Το νέο μας blog είναι http://havdata.blogspot.com/ ****** [επιλογές από την ειδησεογραφία του διαδικτύου, σχόλια, νέα τοπικού ενδιαφέροντος, ¨κι¨ ό,τι άλλο τύχει]. [A selection of news, comments, and topics of interest]. [ Ελα να ζήσεις την ζωή σου έξω κάμποσες δεκαετίες νεοέλληνα για να καταλάβεις την προνομιακή της Ελλάδας ύπαρξη, στον χώρο στον χρόνο στο κλίμα στη θάλασσα στο αρχιπέλαγος και στην ζωή]. λορνιόν

Monday, June 28, 2010

WORLD CUP | 28.06.2010

Mueller's heroics are typical of new 'Young Germany'

The German squad that beat England to progress to the quarterfinals is the youngest ever with an average age of 25. But the Nationalelf won the match 4-1 because of, and not despite its youth.

The turning point in the Germany-England match came in minute 67. Having narrowly preserved a 2-1 advantage, thanks to a terrible call on a goal not given to England, Germany had their backs against the wall. The Three Lions were pressing, and the Nationalelf were happy just to get the ball out of their own half.

Then Thomas Mueller stepped up.

After sparking a counterattack and getting the ball back from Bastian Schweinsteiger, Mueller decided to have a go at goal and banged the ball in off England keeper David James' elbow.

Three minutes later, Mueller slotted home a fine pass from Mesut Oezil, and the Lions' will was broken.

Add together Mueller and Oezil's ages, and you'll come up with 41. In comparison, James turns 40 this August.

Ahead of the World Cup, there was speculation that Germany's youth might put their chances at risk. After the England match, it seems one main reason Germany have gotten this far is a preponderance of young talent.

Germany head coach Joachim Loew, left, congratulates Germany's Thomas MuellerMueller earned his high-five from Loew

Keeping cool

Before the match, many English fans had probably never heard of Mueller, but his breakout did not come out of the blue.

In his first full season as a professional for his club Bayern Munich, Mueller scored 13 goals in the Bundesliga. And he played in the Champions League final, which Steven Gerrard, Frank Lampard and Wayne Rooney all watched on TV.

"When you think about what you'll do in promising situations before the match, you can't be getting nervous," the 20-year-old, who also picked up an assist on Germany's second goal, told German television after the match.

His coach was full of praise.

"I've rarely seen him blow a chance," Joachim Loew said. "In front of goal, he's just cold as ice."

Germany's Mesut Oezil, front, fires a shot Oezil has become the boss in offensive midfield

And he's not the only young player who has been performing for Germany. Twenty-one-year-old Oezil has become the focal point in attack for the Nationalelf and has attracted the attention of Europe's larger clubs.

Sami Khedira, 23, hasn't shone as brightly, but he has plugged part of the hole left by the injury to former captain Michael Ballack. Jerome Boateng and Holger Badstuber, both 21, have also proved capable role players on a footballing stage usually occupied by veterans.

And what has to be frightening to opponents - in the future, if not necessarily in this World Cup - is the fact that German mainstays Schweinsteiger, Lukas Podolski and Phillip Lahm are themselves only 25, 25 and 26 respectively.

Still lots to learn

The match against England, as almost anyone would admit, was not as one-sided as the scoreline might suggest. As the first half wore on, a mistake by 24-year-old goalkeeper Manuel Neuer gifted England a chance at a comeback.

And had the linesman seen a shot by Frank Lampard as over the line, which it clearly was, the game would have been tied at 2-all, and the outcome might have been different.

Germany foundered for the middle half of the match. The impressive thing was that they managed to keep their heads and recover.

Neuer - one of Europe's most highly rated young keepers - held his nerves in the second half, and his offensive colleagues kept attacking.

"It was good to be under such pressure against Ghana in the group stage," Loew said. "I think we learned a lot from that, and we were able to press forward against England with confidence. I was impressed."

Müller, Jerome Boateng, and Sami KhediraThe future looks very, very bright

Change of the guard

It will be interesting to see whether Young Germany also impress, if they have to face one of the top sides in the tournament. Such an opponent, Argentina, is lurking in the quarterfinals.

But one thing is clear: this is a radically different German national team, with a different cast of characters, to its immediate predecessors.

A poignant moment came after the match when Ballack was asked to rate the performance of Mueller, who has worn the number 13, traditionally Ballack's, throughout the World Cup.

Ballack praised Germany's win and uttered the usual promises injured veterans make about coming back for another shot at glory on the international stage.

But he had to have known that the players who beat England are not going to relinquish their spots in the squad voluntarily. Whether Ballack ever dons the 13 again for Germany is an open question.

Against England, Germany didn't need him to.

Author: Jefferson Chase
Editor: Sonia Phalnikar

dw

Sunday, June 27, 2010


Να γυρίσω στην πατρίδα και με λιγότερα

Της Ιωαννας Φωτιαδη

Μπορεί κάποιους η Ελλάδα να τους πληγώνει και να την εγκαταλείπουν, άλλους όμως, όσο μακριά και αν βρίσκονται, η σκέψη για «νόστιμον ήμαρ» κυριαρχεί στην καθημερινότητα τους.

«Ξέρω ότι δεν θα γίνω πλούσιος, αλλά δεν με νοιάζει, νοσταλγώ την Ελλάδα και ετοιμάζομαι να επιστρέψω», εξομολογείται στην «Κ» ο 36χρονος καρδιοχειρουργός κ. Σταύρος Δαλιακόπουλος, που από το 2004 ζει στο Bούπερταλ της Γερμανίας και ολοκληρώνει την ειδικότητά του. «Επέλεξα τη Γερμανία ως μια αξιοκρατική χώρα και δεν το έχω μετανιώσει, γιατί εκπαιδεύτηκα σε ένα άρτια οργανωμένο νοσοκομείο και ο διευθυντής μού έδωσε πολλές ευκαιρίες». Δεν ισχύει, όμως, το ίδιο για τους συναδέλφους του. «Στην αρχή με αντιμετώπιζαν ως επιστήμονα προερχόμενο από τριτοκοσμική χώρα», λέει χωρίς περιστροφές. Και... καπάκι ήρθε η κρίση. «Πολλοί συνάδελφοι μου έλεγαν χαριτολογώντας να δουλέψω περισσότερες ώρες στο νοσοκομείο για να... ξεπληρώσω το εθνικό μας χρέος!»

Το 2004, ο καθαρός μισθός του κ. Δαλιακόπουλου στη Γερμανία ήταν 3.800 ευρώ μαζί με τις εφημερίες. «Το 2006, όμως, η Γερμανία περιέκοψε δώρα και επιδόματα εν μια νυκτί και χωρίς καμία διαμαρτυρία», αποκαλύπτει στην «Κ» και «ο μισθός μου πήγε στα 2.700». Ο ίδιος, παρά τις αντίθετες παραινέσεις των δικών του, περιμένει την αναγνώριση της ειδικότητας του από το Υπουργείο Υγείας και... προσγειώνεται Θεσσαλονίκη. «Οι απολαβές μου ως στρατιωτικού γιατρού θα μειωθούν στο 1/3, θα λαμβάνω δηλαδή 1.280» εξηγεί «ξέρω ότι ο δρόμος είναι ανηφορικός στην πατρίδα μου, αλλά είμαι διατεθειμένος να τον ακολουθήσω».

Μέχρι την τελευταία στιγμή, οι Γερμανοί συνάδελφοί της προσπαθούσαν να αποτρέψουν την 31χρονη γιατρό, κ. Μάγδα Κρομμύδα από την απόφασή της να επιστρέψει στην Ελλάδα. «Είχαν ήδη ακούσει τόσα πολλά για την οικονομική κρίση και τους χαμηλούς μισθούς των γιατρών», λέει στην «Κ» η κ. Κρομμύδα, η οποία επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, για να συνεχίσει την ειδικότητά της (Νευρολογία), για την οποία στην Ελλάδα θα είχε τουλάχιστον διετή αναμονή.

«Εργάστηκα στο νοσοκομείο του Τσέλε, μία μικρή πόλη έξω από το Ανόβερο, για 14 μήνες. Η εμπειρία ήταν πολύ θετική, οι συνθήκες εργασίες εξαιρετικές και οι αποδοχές πολύ καλές», εξηγεί η κ. Κρομμύδα. «Με προβληματίζει η οικονομική κρίση της Ελλάδας, αλλά δεν μετανιώνω για την απόφασή μου, διότι στη ζυγαριά των αποφάσεων μετρούν κι άλλοι λόγοι πέρα από τους οικονομικοεπαγγελματικούς».

Μια άλλη εκδοχή «δεσίματος» με την Ελλάδα: «Οταν λέω πλέον “σπίτι” εννοώ το διαμέρισμά μου στην Αθήνα και όχι το πατρικό μου στο Μόναχο», υπογραμμίζει στην «Κ» ο 30χρονος επιχειρηματίας, κ. Φίλιππος Brinkmann, Ελληνογερμανός που εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 2005 και ξεκίνησε δική του δουλειά. «Η γραφειοκρατία ήταν τραγική, χρειάστηκα ένα χρόνο για να ιδρύσω την εταιρεία», σημειώνει ο ίδιος που από τον Απρίλιο του 2006 είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία ταξιδιωτικού γραφείου στο Διαδίκτυο. «Ηρθα στην Ελλάδα με μια συγκεκριμένη ιδέα», αναφέρει «η online κράτηση εισιτηρίων είχε ήδη επικρατήσει στο εξωτερικό, στην Ελλάδα όμως ήταν κάτι καινούργιο». Παρά την καχυποψία και τις καθυστερήσεις, η ιδέα του κ. Brinkmann βρήκε εύφορο έδαφος στη χώρα μας, καρποφόρησε και σήμερα δρέπει τους καρπούς των κόπων του. «Μέχρι και τώρα είχαμε κάθε χρόνο αύξηση 100%», λέει «αλλά βέβαια το τελευταίο τρίμηνο διακρίνω το μούδιασμα του κόσμου». Κρατάει κάποιο εισιτήριο επιστροφής για Μόναχο; «Οχι, εδώ είναι η εταιρεία μου και οι 30 συνεργάτες μου. Δεν έχω λόγο να φύγω». Το παράπονο; «Οι Ελληνες, παρά το μεσογειακό τους ταμπεραμέντο, δεν είναι τόσο ανοιχτοί σε νέες φιλίες και η Αθήνα είναι μεν γοητευτική, αλλά εξαιρετικά κουραστική πόλη». Και πλέον πολύ μελαγχολική.

kathimerini.

Αθλητισμός | 27.06.2010

Η Γερμανία πανάξια στους «8»

Η εθνική ομάδα της Γερμανίας επικράτησε με 4-1 της Αγγλίας σε ένα ματς-διαφήμιση για το ποδόσφαιρο παρά το ολέθριο λάθος του διαιτητή που δεν μέτρησε κανονικό γκολ των λιονταριών. Εκδίκηση για το Γουέμπλεϊ βλέπει ο τύπος

Ένα ατελείωτο πάρτι η Γερμανία. Από την Πύλη του Βρανδεμβούργου μέχρι την Μαρίενπλατς του Μονάχου εκατομμύρια Γερμανοί είναι ακόμη στους δρόμους και πανηγυρίζουν την ιστορική νίκη της Νατσιοναλμάνσαφτ επί της Αγγλίας. Δεκάδες χιλιόμετρα οι αυτοκινητοπομπές, κορναρίσματα, παντού τα εθνικά χρώματα της Γερμανίας -μαύρο, κόκκινο, κίτρινο- στα παράθυρα, στα αυτοκίνητα στους δρόμους. «Ήταν ένα σπουδαίο παιγνίδι, μια σημαντική νίκη, είμαι ακόμη πολύ συγκινημένη», δήλωσε η καγκελάριος Μέρκελ που παρακολούθησε τον αγώνα με το Βρετανό πρωθυπουργό Κάμερον στο Τορόντο του Καναδά, όπου έλαβε χώρα η σύνοδος κορυφής του G20. Πανηγυρισμοί και στο Αφγανιστάν, στα γερμανικά στρατόπεδα.

«Εκδίκηση για του Γουέμπλεϊ»

Απογοήτευση στην ΑγγλίαΑπογοήτευση στην ΑγγλίαΈνας γερμανικός θρίαμβος ή όταν η ιστορία εκδικείται, θα μπορούσε να είναι ο τιτλος. Το τραύμα του 1966 επουλώθηκε. «Εκδίκηση για του Γουέμπλεϊ» και «Ευχαριστούμε παλικάρια-Ήταν απίστευτο», γράφει η Bild. «Η Γερμανία διέσυρε την Αγγλία» ήταν ο πρώτος τίτλος του Der Spiegel, «Η Γερμανία νίκησε την Αγγλία με τύχη και επιδεξιότητα» παρατηρεί η Die Welt. Πολλές εφημερίδες αναφέρονται στο γκολ που σημείωσαν οι Άγγλοι και το οποίο δεν μέτρησε, καθώς ο διαιτητής δεν είδε ότι η μπάλα είχε περάσει τη γραμμή του τέρματος.

Η δικαιοσύνη αποκαταστάθηκε και η Γερμανία πανηγυρίζει μια πανάξια νίκη επί του αιώνιου αντίπαλου της στη μάχη της Νότιας Αφρικής. Μένει μόνο να δούμε εάν θα δικαιωθεί και η Γερμανίδα υπουργός Οικογενειακών υποθέσεων Κριστίνε Σρέντερ που σε συνέντευξή της υποστήριξε ότι όταν νικά η Γερμανία στο Μουντιάλ αυξάνεται το ποσοστό το γεννήσεων.

Για την ιστορία: Δύο γκολ πέτυχε ο Τόμας Μίλερ (67', 70') και από ένα οι Μίροσλαβ Κλόζε (20') και Λούκας Ποντόλσκι (32'), ενώ για τους Άγγλους μείωσε ο Μάθιου Άπσον (37').

Σταμάτης Ασημένιος

Υπεύθυνος Σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης/dw

Tuesday, June 22, 2010


Επισκόπηση τύπου | 21.06.2010

Η Ελλάδα μια δεύτερη Αργεντινή;

Επιλογή ή αναγκαιότητα η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους; Υπό ποιούς όρους θα στηρίξουν οι Βρετανοί τις περικοπές; Τί γίνεται με το ΠΚΚ; Γιατί είναι τόσο κακομαθημένη η Εθνική Γαλλίας; Απαντήσεις στο σημερινό τύπο.

"Ελλάδα, μια δεύτερη Αργεντινή;", επιγράφεται σημερινό άρθρο στους γερμανικούςFinancial Times με την υπογραφή του Χοσέ Μπαριονουέβο, ο οποίος το 2005 ως οικονομικός σύμβουλος της Barclays Capital διαχειρίστηκε την αναδιάρθρωση του χρέους της Αργεντινής. Ο ειδικός επισημαίνει ότι η Ελλάδα μπορεί να αποφύγει τη χρεοκοπία υπό δυο προϋποθέσεις: Θα πρέπει να γίνει αναδιάρθρωση του χρέους και να της παρασχεθεί άμεση οικονομική βοήθεια.

"Η αναδιάρθρωση δεν είναι επιλογή, αλλά η αναπόφευκτη συνέπεια λανθασμένων δημοσιονομικών αποφάσεων κατά το παρελθόν"Ο κ. Μπαριονουέβο υποστηρίζει ότι τα προγράμματα στήριξης της ΕΕ και του ΔΝΤ δεν θα βάλουν τέλος στην ελληνική κρίση, καθώς προσφέρουν μόνον περιορισμένα μέσα για να πληρωθούν ληξιπρόθεσμα χρέη. "Η υπέρβαση της δημοσιονομικής κρίσης στην Ελλάδα είναι δύσκολη υπόθεση, επειδή ορισμένοι υπεύθυνοι θεωρούν την αναδιάρθρωση πολιτική απόφαση, νομίζοντας ότι έχουν την πολυτέλεια να επιλέξουν. Ωστόσο αυτό είναι αυταπάτη. Η αναδιάρθρωση δεν είναι επιλογή, αλλά η αναπόφευκτη συνέπεια λανθασμένων δημοσιονομικών αποφάσεων κατά το παρελθόν. Το ερώτημα που τίθεται για την Ελλάδα δεν είναι λοιπόν εάν θα γίνει, αλλά εάν θα υπάρξει συντεταγμένη αναδιάρθρωση. Η οικονομία καταρρέει υπό το βάρος των χρεών και της έλλειψης δανείων. Θα πρέπει οι συνθήκες εξυπηρέτησης του χρέους να βελτιωθούν προκειμένου να αναζωογονηθούν οι επενδύσεις και η ανάπτυξη".

Για τα μέτρα της κυβέρνησης Κάμερον

Στα μέτρα περικοπών της βρετανικής κυβέρνησης αναφέρεται σήμερα η βρετανικήIndependent:

Έτοιμοι για θυσίες οι Βρετανοί;Έτοιμοι για θυσίες οι Βρετανοί;"Εάν ο υπουργός Οικονομικών Όζμπορν θέλει όλη η χώρα να στηρίξει τις προσπάθειές του για άμεση μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, θα πρέπει να φροντίσει ώστε να προστατευθούν τα χαμηλά εισοδήματα από τις συνέπειες των περικοπών. Οι πολίτες είναι έτοιμοι για θυσίες. Αντιλαμβάνονται ότι εάν δεν υπάρξουν δραστικές περικοπές, διακυβεύεται η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας. Την ίδια ώρα όμως επιθυμούν μια δίκαιη κατανομή των βαρών. Γιατί εάν τα μέτρα αυτά οδηγήσουν στην επιστροφή του κοινωνικού διχασμού της δεκαετίας του ΄80, τότε πολλοί θα έλεγαν αναμφίβολα ότι το τίμημα είναι πάρα πολύ υψηλό."

Για τις νέες συγκρούσεις στην Τουρκία

Τις νέες πολύνεκρες συγκρούσεις μεταξύ του τουρκικού στρατού και μαχητών του ΠΚΚ σχολιάζει σήμερα η γερμανική Süddeutsche Zeitung του Μονάχου:

"Κάποτε η Τουρκία θα πρέπει να μιλήσει και με εκείνους, τους οποίους αποκαλεί τρομοκράτες""Όταν τον περασμένο χρόνο ο Ταγίπ Ερντογάν υποσχόταν μετά την επανεκλογή του περισσότερα δικαιώματα στους Κούρδους, οι ελπίδες ήταν μεγάλες. Η αντιπολίτευση αποδίδει τώρα το νέο κύμα βίας στην πρωτοβουλία αυτή του Τούρκου πρωθυπουργού και ζητά περισσότερες βόμβες εναντίον του ΠΚΚ και επίδειξη μεγαλύτερης αποφασιστικότητας έναντι των οπαδών του. Ακριβώς το αντίθετο όμως θα ήταν το σωστό: το ειρηνευτικό σχέδιο ήταν λίγο. Κάποτε η Τουρκία θα πρέπει να μιλήσει και με εκείνους, τους οποίους αποκαλεί τρομοκράτες".

Για το χάος στην Εθνική Γαλλίας

Στη xαοτική κατάσταση που επικρατεί στην Εθνική Γαλλίας μετά την αποπομπή του Νικολά Ανελκά αναφέρεται η γαλλική La Croix:

Χάος στην Εθνική ΓαλλίαςΧάος στην Εθνική Γαλλίας"Μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο οι εξελίξεις ήταν τόσο ραγδαίες που ακόμη και οι πιο φιλειρηνικοί οπαδοί θα μπορούσαν, αηδιασμένοι, να γυρίσουν την πλάτη τους στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Ίσως να έχουν δίκιο οι επικριτές του βλέποντας τις υψηλότατες απολαβές των ποδοσφαιριστών, την αλαζονεία, την εγωπάθεια κακομαθημένων παιδιών που έγιναν σταρ της δημοσιότητας, τις υπερβολές των μέσων ενημέρωσης και την παραπλανητική εικόνα μιας ασπρόμαυρης Γαλλίας, που στο μεταξύ δεν είναι τόσο ενωμένη όσο πιστεύεται. Το ποδόσφαιρο πρέπει επιτέλους να μπει και πάλι στη σωστή του θέση. Είναι ένα παιχνίδι, ένα άθλημα, στο οποίο κερδίζεις ή χάνεις και αυτό ανάλογα με την αξία σου".

Κώστας Συμεωνίδης

Υπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου

dw

ο υπολογιστής -η ζωή μου

Επιστήμη | 22.06.2010

Ο υπολογιστής – η ζωή μου

100 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη γέννηση του Κόνραντ Τσούζε, του εφευρέτη του πρώτου λειτουργικού υπολογιστή

Το 1941, με τη βοήθεια μερικών φίλων και με χρήση παλαιών ανταλλακτικών, κατασκεύασε τον υπολογιστή Z3 μέσα στο σαλόνι του πατρικού του. Προηγήθηκε η κατασκευή, το 1937, της πρώτης υπολογιστικής του μηχανής όντας κουρασμένος από την εκτέλεση πολλών αριθμητικών υπολογισμών, όπως θα πει ο ίδιος σε συνέντευξή του το 1992:

"Σπούδασα πολιτικός μηχανικός που σημαίνει ότι είσαι συχνά αντιμέτωπος με στατικούς υπολογισμούς, οι οποίοι απαιτούν χρόνο και κόπο. Αναζητούσα τρόπους αυτοματοποίησης αυτών των υπολογισμών. Σκεφτόμουν συνεχώς πώς μπορεί να γίνει αυτό, πώς μπορούν για παράδειγμα να φτιαχτούν καλύτερα πίνακες δεδομένων. Τελικά κατέληξα σε ένα σχέδιο και εντέλει σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε υπολογιστή".

Από τον Ζ1 στον Ζ3

Ο Κόνραντ Τσούζε κρατάει ένα γνήσιο ανταλλακτικό του Z1Ο Κόνραντ Τσούζε κρατάει ένα γνήσιο ανταλλακτικό του Z1Ο Ζ1 ή Τσούζε 1 που κατασκεύασε το 1937 ήταν απλώς ένα πειραματικό μοντέλο που παρουσίαζε ακόμη πολλά λάθη. Ακολούθησε ο Ζ2 ενώ το 1941 ήταν η σειρά του θρυλικού Ζ3, του πρώτου λειτουργικού υπολογιστή στον κόσμο. Ο υπολογιστής αποτελούνται από 600 τηλεφωνικά ρελέ και είχε τη μορφή ντουλάπας. Ο Ζ3 εκτίθεται σήμερα στο Γερμανικό Μουσείο του Μονάχου, όπως εξηγεί ο υπεύθυνος του μουσείου Χάιντς Μόλτερ:

"Ο κόσμος στέκεται μπροστά στο μηχάνημα και δεν καταλαβαίνει τι είναι αυτό που βλέπει. Την περασμένη εβδομάδα για παράδειγμα κάποιος με ρώτησε, εάν θα μπορούσε να συνδέσει κανείς τον Ζ3 στο ίντερνετ! Η απάντησή μου ήταν: εάν έχετε στη διάθεσή σας 28 χιλιάδες χρόνια για την εκκίνηση του υπολογιστή, τότε ναι! "

Από την hardware στην software

Ο Τσούζε δεν επινόησε μόνον αυτό που σήμερα ονομάζουμε hardware. Για να δουλέψουν οι υπολογιστές χρειάζονταν και ένα πρόγραμμα, δηλαδή software, το οποίο ονόμασε Rechenkalkül. Έτσι ο Γερμανός μηχανικός θα μείνει στην ιστορία όχι μόνον ως οραματιστής αλλά και ως πρώτος προγραμματιστής:

"Μου ήταν σαφές τότε ότι εισέρχομαι σε έναν νέο κόσμο και πίστευα ότι το σκάκι προσφέρει ένα ιδιαίτερα πρόσφορο έδαφος για τη δημιουργία αυτού που σήμερα ονομάζουμε αλγοριθμική γλώσσα, η οποία θα μπορεί να διατυπώνει προβλήματα του σκάκι. Το 1938 σε παρέα φίλων είχα πει ότι σε 50 χρόνια ο παγκόσμιος πρωταθλητής του σκάκι θα χάνει από έναν υπολογιστή. Δυστυχώς δεν επαληθεύτηκα ακριβώς, αλλά η τάση υπάρχει".

Από τους υπολογιστές... στη ζωγραφική

Το 1961 κατασκεύασε τον Ζ23Το 1961 κατασκεύασε τον Ζ23Μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι υπολογιστές δεν ήταν στις άμεσες προτεραιότητες της Γερμανίας. Ο Ζ4, το οποίο ο Τσούζε κατασκεύασε το 1944, πουλήθηκε μόλις 6 χρόνια αργότερα στη Ζυρίχη. Στο μεταξύ είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος που έδωσε την ευκαιρία στους ανταγωνιστές, και κυρίως στην ΙΒΜ, να πάρουν σημαντικό προβάδισμα. Το 1964 η εταιρία που είχε ιδρύσει ο Γερμανός εφευρέτης 24 χρόνια πριν, κήρυξε πτώχευση. Αυτό που τον ενόχλησε περισσότερο όμως ήταν το γεγονός ότι δεν του αναγνωρίστηκαν τα πνευματικά δικαιώματα στην εφεύρεσή του, καθώς ο ίδιος πίστευε ότι είναι ο εφευρέτης του υπολογιστή:

"Ήταν μια μεγάλη απογοήτευση. Το ότι η απόφαση αυτή ήταν λάθος το έβλεπε και ένας τυφλός. Τότε ήταν πολύ εύκολο να τρενάρεις ορισμένες διαδικασίες και ήταν φυσικό 26 χρόνια μετά οι ελεγκτές να μην μπορούν να καταλάβουν πώς ήταν τα πράγματα το 1941. Η αρμόδια υπηρεσία ήταν σε δύσκολη θέση".

Μετά την πτώχευση της εταιρίας του ο μεγάλος εφευρέτης αφοσιώθηκε στη ζωγραφική, ωστόσο ακόμη και εκεί τον ακολουθούσε το μεγάλο του πάθος: ζωγράφιζε πορτρέτα μεγάλων προσωπικοτήτων του χώρου. Μεταξύ αυτών και ο Μπιλ Γκέιτς. Το 1995, λίγους μήνες πριν το θάνατό του, ο Κόνραντ Τσούζε χάρισε το πορτρέτο στον ιδρυτή της Microsoft. Σήμερα έχει πάρει τη θέση του στο γραφείο του Μπιλ Γκέιτς, στα κεντρεικά της Microsoft, στο Σιάτλε.

Michael Engel / Κώστας Συμεωνίδης

Υπεύθ. σύνταξης: Βιβή Παπαναγιώτου

dw

Friday, June 18, 2010

Πολιτισμός | 18.06.2010

Μια ποιητική φωνή διαμαρτυρίας στην Αθήνα

Στο πρόσφατο 11ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης στο Βερολίνο η νεοελληνική ποίηση έλαμψε. Ταυτόχρονα η γερμανική κριτική ανακάλυψε μια τραχιά φωνή κοινωνικής διαμαρτυρίας, τον Jazra Khaleed, έναν Έλληνα με τσετσενικές ρίζες.

Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα. Αλλά δυστυχώς αυτό έχει πάθει η ποίηση, της έχει βγει το όνομα και για τους πολλούς είναι μια τέχνη μελιστάλακτη, αναιμική, σολιψιστική. Και όμως η ποίηση μπορεί να είναι και κάτι άλλο, μια τέχνη πυρέσσουσα, αιματώδης, ανατρεπτική. Ακόμα και η νεοελληνική ποίηση. Αυτό πιστεύει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Hans-Peter Kunisch που πριν από λίγες μέρες έγραψε το κύριο άρθρο στη λογοτεχνική σελίδα της Süddeutsche Zeitung του Μονάχου με τίτλο: «Οι Έλληνες κάνουν την έκπληξη στο Φεστιβάλ Ποίησης στο Βερολίνο.» Ναι, στο 11 Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης με θέμα αυτή τη χρονιά τη Μεσόγειο μια ελληνική τετράδα εξέπληξε.

Αρθούρος Ρεμπώ (1854-1891)Αρθούρος Ρεμπώ (1854-1891)Πυρετός, χάος, ενέργεια

Γράφει ο Kunisch: «Απόψε ανακαλύψαμε ένα καινούργιο λογοτεχνικό τοπίο. Παρά το ότι οι τέσσερις Έλληνες ποιητές που εμφανίστηκαν ήταν εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους. Το πιο αιφνιδιαστικό ήταν πως τα ποιήματα αυτά προέρχονται από ένα έθνος με παλιό πολιτισμό, ένα έθνος που τα πολλά προβλήματά του τους τελευταίους μήνες το έκαναν περίγελο του κόσμου». Ο αρθρογράφος εγκωμιάζει το διακριτικό αίτημα μιας ήπιας επανάστασης που αναδίδεται από τους στίχους της Δήμητρας Κωτούλα, εκθειάζει τις αναπάντεχες, τολμηρές εικόνες στην ποίηση του Γιάννη Στίγκα, τιμά τον ελεγειακό τόνο στη μπαλάντα του Τίτου Πατρίκιου «Το σπίτι», αλλά η ανακάλυψή του είναι ο τέταρτος, ο νεαρός Jazra Khaleed, γεννημένος στο Γκρόσνι από Έλληνα πατέρα και Τσετσένα μάνα και μεγαλωμένος στην Αθήνα. Να πώς δίνει το στίγμα αυτού του ποιητή ο κριτικός της γερμανικής εφημερίδας: «Οι λέξεις του πετιούνται από τη σκηνή στο ακροατήριο σαν βλήματα. Αυτός ο λεπτοκαμωμένος νεαρός σου δίνει την εντύπωση μερικές στιγμές ότι μπορεί να γίνει επικίνδυνος, διαθέτει εκείνη τη χαώδη ενέργεια που είδαμε στις ταραχές στους δρόμους της Αθήνας. Είναι η φωνή των μεταναστών και των ταραχοποιών που διαμαρτύρονται για την πολυκαιρισμένη και νωθρή κάστα εξουσίας στην Ελλάδα. Και ξέρει να γράφει.»

Οι λέξεις μου είναι άστεγες

Ζαν Ζενέ (1910-1986)Ζαν Ζενέ (1910-1986)Να δούμε κι εμείς τι γράφει ο Jazra Khaleed, αυτός ο υπηρέτης μιας τέχνης πυρέσσουσας, αιματώδους, ανατρεπτικής. Το ποίημα έχει τον γερμανικό τίτλο Wörterπου σημαίνει Λέξεις:

Δεν έχω πατρίδα
Κατοικώ μέσα στις λέξεις
Μαυροφορεμένες
Αιχμάλωτες
Mustapha Khayati, με ακούς;
Στη γλώσσα εδρεύει η εξουσία

Μέσα της περιπολεί η αστυνομία
Δεν χρειαζόμαστε άλλους ποιητικούς κύκλους
Δεν χρειαζόμαστε άλλους σεφέρηδες
Στη γειτονιά μου θυσιάζουν τους παρθένους ποιητές
Ράπερς με σκονισμένα μάτια και φαρδιά παντελόνια
Σπρώχνουν ρίμες σε πιτσιρίκια που σνιφάρουν λέξεις
Να πέφτεις και να ξανασηκώνεσαι: η τέχνη του ποιητή
Jean Genet, με ακούς;
Οι λέξεις μου είναι άστεγες
Κοιμούνται στα παγκάκια της Κλαυθμώνος
Σκεπασμένες με χαρτόκουτα από το Ikea
Οι λέξεις μου δεν μιλάνε στις ειδήσεις
Κάνουν πεζοδρόμιο κάθε βράδυ
Οι λέξεις μου είναι προλετάρισσες, σκλάβες όπως εγώ
Δουλεύουνε στα φασονάδικα, μέρα-νύχτα
Δεν θέλω άλλα μοιρολόγια
Δεν θέλω άλλα ρήματα που ν' ανήκουν στον άμαχο πληθυσμό
Χρειάζομαι μια καινούργια γλώσσα, όχι νταβατζιλίκια
Περιμένω μια επανάσταση να με εφεύρει
Ποθώ την γλώσσα του ταξικού ανταγωνισμού
Μια γλώσσα που έχει γευτεί την εξέγερση
Θα την κατασκευάσω!
Αχ, τι αλαζονεία
Εντάξει, φεύγω
Μα κοίτα, στο πρόσωπό μου χαράζει η αυγή μιας νέας ποίησης
Καμιά λέξη δε θα μείνει αιχμάλωτη πίσω
Αναζητώ ένα πέρασμα

Οι στίχοι του Jazra Khaleed έχουν στο πρώτο άκουσμα μια τραχιά τονικότητα. Και την ίδια στιγμή ακούς λίγο πιο πίσω μια άγρια, ανυπότακτη ευαισθησία με απόηχους Rimbaud και Genet.

Σπύρος Μοσκόβου

Υπεύθ. σύνταξης: Βιβή Παπαναγιώτου

dw