Το νέο μας blog είναι http://havdata.blogspot.com/ ****** [επιλογές από την ειδησεογραφία του διαδικτύου, σχόλια, νέα τοπικού ενδιαφέροντος, ¨κι¨ ό,τι άλλο τύχει]. [A selection of news, comments, and topics of interest]. [ Ελα να ζήσεις την ζωή σου έξω κάμποσες δεκαετίες νεοέλληνα για να καταλάβεις την προνομιακή της Ελλάδας ύπαρξη, στον χώρο στον χρόνο στο κλίμα στη θάλασσα στο αρχιπέλαγος και στην ζωή]. λορνιόν

Monday, April 30, 2007

o Τένετ σπάει την σιωπή του.

Ο Τζωρτζ Τένετ σπάει τη σιωπή του

30-04-2007


Cover of George Tenet's new book

Ο πρώην διευθυντής της CIA, Ελληνο-Αμερικανός Τζώρτζ Τένετ, υπεραμύνθηκε της ακεραιότητας των Αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών παρά τις ελλείψεις σε θέματα απόρρητων πληροφοριών πριν τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 και αργότερα πριν την εισβολή στο Ιράκ.

Σε συνέντευξη του προς το τηλεοπτικό δίκτυο CBS ο κ. Τένετ επεσήμανε ότι στα μέσα του 2001 είχε ανησυχήσει ιδιαίτερα από πληροφορίες που έδειχναν επικείμενη σημαντική επίθεση και γι’ αυτό είχε ζητήσει συνάντηση με την τότε Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας του προέδρου Μπους και νυν Υπουργό Εξωτερικών, Κοντολίζα Ράις.

Πάντως το 2004, ανεξάρτητη, διακομματική επιτροπή που διερεύνησε το θέμα των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου επέρριψε ευθύνες στην CIA για τον γραφειοκρατικό της χαρακτήρα και για το γεγονός ότι απέτυχε να προβλέψει τις επιθέσεις της Αλ Κάιντα. Για το θέμα του Ιράκ, ο Τζώρτζ Τένετ δήλωσε ότι εκφράζονταν πολλά ερωτήματα στους κόλπους της κυβέρνησης Μπους για το ΠΩΣ θα έπρεπε να γίνει η εισβολή στο Ιράκ, αλλά όχι για το ΑΝ θα έπρεπε να γίνει.

Ο πρώην διευθυντής της CIA δικαιολόγησε τις πριν τον πόλεμο στο Ιράκ εκθέσεις των Αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών για το θέμα των όπλων μαζικής καταστροφής, λέγοντας ότι οι αναλυτές έβγαλαν τα συμπεράσματα τους μόνο από τεχνικά στοιχεία και χαρακτήρισε το σφάλμα των μυστικών υπηρεσιών οδυνηρή εμπειρία για τον κλάδο. Ο κ. Τένετ επίσης παραδέχτηκε ότι είχε χρησιμοποιήσει τον όρο «σιγουριά» σε συζητήσεις του με τον πρόεδρο Μπούς για το θέμα των όπλων μαζικής καταστροφής στο Ιράκ, αλλά ότι ο όρος αυτός δεν αποτελούσε διαβεβαίωση πως το καθεστώς της Βαγδάτης είχε τέτοια όπλα, αλλά ότι η CIA θα μπορούσε να βελτιώσει έκθεση που είχε συντάξει για το θέμα.

Παράλληλα ο Τζώρτζ Τένετ διέψευσε φήμες για βασανιστήρια σε βάρος υπόπτων για τρομοκρατία, αλλά σημείωσε ότι μέθοδοι «ενισχυμένης ανάκρισης», όπως είπε χαρακτηριστικά, έχουν σώσει ζωές και έχουν σταματήσει τρομοκρατικά σχέδια.

Από τη πλευρά της η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών, Κοντολίζα Ράις, διέψευσε ισχυρισμούς του κ. Τένετ, ότι ο πρόεδρος Μπους ανέλαβε την προεδρεία το 2000 σχεδιάζοντας να εισβάλλει στο Ιράκ και να απομακρύνει τον Σαντάμ Χουσεΐν. Στο βιβλίο του που θα κυκλοφορήσει σήμερα, ο κ. Τένετ διατείνεται ότι δεν υπήρξε σοβαρή μελέτη από μέρους της κυβέρνησης Μπους για το μέγεθος της απειλής που εκπροσωπούσε το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν.


Όχι στη σαρία, όχι στο στρατό

Δεσπόζει σήμερα στα πρωτοσέλιδα του ευρωπαϊκού τύπου η Τουρκία με τις απειλές των στρατηγών και τη μαζική αντικυβερνητική διαδήλωση στην Κων/πολη.

«Ο ισχυρός θεσμός που ανέλαβε στην Τουρκία να προστατεύσει το κοσμικό κράτος είναι πλήρως αυταρχικός και αγνοεί τις ευρωπαϊκές αξίες όπως τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα: πρόκειται για τον τουρκικό στρατό» σημειώνει η αυστριακή εφημερίδα Die Presse και προσθέτει «ο αγώνας για μια δυτικότροπη και κοσμική Τουρκία είναι όντως ‘καλός καγαθός’, αλλά πρέπει να τον διεξάγουν οι ψηφοφόροι και η κοινωνία των πολιτών. Για τις ένοπλες δυνάμεις μιας χώρας που θεωρεί ότι ανήκει στον ευρωπαϊκό κόσμο δεν υφίσταται καμία δυνατότητα δραστηριοποίησης.»

«Παρά τις μαζικές διαδηλώσεις η εσωτερική κοινωνική γαλήνη διαφυλάσσεται» διαπιστώνει η γερμανική Berliner Zeitung και συνεχίζει: «σημαντικό είναι επίσης ότι οι ΗΠΑ, σε αντίθεση με παλαιότερες φάσεις, κατά τις οποίες επενέβη ο τουρκικός στρατός στην πολιτική, δεν χρειάζονται πραξικόπημα στην Τουρκία.»

«Εάν επιτρεπόταν η Ευρώπη να παίξει ρόλο στις διεργασίες στην Τουρκία θα ήταν ασφαλώς με τους διαδηλωτές που φώναζαν όχι στη σαρία, όχι στο στρατό» υπογραμμίζει η ιταλική La Repubblica και η αυστριακή Der Standard διευκρινίζει: «Ένα πραξικόπημα στην Τουρκία είναι σήμερα μη ρεαλιστικό, όπως ακριβώς και ένα θεοκρατικό, σουνιτικό κράτος». «Το ΝΑΤΟ και η Δύση δεν είναι δυνατόν να ανεχθούν πια καμία στρατιωτική δικτατορία στην Νότια Ευρώπη όπως στη δεκαετία του ’70. Θα ήταν επίσης το τέλος για την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας η ντε φάκτο ίδρυση μιας ισλαμικής τουρκικής δημοκρατίας.»

«Στην Τουρκία παίζεται ένα παράδοξο παιχνίδι εξουσίας: ο στρατός προσποιείται ότι το κόμμα του Ερντογάν ΑΚΠ δεν είναι καλύτερο από την παλαιστινιακή Χαμάς, δηλαδή από μια ριζοσπαστική, ισλαμιστική οργάνωση» σχολιάζει η Süddeutsche Zeitung «τα τεκμήρια όμως που προσκομίζει, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως τέτοια. Η κυβέρνηση Ερντογάν πρέπει τώρα να προσπαθήσει μαζί με την αντιπολίτευση να βρει μια νόμιμη διέξοδο από την κρίση, η οποία θα μπορούσε να είναι οι πρόωρες εκλογές, αλλά κατ’ αρχήν πρέπει η χώρα να εκλέξει δημοκρατικά τον πρόεδρό της στο κοινοβούλιο.»

«Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι ο τουρκικός στρατός από το 1960 μέχρι σήμερα έκανε τρία πραξικοπήματα και το 1997 ανάγκασε σε παραίτηση τον τότε πρωθυπουργό. Η ΕΕ οφείλει να χρησιμοποιήσει την επιρροή της ώστε να μην επαναληφθεί κάτι τέτοιο» αναφέρει η ισπανική εφημερίδα El Mundo «η θέληση του λαού πρέπει να γίνει σεβαστή. Η δημοκρατία στην Τουρκία δεν επιτρέπεται να τεθεί υπό την κηδεμονία του στρατού.»

«Οι απειλές των στρατηγών και η κινητοποίηση των εκατοντάδων χιλιάδων που διαδηλώνουν υπέρ της κοσμικής Τουρκίας δείχνουν ότι η χώρα ντε φάκτο και όχι ντε γιούρε οδηγείται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης» υποστηρίζει τέλος στο πρωτοσέλιδό της η Frankfurter Allgemeine Zeitung: «όποιος δεν εθελοτυφλεί πρέπει να αναρωτηθεί, εάν η χώρα αυτή υπ’ αυτές τις συγκεκριμένες συνθήκες είναι όντως δυνατόν να είναι ώριμη για ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ.»

Επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου

Turkey | 30.04.2007

Council of Europe Urges Turkish Army to Stay out of Elections

The Council of Europe joined the growing chorus of disapproval over the statements made by the Turkish army that effectively warned that it would defend Turkey's secular state if a new president threatened it.

Terry Davis, the secretary general of the Council of Europe, has urged the Turkish army to stay out of Turkey's presidential elections which have turned into a divisive stand-off over secularism and democracy.

Davis, who heads the European human rights organization, called for the army to show restraint and to not try and influence the elections through force.

"The army should stay in its barracks and out of politics," he said on Sunday, as nearly a million people took to the streets of Turkey in support of secularism.

He added that he was "horrified" by the statements made by the army on Friday which accused the AKP party, the offshoot of a now-banned Islamist movement, of failing to prevent rising anti-secular activity in the country and warned that it is determined to defend the country's secular system.

"The problem that recently came to the forefront of the presidential election process has focused on the issue of questioning secularism. The Turkish armed forces are observing this situation with concern," the army said. "The Turkish armed forces... will openly and clearly display their position and attitude when necessary. No one should doubt this."

Fears of military intervention

Davis warned the military of meddling in politicsBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Davis warned the military of meddling in politics

Davis expressed his concern at the possibility of the military intervening in the political process.

"I am very anxious about this statement from the Turkish military," he told reporters. "It sounds like an explicit attempt by the armed forces to influence the outcome of the presidential election."

The Council of Europe chief's comments echo those made by EU Enlargement Commissioner, Ollie Rehn over the weekend.

"It is important that the military leaves the remit of democracy to the democratically elected government," Rehn said. "This is a test case if the Turkish armed forces respect democratic secularism and the democratic arrangement of civil-military relations."

Any military involvement would severely damage Turkey's EU ambitions, with the country currently in negotiations to join the 27-nation bloc. Civilian control over the armed forces is one of the EU's fundamental accession criteria.

Should the army consider taking its threat further, it would command a high level of public support. The Turkish army regularly tops opinion polls as the country's most respected institution.

A potent armed and political force

The army is urged to stay in its barracks and out of politicsBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: The army is urged to stay in its barracks and out of politics

After toppling four governments in as many decades, most recently 10 years ago, the military also remains a potent political force that many outside Turkey -- particularly in the European Union -- fail to grasp.

It is also NATO's second biggest army after the United States, with half a million soldiers battle-hardened from two decades of fighting a Kurdish insurgency in southeast Turkey.

The Turkish army staged two old-fashioned coups d'etat in 1960 and 1980, but such is its influence that in 1971 and 1997 it managed to topple the government by "coups by communique."

In 1997, a list of "recommendations" came in the form of an ultimatum that was so strong that it toppled Turkey's first Islamist government, led by Necmettin Erbakan.

Its latest intervention, Friday's "midnight memorandum," reminded the government of Recep Tayyip Erdogan that the army had not only moral but also legal responsibilities to defend the "secular, democratic and social character" of the Turkish Republic.

But the government hit back and sharply called the military to order.

"It is inconceivable in a democratic state based on the rule of law for the general staff ... to speak out against the government," said Justice Minister Cemil Cicek, the government spokesman.

Turkish army unique in the West

The top brass used to control domestic and foreign policyBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: The top brass used to control domestic and foreign policy

The army top brass has seen its influence wane over recent years under reforms readying the country for possible membership of the European Union. But until 2003, the Turkish army was unique in the West in maintaining a major political role.

Its top generals not only sat on but also ran the National Security Council that shaped the country's foreign and domestic policy.

That role was set out in Turkey's current 1982 constitution, dictated by the military junta that seized power in 1980 and overwhelmingly approved by plebiscite in 1983.

The constitution was amended in July 2003 as part of reforms to bring Turkey in line with EU norms and the all-powerful NSC of old became a civilian-dominated think tank.

Political Islam is anathema to Turkish officers, whose education in military schools, colleges and academies is dominated by Kemalist ideology, based on the principles set forth by Mustafa Kemal Ataturk, the founder of the modern, secular republic.

Large majority supports "sacred" army

The army is seen as the epitome of respectabilityBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: The army is seen as the epitome of respectability

Although its tradition of meddling in politics is beginning to rankle in contemporary Turkey, for a large majority of ordinary Turks, the army is synonymous with respectability and serving in it -- as every Turkish male must after the age of 18 -- is a "sacred duty."

Opinion surveys unerringly have the military as champions of probity, compared to a political class perceived as stained with nepotism, corruption and cronyism.

The reality may be less squeaky clean but the army does its best to maintain its image and last year a court martial jailed a former commander-in-chief of the Navy for corruption.

DW staff (nda)

Οικονομία


Τον μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο στην ΕΕ έχει η Ελλάδα

Το μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο στην ΕΕ εμφανίζει η Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία της κοινοτικής στατιστικής υπηρεσίας Eurostat, που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες.

Ειδικότερα, με στοιχεία του 2005, η Ελλάδα διαθέτει 18.275 αλιευτικά σκάφη ή το 20,4% του κοινοτικού αλιευτικού στόλου. Ακολουθούν η Ιταλία με 16,2%, η Ισπανία με 15,3% και η Πορτογαλία με 11,1%. Το 2000 ο αλιευτικός στόλος της Ελλάδας ήταν 19.962 σκάφη.

Το 93,8% του ελληνικού αλιευτικού στόλου αποτελείται από σκάφη κάτω των δώδεκα μέτρων. Στην ΕΕ των "25", το 81,6% των αλιευτικών σκαφών είναι κάτω των δώδεκα μέτρων.

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, ο μέσος όρος ηλικίας του ελληνικού στόλου ανέρχεται στα 23,9 έτη και στην ΕΕ των "25" στα 20 έτη.

Τέλος, το 96,7% του ελληνικού στόλου είναι κάτω των 25 τόνων με 87,7% για την ΕΕ των "25".
Πηγή ΑΠΕ

ιστορία αγάπης

Μια ιστορία αγάπης ...79 ετών

Ο άνθρωπος, μόνιμος-μετανάστης, που δεν στέριωσε πουθενά από όπου και αν πέρασε, παρά μόνο στην Αυστραλία, όπου μετανάστευσε οικογενειακώς το έτος 1962 με το υπερωκεάνιο "Πατρίς" του Χανδρή, είναι ο ομογενής Γερβάσιος Κοσμίδης, 103 χρόνων σήμερα.

Κάτοικος Αδελαίδας ο κ. Κοσμίδης ζει με την σύζυγό του Χαρίκλεια Κοσμίδη, 96 ετών, την οποία παντρεύτηκε πριν 79 χρόνια!

Η ιστορία τους δημοσιεύεται στην ομογενειακή εφημερίδα "Νέος Κόσμος" που φέτος, αποφάσισε να καταγράψει την ιστορία της ομογένειας της Αυστραλίας και κυρίως να δώσει τη δυνατότητα στους ίδιους τους ομογενείς να γράψουν "την προσωπική τους οδύσσεια".

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα η καταγωγή των προγόνων του, Γερβάσιου Κοσμίδη, και των γονέων του Θεόδωρου και Κυριακής ήταν η Ίμερα της Χαλδίας του Πόντου, μια ευημερούσα κωμόπολη με 200 ελληνικές οικογένειες.

Αργότερα εγκαταστάθηκαν στο μεταλλείο Ακ-ντάγ Μαντέν που ανήκε στην περιοχή Αγκύρας και εκεί γεννήθηκε ο Γερβάσιος το έτος 1904. Αργότερα γεννήθηκαν και άλλα τρία κορίτσια. Στην αρχή ζούσαν καλά.

Κάποτε όμως τα πράγματα άρχισαν να δυσκολεύουν και στην περιοχή έπεσε μεγάλη πείνα. Την εποχή αυτή έφυγε και ο πατέρας Θεόδωρος και κατετάγη στον τουρκικό στρατο. Τον έστειλαν στην Κωνσταντινούπολη. Η οικογένεια χωρίς προστάτη τα'' βρήκε σκούρα''. Η μάνα έπρεπε να ζήσει τα τέσσερα παιδιά της. Η φτώχεια και η σκληρή ζωή συνταυτίζονται με τις παιδικές αναμνήσεις του Γερβάσιου που δεν είναι και οι καλύτερες.

Μια μέρα που έβοσκε τα ζώα τους, δύο αγελάδες και δώδεκα κατσίκια, κάποιοι ομοχώριοι τους ήλθαν και με απειλές έκλεψαν όλα τα ζώα. Πήγε κλαμένος στο σπίτι και ανάφερε τα καθέκαστα την μητέρα του. Εκείνη πήγε και βρήκε τους κλέφτες και ζήτησε τα ζώα πίσω. Αντί των ζώων έφαγε ξύλο . Αργότερα λήστεψαν το σπίτι τους, το έκαψαν και άφησαν την απροστάτευτη οικογένεια στα κρύα του λουτρού.

Αποφάσισε η οικογένεια και με άνδρα αρχηγό τον μικρό Γερβάσιο, πήραν μερικά ρούχα που τους απόμειναν στα χέρια και ξεκίνησαν για την Άγκυρα. Περπάτησαν επί δύο μήνες μερόνυχτα με κάποιες ανάπαυλες και έφθασαν στην Άγκυρα. Ο Γερβάσιος ήταν έναν 10χρονο παλικαράκι.

Εκεί τα πράγματα ήταν ήσυχα μεν, αλλά η επιβίωση πολύ δύσκολη. Με πίστη στο Θεό τα κατάφεραν. Βρήκαν σπίτι και ο Γερβάσιος άρχισε να ζητιανεύει για να θρέψει την οικογένειά τους. Μάλιστα μια μέρα μάζεψε τόσα πολλά λαβάσια (ψωμί, σαν λαγάνες) που και ο ίδιος ακόμη το λέει με θαυμασμό.

Η δίψα για μάθηση τον έφερε στο ελληνικό σχολείο. Έμαθε τα ελληνικά πολύ καλά και σε ηλικία 18 ετών πια, παίρνει την οικογένειά του και με τραίνο, μέσα σε δύσκολες συνθήκες φεύγουν για την Κωνσταντινούπολη να συναντήσουν τον πατέρα τους, που στο μεταξύ απολύθηκε από τον στρατό και έπιασε δουλειά στις οικοδομές ως κτίστης. Και πάλι η κυβέρνηση τους παραχώρησε σπίτι, όπου έμεναν όλοι μαζί. Η μάνα ξενοδούλευε, ο πατέρας στις οικοδομές και ο Γερβάσιος να πουλάει νερό. Δεν πέρασε μεγάλο διάστημα και ο πατέρας πήρε τον γιο του στις οικοδομές ως κτίστη. Τα χέρια του Γερβάσιου ''έπιαναν τα πάντα.''

To 1922 άρχισε ο ξεριζωμός των Ποντίων και κατά χιλιάδες οι ξεριζωμένοι έφθαναν στην Πόλη. Από εκεί έφευγαν για την Ελλάδα. Μαζί τους αποφάσισε να φύγει και η οικογένεια Κοσμίδη μετά δύο χρόνων παραμονή στην Πόλη.

Έφθασαν στην Θεσσαλονίκη και από εκεί έφυγαν για τα Γρεβενά. Η ελληνική κυβέρνηση τους παρεχώρησε σπίτι, 65 στρέμματα χωράφια, 80 πρόβατα, δύο αγελάδες και ένα άλογο.

Παντρεύεται σε ηλικία 26 ετών την συμπατριώτισσά του από την Ίμερα του Πόντου, την Χαρίκλεια, μόλις 18 ετών (γεννηθείσα το 1912) και με την οποία συζούν μέχρι σήμερα στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας. Είναι μαζί επί 79 συναπτά χρόνια.

Στον έγγαμο βίο τους ο Γερβάσιος και η Χαρίκλεια απέκτησαν εννέα (9) παιδιά από τα οποία δύο πέθαναν βρέφη στην Ελλάδα και το ένα πέθανε σε ηλικία 57 ετών αργότερα στην Αυστραλία. Όλα τα άλλα είναι στη ζωή.

Απέκτησαν 24 εγγόνια -10 κορίτσια και 14 αγόρια, τα πέντε βρίσκονται στην Ελλάδα. Έχουν έξι δισέγγονα και πέντε τρισέγγονα που όλα ζουν και βασιλεύουν.

Στην Αυστραλία εργάστηκε 7 χρόνια στην εταιρία Υδάτων και συνταξιοδοτήθηκε. Σήμερα ζει σε ένα μικρό διαμέρισμα στον συνοικισμό Alberton με την 96χρονη γυναίκα του και είναι πολύ ευτυχισμένος, σε ακτίνα 200 μέτρων απόσταση από όλα τα παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα του.

Ποτέ σε όλη του τη ζωή δεν πήρε χάπια, ούτε πήγε σε γιατρό, ούτε και σε νοσοκομείο. Δεν ήπιε και δεν πίνει αλκοολούχα ποτά, ούτε κάπνισε. Να συμπληρώσουμε ότι η μόνη του αδυναμία είναι η ψαλτική και το διάβασμα. Από μικρός έκανε την δουλειά αυτή και πάντα ερασιτεχνικά. Γνωρίζει απ' έξω πολλούς ψαλμούς και αναγνώσματα της εκκλησίας μας. Θυμάται πολλά ρητά της Αγίας Γραφής και μιλά άπταιστα τα νεοελληνικά-ποντιακά, τούρκικα και αρκετά αγγλικά.

Επισκέφτηκε πολλές φορές την Ελλάδα, το Άγιο Όρος, την Ιερουσαλήμ και πολλά μοναστήρια. Τον ενθουσιάζει κάθε τι το ελληνικό. Δεν λείπει ποτέ από την εκκλησία, από την στιγμή που ανοίγει τις πόρτες της, το ανδρόγυνο βρίσκεται εκεί σε όλες τις ακολουθίες. Σε όλη τους τη ζωή το ανδρόγυνο κράτησε αυστηρά όλες τις νηστείες.
Πηγή ΑΠΕ 23/04/2007 10:46 μμ

from BBC.

Turkish poll crisis goes to court
Mass pro-secularism demonstration in Istanbul, 29 Apr 07
Istanbul saw a massive show of support for secular institutions
Turkey's disputed election of a new president - pitting secularists against the ruling Islamist-rooted AK party - has gone to the constitutional court.

The court is now examining a petition from the opposition to cancel the election of a new president.

As many as one million people marched through Istanbul on Sunday, opposing presidential candidate Abdullah Gul.

Turkey's currency has tumbled amid fears the army may block the election of Mr Gul, the foreign minister.

Mr Gul says there is no question of him withdrawing from the presidential election.

His wife wears the Islamic headscarf, which remains highly controversial in Turkey.

The first round of the election in parliament ended in disarray on Friday amid a dispute about the number of deputies present for the vote.

The secularist Republican People's Party (CHP), which boycotted Friday's vote, said it would challenge the election in court because a quorum of MPs had not been obtained - a charge the AK (or Justice and Development Party) denies.

Establishment pressure

A second round of voting is due on Wednesday and the court has said it will try to rule on the appeal before the vote.

The powerful military has said it is ready to act to protect Turkey's separation of religion and state.

If the court upholds the CHP position and cancels the presidential election, the ruling would trigger an early general election.

TURKISH ARMY INTERVENTIONS
Coups in 1960, 1971 and 1980
Forced out first Islamist prime minister in 1997

The business elite has called for an early general election to calm the tensions.

The AK, led by Prime Minister Recep Tayyip Erdogan, has an overwhelming majority in parliament.

It has sharply criticised the army threat to intervene in politics, saying the military must remain under civilian control.

Mr Erdogan named Mr Gul as the AK candidate after more than 300,000 secularists rallied in Ankara two weeks ago to prevent Mr Erdogan himself standing.

The prime minister is due to make a televised address to the nation at 2015 (1715 GMT) on Monday.

EU Enlargement Commissioner Olli Rehn has said the row is "a clear test case whether the Turkish armed forces respect democratic secularisation and democratic values".

The BBC's Sarah Rainsford in Istanbul says the army statement on Friday night caused a real stir in Turkey.

The army has carried out three coups in the last 50 years - in 1960, 1971 and 1980 - and in 1997 it intervened to force Turkey's first Islamist Prime Minister, Necmettin Erbakan, from power.

The AK is an offshoot of Mr Erbakan's Welfare Party, which was banned in 1998.

μέτωπο κατά Σαρκοζύ

Μέτωπο Ρουγιάλ - Μπαιρού κατά του Σαρκοζύ ;


Με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη Κυριακή οι δυο αντίπαλοι του β΄ γύρου των γαλλικών εκλογών για το ανώτατο αξίωμα της χώρας ετοιμάζονται για την τελευταία μεγάλη μάχη. Η πολυαναμενόμενη συζήτηση μεταξύ της υποψηφίας των σοσιαλιστών Σεγκολεν Ρουγιάλ και του κεντρώου Φρανσουά Μπαιρού έγινε τελικά και έδωσε την ευκαιρία στην κυρία Ρουγιάλ να βρεθεί στο πλευρό του Μπαιρου και να ανταλλάξει απόψεις μαζί του επί δύο σχεδόν ώρες, μια συζήτηση που χαρακτηρίστηκε ευγενική με πινελιές χιούμορ. Η συζήτηση μεταδόθηκε από δυο μικρά τηλεοπτικά κανάλια, αλλά αυτό δεν έχει και τόσο σημασία. Σημασία έχει ότι για πρώτη φορά σε προεκλογική εκστρατεία μια υποψηφία για τον β ΄γύρο των εκλογών αναμετρήθηκε με έναν υποψήφιο που βγήκε εκτός μάχης στον α γύρο. Ήδη αυτό και μόνο το γεγονός έδωσε τη ευκαιρία στην εφημερίδα Λε Μοντ να τιτλοφορήσει χθες το πρωτοσέλιδό της με τη φράση: η Ρουγιάλ και ο Μπαιρού σε κοινό μέτωπο κατά του Σαρκοζύ. Βέβαια ο Μπαιρού έσπευσε να διαλύσει αυτήν την εντύπωση: «Αν ήμουν εδώ για να συμμαχήσω με την Σεγκολεν Ρουγιά, τότε θα έσπαγα αυτή την ώθηση που προσπάθησα να δημιουργήσω και που υπάρχει στη Γαλλία και που τελικά είναι και η αιτία που καθόμαστε σήμερα σε αυτό το τραπέζι».Αυτή η ώθηση δεν είναι άλλη από την νέα δύναμη, την τρίτη δύναμη ανάμεσα στη δεξιά και την αριστερά που ο Μπαιρου κατόρθωσε να συμπτύξει σε ένα μέτωπο και που αποτελεί ο ίδιος τον φυσικό εκφραστή της. Αυτό εξάλλου ήταν και το μήνυμα του α γύρου των προεδρικών εκλογών. Αυτό το μέτωπο προσπάθησε να σπάσει ο υποψήφιος των συντηρητικών χτυπώντας με κάθε τρόπο την κοινή τηλεοπτική εμφάνιση Ρουγιάλ- Μπαιρου. Ο αρχηγός των κεντρώων, και από το τηλεοπτικό βήμα, θέλησε να κόψει τη φόρα στον Σαρκοζύ: «Ποιόν άραγε μπορεί να ενοχλεί το ότι μια υποψήφια για τον β΄γύρο και εγώ ως υποψήφιος του πρώτου γύρου μιλάμε για τη χώρα μας; Πού είναι το έγκλημα καθοσιώσεως»;

Σε ότι αφορά το περιεχόμενο, στη τηλεοπτική συζήτηση αποδείχθηκε ότι Ρουγιάλ και Μπαιρού συμφωνούν σε ορισμένα ζητήματα, αλλά διαφωνούν σε ότι αφορά το οικονομικό πρόγραμμα των σοσιαλιστών και ιδιαίτερα στο θέμα της παρεμβατικότητας του κράτους, των 35 ωρών εργασίας και των μεταρρυθμίσεων στην ΕΕ. Πάντως ήταν εμφανής η προσπάθεια της κυρίας Ρουγιάλ να υπογραμμίζει συνεχώς τα σημεία σύγκλισης με τον Μπαιρού, ενώ αντίθετα εκείνος τόνιζε τις διαφορές υιοθετώντας πιο φιλελεύθερες απόψεις σε οικονομικά ζητήματα.

«Ακόμη κι αν καταλαβαίνω», είπε η Ρουγιάλ, «ότι πολιτικά είναι πιο ευχάριστο να απορρίπτει κανείς την αριστερά και να τις δίνει τη στάμπα της κρατικής οικονομίας, πιστεύω ότι το δικό μου σύμφωνο για τις προεδρικές προτείνει ακριβώς το αντίθετο».

Είναι δύσκολο να πει κανείς από τώρα αν η Ρουγιάλ κατόρθωσε να γοητεύσει τους ψηφοφόρους του κέντρου. Η μεγάλη τηλεοπτική αναμέτρηση, από την οποία θα μπορέσει κανείς να βγάλει ασφαλέστερα συμπεράσματα θα γίνει την ερχόμενη Τετάρτη . Πάντως ο Νικολα Σαρκοζύ αντέδρασε με οργή χαρακτηρίζοντας το ντιμπέιτ αντίθετο με τους θεσμούς της χώρας και τη μεγαλύτερη καρικατούρα που είχε να παρουσιάσει η 4η Δημοκρατία.

«Δεν θα επιτρέψω», τόνισε, «σε κανένα να κατάσχει τη συζήτηση, υπέρ της οποίας τάχθηκαν οι Γάλλοι με τόσο σαφή τρόπο».

Σεγκό κατά Σαρκο, λοιπόν, στο ντιμπέιτ της ερχόμενης Τετάρτης. Και σε μία εβδομάδα ακριβώς θα δούμε τα αποτελέσματα αυτής της εκστρατείας άλωσης του κεντρώου χώρου. Ο ίδιος ο Μπαιρού θα περιμένει μέχρι την Τετάρτη για να αποφασίσει, αν και μέχρι τώρα έδειξε καθαρά ότι ο Νικολά Σαρκοζύ δεν θα είναι η επιλογή του. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τους βουλευτές του, αφού τα 2/3 από αυτούς δήλωσαν ήδη ότι θα ψηφίσουν τον Σαρκοζύ. Δεν μένει παρά να δούμε τι θα κάνουν τα 7 εκατομμύρια των ψηφοφόρων του.

D.WELLE. E.Avastasopo;yloy

Φιλόδοξη η ατζέντα της συνόδου κορυφής Ε.Ε. - ΗΠΑ

Σε λίγη ώρα αρχίζει η σύνοδος κορυφής ΕΕ – ΗΠΑ με μια φιλόδοξη ατζέντα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Κύριος στόχος της γερμανικής προεδρίας και προσωπικά της καγκελάριου Μέρκελ είναι να δοθεί νέα ώθηση στις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των δύο ηπείρων με την υπογραφή συμφωνίας-πλαίσιο. Υπάρχουν όμως και διαφιλονικούμενα θέματα, όπως είναι η προστασία του κλίματος, στα οποία δεν αναμένονται θεαματικές δεσμεύσεις από πλευράς ΗΠΑ. Μάλιστα στο σχέδιο του τελικού ανακοινωθέντος αναφέρεται απλά ότι η εξασφάλιση των ενεργειακών πηγών και ο αγώνας εναντίον της μεταβολής του κλίματος παραμένουν κεντρικές προκλήσεις για τη διεθνή κοινότητα. Ο ανταποκριτής της ΝΤ Β στις Βρυξέλλες Μπερντ Ρίγκερντ μας δίνει το πλαίσιο των συνομιλιών στο ρεπορτάζ που επιμελήθηκε η ΕΑ. Οι δυο μεγαλύτερες οικονομικές δυνάμεις στον κόσμο, η ΕΕ και οι ΗΠ, χρειάζονται οικονομικά η μία την άλλη, όμως αυτό δεν έχει καταγραφεί σε κανένα επίσημο ντοκουμέντο μέχρι σήμερα. Κάθε μέρα μεταξύ ΕΕ και ΗΠ γίνεται διακίνηση αγαθών και υπηρεσιών της τάξης του 1, 7 δις ευρώ χωρίς να έχει υπογραφεί κάποια επίσημη συμφωνία. Ο μόνος τυπικός δεσμός συνεργασίας τους γίνεται μέσω της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εμπορίου. Μια εξαιρετικά σπάνια κατάσταση, όπως εκτιμά ο πρόεδρος της Κομισιόν Χοσέ Μπαρόζο: «Η Ευρώπη και οι ΗΠ είναι οι μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι στον κόσμο. Είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε στην εμβάθυνση της διατλαντικής συνεργασίας. Εμπόριο και επενδύσεις είναι ο θεμέλιος λίθος αυτών των σχέσεων και σε αυτή τη βάση θα συνεχίζουμε να χτίζουμε».Εδώ και πολλά χρόνια υπάρχουν συνεχώς διακηρύξεις καλών προθέσεων για την έναρξη αυτής της συνεργασίας. Όμως παρά τις πολλές συνόδους κορυφής οι περισσότερες προσπάθειες κατέρρευσαν ή χάθηκαν στις δαιδάλους της γραφειοκρατίας. Η γερμανική προεδρία ωστόσο θέλει να αλλάξει αυτήν την κατάσταση και γι αυτό επεξεργάστηκε σύμφωνο για οικονομική συνεργασία με τη κυβέρνηση Μπους. Όμως και αυτό το σύμφωνο περιλαμβάνει διακηρύξεις καλών προθέσεων και δεν αποτελεί σε καμιά περίπτωση δεσμευτικό κείμενο. Δίνει μάλιστα ένα χρονικό ορίζοντα μέχρι το 2015 για να καταργηθούν σε πολλούς τομείς τα εμπορικά εμπόδια που δεν σχετίζονται με αυτό που αποκαλούμε δασμούς. «Διαχωρίζουμε αυτή η διατλαντική οικονομική συνεργασία από το γύρο της Ντόχα για το παγκόσμιο εμπόριο, που πρόκειται για συμφωνίες συνεργασίας με πολλές χώρες, τις οποίες θέλουμε να ολοκληρώσουμε», είπε η κυρία Μέρκελ. «Εδώ πρόκειται για θέματα που δεν σχετίζονται με το ύψος των δασμών, αλλά για την εναρμόνιση των προδιαγραφών, η οποία θα μας βοηθήσει να εξοικονομήσουμε πολλά χρήματα».Για παράδειγμα, τα γερμανικά αυτοκίνητα, που προορίζονται να κυκλοφορήσουν στις ΗΠ πρέπει να έχουν άλλες προδιαγραφές, να έχουν γίνει άλλα «κρας τέστ», να έχουν άλλους προβολείς, άλλα φλας, άλλες ζώνες ασφαλείας κι άλλους υαλοκαθαριστήρες. Όλα αυτά κοστίζουν χωρίς να υπάρχει λόγος. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τα αμερικανικά αυτοκίνητα. Ακόμη και τα κλειδιά είναι διαφορετικά, αφού και τα παξιμάδια είναι διαφορετικά, για να μην μιλήσουμε για τα τηλέφωνα και για χίλια άλλα πράγματα. Όλα αυτά θα πρέπει να αλλάξουν, αν και ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες, όπως προειδοποιούν οικονομολόγοι, και η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία είναι άλλη από την αμερικανική. Ο επίτροπος της ΕΕ για το εμπόριο Πέτερ Μέντελσον: «Δεν χρειαζόμαστε καλύτερη νομοθεσία από αυτήν την πλευρά του Ατλαντικού. Υπάρχουν πολλοί τομείς στους οποίους οι επιχειρήσεις έχουν το διπλό κόστος για να πωλούν και στις δυο αγορές». Μέχρι το 2009 αναμένεται να απλοποιηθούν οι διαδικασίες για την αγορά επιχειρήσεων, θα ανοίξουν ως ένα ποσοστό οι αεροπορικές συγκοινωνίες, στην νανοτεχνολογία και στο βίοντίζελ Ε.Ε. και ΗΠΑ θα συμφωνήσου κοινές προδιαγραφές και ως προς το κοινό εμπόριο θα ληφθούν όροι για την προστασία του από τον αυξανόμενο ανταγωνισμό από την Κίνα και τις Ινδίες. Ωστόσο, ορισμένα διαφιλονικούμενα θέματα θα παραμείνουν εκτός της ατζέντας , όπως οι αγροτικές επιδοτήσεις, οι διαφωνίες γύρω από επιδοτήσεις της Μποινγκ και της Ερμπας ή η προστασία του κλίματος. Τελικά φαίνεται ότι η Αγκελα Μέρκελ θέλει να πουλήσει στην Ένωση τη συμφωνία πλαίσιο για την ενίσχυση του εμπορίου με τις ΗΠ ως την μεγαλύτερη εξωτερικοπολιτική επιτυχία της προεδρίας της. Αν και το Κογκρέσο, στο οποίο υπερισχύουν οι δημοκρατικοί και το οποίο κλείνει μάλλον στον προστατευτισμό, στηρίξει αυτό το σύμφωνο, όπως ο Μπους, είναι ένα άλλο θέμα.

Welcome to johnmetaxas.com
Monday, April 30 2007 @ 05:00 AM EST
Make this your Hellenic home page!

Ex-CIA Director George Tenet says he was made a scapegoat

Email Article To a Friend View Printable Version
US foreign policyPODCAST VIDEO
CBS2: Ex-CIA Director George Tenet says he was made a scapegoat: April 29, 2007; In an explosive, often confrontational 60 Minutes interview, former CIA Director George Tenet discussed how he felt the Bush Admministration treated him. CBS 2's Kristine Johnson reports.


CLICK ICON to watch the entire 60 Minutes interview. Former CIA Director George Tenet tells Scott Pelley that he thought the U.S. should attack Afghanistan before the September 11 attacks and he knew Iraq was not involved in the attacks.









Sunday, April 29, 2007

μάθε τέχνη ...κι¨άστηνε κι¨άμα πεινάσεις πιάστηνε.

Βοσκός πρόσφερε πρόβατα ως ...μπόνους σε παίκτη!

Ενα... κοπάδι πρόβατα πρόσφερε Κροάτης βοσκός σε ποδοσφαιριστή της αγαπημένης του ομάδας. Οχι, δεν θέλησε να τον μειώσει, δείχνοντάς του το δρόμο για το βουνό και την μελλοντική του ασχολία, επειδή πιθανόν δεν έμεινε ικανοποιημένος από τις εμφανίσεις του, αλλά αντίθετα, για να τον επιβραβεύσει για ένα ακόμη τέρμα που σημείωσε με τα χρώματα της αγαπημένης του ομάδας στο φετινό πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας της χώρας.

Ο 29χρονος Ιβιτσα Ζούπε έπαθε το μεγαλύτερο μέχρι στιγμής σοκ της ζωής του, όταν μετά από τον αγώνα της ομάδας του (NK Ζαγκόρ) αντίκρυσε ένα κοπάδι πρόβατα να περιμένουν καρτερικά έξω από το γήπεδο την άφιξή του. Ο λόγος ήταν, ότι ένας ντόπιος βοσκός, ο Γιόσκο Μπράλιτς, θέλησε να δώσει ένα «μπόνους» στον Ζούπε για το 16ο φετινό του τέρμα και τον επιβράβευσε με τη δωρεά ισάριθμων άκακων τετράποδων ζώων.

«Μάθε τέχνη... κι άστηνε κι άμα πεινάσεις πιάστηνε», λέει η σοφή ελληνική παροιμία, αλλά μόνο έτσι δεν το σκέφτηκε ο Κροάτης ποδοσφαιριστής, που κάνει άλλα όνειρα για το μέλλον του: «Έπαθα πραγματικό σοκ...


Προτάσεις

διαδηλωσεις στην Πόλη.

Διαδηλώσεις υπέρ της κοσμικότητας του τουρκικού κράτους στην Κωνσταντινούπολη

Εκατοντάδες χιλιάδες Τούρκοι συγκεντρώθηκαν σήμερα στην Κωνσταντινούπολη για να διαδηλώσουν την προσήλωσή τους στις αρχές της κοσμικότητας του τουρκικού κράτους με φόντο την κρίση που έχει ξεσπάσει στις σχέσεις κυβέρνησης - στρατού με αφορμή την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας.

"Η Τουρκία είναι λαΐκή και θα παραμείνει", κραύγαζαν οι διαδηλωτές κρατώντας την τουρκική σημαία και πορτραίτα του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας Κεμάλ Ατατούρκ στην πλατεία Τσαγκλαγιάν, στον ευρωπαϊκό τομέα της Κωνσταντινούπολης.

Η διαδήλωση οργανώθηκε με πρωτοβουλία περίπου 600 μη κυβερνητικών οργανώσεων και αποτελεί συνέχεια μιας πρώτης που συγκέντρωσε 1,5 εκατομμύρια ανθρώπους στις 14 Απριλίου στην Αγκυρα για το ίδιο θέμα.

Στο μεταξύ, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιουλ δήλωσε σήμερα ότι παραμένει υποψήφιος του κόμματός του για την προεδρία παρά την προσφυγή της αντιπολίτευσης στη δικαιοσύνη και τις πιέσεις που ασκεί ο στρατός.

"Η διαδικασία εκλογής προέδρου έχει αρχίσει και θα συνεχιστεί", τόνισε ο Γκιουλ στους δημοσιογράφους. "Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να αποσυρθεί η υποψηφιότητά μου".

πηγή καθημερινή

Μια πρόβλεψη και δύο προτάσεις

Tου Γεωργιου Κουμαντου

Επικίνδυνο σπορ η διατύπωση προβλέψεων προπάντων όταν η επαλήθευσή τους εξαρτάται από αβέβαιες εσωκομματικές διχογνωμίες. Κι όμως, οι προβλέψεις είναι αναγκαίες για να χαραχθεί κάποια γραμμή πλεύσης – οι αποφάσεις περί του πρακτέου μοιραία εξαρτώνται από εκτιμήσεις περί του μέλλοντος. Αποτολμάμε, λοιπόν, μια τέτοια πρόβλεψη και λέμε ότι, όποια κι αν πρόκειται να είναι η τύχη των άλλων διατάξεων του Συντάγματος που σχεδιάζεται να αναθεωρηθούν, η αναθεώρηση του άρθρου 16 μάλλον θα ματαιωθεί: καλά ή κακά, ιδιωτικά (συγγνώμη: «μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά», λέει) ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν φαίνεται πιθανό να νομιμοποιηθούν, τουλάχιστον όχι πέρα από κάποια όρια που επιβάλλονται από την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Ανύπαρκτες προϋποθέσεις

Αυτή η πρόβλεψη στηρίζεται στο γεγονός ότι για να γίνει αυτή η αναθεώρηση θα χρειάζονταν 180 ψήφοι, δηλαδή και ψήφοι του κόμματος που σήμερα βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Το κόμμα αυτό έχει δηλώσει ότι θα συμφωνήσει σ’ αυτήν την αναθεώρηση αν συμφωνεί στους όρους κάτω από τους οποίους θα επιτραπεί η λειτουργία τέτοιων ιδιωτικών ιδρυμάτων. Αλλά τέτοιοι όροι είναι απίθανο να συμφωνηθούν εκτός του ότι δεν έχουν κανονικά τη θέση τους σε ένα Σύνταγμα που πρέπει να περιέχει μόνο γενικούς και κατ’ αρχήν αμετακίνητους κανόνες.

Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα συντρέχει η προϋπόθεση υπό την οποία θα ψήφιζε η σημερινή αντιπολίτευση υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 16.

Θεωρητικά θα ήταν δυνατόν συγχρόνως με το Σύνταγμα να ψηφισθεί και ο εκτελεστικός νόμος του «νέου» άρθρου 16 που, αυτός, θα περιείχε τους επιθυμητούς αυστηρούς όρους λειτουργίας των μη κρατικών ΑΕΙ. Εδώ, όμως, η πρόβλεψη θα πρέπει να συμπληρωθεί: πιστεύω ότι οι όροι αυτοί είναι αδύνατον να διατυπωθούν με κάποια πληρότητα εκ των προτέρων και βιαστικά, για να συμπέσουν χρονικά με την ψήφιση του Συντάγματος. Κι αν γίνει κάποια τέτοια απόπειρα, είναι περίπου αδύνατον να συμφωνήσουν τα δύο κόμματα στους όρους αυτούς, προπάντων όταν το ένα από τα δύο θα προτιμούσε να μη συμφωνήσει και να έχει έτσι δικαιολογία για την καταψήφιση και του Συντάγματος.

Αυτά όλα επιτρέπουν την εκτίμηση ότι η ανώτατη παιδεία θα πρέπει για κάμποσο καιρό να λειτουργήσει με τον πρόσφατα ψηφισμένο, αποσπασματικό και αμφισβητούμενο νόμο και με το παλαιό άρθρο 16 του Συντάγματος που θα έχει διατηρηθεί σε ισχύ. Ας μου επιτραπεί εδώ να διαφωνήσω με τους κάθε απόχρωσης καταστροφολόγους: συνολικά, η κατάσταση δεν είναι και τόσο κακή, και το ισχύον νομικό καθεστώς χρειάζεται μόνο πολλές βελτιώσεις και συμπληρώσεις – χρειάζεται προπάντων να εφαρμοσθεί. Και για μεν την εφαρμογή άλλοι θα πρέπει, υπομονετικά, να φροντίσουν. Εδώ θα περιορισθώ στην επισήμανση δύο θεμάτων που χρειάζονται επιτακτικά άμεση νομοθετική παρέμβαση, με έγκαιρη νομοτεχνική επεξεργασία – θέματα άλλα από εκείνα που αναφέρονται ως προτεραιότητα του υπουργείου.

Σεβασμός της αυτοδιοίκησης

Ενα πρώτο νομοθετικό μέτρο, που άλλωστε χρειάζεται έτσι κι αλλιώς, είτε ιδρυθούν κάποτε ιδιωτικά πανεπιστήμια είτε δεν ιδρυθούν, είναι η απαλλαγή των υπαρχόντων δημοσίων πανεπιστημίων από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό του κράτους. Από τη μια μεριά το υπουργείο Παιδείας από την άλλη το Ελεγκτικό Συνέδριο κάνουν ότι μπορούν ώστε η διακηρυσσόμενη (πραγματικά: επιβαλλόμενη) από το Σύνταγμα αυτοδιοίκηση να αποτελεί μύθο. Ελεγχος νομιμότητας, θα πει κανείς, και όχι έλεγχος σκοπιμότητας – αυτό, υποτίθεται το κρίνουν μόνα τους τα πανεπιστήμια, αυτοδιοικούμενα. Και μόνη η αρχή της νομιμότητας, όπως ερμηνεύεται, αποτελεί φραγμό στην ανάπτυξη πρωτοβουλιών που δεν προβλέπονται από κάποιο νόμο. Αλλά και άσχετα από αυτό τα όρια ανάμεσα στη νομιμότητα και τη σκοπιμότητα είναι συχνά δυσδιάκριτα. Αρκούν κάτι απίστευτες καθυστερήσεις του υπουργείου για να λειτουργήσουν είτε ως μέθοδος εξοικονόμησης (έστω: αναβολής) δαπανών είτε ως μέθοδος πίεσης για κάποια απόφαση που ενδιαφέρει το υπουργείο, παράδειγμα, για κάποια εκλογή καθηγητή ή άλλου μέλους του διδακτικού προσωπικού.

Για την απελευθέρωση των πανεπιστημίων από τον κρατικό εναγκαλισμό ακούστηκε πρόσφατα, με σοβαρά επιχειρήματα, η πρόταση να αλλάξει το Σύνταγμα για να λειτουργήσουν και τα υπάρχοντα πανεπιστήμια ως νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, με διατήρηση κατά τα λοιπά του δημόσιου χαρακτήρα τους. Αλλά μια τέτοια αλλαγή του Συντάγματος δεν είναι αναγκαία, ίσως ούτε χρήσιμη. Γιατί είτε με τον έναν είτε με τον άλλο χαρακτηρισμό, είτε ως δημοσίου δικαίου είτε ως ιδιωτικού δικαίου λειτουργούν τα, δημόσια πάντως, πανεπιστήμια, κάποιος ειδικός νόμος θα διέπει τη λειτουργία τους, αυξάνοντας τα όρια της ελευθερίας αν είναι δημοσίου δικαίου, περιορίζοντάς τα αν είναι ιδιωτικού.

Ενας οργανικός νόμος που θα κατοχυρώνει την ελευθερία των δημοσίων πανεπιστημίων στη λειτουργία τους και απλώς θα πρόβλεπε κάποιο κατασταλτικό έλεγχο για τη διαχείριση της κρατικής επιδότησης, θα ήταν απόλυτα σύμφωνος και με το πνεύμα και με το γράμμα του Συντάγματος που θέλει τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα «πλήρως αυτοδιοικούμενα». Γιατί η προληπτική διαχειριστική επέμβαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου μαζί με την προληπτική εποπτεία του υπουργείου, προπάντων όμως στην πράξη ασκούνται, κάνουν τη διαφημιζόμενη «αυτοδιοίκηση» γελοιογραφία, χρήσιμη μόνο για την αναζήτηση ευθυνών παρά την ανυπαρξία περιθωρίων αποφασιστικής πρωτοβουλίας.

Ρύθμιση των «σχολών»

Ενα άλλο θέμα που επιτακτικά χρειάζεται νομοθετική ρύθμιση, ανεξάρτητα από τις ρυθμίσεις σε άλλα θέματα της ανώτατης παιδείας, είναι το θέμα των διαφόρων υποκαταστάτων της, που φυτρώνουν στο πλούσιο έδαφος της επιθυμίας των ελληνικών οικογενειών για κάποιο πτυχίο: σχολές, εργαστήρια, φροντιστήρια, παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων (ένα έφθασε να ονομάζεται Athens University!), όλα σ’ ένα σοφό αμάλγαμα θελημένων συγχύσεων όπου όλοι επωφελούνται από μια δήθεν αναγνώρισή τους που βγαίνει από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Και η αρρύθμιστη ύπαρξή τους (υπάγονται, λέει, στο υπουργείο Εμπορίου!) χρησιμεύει ως διπλό επιχείρημα για την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος: βλέπετε ότι ιδιωτικά πανεπιστήμια έτσι κι αλλιώς υποχρεωτικά υπάρχουν, ενώ το Σύνταγμα εμποδίζει κάποια λογική ρύθμισή τους με αποτέλεσμα μιαν επικινδύνως άναρχη παρουσία.

Στους ισχυρισμούς αυτούς κρύβονται πολλές ανακρίβειες, συμφέρουσες για πολλούς. Βέβαια, τα πτυχία ξένων πανεπιστημίων πρέπει να αναγνωρίζονται στην Ελλάδα ως προσόντα επαγγελματικής εγκατάστασης έστω και αν μέρος των σπουδών (ή και όλες οι σπουδές;) έχουν γίνει στην Ελλάδα. Κι ας δεχθούμε ως βέβαιο ότι αυτή η επαγγελματική αναγνώριση μοιραία κάποτε θα οδηγήσει και στην αναγνώριση της ακαδημαϊκής ισοτιμίας. Από εκεί και πέρα ποιος εμποδίζει την αυστηρή ρύθμιση των όρων και των προϋποθέσεων εγκατάστασης και λειτουργίας αυτών των σχολείων στην Ελλάδα από άποψη κτιριακή, από άποψη διδακτικού προσωπικού, από άποψη εγκαταστάσεων και εξοπλισμού; Φταίει το Σύνταγμα και το άρθρο 16 που οι κυβερνήσεις δεν βρίσκουν τρόπους να δαμάσουν τα ποικίλα συμφέροντα που αναπτύσσονται γύρω από τις σχολές αυτές. Ας πει η κυβέρνηση τι ρυθμίσεις είναι πρόθυμη να προτείνει και εύκολα εξασφαλίζεται η συμβατότητα των προτάσεών της με το ισχύον Σύνταγμα.

Με δύσκολα βήματα πρέπει να συνεχισθεί η πορεία για κάποια ανόρθωση της ανώτατης παιδείας στον τόπο μας. Χωρίς εντυπωσιασμούς και χωρίς μάταια οράματα, με μιαν επίμονη προσπάθεια κατανίκησης της συντήρησης των κεκτημένων που είχε μοιράσει ο διαβόητος νόμος-πλαίσιο του 1982. Αυτός ο νόμος άλλωστε έδειξε τι κακό μπορούν να κάνουν τα λαϊκίστικα οράματα. Κι όσο για την αναθεώρηση του Συντάγματος, δεν ήταν δα και σπουδαίο όραμα…

kathimerini. Polydoras accepts blame.......

Polydoras accepts blame for violence but faults opposition for buildup

Public Order Minister Vyron Polydoras yesterday took responsibility for failing to curb a recent spate of arson attacks by anarchist groups but suggested that opposition PASOK had allowed such violence to thrive.

“I take responsibility as far as the policing goes,” Polydoras said. But he added: “The Exarchia no-go zone was not created in a year but over 30 years when some people were perpetrating politically motivated violence.” Polydoras also called for the “political and moral isolation” of those who practice violent political activism. “I seek a word of criticism from (political) parties, public opinion and the media and we can handle the policing afterward,” Polydoras said.

The minister’s comments followed a series of attacks on police stations in Athens. Early yesterday, suspected anarchists attacked a police station in the eastern suburb of Zografou, destroying a parked car but causing no injuries. The attack came hours after firebombs were detonated outside police stations in central Athens and in Thessaloniki on Thursday night. Earlier on Thursday, suspected anarchists had launched a ferocious attack on a police station in Athens’s traditional anarchist stronghold of Exarchia, causing widespread damage but no injuries. The unrest over the last two days, believed to have been fueled by widespread prison riots, is the culmination of a month of violence for which there have been no arrests.

Opposition parties yesterday condemned the government for failing to curb the unrest and called on Polydoras to resign. “Criminality is getting worse and the police are unable to perform their basic duty of defending public property,” said Petros Efthymiou of the main opposition party PASOK. “We have already expressed our conviction that (Polydoras) is unfit for this job,” he said.

Over the past few months, clashes between anarchist groups and police have escalated, fueled by riots that broke out during student protests earlier this year.

Authorities fear that anarchist gangs may be linked to a new domestic terror group thought to have carried out a missile attack on the US Embassy in January.

opinions

lornion said...

Ναι αν είναι ετσι τα πράγματα ,όπως γράφονται ,ναι η κυβέρνηση δεν κινείται ,ειναι αδρανής .Μα μέχρι χτές ακόμη σουλούπωνε της προγενέστερης τα χάλια. Υπάρχει επί τέλους η εντύπωση στον κόσμο και στο εξωτερικό πως τα προβλήματα στην Ελλάδα αντιμετωπίζονται με κάποια σοβαρότητα ,τα οικονομικά του κράτους κάπως διορθούνται,η ανεργία μειώθηκε από το 12 στο 9 επί τοις εκατόν,θεσμικές αλλαγές συντελούνται δώστε της τον χρόνο που δικαιούται να κυβερνήσει.Μη ξεχνάτε ο δημόσιος τομέας με τις φωλιασμένες νομενγκλατούρες και τα συνδικάτα φτάσανε στο σημείο περαν των απεργιών να απειλούν την μη εφαρμογή των νόμων .Είναι σωστή λειτουργούσα δημοκρατία αυτή? Δώστε τον χρόνο που της εδωκε ο λαός κι'αν ως το τέλος φανεί επιλήσμων των υποσχέσεών της τότε την απορρίπτετε.Εμείς τα βλέπουμε με άλλο μάτι

--------------------
Lornion
http://lornion.blogspot.com

Gul stands firm..........from bbc

Turkish army chief Gen Yasar Buyukanit (left) meets PM Recep Tayyip Erdogan (archive image)
The military said it will act to defend secularism in Turkey
Abdullah Gul has said he will not withdraw as ruling party candidate for Turkey's presidency, despite mounting criticism from opponents and the army.

Mr Gul failed to win election in a first round vote in parliament as opposition MPs boycotted the vote and challenged its validity in court.

An army statement on Friday accused the government of tolerating radical Islam and vowed to defend secularism.

Supporters of the secular system are holding a major rally in Istanbul.

Two weeks ago a similar rally in Ankara attracted hundreds of thousands of secular supporters.

Sunday's "Republican Meeting", planned by dozens of non-governmental organisations, is taking place in Caglayan Square in Istanbul.

'Test case'

On Saturday, Cemil Cicek, spokesman for the ruling party, the Islamist-rooted AK (Justice and Development), responded to the unusually forthright army statement.

The military, which led coups in the past, said it was concerned by the party's choice of presidential candidate.

Mr Cicek said any intervention was "inconceivable in a democratic state".

"The chief of the general staff is answerable to the prime minister," said Mr Cicek, who is also justice minister.

TURKISH ARMY INTERVENTIONS
Coups in 1960, 1971 and 1980
Forced out first Islamist prime minister in 1997

The European Union warned the army not to interfere in politics, saying the controversy was a test case for the military to respect democracy.

The BBC's Sarah Rainsford says the army is sending a signal that it will not accept Mr Gul's candidacy.

Mr Cicek told reporters that the government had the "primary duty in protecting the basic tenets of the state".

Prime Minister Tayyip Erdogan has been meeting his cabinet to discuss the situation.

According to Mr Cicek, the prime minister had a "useful and productive" telephone conversation with army chief Gen Yasar Buyukanit on Saturday afternoon.

Turkey is an EU candidate but entry negotiations have been partially frozen because of a dispute over Cyprus, and the EU is also concerned that Turkey's commitment to political reform is weakening.

EU Enlargement Commissioner Olli Rehn said the row was "a clear test case whether the Turkish armed forces respect democratic secularization and democratic values".

History of coups

Our correspondent in Istanbul says the army statement late on Friday night caused a real stir in Turkey.

Many also believe that it is also a message to the judges in the constitutional court to declare the vote invalid and dissolve parliament, she adds.

The army has carried out three coups in the last 50 years - in 1960, 1971 and 1980 - and in 1997 it intervened to force Turkey's first Islamist Prime Minister, Necmettin Erbakan, from power.

The AK is an offshoot of Mr Erbakan's Welfare Party, which was banned in 1998.

The secularist Republican People's Party (CHP), which boycotted Friday's vote, said it would challenge the election in court because a quorum of MPs had not been obtained - a charge the AK denies.

A second round of voting is due on Wednesday and the court has said it will try to rule on the appeal before the vote.