτόν, κυρίως τώρα που πλησιάζει η ημερομηνία των εκλογών. Ο Γκερτ Βίλντερς, ο πρόεδρος του αντι-ισλαμικού Κόμματος για την Ελευθερία, θέλει να σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση στην Ολλανδία. Τα τελευταία προγνωστικά τον φέρνουν στη δεύτερη θέση, που σημαίνει ότι ακόμη κι αν αποσπούσε τις περισσότερες ψήφους, θα έπρεπε να σχηματίσει κυβερνητικό συνασπισμό με άλλα κόμματα. Θα ήταν εφικτό κάτι τέτοιο;
Προκαλεί ο Βίλντερς
Ο καθηγητής Αντρέι Ζασλόβε
Ο καθηγητής Αντρέι Ζασλόβε
«Δεν πρέπει ποτέ να λέει κανείς ποτέ», υποστηρίζει στη Deutsche Welle ο Αντρέι Ζασλόβε, καθηγητής Συγκριτικής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Radboud του Ναϊμέχεν. Επί 13 χρόνια πραγματοιποιεί έρευνες στο πεδίο του λαϊκισμού στην Ολλανδία και σε άλλες χώρες. «Αλλά μέχρι τώρα όλα τα σημαντικά κόμματα το έχουν αποκλείσει, άρα η πιθανότητα να γίνει ο Βίλντερς πρωθυπουργός είναι μηδενικές». Ο ολλανδός καθηγητής αποδίδει τη μείωση των ποσοστών στο ότι η προεκλογική του εκστρατεία ήταν περίεργη. Δεν ήταν σχεδόν καθόλου παρών και ίσως αυτό να επηρέασε αρνητικά αρκετούς αναποφάσιστους από το κόμμα του. Βέβαια θα ήταν λάθος, όπως υποστηρίζει, να τον ξεγράψει κανείς από το πολιτικό γίγνεσθαι και μάλιστα ορισμένοι αναρωτιούνται εάν όλα αυτά δεν είναι ένα καλοστημένο παιγνίδι για να κάνει την μεγάλη έκπληξη.
Έκπληξη ωστόσο προκαλεί το ότι ενώ δεν ήταν παρών κατάφερε να κάνει τους άλλους να μιλούν γι' αυτόν. Πώς όμως γίνεται αυτό; «Με τα λαϊκιστικά του λεκτικά πυροτεχνήματα κατά του Ισλάμ, της ΕΕ και της μετανάστευσης είναι φυσικό να προκαλεί ο Βίλντερς αίσθηση», παρατηρεί ο Αντρέι Ζασλόβε. «Δεν θα έλεγα ότι είναι κατά της δημοκρατίας, αλλά προσπαθεί με τρόπο προκλητικό να σταθμίσει τα όριά της. Σε αντίθεση με τον Ντόναλντ Τραμπ ο Βίλντερς έχει συγκροτημένη εικόνα του κόσμου, πράττει μετά από πολλή σκέψη και είναι έμπειρος πολιτικός.

Οι αγανακτισμένοι ψηφοφόροι
Κόβει τη σημαία της Ευρώπης ο Βίλντερς, αλλά ένα Nexit δεν στηρίζεται από την πλειοψηφία των Ολλανδών
Κόβει τη σημαία της Ευρώπης ο Βίλντερς, αλλά ένα Nexit δεν στηρίζεται από την πλειοψηφία των Ολλανδών
Βέβαια με τα χρόνια υιοθετεί όλο και πιο ριζοσπαστικές θέσεις και ο αγώνας κατά του Ισλάμ του έχει γίνει κάτι σαν έμμονη ιδέα. Πολλοί αναρωτιούνται πως μπορεί να ζει τόσο απομονωμένα δεδομένου ότι από το 2004 λόγω των απειλών που δέχεται κατά της ζωής του βρίσκεται υπό συνεχή αστυνομική προστασία. Η επιρροή που άσκησε ο ίδιος και το κόμμα του από το 2004 στην Ολλανδία, από τότε που ιδρύθηκε, είναι εντυπωσιακή. «Παρατηρήσαμε μια μετατόπιση προς τα δεξιά», λέει ο ολλανδός καθηγητής. «Γιατί τα άλλα κόμματα, για παράδειγμα το νεοφιλελεύθερο VVD του πρωθυπουργού Μάρκ Ρούτε, δεν θέλουν να αφήσουν το πεδίο ελεύθερο και να χάσουν ψήφους. Ο Βίλντερς κατάφερε επίσης να μετατοπίσει τα όρια του τι επιτρέπεται να λέγεται και τι όχι. Αυτό που λένε σήμερα ελεύθερα οι πολιτικοί, θα ήταν ποινικώς κολάσιμο τη δεκαετία του '90.
Ενδιαφέρον έχει και η «ακτινογραφία» των ψηφοφόρων του Βίλντερς. Πρόκειται για σταθερούς και επί χρόνια αφοσιωμένους στο κόμμα ανθρώπους, κυρίως άνδρες, χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου που αισθάνονται ότι έχουν μείνει ξεκρέμαστοι. Άλλοι πάλι τον ψηφίζουν ως κίνηση διαμαρτυρίας εναντίον του πολιτικού κατεστημένου. «Εναντίον αυτού του κατεστημένου έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια, όπως και στη Γερμανία, ένας μεγάλος και αδρανής συνασπισμός των αγανακτισμένων», υποστηρίζει ο Αντρέι Ζασλόβε. Ο καθηγητής πιστεύει πάντως ότι πολλά από όσα διακηρύσσει ο Βίλντερς είναι αντίθετα με το σύνταγμα, ενώ δεν υπάρχει πλειοψηφία για ένα Nexit.
Ίνες Αϊσελε/Ειρήνη Ααστασοπούλου 

Το μέλλον του ευρώ, η Ελλάδα και οι Σειρήνες

Το μέλλον του ευρώ, η Ελλάδα και οι Σειρήνες

Συνέντευξη στη DW παραχώρησε ο οικονομολόγος Γιοχάνες Μπέκερ, που συνυπογράφει μαζί με τον Κλέμενς Φουστ ένα νέο βιβλίο για το μέλλον του ευρώ με τίτλο «Το σύμπλεγμα του Οδυσσέα». Η Ελλάδα στο επίκεντρο της συζήτησης.
default
«Το σύμπλεγμα του Οδυσσέα» (Der Odysseus Komplex) είναι ο τίτλος νέου βιβλίου του Γιοχάνες Μπέκερ, επικεφαλής του Ινστιτούτου Δημόσιων Οικονομικών του Μίνστερ, και του Κλέμενς Φουστ, διευθυντή του Ινστιτούτου Οικονομικών Μελετών Ιfo του Μονάχου. Ο Οδυσσέας στο μακρύ ταξίδι του προς την Ιθάκη αντιστάθηκε στο σαγηνευτικό και επικίνδυνο τραγούδι των Σειρήνων παραμένοντας δεμένος στα κατάρτι του πλοίου. Έτσι δεν έχασε τον προσανατολισμό του. Οι δύο οικονομολόγοι εκτιμούν ότι, σε αντίθεση με τον ομηρικό ήρωα, τα κράτη-μέλη της ΕΕ δεν αντιστάθηκαν στις σύγχρονες Σειρήνες: τη διόγκωση των ελλειμμάτων, το υπερβολικό δημόσιο χρέος, τη χαλαρή τήρηση των ευρωπαϊκών κανόνων. Όπως αναφέρει ο Γιοχάνες Μπέκερ στη DW ήδη στις αρχές της δεκαετίας του '90 κάποιοι οικονομολόγοι είχαν προειδοποιήσει για τις αποκλίσεις μεταξύ ευρωπαϊκού βορρά και του νότου. Οι πολιτικοί τους αγνόησαν. 
Τα γερμανικά λάθη και ο αναγκαίος συμβιβασμός για την Ελλάδα
Το Σύμπλεγμα του Οδυσσέα. Μια πραγματιστική πρόταση για την επίλυση της ευρωκρίσης, Εκδόσεις Hanser
Το Σύμπλεγμα του Οδυσσέα. Μια πραγματιστική πρόταση για την επίλυση της ευρωκρίσης, Εκδόσεις Hanser
Kεντρικό πρόβλημα της ευρωζώνης, σύμφωνα με τον Γ. Μπέκερ, εξακολουθεί να είναι η αδυναμία τήρησης των κοινών δεσμεύσεων. «Κατεξοχήν παράδειγμα είναι το Σύμφωνο Σταθερότητας. Όλα τα κράτη είχαν συμφωνήσει σε δημόσια ελλείμματα μέχρι 3% του ΑΕΠ. Ένας κανόνας που μέχρι σήμερα τηρείται μετά βίας», λέει χαρακτηριστικά. O ίδιος εκτιμά ότι η ευρωζώνη σήμερα δεν είναι καλύτερα προστατευμένη από κλυδωνισμούς από ό,τι στο παρελθόν. «Έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες για θεσμικές βελτιώσεις, π.χ. με τον EMΣ ή την τραπεζική ενοποίηση. Αυτές οι βελτιώσεις έχουν επιφέρει θετικά αποτελέσματα αλλά σε κάποιες περιπτώσεις η κατάσταση επιδεινώθηκε. Για παράδειγμα η Ελλάδα τα πηγαίνει εμφανώς χειρότερα από ό,τι το 2008, το ιταλικό χρέος έχει αυξηθεί σημαντικά και οι τράπεζες στη νότια Ευρώπη παραμένουν σε κακή κατάσταση». 
Ο Γ. Μπέκερ πιστεύει ότι σε αντίθεση με την Κύπρο, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία ή την Ισπανία, η Ελλάδα κύλισε πιο βαθιά στην οικονομική κρίση επειδή περνούσε συγχρόνως μια εξίσου βαθιά πολιτική κρίση. Εκτιμά ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις απέτυχαν διότι δεν ανέλαβαν την «ιδιοκτησία»  των μεταρρυθμίσεων, δηλαδή δεν τις ενστερνίσθηκαν. Απέτυχαν όμως και οι εταίροι επειδή πίεσαν την Ελλάδα να κάνει πράγματα που δεν ήθελε. Ο γερμανός οικονομολόγος θεωρεί λάθος ότι δεν έγινε νωρίς κούρεμα του ελληνικού χρέους. Η γερμανική κυβέρνηση έκανε μεγάλα λάθη, αναφέρει χαρακτηριστικά, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να παραμένει αποκλεισμένη από τις διεθνείς αγορές εδώ και εννιά χρόνια. Τόσο η Γερμανία όσο και το ΔΝΤ θα πρέπει να εστιάσουν στο πώς η χώρα θα μπορέσει στο κοντινό μέλλον να χρηματοδοτήσει μόνη τις ανάγκες της, υποστηρίζει ο Μπέκερ. Για τον ίδιο λόγο εκτιμά ότι πρέπει να επιτευχθεί επιτακτικά συμβιβασμός μεταξύ ΔΝΤ και Βερολίνου.
«Πιστεύω ότι σε κάθε περίπτωση πρέπει να επιτευχθεί συμβιβασμός. Αλλά αυτό δεν εξαρτάται από την Ελλάδα», σημειώνει ο γερμανός καθηγητής. Εκτιμά μάλιστα ότι η απόρριψη του κουρέματος από το Βερολίνο είναι λάθος: «Η γερμανική κυβέρνηση, ιδίως ενόψει των εκλογών θα πρέπει να πει στους γερμανούς ψηφοφόρους την αλήθεια και όχι να αρνείται το κούρεμα και να διατείνεται ότι μπορεί να πάρει πίσω τα χρήματα που έχει δανείσει στην Ελλάδα». Σε αυτό το σημείο σημειώνει ότι η συμμετοχή του ΔΝΤ ήταν μια σωστή επιλογή λόγω της εμπειρίας του στη διαχείριση κρίσεων. «Μέχρι στιγμής το ΔΝΤ έχει παίξει ένα θετικό ρόλο ως τρίτο μέρος, ασκώντας κριτική στους άλλους αλλά αποδεχόμενο και τα δικά του λάθη. Εάν αποχωρήσει, υπάρχει ο κίνδυνος επιπλέον πολιτικοποίησης της κρίσης».
Περί πρωτογενών πλεονασμάτων και Grexit
«Grexit μόνο αν το θέλουν οι Έλληνες»
«Grexit μόνο αν το θέλουν οι Έλληνες»
Αναφορικά με το θέμα των πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% στην Ελλάδα ο Γ. Μπέκερ πιστεύει ότι «δεν είναι σε καμία περίπτωση ρεαλιστικά. Το ΔΝΤ το έχει πει ξεκάθαρα, πολλοί οικονομολόγοι το έχουν επίσης επισημάνει. Μικρότερα πρωτογενή πλεονάσματα είναι εφικτά αλλά όχι στο ύψος του 3,5%». Θέτοντας έναν πρακτικά ανέφικτο στόχο η Ελλάδα θα συνεχίσει να πιέζεται, ενώ στην πραγματικότητα αυτό που έχει ανάγκη είναι να εστιάσει στην εξεύρεση πόρων από τις αγορές προκειμένου να χρηματοδοτήσει αυτόνομα τις ανάγκες της. Για την επαναφορά της συζήτησης περί Grexit o Γ. Μπέκερ παίρνει επίσης ξεκάθαρη θέση: «To Grexit παραμένει ρεαλιστικό σενάριο, μόνο αν το θέλουν η ελληνική κυβέρνηση και ο ελληνικός λαός. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις οι Έλληνες θέλουν να παραμείνουν στην ευρωζώνη. Aυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν συμβιβασμοί ώστε η Ελλάδα να μπορεί να συνεχίσει εντός της ευρωζώνης. Προσωπικά πιστεύω ότι οι Έλληνες χωρίς το ευρώ θα είχαν καλύτερες προοπτικές αλλά πιστεύω επίσης ότι μπορούν οι ίδιοι να αξιολογήσουν τι είναι καλύτερο γι αυτούς. Για μια Ελλάδα όμως εντός της ευρωζώνης απαιτείται ακόμη πολλή δουλειά, ωστε η παραμονή αυτή να μην σημαίνει παράταση της οικονομικής κρίσης αλλά μια καλύτερη ζωή για τους Έλληνες».
Προτάσεις ευρωπαϊκής ανασύνθεσης σε μια εποχή «πολλών ταχυτήτων»
Στις Βερσαλλίες συναντήθηκαν πρόσφατα οι ηγέτες της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας ανοίγοντας το θέμα της ΕΕ των πολλών ταχυτήτων
Στις Βερσαλλίες συναντήθηκαν πρόσφατα οι ηγέτες της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας ανοίγοντας το θέμα της ΕΕ των πολλών ταχυτήτων
Επιγραμματικά το γενικότερο στρατηγικό εχέδιο για την επιτυχή έξοδο από την κρίση που διαγράφουν οι δύο γερμανοί οικονομολόγοι θα μπορούσε να συνοψισθεί ως εξής: ενίσχυση των θεσμών πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων, μεταρρύθμιση της ΕΚΤ και του ΕΜΣ, εμβάθυνση της Τραπεζικής Ένωσης, βελτίωση των μηχανισμών ελέγχου του χρέους και τέλος ενδυνάμωση των εθνικών οικονομικών πολιτικών. Όλα αυτά όμως προτείνονται την ώρα που οι ευρωπαίοι ηγέτες προλειαίνουν το έδαφος κεκλεισμένων των θυρών για την Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων. Για τον Γ. Μπέκερ η Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων δεν είναι πάντως τίποτα άλλο παρά μια εκδοχή της ΕΕ, όπου θα συμβιβάζονται αντικρουόμενα εθνικά συμφέροντα. «Κάποιες ανατολικές χώρες ενδιαφέρονται λιγότερο για την περαιτέρω ενοποίηση αλλά θέλουν να επωφεληθούν από την περιφερειακή βοήθεια πχ. στον αγροτικό τομέα, χωρίς όμως να εκχωρούν εθνική κυριαρχία. Από την άλλη υπάρχουν οι χώρες του παλιού πυρήνα της ΕΟΚ, όπως οι χώρες της Benelux, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία αλλά και η Ισπανία που έχουν τη βούληση να προχωρήσουν». Το μεγάλο στοίχημα της ΕΕ είναι πλέον ο συγκερασμός αυτών των τάσεων.

Δήμητρα Κυρανούδη

Συνάντηση γνωριμίας Μέρκελ-Τραμπ

Συνάντηση γνωριμίας Μέρκελ-Τραμπ

Οι κοσμοθεωρίες Μέρκελ και Τραμπ είναι τελείως διαφορετικές. Ο Τραμπ θεωρεί την προσφυγική πολιτική Μέρκελ καταστροφική και εκείνη θεωρεί το αντιμεταναστευτικό διάταγμα αδικαιολόγητο. Θα βρεθεί κοινή βάση συνεργασίας;
Η συνάντηση με τον Ντ. Τραμπ αποτελεί κορυφαία πρόκληση για την Άγκ. Μέρκελ στην εξωτερική πολιτική
Η συνάντηση με τον Ντ. Τραμπ αποτελεί κορυφαία πρόκληση για την Άγκ. Μέρκελ στην εξωτερική πολιτική
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πίστευαν ότι η Άγκ. Μέρκελ έχει δει τα πάντα στις διατλαντικές σχέσεις. Με τον Τζορτζ Μπους, τον νεότερο, ο οποίος δεν ήταν καθόλου δημοφιλής στη Γερμανία, αλλά και με το αγαπημένο παιδί της γερμανικής κοινής γνώμης Μπαράκ Ομπάμα κατάφερε να διατηρήσει καλές σχέσεις και να γίνει μία από τους σημαντικότερους συνομιλητές τους στην Ευρώπη, παρά τις μεγάλες προκλήσεις, όπως ήταν ο πόλεμος στο Ιράκ επί Μπους και το σκάνδαλο παρακολουθήσεων της NSA επί Ομπάμα.
Η αυριανή συνάντηση με τον πρόεδρο Ντόναλτ Τραμπ αποτελεί αναμφίβολα την μέχρι σήμερα δυσκολότερη αποστολή για την Άγκελα Μέρκελ στην εξωτερική πολιτική. Όπως εκτιμά ο Γιόζεφ Γιάνιγκ επικεφαλής του παραρτήματος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR) στο Βερολίνο «πότε μέχρι σήμερα οι σχέσεις των δύο χωρών δεν ήταν τόσο πολύπλοκες».
Κατά την εκτίμηση του Τζον Χάρπερ, ειδικού σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς στην Μπολόνια «η Α. Μέρκελ θα πρέπει να επιλέξει ένα εντελώς διαφορετικό δρόμο για να αποκτήσει σχέσεις με τον νέο αμερικανό πρόεδρο, διότι πρώτον είναι εντελώς διαφορετικός χαρακτήρας από τους προκατόχους του και δεύτερον δεν έχει σχεδόν καμία πολιτική εμπειρία».
Μέρκελ και Τραμπ υπό πίεση…
Μέρκελ και Τραμπ έχουν εκ διαμέτρου αντίθετες κοσμοθεωρίες. Η καγκελάριος πιστεύει στο διάλογο και την συνεργασία στη διεθνή πολιτική, ενώ ο αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται ως ηγέτης μιας υπερδύναμης, ο οποίος δεν πιστεύει στην αποτελεσματικότητα διεθνών θεσμών και δομών. Τα κοινά στοιχεία Μέρκελ και Τραμπ είναι ελάχιστα. Κατά συνέπεια και οι δύο ειδικοί Γιάνιγκ και Χάρπερ δεν αναμένουν απτά αποτελέσματα από την πρώτη συνάντηση της καγκελαρίου με τον αμερικανό πρόεδρο στο Λευκό Οίκο.
Αφορμή για το ταξίδι της Μέρκελ είναι η προετοιμασία της συνόδου των G20 τον Ιούλιο στο Αμβούργο. Στην ατζέντα των συνομιλιών θα βρεθεί φυσικά και το μέλλον της ΕΕ. Για τον Τζον Χάρπερ θα ήταν ήδη επιτυχία της Μέρκελ αν ο Τραμπ άλλαζε τρόπο αντιμετώπισης της ΕΕ: «Αυτό που ελπίζω να προκύψει από τη συνάντηση θα είναι η καγκελάριος να πείσει τον Ντ. Τραμπ να τερματίσει τις επιθέσεις στην ΕΕ και να πάψει να υποστηρίζει με τις δηλώσεις του την Μαρίν Λεπέν».
Από την πρώτη συνάντηση πάντως δεν θα ξεκαθαρίσει αν Μέρκελ και Τραμπ βρουν μια κοινή βάση συνεργασίας. Ίσως να τα καταφέρουν καλύτερα προς τα τέλη του χρόνου, όταν θα έχουν γίνει οι γερμανικές εκλογές και ο πρόεδρος Τραμπ θα έχει παρουσιάσει πρώτα αποτελέσματα της πολιτικής του στους Αμερικανούς. Παρόλα αυτά πάντως ο Τζον Χάρπερ θεωρεί ότι από τη συνάντηση θα προκύψει κάτι θετικό: «όταν ο Τραμπ γνωρίσει τη Μέρκελ δεν θα του είναι πια τόσο εύκολο να της επιτίθεται».
Μίχαελ Κνίγκε / Στέφανος Γεωργακόπουλος

Sunday, March 12, 2017

Δημιουργώντας δουλειές

Δημιουργώντας δουλειές

Share1
εκτύπωση  
Ο αείμνηστος Ελευθέριος Μουζάκης, ιδρυτής των κλωστών Πεταλούδα, όταν ερωτήθηκε κάποτε για το ποια ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής του απάντησε: «Τη ζω κάθε μέρα. Είναι γύρω στο μεσημέρι όταν από το γραφείο μου βλέπω την αλλαγή της βάρδιας στο εργοστάσιο. Εκατοντάδες εργαζόμενοι φεύγουν και άλλοι τόσοι προσέρχονται. Νιώθω πολύ υπεύθυνος για αυτούς τους ανθρώπους και τις οικογένειές τους».

Θυμηθήκαμε τα λόγια του επιχειρηματία με αφορμή το σχέδιο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης της χώρας που αποτέλεσε βασικό αντικείμενο του Υπουργικού Συμβουλίου την περασμένη Δευτέρα αλλά και με αφορμή τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που έδειξαν καθίζηση των επενδύσεων το τέταρτο τρίμηνο του 2016 κατά 30,7%.

Βεβαίως καμία παραγωγική ανασυγκρότηση δεν αποφασίζεται στο πλαίσιο ενός Υπουργικού Συμβουλίου, αλλά για την οικονομία της συζήτησης να δεχθούμε ότι η συζήτηση έγινε με σκοπό ο σχεδιασμός να λάβει και την ευλογία της κυβέρνησης.

Αλλωστε, η αλλαγή του μοντέλου της ελληνικής οικονομίας επιβάλλεται ώστε να ενταχθούν όσο γίνεται περισσότεροι από τους σημερινούς 1,1 εκατομμύριο ανέργους στην παραγωγική διαδικασία.

Ο Πρωθυπουργός οφείλει να γνωρίζει τι πρέπει να κάνει προς αυτή την κατεύθυνση. Οι οικονομολόγοι λίγο-πολύ έχουν περιγράψει τον οδικό χάρτη: Περαιτέρω βελτίωση του εμπορικού ισοζυγίου με αύξηση εξαγωγών και μείωση εισαγωγών, έμφαση στον τουρισμό και ιδιαίτερα στην κατά κεφαλήν κατανάλωση και όχι στις αφίξεις, ανάδειξη του ταλέντου των Ελλήνων σε καινοτόμες ιδέες και τεχνολογία αλλά και στήριξη του πρωτογενούς τομέα, ο οποίος χωρίς ιδιαίτερα κεφάλαια μπορεί να κάνει τη διαφορά, αφού τα αγροτικά προϊόντα θέλουν ήλιο και νερό, αγαθά που διαθέτει σε αφθονία η χώρα μας.

Μπορούμε όμως να επισημάνουμε ένα πράγμα που δεν θα πρέπει να κάνει: να μην αφήσει τον σχεδιασμό στη γραφειοκρατία κανενός υπουργείου. Το ιδανικό θα ήταν να σχηματιστεί μια δομή παρά τω Πρωθυπουργό, π.χ. όπως το ΤΑΙΠΕΔ για τις ιδιωτικοποιήσεις, που να ασχοληθεί με τη στρατηγική και κυρίως την υλοποίηση της παραγωγικής ανασυγκρότησης. Επίσης, αν επιθυμεί ο Πρωθυπουργός πραγματικά να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση, να ακούσει τους θεσμούς και να συμφωνήσει τα αντίμετρα από το πλεόνασμα να δοθούν σε αναπτυξιακές παροχές (π.χ. μείωση φορολογίας επιχειρήσεων) και όχι σε κοινωνικές παροχές, όπως τα 600 εκατ. ευρώ που μοιράστηκαν σε συνταξιούχους τον Δεκέμβριο του 2016, με τα οποία θα μπορούσαν να επιδοτηθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας σε επιχειρήσεις.