Το νέο μας blog είναι http://havdata.blogspot.com/ ****** [επιλογές από την ειδησεογραφία του διαδικτύου, σχόλια, νέα τοπικού ενδιαφέροντος, ¨κι¨ ό,τι άλλο τύχει]. [A selection of news, comments, and topics of interest]. [ Ελα να ζήσεις την ζωή σου έξω κάμποσες δεκαετίες νεοέλληνα για να καταλάβεις την προνομιακή της Ελλάδας ύπαρξη, στον χώρο στον χρόνο στο κλίμα στη θάλασσα στο αρχιπέλαγος και στην ζωή]. λορνιόν

Saturday, January 31, 2009

Ενισχύει τα συνδικάτα ο ΟμπάμαPDFΕκτύπωσηE-mail

obama_profileΤρία διατάγματα για την ενίσχυση του ρόλου των εργατικών σωματείων στους χώρους εργασίας και για την ενίσχυση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, υπέγραψε την Παρασκευή ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, δηλώνοντας αποφασισμένος να ανατρέψει την εργασιακή πολιτική του προκατόχου του Τζορτζ Μπους. η οποία, όπως έχουν καταγγείλει επανειλημμένα τα συνδικάτα, ευνοούσε την εργοδοσία εις βάρος των εργαζομένων. Όπως επεσήμανε ο Ομπάμα, δεν μπορεί να υπάρξει μία ισχυρή μεσαία τάξη χωρίς να υπάρχει ένα ισχυρό εργατικό κίνημα.

"Μέρος της λύσης οι εργαζόμενοι"

"Πιστεύω ότι πρέπει να ανατρέψουμε πολλές από τις πολιτικές επιλογές σχετικά με την οργανωμένη εργασία, τις οποίες είδαμε τα τελευταία οκτώ χρόνια, επιλογές με τις οποίες έχω διαφωνήσει έντονα" δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος σε συγκέντρωση στο Λευκό Οίκο.

"Οι εργαζόμενοι δεν αποτελούν μέρος του προβλήματος, αποτελούν μέρος της λύσης" πρόσθεσε, επευφημούμενος ζωηρά από το ακροατήριο που αποτελούνταν από εκπροσώπους των εργατικών ενώσεων και επιχειρηματικών οργανώσεων.

Στο μεταξύ, την Πέμπτη, ο Ομπάμα χαρακτήρισε "ντροπή" και "αποκορύφωμα της ανευθυνότητας", τα πριμ που έλαβαν τα στελέχη της Γουόλ Στριτ εν μέσω οικονομικής κρίσης.

Είδα ένα άρθρο σήμερα που έλεγε ότι οι τραπεζίτες της Γουόλ Στριτ έδωσαν στους εαυτούς τους μπόνους ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων... Είναι το αποκορύφωμα της ανευθυνότητας, είναι ντροπή. Αυτό που επιβάλλεται, μεταξύ άλλων, είναι οι άνθρωποι της Γουόλ Στριτ, που ζητούν βοήθεια, να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση, πειθαρχία και μεγαλύτερη αίσθηση υπευθυνότητας" δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Η αντίδραση του Ομπάμα προήλθε από πληροφορίες που ανέφεραν ότι εταιρείες της Γουόλ Στριτ έδωσαν στους υπαλλήλους τους πριμ ύψους 18,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αφού έλαβαν κρατική βοήθεια μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης.

Πηγές: Reuters, ΑΠΕ-ΜΠΕ

CLIMATE | 31.01.2009

World Leaders at Davos Call for Climate to Remain in Focus

 

With the economic crisis likely to dominate much of 2009, world leaders in Davos urged climate change issues to remain in focus.

 

Prime Minister Gordon Brown, German Chancellor Angela Merkel, the UN's Secretary General Ban Ki-moon and others attending the World Economic Forum warned against letting the economic worries overshadow the need to solve the climate issues as the two were interconnected.

Brown said that climate change would feature prominently at the next G20 meeting in April as it was "essential to recovery of the world economy."

"The main obstacle during 2009 on the road to Copenhagen may be the financial crisis," said Danish Prime Minister Anders Rasmussen.

In December, representatives of most countries will gather in Copenhagen, Denmark and attempt to knock out a new climate deal, but some environmentalists have expressed concern that not enough will be done before then to enable the nations to reach an agreement.

"We have to get it right in Copenhagen, there is no second chance here," said Yvo De Boer, head of the UN's Framework Convention on Climate Change.

"We must decide to put a price on carbon," said Al Gore, the former US vice president, adding that President Barack Obama would play a positive role in combating climate change.

"He is pushing hard for dramatic and bold moves in the right direction," said Gore, noting that the House of Representatives had passed a stimulus bill, "the largest component of which is a green stimulus."

"We must appreciate the magnitude of change in United State's leadership," said Gore.

The previous administration in Washington, DC, was accused of hindering attempts to reach agreements on climate change.

Alternative energy sources as economic benefits

A group of 260-foot-high wind towers are silhouetted against a bright orange sky at the Elk River Wind farm near Beaumont in Kansas, USA.Experts at Davos say alternative energy can help the economy

Panelists at sessions in Davos said alternative energies, to replace oil, coal and other sources of power which emit carbon dioxide and create pollution, would also have economic advantages and help spur the economy, and could be an essential part of spurring the world out of the downturn.

Ban compared advancing green technologies to "killing two birds with one stone."

Reaching the goals in Copenhagen, Rasmussen said, would require industrialized and developing nations to work together to set reduction targets.

Carbon trading seen as a way forward

 

With the issues of climate change and the global economic crisis coming to a head simultaneously, world leaders have focused on tying the two together, and businessmen Saturday were trying to find ways to make money from a green economy.

 

Europe's carbon credit trading program, in its second phase, is seen as being on the path to putting a price on pollution and creating a market that would allow for profit making.

 

"Pricing and cost will force a lot of adjustment for people," said Pierre LaGrange, an alternative energy investor, but added that a trading program "could only work if it were globally accepted."

 

He said Europe's politicians have expressed interest in setting more aggressive carbon reduction goals, if the rest of the world got on board.

 

With the 192 countries planning to meet in December in Copenhagen, in attempt to reach a new global climate deal, engaging with developing nations will be crucial to the outcome of the process.

 

Scheme plans to trade carbon like currency

 

General view to the Schwarze Pumpe coal power plant in Spremberg, eastern GermanyCountries could trade carbon credits like currency

Capping carbon emissions would force producers who exceed their permitted output amounts to buy credits from companies who have not, creating new jobs in the new market and also reducing carbon outputs by attaching a price to it.

 

To get people trading across borders, Lars Josefsson, from the large European power producer Vattenfall, suggested treating the credits in each country - which would each likely introduce its own system - like currency exchanges, which let people with one brand of cash do business with someone with another.

 

"This is a pragmatic way to go about globalizing cap and trade markets," he said, referring to the markets to cap or limit carbon emissions by trading them.

 

Ultimately, LaGrange said, the caps on emissions will have to be extended to the user, and not only to the energy producer.

 

"The place to start is behavior change," said US Congressman Brian Baird. "The goal should be 20 per cent reduction in 20 weeks. Just walk through your daily life and see how much you can reduce."

 

"Energy efficiency is very doable, and 50 per cent of the solution," said Nic Frances, who runs a company which focuses on reducing power consumption. "It's what we do in our homes, domestic energy efficiency."

 

Fears of greedy exploitation of carbon trading

 

The engine of a Toyota Prius hybrid on displayManufacturing electric and hybrid cars would create jobs

Concerns though have been made that carbon trading would lead to yet another market which could be used for profit without bringing about the needed improvements to the environment, while also it would inhibit the creation of new technologies and instead focusing on cleaning up the old ones.

 

"Cap and trade is fine," said Daniel Sperling, an author of Two Billion Cars, a book focusing on the growing number of polluting vehicles in the world.

 

"But we need something more technology forcing, which stimulates innovations," Sperling, a transportation expert, told the DPA news agency, adding that the economy would benefit.

 

In his own field, he said, new, cleaner cars would create more jobs.

 

"You can lower costs, create jobs and reduce lethal overheating," said Baird, using his preferred term in place of climate change, "and put money back in the pockets of consumers."

 

Hopes were pinned on the new US administration taking the steps to make it happen.

 

"If we turn climate change into an opportunity, it is the biggest opportunity since World War Two," said Josefsson, referring to the economic expansion that was brought about as a result of the war.

 

DPA news agency (nda)

dw

Ενδοσκόπηση και αυτοκριτική στο ΝταβόςTου David Ignatius - Aρθρογράφου της Washington Post                                 «                 Πώς είναι δυνατόν να είμαστε τόσο βλάκες»; Αυτό ήταν το ρεφρέν του άσματος «Τι άραγε να φταίει;», που αναμασούσαν οι εμπειρογνώμονες αναλογιζόμενοι τη διεθνή οικονομική κρίση στη σύνοδο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός την περασμένη εβδομάδα. Εκείνοι φυσικά δεν έφταιγαν, ούτε λόγος να γίνεται. Οι ίδιοι αυτοί σχολιαστές, περιούσια όντα του Θεού, επί χρόνια προειδοποιούσαν στο ίδιο αυτό Νταβός για τον επερχόμενο όλεθρο. Τουλάχιστον όμως φέτος ήταν αισθητή μια συλλογική πικρία.Συνήθως η ταπεινοφροσύνη δεν ταιριάζει στο Νταβός. Είναι τόπος για τους άρχοντες της οικουμένης, των οποίων η καθιερωμένη χειμερινή συνάθροιση έχει αναχθεί σε σύμβολο της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και σε δείκτη της πορείας της. Φέτος όμως, με τη διεθνή οικονομία στον γύψο, επικράτησε η ενδοσκόπηση και η αυτοκριτική. Στο περιθώριο των ομαδικών συζητήσεων, άκουγε κανείς ομαδικούς αναστεναγμούς και την παραπονεμένη ερώτηση «τώρα τι γίνεται;».Ενας από τους λόγους που επικράτησε το κλίμα αυτοκριτικής ήταν η απουσία Αμερικανών αξιωματούχων. Αυτοί συνήθως δεν αντιστέκονται στον πειρασμό να είναι οι πρωταγωνιστές, οι «κουμανταδόροι» σε διεθνείς οργανώσεις του είδους. Ετσι, η απουσία των εκπροσώπων της κυβέρνησης Ομπάμα έδωσε στη σύνοδο τον τόνο του «μετα - αμερικανικού». Απογοητευτικό γεγονός. Υποτίθεται ότι η Μπαρακ-ο-μανία δεν έχει καταλάβει μόνο τους απλούς θνητούς, αλλά και τους τιτάνες της οικουμένης.Οι πλέον εντυπωσιακές παρουσίες φέτος στο Νταβός ήταν των νεοφώτιστων στον καπιταλισμό, του Κινέζου πρωθυπουργού Γουέν Ζιαμπάο και του Ρώσου πρωθυπουργού Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο πρώτος διέκρινε «ψήγματα ελπίδας» στον διαρκώς αυξανόμενο τραπεζικό δανεισμό στη χώρα του και στην επίσης αυξανόμενη κατανάλωση. Ο Πούτιν μιλούσε σαν ξαναγεννημένος καπιταλιστής, λέγοντας ότι η Ρωσία αντελήφθη εγκαίρως πόσο επιβλαβής είναι ο ασφυκτικός κυβερνητικός έλεγχος επί της οικονομίας. Διαβεβαίωνε μάλιστα ότι η επιστροφή στην πολιτική της Σοβιετικής Ενωσης είναι αδιανόητη. Εδειχνε πιο ενθουσιώδης όποτε μιλούσε για φορολογικές περικοπές στη Ρωσία.Ο Πούτιν δεν άντεξε στον πειρασμό και πέταξε μερικές «μπηχτές» στις ΗΠΑ, που δημιούργησαν την «τέλεια καταιγίδα», αυτή που σάρωσε τη διεθνή οικονομία. Υπενθύμισε μάλιστα τα λόγια Αμερικανών αξιωματούχων πριν από ένα χρόνο στο Νταβός και την «κακής ποιότητας διαχείριση» στις αμερικανικές τράπεζες. «Αυτή η πυραμίδα των προσδοκιών πρέπει να καταρρεύσει» διακήρυξε ο πρώην κομμουνιστής και σήμερα πιστός θιασώτης της πειθαρχίας της ελεύθερης αγοράς.Οι κ. Γουέν και Πούτιν συμπεριφέρονταν σαν στο σπίτι τους όσο βρίσκονταν στη Λέσχη των Διευθυνόντων Συμβούλων του Νταβός. Ο Κινέζος ηγέτης, ντυμένος με σκούρο μπλε κοστούμι, έδειχνε να έχει αφομοιώσει το λεξιλόγιο του σύγχρονου διεθύνοντος συμβούλου, αυτή τη θερμή ειλικρίνεια. Οι παρατηρήσεις του ήταν διανθισμένες με αποστροφές του τύπου «ειλικρινώς θέλω να σου πω» ή «το εννοώ από τα βάθη της καρδιάς μου». Αναφέρθηκε αρκετές φορές στην «ανοιχτή κοινωνία και τη διαφάνεια» στην Κίνα, χαρίσματα που συνήθως δεν αποδίδονται στη Λαϊκή αυτή Δημοκρατία.Ο κ. Πούτιν, φορώντας κόκκινη γραβάτα και ιδιαίτερα καλοραμμένο κοστούμι, υπήρξε ακανθώδης, ακριβώς όπως αρμόζει σε έναν πρώην της KGB, όταν απαντούσε σε ερωτήσεις κορυφαίων του επιχειρηματικού κόσμου. «Δεν είμαστε ανάπηροι» είπε στον Μάικλ Ντελ, όταν αυτός καλοπροαίρετα προσφέρθηκε να βοηθήσει τη Ρωσία να εμπορευτεί τις ικανότητές της στην πληροφορική. «Πρέπει να βοηθηθούν οι συνταξιούχοι. Πρέπει να βοηθηθούν οι αναπτυσσόμενες χώρες». Ο Πούτιν και ο Γουέν μιλούσαν με το ύφος ανθρώπου που αισθάνεται πλέον πολύ πιο σίγουρος ότι ο κόσμος ακολουθεί τον δικό του δρόμο.Πώς είναι δυνατόν οι γίγαντες του καπιταλισμού να υπήρξαν τόσο βλάκες; Το ερώτημα δεν έπαψε να διατρέχει το Νταβός καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας. Ωστόσο, το γεγονός ότι κανείς δεν μασούσε τα λόγια του είναι κατά κάποιο τρόπο ενθαρρυντική ένδειξη. Μπορεί η παγκόσμια οικονομία να πήγε κατά διαβόλου, αλλά οι άνθρωποι δεν έχασαν την ικανότητα της κριτικής σκέψης. Από τις πλέον αιχμηρές κριτικές ήταν αυτή του Νάιαλ Φέρκγιουσον, καθηγητή της Ιστορίας στο Χάρβαρντ, ο οποίος επανέλαβε το επιχείρημα που επαναλαμβάνει σε διάφορα πρόσφατα συγγράμματά του, ότι δηλαδή ο αμερικανικός «δανειόσαυρος» ακολουθεί κατά πόδας τη Βρετανία στο μονοπάτι της αυτοκρατορικής εξουθένωσης και της παρακμής.Φέτος στο Νταβός αστέρες της ροκ, περιτριγυρισμένοι από γεμάτους λατρεία οπαδούς, ήταν οι οικονομικοί αναλυτές, ο Ντάνιελ Ρουμπίνι και ο Νασίμ Νίκολας Τέιλεμπ, που προέβλεψαν πριν από σχεδόν όλους τους άλλους τον επερχόμενο όλεθρο.Ο Ρουμπίνι ισχυρίστηκε ότι τα δόλια κίνητρα του παλαιού συστήματος είχαν περίπου προεξοφλήσει την κατάρρευση. Εταιρείες στεγαστικών δανείων χορήγησαν επισφαλέστατα δάνεια για μια προμήθεια· οι τράπεζες τα κάλυπταν, για μια προμήθεια· επενδυτικές τράπεζες τα μετέτρεπαν σε εξωτικά ομόλογα για μια προμήθεια· και οι υπηρεσίες πιστοληπτικής βαθμολόγησης τους έβαζαν καλό βαθμό. Για μια προμήθεια. Το σύστημα «δούλευε», θα έλεγε κανείς.Ο Τέιλεμπ, πρώην αντικριστής και συγγραφέας του βιβλίου «Ο Μαύρος Κύκνος», ισχυρίστηκε ότι τα περιβόητα πρότυπα της Γουόλ Στριτ, οι υποτιθέμενες ασφαλιστικές δικλίδες που συγκρατούσαν τους ριψοκίνδυνους τραπεζίτες, ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό για τη σημερινή κατάσταση, εφόσον δημιούργησαν την πλάνη του απολύτως βέβαιου μέλλοντος. Συμβούλευσε μάλιστα τους αντικριστές, αντί να αναζητούν εις μάτην εξασφάλιση, να το ρίξουν στο ποτό ή να στραφούν προς τη θρησκεία. Καλύτερα να λέει κανείς «Κύριος οίδε» όταν δεν ξέρει τίποτε. Αυτά ήταν τα λόγια του Τέιλεμπ, που θα μπορούσαν να γίνουν το μότο της φετινής συνάθροισης στο Νταβός.

ο Ανδρέας της Τουρκίας- από Καθημερινή

Ο Ανδρέας της ΤουρκίαςTου Aλεξη Παπαχελα.Οσο περνάει ο καιρός, τόσο επιβεβαιώνεται η θεωρία πως ο Ταγίπ Ερντογάν είναι ο... «Ανδρέας» της Τουρκίας. Την περασμένη Πέμπτη έκανε μια κλασικά ανδρεϊκή χειρονομία μπροστά στα μάτια του διεθνούς κατεστημένου-τζετ σετ στο Νταβός. Χωρίς να υπολογίσει την παραβίαση κάθε διπλωματικής ετικέτας, επετέθη στον πρόεδρο του Ισραήλ χρησιμοποιώντας βαριές εκφράσεις. Το ίδιο βράδυ αποθεώθηκε από χιλιάδες οπαδούς του και οι σκηνές θύμιζαν ελληνικό κρατικό κανάλι της δεκαετίας του 1980. Με μια κίνηση κέρδισε πολλούς πόντους εν όψει των επόμενων εκλογών, αλλά έγινε δημοφιλής και στον ευρύτερο μουσουλμανικό κόσμο. Η κίνησή του θα έχει διπλωματικό κόστος και οπωσδήποτε θα υπονομεύσει καίρια τη δυνατότητα της Τουρκίας να παίζει τον ρόλο του μεσολαβητή στη Μέση Ανατολή. Οπως όμως και ο Ανδρέας, ο κ. Ερντογάν δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτές τις λεπτομέρειες, τον ενδιαφέρει πρωτίστως η εικόνα του ως ηγέτη. Ο Ανδρέας ήξερε όταν ακολουθούσε αντιαμερικανική ρητορεία ότι μπορεί και να μην συνέφερε απολύτως τα συμφέροντα της χώρας, δημιουργούσε όμως ηγετικό προφίλ.Πολλές, άλλωστε, είναι οι ομοιότητες ανάμεσα στην πρώτη περίοδο Ανδρέα και την εποχή Ερντογάν. Και στις δύο περιπτώσεις μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού, τα οποία είχαν μείνει εκτός συστήματος, αισθάνθηκαν ότι απέκτησαν ρόλο. Και στις δύο περιπτώσεις δημιουργήθηκε μια μεσαία τάξη και «λάδωσε το έντερο», όπως λέει και ο λαός, ανθρώπων που δεν είχαν προοπτική. Στην Ελλάδα το υπάρχον τότε κατεστημένο δεν αντέδρασε ουσιαστικά στον λαϊκισμό του Ανδρέα, ούτε και μπόρεσε να αρθρώσει πολιτικό λόγο απέναντί του. Συμβιβάσθηκε όπου το συνέφερε και φοβισμένο παρακολουθούσε τις εξελίξεις. Στην Τουρκία, όμως, το βαθύ κράτος των στρατηγών, εισαγγελέων και άλλων κρατικών λειτουργών είχε πολύ μεγαλύτερη δύναμη. Γι’ αυτούς η απειλή του κ. Ερντογάν είναι τεράστια, μια και πρόκειται για μια μάχη εξουσίας που φτάνει μέχρι την τελική εξόντωση.Ο Ανδρέας χρησιμοποίησε το όχημα της «αλλαγής» για να συσπειρώσει τους οπαδούς του, ο κ. Ερντογάν ένα συνδυασμό «αλλαγής» και μουσουλμανικών αξιών. Βέβαια οι διαφορές είναι πολλές. Ο Τούρκος πρωθυπουργός είναι αυτοδημιούργητος και αυθεντικά λαϊκός άνθρωπος με απίστευτη δύναμη και αντοχή. Ο Ανδρέας ήταν προϊόν μιας ελίτ και των καλύτερων σχολείων της εποχής του, ο οποίος ήταν εξαιρετικά ελιτίστας στις κατ’ ιδίαν επαφές του και χαρισματικά λαϊκιστής στις δημόσιες. Και οι δύο, πάντως, ήταν κλασικοί χαρισματικοί ηγέτες, σαν αυτούς που συναντάμε συνήθως σε μη ώριμες δημοκρατίες. Ο κ. Ερντογάν έχει το πολιτικό ένστικτο να κάνει μια πολιτική θεατρική κίνηση όταν και όπως χρειάζεται. Το ίδιο και ο Ανδρέας, που ήταν πολύ καλύτερος στο μπαλκόνι απ’ ό,τι στο γραφείο του πρωθυπουργού.Είναι νωρίς να προβλέψει κανείς πώς θα καταλήξει ο κ. Ερντογάν. Στην Τουρκία, άλλωστε, η απόσταση ανάμεσα στην απομόνωση σε ένα βράχο - φυλακή και την αποθέωση είναι πάντοτε μικρή. Εχει, πάντως, καταφέρει να επιβιώσει στη λυσσαλέα μάχη με το βαθύ κράτος και διατηρεί μια απευθείας επαφή με μεγάλα κομμάτια του τουρκικού λαού, παρακάμπτοντας ακόμη και ισχυρά συμφέροντα και ΜΜΕ. Το βέβαιο είναι πως ξέρει να συγκινεί, να επιβιώνει, να παθιάζει και να είναι «πολιτικός παίκτης» όταν χρειάζεται. Να είναι, με άλλα λόγια, ο Τούρκος Ανδρέας, με τη διαφορά ότι δεν γκρεμίζει απλά ό,τι βρήκε, κτίζει κιόλας με ρίσκο.-

Κάποιοι βουλευτές να στασιάσουν

Tου Xρηστου Γιανναρα

Η μεστή σε νοήματα προσευχή του πάστορα πριν από την ορκωμοσία του καινούργιου προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα. Οι θρησκευτικοί ύμνοι. Ο όρκος πάνω στη χριστιανική Βίβλο και τα λόγια του όρκου. Η καταληκτήρια στον προεδρικό λόγο επίκληση της ευλογίας του Θεού. Τίποτε από αυτά δεν έδινε την εντύπωση συμβατικής θρησκευτικής τελετουργίας. Τόσο οι αρχές και εξουσίες όσο και το πλήθος έδειχναν συνειδητή συμμετοχή στα τελούμενα, αυτοσυγκέντρωση, ενεργό κατάφαση. Αυτή η κοινωνία της μεταναστευτικής πανσπερμίας, της αποθέωσης στην πράξη του Ιστορικού Υλισμού, σώζει «σέβας θεών»: Τη συνείδηση ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει έστω και η ανάπηρη αντιπροσωπευτική δημοκρατία δίχως μεταφυσικό άξονα αναφοράς της ανθρώπινης ευθύνης.

Στην ελλαδική του παρόντος κοινωνία οι θρησκευτικές τελετουργίες που συνοδεύουν την πολιτική εθιμοτυπία κραυγάζουν τη νέκρα συμβατικών στερεοτύπων. Συνεχίζουν να υπάρχουν με την υποκριτική τάχα και συναίνεση των «συντηρητικών» και σε πείσμα της κεχηνώδους χλεύης των «προοδευτικών». Η διολίσθηση της ελλαδικής κοινωνίας σε παλιμβαρβαρικό μηδενισμό έχει εξαλείψει από τον δημόσιο βίο κάθε ρεαλιστική αίσθηση του «ιερού»: των δεδομένων της ζωής που μας υπερβαίνουν. Υπερβαίνουν τις πιστοποιήσεις μας, χειραγωγούν στην αναζήτηση «νοήματος» των υπαρκτών και της ύπαρξης. Ο μηδενισμός μηδενίζει τον σεβασμό των αινιγμάτων που η πάλη για την αποσφράγισή τους γεννάει τον πολιτισμό, μαζί και τη λογοδοσία ευθύνης του ανθρώπου για τους λόγους και τις πράξεις του.

Η τελετή ορκωμοσίας του αμερικανού προέδρου προκαλεί σε συγκρίσεις: Ενα «χθεσινόν έθνος», καθώς έλεγε ο Μακρυγιάννης, και να σώζει περισσότερα στοιχεία πιστότητας στο αρχαιοελληνικό «σέβας θεών» της δημοκρατίας από τους θλιβερούς Ελλαδίτες του βαλκανικού νότου. Γέννημα οργανικό ο λαϊκισμός του κυρίαρχου στην ελλαδική πολιτική μηδενισμού έχει απαξιώσει κάθε εθιμική έκφραση αρχοντιάς στη συμπεριφορά των μπροστάρηδων, κάθε κώδικα αποθησαυρισμένου πλούτου σημαινόντων ευπρέπειας, ιερότητας του πολιτικού υπουργήματος. Αγραβάτωτη αναίδεια ακκίζεται προκλητικά και χυδαιολογεί από το βήμα του Κοινοβουλίου, επαίρεται για την παραίτηση από το «κυρίως ανθρώπινον»: την ελευθερία των σχέσεων κοινωνίας, ελευθερία από την αυθαιρεσία της καταναλωτικής βουλιμίας.

Σίγουρα και στον θώκο του προέδρου των ΗΠΑ έχουν αναρριχηθεί πρόσωπα προκλητικού αμοραλισμού, βιαστές της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας ολόκληρων λαών, όπως και πρόσωπα μικρονοϊκής, άκομψης συμπεριφοράς. Ομως, οι παραχαράκτες του υπουργήματος δεν παγίωσαν σαν πολιτικό αυτονόητο την ύβρι, το σύστημα εξουσίας δεν εκφασίστηκε οριστικά, δεν αποκλείει την έκπληξη, την ξεχωριστή ποιότητα. Ετσι, όχι μόνο φτάνει ένας έγχρωμος στο προεδρικό αξίωμα, αλλά, το σημαντικότερο, φτάνει εκεί άνθρωπος που μοιάζει προικισμένος με εξαιρετική καλλιέργεια και ευαισθησία, χάρη, φινέτσα, πρόσωπο που φωτίζεται ολόκληρο από το παιδικό του χαμόγελο. Και είναι μάλλον η πρώτη φορά στον διεθνή πολιτικό στίβο, που βλέπουμε ηγέτη με τέτοια δημόσια συμπεριφορά προς τη γυναίκα του: Με αβρότητα και πηγαία γενναιοδωρία να της δίνει παντού προτεραιότητα, να την τιμά με κομψή διακριτικότητα στοργής και με το φωτεινό του χαμόγελο.

Συγκρίνουμε με την εικόνα του ελλαδικού παλκοσένικου της εξουσίας: Τον αέρα άξεστων, αγροίκων αποκυημάτων του συνδικαλιστικού γκανγκεστερισμού και του τραμπουκισμού των κομματικών νεολαιών, την καχεκτική μετριότητα των εκγόνων της οικογενειοκρατίας, την κωμικά επηρμένη ασχετοσύνη των ευνοημένων της δημοσιότητας (ηθοποιών, καλαθοσφαιριστών, προπονητών, εκφωνητών ραδιοφώνου και παρουσιαστών της τηλεόρασης) που έχουν κατακλύσει βουλευτικά έδρανα και υπουργικούς θώκους. Αυτή η ανθρώπινη ποιότητα έχει παγιώσει στην Ελλάδα επίπεδο «πολιτικών» αντιπαραθέσεων ποδοσφαιρικού κρετινισμού, διαβρωτικού πρωτογονισμού, μικρόνοιας και ευτέλειας. Είναι ανίκανοι αυτοί οι άνθρωποι να συζητήσουν, να πειθαρχήσουν σε απαιτήσεις λογικής συνέπειας, σε κανόνες κριτικού ορθολογισμού. Το μόνο που προσπαθούν είναι να μην αφήσουν τον συνομιλητή τους να μιλήσει, να του αντιτάσσουν τη δική τους προπαγανδιστική λογοδιάρροια. Συμπεριφορά, νοοτροπία και αντανακλαστικά αγροίκων φασιστοειδών.

Η ελλαδική κοινωνία δεν μπορεί να δώσει στον εαυτό της καλύτερη, αποδοτικότερη, αξιοπρεπέστερη ηγεσία. Είναι πια ανίκανη για ποιοτικές επιλογές. Οι φωνές που προειδοποιούσαν γι’ αυτή τη συλλογική αναπηρία, δεν εισακούστηκαν. Οι καταβολές του μεθοδευμένου και μεθοδικού ευνουχισμού μπορούν να ανιχνευθούν στις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις της μεταδικτατορικής περιόδου: στην εν ψυχρώ κατάλυση των θεμελιωδών προϋποθέσεων λειτουργίας σχολικής εκπαίδευσης και πανεπιστημιακών σπουδών.

Ηρθε η ώρα να πληρώσουμε τα επίχειρα των πολιτικών μας επιλογών. Να καταλύεται η έννομη τάξη από το παραμικρό συνδικάτο οργανωμένων βουλιμικών απαιτήσεων, να παραλύουν οι πόλεις, πολίτες και περιουσίες να είναι έρμαια της παρανοϊκής βίας, να μαίνεται το έγκλημα ανεμπόδιστο. Οι μπουκωμένοι με αμύθητες επί χρόνια επιδοτήσεις αγρότες να νεκρώνουν το οδικό δίκτυο της χώρας, σαν στρατός κατοχής, με αναρίθμητα, υπερσύγχρονης τεχνολογίας, πανάκριβα τρακτέρ, εκβιάζοντας να συνεχίζεται επ’ άπειρον το τρελό φαγοπότι των χαράμι επιδοτήσεων.

Είναι πολλά τα σημάδια ότι, ώς τον Απρίλη που έρχεται, εξαντλείται η δυνατότητα του κράτους να πληρώνει μισθούς υπαλλήλων και συντάξεις. Και η κυβέρνηση θα καταφύγει σε εκλογές, για να μεταβιβάσει στους αντιπάλους της τον εφιάλτη διαχείρισης της χρεοκοπίας. Δηλαδή: οι παταγωδώς ανίκανοι και ντροπιαστικά διεφθαρμένοι θα παραδώσουν το κράτος στους αετονύχηδες πρώτους διδάξαντες τον μηδενιστικό αμοραλισμό, αυτούς που ξεθεμέλιωσαν κάθε έρεισμα κοινωνικής συνοχής, κάθε σέβας του «ιερού» στην Ελλάδα.

Αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις, η πλειονότητα των ψηφοφόρων εξακολουθεί, βοσκηματωδώς, να εξαρτά την ηγετική ικανότητα των κομματικών αρχηγών από το φετίχ του οικογενειακού τους ονόματος. Είπαμε: αυτό το επίπεδο ορθολογισμού και κριτικής σκέψης παρήγαγαν και παράγουν τα σχολειά μας. Οπαδοί (και αρκετοί βουλευτές) της αξιωματικής αντιπολίτευσης αρνούνται την εξόφθαλμη δραματική ανικανότητα του αρχηγού τους με το επιχείρημα: «αποκλείεται να βγήκε σκάρτο το σπέρμα του Ανδρέα»! Η αντίστοιχης οξύνοιας προστακτική που συνάγουν οπαδοί και βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος από την ταπεινωτική αποτυχία του καραμανλικού εκγόνου, είναι να στραφούν στο μητσοτατικό έκγονο: να προκύψει «αχτύπητο» δίδυμο, με το ανδρεϊκό σπέρμα, πολιτικής ανεπιτηδειότητας.

Αν υπάρχουν βουλευτές στα δύο «κόμματα εξουσίας» με απερίτμητη νοημοσύνη και ανιδιοτελή πατριωτισμό, οφείλουν να στασιάσουν. Να ανατρέψουν το σημερινό, αποδεδειγμένα άγονο πολιτικό σκηνικό, να υποχρεώσουν σε ριζικές ανακατατάξεις. Το οφείλουν στην προσωπική τους αξιοπρέπεια, στην ποιότητα ζωής των παιδιών τους, στον σεβασμό της «ιερότητας» του κοινωνικού αθλήματος, δηλαδή της ανθρωπιάς μας.

from greek american news agency

ΠΈΜΠΤΗ, 29 ΙΑΝΟΥΆΡΙΟΣ 2009

Για να μην ξεχνάμε το πραγματικό πρόσωπο των Τούρκων και της Τουρκίας

Eλληνες της Πόλης στο δρόμο για τα αναγκαστικά έργα, στο Άσκαλε του Ερζερούμ, το 1942, μετά την επιβολή του φόρου Περιουσίας (Βαρλίκ Βεργκισί)

του Σάββα Καλεντερίδη
Φόρος Περιουσίας (Varlik Vergisi)
Όσο διαρκούσε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και η Τουρκία έπαιζε με επιτυχία το ρόλο του Επιτήδειου Ουδέτερου και ενώ ήταν έστω και τυπικά σε ισχύ οι συμφωνίες Ε-Τ φιλίας του 1930, η Άγκυρα επωφελούμενη από την αδυναμία της Ελλάδας που ήταν υπό τριπλή κατοχή και της διεθνούς κοινότητας που ήταν εμπεπλεγμένη στον μεγάλο πόλεμο να παρέμβει, έβαλε στο στόχαστρο την ακμάζουσα ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης.
Ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας, Σιουκρού Σαράτσογλου, στο...πρόγραμμα της κυβέρνησής του, που διάβασε στις 5 Αυγούστου 1942, έλεγε:
«Εμείς είμαστε Τούρκοι. Είμαστε εθνικιστές Τούρκοι και έτσι θα παραμείνουμε. Κατά την άποψή μας, όσο σημαντικό είναι για τον τουρκισμό το ζήτημα του αίματος και της φυλής, άλλο τόσο σημαντικό είναι και το ζήτημα της συνείδησης και του πολιτισμού… Εμείς δεν θέλουμε απλά τον έλεγχο του κεφαλαίου και των τάξεων. Αυτό που θέλουμε είναι η κυριαρχία του τουρκικού έθνους». 
Το 1942, και πάλι ο Σιουκρού Σαράτσογλου, μιλώντας σε μυστική συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος (CHP) και αναφερόμενος στο νόμο περί Φόρου Περιουσίας (Varlik Vergisi) που επρόκειτο να ψηφιστεί, έλεγε:
«Ο νόμος αυτός είναι ταυτόχρονα ένας επαναστατικός νόμος. Με την εφαρμογή του νόμου αυτού θα έχουμε την ευκαιρία να αποκτήσουμε την οικονομική μας ανεξαρτησία. Με το νόμο αυτό θα βγάλουμε από τη μέση τους ξένους, οι οποίοι έχουν στα χέρια τους και ελέγχουν την τουρκική αγορά. Έτσι θα δώσουμε την τουρκική αγορά σε τουρκικά χέρια.»
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1942, με βάση τη μαρτυρία του Φαΐκ Οκτέ, που υπηρετούσε στην εφορία Κωνσταντινούπολης, το υπουργείο οικονομικών ζήτησε από την εφορία να καταρτίσει φακέλους με τους κερδοσκόπους του πολέμου, χωρίζοντάς τους στις εξής κατηγορίες:
Μ, μουσουλμάνοι
G, μη μουσουλμάνοι (Gayrımüslim)
D, εξισλαμισμένοι εβραίοι (Dönmeler)

Στις 11 Νοεμβρίου 1942 ψηφίστηκε από την τουρκική εθνοσυνέλευση χωρίς καν να συζητηθεί, ο νόμος περί Φόρου Περιουσίας, γνωστός και ως Βαρλίκ Βεργκισί (Varlik Vergisi). Ο νόμος προέβλεπε την συγκρότηση σε κάθε επαρχία και νομό επιτροπών αποτίμησης περιουσίας, οι οποίες επιτροπές θα καθόριζαν το ποσό που θα πλήρωνε ο κάθε υπόχρεος. Οι αποφάσεις των επιτροπών θα ήταν τελικές και απρόσβλητες, ενώ οι υπόχρεοι θα ήταν υποχρεωμένοι να πληρώσουν το καθορισθέν ποσόν εντός 15 ημερών. Όσοι δεν πλήρωναν τον καθορισθέν ποσόν εντός 15 ημερών, θα υποχρεώνονταν σε κατάσχεση και αναγκαστική εκποίηση της περιουσίας τους από τις επιτροπές και σε περίπτωση που και πάλι δεν ήταν δυνατή η αποπληρωμή του καθορισθέντος ποσού, οι υπόχρεοι θα στρατολογούνταν στα τάγματα εργασίας, για καταναγκαστικά έργα.
Στην Κωνσταντινούπολη συγκροτήθηκαν τρεις επιτροπές, οι οποίες στις 18 Δεκεμβρίου 1942 ανακοίνωσαν τις καταστάσεις με τους υπόχρεους και τα ποσά των φόρων που καλούνταν να καταβάλουν.Το 87% των φόρων καλούνταν να τον πληρώσουν οι μη μουσουλμάνοι (Έλληνες και Αρμένιοι), το 7% μουσουλμάνοι και το 6% διάφοροι άλλοι, οι οποίοι και πάλι ήταν άτομα που ανήκαν σε διάφορες μη μουσουλμανικές πληθυσμιακές ομάδες. Οι υπόχρεοι έπρεπε να πληρώσουν μέχρι τις 4 Ιανουαρίου 1943 το φόρο που καθόρισαν οι επιτροπές, ενώ όσοι δεν κατέβαλαν τον επιδικασθέντα φόρο, την πρώτη εβδομάδα θα πλήρωναν 1% αύξηση, τη δεύτερη 2% κ.ο.κ.
Μετά από την εξοντωτική φορολογία πουλήθηκαν χιλιάδες ακίνητα στην Κωνσταντινούπολη και σε λίγες βδομάδες πέρασαν από χριστιανικά σε μουσουλμανικά χέρια, έναντι εξευτελιστικού τιμήματος. Το 67% των ακινήτων το αγόρασαν μουσουλμάνοι Τούρκοι και το υπόλοιπο κρατικές υπηρεσίες και οργανισμοί. Επίσης, από τις 21 Ιανουαρίου 1943 χιλιάδες ακίνητα που ανήκαν σε χριστιανούς κατασχέθηκαν για να πληρωθούν οι φόροι που τους επιδικάστηκαν. Τα ακίνητα πέρασαν στα χέρια των Τούρκων και του τουρκικού κράτους. Από τις 27 Ιανουαρίου μέχρι τις 3 Ιουλίου 1943, στάλθηκαν 1229 άτομα σε καταναγκαστικά έργα, στα τάγματα εργασίας, στο Άσκαλε του Ερζουρούμ.
Στις 9-13 Σεπτεμβρίου 1943 στην εφημερίδα New York Times ο Cyrus Sulzberger έγραψε ένα επικριτικό άρθρο για το φόρο Περιουσίας. Στις 17 Σεπτεμβρίου, η τουρκική εθνοσυνέλευση αποφάσισε τη διαγραφή των φόρων που ΔΕΝ είχαν εισπραχθεί, χωρίς φυσικά να αποφασίσει τίποτα για την επιστροφή των φόρων και των ακινήτων που είχαν πουληθεί και είχαν περάσει από ελληνικά σε τουρκικά χέρια, εξ αιτίας εκείνου του άθλιου νομικού εκτρώματος, που αποκαλούνταν Varlık Vergisi. Το Δεκέμβριο αποφασίστηκε η διάλυση των ταγμάτων εργασίας και η επιστροφή των «δούλων» στα σπίτια τους, μετά από δέκα μήνες καταναγκαστικών έργων.
Ο φόρος Περιουσίας ήταν το πρώτο καίριο χτύπημα που δέχτηκε ο ελληνισμός της Πόλης από το τουρκικό κράτος, για να ακολουθήσει 13 χρόνια μετά η βαρβαρότητα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955.

Αφιερώματα  - Οικονομία kathimerini.gr    Hμερομηνία :  30-01-09            Μετά την κρίση και τις ταραχές...η αναγέννηση του συστήματος.Οι απολύσεις σε ολόκληρο τον κόσμο που έχει προκαλέσει η οικονομική κρίση θα γεννήσουν κοινωνικές αναταραχές και ξεσπάσματα βίας, που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως προάγγελοι της κατάρρευσης του καπιταλισμού, υποστηρίζουν ενώσεις που συμμετέχουν στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ στη Βραζιλία.«Μια τέτοια αναταραχή θα ήταν σίγουρα οδυνηρή αλλά συγχρόνως και απαραίτητη ώστε να οδηγηθούμε σε μια νέα παγκόσμια επιταγή, την οποία καθυστερούν οι προσπάθειες διάσωσης του παλιού καθεστώτος», ισχυρίστηκαν οι εργατικές ενώσεις που προέρχονται κυρίως από τη Λατινική Αμερική.«Είναι ξεκάθαρο ότι τα αποτελέσματα αυτής της κρίσης θα είναι - μεγάλης κλίμακας - κοινωνικές συγκρούσεις», δήλωσε η Μάρθα Μαρτίνεθ, συντονίστρια για την Αμερική των παγκόσμιων ομοσπονδιών και πρόσθεσε ότι οι κυβερνήσεις έχουν ήδη κάνει κινήσεις να καταστείλουν βίαια τον κοινωνικό κατακερματισμό.Οι ελπίδες για μια εργατική επανάσταση κυριαρχούσαν σε ολόκληρο το Φόρουμ, στο οποίο συμμετείχαν 100.000 άνθρωποι από αριστερές ομάδες ως αντίβαρο στη διοργάνωση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας, όπου συναντιούνται πρόεδροι και προϊστάμενοι εταιρειών από όλον τον κόσμο.Ο Χούλιο Γκαμπίνα, επικεφαλής του ερευνητικού κέντρου της Ομοσπονδίας Δικαστικών Αργεντινής, κατηγόρησε τις ανεπτυγμένες χώρες - και ιδιαίτερα τις ΗΠΑ - ότι προσπαθούν να διασώσουν ένα «ραγισμένο» νεοφιλελευθερισμό.Τα μοντέλα που θα πρέπει να ακολουθηθούν, σύμφωνα με τον Γκαμπίνα, είναι αυτά της Κούβας, της Βενεζουέλας και της Βολιβίας, γιατί όλα αυτά τα κράτη έχουν αναθεωρήσει τα Συντάγματά τους μέσα στα πλαίσια του σοσιαλισμού προκειμένου να αναδιανείμουν τον πλούτο στους φτωχούς.Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας, η παγκόσμια ανεργία ενδέχεται να χτυπήσει την πόρτα σε 50 εκατ. εργαζομένους μέχρι το τέλος αυτής της χρονιάς.Η Γερμανία ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των ανέργων έχει εκτιναχτεί στα 3,5 εκατομμύρια. Στη Γαλλία, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο εργάτες προχώρησαν σε απεργία προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τους συντηρητικούς χειρισμούς του Νικολά Σαρκοζί ενάντια στην κρίση και την ανεργία. Η Ιαπωνία, επίσης, αισθάνεται την πίεση με τη μείωση των εξαγωγών σε πολύ μεγάλες εταιρείες.Οι Ηνωμένες Πολιτείες, το επίκεντρο της οικονομικής κρίσης, παλεύουν ακόμα να σώσουν την κατάρρευση των πιστωτικών και οικονομικών αγορών. Το ρωσικό ρούβλι υποτιμάται ραγδαία και η Κίνα προειδοποιεί για μια δύσκολη χρονιά λιτότητας.Στη Βραζιλία, τη μεγαλύτερη οικονομία της Λατινικής Αμερικής, έντονες είναι οι ανησυχίες ότι η δεκαετία της οικονομικής ανάπτυξης έφτασε στο τέλος της. Η απώλεια 650.000 θέσεων εργασίας τον Δεκέμβριο - η χειρότερη καταγραφή από το 1999 - έχει αναστατώσει την κυβέρνηση. «Χρειάζεται να προετοιμαστούμε ώστε να αποφύγουμε ένα μεγάλο κύμα ανεργίας μέσα στο 2009», τόνισε ο πρόεδρος της χώρας, Λούλα ντα Σίλβα.Ο ίδιος όπως και άλλοι ηγέτες της Λατινικής Αμερικής είναι παρόντες στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ ως ένδειξη της αναστάτωσής τους εξαιτίας της τρέχουσας κατάστασης.Ωστόσο, οι ενώσεις πιστεύουν ότι μέσα από την εφιαλτική κρίση, το σύστημα θα εξυγιανθεί από τον σημερινό καταναλωτισμό και την συγκέντρωση του πλούτου.«Η κρίση τελικά αποδεικνύεται ένα θετικό βήμα για να συζητήσουμε και να αναθεωρήσουμε το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Νομίζω ότι το μέλλον του κόσμου θα είναι σοσιαλιστικό», διατύπωσε η Σόνια Λατγκ, διευθύντρια πολιτικών επιστημών του Κέντρου Εργαζομένων της Βραζιλίας.Διαμαρτυρίες και ταραχές στην ΕυρώπηΓάλλοι εργαζόμενοι πραγματοποίησαν γενική απεργία την Πέμπτη προκειμένου να αναγκάσουν τον Γάλλο πρόεδρο, Νικολά Σαρκοζί, να κάνει περισσότερες ενέργειες για να προστατέψει τις θέσεις εργασίας μέσα στην «θύελλα» της οικονομικής κρίσης.[Photo][Photo]Ακολουθούν ορισμένες πληροφορίες για τις διαμαρτυρίες εργαζομένων ενάντια στα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης, σε ολόκληρη την Ευρώπη.Βουλγαρία:-Εκατοντάδες Βουλγάρων απαίτησαν οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις από την κυβέρνηση την περασμένη εβδομάδα-Νωρίτερα, αυτόν τον μήνα, εκατοντάδες διαδηλωτών συγκρούστηκαν με την αστυνομία, προκαλώντας ζημιές, όταν εκτροχιάστηκε η συγκέντρωση διαδηλωτών- Φοιτητές, καθηγητές, ακτιβιστές, γιατροί και δημόσιοι υπάλληλοι διαδήλωσαν μπροστά από τη Βουλή στη Σόφια, ζητώντας από την κυβέρνηση είτε να λάβει δραστικά μέτρα είτε να παραιτηθεί.Γαλλία:- Μεγάλη εργατική απεργία με αίτημα την προστασία των εργασιακών θέσεων και κεκτημένων από τις μεταρρυθμίσεις του Νικολά Σαρκοζί.Ελλάδα:- Έντεκα ημέρες κρατούν οι διαμαρτυρίες των αγροτών κατά μήκος όλης της χώρας. Κλειστοί κεντρικοί οδικοί άξονες της χώρες από τα αγροτικά τρακτέρ όσων δε δέχονται το πακέτο των 500 ευρώ που πρόσφερε η κυβέρνηση.- Ο υψηλός δείκτης ανεργίας ήταν η κύρια πηγή αναταραχών που συγκλόνισαν την χώρα το Δεκέμβριο και ξέσπασαν μετά τον θανάσιμο πυροβολισμό ενός 15χρονου από αστυνομικό στην Αθήνα. Οι ταραχές αυτές οδήγησαν σε κυβερνητικό ανασχηματισμό.Ισλανδία:- Ο Ισλανδός πρόεδρος ζήτησε αυτήν την εβδομάδα από την αρχηγό του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος να σχηματίσει νέα κυβέρνηση. Αναμένονται διαπραγματεύσεις με τους Αριστερούς - Πρασίνους.Λετονία:- Συγκέντρωση διαμαρτυρίας από 10.000 άτομα στις 16 Ιανουαρίου κατέληξε σε επεισόδια και ταραχές καθώς το οργισμένο πλήθος προσπαθούσε να εισβάλει στο κοινοβούλιο. Ο λαός αντιδρά στις περικοπές και το αυστηρό οικονομικό πρόγραμμα της κυβέρνησης.Ρωσία:- Περίπου 100 διαδηλωτές συνελήφθησαν τον περασμένο μήνα στο λιμάνι του Βλαντιβόστοκ, κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας ενάντια στην επιβολή φόρων στα εισαγόμενα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα.www.kathimerini.gr


Επισκόπηση τύπου  | 27.01.2009

"Μπλόκα στους δρόμους με σημαντικές οικονομικές συνέπειες"

 

Τα πανελλαδικά μπλόκα των αγροτών είναι θέμα σήμερα στον γερμανόφωνο τύπο και ασφαλώς η χθεσινή άκαρπη προσπάθεια των Ευρωπαίων υπΕξ για κοινή γραμμή στο θέμα της υποδοχής κρατουμένων από το Γκουαντάναμο.

 

"Μπλόκα στους δρόμους με σημαντικές οικονομικές συνέπειες". Αυτός είναι ο τίτλος σημερινού δημοσιεύματος στην ελβετική εφημερίδα Neue Zürcher Zeitung για τα μπλόκα των αγροτών που συνεχίζονται για 8η ημέρα:

"Με τις πανελλαδικές κινητοποιήσεις τους οι αγρότες θέλουν να εξαναγκάσουν την κυβέρνηση να πληρώσει επιδοτήσεις δισεκατομμυρίων. Η συντηρητική κυβέρνηση από την πλευρά της έθεσε όριο 500 εκατομμυρίων ευρώ για τα αιτήματα των αγροτικών συνδέσμων. Η υποχώρησή της στη διαμάχη με τους αγρότες θα έδινε κίνητρα και σε άλλες επαγγελματικές ομάδες να διεκδικήσουν χρήματα από τα άδεια κρατικά ταμεία.

Όπως και στον τομέα της παιδείας, όπου η χρονίζουσα μετάθεση των μεταρρυθμίσεων είχε τον περασμένο μήνα ως συνέπεια να ξεσπάσουν ταραχές που κράτησαν εβδομάδες, έτσι και στον αγροτικό τομέα εκδικείται το γεγονός ότι επί ένα τέταρτο του αιώνα δεν έγινε καμία δομική αλλαγή.

Οι παχυλές επιδοτήσεις από την ΕΕ, διογκωμένες και με κρατικά κονδύλια, διοχετεύτηκαν κατά κανόνα στην κατανάλωση. Αυτό προκάλεσε μία άνευ προηγουμένου άνοδο της ευημερίας στην επαρχία, αλλά δεν διαμόρφωσε ανταγωνιστική αγροτική οικονομία."

Η εποχή της ανάπτυξης: όταν η Ελλάδα έμπαινε στην ευρωζώνηΗ εποχή της ανάπτυξης: όταν η Ελλάδα έμπαινε στην ευρωζώνηΚαι η εφημερίδα συνεχίζει:

"Οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις στη δεκαετία του '80 ενίσχυσαν την ίδρυση αγροτικών συνεταιρισμών. Αυτοί όμως αξιοποιήθηκαν κυρίως για τη μοιρασιά των επιδοτήσεων και τη διατήρηση της ηγεμονίας των Σοσιαλιστών στην επαρχία. Οι κυβερνήσεις της συντηρητικής Ν.Δ. παρέλαβαν από τους προκατόχους τους το σύστημα χωρίς να κάνουν ουσιαστικές αλλαγές.

Αυτό ισχύει κυρίως για τις μικρές καλλιέργειες και για προϊόντα που δεν είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες της αγοράς.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι αγρότες στον κάμπο της Λάρισας εκτός από υψηλότερες επιδοτήσεις ζητούν επίσης φτηνότερα λιπάσματα και κρατική βοήθεια για την άρδευση. 'Ο κάμπος διψά΄, γράφει ένα πανό των αγροτών, αλλά στη δεκαετία του '60 η τότε κυβέρνηση είχε προωθήσει την καλλιέργεια βαμβακιού, μολονότι οι ειδικοί προειδοποιούσαν από τότε ότι η φτωχή σε υδάτινους πόρους χώρα δεν αντέχει τη βαμβακοκαλλιέργεια", καταλήγει η εφημερίδα.

"Δελεαστικά ομόλογα από την Ελλάδα", τιτλοφορεί το άρθρο της η οικονομική εφημερίδα του Ντύσελντορφ Handelsblatt και αφού αναφέρει ότι "τα κρατικά ομόλογα από την Ελλάδα δελεάζουν με απόδοση γύρω στα 6%", παρατηρεί: "Πόσο ελκυστικά είναι αυτά τα ομόλογα φαίνεται αμέσως με μια απλή σύγκριση. Έτσι τα ελληνικά ομόλογα κινούνται στο ίδιο επίπεδο απόδοσης με εκείνα του Μεξικού και της Βραζιλίας, οι οποίες βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση στην κλίματα της φερεγγυότητας από την Ελλάδα."

"Αγαθές και αξιέπαινες οι προθέσεις της ΕΕ, αλλά όχι και ακίνδυνες"Δεν επετεύχθη κοινή γραμμή για την υποδοχή κρατουμένων από το ΓκουαντάναμοΔεν επετεύχθη κοινή γραμμή για την υποδοχή κρατουμένων από το Γκουαντάναμο

"Όσοι δυτικοί πολιτικοί απαιτούσαν μέχρι σήμερα το κλείσιμο του Γκουαντάναμο οφείλουν να κάνουν τώρα τα πάντα για την υλοποίηση αυτής της απαίτησης", γράφει η αυστριακή εφημερίδα Die Presse για την άκαρπη προσπάθεια των υπΕξ της ΕΕ για ενιαία γραμμή στην αποδοχή κρατουμένων από το Γκουαντάναμο:

"Η Αυστρία, που αρέσκεται να διακηρύσσει την ουδετερότητά της στα ζητήματα ασφαλείας, πρέπει να αδράξει αυτή την ευκαιρία και να επιδείξει την διεθνή της αλληλεγγύη. Και αυτό όχι μόνον για λόγους ηθικής ευθιξίας, αλλά και προς ίδιον συμφέρον: ποτέ δεν θα υπάρξει καλύτερη ευκαιρία για να κερδίσει την εύνοια του Μπάρακ Ομπάμα."

"Ασφαλώς θα αποφασίσει κάθε χώρα - μέλος της ΕΕ, εάν και με ποιούς όρους θα δεχθεί κρατουμένους από το Γκουαντάναμο", υπογραμμίζει η γερμανική Süddeutsche Zeitung:

"Αλλά είναι φρόνιμο σε τέτοιες περιπτώσεις να υπάρχει ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο, διότι έτσι η ΕΕ μπορεί να προσφέρει πιο γρήγορα και αποτελεσματικά χείρα βοηθείας προς τον Ομπάμα."

"Ενδέχεται οι προθέσεις της ΕΕ να είναι αγαθές και αξιέπαινες, αλλά δεν είναι ακίνδυνες" σχολιάζει τέλος η εφημερίδα του Λουξεμβούργου Luxemburger Wort:

"Υπενθυμίζουμε ότι στο Γκουαντάναμο δεν κρατούνται μόνον αθώοι ή βασανισθέντες, αλλά και ένοχοι. Υπάρχει επομένως δυσκολία στο διαχωρισμό από τη μια των πραγματικών ενόχων, των συμπαθούντων και βασανισθέντων και από την άλλη των αθώων.  Ποιος εγγυάται ότι οι συμπαθούντες και βασανισθέντες δεν θα εμπλακούν στην χώρα υποδοχής σε τρομοκρατικές επιθέσεις ή ότι δεν θα συμμετέχουν σε φονταμενταλιστικές κινητοποιήσεις και οργανώσεις;"

 

Επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου

 dw

Επισκόπηση τύπου  | 30.01.2009

"Η χθεσινή απεργία πίεζει για αλλαγή πορείας"

 

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις στη Γαλλία και η σημασία τους για ολόκληρη την ΕΕ καθώς και το πακέτο τόνωσης της αμερικανικής οικονομίας του Ομπάμα κυριαρχούν σήμερα στον ευρωπαϊκό τύπο.

 

"Οι χθεσινές απεργιακές κινητοποιήσεις στη Γαλλία δεν αφορούν στενά την επίκαιρη οικονομική κρίση, αλλά αμφισβητούν συνολικά την οικονομική και κοινωνική πολιτική του Νικολά Σαρκοζί", υποστηρίζει η γερμανική εφημερίδα Tageszeitung:

 

"Δεν θα πρέπει επομένως οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να υποτιμούν το νέο κοινωνικό κίνημα που διαμορφώνεται, διότι οι γαλλικές διαμαρτυρίες επικεντρώνονται στην απορρύθμιση του συστήματος υγείας και των συντάξεων, στην αποδυνάμωση του εργατικού δικαίου και στις αδυναμίες της δημόσιας διοίκησης, δηλαδή καταγγέλλουν την επίσημη πολιτική της ΕΕ."

 

"Μια μέρα σαν την χθεσινή δεν μπορεί κανείς να την σβήσει έτσι απλά. Η μέρα αυτή στέλνει ένα μήνυμα", γράφει η γαλλική εφημερίδα Le Figaro:

 

"Και ο κίνδυνος για τον πρόεδρο Σαρκοζί δεν επικεντρώνεται στις μαζικές διαδηλώσεις, αλλά στην διογκούμενη δυσαρέσκεια που προέκυψε από την οικονομική κρίση και από τις απογοητευτικές προοπτικές της."

 

"Η χθεσινή  απεργία κόστισε στη Γαλλία γύρω στα 500 με 1000 εκατομμύρια ευρώ, δεν πρόκειται όμως να αλλάξει τα οικονομικά δεδομένα της χώρας, διότι αυτά εξαρτώνται από την παγκόσμια οικονομική ύφεση και όχι από την κυβερνητική πολιτική", σημειώνει η εφημερίδα του Λουξεμβούργου Luxemburger Wort:

 

"Όμως τα συνδικάτα δεν συμφωνούν με τις χρηματοπιστωτικές και οικονομικές συνταγές της κυβέρνησης Σαρκοζί. Έτσι η  απεργία αυτή ασκεί πιέσεις για αλλαγή πορείας της κυβέρνησης."

 

" Γαλλία εναντίον Σαρκοζί - μια επιτυχημένη απεργία", διαπιστώνει η ιταλική εφημερίδα LaStampa:

 

"Όμως αυτή η αντιπαράθεση στους δρόμους δεν είναι επικίνδυνη μόνον για τον πρόεδρο της Γαλλίας, αλλά και για τα συνδικάτα και τους Σοσιαλιστές, που αποφάσισαν πια τελεσίδικα την σκλήρυνση της στάσης τους σε μια κοινή πορεία."

 

"Δεν είναι ρεαλιστικό οι ηττημένοι Ρεπουμπλικανοί να στηρίξουν τόσο γρήγορα τους Δημοκρατικούς"

 

"Οι Ρεπουμπλικανοί αρνήθηκαν την ψήφο τους στη Βουλή των Αντιπροσώπων στο πακέτο για την τόνωση της οικονομίας του προέδρου Ομπάμα", παρατηρεί η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Rundschau:

 

"Εάν η αντιπολίτευση ποντάρει στην αποτυχία του λαοπρόβλητου προέδρου, μπορεί κανείς να της υπενθυμίσει, αλλά και στον αμερικανικό λαό, ποιος ήταν ο υπεύθυνος όλων των μετωπικών συγκρούσεων της χώρας τους."

 

"Η ελπίδα του νέου Αμερικανού προέδρου να στηριχθεί ο αγώνας του κατά της οικονομικής κρίσης σε μια κοινά αποδεκτή τακτική διαλύθηκε", επισημαίνει τέλος η βρετανική εφημερίδαThe Independent:

 

"Τώρα περιμένουμε, εάν οι Ρεπουμπλικανοί θα συμπεριφερθούν με την ίδια αποφασιστικότητα και στη Γερουσία.

Η επιθυμία του Ομπάμα να δημιουργηθεί σύγκλιση και να ξεπερασθούν τα στενά κομματικά όρια είναι αξιέπαινη. Όμως ταυτόχρονα δεν είναι ρεαλιστικό να υποθέτεις ότι οι ηττημένοι Ρεπουμπλικανοί θα στηρίξουν τόσο γρήγορα τους Δημοκρατικούς."  

 

Επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου

dw