Το νέο μας blog είναι http://havdata.blogspot.com/ ****** [επιλογές από την ειδησεογραφία του διαδικτύου, σχόλια, νέα τοπικού ενδιαφέροντος, ¨κι¨ ό,τι άλλο τύχει]. [A selection of news, comments, and topics of interest]. [ Ελα να ζήσεις την ζωή σου έξω κάμποσες δεκαετίες νεοέλληνα για να καταλάβεις την προνομιακή της Ελλάδας ύπαρξη, στον χώρο στον χρόνο στο κλίμα στη θάλασσα στο αρχιπέλαγος και στην ζωή]. λορνιόν

Friday, February 29, 2008

29/02/08 22:44

Σκληρό παζάρι στη Ν.Υόρκη
Επαφές υπό τον Νίμιτς για την ονομασία της ΠΓΔΜ, ενώ εντείνονται οι πιέσεις των ΗΠΑ

ΑΠΕ
Ο κ. Βασιλάκης με τον κ. Νίμιτς
Νέα Υόρκη
Στείλε το άρθρο με emailΤύπωσε το άρθρο
Προηγούμενο άρθρο:
Κρίσιμες διαβουλεύσεις Ελλάδας - ΠΓΔΜ υπό τον Μ.Νίμιτς την Παρασκευή (28/2/2008)
Κρίσιμος γύρος διαπραγματεύσεων για την ονομασία της ΠΓΔΜ στη Ν.Υόρκη. Ο Μ.Νίμιτς συζήτησε με τον εκπρόσωπο της Ελλάδας και συναντάται με τον εκπρόσωπο της ΠΓΔΜ. Την ίδια ώρα εντείνονται οι πιέσεις των ΗΠΑ προς την Αθήνα, ενώ ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε αποφασισμένος για βέτο, εφόσον δεν βρεθεί λύση.

Ο ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς συναντήθηκε με τον διαπραγματευτή της Ελλάδας, πρέσβη Αδαμάντιο Βασιλάκη στο ξενοδοχείο όπου διαμένει ο Έλληνας διπλωμάτης. Οι συζητήσεις διήρκεσαν συνολικά τρεις ώρες, με μίας ώρας διακοπή.

Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το Mega, o κ. Βασιλάκης εξέφρασε τις θέσεις της Ελλάδας επί της πρότασης του Μ.Νίμιτς και η τοποθέτησή του ήταν στο πνεύμα των δηλώσεων του πρωθυπουργού στη Βουλή, που τόνισε ότι «καθαρή, πρακτική, βιώσιμη λύση, δεν μπορεί να οικοδομηθεί στη βάση μιας ονομασίας που απλώς θα περιγράφει το ισχύον πολίτευμα στη γειτονική χώρα. Μια τέτοια ονομασία δεν είναι σύνθετη και δεν μπορεί κατά συνέπεια να αποτελέσει λύση». Ο πρωθυπουργός επανέλαβε, δε, ότι χωρίς λύση, η ΠΓΔΜ δεν θα λάβει πρόσκληση ένταξης στο ΝΑΤΟ.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες από το περιβάλλον του μεσολαβητή του ΟΗΕ, ο κ. Βασιλάκης μετέφερε τις παρατηρήσεις της ελληνικής κυβέρνησης για κάθε σημείο της πρότασης Νίμιτς, ενώ δεν έδωσε κάποια πρόταση.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η διακοπή μίας ώρας κατά τις συνομιλίες έγινε επειδή ο μεσολαβητής του ΟΗΕ έθεσε ένα «κρίσιμο ερώτημα» στην ελληνική πλευρά και έδωσε χρόνο στον κ. Βασιλάκη να απαντήσει.

Ο γύρος διαβουλεύσεων συνεχίζεται με τη συνάντηση του Μ.Νίμιτς με τον εκπρόσωπο της ΠΓΔΜ Νίκολα Ντιμιτρόφ, που άρχισε στις 23:00 (ώρα Ελλάδας). Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το Mega, ο κ. Ντιμιτρόφ αναμένεται να εμφανιστεί αδιάλλακτος, καθώς τα Σκόπια φαίνεται πως απορρίπτουν -τελικά- το σύνολο της πρότασης Νίμιτς, ωστόσο -όπως ανέφεραν πηγές της σκοπιανής πλευράς- «δεν ήρθαμε στη Ν.Υόρκη για να αυτοκτονήσουμε».

Τριμερής συνάντηση (Νίμιτς-Βασιλάκη-Ντιμιτρόφ) αναμένεται να πραγματοποιηθεί το πρωί του Σαββάτου (τοπική ώρα).

Ισχυρές πιέσεις από ΗΠΑ

Κι ενώ η διαπραγμάτευση για την ονομασία της ΠΓΔΜ βρίσκεται σε εξέλιξη, οι ΗΠΑ ασκούν ισχυρές πιέσεις προς την Ελλάδα, επιχειρώντας να αποσοβήσουν το ενδεχόμενο βέτο για την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ.

Πληροφορίες που μετέδωσε το Mega αναφέρουν ότι κατά τη συνάντηση του Αμερικανού προέδρου Τζ.Ο.Μπους και του ΓΓ του ΝΑΤΟ Γιαπ Ντε Χοπ Σέφερ, με τη συμμετοχή της Αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών Κοντολίζα Ράις, συζητήθηκε το θέμα της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ. Οι χώρες (υποψήφιες είναι η ΠΓΔΜ, η Αλβανία και η Κροατία) που πληρούν τα κριτήρια για την ένταξη στο ΝΑΤΟ δεν θα πρέπει να εμποδιστούν, ήταν το συμπέρασμα της συζήτησης.

Το μήνυμα που θα κομίσει ο Γιαπ Ντε Χοπ Σέφερ στον πρωθυπουργό Κ.Καραμανλή το πρωί της Δευτέρας -κατά τις ίδιες πληροφορίες-είναι ότι πρέπει να αποτραπεί το βέτο και να αποφευχθεί η κρίση, που θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην Ελλάδα, την ΠΓΔΜ, την ευρύτερη περιοχή και το ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε ο Alpha, ο Σέφερ αναμένεται να τονίσει στην ελληνική κυβέρνηση ότι μία συμμαχική χώρα δεν μπορεί να λέει «όχι» και στα τρία θέματα που θα τεθούν στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, δηλαδή στη διεύρυνση της Συμμαχίας (ένταξη της ΠΓΔΜ), την αναγνώριση του Κοσόβου και την αποστολή περισσότερων στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, αναμένοντας υποχώρηση σε τουλάχιστον ένα από αυτά.

Κληθείς να σχολιάσει εάν η επίσκεψη στην Αθήνα του ΓΓ του ΝΑΤΟ έχει σχέση με τις αμερικανικές πιέσεις που ασκούνται στη χώρα μας για το θέμα της ΠΓΔΜ, ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευ.Αντώναρος δήλωσε ότι ο κ. Σέφερ επισκέπτεται τακτικά τις χώρες-μέλη της Συμμαχίας και αυτό γίνεται εν όψει της Συνόδου του ΝΑΤΟ.

«Δεν είναι κάτι ασύνηθες» σημείωσε και τόνισε ότι η θέση της Ελλάδας, όπως διατυπώθηκε από τον πρωθυπουργό με σαφήνεια και διαύγεια στη Βουλή δεν επιδέχεται κανενός είδους αμφισβήτηση.

Η αντιπολίτευση της ΠΓΔΜ τα επεισόδια

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης «Σοσιαλδημοκρατική Ένωση» (SDSM) της Ράντμιλα Σεκερίνσκα καταδίκασε την Παρασκευή τα επεισόδια της Τετάρτης κοντά στο Γραφείο Συνδέσμου της Ελλάδας και απέρριψε για μία ακόμη φορά τους ισχυρισμούς του συγκυβερνώντος κόμματος VMRO-DPMNE, του οποίου ηγείται ο πρωθυπουργός της χώρας Νίκολα Γκρούεφσκι, για συμμετοχή στα επεισόδια αυτά.

Αφορμή για τις κατηγορίες αυτές του VMRO-DPMNE στάθηκε το γεγονός ότι μεταξύ των οχτώ συλληφθέντων από την αστυνομία για υποκίνηση των επεισοδίων είναι και ο Νίκολα Γκεοργκίεφ, γνωστός με το ψευδώνυμο «Κομαντάντ Κόκι», πρώην επικεφαλής της ασφάλειας της ηγεσίας του SDSM.

«Το SDSM δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τα συλλαλητήρια αυτά και τα επεισόδια που ακολούθησαν. Δεν υποστηρίξαμε κανένα συλλαλητήριο, ούτε υποκινήσαμε κάποιον να συμμετέχει σε βανδαλισμούς. Το SDSM καταδικάζει απερίφραστα τους βανδαλισμούς που σημειώθηκαν κατά ξένης διπλωματικής αντιπροσωπείας», δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Εμίλιαν Στάνκοβιτς.

Την ίδια ώρα, «υπ' ατμόν» βρίσκεται η κυβέρνηση για το ενδεχόμενο συμμετοχής βουλευτών της ΝΔ στο συλλαλητήριο του ΛΑΟΣ το απόγευμα της Τετάρτης στο άγαλμα Μ.Αλεξάνδρου, ή στη συγκέντρωση την ίδια ημέρα και ώρα στο Παλέ ντε Σπορ, με ομιλητές τον μητροπολίτη Ανθιμο και τον Στέλιο Παπαθεμελή.

Ο γραμματέας της ΚΟ της ΝΔ Γ.Τραγάκης, ο οποίος τις προηγούμενες ημέρες προειδοποίησε κατά της συμμετοχής βουλευτών του κόμματος στο συλλαλητήριο, εξέφρασε την Παρασκευή την άποψη ότι ούτε στη συγκέντρωση στο Παλέ ντε Σπορ εκτιμά ότι θα παραβρεθούν και ρώτησε: «Νομίζετε ότι προσφέρουν κάτι;»

Newsroom ΔΟΛ

Viewpoints........bbc

Viewpoints: Russian presidential election
Russian President Vladimir Putin (R) and his likely successor, First Deputy Prime Minister Dmitry Medvedev

Russians vote on Sunday to elect the country's third president since the collapse of the Soviet Union.

Vladimir Putin is stepping down after serving the two four-year terms allowed under the constitution.

Dmitry Medvedev is regarded as a virtual certainty to win after Mr Putin declared him as his preferred successor. Mr Putin has said he will become prime minister if Mr Medvedev is elected.

Here six Russians give their views on the election and predict the outcome. They spoke to the BBC's Artyom Liss. Click on the links below to read their comments.

Send us your questions on the Russian election

Andrei Volozhanin
Andrey Volozhanin Taxi-firm owner
"We all know who will win and it's probably a good thing there's so little campaigning"

Marina Litvinovich
Marina Litvinovich Opposition politician
"We won't be voting for a new president as we know who has been appointed"

Konstantin Zhilin
Konstantin Zhilin Designer
"The problem is not so much the lack of campaigning - it's the lack of choice"

Anton Goltsman
Anton Goltsman Student
"There are no strong politicians in Russia, apart from the 'Kremlin elite'"

Ella Usachyova
Ella Usachyova Student
"This election is the most boring in the history of post-communist Russia"

Sergei Markov
Sergei Markov
Pro-Kremlin analyst
"Russia has been stable under Putin and it will remain stable under Medvedev"

Andrey Volozhanin is a taxi company owner who lives in Yekaterinburg, the Urals

Andrei Volozhanin

I am not too worried about the lack of competition ahead of this election.

We all know who is going to win - and it's probably a good thing that there's so little campaigning.

At least this means we as a country are saving money. Rather than wasting millions on election ads and posters we can actually invest more in making Russia a better place to live.

We have had a very stable eight years. Life got better, and I certainly wouldn't like to see any changes for the worse.

For me, the big question is: what will Dmitry Medvedev do with the country once he's been elected president?

We still don't know what his big plan is. I would say the main things he needs to do as soon as he takes office would be to sort out the tax regime, deal with corruption, and make our police force more efficient.

I'm not saying we need lower taxes, I just want more transparency.

At the moment, tax authorities can easily dream up violations, even if you do everything by the book. And then, as a small business owner you have to bear the consequences.

As for Vladimir Putin's future, I'm glad that he is going to be our prime minister. It'll be really good for him. I think he's now tired of being president, so he'll now get a slightly more relaxing job.

Then when he does come back as president - and we all know there's every chance he will - he'll know so much more about how ordinary Russians really live.

Return to top

Anton Goltsman, a student at the Moscow Economics School

Anton Goltsman
Everywhere you look in Moscow, there are huge billboards reminding you of Sunday's election.

There are no strong politicians in Russia at the moment, apart from those within the "Kremlin elite".

Even if former Prime Minister Mikhail Kasyanov and anti-Kremlin politician Boris Nemtsov had been allowed to run, their results would still have been negligible.

I consider myself a democrat, but I would not vote for either of them as I'm not sure they are good political managers.

The other presidential hopefuls worry me. Look at them: you've got Vladimir Zhirinovsky, more of an actor than a politician, Gennady Zyuganov, with his dwindling communist electorate, and Andrey Bogdanov, who publicly boasts of being a freemason and who has, so far, failed to make even one strong political statement.

Then of course there's Dmitry Medvedev, Russia's next president. I don't mind that this poll is basically a rubberstamp. He looks ok, his outlook seems to be modern, he sounds smart, maybe he'll turn out to be a good man, too.

What I really want is for all this pre-election commotion to end. I want to be able to turn on the TV and watch the news, not Dmitry Medvedev's "videoblog".

Will he be Putin's puppet? Nobody knows. So far, his campaign seems to be based on being close to Putin - on "walking it together" as the TV commercials put it.

So, let them walk. Russia doesn't need political instability now; any changes in the elite will only harm the country.

Return to top

Marina Litvinovich is an opposition politician from Moscow

Marina Litvinovich

What's happening on Sunday is an election in name only.

We will not be voting for a new president, as we all already know who has been appointed by Vladimir Putin to take up the post.

We have also already been told we're getting more of Mr Putin's policies.

We have been hearing a lot about a "thaw" which is supposed to follow this election. But should we really expect a liberalisation of Russia? Hardly.

Mr Medvedev has already promised us he'll stick to what's known in Russia as "Putin's course".

It would take a very courageous person to break this promise and it seems that Mr Medvedev is anything but courageous.

The Kremlin has done everything in its power to make the campaign as inconspicuous and predictable as possible.

This campaign is nothing more than a show. The script is based on the needs of the Kremlin, not on the constitution or on the law.

Those few who don't agree with the script are simply not allowed on stage. And curiously this show has a very limited number of viewers.

Those Russians who actually care to think about what's going on are preparing to boycott this election. And Western observers have also refused to come to Russia.

This all means that Dmitry Medvedev will be a weak president. How can somebody who has been appointed, not elected, be a strong politician?

Maybe this is exactly what "Putin's plan" is all about. Having a weak president who will remain on Putin's leash.

Mr Medvedev's main task will be to conserve the existing political system and to ensure that nothing changes in Russia.

Return to top

Ella Usachyova is a student at the Moscow International Relations Institute

Ella Usachyova
This election is widely being called the most boring in the political history of post-communist Russia.

Two of the candidates, Vladimir Zhirinovsky and Gennady Zuganov, have repeatedly been on the losing side in previous campaigns and are not regarded as serious contenders.

Mr Medvedev is likely to win in the first round with an absolute majority. Personally I do not believe in Putin and Medvedev's political fraternity.

Mr Medvedev holds more liberal views than Russia's current president, and he is likely to realise that a shift in Russian policy is the only way for him to become a legitimate leader and get rid of his image as Putin's stooge.

The new president will also not have control over the most influential political faction in the Kremlin, commonly known as the "siloviki", and during his first years in office will be forced to focus mainly on social and economic issues.

There are many scenarios after the election. Medvedev might return the presidential chair to Putin at short notice in a year or two.

Alternatively, Putin's image could fade, while his successor could become a charismatic leader with popular support. It is difficult to predict.

Return to top

Konstantin Zhilin, a designer who lives in Moscow

Konstantin Zhilin
The problem in this election is not so much the lack of campaigning - it's the lack of choice.

It's even worse than it was during the parliamentary election in December.

Then, you had at least some choice - even though everybody knew which party was going to come out on top.

Now it feels like nothing depends on how we vote at all. Dmitry Medvedev's victory seems certain - predetermined by the Kremlin, not by the voters.

I am not trying to say that having more of Vladimir Putin's policies is a bad thing. Maybe stability is good.

The trouble is that nobody has bothered to explain to us why we're having a nomination rather than an election.

Why, for example, was former Prime Minister Mikhail Kasyanov not allowed to register? They said he failed to collect enough signatures in his support - but how come Andrei Bogdanov, a man who nobody knows, had no problem collecting his signatures?

Maybe the Kremlin is afraid of something. But again, I don't understand what scares them.

They control everything. Even if opposition politicians were allowed to run, they would never have got more than 5% of the vote.

Another question is how Mr Medvedev will talk to democratically elected Western leaders once he's in office? What will they think of him?

I don't know what to expect from Mr Medvedev. I hope he'll do the right things like make businesses more transparent, for example.

I suppose we'll find out a lot more about him over the next eight years.

Return to top

Sergei Markov is a pro-Kremlin political analyst and United Russia member who lives in Moscow

Sergei Markov
The result of this election is not going to be a surprise. We all know Dmitry Medvedev is going to win, and it's precisely why there's so little political wrangling going on in Russia today.

This lack of competition is not necessarily a good thing for Russia, but I am sure that over time this will be overcome.

The outcome of this poll is predetermined because the Russian people show so much support for Vladimir Putin's policies.

The Russian people have seen how successful these policies have been, and they want them to continue.

Importantly, there is also a consensus between the members of Russia's political elite and all political instruments - the parties, the youth movements, the media - speak in unison in support of the Kremlin.

There were fears that the West might interfere and change the course of this election - like it did in Ukraine and Georgia - but that's unlikely.

The reason is simple: people here do not trust the US and Europe after all they have done to Russia's neighbours.

Of course, after the election the US might say that the poll was not free and fair. So what?

President Bush said the election in Iraq was democratic. He also praised presidents Yushchenko and Saakashvili [in Ukraine and Georgia] for being democrats.

This all shows how biased the West is. Why should Russia should take Washington's view into account?

I don't think the country will change much under Mr Medvedev. There is a good chance that Russia's foreign policy is going to be decided by Prime Minister Putin, not by President Medvedev.

So there's no need for anybody to worry. Russia has been stable under Putin and it probably will remain stable after Mr Medvedev comes to power.

Bosnia hopes to became.........kathimerini.

Bosnia hopes to become European Union candidate nation next year

BRUSSELS (AFP) – Bosnian leaders said yesterday they hoped their country can become an official EU candidate nation next year, promising to swiftly carry out the required police reforms as soon as possible.

“We believe that we will fulfill the last requirement in the next couple of days” in the Bosnian parliament, said Nebojsa Radmanovic, Serb member of Bosnia’s tripartite presidency.

“I am sure that both chambers of parliament will adopt the declaration of Mostar at the first reading,” added Bosnian Prime Minister Nikola Spiric, referring to the agreement reached by Bosnian leaders last year to reform the police force.

The EU has made police reforms a key condition for Bosnia to seal a Stabilisation and Association Agreement (SAA,) essentially the first step to joining the rich European club. EU and Bosnian officials initialled the SAA last December, but the EU has refused to formally sign it until the police reforms are undertaken.

The leaders of Bosnia’s Serb community insist on retaining control of police in their Republika Srpska entity, which along with the Muslim-Croat Federation makes up post-war Bosnia. But Croat and Muslim leaders want the forces to be unified and under the authority of the state.

“I would expect that with a normal level of political will, which exists, the law on police reform should be adopted by the parliament shortly, thus enabling the EU to sign the SAA in April,” said Rehn.

After that there still would be several steps before Bosnia can receive official EU candidate status, the final step before adhesion talks can begin. “The most optimistic say it could be done in a year,” said Spiric. “We will be doing our best in Bosnia-Herzegovnia... so that in less than a year we can prove our candidacy,” added Haris Silajdzic, leader of the Bosnian Muslims within the tripartite presidency.

Bush urges quick north Iraq exit -kathimerini

Bush urges quick north Iraq exit
But Turkey responds that offensive against Kurdish rebels will last for ‘as long as necessary’


AFP

General Chief of Staff Yasar Buyukanit (c) and PM Recep Tayyip Erdogan at a funeral for a soldier killed during an operation against the PKK, in Ankara yesterday.

ANKARA (AFP) – Turkey insisted yesterday that its offensive against Kurdish rebels in northern Iraq will continue “as long as necessary,” while US President George W. Bush mounted pressure on Ankara to wrap up its incursion quickly.

As US Defense Secretary Robert Gates held talks in Ankara, Turkish warplanes bombed separatist Kurdistan Workers’ Party (PKK) positions in northern Iraq and intensive fighting was reported on the ground near a major rebel base.

Seven Kurdish rebels were killed during clashes on Wednesday, bringing to 237 the number of separatist fighters killed in a week of fighting, the Turkish army reported yesterday.

In Washington, Bush said the incursion, launched on February 21, should be “limited and... temporary in nature.” He urged the Turkish military “to move quickly, achieve their objective and then get out... as quickly as possible.”

Speaking after meeting with Gates earlier, Turkish Defence Minister Vecdi Gonul refused to give a timetable for a pull-out.

“Turkey will remain in northern Iraq as long as necessary” and the troops will return home once PKK hideouts are destroyed, he told reporters.

“There is no need for us to stay there after we finish (off) the terrorist infrastructure... We have no intention to interfere in (Iraqi) domestic politics, no intention to occupy any area,” he said.

Gates had said Tuesday the offensive should last no longer than “a week or two” but Turkish army chief Yasar Buyukanit made it clear that Ankara would not be constrained by deadlines.

“A short time is a relative term. Sometimes this can mean one day and sometimes one year,” he said after talks with Gates, adding that the United States has been fighting the Taliban in Afghanistan “for years.”

Gates played down suggestions that the United States could cut off the intelligence supply if Turkey refuses to withdraw quickly.

“We have shared interests and I think those interests are probably not advanced by making threats or by threatening to cut intelligence,” he said.

As Gates flew back to Washington, he told reporters on his plane he discussed no date for withdrawal in Ankara but “I think they got our message.” Pentagon press secretary Geoff Morrell added: “They made it clear they believe it is in their interest to accomplish this operation quickly. But they also wish to accomplish the objectives they set out to.” Gates, who also met with Prime Minister Recep Tayyip Erdogan and President Abdullah Gul, urged Ankara to back up military action with political and economic gestures to the sizeable Kurdish community.

“That’s the only way to isolate terrorism from the population and provide a long-term solution,” he said.

Η Ευρώπη Σήμερα | 27.02.2008

Η Ευρώπη Σήμερα | 27.02.2008
Αλλάζουν οι προτεραιότητες χρηματοδότησης
Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:

Σημαντικές αλλαγές δρομολογούνται στην πολιτική συνοχής της ΕΕ. Πρόκειται για ένα πολύτιμο εργαλείο χρηματοδότησης, που έχει ήδη αποφέρει τεράστια ποσά στην Ελλάδα και στις άλλες αποκαλούμενες ''παλαιές χώρες συνοχής''

Μια πρώτη ιδέα για τις κυοφορούμενες αλλαγές δίνει η ετήσια έκθεση για την οικονομική και κοινωνική συνοχή που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο.

Αφετηρία της έκθεσης είναι η συγκριτική μελέτη των ''χωρών συνοχής'' και η δυσάρεστη διαπίστωση, ότι, ενώ έχουν μειωθεί οι εισοδηματικές ανισότητες μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, την ίδια στιγμή εντείνονται οι ανισότητες στο εσωτερικό της κάθε χώρας. Ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Εμμανουήλ Αγγελάκας εξηγεί :



''Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι δεν ήταν όλες οι περιφέρειες στον ίδιο βαθμό ετοιμότητας για να ενσωματώσουν και να αξιοποιήσουν τις προηγούμενες πολιτικές. Θεωρώ όμως ότι εμείς έχουμε μπει ως Ελλάδα στο σωστό δρόμο. Οι περιφέρειες είναι πιο ενημερωμένες, έχουν βοηθηθεί και μπορούν να βοηθηθούν και περισσότερο''.



Σήμερα η Αττική έχει ξεπεράσει το 130% του μέσου κοινοτικού εισοδήματος, αλλά η Θράκη και η ΄Ηπειρος δεν φτάνουν ούτε το 65%. Η απροθυμία ή αδυναμία απορρόφησης κοινοτικών πόρων για τη συγχρηματοδότηση των μεγάλων έργων ήταν ένα μόνιμο πρόβλημα για την κρατική μηχανή και κυρίως για την τοπική αυτοδιοίκηση. Αλλά η κατάσταση έχει βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια, υποστηρίζει ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ. :



''Η Ελλάδα έχει κάνει μεγάλα βήματα και μάλιστα η αρμόδια Επίτροπος, η κ. Χύμπνερ έχει επανειλημμένα απονείμει έπαινο, τόσο για την ταχύτητα με την οποία ανταποκρίνεται η χώρα, όσο και για την προσπάθεια που καταβάλλει''.



Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σταύρος Αρναουτάκης εκφράζει διαφορετική άποψη. Υποστηρίζει ότι η αυξημένη απορρόφηση κοινοτικών πόρων, που ξεπερνά σε ορισμένες περιπτώσεις το 80%, οφείλεται σε τεχνάσματα, όπως η μείωση της εθνικής συμμετοχής.



''Εμείς οι ίδιοι το πήγαμε στο 85% για να μη χάσουμε κοινοτικούς πόρους. Δηλαδή αν η Ευρώπη δίνει 100, τα 85 είναι ευρωπαϊκά και τα 15 είναι από εθνικούς πόρους. Τι σημαίνει όμως αυτό; Σημαίνει λιγότερα έργα''.



΄Όπως κι αν έχουν τα πράγματα, μετά το 2013, οπότε και εκπνέει το Τέταρτο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, ο ανταγωνισμός για κοινοτικές επιχορηγήσεις θα ενταθεί. ΄Αλλωστε οι νέες χώρες-μέλη θα διεκδικήσουν το δικό τους μερίδιο, επισημαίνει ο Σταύρος Αρναουτάκης: ''Στις νέες χώρες το 98 τοις εκατό είναι κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. ΄Αρα χρειάζονται συνεχώς πόρους''.



Επιπλέον, αλλάζουν και οι προτεραιότητες χρηματοδότησης από ευρωπαϊκά προγράμματα. Με τα καινούρια κριτήρια πολλοί σημερινοί δικαιούχοι δεν θα έπαιρναν ούτε ένα ευρώ. Στο Τέταρτο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης ενισχύεται η έρευνα, η καινοτομία και η υποδομή και όχι η συμβατική επιχειρηματική δράση, επισημαίνει ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Εμμανουήλ Αγγελάκας:



''Πλέον δεν δίνονται χρήματα για να γίνουν μικροεπενδύσεις στον βιομηχανικό ή άλλο τομέα. Δίδονται χρήματα για καινοτομίες, δίνονται χρήματα για υποδομές (δρόμοι, λιμάνια, αεροδρόμια, σιδηρόδρομοι), δίδονται χρήματα για την έρευνα και την παιδεία. Υπάρχουν 5 θεματικοί τομείς και 17 επιμέρους και αν τους αναλύσετε θα δείτε ότι ορισμένοι από αυτούς είναι πρωτόγνωροι και δεν ήταν επιλέξιμοι στο παρελθόν. Για παράδειγμα καινοτομίες, ευρυζωνικότητα, νέες τεχνολογίες, όλα αυτά δεν υπήρχαν στο παρελθόν''.



Η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση θα προτιμούσε να μειώσει δραστικά τις αγροτικές επιδοτήσεις και να αυξήσει τις δαπάνες για την καινοτομία και άλλες ανταγωνιστικές πολιτικές. Μάλιστα είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι με αυτήν την αλλαγή προτεραιοτήτων συμφωνούν και πολλές από τις νέες και πιο φτωχές χώρες-μέλη, όπως η Σλοβενία. Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο του πρώην πρωθυπουργού της χώρας και σημερινού ευρωβουλευτή Αλόις Πέτερλε: ''Η Σλοβενία είναι υπέρ της εξέλιξης αυτής. ΄Ηδη πριν από λίγα χρόνια είχαμε συμφωνήσει ότι χρειάζονται περισσότερα κονδύλια για την περιφερειακή ανάπτυξη, παρά για αγροτικές επιδοτήσεις. ΄Ετσι θα βοηθήσουμε ουσιαστικά τους αγρότες και θα εξυπηρετήσουμε καλύτερα τις ανάγκες των αγροτικών περιοχών''



Για μία ακόμη φορά μας περιμένει μία πολιτική μάχη κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στο Συμβούλιο, επισημαίνει ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σταύρος Αρναουτάκης. Υποστηρίζει πάντως ότι και η Ευρώπη έχει τις ευθύνες της: ''Είναι δυνατόν για δύο χρόνια να μην έχουν εγκριθεί οι δημοσιονομικές προοπτικές 2007-201 παρά την ομόφωνη πρόταση της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου που λέγαμε ότι αυτό θα είναι το ύψος των δημοσιονομικών προοπτικών; Είδαμε ότι το Συμβούλιο, δηλαδή οι έξι πιο πλούσιες χώρες ήθελαν να περικόψουν πόρους. Και έκοψαν πόρους. Το ζητούμενο είναι τώρα να μην περικοπούν πόροι από το 2013''.


Γιάννης Παπαδημητρίου, Στρασβούργο

Επισκόπηση τύπου | 29.02.2008

Επισκόπηση τύπου | 29.02.2008
Η πλατιά αποδοχή του Πούτιν είναι αυθεντική, αλλά απολίτικη
Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:

Οι προεδρικές εκλογές στη Ρωσία, η υπουργοποίηση Κυπριανού, η επέμβαση της Τουρκίας στο Βόρειο Ιράκ και οι παρακολουθήσεις στο διαδίκτυο είναι τα θέματα των σχολίων του ευρωπαϊκού τύπου.

«Η αλήθεια είναι ότι ο πρώην πράκτορας της KGB Βλαντιμίρ Πούτιν πέτυχε να τερματίσει το χάος που προκάλεσε η διακυβέρνηση του Γέλτσιν και να κρατήσει σθεναρά τα ηνία της γιγαντιαίας Ρωσίας» διαπιστώνει η αυστριακή εφημερίδα Kurier με αφορμή τις προεδρικές εκλογές της Κυριακής στη Ρωσία: «το τίμημα αυτής της αποκτηθείσας τάξης είναι μια δουλική, δήθεν εθνική ενότητα που καλλιεργούν τα ρωσικά ΜΜΕ. Μια κυβέρνηση όμως για να μπορεί να αγωνιστεί στη διεθνή κονίστρα χρειάζεται τον αντίλογο και τον διάλογο.»



«Η εποχή της κατάρρευσης της ΣΕ με την μαζική φτώχεια, την ανικανότητα των κυβερνώντων και την πτώση της πάλαι ποτέ υπερδύναμης είναι βαθιά χαραγμένη στη συνείδηση πολλών Ρώσων» επισημαίνει για το ίδιο θέμα σε σχόλιό της η γερμανική Frankfurter Rundschau: «η πλατιά αποδοχή του Πούτιν από τον πληθυσμό έχει εκεί τις ρίζες της, είναι όντως αυθεντική και επώδυνη, αλλά πλήρως απολίτικη.»



«Η αλλαγή πόστου του Μάρκου Κυπριανού είναι απολύτως κατανοητή διότι στην Κύπρο υφίσταται τώρα η ιστορική ευκαιρία για επανένωση του νησιού» γράφει σήμερα η αυστριακή εφημερίδα Salzburger Nachrichten αναφερόμενη στην υπουργοποίησή του στη νέα κυβέρνηση Χριστόφια: «ο 48χρονος πρώην κοινοτικός επίτροπος, που ανήκει στο κόμμα του σκληροπυρηνικού Τάσου Παπαδόπουλου ΔΗΚΟ, πρέπει τώρα μαζί με τον μετριοπαθή κομμουνιστή Δημήτρη Χριστόφια να διεξαγάγει συνομιλίες με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Αλί Ταλάτ.» «Στη μισή Ευρώπη θα αναπνεύσουν ωστόσο ανακουφισμένες οι ηγεσίες των ασφαλιστικών ταμείων από αυτή την αλλαγή στο πόστο του κοινοτικού επιτρόπου, διότι τώρα θεωρείται πολύ πιθανή η απόσυρση του νόμου για τα ταμεία υγείας που είχε σχεδιάσει ο κος Κυπριανού.»



«Τι σημαίνει βραχύ χρονικό διάστημα; Στην τουρκική τηλεόραση ο αρχηγός του γενικού επιτελείου Γιασάρ Μπουγιούκανιτ εξήγησε ότι το βραχύ χρονικό διάστημα μπορεί να γίνει και μακρύ» παρατηρεί η γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung για την στρατιωτική τουρκική επέμβαση στο Βόρειο Ιράκ: «Η Ουάσιγκτον άρχισε να ανησυχεί σοβαρά για την τουρκική επέμβαση, διότι φοβάται μήπως θεωρηθεί συνυπεύθυνη εάν οι τουρκικές δυνάμεις εμπλακούν σε συγκρούσεις με τις δυνάμεις της τοπικής κουρδικής κυβέρνησης.» «Η Τουρκία διακινδυνεύει μια σοβαρή περιπέτεια στο Ιράκ, εάν αφήσει την εξωτερική της πολιτική στα χέρια των στρατηγών.»



«Στο ερώτημα εάν η δίωξη τρομοκρατών, παιδεραστών και εγκληματιών δικαιολογεί διευρυμένες αρμοδιότητες το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο απάντησε όχι» σχολιάζει τέλος η γαλλική εφημερίδα Le Monde την προχθεσινή απόφαση για τις παρακολουθήσεις στο διαδίκτυο και καταλήγει: «ευελπιστούμε ότι το Συνταγματικό Συμβούλιο στη Γαλλία θα αποδειχθεί εξ ίσου άγρυπνος φρουρός όπως το Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης.»


Επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου
d.welle

ΗΠΑ: θέλουν λύση εδώ και τώρα

απόκαθημερινή
Μιλούν για «αναξιοποίητη ευκαιρία», αν δεν επέλθει συμφωνία για την ΠΓΔΜ έως τη σύνοδο του ΝΑΤΟ

Της Δωρας Αντωνιου

Ως «παράθυρο ευκαιρίας, το οποίο θα πρέπει να εκμεταλλευθούν και οι δύο πλευρές, προκειμένου να επιτευχθεί ταχύτατα λύση στο θέμα της ονομασίας» βλέπουν οι ΗΠΑ την πρόταση του ειδικού μεσολαβητή κ. Μάθιου Νίμιτς. Ενόψει της αυριανής συνάντησης στη Νέα Υόρκη των διαπραγματευτών Ελλάδας και ΠΓΔΜ, πρέσβεων κ. Αδαμάντιου Βασιλάκη και Νίκολα Ντιμιτρόφ με τον κ. Νίμιτς, αμερικανικές πηγές επισημαίνουν ότι εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, η ευκαιρία θα παρέλθει αναξιοποίητη, χωρίς να είναι ορατό στον ορίζοντα πότε θα διαμορφωθούν εκ νέου ανάλογες συνθήκες. Επιπλέον, προσθέτουν με νόημα, ότι «όσο περνάει ο καιρός τα πράγματα γίνονται όλο και πιο δύσκολα».

Ταυτόχρονα, οι ίδιες πηγές, υπενθυμίζοντας το πιεστικό χρονοδιάγραμμα που εκ των πραγμάτων τίθεται από τις διαδικασίες για τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ, καλούν σε αναβάθμιση της διαπραγμάτευσης σε ανώτερο επίπεδο. Χαρακτηριστικά αναφέρουν ότι η τελική απόφαση για επίτευξη συμφωνίας δεν θα ληφθεί από τους πρέσβεις των δύο χωρών, που είναι επιφορτισμένοι με τη διαπραγματευτική διαδικασία υπό τον κ. Νίμιτς. Η απόφαση θα ληφθεί σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο προσθέτουν, αφήνοντας να εννοηθεί ότι έφθασε η ώρα για εμπλοκή τουλάχιστον των υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών.

Καθίσταται εμφανές ότι η Ουάσιγκτον επιθυμεί να κλείσει το θέμα της ονομασίας γρήγορα και να ολοκληρωθεί ανεμπόδιστα η διεύρυνση του ΝΑΤΟ. Μάλιστα, από αμερικανικής πλευράς επισημαίνεται ότι ενδεχόμενη μη ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στο Κόσοβο, θα δυσχεράνει τη σταθερότητα στην περιοχή.

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών κ. Γιώργος Κουμουτσάκος επανέλαβε χθες ότι ο δρόμος της ΠΓΔΜ προς το ΝΑΤΟ περνάει από την εξεύρεση κοινά αποδεκτής λύσης στο θέμα της ονομασίας. Για την αυριανή συνάντηση των διαπραγματευτών στη Νέα Υόρκη, τόνισε ότι η διαπραγμάτευση βρίσκεται σε σημείο-καμπή. Παράλληλα, με δεδομένο ότι την επόμενη εβδομάδα πραγματοποιείται στις Βρυξέλλες η Σύνοδος των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ, όπου αναμένεται να διατυπωθεί το πρώτο όχι της Ελλάδας σε πρόσκληση προς την ΠΓΔΜ, καθώς δεν διαφαίνεται λύση μέχρι τότε, ο κ. Κουμουτσάκος μίλησε για «λεπτότητα του διαπραγματευτικού σταδίου».

Τη Δευτέρα στην Αθήνα θα βρεθεί ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γιάαπ ντε Χουπ Σέφερ, ο οποίος θα συζητήσει το θέμα της επικείμενης διεύρυνσης, σε συνδυασμό με την εκκρεμότητα της ονομασίας, με την πολιτική ηγεσία. Ο κ. Κουμουτσάκος αναφέρθηκε χθες στη διάρκειας 55 ετών συμμετοχή της χώρας μας στη Συμμαχία, τονίζοντας ότι η Ελλάδα ήταν όλα αυτά τα χρόνια αξιόπιστος εταίρος και σύμμαχος, κάτι που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και τώρα και στα επόμενα στάδια.

«Ξαναγράφουν» τη Σαρία και το Κοράνι στην Τουρκία

«Ξαναγράφουν» τη Σαρία και το Κοράνι στην Τουρκία

The Guardian

Η Τουρκία έχει αποδυθεί σε μια γενναία και σημαντική προσπάθεια να ξαναγράψει τα βασικά χαρακτηριστικά του νόμου της Σαρία και να ερμηνεύσει επίσημα το Κοράνι για τη μοντέρνα εποχή.

Η προσπάθεια μεταρρύθμισης της ισλαμικής έννοιας δικαίου από τον Ερντογάν θεωρείται μια εικονοκλαστική εκστρατεία ώστε να εφαρμοσθεί μια εικόνα του Ισλάμ που να αρμόζει στον 21ο αιώνα, ενσωματώνοντας τις δυτικές παραδόσεις, φιλοσοφικές μεθόδους και αρχές στις μουσουλμανικές πεποιθήσεις.

Οι ειδικοί αποφαίνονται πως το αποτέλεσμα του φιλόδοξου εγχειρήματος θα μπορούσε να οδηγήσει σε λιγότερες διακρίσεις εναντίον των γυναικών, στην απαγόρευση μερικών από τις σκληρότατες τιμωρίες που σχετίζονται με τον ισλαμικό νόμο και στον επαναπροσδιορισμό του Ισλάμ μέσα στην Τουρκία (η οποία βρίσκεται στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης) ως μιας δυναμικής και μοντέρνας δύναμης.

Συμβατό με σύγχρονες αξίες

Ο Φάντι Χακούρα του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Σπουδών περιέγραψε το έργο των μεταρρυθμιστών ισλαμικών ακαδημαϊκών του Πανεπιστημίου της Αγκυρας, ως μια προσπάθεια να γίνει το τουρκικό σουνιτικό Ισλάμ «πλήρως συμβατό με τις σύγχρονες ηθικές και κοινωνικές αξίες». Ο κ. Χακούρα σημειώνει παράλληλα πως «αυτό δεν το βλέπουν ως μια επανάσταση, αλλά ως μια επιστροφή στο πρωτογενές Ισλάμ, μακριά από τη συντήρηση που έχει αποτρέψει τους τελευταίους αιώνες τις οποιεσδήποτε μεταρρυθμίσεις». Υπό την καθοδήγηση του Αλί Μπαρντόκογλου, του φιλελεύθερου ισλαμικού ακαδημαϊκού που διευθύνει την ομάδα που διόρισε ο Ερντογάν, οι θεολόγοι στην Αγκυρα γράφουν μια πεντάτομη επεξήγηση του Κορανίου. Η έρευνα είναι ενδελεχής ώστε να επαναπροσδιοριστεί τόσο το μήνυμα του κειμένου όσο και το πόσο επίκαιρο παραμένει για τους μουσουλμάνους στη σύγχρονη εποχή.

Ο ρωμαιοκαθολικός ειδικός για θέματα Τουρκίας Φίλιξ Κέρνερ συνεργάζεται με τους καθηγητές στην Αγκυρα μαθαίνοντάς τους -σύμφωνα με αναφορές- την ιστορία της δυτικής θρησκευτικής και φιλοσοφικής αλλαγής και τρόπους ώστε να ενσωματώσουν τις αξίες των ιστορικών χριστιανικών μεταρρυθμιστικών κινημάτων στο μοντέρνο Ισλάμ.

Ο Ερντογάν επιμένει πως σε μια παραδοσιακά κοσμική χώρα όπως είναι η Τουρκία, το κόμμα του είναι το τουρκικό αντίστοιχο του Ευρωπαϊκού Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος - παραδοσιακό, συντηρητικό και βασισμένο σε θρησκευτικές αξίες, αλλά συνάμα δημοκρατικό, ανεκτικό και φιλελεύθερο. Μαζί με την κυβέρνηση του Χοσέ Λουίς Θαπατέρο στην Ισπανία, ο κ. Ερντογάν στηρίζει τη «Συμμαχία των Πολιτισμών» η οποία στοχεύει στην επαναπροσέγγιση μεταξύ του μουσουλμανικού και του δυτικού κόσμου.
από καθημερινή

Τι γράφει ο ξένος τύπος. από καθημερινή

THE GUARDIAN

Ζουρλομανδύας

Η Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν δεν είναι δημοκρατία. Παριστάνει ότι είναι. Αυτοαποκαλείται «κυρίαρχη δημοκρατία». Αλλά η διαφορά μεταξύ δημοκρατίας και κυρίαρχης δημοκρατίας είναι σαν τη διαφορά μεταξύ ζακέτας και ζουρλομανδύα. Ενας φιλελεύθερος υποψήφιος για την προεδρία, ο Μιχαήλ Κασιάνοφ, αποκλείστηκε από την εκλογική διαδικασία, με το αναμφίβολα ψευδές επιχείρημα ότι παρουσίασε πλαστές υπογραφές υπέρ της υποψηφιότητάς του. Διαφωνούντες σαν τον παγκόσμιο πρωταθλητή του σκακιού, Γκάρι Κασπάροφ έχουν φιμωθεί. Τα πιο σημαντικά ΜΜΕ ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα από το Κρεμλίνο. Οι ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι φοβούνται για τη ζωή τους. Πρόσφατη έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας κατήγγειλε τους περιορισμούς στην ελευθερία έκφρασης. Οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ περιέγραψαν ότι οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές του Δεκεμβρίου δεν ήταν ούτε ελεύθερες ούτε δίκαιες. Αυτή τη φορά δεν μπορούν καν να τις επιβλέψουν, διότι οι ρωσικές Αρχές δεν τους επιτρέπουν να λειτουργήσουν όπως θα έπρεπε. Το πολιτικό σύστημα δεν είναι ολοκληρωτικό, όπως εκείνο της παλαιάς Σοβιετικής Ενωσης, αλλά μια απεχθής μορφή απολυταρχισμού, μεταμφιεσμένης σε δημοκρατία: ένας λύκος με περιβολή προβάτου.

THE WALL STREET JOURNAL

Αριστερά και Δεξιά

Ο πρώτος ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας, Κουρτ Σουμάχερ, είχε χαρακτηρίσει τους κομμουνστές «κόκκινους φασίστες». Πώς άλλαξαν τα πράγματα. Ο σημερνός ηγέτης του κόμματος, Κουρτ Μπεκ, άνοιξε την πόρτα αυτή την εβδομάδα σε συνεργασία με το Κόμμα της Αριστεράς, που στεγάζει Ανατολικογερμανούς νοσταλγούς του κομμουνισμού και απογοητευμένους του SPD. Παρά τους υγιείς ρυθμούς ανάπτυξης που απολαμβάνει η χώρα, τέτοιου είδους νοσταλγία εμφανίζεται ακόμη και στους κύκλους μετριοπαθών Σοσιαλιστών. Δυστυχώς, η καγκελάριος Μέρκελ επέλεξε να αντιμετωπίσει αυτή την πολιτική επιβουλή υιοθετώντας τη ρητορική και τις πολιτικές του κράτους-πρόνοιας, αντί να αντιπαρατεθεί πολιτικά με τα φαντάσματα του παρελθοντος.

LE MONDE

Επικίνδυνος παράδεισος

Το σκάνδαλο φοροδιαφυγής του Λιχτενστάιν εξαπλώνεται μέρα με τη μέρα. Ο κατάλογος των φοροφυγάδων, που αρχικά αφορούσε μόνο τη Γερμανία, αγγίζει σήμερα πάνω από δέκα κράτη, μεταξύ τους η Γαλλία, η Βρετανία και η Σουηδία. Οπως έλεγε ο Ζορζ Πομπιντού: «Κάθε φόρος εμπεριέχει κάλεσμα σε φοροδιαφυγή». Είναι αυτός λόγος για να αποδεχθούμε την ύπαρξη των φορολογικών παραδείσων; Ορισμένοι νεοφιλελεύθεροι οικονομλόγοι εκτιμούν ότι οι φορολογικοί παράδεισοι προσφέρουν κίνητρο σε άλλα κράτη να μειώσουν τη φορολογία τους. Στην πραγματικότητα, το αντίθετο συμβαίνει. Οπως αποδεικνύει η λίστα κρατών που εμπλέκονται στο σκάνδαλο, οι φοροφυγάδες προέρχονται και από κράτη με χαμηλή φορολογία εισοδήματος. Στερώντας κεφάλαια από τα άλλα κράτη, οι φορολογικοί παράδεισοι τα υποχρεώνουν σε αυστηρότερη και υψηλότερη φορολογία. Η ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων δίνει στο πρόβλημα διεθνή διάσταση. Τα πράγματα δεν είναι, όμως, όσο ζοφερά δείχνουν. Το σκάνδαλο απέδειξε ότι τα κράτη της Ευρώπης είναι έτοιμα να χρησιμοποιήσουν «μεγάλα μέσα» -όπως την πληρωμή «καταδοτών»- για την αντιμετώπιση του φαινομένου. Η αποφασιστικότητα αυτή δείχνει ότι η Ε.Ε. είναι ικανή για τολμηρή και αποτελεσματική δράση.

FINANCIAL TIMES

Εκσυγχρονισμένο Ισλάμ

Οι οπαδοί της σύγκρουσης των πολιτισμών έχουν ιδιαίτερη προτίμηση στην άποψη που υποστηρίζει ότι το πρόβλημα του μουσουλμανικού κόσμου είναι το ότι δεν υπέστη την απαραίτητη μεταμόρφωση. Αυτή η άποψη όμως αγνοεί, με τρόπο αυταρχικό, ότι το Ισλάμ διασώζωντας τα κλασικά έργα της ελληνικής επιστήμης και φιλοσοφίας, έβγαλε την Ευρώπη έξω από τους σκοτεινούς χρόνους και κατέστησε πιθανή την Αναγέννηση. Είναι αλήθεια ότι η ευκρίνεια της σύγχρονης ισλαμικής σκέψης εμποδίζεται από σειρά μειονεκτημάτων, επιβεβλημένων εκ των έσω. Η είδηση ότι το θρησκευτικό καθεστώς της Τουρκίας βρίσκεται ένα βήμα πριν από την ολοκλήρωση μιας σύγχρονης ερμηνείας του Ισλάμ αποτελεί, συνεπώς, μια δυνάμει συγκλονιστική -και ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη- εξέλιξη. Θεολόγοι στο Πανεπιστήμιο της Αγκυρας επανεξετάζουν τις Χαντίτ, τις παραδόσεις και τα έργα που αποδίδονται στην Προφήτη Μωάμεθ. Παρότι το Κοράνι είναι για τους μουσουλμάνους ο λόγος του Θεού προς τον Προφήτη, οι Χαντίτ -μια προφορικά μεταδιδόμενη παράδοση της εποχής του Προφήτη- αποτελούν τη ρίζα της σαρία, του ισλαμικού νόμου. Η ιδέα, που ενθαρρύνθηκε από την τουρκική κυβέρνηση των νεο-ισλαμιστών μεταρρυθμιστών, παραπέμπει σ’ ένα πραγματικό εγκσυγχρονισμένο Ισλάμ.

γράμματα αναγνωστών. καθημερινή

Αντιστασιακές στιγμές...

Αγαπητέ κύριε διευθυντά

Σαν παλιός συνεργάτης της «Καθημερινής», διατελέσας και καλλιτεχνικός διευθυντής της, άμα τη επανεκδόσει της, λίγους μήνες μετά τη «δευτέραν απουσίαν» της χούντας, ομολογώ ότι κάπως ξαφνιάστηκα από την άνευ λόγου δημοσίευση στο φύλλο σας της 13ης Φεβρουαρίου μιας ήξεις και ουκ αφήξεις επιστολής, με στόχο τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, ενός Γεωργίου Ανάργ. Πουλίου, επιτίμου δικηγόρου Καλλιθέας, αν και το περιεχόμενό της περισσότερο με διασκέδασε παρά με θύμωσε.

Της επιστολής αυτής είχε προηγηθεί ολόκληρο «ανεβατό» εγκώμιον, για τον φίλο και παλιό μας συνεργάτη Ανδρέα Φραγκιά από έναν ομότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών, στο οποίο είχαν παρεισφρήσει μερικές τόσον αφελείς όσο και κωμικά διατυπωμένες κατηγορίες περί Μακρονήσου και Παρθενώνος εις βάρος του Κανελλόπουλου, αντλημένες και ήδη εξαντλημένες από δεξιο-αριστερίζουσες πολύ ρηχής στάθμης πηγές. Στις «παπαγαλέουσες» δεύτερο χέρι αυτές, ανακριβείς, έστω και ως φαιδρότητες, «πληροφορίες», είχαν απαντήσει αμέσως τρεις γνώστες, προσώπων και πραγμάτων, αναγνώστες σας, επικαλούμενοι μάλιστα τα όσα έχει γράψει, στο βιβλίο του «Αναπολήσεις», ο καθηγητής Κ. Δεσποτόπουλος ο οποίος ως κρατούμενος τότε στη Μακρόνησο γνώριζε και γνωρίζει τα γεγονότα καλύτερα από κάθε ακράτητο φαντασιόπληκτο μη κρατούμενο.

Και να που τώρα έρχεται προς υπεράσπιση του ομοτίμου, ένας επίτιμος, ο οποίος αναπολεί μερικές δικές του αντιστασιακές σχολικές στιγμές και μερικά περιστατικά, που δεν θυμάται ακριβώς, όπως ένα περιοδικό που κυκλοφορούσε στο Γυμνάσιο Καλλιθέας με την ονομασία Μακρόνησος ή Σκαπανεύς –και αυτό του διαφεύγει–, ένα περιοδικό με εξώφυλλο τον Παρθενώνα, γιομάτο από φωτογραφίες στρατηγών, στρατιωτών, ιερωμένων, οδευόντων προς την Ακρόπολιν, ως χατζήδες εις Μέκκαν. Και μετά εξιστορεί τη ζωή του στο «Παλλάδιον» Καλλιθέας, ένα άλλο «ιστορικό» του σωματείο, το των τριακοσίων, στο οποίο είχε πιάσει δουλειά, όπου εκεί άκουγε, ή κρυφάκουγε, νυχθημερόν, τις τριακόσιες προσωπικότητες με επικεφαλής τον ποιητή Σωτήρη Σκίπη, «αντάμα» με μερικούς στρατηγούς, σμηνάρχους και μερικούς καθηγητές, αλλά και με τα τρία αδέλφια του ήρωα Δαβάκη, έναν γιατρό, έναν υπουργό και έναν έμπορο, να εκτοξεύουν ασταμάτητα τα βέλη τους κατά Κανελλόπουλου. Για να καταλήξει επιγραμματικά, πως όχι μόνον όσα λέγουν οι τρεις διαψεύδοντες τον καθηγητή επιστολογράφοι, Ν. Σοϊλεντάκης, Μαρία Καραβία και Σ. Κοκολιάδης, δεν τον αγγίζουν, αλλά ότι θεωρεί και τον κ. Δεσποτόπουλο αναξιόπιστο, γιατί άκουσον και καλύτερα μη άκουσον: πώς μπορεί να πιστέψει κανείς έναν άνθρωπο όπου «επί δημαρχίας κυρίας Μπακογιάννη - Μητσοτάκη ζήτησε μετά πείσματος ο δρόμος του Βασιλείου Βουλγαροκτόνου να μη λέγεται Βουλγαροκτόνου. Πώς ήθελε να λέγεται», αναρωτιέται, «Σαμουήλ ή Κρούμου;» Και καταλήγει επιγραμματικότερα: «Και μετά λέμε ότι φταίει η κ. Ρεπούση».

Οχι τελικά, καταλήγω εγώ, δεν φταίει κανείς ούτε η κ. Ρεπούση, ούτε ο υπεύθυνος της στήλης της «Καθημερινής» που δημοσίευσε, τυπικά, αυτό το κείμενο. Και ο μεν κ. Πούλιος απαλλάσσεται εκ μόνου του λόγου του ύφους των γραφομένων του. Το ίδιο θα έλεγα και για τον, το πρώτον, αμαρτήσαντα καθηγητή, αν κρίνω και από το δικό του ύφος, ασχέτως αν είναι διαφορετικής σοβαροφάνειας.

Διερωτώμαι τι θα έλεγε για όλα αυτά αν ζούσε ο Ανδρέας Φραγκιάς, ο φίλος του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, όπως τον γνώρισα και στην «Καθημερινή» και στο γραφείο του Κανελλόπουλου. Και όχι μόνον για τα όσα υποτιμητικά γράφει ο καθηγητής για τον Κανελλόπουλο, αλλά και για όσα «διθυραμβικά» «ψέλνει» για τον ίδιο.

Βέβαια, τον άνθρωπο δεν τον κάνει το ύφος, αν και κάπως τον χαρακτηρίζει. Οπως το ίδιο ισχύει για όσα έχει ή δεν έχει διαβάσει κανείς, είτε είναι ομότιμος καθηγητής είτε είναι επίτιμος δικηγόρος. Και κανείς δεν έχει δικαίωμα να παραποιεί την ιστορία –πλην ίσως των ιστορικών!– και να επιτιμά π.χ. ευθυνο-ανεύθυνα, όπως και ο «επίτιμος» για άλλα, έναν Κανελλόπουλο, για τα όσα δεν θυμάται πάλι ακριβώς, για τη δίκη των αεροπόρων, η οποία σημειωτέον διεξήχθη όταν κυβερνούσαν άλλοι και συγκεκριμένα επί πρωθυπουργίας Πλαστήρα. Γράφω αυτή την επιστολή κάπως καθυστερημένα γιατί έλειπα στο Βερολίνο όταν ο κ. Πούλιος συνέγραψε, και η «Καθημερινή» δημοσίευσε τη δική του. Εκεί στο Βερολίνο είδα την «Πενθεσίλεια» του Κλάιστ και διεπίστωσα ότι δεν είχε σκοτώσει μόνον ο Πάρις τον Αχιλλέα, αλλά, κατά Χάινριχ φον Κλάιστ, και η ωραία βασίλισσα των Αμαζόνων, Πενθεσίλεια. Πάντως, θα ήθελα να διαβεβαιώσω, ως άλλος Πάρις, και τον ομότιμο και τον επίτιμο, ότι ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος δεν είχε καμία σχέση ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλον φόνο.

Περισσότερα για τον Κλάιστ στην Ιστορία του Ευρωπαϊκού Πνεύματος του Κανελλόπουλου. Και για τον ίδιο τον Κανελλόπουλο, στο βιβλίο μου (το πρώτο μέρος του οποίου έχει ήδη δημοσιευθεί σε έντεκα συνέχειες στο περιοδικό Ηλιαία) με τον τίτλο: «Παναγιώτης Κανελλόπουλος ο φίλος, και ο πολιτικός αυτός ο άγνωστός σας».

Παρις Τακοπουλος / Αθήνα

Να φύγει η πρυτανεία από το ιστορικό κτίριο του πανεπιστημίου

Κύριε διευθυντά

Οταν έχεις το προνόμιο να εργάζεσαι μέσα σε ένα κτίριο ιστορικό και μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας, έχεις και υποχρεώσεις.

Ο κ. πρύτανης του πανεπιστημίου και οι συνάδελφοί του είχαν την υποχρέωση να έχουν μελετήσει εγκαίρως και να έχουν προετοιμάσει την προστασία του κτιρίου, όπου έχουν την τιμή να στεγάζονται.

Τα κλάματα εκ των υστέρων για τις καταστροφές που άφησαν να γίνουν, γελοιοποιούν τους ίδιους και εξοργίζουν εμάς.

Αν είχε η πρυτανεία κότσια, θα είχε σταθεί σύσσωμη στην πόρτα και θα είχε πει στους κουκουλοφόρους: εδώ θα μπείτε αν θέλετε, αλλά χωρίς τα στυλιάρια, τις βενζίνες και τις κουκούλες σας!

Αλλοι θα περάσετε μόνον πάνω από τα πτώματά μας.

Φοβήθηκαν. Δικαίωμά τους. Εξάλλου και οι κουκουλοφόροι δειλοί είναι, για να φορούν κουκούλα.

Δεν τους ζητάμε να γίνουν ήρωες. Τους ζητάμε όμως να απαλλάξουν το ιστορικό κτίριο από την παρουσία τους. Να μαζέψουν τις καρέκλες τους και να μετακομίσουν.

Ετσι το κτίριο, ελευθερωμένο, θα κηρυχθεί μνημείο και θα διασώζεται περιμένοντας άλλες γενεές και άλλους καιρούς για να στεγάσει άτομα που θα ξέρουν πως να αίρονται στο ύψος των περιστάσεων.

Αθηνα Κακουρη / Αθήνα

Για την ονομασία «Ανω Μακεδονία»

Κύριε διευθυντά

Επιτρέψατέ μου να σας μεταφέρω μια συνομιλία που είχα το 1993 με τον αείμνηστο αρχαιολόγο, Ελληνιστή, καθηγητή του Clare College Cambridge και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Nicholas Hammond, σχετικά με το όνομα «Ανω Μακεδονία» που αναφέρεται αυτές τις μέρες στον ελληνικό Τύπο ως αποδεκτή ονομασία των Σκοπίων εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης.

Ο Hammond, όπως είναι γνωστό, έχει γράψει πληθώρα βιβλίων που αναφέρονται στη Μακεδονία. Μεταξύ αυτών και τρεις τόμους «Ιστορία της Μακεδονίας». Είχαμε επισκεφθεί μαζί του, το 1993, το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αιανής Κοζάνης, πρωτεύουσας του Βασιλείου της αρχαίας Ελίμειας, που ανήκε στη γεωγραφική περιοχή της «Ανω Μακεδονίας». Η «Ανω Μακεδονία» εκτεινόταν πέρα από τα σημερινά ελληνικά σύνορα της Δυτικής Μακεδονίας και περιλάμβανε τον ποταμό Εριγώνα, τις λίμνες Αχρίδα και Πρέσπες και τις περιοχές μέχρι τα όρη Dautika Babuna και Drem στα βόρεια.

Εκφραζόμενος, λοιπόν, το 1993 ο Hammond, για τον όρο «Ανω Μακεδονία», μας είπε ότι «Ανω Μακεδονία» είναι εδώ το χώμα που πατάμε, δηλαδή η ελληνική Δυτική Μακεδονία. Τα βιβλία του Hammond περιέχουν αναμφισβήτητα επιστημονικά στοιχεία περί της ελληνικότητας της Μακεδονίας. Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να κάνει χρήση της ανωτέρω βιβλιογραφίας στις διπλωματικές προσπάθειες. Μπορεί ο πολιτικός ρεαλισμός να μην επηρεάζεται άμεσα από τα ιστορικά δεδομένα, αλλά αυτά δεν παύουν να έχουν ισχύ, καθότι αποτελούν αναμφισβήτητα ιστορικά ντοκουμέντα.

Ο Ηammond μας είπε επίσης ότι από το 1929 έκανε έρευνες για τη Μακεδονία και περπάτησε από τη Β. Ηπειρο, όλη τη Μακεδονία μέχρι τη Σερβία και τη Βουλγαρία. Επίσης ανέφερε ότι στη δεκαετία του ’50 είχε μεταπτυχιακούς φοιτητές τον αρχαιολόγο Πέτσα και τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Μιχάλη Παπακωνσταντίνου (Κοζανίτη).

Είναι λυπηρό ένας διαπρεπής ξένος επιστήμονας να δίνει μαθήματα Ιστορίας στους Ελληνες και η ελληνική κυβέρνηση να μην εκμεταλλεύεται αυτή τη γνώση.

Γιαννης Κορκας - Λαογράφος - συγγραφέας / Αλ. Σβώλου 1, Κοζάνη

«Μαργαριτάρια»

Κύριε διευθυντά

Παρακολουθούσα την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2008 τα πρωινά προγράμματα από τους τηλεοπτικούς σταθμούς ΝΕΤ και Alpha, με αποτέλεσμα να στενοχωρηθώ πάρα πολύ από τις ανακρίβειες που άκουσα. Συγκεκριμένα, από τη ΝΕΤ η κυρία που δεν γνωρίζω το όνομά της και μιλάω πάντα για την πρωινή εκπομπή, ακούσθηκε να μας λέει ότι το χιόνι έφθασε μέχρι το νότιο μέρος της Μάνης, την Κυπαρισσία.

Φυσικά η Κυπαρισσία δεν έχει καμιά σχέση με Μάνη ούτε με την Λακωνική, αλλά ούτε και με την Μεσσηνιακή. Από δε τον Alpha, ο κ. Μάνεσης συνομιλούσε με τον κ. νομάρχη Αχαΐας και τον ρωτούσε εάν είναι ανοικτή η σύραγγα Αρτεμισίου. Φυσικά ο νομάρχης του απάντησε ως ήτο φυσικό ότι δεν γνωρίζει, διότι στην Πάτρα, κ. διευθυντά, έχει έδρα η Περιφέρεια Δ. Ελλάδος και η ανωτέρα διοίκηση Χωροφυλακής Δ. Ελλάδος.

Η σύραγγα Αρτεμισίου υπάγεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με έδρα την Τρίπολη, όπως επίσης και η ανωτέρα διοίκηση Χωροφυλακής Πελοποννήσου.

Βοηθήστε, κ. διευθυντά, να μην ακούμε τέτοια «μαργαριτάρια» από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Παν. Σταματοπουλος / Τρίπολη

Παραχάραξη της Ιστορίας

Κύριε διευθυντά

Το κράτος (κατ’ ευφημισμόν) των Σκοπίων δημιουργήθηκε το 1945 επί Τίτο, προ περίπου 70 ετών. Διακηρύσσει εκβιαστικά ότι δεν μπορεί να αλλάξει το συνταγματικό του όνομα.

Εύλογο ερώτημα: Γιατί πρέπει η Ελλάδα να αλλάξει την προαιώνια Ιστορία της; Στο διάστημα της σύντομης ζωής του κρατιδίου τους οι Σκοπιανοί τροφοδοτούν τα διεθνή κέντρα πληροφοριών, τις κυβερνήσεις, τα ιδρύματα κ.λπ. οργανισμούς με ψευδεπίγραφα, προπαγανδιστικά συγγράμματα. Πικρό ερώτημα: Οι κυβερνήσεις, οι διπλωμάτες, οι ιστορικοί κ.λπ. επιστημονικοί κύκλοι της Ελλάδας τι έκαναν τόσα χρόνια; Ο μόνος που αγωνίζεται με τη γραφίδα του για τη Μακεδονία είναι ο Νικόλαος Μάρτης. Οι Ελληνες απλά κάθονταν στις δάφνες μας και τώρα τρέχουν και δεν φτάνουν.

Βασιλικη Καραγιαννη / Αθήνα

Το Ολυμπιακό Σκοπευτήριο

Κύριε διευθυντά

Με έκπληξη διάβασα στο ρεπορτάζ του κ. Ν. Κωνσταντόπουλου «Η Ελλάδα της βιτρίνας…» ότι το Ολυμπιακό Σκοπευτήριο στο Μαρκόπουλο «εξυπηρετεί τις σκοπευτικές ανάγκες και των αθλητών και των Σωμάτων Ασφαλείας». Πόσο θα ήθελε η σκοπευτική οικογένεια να ήταν αλήθεια…

Δυστυχώς, όχι «ένα από», αλλά «το» καλύτερο σκοπευτήριο στον κόσμο, όπως το χαρακτήρισαν όσοι αθλητές, παράγοντες, φίλαθλοι το επισκέφθηκαν κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, βρίσκεται μεταξύ των ολυμπιακών εγκαταστάσεων που μένουν ανεκμετάλλευτες και ρημάζουν!

Μαρκος Τζουμαρας - Αντιπρόεδρος της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας της Ελλάδος

Η Ευρώπη και η Σερβία απο καθημερινή

Του Σταυρου Τζιμα / stzimas@kathimerini.gr

Με κατάρρευση απειλείται η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ενωσης στα δυτικά Βαλκάνια εάν οι αντιευρωπαϊκοί και αντιδυτικοί άνεμοι που σαρώνουν τη Σερβία λόγω Κοσόβου δεν εκτονωθούν σύντομα, όπως ελπίζουν στη Δύση, και η χώρα πάρει τον δρόμο για τη σιβηρική στέπα. Οι ιθύνοντες της πολιτικής των Δυτικοευρωπαίων στη γιουγκοσλαβική κρίση προέβαλαν την προοπτική ένταξης των αδύναμων και ασταθών χωρών της περιοχής ως το φάρμακο που θα γιατρέψει τις πληγές των πολέμων και θα εξαλείψει εθνικισμούς και μίση του παρελθόντος.

Πίστευαν, και σωστά, ότι η ταχύτατη ενσωμάτωση των εμπόλεμων στις ευρωπαϊκές κοινωνίες θα καταργούσε τα σύνορα, θα εξαφάνιζε τις εθνοτικές διενέξεις και θα επέφερε βαθμιαία την ειρήνη και τη σταθερότητα. Οι άνθρωποι στις ταλαιπωρημένες και φτωχές αυτές περιοχές, από την πλευρά τους, επένδυσαν τις ελπίδες τους για ένα καλύτερο μέλλον στο ευρωπαϊκό όραμα και κάποιοι από αυτούς, όπως οι Σλοβένοι και οι Κροάτες, διάβηκαν ήδη την «πύλη του παραδείσου». Στην κρισιμότερη όμως καμπή των μετά το Ντέιτον, όπου διευθετήθηκε η κρίση στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, εξελίξεων, η στρατηγική αυτή δοκιμάζεται τα μέγιστα καθώς απειλείται με εκτροχιασμό από την ευρωπαϊκή της τροχιά η Σερβία, ο παραδοσιακά σημαντικότερος παίκτης της «καυτής» ζώνης, χωρίς τη συναίνεση του οποίου, οι όποιες συνοριακές και εθνοτικές διευθετήσεις επιχειρηθούν είναι καταδικασμένες να παραπαίουν επί πολλές δεκαετίες. Με απλά λόγια: Αν η Σερβία στο άμεσο μέλλον και αργότερα το Κόσοβο ενταχθούν στην Ε.Ε., οι μεταξύ τους διαφορές, τουλάχιστον όπως εμφανίζονται σήμερα, δεν θα έχουν πια νόημα, και σε βάθος χρόνου Σέρβοι και Αλβανοί θα αναγκαστούν να μάθουν να ζουν ο ένας πλάι στον άλλο σε μια πατρίδα χωρίς σύνορα, αφήνοντας πίσω το αίμα και το μίσος που του χωρίζει.

Αν όμως το Βελιγράδι απομακρυνθεί από τις Βρυξέλλες, τότε τα πράγματα δεν θα είναι καθόλου ευχάριστα για την περιοχή αφού θα συντηρείται μονίμως κλίμα αμφισβήτησης και αντιπαλότητας μεταξύ σερβικού και αλβανικού εθνικισμού και η προαιώνια βαλκανική καχυποψία θα κρατάει διαρκώς ανοιχτή τη «μαύρη τρύπα».

Τι κάνουν οι Ευρωπαίοι –γιατί οι Aμερικανοί αυτό που θέλουν είναι να τα παρατήσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται από τα Βαλκάνια– για να φέρουν κοντά τους Σέρβους; Προσπαθούν να τους ταπεινώσουν, να τους σύρουν κάτω από τα καβδιανά δίκρανα, να τους συνθλίψουν και μετά να τους πουν περάστε μέσα. Για παράδειγμα, την ώρα που φιλοευρωπαίοι στις προεδρικές εκλογές έδιναν σκληρή μάχη για να κρατήσουν τη Σερβία στις ευρωπαϊκές ράγες, η Ολλανδία τορπίλιζε την υπογραφή σύνδεσης και σταθερότητας, γιατί θυμήθηκε ότι δεν έχει συλληφθεί ακόμη ο σφαγέας της Σρεμπρένιτσα στρατηγός Μλάντιτς, με τον οποίο λίγο προτού αρχίσει το «θεάρεστο έργο του» οι στρατιώτες της –φύλακες των αμάχων, υποτίθεται– τσούγκριζαν ποτήρια και έπιναν σαμπάνια στην είσοδο της πόλης. Με αυτήν την τακτική όμως, της ισοπέδωσης του σερβικού έθνους, η σταθερότητα στην περιοχή θα αποτελεί ζητούμενο για πολλά χρόνια ακόμη.

Thursday, February 28, 2008

Fisherman swims 10 hours to shore /bbc

John Jarratt in a rescue helicopter
Mr Jarratt has told friends he never wants to go to sea again

Survivor reaches land
A fisherman swam for more than 10 hours to find help for the two companions he left behind after their boat sank off the east coast of Australia.

The exhausted swimmer was found on a beach, and coastguards were then able to find one of the men. He had spent 30 hours at sea, clinging to debris.

The search continues for the boat's skipper.

The three fishermen were on board a trawler that sank about 15km (9 miles) off the east coast near Byron Bay.

"Judging that the second fisherman survived through the night... we can only hope that the same has occurred with the third," a spokesman for the Lifesaver Rescue Helicopter service said.

Exhausted

The fishermen were thrown into the sea early on Wednesday after their ship hit a reef, prompting a major search and rescue operation.

Map of Australia

Hours later, fisherman Michael Williams crawled onto New Brighton Beach, north of Byron Bay.

Chris Gort, who saw Mr Williams on the beach, said the fisherman "had pretty bad cuts and bruises to his legs and his arms, he was pretty exhausted, pretty badly sunburnt".

Mr Williams raised the alarm about his two companions, and a second fisherman was picked up by a rescue helicopter 30 hours after first being thrown into the ocean.

John Jarratt was found at sea north-east of Ballina, suffering from hypothermia and dehydration.

Mr Jarratt said he and skipper Charlie Picton, an experienced fisherman, had clung to an insulated cooler after the ship went down, but that in the darkness the two became separated.

He said a rescue helicopter had apparently flown above the exhausted pair without spotting them.

Mr Jarratt has told friends from hospital that he will "never" go back in the ocean, local media reported.

International Relations | 27.02.2008 /DW

European Union Aims to Improve Relations With Libya
Two backlit people talking in front of a stained glass window in Libya
Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: The EU Commission said wants to improve relations with key energy suppliers

The European Commission has proposed starting talks with Libya to increase the bloc's economic and political relations with the African nation. Brussels hopes to complete an agreement by the end of 2008.

In part of a drive to improve ties to key energy suppliers, the European Commission proposed Wednesday, Feb. 27, to set up a negotiating mandate, including a free trade deal and an agreement on controlling illegal migration with Libya.



"This is a historic decision," said External Relations Commissioner Benita Ferrero-Waldner. "Libya is an important player in the Mediterranean region and in Africa, and so far has no framework for relations with the EU."



The EU Commission said it would wait for approval from the bloc's 27 member states before starting to negotiate an agreement with Libya that would include political, social, economic, commercial and cultural ties.



"I am confident that the agreement will create solid and long lasting relations between Libya and the EU," Ferrero-Waldner said.



Part of medics' release deal



Released medics arrive in SofiaBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Ferrero-Waldner said the medics' release lifted the last stumbling block to ties with Libya

The European Union resumed relations with Tripoli last year after the release of six foreign medics accused of intentionally spreading the virus that causes AIDS to more than 400 children.



To help secure the medics' release, Ferrero-Waldner agreed to work toward improving relations with Libya.



Libya is considered a potentially strategic partner for Europe, but few European capitals have moved to strengthen bilateral ties with the nation, even after sanctions in connection with the 1998 Lockerbie bombing were lifted in 2004.



But Libya's importance is increasing as the EU seeks to diversify its sources of oil and gas beyond Russia, which is the bloc's main energy supplier, and improve control of illegal African immigrants who often cast off across the Mediterranean from Libya on their way to Europe.



Support for WTO bid



Libyan leader Moammar Gadhafi welcomes French President Nicolas Sarkozy at the Bab Azizia Palace in Tripoli Wednesday, July 25, 2007.Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: France has maintained closer relations to Libya than many other EU countries

The new talks also hope in part to help Libya push through economic and social reforms, and develop trade and economic relations, notably by establishing a free trade agreement.



"An ambitious free trade agreement would intensify cooperation between the EU and Libya on trade and economic issues and would further strengthen and deepen our relationship," said EU Trade Commissioner Peter Mandelson, adding that the EU could lend support to Libya's bid to join the World Trade Organization. "These negotiations represent a vital first push forward in Libya's re-integration into the world trading system."



Another aim of the commission, the EU's executive body, is to establish ties and dialogue on issues like security, development and human rights.


DW staff (sms)

European Union Aims to Improve Relations With Libya
Two backlit people talking in front of a stained glass window in Libya
Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: The EU Commission said wants to improve relations with key energy suppliers

The European Commission has proposed starting talks with Libya to increase the bloc's economic and political relations with the African nation. Brussels hopes to complete an agreement by the end of 2008.

In part of a drive to improve ties to key energy suppliers, the European Commission proposed Wednesday, Feb. 27, to set up a negotiating mandate, including a free trade deal and an agreement on controlling illegal migration with Libya.



"This is a historic decision," said External Relations Commissioner Benita Ferrero-Waldner. "Libya is an important player in the Mediterranean region and in Africa, and so far has no framework for relations with the EU."



The EU Commission said it would wait for approval from the bloc's 27 member states before starting to negotiate an agreement with Libya that would include political, social, economic, commercial and cultural ties.



"I am confident that the agreement will create solid and long lasting relations between Libya and the EU," Ferrero-Waldner said.



Part of medics' release deal



Released medics arrive in SofiaBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Ferrero-Waldner said the medics' release lifted the last stumbling block to ties with Libya

The European Union resumed relations with Tripoli last year after the release of six foreign medics accused of intentionally spreading the virus that causes AIDS to more than 400 children.



To help secure the medics' release, Ferrero-Waldner agreed to work toward improving relations with Libya.



Libya is considered a potentially strategic partner for Europe, but few European capitals have moved to strengthen bilateral ties with the nation, even after sanctions in connection with the 1998 Lockerbie bombing were lifted in 2004.



But Libya's importance is increasing as the EU seeks to diversify its sources of oil and gas beyond Russia, which is the bloc's main energy supplier, and improve control of illegal African immigrants who often cast off across the Mediterranean from Libya on their way to Europe.



Support for WTO bid



Libyan leader Moammar Gadhafi welcomes French President Nicolas Sarkozy at the Bab Azizia Palace in Tripoli Wednesday, July 25, 2007.Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: France has maintained closer relations to Libya than many other EU countries

The new talks also hope in part to help Libya push through economic and social reforms, and develop trade and economic relations, notably by establishing a free trade agreement.



"An ambitious free trade agreement would intensify cooperation between the EU and Libya on trade and economic issues and would further strengthen and deepen our relationship," said EU Trade Commissioner Peter Mandelson, adding that the EU could lend support to Libya's bid to join the World Trade Organization. "These negotiations represent a vital first push forward in Libya's re-integration into the world trading system."



Another aim of the commission, the EU's executive body, is to establish ties and dialogue on issues like security, development and human rights.


DW staff (sms)

Το θέμα της ημέρας | 27.02.2008

Online-παρακολούθηση υπόπτων υπό αυστηρούς όρους
Iστορική απόφαση για την προστασία του πολίτη στο διαδίκτυο πήρε σήμερα το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας
Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Iστορική απόφαση για την προστασία του πολίτη στο διαδίκτυο πήρε σήμερα το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας

Με απόφαση που πήρε σήμερα το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας επιτρέπει υπό αυστηρούς όρους τη λεγόμενη online- παρακολούθηση υπόπτων και ταυτόχρονα θεσπίζει ως νέο βασικό δικαίωμα το «απόρρητο» στο ιντερνέτ.

Η υπόθεση επί της οποίας πήρε σήμερα την απόφαση το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας αφορούσε το νόμο που είχε ψηφίσει η ομόσπονδη χώρα της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας, ο οποίος επέτρεπε τη λεγόμενη ονλάιν παρακολούθηση υπόπτων. Αυτός ο νόμος είναι αντισυνταγματικός έκριναν οι δικαστές.

Στην απόφαση που ανέγνωσε το πρωί ο πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου Hans Jürgen Papier, αναφέρεται ότι «οι διατάξεις του νόμου για την υπηρεσία προστασίας του συντάγματος της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας, οι οποίες επιτρέπουν τη μυστική πρόσβαση των υπηρεσιών σε συστήματα πληροφοριών που τεχνικά περιγράφονται με τον όρο ονλάιν παρακολούθηση δεν είναι συμβατές με το σύνταγμα και είναι άκυρες». Η ονλάιν παρακολούθηση υπόπτων θα επιτρέπεται μόνον κατόπιν δικαστικής απόφασης όταν απειλούνται εξαιρετικής σημασίας δημόσια αγαθά, όπως ανθρώπινες ζωές, ή υπάρχει συγκεκριμένη απειλή κατά του κράτους.

Οι υποστηρικτές της ονλάιν παρακολούθησης επικαλούνταν τους κινδύνους από τη διεθνή τρομοκρατία, το οργανωμένο έγκλημα την παιδική πορνογραφία, και άλλα αδικήματα στην εποχή του ιντερνέτ. Την αναγκαιότητά της υπογράμμιζε και ο χριστιανοδημοκράτης υπουργός Εσωτερικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τονίζοντας ότι «υα πρέπει να έχουμε αυτή τη δυνατότητα έστω σε στενά περιορισμένα όρια τεκμηριωμένων εξαιρέσεων, διότι με την τεχνολογική εξέλιξη πρέπει να παρακολουθούμε το βηματισμό των τρομοκρατών».

Θεσπίζεται νέο βασικό δικαίωμα του πολίτη

Για το σχετικό νόμο που θα προωθήσει το υπουργείο Εσωτερικών, οι Σοσιαλδημοκράτες που συμμετέχουν στην κυβέρνηση της Μέρκελ περίμεναν τη σημερινή απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου για να καθορίσουν τη στάση τους. «Η ονλάιν πρόσβαση των αρχών στο σκληρό δίσκο του κομπιούτερ ενός πολίτη», σημείωνε ο σοσιαλδημοκράτης βουλευτής Ντίτερ Βίφελσπιτς, «είναι μία εξαιρετικά σημαντική επέμβαση σε βασικό δικαίωμα. Θα πρέπει να μπουν σημαντικά όρια, εάν θέλει να κάνει κανείς κάτι τέτοιο».

Αυτή τη συλλογιστική ακολούθησε σήμερα και το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας θέτοντας αυστηρούς όρους στην ονλάιν παρακολούθηση και ταυτόχρονα θεσπίζοντας και ένα νέο βασικό δικαίωμα την εγγύηση για το απόρρητο και απαραβίαστο των τεχνικών συστημάτων. Αυτό το δικαίωμα σύμφωνα με την απόφαση είναι απαραίτητο, διότι η χρήση των τεχνικών συστημάτων πληροφοριών σήμερα είναι σήμερα αποφασιστικής σημασίας για την ανάπτυξη της προσωπικότητας πολλών πολιτών.


Γιώργος Παππάς

DW

International Relations | 28.02.2008 -DW

Go-It-Alone Sarkozy Irks Europe With Lack of Tact
Nicolas Sarkozy
Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Nicolas Sarkozy prefers to take his own path, but that's not going over well in Europe

After less than a year in office, the popularity of French President Nicolas Sarkozy is dwindling rapidly. Apart from irritating the French, he's been ruffling feathers abroad -- most recently in Berlin.

Scheduling difficulties -- this diplomatic euphemism was the official reason from Paris for letting two Franco-German meetings slip through the cracks this week.



French Finance Minister Christine Lagarde should have been received by her German counterpart, Peer Steinbrueck, on Tuesday, Feb. 26, but le President had something else in mind: He took the minister on a trip to visit businesses in the countryside. After all, local elections take place on March 9 and 16, so bilateral relations apparently have to take a backseat.



Nicolas Sarkozy and Angela Merkel embraceBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: French-German relations aren't quite so amicable right now

Several days ago, Sarkozy postponed a March 3 meeting with Chancellor Angela Merkel by three months. The unofficial summit had been planned far in advance.



"Club Med" concerns chancellor



At the diplomatic level, the cancellations are brushed off as inconsequential. But it's no a secret that ties between Paris and Berlin aren't exactly close. The German chancellor is still disgruntled about Sarkozy's Mediterranean Union initative. Originally conceived as a kind of consolation prize for Turkey, which Sarkozy doesn't want in the EU, it's become a serious project for the French president.



Germany, however, is worried that France is splitting the EU and looking to take a leadership role in Europe. And Sarkozy's invitation to the Mediterranean heads of state to visit Paris on July 13 -- one day before the rest of the EU heads of state arrive to celebrate France taking over the EU presidency -- did nothing to dispel concerns.



Berlin is not alone in its irritation with the French president, who took office in May last year.



Broken promises, tactless plans



In January of this year, he promised French fishermen that he would do away with fishing quotas when his country assumes the EU presidency on July 1. But just a few weeks earlier, France had signed a fishing regulation law. Agriculture Minister Michel Barnier was hard-pressed to calm the ensuing storm of protest.



Turkish and EU flagsBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: France doesn't want Turkey in the EU but suggested an association treaty for Ukraine

In early February, EU Commission President Jose Manuel Barroso reprimanded the French government for not making enough of an effort to economize.



Also at the beginning of the month, French diplomats came up with the idea of an association treaty with Ukraine at a time when, according to the German weekly Die Zeit, speculations over an eastward EU expansion are taboo.



What's more, French-speakers in Switzerland, Canada and Belgium are furious that Sarkozy wants to integrate broadcaster TV 5 Monde in a purely French holding company. The partner countries own a one-third share in the francophone broadcaster.



Distracted by local campaign



But any judgements on Sarkozy's foreign policy should take into account that he's under significant pressure abroad, said the director of the German-French Institute in Ludwigsburg, Frank Baasner.



"There are just a few weeks until the local elections," said Baasner. "If his party suffers a setback, his popularity will be completely lost."



EU flagBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: France takes over the EU presidency in July

"France's foreign policy is domestic policy, for the time being."



In de Gaulle's footsteps



Sarkozy is not the first president to be accused of going it alone or displaying his omnipotence. Charles de Gaulle, the Resistance general and post-war president made France into a nuclear power independent of the United States. In 1962, he called for a "Europe of fatherlands" led by France.



Baasner pointed to the continuity between de Gaulle and Sarkozy. The idea that Europe is an extension of France is deeply rooted in the French consciousness, he said.



But France's current president also has his own style, said Baasner. "What surprises even the French is the coolness, the near aggressiveness of his style."



That aggressiveness was most recently on display earlier this week when, during a visit to a Paris agricultural fair, Sarkozy insulted a bystander who refused to shake his hand, telling the man to "get lost," followed by some choice French expletives.



Nevertheless, many European leaders have had to go through crises before finally becoming grounded. Sarkozy -- and France -- may just have to prepare for a process of refinement "through the power of reality," Baasner said.


Andreas Leixnering (kjb)

Τι γράφει ο ξένος τύπος. από καθημερινή

LIBERATION

Δημοκρατική περιβολή

Σίγουρα δεν είναι τυχαίο που η φωτογραφία έκανε την εμφάνισή της τη Δευτέρα. Ηταν η ίδια ημέρα που η Χίλαρι Κλίντον εκφωνούσε την ομιλία της στο πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσιγκτον της αμερικανικής πρωτεύουσας, μέσα σ’ ένα διάκοσμο από σημαίες, στο πλευρό δεκάδων στρατηγών. Εκεί κατήγγειλε την «αφέλεια» του αντιπάλου της, Μπαράκ Ομπάμα και διακήρυξε τη δική της ικανότητα να αναλάβει το ρόλο του αρχηγού των αμερικανικών στρατευμάτων. Με φόντο αυτή την πομπώδη εκδήλωση, η αντίθεση έγινε προφανής. Ο Μπαράκ Ομπάμα, στην επίμαχη φωτογραφία, έμοιαζε χαμένος, χωρίς προσανατολισμό. Επιθετική, η υποψήφιος που φέρει τη δημοκρατική περιβολή, όρμηξε κατά της απειρίας του νέου αντιπάλου της, εναντίον του οποίου οι έως τώρα άμεσες επιθέσεις της γλιστρούσαν σαν το νερό πάνω από τα φτερά της πάπιας. Η χθεσινή τηλεμαχία πριν από τις κρίσιμες προκριματικές της 4ης Μαρτίου -στο Τέξας, το Οχάιο, το Βερμόντ και το Ρόουντ Αϊλαντ- ήταν μία από τις τελευταίες ευκαιρίες της να ανανεώσει την εκστρατεία της.

KOMMERSANT

Προσδοκίες για «διορθώσεις»

Τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης Γέλτσιν πολλοί είπαν -και μερικοί το πίστεψαν μάλιστα- ότι η μετασοβιετική Ρωσία θα μπορούσε να οικοδομήσει τις σχέσεις της με τον δυτικό πολιτισμό σε μια βάση κοινών αξιών, από την οποία θα προέκυπταν θεμελιώδη κοινά συμφέροντα. Αυτή η εμπιστοσύνη ήταν αρκετή για να διασφαλίσει την επανεκλογή του ίδιου του Μπόρις Γέλτσιν, χωρίς την οποία δεν θα υπήρχε διακυβέρνηση Πούτιν. Ο τελευταίος, κληρονόμος μιας χώρας που είχε σχεδόν εξαντλήσει τα αποθέματα εμπιστοσύνης, εργάστηκε σκληρά για την αποκατάστασή της, αλλά έπειτα φούσκωσε με αλαζονεία. Τόσο πολύ που κάποιες από εκείνες τις παλιές ομιλίες για τις κοινές αξίες φαντάζουν τώρα σαν ένα υπέροχο όνειρο σε μερικούς, ενώ σε άλλους σαν διαβολικός εφιάλτης. Τα τελευταία χρόνια, ο πρόεδρος Πούτιν και η κυβέρνησή του διάλεγαν στην τύχη τα λόγια τους όταν μιλούσαν για τη Δύση και κυρίως για «τον μεγάλο διάβολο», τις ΗΠΑ. Από την πλευρά τους, οι υποψήφιοι πρόεδροι των ΗΠΑ δεν παρέλειψαν να επικρίνουν, πολλές φορές με προσβολές, την εξωτερική και την εσωτερική πολιτική του Ρώσου προέδρου. Αντιμέτωπος με αυτό το σκηνικό, ο βασικός υποψήφιος πρόεδρος της Ρωσίας, Ντιμίτρι Μεντβέντεφ, προτίμησε να μην αναμιχθεί στη διαμάχη με τον αντίπαλο, διατηρώντας έτσι κάποια ελευθερία κινήσεων. Ισως, για να είναι σε θέση, στο μέλλον, να κάνει διορθώσεις στη ρωσική εξωτερική πολιτική, που έχει γίνει σκανδαλώδης όσο ποτέ άλλοτε.

THE GUARDIAN

Σταυροδρόμι

Το 1971, η κυβέρνηση των ΗΠΑ πρότεινε πυρηνικές δοκιμές κοντά στη μικρή παραδεισένια νήσο Αμτσίτκα, δυτικά της Αλάσκας, προκαλώντας τις διαμαρτυρίες πολλών οργανώσεων. Μια συγκεκριμένη ομάδα ατόμων συνέλαβε την ιδέα να ναυλώσει ένα σκάφος -το Phyllis Cormack- και να πλεύσει προς το πεδίο των δοκιμών. Με την παρουσία τους στον τόπο όπου θα γινόταν η έκρηξη, οι ακτιβιστές ήθελαν να βεβαιωθούν ότι ο κόσμος ολόκληρος θα γίνει μάρτυρας των όσων σχεδίαζε η κυβέρνηση. Αργότερα, η αμερικανική κυβέρνηση ακύρωσε τις δοκιμές. Η Greenpeace γεννήθηκε. Σήμερα, περίπου 30 χρόνια μετά, οι ακτιβιστές της οργάνωσης επιχείρησαν, εκ νέου, να χαράξουν στην άμμο μια γραμμή. Σκαρφαλώνοντας πάνω στο αεροσκάφος A320 στο Χίθροου έστρεψαν την προσοχή του κόσμου στους κινδύνους που εγκυμονεί για το κλίμα η σχεδιαζόμενη επέκταση του αεροδρομίου της βρετανικής πρωτεύουσας και ανέδειξαν την εκστρατεία για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος σ’ ένα νέο επίπεδο. Οι κλιματικές αλλαγές αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για τον κόσμο σήμερα. Το σταυροδρόμι στο οποίο στεκόμαστε αυτή τη στιγμή είναι, από πολλές απόψεις, ανάλογο της πυρηνικής απειλής στη διάρκεια του ψυχρού πολέμου. Μέσα στα επόμενα χρόνια είναι βέβαιο ότι ο κόσμος θα κατανοήσει τον φόβο που νιώθουν σήμερα αυτοί οι διεθνείς ακτιβιστές. Τα σχέδια για την επέκταση του Χίθροου αποτελούν κρίσιμο τεστ για τη βρετανική κυβέρνηση. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί. Η αεροπορία ήδη ευθύνεται για το 13% των βρετανικών ρύπων και ο βρετανικός λαός «πετάει» περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο. Η Greenpeace επέλεξε προσεκτικά τον τόπο της διαδήλωσης, στην οροφή ενός αεροσκάφους που είχε επιστρέψει από το Μάντσεστερ, για να θυμίσει ότι πολλοί προορισμοί είναι προσιτοί, πιο γρήγορα και με μεγαλύτερη άνεση, με το τρένο, που μολύνει λιγότερο...

BOSTON GLOBE

Θρησκευτική ταυτότητα

H θρησκευτική ταυτότητα των ΗΠΑ αλλάζει με ταχείς ρυθμούς. Οι Ηνωμένες Πολιτείες που ιδρύθηκαν από διαφωνούντες προτεστάντες βρίσκονται στο χείλος της μετατροπής τους σε μια χώρα, όπου οι προτεστάντες θα είναι η μειοψηφία, αν λάβουμε υπ’ όψιν τα αποτελέσματα πρόσφατης έρευνας. Διότι οι Αμερικανοί δεν αλλάζουν μόνο επαγγέλματα, αλλάζουν και θρήσκευμα σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ο προτεσταντισμός στην Αμερική φθίνει από τη δεκαετία του ’80, διαπίστωσαν οι ερευνητές.

Aνεμοδεικτης -καθημερινή-

Tου Θανου Oικονομοπουλου

Xθες η Καβάλα, το περασμένο Σαββατοκύριακο ο Κορινθιακός, πριν ο Αστακός, ο Αλμυρός και πάει λέγοντας. Η μια μετά την άλλη, οι περιοχές από τις συνολικά επτά που μελετάται να γίνουν οι «νέες» μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύσιμη ύλη τον λιθάνθρακα, ξεσηκώνονται, υψώνουν μαύρες σημαίες, διακηρύσσουν την πρόθεση των κατοίκων τους για αγώνες «ζωής και θανάτου», προκειμένου να διώξουν από τον τόπο τους τις νέες ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες. Συνδικαλιστές, αλλά και βουλευτές και μέλη κομμάτων πραγματοποιούν ακτιβιστικές κινήσεις στα γραφεία της ΔΕΗ για να αποτρέψουν την υπογραφή των σχετικών αποφάσεων, απειλούνται απεργίες διαρκείας, με τον κίνδυνο ακόμη και να «κατέβουν οι διακόπτες» στις ήδη λειτουργούσες μονάδες με ενδεχόμενο μπλακ άουτ. Συμβαίνουν τέτοια στις δημοκρατίες – ακόμη και καθ’ υπερβολήν, έστω και με κατάχρηση δικαιωμάτων και «αποστολής».

Με όλες αυτές τις κινητοποιήσεις, ας πούμε πως ξέρουμε ή μαθαίνουμε το τι ΔΕΝ θέλουν – τα «νέα» (έστω και με σταδιακή υπό κατάργηση τεχνολογία, για την υπόλοιπη Ευρώπη) εργοστάσια λιθάνθρακα. Με δεδομένη, όμως, και την ενεργειακή μας ανεπάρκεια, που συχνά πυκνά μας φέρνει στο όριο ηλεκτροδότησης της χώρας, και τα τεράστια ποσά που καταβάλλουμε σε (επίσης συνήθεις...) «περιόδους αιχμής» για εισαγωγές ηλεκτρικού ρεύματος από γειτονικές χώρες (που, πάλι, υπάρχει κίνδυνος κάποια στιγμή να μην έχουν περίσσευμα να μας πουλήσουν ή να μη θελήσουν να μας εφοδιάσουν με ενέργεια, για χίλιους δυο λόγους...), το επειγόντως ζητούμενο είναι να ξεκαθαρίσουμε το ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ.

Και το πώς σχεδιάζουμε, προγραμματίζουμε, προετοιμαζόμαστε (όσο και αν αυτές οι έννοιες είναι ενοχλητικές στη νεοελληνική νοοτροπία και πολιτική πρακτική!) αυτό που θέλουμε και το ’χουμε απόλυτη ανάγκη, να το αποκτήσουμε κιόλας. Εγκαιρα. Σε όλο αυτό το προβληματικό σκηνικό, θα πρέπει να προστεθεί και η εσπευσμένη και σε μεγάλο βαθμό πρόχειρη, μη μελετημένη (και ας είχαμε περιθώριο περίπου 10 ετών να τη σχεδιάσουμε σωστά) υποχρεωτική εναρμόνισή μας με την κοινοτική οδηγία (του ’92!) για την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, «προκειμένου να αναπτυχθεί ανταγωνισμός και μέσω αυτού να οδηγηθούμε σε καλύτερη προσφορά υπηρεσιών και κυρίως φθηνότερες τιμές για τον καταναλωτή…».

Πέρναγαν τα χρόνια άπρακτα, δίχως μελέτη και σχεδιασμό για τη συγκεκριμένη εξέλιξη, αλλά και για τις δεδομένες και ολοένα αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες της χώρας. Δεήσαμε πριν από 9 χρόνια να ψηφίσουμε ένα νόμο σχετικό, στον οποίο, μεταξύ άλλων, ρητά προβλεπόταν ο μακροχρόνιος ενεργειακός σχεδιασμός. Τρεις κυβερνήσεις άλλαξαν από τότε και ο προβλεπόμενος (αλλά και πιεστικός, εκ των πραγμάτων!) «μακροχρόνιος σχεδιασμός ακόμη... εκκρεμεί! Εχουν δοθεί (όπως έχουν δοθεί...) άδειες σε ιδιώτες για να στήσουν μονάδες παραγωγής, δημιουργήθηκε ένα ολόκληρο «σύστημα», από προκλητικό έως σκανδαλώδες, για να πριμοδοτηθούν οι ιδιώτες παραγωγοί, πριν ακόμη αρχίσουν να... παράγουν ρεύμα, μεθοδεύθηκαν αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος, ώστε η τιμή να είναι «ελκυστική» στους ιδιώτες, και παρ’ όλα τούτα ιδιωτικά εργοστάσια δεν έγιναν – περιμένουν προφανώς και κάτι «άλλο» οι επιχειρηματίες...

Οι άδειες αυτές προβλέπουν εργοστάσια που θα λειτουργούν με το (καθαρό) φυσικό άεριο – και για να πριμοδοτηθούν, από τη μια αποκλείσθηκε η ΔΕΗ από τους διαγωνισμούς για την «πρόθεση νέας ισχύος» στο σύστημα και από την άλλη παρεμποδίστηκε η εταιρεία, επί τέσσερα χρόνια, να αντικαταστήσει τις εν λειτουργία παλιές μονάδες της, πάλι στη λογική της πριμοδότησης των ιδιωτικών σταθμών. Το... «αστείο»; Πέρασαν τα χρόνια, διογκώθηκε το ενεργειακό πρόβλημα και τώρα οι ιδιώτες παραγωγοί με τις συγκεκριμένες άδειες μελετούν και αυτοί να «στήσουν» ηλεκτροπαραγωγικά εργοστάσια με... λιθάνθρακα!

Ας αποφασίσουμε επιτέλους τι θέλουμε και πώς θα το εξασφαλίσουμε. Ο λιγνίτης γκρινιάζουμε επί δεκαετίες πως είναι (και είναι) ρυπογόνος – αλλά τον διαθέτουμε εν σχετική αφθονία, είναι «τζάμπα», μας εξασφαλίζει τη «μη εξάρτηση» σε καύσιμη ύλη για τα εργοστάσια. Ο λιθάνθρακας είναι κατά τι μόνο (0,7 ανά κιλοβατώρα, έναντι 0,9 του λιγνίτη) λιγότερο ρυπογόνος σε διοξείδιο του άνθρακα, το ίδιο ρυπογόνος στο έδαφος των περιοχών όπου χρησιμοποιείται – και δεν έχουμε λιθάνθρακα, θα πρέπει να εισάγουμε από το εξωτερικό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και σε κόστος και σε εξάρτηση. Το φυσικό αέριο απαιτεί ακριβότερο εργοστασιακό εξοπλισμό και εμπεριέχει πάντα τον κίνδυνο να «κλείσουν οι στρόφιγγες» για πολιτικούς ή άλλους λόγους. Οι μονάδες που κινούνται με πετρέλαιο επίσης ρυπαίνουν και... κινδυνεύουν να καίνε σε λίγο πραγματικό «μαύρο χρυσό»!. Και για τα εργοστάσα παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος που κινούνται με πυρηνική ενέργεια (που πληθαίνουν διαρκώς σε όλο τον κόσμο) διατυπώνονται οι γνωστές κινδυνολογικές ενστάσεις, εν μέρει ιδεοληπτικές, εν μέρει βάσιμες – αν και τη χώρα μας περιβαλλόμενη από αρκετά τέτοια εργοστάσια, ένα ενδεχόμενο ατύχημα σε αυτά, σίγουρα δεν θα «την άφηνε απ’ έξω».

Εχουμε νομοθετήσει, έτσι... να μας βρίσκεται, έναν «μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό», που επί χρόνια «αργεί». Ακόμη πιο πολύ αργεί η σοβαρή αντιμετώπιση, ως λύσης, των εναλλακτικών μορφών ενέργειας (ανεμογεννήτριες, βολταϊκά τόξα κ.λπ.) – τώρα που φτάνουμε στον «κόμπο», μήπως να σοβαρευτούμε;

γράμματα αναγνωστών -καθημερινή

Hμερομηνία δημοσίευσης: 28-02-08
Γραμματα Aναγνωστων

Σιδηροδρομικά έργα

Κύριε διευθυντά

Σύμφωνα με το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων για το έτος 2008 προβλέπεται για συγκοινωνιακά εν γένει έργα (πλην σιδηροδρόμων) το ποσόν του 1,8 δισ. ευρώ, ενώ το αντίστοιχο ποσόν για σιδηροδρομικά έργα είναι μόλις 200 εκατ. ευρώ.

Παρά την εν γένει σημασία που έχει για την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας η κατασκευή οδικών αξόνων, εν τούτοις σε καμία απολύτως περίπτωση δεν μπορεί να παραγνωρισθεί η αντίστοιχη σπουδαιότητα που έχει για τη χώρα μας, η ανάπτυξη και βελτίωση των σιδηροδρόμων, μέσου άλλωστε φιλικότερου προς το περιβάλλον σε σχέση με τις οδικές μεταφορές.

Θα πρέπει συνεπώς να αυξηθούν, σε βάρος άλλων περιττών ή και σαφώς αμφιλεγόμενων δαπανών του προϋπολογισμού (π.χ. ειδικοί λογαριασμοί διαφόρων υπουργείων), λαμβανομένης υπ’ όψη και της αντίστοιχης απορρόφησης των κοινοτικών συνεισφορών, τα ποσά που προβλέπονται για το 2008 αλλά και τα προσεχή χρόνια για σιδηροδρομικά έργα ανά την επικράτεια.

Τα απαιτούμενα προς τούτο σιδηροδρομικά έργα, τα οποία θα πρέπει επιτέλους να κατασκευασθούν εντός ευλόγου μάλιστα χρόνου και στα οποία έχω και στο παρελθόν διεξοδικά αναφερθεί, συνοπτικά είναι τα εξής:

1. Ολοκλήρωση των έργων στον άξονα Αθήνα - Θεσσαλονίκη. Λόγω των χαμηλών χρηματοδοτήσεων το έργο προβλέπεται να ολοκληρωθεί το... 2013 με τη λήξη του Δ΄ ΚΠΣ.

2. Σιδηροδρομική σύνδεση της Καβάλας με το δίκτυο του ΟΣΕ, για την απευθείας σύνδεση αυτής με τη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια με την Ξάνθη, στη θέση Τοξότες.

3. Κατασκευή του Δυτικού Σιδηροδρομικού Αξονα (Ηγουμενίτσα - Ιωάννινα - Καλαμπάκα - Κοζάνη), ώστε να επιτευχθεί εκ των ενόντων η κατασκευή των 2 διευρωπαϊκών σιδηροδρομικών αξόνων Ανατολής - Δύσης. Ητοι, του άξονα Ηγουμενίτσα - Ιωάννινα - Καλαμπάκα - Βόλος και από τον Βόλο σύνδεση με τις χώρες της Μέσης Ανατολής και του άξονα Ηγουμενίτσα - Ιωάννινα - Καλαμπάκα - Κοζάνη - Θεσσαλονίκη και από τη Θεσσαλονίκη σύνδεση με τα ενδότερα Βαλκάνια, τη Θράκη και τις χώρες της Μαύρης Θάλασσας. Το εν λόγω έργο μπορεί να ξεκινήσει, σε πρώτη φάση, με τη σιδηροδρομική σύνδεση Κοζάνης - Καλαμπάκας.

4. Βελτίωση της χάραξης και μετατροπή της γραμμής Πελοποννήσου από μετρική (πλ. 1,00 μ.) σε κανονική (πλ. 1,43 μ.) προς αποφυγή της μετεπιβίβασης επιβατών και μεταφόρτωσης εμπορευμάτων.

Βλασιος Καραβας - Πολιτικός Μηχανικός - Πολεοδόμος / Χάμιλτον 5, Αθήνα

Τιμητική εκδήλωση

Κύριε διευθυντά

Στις 25 Φεβρουαρίου το απόγευμα έγινε στην Αρχαιολογική Εταιρεία Αθηνών μια τιμητική εκδήλωση για τον Τίτο Πατρίκιο.

Κάνει εντύπωση πως καμιά εφημερίδα πλην μιας (και αυτή σε τέσσερις μόνο γραμμές), δεν αναφερόταν στο γεγονός.

Το ποιος είναι ο Τίτος Πατρίκιος είναι γνωστό και όχι μόνο στον τόπο μας.

Για τη συμμετοχή του στην Εθνική Αντίσταση, την καταδίκη του σε θάνατο από τους Γερμανούς, τα 8 χρόνια φυλακής και εξορίας στη Μακρόνησο, τον Αη Στράτη.

Και βέβαια για τη μεγάλη του προσφορά στην ελληνική λογοτεχνία και ποίηση.

Ηταν μια αφηγηματική εκδήλωση για τη δημιουργική του ζωή και παράλληλα ένα μάθημα ήθους.

Φυσικά δεν ήταν κοσμικό το γεγονός για να ασχοληθεί ο Τύπος και τα μέσα προβολής. Ούτε έχει σχέση με σκάνδαλα για να κινήσει το ενδιαφέρον. Παραμένει, όμως, περίεργο ότι αξιόλογα έντυπα δεν έγραψαν τίποτα.

Δεν πειράζει, σήμερα τα δημιουργικά πράγματα δεν παρουσιάζονται, ενοχλούν.

Παρ’ όλα αυτά η αίθουσα ήταν ασφυκτικά γεμάτη και όλοι όσοι παραβρεθήκαμε, πήραμε ένα μάθημα δημιουργίας πολύ ενδιαφέρον και ευχάριστο!

Κωστας Καλυβιωτης / Ερμού 8, Αθήνα

Ποιος ευθύνεται…

Αξιότιμε κ. Καρκαγιάννη

Διάβασα σε κυριακάτικο άρθρο σας στην «Καθημερινή» και για τις εύστοχες διαπιστώσεις του συμβούλου ε.τ. κ. Σοφοκλή Χαραλαμπίδη που εξηγεί ποιος ευθύνεται για τη σώρευση των προσφυγών στο ΣτΕ. Παραθέτω την 145/1854 απόφαση του Αρείου Πάγου που ψέγει τον υπουργό των Οικονομικών της εποχής εκείνης:

«Απόφασις Πολιτική 145 Το δικαστήριον του Αρείου Πάγου

Συγκείμενον εκ των δικαστών Γ. Α. Ράλλη, προέδρου, Α. Πολυζωίδου, αντιπροέδρου, Β. Κουρουσόπουλου, Π. Σπηλιάδου, Α. Βούλγαρη, Π. Παπαρηγοπούλου και Β. Τ. Οικονομίδου, παρόντων του τε εισαγγελέως Ι.Α. Σωμάκη και του υπογραμματέως Δ. Σαρδέλη. Συνελθόν εις δημοσίαν συνεδρίασιν την 3ην Μαΐου 1854, ίνα δικάση επί της αιτήσεως του δημοσίου… Της αποφάσεως ταύτης εξητήσατο την αναίρεσιν το δημόσιον, διά τους ακολούθους λόγους… Σκεφθέν κατά τον νόμον. Επειδή η από 5ης Νοεμβρίου 1837 πράξις της επί των εκποιήσεων των Οθωμανικών κτημάτων επιτροπής, και η από 20ής Νοεμβρίου 1837 έγκρισις αυτής υπό του επί των οικονομικών υπουργού, καθ’ ήν το δημόσιον ουδεμίαν έχει απαίτησιν επί του επιδίκου κτήματος, δεν είναι πράξις εκποιήσεως κτήματος του δημοσίου, ως ορθώς σκέπτεται το της ουσίας δικαστήριον, ο δε υπουργός των οικονομικών, ως αντιπρόσωπος του δημοσίου, δύναται, και οφείλει μάλιστα, άμα πεισθείς, ότι το δημόσιον δεν έχει αξίωσιν επί τινος κτήματος, ή έχει τινά υποχρέωσιν, να δηλοί τούτο ή να εκπληροί την υποχρέωσιν αποφεύγων ματαίας και επιβλαβείς εις το δημόσιον δίκας ή αδίκους αποποιήσεις της εκπληρώσεως των ενοχών αυτού, κατά τους εν τη προσβαλλομένη αποφάσει παρατεθειμένους νόμους ώστε ειρημένη πράξις του υπουργού, γενομένη μάλιστα δυνάμει Β. διατάγματος, επιβάλλοντος εις αυτόν την υποχρέωσιν τού εξελέγχειν και εγκρίνειν ή αποδοκιμάζειν τας πράξεις της επιτροπής, ουδόλως είναι άκυρος.

Διά ταύτα, ιδόν τα άρθρ. 830, 210 και 219 της πολιτ. Δικονομίας. Απορρίπτει την από 30ήν Ιανουαρίου 1854 αναιρέσεως αίτησιν του δημοσίου, την γενομένην κατά της υπ’ αριθμ. 11, 105 και από 29ης Δεκεμβρίου 1853 αποφάσεως των εν Αθήναις εφετών». Τα 154 χρόνια που πέρασαν από τότε δεν άλλαξαν τα πράγματα. Για του λόγου το ασφαλές θα σας στείλω με το ταχυδρομείο φωτοτυπία του χειρογράφου της απόφασης και αίτηση πελατών μου χαρακτηριστική της συνεχιζόμενης πρακτικής του υπ. Οικονομικών.

Ζωη Μπαλαμπανη - Δικηγόρος

Σχετικά με την ονομασία των Σκοπίων

Κύριε διευθυντά

Δεν είναι δικαία η καταφρόνησις στο άρθρο σας «Για να μας παίρνουν σοβαρά την επομένη», σχετικό με την ονομασία των Σκοπίων.

Εμείς δεν είμαστε λοιπόν οι σοβαροί και είναι σοβαροί οι Αμερικανοί πολιτικοί που εσκώφθησαν από όλο τον κόσμο (συμπεριλαμβανομένων και πολλών ορθοφρονούντων Αμερικανών πολιτών) για τις αστοχίες τους π.χ. στο Βιετνάμ το 1975, στο Ιράν το 1979, στα Βαλκάνια το 1999, στο Ιράκ το 2003 (στην τελευταία περίπτωση οι ισχυρισμοί τους προκάλεσαν παγκόσμια θυμηδία) κ.λπ.;

Εκτός εάν «σοβαρότης» σημαίνει να έχεις μόνο οικονομική και στρατιωτική ισχύ και πυρηνικά όπλα για να κάνεις τον δερβέναγα, ινστρούχτορα και κήνσορα παντού σε όλο τον κόσμο, χωρίς όμως πραγματικά φόντα κύρους και σοβαρότητος. Είναι προφανέστατο ότι η πολιτική τους στα Βαλκάνια θα κάνει την Ελλάδα (και την Κύπρο εμμέσως) να περιέλθει σύντομα σε δυσχερεστάτη θέση, μη αποκλειομένου και του εδαφικού ακρωτηριασμού δι’ αλλαγής συνόρων, όπως «προφήτευσε» και η πρώην πρόεδρος της Βουλής μας.

Αλεξης Καρνεζης - Αθήναι

Υπάρχει και θέμα Γραμματικής

Κύριε διευθυντά

Τώρα που κόπασε ο πάταγος για την «Ιστορία Εκτης Δημοτικού», θεωρώ αναγκαίο να επισημανθεί ότι υπάρχει και άλλο –σοβαρότερο, θα έλεγα– θέμα στα σχολικά βιβλία. Υπάρχει και θέμα Γραμματικής. Και αναφέρομαι στο σχολικό βιβλίο με τίτλο «Νεοελληνική Γραμματική - Αναπροσαρμογή της Μικρής Νεοελληνικής Γραμματικής του Μανόλη Τριανταφυλλίδη».

Ούτε γλωσσολόγος είμαι ούτε φιλόλογος. Είμαι όμως επαγγελματίας του γραπτού λόγου, συνταξιούχος δημοσιογράφος και συγγραφέας. Εζησα και την καθαρεύουσα και τη μετάβαση στη δημοτική, ξεκινώντας από την αρχαία ελληνική, με την οποία μας παίδεψαν μάταια στο σχολείο. Κατέληξα προ πολλού στη νέα ελληνική γλώσσα και, για να τη γράφω σωστά, αναζήτησα την κωδικοποίησή της, δηλαδή τη Γραμματική της γλώσσας που μιλάμε σήμερα και δεν είναι βέβαια η αρχαία ή η καθαρεύουσα, δεν είναι όμως ούτε η δημοτική του Ψυχάρη ούτε οι εκδοχές διαφόρων δημοτικιστών του εικοστού αιώνα. Είναι αυτή που σωστά αποκαλείται τώρα από πολλούς «νεοελληνική κοινή», αποτελώντας καταστάλαγμα των γλωσσικών διενέξεων, αλλά και συγχώνευση ιδιωμάτων. Λοιπόν, η κωδικοποίηση που προσφέρει η Γραμματική πάσχει τριπλά: Εχει αναμφισβήτητα λάθη, αφήνει απορίες αναπάντητες και διδάσκει τύπους που δεν τους ακούει κανείς σήμερα πουθενά.

Και πρώτα πρώτα σημειώνω ότι στη Γραμματική αυτή υπάρχει ένας αξιοθρήνητος δήθεν κανόνας, που υποτίθεται ότι μας διδάσκει πού βάζουμε τελεία, άνω τελεία και κόμμα. Και μας λέει ότι: «Τελεία σημειώνουμε στο τέλος μιας φράσης που έχει ακέραιο νόημα. Με την τελεία δείχνουμε ότι πρέπει να σταματήσει λίγο η φωνή. Ανω τελεία σημειώνουμε όταν θέλουμε να δείξουμε μικρότερο σταμάτημα παρά με την τελεία και μεγαλύτερο παρά με το κόμμα. (...) Κόμμα σημειώνουμε για να δείξουμε πολύ μικρό σταμάτημα της φωνής» (σελ. 28, 29). Πώς μετριέται, όμως, το σταμάτημα της φωνής; Αποτέλεσμα είναι ότι σχεδόν κανείς δεν τολμάει να χρησιμοποιήσει την άνω τελεία ενώ για το κόμμα βλέπουμε αντιφατικές λύσεις ακόμα και μέσα στο ίδιο κείμενο κάποιου συγγραφέα ή δημοσιογράφου. Ακόμα και στην ίδια τη Γραμματική! Παραδείγματα: Σελ. 7 «Αυτή λοιπόν, τη νεοελληνική». (Ετσι, με ένα κόμμα). Σελ. 8: «Θα μάθεις, ύστερα, να σκέπτεσαι» (Με δύο κόμματα). «Θα μάθεις ακόμη ότι». (Χωρίς κανένα κόμμα). Σελ. 11: «Τα γράφουμε, για να παραστήσουμε». (Με κόμμα). «Μεταχειριζόμαστε για να γράψουμε». (Χωρίς κόμμα).

Για τους τόνους (που αποκαλούνται άλλοτε τονικά σημάδια και άλλοτε τονικά σημεία – π.χ. σελ. 26 και 27) και ειδικότερα για λέξεις που είναι ή παρουσιάζονται ως μονοσύλλαβες υπάρχει ένα μπέρδεμα, που θα έλειπε αν έμπαινε τόνος σε μερικές ακόμη περιπτώσεις (σελ. 23-25). Λέει η Γραμματική: «Φέρ’ το» (με τόνο), «μου ’φερε) (χωρίς τόνο), «θά μπω» (με τόνο), «θα μπω» (όταν τονίζεται το μπω, χωρίς τόνο). Βάζει τόνο στα ερωτηματικά πού και πώς αλλά αγνοεί το ερωτηματικό τί (σελ. 24). Αγνοεί το γεγονός ότι και τα μονοσύλλαβα μα, να, για, ως αλλάζουν νόημα ανάλογα με τον τονισμό τους (π.χ. μα γιατί φωνάζεις; – μά το Θεό, να γράψω – νά η ευκαιρία, για να προσέξεις – γιά πρόσεξε, ως φίλος – ώς εδώ).

Στα ρήματα και στην κλίση τους (σελ. 156-174) η Γραμματική δίνει τύπους τουλάχιστον αμφίβολους: είστε, δένεστε, δένονταν - δενόντανε, κρύβεστε, πλέκεστε, δροσίζεστε, αγαπιέστε, αγαπιόνταν - αγαπιούνταν, θυμούμαστε, θυμόνταν-θυμούνταν. Από όσο ακούω γύρω μου, επικρατέστεροι είναι οι τύποι: είσαστε, δενόσαστε, δενόντουσαν, κρυβόσαστε, πλεκόσαστε, δροσιζόσαστε, αγαπιόσαστε, αγαπιόντουσαν, θυμόμαστε, θυμόντουσαν. Δίνει επίσης τον παρατατικό: στερούμουν, στερούσουν, στερούνταν. Δεν έχω ακούσει τέτοιους ήχους. Προτιμά τον τύπο φυλάγω. Δεν τον έχω ακούσει ποτέ.

Μειονέκτημά της επίσης είναι ότι τα περιεχόμενα δεν είναι αναλυτικά και δεν έχει ευρετήριο.

Τελειώνοντας, καταφεύγω στην ποίηση. Ο Οδυσσέας Ελύτης λέει στο «Αξιον Εστί»: «Η ψυχή μου ζητούσε Σηματωρό και Κήρυκα». Οποιος ασχολείται με τον γραπτό λόγο, κάτι τέτοιο ζητάει: Μια κρατική Γραμματική που θα παρουσιάζει σωστά τη νεοελληνική γλώσσα του 21ου αιώνα.

Ηλιας Ν. Μιχαλος - δημοσιογράφος - συγγραφέας / Αθήνα

Ποια διπλή ονομασία; -καθημερινή-

Tου Αθανασιου Ελλις

Απογοητευμένος εμφανίζεται ο Μάθιου Νίμιτς, καθώς αύριο υποδέχεται στη Νέα Υόρκη τους διαπραγματευτές Βασιλάκη και Ντιμιτρόφ στον κρισιμότερο μέχρι σήμερα γύρο συνομιλιών για το όνομα των Σκοπίων. Οι δύο πλευρές δέχθηκαν να συνεχισθεί η διαπραγμάτευση, αλλά οι θέσεις τους απέχουν πολύ. Θα εγκαινιάσει εκ του σύνεγγυς διαπραγματεύσεις, και προς το παρόν δεν σχεδιάζει «αναβάθμιση» της διαδικασίας. Δεν αποκλείεται, όμως, αν στην πορεία το κρίνει σκόπιμο, να καλέσει τους δύο υπουργούς Εξωτερικών σε μια ύστατη απόπειρα υπέρβασης του αδιεξόδου.

Η εισήγηση του μεσολαβητή του ΟΗΕ προβλέπει διπλή ονομασία. Οχι, όμως, αυτή που εδώ και χρόνια εννοούσε η ΠΓΔΜ, δηλαδή να την αποκαλεί η Ελλάδα με μια κοινά αποδεκτή ονομασία, και αυτή να χρησιμοποιεί το συνταγματικό της όνομα στο εσωτερικό, στις διμερείς της σχέσεις με άλλα κράτη και στους διεθνείς οργανισμούς. Επρόκειτο για μια απαράδεκτη εκδοχή διπλής ονομασίας που δεν μπορούσε να αποδεχθεί η ελληνική πλευρά.

Ομως, η πειστική απειλή της Ελλάδας να θέσει βέτο στην ένταξη της γείτονος στο ΝΑΤΟ άλλαξε τα δεδομένα, πρόσφερε στην Αθήνα ένα ουσιαστικό διαπραγματευτικό «μαστίγιο» και ανάγκασε την Ουάσιγκτον να ασκήσει για πρώτη φορά ουσιαστικές πιέσεις προς τα Σκόπια. Η διαμορφωθείσα συγκυρία οδήγησε τον μεσολαβητή του ΟΗΕ να προτείνει μια διαφορετική «διπλή ονομασία». Σύμφωνα με το περίγραμμα εισηγήσεων που κατέθεσε στις 19 Φεβρουαρίου, τα Σκόπια θα αυτοαποκαλούνται όπως επιθυμούν στο εσωτερικό, αλλά η Ελλάδα και η υπόλοιπη διεθνής κοινότητα θα χρησιμοποιούν μια άλλη, σύνθετη ονομασία.

Σύμφωνα πάντα με την πρόταση των Ην. Εθνών, η ονομασία αυτή θα χρησιμοποιείται στους διεθνείς οργανισμούς, θα εγγράφεται στα διαβατήρια της ΠΓΔΜ και ο ΟΗΕ θα συνιστά (δεν μπορεί να επιβάλει) τη χρήση της και στις διμερείς σχέσεις της γείτονος με άλλες χώρες. Ταυτόχρονα, ζητείται τροποποίηση του Συντάγματος της ΠΓΔΜ, έτσι ώστε να αναγνωρισθεί στην εσωτερική έννομη τάξη το όνομα που θα χρησιμοποιείται διεθνώς και το οποίο θα κατοχυρωθεί μάλιστα με ψήφισμα του Συμβ. Ασφαλείας. Η Ελλάδα θα έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει από τα μόνιμα μέλη του Σ.Α. που θα ταχθούν υπέρ του ψηφίσματος, στο πλαίσιο μιας συνεπούς στάσης να υιοθετήσουν τη σύνθετη ονομασία και στις διμερείς τους σχέσεις με τα Σκόπια. Το ίδιο, φυσικά, θα απαιτήσει και από τους εταίρους της στην Ε.Ε.

Η Ελλάδα προσέρχεται στις διαπραγματεύσεις με δεδηλωμένη προτίμηση σε μια σύνθετη ονομασία, το «Ανω Μακεδονία». Η ΠΓΔΜ συζητάει τα προθέματα «Ανεξάρτητη», «Λαϊκή» ή «Συνταγματική» και μόνο σε κάποιους διεθνείς οργανισμούς, όχι στις διμερείς σχέσεις. Ο μεσολαβητής θα μπορούσε να αναζητήσει αξιοπρεπή και λειτουργική λύση σε μια ευρύτατη διεθνή χρήση (δεν μπορούν να επιβληθούν κυρώσεις σε μεμονωμένα κράτη που διαφωνούν) της ονομασίας «Δημοκρατία της Νέας Μακεδονίας». Ακόμη και όσοι κάτοικοι της ΠΓΔΜ επιμένουν να αυτοπροσδιορίζονται ως απόγονοι της αρχαίας Μακεδονίας, δεν μπορούν πειστικά να αντιταχθούν στην περιγραφή της σημερινής κρατικής οντότητας ως «Νέας Μακεδονίας».

Οι παγίδες του Μάθιου Νίμιτς/kathimerini

Του Σταυρου Λυγερου

Η Αθήνα έχει αντικειμενικά τη δυνατότητα να επιβάλει έναν έντιμο συμβιβασμό. Αυτό, όμως, δεν αρκεί. Πρέπει να αποδείξει ότι διαθέτει και τη βούληση και την ικανότητα να αξιοποιήσει αυτήν τη δυνατότητα. Ο Μάθιου Νίμιτς έχει προτείνει πέντε εναλλακτικές ονομασίες, εκ των οποίων μόνο η μία (Ανω Μακεδονία) είναι ουσιαστικά σύνθετη. Στις υπόλοιπες τέσσερις, ο επιθετικός προσδιορισμός αφορά το πολίτευμα (Republic) και όχι τον όρο Μακεδονία. Γι’ αυτό και πρέπει να απορριφθούν κατηγορηματικά από την Ελλάδα.

Σκοπός του μεσολαβητή είναι να παζαρέψει το είδος της σύνθετης ονομασίας με το εύρος χρήσης της. Δηλαδή, για να πάρει η Αθήνα το Ανω Μακεδονία θα πρέπει να αποδεχθεί ότι η ονομασία αυτή θα χρησιμοποιείται μόνο στους διεθνείς οργανισμούς και από τις λίγες χώρες που θα τον υιοθετήσουν στις διμερείς σχέσεις τους με τα Σκόπια. Εάν ζητήσει όλα όσα αναφέρει η πρόταση Νίμιτς για το εύρος χρήσης, οι Σλαβομακεδόνες θα πάρουν ως αντάλλαγμα τη σύνθετη ονομασία της αρεσκείας τους, όπως «Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Για να αποτραπεί ο ορατός διά γυμνού οφθαλμού κίνδυνος, η ελληνική πλευρά πρέπει να σπάσει τη διαπραγμάτευση σε δύο φάσεις: Πρώτα να αποφασισθεί ποια θα είναι η σύνθετη ονομασία και στη συνέχεια να συζητηθεί το πεδίο χρήσης της και τα υπόλοιπα. Το όνομα Ανω Μακεδονία, άλλωστε, δεν είναι παραχώρηση προς την Ελλάδα. Ως γεωγραφικός όρος αντανακλά την πραγματικότητα και με αυτήν την έννοια δεν θίγει καμία από τις δύο πλευρές.

Γι’ αυτόν τον λόγο, το Ανω Μακεδονία μπορεί να είναι το νέο όνομα του γειτονικού κράτους. Το γεγονός ότι απαιτεί συνταγματική αναθεώρηση δεν είναι εμπόδιο. Και η πρόταση Νίμιτς προβλέπει συνταγματική αναθεώρηση. Επιπροσθέτως, η εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας προς τον μεσολαβητή είναι να βρει μία κοινά αποδεκτή ονομασία και όχι μία κοινά αποδεκτή ονομασία για διεθνή χρήση. Η διπλή ονομασία είναι δικό του εύρημα.

Ο Μάθιου Νίμιτς τείνει να μετατραπεί από μεσολαβητής σε άτυπο επιδιαιτητή. Αυτό σημαίνει ότι όποια πλευρά απορρίψει την τελική του πρόταση θα χρεωθεί βαρύ πολιτικό κόστος. Το κλίμα αυτό επιτρέπει στην αμερικανική διπλωματία να χρησιμοποιήσει το ζήτημα της ονομασίας σαν έμμεσο μοχλό πίεσης προς την Αθήνα. Για να μην κατηγορηθεί η Ελλάδα ότι έρχεται σε αντίθεση με τον ΟΗΕ(!), η κυβέρνηση Καραμανλή πρέπει άμεσα και δημοσίως να χαράξει την «κόκκινη γραμμή» της: ότι συζητεί μόνο σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό.