Το νέο μας blog είναι http://havdata.blogspot.com/ ****** [επιλογές από την ειδησεογραφία του διαδικτύου, σχόλια, νέα τοπικού ενδιαφέροντος, ¨κι¨ ό,τι άλλο τύχει]. [A selection of news, comments, and topics of interest]. [ Ελα να ζήσεις την ζωή σου έξω κάμποσες δεκαετίες νεοέλληνα για να καταλάβεις την προνομιακή της Ελλάδας ύπαρξη, στον χώρο στον χρόνο στο κλίμα στη θάλασσα στο αρχιπέλαγος και στην ζωή]. λορνιόν

Monday, June 30, 2014

Pakistan: BBC meets Hafiz Saeed, $10m wanted man

Pakistan: BBC meets Hafiz Saeed, $10m wanted man

30 June 2014 Last updated at 05:51 BST
The head of a Pakistani charity group whom India and the US accuse of masterminding the 2008 terror attacks on Mumbai, has dismissed new American sanctions on his organisation.
In an interview with the BBC, Hafiz Saeed said the US was only targeting Jamaat-ud Dawa to win India's help in Afghanistan.
The US says the self-declared charity is a front for militant group Lashkar-e Toiba and has offered a $10m (£5.87m) reward for the arrest of Mr Saeed.
The Mumbai attack by Pakistani gunmen left 166 people dead.
The BBC's Andrew North went to meet Hafiz Saeed.   bbc

Ankara discovers the Kurdish reality

BILATERAL RELATIONS

Ankara discovers the Kurdish reality

For a long time Turkey's policy has been to resist the Kurdish aspiration for autonomy in their own country and neighboring Iraq. But Ankara's policy towards the Kurds has changed.
Kurdish politicians from northern Iraq were courted as state guests last week as they held talks in the Turkish capital. At the same time, the Turkish parliament in Ankara discussed a bill which would elevate negotiations between the Turkish state and the head of the Kurdish separatists, Abdullah Ocalan, to a legal level. Domestic political considerations and foreign policy developments have radically changed Turkey's policies toward the Kurds in recent years.
Prime Minister Recep Tayyip Erdogan broke a taboo in 2005, becoming the first Turkish prime minister to openly speak about the “Kurdish problem” – up until then the official state doctrine was that there was a "terrorist problem," because of the uprising of Ocalan's Kurdistan Workers' Party.
Erdogan looks to Turkish votes
Erdogan's government has been negotiating with imprisoned PKK leader Ocalan for a peaceful settlement to the Kurdish conflict for the past year and a half. The conflict has claimed the lives of more than 40,000 people since 1984.
For Erdogan it's not only about a chance to enter the history books - ending the bloodshed would secure him votes from both Turks and Kurds. It is no coincidence the legislative discussion regarding the Kurdish question comes in the lead-up to the presidential election in August, when Erdogan is likely to stand as a candidate.
Erdogan is seeking a peaceful end to the conflict with PKK rebels
However, Erdogan must proceed with caution. He does not want to give Turkish nationalists the chance to criticize him for selling out the motherland by granting the Kurds certain rights like using their language in media and education. For the Kurds on the other hand, the peace process is progressing too slowly.
Northern Iraqi Kurds an important partner
In relation to the Kurds in neighboring northern Iraq, Turkey has shifted under Erdogan as well. The autonomous Kurdish region in Iraq is now a major partner of Ankara. The Kurdish zone has blossomed into one of the main buyers of Turkish exports worldwide: last year Iraq bought Turkish goods worth $11.9 billion (8.7 billion euros), with the lion's share going to the Kurdish region. Only Germany, with $13.5 billion imported more goods from Turkey.
Ankara is also hopeful of stable oil imports from the Iraqi-Kurdish region, as well as revenue as a transfer country for Kurdish oil on its way to the world market. Several days ago a million barrels of crude oil were transported from northern Iraq, which had been sent via the pipeline to Turkey and pumped into a tanker.
"Before a nightmare, now reality"
In the face of these developments, Ankara's fears have eased at the idea of an independent Kurdish state in northern Iraq. Earlier Kurdistan was a nightmare for Turkey, now it is reality, wrote journalist Hasan Cemal in an article for the news portal "T24." Huseyin Celik, a spokesperson for Erdogan's AKP party, said in an interview with the northern Iraqi media service "Rudaw" that the Kurdish in the north of Iraq have a right to self-rule.
"Kurdistan" - Kurdish settlement areas in Turkey, Iraq, Iran and Syria
Officially, Ankara insists its aim is to preserve the territorial integrity of Iraq despite the conflicts between Shiites, Sunnis and Kurds. But Turkey's position is changing more and more, with the various ethnic groups in Iraq demonstrating that they do not want to live together ever more strongly, Veysel Ayhan, director of the Ankara think-tank IMPR told DW. Ayhan is convinced that there will soon be "changes in the law" in Iraq.
Northern Iraqi Kurds important for PKK talks
Sahin Alpay, a political scientist at Istanbul's Bahcesehir University, points to another reason why the Kurds of northern Iraq are so important for the Erdogan government. „Kurdistan is an important backer of the peace process,” between Ankara and PKK leader Ocalan, Alpay told Deutsche Welle.
Finally, Ocalan's PKK has its headquarters in the Kandil Mountains in northern Iraq. Both sides need the other, emphazised Alpay – “the [Iraqi] Kurds know that they need the backing of Turkey before being able to declare independence.”dw.

Sunday, June 29, 2014

«Εξαιρετικά επιτυχημένη» η ελληνική προεδρία στην ΕΕ

«Εξαιρετικά επιτυχημένη» η ελληνική προεδρία στην ΕΕ
28/06/2014
Συγχαρητήρια από τους Ευρωπαίους έλαβε ο Αντώνης Σαμαράς για την –όπως χαρακτηρίστηκε- εξαιρετικά επιτυχημένη ελληνική προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Την ικανοποίησή τους για την πορεία της ελληνικής προεδρίας εξέφρασε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν βαν Ρόμπεϊ και της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα έκανε σπουδαία δουλειά, παρά τις αντίξοες συνθήκες που επικρατούν στη χώρα και την Ευρώπη.
Κατά την παρέμβασή του, ο Έλληνας πρωθυπουργός αναφέρθηκε στα βασικά επιτεύγματα της Προεδρίας, με άξονα τις προτεραιότητες που είχαν τεθεί και αφορούσαν την εμβάθυνση της ΟΝΕ, την ανάπτυξη και την απασχόληση, τη μετανάστευση και τις θαλάσσιες πολιτικές, που αποτελούσαν οριζόντια προτεραιότητα.
Ο κ. Σαμαράς τόνισε ότι κατά τη διάρκεια της ελληνικής Προεδρία ολοκληρώθηκαν 67 νομοθετικά κείμενα, πετυχαίνοντας πολιτική συναίνεση, σε επίπεδο Συμβουλίου, σε 15 νομοθετικά κείμενα, μεταξύ των οποίων αυτό για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και για τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας.
Για την αντιμετώπιση των δομικών ελλειμμάτων του ευρώ υπογράμμισε ότι η υιοθέτηση του Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης (SRM), σε συνδυασμό με τη Διακυβερνητική Συμφωνία για το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης (SRF), αποτελούν ένα σημαντικό βήμα προς την ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης.
Σύμφωνα με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, ολοκληρώθηκε ένας σημαντικός αριθμός χρηματοπιστωτικών φακέλων, που αποσκοπούν στην ενίσχυση της ασφάλειας και διαφάνειας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και της υπευθυνότητας των εμπλεκομένων σε αυτό.
Σε ό,τι αφορά την απασχόληση και την ανάπτυξη, ο κ. Σαμαράς αναφέρθηκε στην ομόφωνη έγκριση του νομοθετικού πακέτου ιδίων πόρων που διασφαλίζει την έγκαιρη και σταθερή χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών πολιτικών, στο πλαίσιο του Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου και στη συμφωνία για τη χρηματοδότηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας και Αλιείας, που διασφαλίζει την απρόσκοπτη χρηματοδότηση της νέας Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής της Ένωσης.
Επιπλέον, μίλησε για την υιοθέτηση νομοθετικών πράξεων στο πλαίσιο της ολοκλήρωσης της Πρώτης και Δεύτερης Πράξης της Ενιαίας Αγοράς. Όπως σημείωσε, αυτή η εξέλιξη, συμβάλλει περαιτέρω στην υλοποίηση των στόχων, με έμφαση στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας με την παροχή διευκολύνσεων αλλά και προστασίας στους πολίτες και τις επιχειρήσεις.
Επίσης, ο Έλληνας πρωθυπουργός επισήμανε τη συμφωνία που επιτεύχθηκε για τη συμμετοχή της Ε.Ε. στην αύξηση του κεφαλαίου του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επενδύσεων, βελτιώνοντας έτσι την ικανότητά του να αυξήσει τη χρηματοδότηση της οικονομίας, με έμφαση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Ακόμη, ολοκληρώθηκαν σημαντικοί φάκελοι σε θέματα επενδύσεων, όπως το πακέτο επενδύσεων στην καινοτομία, που εισάγει μία νέα γενιά συμπράξεων δημοσίου και ιδιωτικού τομέα για τη διευκόλυνση έργων καινοτομίας.
Για τον χώρο της διαχείρισης των συνόρων και της μετανάστευσης, που αποτελεί μεγάλη πρόκληση όχι μόνο για τον νότο αλλά για ολόκληρη την ΕΕ, τόνισε ότι κατά την ελληνική προεδρία αναθεωρήθηκε ο κατάλογος των τρίτων χωρών, περιλαμβανομένης της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης.
Όπως υπογράμμισε, σημαντικό και δύσκολο επίτευγμα υπήρξε, επίσης, η υιοθέτηση της Οδηγίας για τις συνθήκες εισδοχής και παραμονής των υπηκόων τρίτων χωρών στο πλαίσιο της ενδοεπιχειρησιακής μετακίνησης και του Κανονισμού FRONTEX.
Επιπλέον, στόχος της οριζόντιας θεματικής της ελληνικής Προεδρίας, είπε ο κ. Σαμαράς, ήταν ο επαναπροσδιορισμός και η επανεκκίνηση των θαλασσίων πολιτικών της ΕΕ, σε όλες τις πτυχές τους, περιλαμβανομένης της ασφάλειας, της ανάπτυξης και της ενέργειας.
Βασικό στοιχείο είναι η Ευρωπαϊκή Στρατηγική Θαλάσσιας Ασφάλειας, που υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων την Τρίτη και χαιρετίστηκε σήμερα. «Είναι η πρώτη φορά που η ΕΕ αναπτύσσει μία τέτοια ολιστική διατομεακή στρατηγική, που θα έχει ως αποτέλεσμα την καλύτερη προστασία και προώθηση των οικονομικών συμφερόντων και των συμφερόντων ασφάλειας της ΕΕ και των κρατών- μελών της στην θάλασσα» σημείωσε.
Επίσης, επιτεύχθηκε συμφωνία για την Οδηγία σχετικά με τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό, με ουσιαστικές και θετικές επιπτώσεις για τον τουρισμό και το περιβάλλον, ενώ υιοθετήθηκε και ο Κανονισμός για τη χρηματοδότηση των δράσεων της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Θαλάσσιας Ασφάλειας (EMSA) για τα έτη 2014-2020, διασφαλίζοντας έτσι την αναγκαία χρηματοδότηση για τη συνεχή βελτίωση της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος.
Σχετικά με χρηματοδότηση ευρωπαϊκών κομμάτω, σε θεσμικό επίπεδο, ο Έλληνας πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην υιοθέτηση του Κανονισμού για το καθεστώς και τη χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων και ιδρυμάτων, που συνιστά ποιοτική αναβάθμιση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας μέσω της ανάδειξης πραγματικά υπερεθνικών ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων.
Καταλήγοντας ο Πρωθυπουργός τόνισε ότι ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στη διεύρυνση (έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τη Σερβία, άνοιγμα πέντε κεφαλαίων με το Μαυροβούνιο, απόδοση καθεστώτος υποψήφιας χώρας στην Αλβανία), ανανεώνοντας έτσι το ενδιαφέρον της Ένωσης για αυτήν τη σημαντική πολιτική, ενώ επιβεβαιώνει τη δέσμευση αυτών των χωρών για την εκπλήρωση των ενταξιακών κριτηρίων.

Tuesday, June 17, 2014

Ειδηση!

Λόγο ασθένειας του blogger (αρθρογράφου) Γ. Μοσχονά, οι σελίδες του Λορνιόν αργούν προσωρινά.

Saturday, June 14, 2014

Αλέξης Παπαχελάς ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ Βορά στα θηρία του λαϊκισμού ΠΟΛΙΤΙΚΗ 11.06.2014 : 12:26 ΕΤΙΚΕΤΕΣ:ΣΧΟΛΙΟ Εχουμε μπλέξει σε ένα φαύλο κύκλο και δεν ξέρω πώς και αν θα βγούμε απ’ αυτόν. Γκρινιάζουμε νυχθημερόν για την ποιότητα αυτών που μας κυβερνούν και μας εκπροσωπούν και μετά στέλνουμε, με το χεράκι μας, στο Ευρωκοινοβούλιο ό,τι χειρότερο και πιο ελαφρύ έχουμε στείλει ποτέ. Βρίζουμε όλη μέρα τα τηλεοπτικά κανάλια και μετά αποθεώνουμε με την ψήφο μας μόνο ό,τι μας σερβίρουν, τους τηλεμαϊντανούς και τους φωνακλάδες των πρωινάδικων. Είμαστε όλοι εγκλωβισμένοι σε αυτόν τον μεγάλο φαύλο κύκλο: πολιτικοί, δημοσιογράφοι, πολίτες, όλοι. Πρόκειται για ένα «μαύρο κουτί» που παράγει μετριότητες, φαυλότητα και πετάει στα αζήτητα οτιδήποτε πιο σεμνό, επαγγελματικό ή σοβαρό. Κοιτάξτε τι συνέβη τώρα με τον ανασχηματισμό. Κάποιο... φωτεινό πολιτικό μυαλό εισηγήθηκε ότι ο κυβερνητικός θίασος έπρεπε εν μέρει να αποτελεί μπουλούκι, που θα μπορούσε εύκολα να συμμετάσχει σε επαρχιακή επιθεώρηση. Και δεν μπορείς να πεις και τίποτα γιατί η απάντηση είναι αφοπλιστική: «Με αυτή την κοινοβουλευτική ομάδα που έχουμε δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα καλύτερο. Οταν κάποιος σου δίνει ντομάτα και αγγούρια φτιάχνεις χωριάτικη και δεν μπορείς να φτιάξεις ομελέτα με μπέικον, όσο και αν προσπαθείς». Μιλώντας περί αυγών, όμως, δεν είναι ανατριχιαστικό το πως στέλνουμε μονίμως στα αζήτητα όποιον πολιτικό τολμήσει να σπάσει αυγά; Ο Γιαννίτσης, η Γιαννάκου, η Διαμαντοπούλου, ο Αδωνις και πολλοί άλλοι αποτελούν κομμάτι μιας ένδοξης παράδοσης που συνεχίζεται ακόμη και σήμερα. Το εκπληκτικό είναι πως αφού τους εξοντώσαμε πολιτικά αρχίσαμε να τους εξυμνούμε. Ακούς τώρα διάφορους να μουρμουρίζουν «εκείνος ο Στουρνάρας ήταν τελικά πολύ καλός, κρίμα ρε παιδί μου που έφυγε». Είναι οι ίδιοι που πριν από ένα μήνα έλεγαν τα ακριβώς αντίθετα. Προχθές άκουσα κάποιον κορυφαίο οπαδό του τηλελαϊκισμού να πλέκει το εγκώμιο του Γιαννίτση και να διηγείται πως τον «έφαγε το σύστημα» όταν προσπάθησε να κάνει την τομή στο ασφαλιστικό. Νόμιζα ότι κάτι είχα πάθει προς στιγμήν, γιατί όλοι θυμόμαστε ποιοι κατεδάφισαν τον Γιαννίτση και την έντιμη προσπάθειά του... Αναρωτιέμαι αν είμαστε απελπιστικά λίγοι όσοι σκεφτόμαστε με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Ενας καλός φίλος έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το μόνο που μπορεί να εύχεται κανείς κατά την τρέχουσα ιστορική περίοδο είναι «κάποιος να κρατάει τα μπόσικα, να υπάρχει αντίβαρο στον λαϊκισμό για να μη διαλυθεί το σύμπαν». Είναι ένας ρόλος και αυτός, αν και η αστική μας ευπρέπεια δεν μας αφήνει να κυλισθούμε στη λάσπη του ελληνικού δημόσιου διαλόγου. Γι’ αυτό και συχνά αφήνουμε σοβαρούς ανθρώπους, διαφόρων ιδεολογιών και αποχρώσεων, να γίνονται βορά των θηρίων του λαϊκισμού που προστατεύουν τα ομόσταυλα «μαμούνια» και ισοπεδώνουν ό,τι δεν συμβαδίζει με τα δικά τους στερεότυπα. Ο,τι βλέπουμε γύρω μας και μας εξοργίζει έχει εξήγηση και δεν είναι στιγμιαίο προϊόν, χρειάσθηκαν πολλές δεκαετίες για να θεριέψει τόσο πολύ το πεινασμένο κτήνος του λαϊκισμού. Έντυπη

Αλέξης Παπαχελάς ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ

Βορά στα θηρία του λαϊκισμού

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:ΣΧΟΛΙΟ
Εχουμε μπλέξει σε ένα φαύλο κύκλο και δεν ξέρω πώς και αν θα βγούμε απ’ αυτόν. Γκρινιάζουμε νυχθημερόν για την ποιότητα αυτών που μας κυβερνούν και μας εκπροσωπούν και μετά στέλνουμε, με το χεράκι μας, στο Ευρωκοινοβούλιο ό,τι χειρότερο και πιο ελαφρύ έχουμε στείλει ποτέ. Βρίζουμε όλη μέρα τα τηλεοπτικά κανάλια και μετά αποθεώνουμε με την ψήφο μας μόνο ό,τι μας σερβίρουν, τους τηλεμαϊντανούς και τους φωνακλάδες των πρωινάδικων. Είμαστε όλοι εγκλωβισμένοι σε αυτόν τον μεγάλο φαύλο κύκλο: πολιτικοί, δημοσιογράφοι, πολίτες, όλοι. Πρόκειται για ένα «μαύρο κουτί» που παράγει μετριότητες, φαυλότητα και πετάει στα αζήτητα οτιδήποτε πιο σεμνό, επαγγελματικό ή σοβαρό. Κοιτάξτε τι συνέβη τώρα με τον ανασχηματισμό. Κάποιο... φωτεινό πολιτικό μυαλό εισηγήθηκε ότι ο κυβερνητικός θίασος έπρεπε εν μέρει να αποτελεί μπουλούκι, που θα μπορούσε εύκολα να συμμετάσχει σε επαρχιακή επιθεώρηση. Και δεν μπορείς να πεις και τίποτα γιατί η απάντηση είναι αφοπλιστική: «Με αυτή την κοινοβουλευτική ομάδα που έχουμε δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα καλύτερο. Οταν κάποιος σου δίνει ντομάτα και αγγούρια φτιάχνεις χωριάτικη και δεν μπορείς να φτιάξεις ομελέτα με μπέικον, όσο και αν προσπαθείς». Μιλώντας περί αυγών, όμως, δεν είναι ανατριχιαστικό το πως στέλνουμε μονίμως στα αζήτητα όποιον πολιτικό τολμήσει να σπάσει αυγά; Ο Γιαννίτσης, η Γιαννάκου, η Διαμαντοπούλου, ο Αδωνις και πολλοί άλλοι αποτελούν κομμάτι μιας ένδοξης παράδοσης που συνεχίζεται ακόμη και σήμερα. Το εκπληκτικό είναι πως αφού τους εξοντώσαμε πολιτικά αρχίσαμε να τους εξυμνούμε. Ακούς τώρα διάφορους να μουρμουρίζουν «εκείνος ο Στουρνάρας ήταν τελικά πολύ καλός, κρίμα ρε παιδί μου που έφυγε». Είναι οι ίδιοι που πριν από ένα μήνα έλεγαν τα ακριβώς αντίθετα. Προχθές άκουσα κάποιον κορυφαίο οπαδό του τηλελαϊκισμού να πλέκει το εγκώμιο του Γιαννίτση και να διηγείται πως τον «έφαγε το σύστημα» όταν προσπάθησε να κάνει την τομή στο ασφαλιστικό. Νόμιζα ότι κάτι είχα πάθει προς στιγμήν, γιατί όλοι θυμόμαστε ποιοι κατεδάφισαν τον Γιαννίτση και την έντιμη προσπάθειά του...

Αναρωτιέμαι αν είμαστε απελπιστικά λίγοι όσοι σκεφτόμαστε με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Ενας καλός φίλος έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το μόνο που μπορεί να εύχεται κανείς κατά την τρέχουσα ιστορική περίοδο είναι «κάποιος να κρατάει τα μπόσικα, να υπάρχει αντίβαρο στον λαϊκισμό για να μη διαλυθεί το σύμπαν». Είναι ένας ρόλος και αυτός, αν και η αστική μας ευπρέπεια δεν μας αφήνει να κυλισθούμε στη λάσπη του ελληνικού δημόσιου διαλόγου. Γι’ αυτό και συχνά αφήνουμε σοβαρούς ανθρώπους, διαφόρων ιδεολογιών και αποχρώσεων, να γίνονται βορά των θηρίων του λαϊκισμού που προστατεύουν τα ομόσταυλα «μαμούνια» και ισοπεδώνουν ό,τι δεν συμβαδίζει με τα δικά τους στερεότυπα. Ο,τι βλέπουμε γύρω μας και μας εξοργίζει έχει εξήγηση και δεν είναι στιγμιαίο προϊόν, χρειάσθηκαν πολλές δεκαετίες για να θεριέψει τόσο πολύ το πεινασμένο κτήνος του λαϊκισμού.
Έντυπη

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 13:14 WSJ: Πού είναι η συγγνώμη του ΔΝΤ προς την Ελλάδα; ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 

WSJ: Πού είναι η συγγνώμη του ΔΝΤ προς την Ελλάδα;

ΑΠΕ-ΜΠΕ
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
«Την προηγούμενη εβδομάδα η Κριστίν Λαγκάρντ ζήτησε συγγνώμη από την Βρετανία. Τί κρίμα που η επικεφαλής του Δ.Ν.Τ δεν προχώρησε σε παρόμοια αβροφροσύνη προς την Ελλάδα. Καμία ζημιά δεν προκλήθηκε από την χοντροκομμένη προειδοποίηση του Ταμείου προς την βρετανική κυβέρνηση ότι «παίζει με την φωτιά» επειδή εφάρμοζε τη δική της στρατηγική μείωσης του ελλείμματος, αφού εν τέλει αποδείχθηκε πως η Βρετανία εισήλθε σε μία αξιοθαύμαστη ανάκαμψη. Όμως, τα λάθη του Δ.Ν.Τ στην Ελλάδα είχαν πραγματικές επιπτώσεις».
Αυτά σημειώνει μεταξύ άλλων ο Σαίμον Νίξον σε άρθρο του στην εφημερίδα Wall Street Journal και με τίτλο: «Πού είναι η συγγνώμη του Δ.Ν.Τ προς την Ελλάδα;» και συνεχίζει:
«Η άρνηση του Ταμείου να δεχθεί ότι η Ελλάδα θα επετύγχανε πρωτογενές πλεόνασμα εντός του 2013 οδήγησε σε επτάμηνη καθυστέρηση της εκταμίευσης σημαντικών δόσεων του προγράμματος, με επακόλουθο την καθυστέρηση της επιστροφής της χώρας στις αγορές, επιστροφή που πυροδότησε την τόνωση της εμπιστοσύνης. Πράγματι, αν η Αθήνα είχε ενδώσει στις απαιτήσεις του Δ.Ν.Τ για επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα για την κάλυψη του φανταστικού ελλείμματος, τότε είναι σχεδόν βέβαιο πως η χώρα θα ήταν αντιμέτωπη με τον έβδομο διαδοχικά χρόνο ύφεσης, Όπως έχουν τα πράγματα, η Ελλάδα παρουσίασε πλεόνασμα 0,8% του ΑΕΠ για το 2013 και τα πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι το πλεόνασμα τρέχει με ρυθμό 1,5% σε ετήσια βάση.
Ακόμη όμως και αν το Δ.Ν.Τ δεν μπόρεσε να αρθρώσει τη λέξη που αρχίζει από "Σ", η τελευταία έκθεσή του για το ελληνικό πρόγραμμα φέρει σημάδια μετάνοιας. Γίνεται λόγος για "σημαντική πρόοδο προς την εξισορρόπηση της οικονομίας", ενώ αναγνωρίζεται ως "εξαιρετικό επίτευγμα διεθνώς" η μετατροπή της ασθενέστερης κυκλικά προσαρμοσμένης θέσης στην ευρωζώνη σε ισχυρότερη, μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια. Στην έκθεση αναφέρεται ότι "οι δομικές μεταρρυθμίσεις προχωρούν, αν και άνισα", ότι οι κίνδυνοι για την ανάπτυξη ενδέχεται να αυξηθούν το 2014, ενώ εκφράζεται "συγκρατημένη αισιοδοξία" για το μέλλον.
Η αναγνώριση αυτή της προόδου της Ελλάδας είναι δικαιολογημένη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς είναι ειλικρινά αποφασισμένος να μεταμορφώσει την Ελλάδα σε χώρα με σύγχρονη οικονομία. Έχει σημειωθεί πρόοδος στην αποσυναρμολόγηση του πολύπλοκου δικτύου προνομίων, προστασίας, επιδοτήσεων και ασυλίας που χαρακτήριζε το παλαιό πελατειακό πολιτικό σύστημα, παρά την ισχυρή αντίθεση από οργανωμένα συμφέροντα. Τα αποτελέσματα είναι ορατά από την απότομη μείωση σχεδόν όλων των τιμών, από την ενέργεια μέχρι τα κόμιστρα και το βρεφικό γάλα. Οι επιπτώσεις θα γίνονται περσσότερο αισθητές όσο η οικονομία ανακάμπτει, οι συμπεριφορές θα αλλάξουν σταδιακά και νέοι επιχειρηματίες θα επωφεληθούν από τις νέες ευκαιρίες.
Το σημαντικότερο είναι ότι η Ελλάδα επιβίωσε από τον μεγαλύτερο άμεσο κίνδυνο για την ανάκαμψη. Η αποτυχία του ριζοσπαστικού ΣΥΡΙΖΑ να καταγράψει αποφασιστική νίκη στις ευρωεκλογές ενίσχυσε την κυβέρνηση συνασπισμού, αυξάνοντας τις πιθανότητες επιβίωσής της, τουλάχιστον μέχρι την εκλογή νέου Προέδρου το 2015, πιθανότατα και μετά από αυτήν. Το γεγονός αυτό αγοράζει χρόνο για την κυβέρνηση ώστε να επιταχύνει τα φιλόδοξα προγράμματα δομικών μεταρρυθμίσεων και αποκρατικοποιήσεων. Η απόφαση του κ. Σαμαρά να τοποθετήσει ως υπουργό Οικονομικών έναν σεβαστό τεχνοκράτη στέλνει μήνυμα ότι η κυβέρνηση γνωρίζει τις σκληρές αποφάσεις που πρέπει να λάβει χωρίς πολιτικές παρεμβολές.
Ακόμη και έτσι, το Δ.Ν.Τ σωστά επισημαίνει ΄'οτι η μακροπρόθεσμη προοπτική της Ελλάδας εξαρτάται από την υγεία του τραπεζικού τομέα. Το Ταμείο προβληματίζεται αν οι κεφαλαιακές ανάγκες 5,8 δισ. ευρώ των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, όπως προέκυψαν από τα τεστ αντοχής της ΤτΕ, είναι επαρκείς για να επιτρέψουν στο τραπεζικό σύστημα να αντέξει πιθανές ζημιές, δεδομένων των μη αξυπηρετούμενων δανείων που ανέρχονται στο 35% του συνόλου, ή στο ένα τρίτο του ΑΕΠ. Το Δ.Ν.Τ παρουσίασε την δική του ανάλυση, εκτιμώντας τις κεφαλαιακές ανάγκες αυξημένες κατά 6 δισ. ευρώ. Ωστόσο τον σκεπτικισμό του Ταμείου δεν συμμερίζονται οι ξένοι επενδυτές, που έρριξαν 8,5 δισ. στις ελληνικές τράπεζες διευκολύνοντας την έκδοση ομολογιακών δανείων.
Το ποιός έχει δίκιο εξαρτάται από το αν οι τράπεζες διαχειριστούν γρήγορα τον όγκο των μη εξυπηρετούμενων δανείων, αναδιαρθρώνοντας τα δάνεια των βιώσιμων επιχειρήσεων ώστε αυτές να μπορέσουν να επενδύσουν και να αναπτυχθούν και ρευστοποιώντας τις μη βιώσιμες ώστε οι πόροι που θα απελευθερωθούν να επενδυθούν παραγωγικότερα. Μέχρι τώρα, οι τράπεζες δίσταζαν να το κάνουν. Ένας λόγος ήταν η αδυναμία τους να αντέξουν τις ζημιές. Επίσης, οι τράπεζες υποψιάζονταν ότι πολλές από τις αδυναμίες αποπληρωμής ήταν "στρατηγικές". Στο αποκορύφωμα του φόβου για ένα Grexit, πολλά νοικοκυριά και επιχειρήσεις σταμάτησαν να εξυπηρετούν τα δάνειά τους και συσσώρευαν μετρητά. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση απαγόρευσε τους πλειστηριασμούς κατοικιών, ενώ οι δικαστικές προσφυγές κατά επιχειρήσεων θα διαρκούσαν χρόνια. Οι τράπεζες πόνταραν ότι τηρώντας στάση αναμονής θα πετύχαιναν υψηλότερα επιτόκια.
Αυτό είναι και το στοίχημα των επενδυτών σήμερα. Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες έχουν συστήσει τις δικές τους "κακές τράπεζες", με στόχο να επανακτήσουν γρήγορα όσο μεγαλύτερο ποσοστό αξιών από αυτά τα προβληματικά στοιχεία. Μετά την ανακεφαλαιοποίησή τους, διαθέτουν επάρκεια για να διαγράψουν τουλάχιστον το 52% των προβληματικών δανείων, αφού είναι τώρα από τις ισχυρότερες της Ευρώπης. Οι τράπεζες υποστηρίζουν ότι μπορούν να απορροφήσουν πιθανές ζημιές αφού περιμένουν κέρδη ως αποτέλεσμα της μείωσης του κόστους χρηματοδότησης, του ανταγωνισμού και των δραστηριοτήτων τους. Αυτό εξαρτάται από τρεις προϋποθέσεις.
Η πρώτη είναι η κυβέρνηση να τηρήσει τη δέσμευσή της να άρει την απαγόρευση των πλειστηριασμών στο τέλος του έτους και να νομοθετήσει ένα αυστηρότερο πτωχευτικό δίκαιο τον Οκτώβριο. Αυτό θα δώσει στις τράπεζες ισχύ να ωθήσουν οφειλέτες σε χρεοκοπία. Με τη σειρά του αυτό θα δώσει κίνητρο στους δανειολήπτες να αναζητήσουν συμβιβασμούς με τις τράπεζες.
Η δεύτερη είναι ότι οι τράπεζες μπορούν να εκκαθαρίσουν τα χαρτοφυλάκιά τους χωρίς να προκαλέσουν κατασρτοφικές μειώσεις των τιμών των ακινήτων. Οι τράπεζες θεωρούν ότι αυτό μπορεί να γίνει, βασιζόμενες στην κατανόηση της ψυχολογίας των Ελλήνων δανειοληπτών όταν αντιμετωπίζουν την απώλεια της κατοικίας τους. Ο λόγος δανείων προς αξίες παραμένει χαμηλός, παρά την πτώση κατά 30% των τιμών των ακινήτων, γεγονός που δίνει στους δανειολήπτες κίνητρο να αποφεύγουν την κατάσχεση.
Η τρίτη είναι ότι οι καταθέσεις που εξαφανίστηκαν στο εξωτερικό και κάτω από τα σρτώματα είναι διαθέσιμες για την αποπληρωμή των χρεών. Περίπου 90 δισ. ευρώ αποσύρθηκαν μεταξύ 2010 και 2012. Μήπως όμως οι δανειολήπτες αποθαρρυνθούν να επαναπατρίσουν τα χρήματά τους, φοβούμενοι τον έλεγχο που ενδεχομένως θα οδηγούσε σε αμετάκλητες ποινές; Κάποιοι τραπεζίτες θεωρούν ότι χωρίς αμνηστία μικρό μόνον ποσό θα επαναπατριστεί, όμως η τρόικα εξακολουθεί να το αποκλείει, τουλάχιστον μέχρις ότου ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός να γίνει τόσο ισχυρός, ώστε να μεγισατοποιεί τις εισπράξεις και να ελαχιστοποιεί τον ηθικό κίνδυνο.
Κατά τους προσεχείς μήνες, θα αρχίσει να ξεκαθαρίζει ποιός έχει δίκιο. Αν έχει δίκιο το Δ.Ν.Τ και οι τράπεζες είναι υπεραισιόδοξες για τις δυνατότητές τους να επανακτήσουν μέρος των κακών δανείων, τότε η έλλειψη ρευστότητας θα συνεχιστεί, βλάπτοντας την ανάκαμψη. Αν όμως οι τράπεζες - και οι επενδυτές - έχουν δίκιο, τότε τα στοιχεία ενεργητικού θα βελτιώνονται ταχύτατα, όσο επιστρέφει η εμπιστοσύνη. Τα κακά δάνεια θα αναδιαρθρωθούν γρήγορα, ο τραπεζικός δανεισμός θα επαναρχίσει, η ανάπτυξη θα επιταχυνθεί - καθιστώντας αναπόδραστη την ανάγκη του Δ.Ν.Τ να απολογηθεί».

Το ΠΑΣΟΚ για τον «τετραγωνισμό του κύκλου» της «Κ» ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΤΕΛΑΣ

Η ενδοκυβερνητική διελκυστίνδα για τη διαθεσιμότητα στο Δημόσιο, με αφορμή τη διαμάχη μεταξύ των Ανδ. Λοβέρδου και Κυρ. Μητσοτάκη για τους διοικητικούς υπαλλήλους των πανεπιστημίων, κυριαρχεί στην επικαιρότητα και δοκιμάζει τις σχέσεις Μαξίμου και Χαριλάου Τρικούπη.
Σε ανακοίνωσή του, με αφορμή άρθρο της «Κ», το ΠΑΣΟΚ σημειώνει ότι:
«Το  σημερινό πρωτοσέλιδο,  εντός πλαισίου, σχόλιο της εφημερίδας «Καθημερινή» επιδιώκει  να τονίσει το προφανές:  Ότι δεν είναι εφικτός ο τετραγωνισμός  του κύκλου, δηλαδή η ολοκλήρωση της εξόδου από τη κρίση χωρίς δύσκολες αποφάσεις και κόστος.
Παραδόξως η σωστή τοποθέτηση της εφημερίδας επί της αρχής  συνοδεύεται από μια ασύνδετη με  την αρχή  αυτή κριτική προς το ΠΑΣΟΚ, με τη διατύπωση: «Αν το ΠΑΣΟΚ θέλει να ξαναδοκιμάσει την καταστροφική εμπειρία της δήθεν επαναδιαπραγμάτευσης του καλοκαιριού του 2011, καλό θα ήταν να θυμηθεί τις ολέθριες συνέπειες που ακολούθησαν ...»
Πρόκειται, φοβούμαστε,  για απώλεια μνήμης του συντάκτη  ή σκόπιμη αντιστροφή της πραγματικότητας.
Από τον ανασχηματισμό του Ιουνίου 2011 έως την έγκριση του δεύτερου προγράμματος - αυτού που ισχύει σήμερα - στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 27.10.2011, έγινε πράγματι συνολική και ριζική επαναδιαπραγμάτευση που οδήγησε στην  αύξηση του δανείου από τα 130 στα 249 δις ευρώ, στην  ριζική βελτίωση των όρων του (επιτόκια, περίοδος χάριτος, διάρκεια κοκ), στο εντυπωσιακό «κούρεμα» του ελληνικού δημοσίου χρέους κατά 180 δις ευρώ  σε όρους καθαρής παρούσας αξίας (παραπάνω από 80 % του ΑΕΠ), στη ριζική αναδιάρθρωση του υπολοίπου χρέους (μικρό μέσο επιτόκιο, μεγάλη μέση διάρκεια, καλά τοποθετημένες λήξεις κοκ), στην ανακεφαλαιοποίηση και ανασυγκρότηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
Αυτό έγινε με περιοριστικά  μέτρα  πολύ μικρότερα από αυτά που συμφωνήθηκαν το Νοέμβριο του 2012 για να επανέλθει η χώρα στο  πλαίσιο που είχε συμφωνηθεί πολιτικά  στις 27.10.2011 και τεχνικά στις 21.2.2012 και το οποίο διαταράχθηκε λόγω της επιμονής  κάποιων να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές αμέσως μετά το PSI το Μάρτιο 2012, εκλογές που τελικά επέτρεψαν να σχηματισθεί κυβέρνηση μόλις στα τέλη Ιουνίου 2012 πάλι χάρις στην υπευθυνότητα του ΠΑΣΟΚ.
Όσο μάλιστα γινόταν η μεγάλη αυτή προσπάθεια από τον Ιούνιο 2011 έως το σχηματισμό της πρώτης κυβέρνησης συνεργασίας τον Νοέμβριο 2011, κάποιοι ζούσαν την «αντιμνημονιακή» τους περίοδο και πρότειναν εύκολα αλλά ανύπαρκτα «ισοδύναμα» μέτρα.

Τέλος, το μέτρο  των διαθεσιμοτήτων και των απολύσεων - πρέπει να θυμίσουμε - δεν είναι δημοσιονομικό  (οι απολυόμενοι αντικαθίστανται με σχέση ένας προς  ένα), αλλά αμιγώς διαρθρωτικό, άρα προϋποθέτει σοβαρή αξιολόγηση δομών και προσώπων.
Αυτό που ζητούμε συνεπώς είναι να  υπάρχει στοιχειώδης σεβασμός στην ιστορική αλήθεια και στο δυσανάλογα μεγάλο βάρος που με συνέπεια και συνέχεια σηκώνει το ΠΑΣΟΚ. Μόνη μας μέριμνα είναι η Πατρίδα να βγει από τη κρίση με κοινωνική συνοχή, κοινοβουλευτική και πολιτική σταθερότητα και ελπίδα για όλα τα παιδιά της, με αποφασιστικότητα, αλλά χωρίς επιδείξεις υπερβάλλοντος ζήλου άνευ ουσίας».

Friday, June 13, 2014

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ Διάδοχος του Στουρνάρα ή απλό «στουρναράκι»; ΠΟΛΙΤΙΚΗ 11.06.2014 : 12:26

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

Διάδοχος του Στουρνάρα ή απλό «στουρναράκι»;

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
Την κακομοίρα...
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:ΦAΛHPEYΣ
Η μεγαλύτερη έκπληξη για εμένα (κεραμίδα, για να είμαι ακριβής...) ήταν μόλις άκουσα τη Σοφία Βούλτεψη να ανακοινώνει το όνομα της Φώφης της Γεννηματά για τη θέση του αναπληρωτή στο Εθνικής Αμυνας. Οχι ότι περίμενα να φύγει, να εξηγούμαστε. Ομως είχα ξεχάσει ότι όλο αυτόν τον καιρό η κυρία ήταν στην κυβέρνηση! Αναφέρω το πάθημά μου -όσο και αν δεν με τιμά- επειδή έχει, νομίζω, κάποια χρησιμότητα στην αποτίμηση του ανασχηματισμού. Μας δίνει, θέλω να πω, το μέτρο των πραγματικών δυνατοτήτων που είχε στη διάθεσή του ο πρωθυπουργός.
«Ας είμαστε ρεαλιστές», που λέει με το ένρινο βιμπράτο του και ο βάρδος Τόλις (επίκαιρος όσο ποτέ, αφού η κυρία του επανέκαμψε στην κυβέρνηση...), δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε την κυβέρνηση των ονείρων μας. Και καλύτερα που δεν την έχουμε, τολμώ να πω - γιατί, αν την είχαμε, δεν βλέπω πώς θα κατάφερνε να επιβιώσει. Υπάρχουν τρία τινά, που καλό είναι να μην τα ξεχνάμε: Πρώτον, ότι σε αυτή τη χώρα, η πρόοδος επιτυγχάνεται με δύο βήματα μπροστά και ενάμισι προς τα πίσω. Δεύτερον, ότι η εντυπωσιακή βελτίωση των μακροοικονομικών μεγεθών επετεύχθη από μία κυβέρνηση των πέντε υπουργών, (όπου ο πέμπτος μάλιστα ήταν το άθροισμα των μερών διαφόρων άλλων: ένα πόδι από εδώ, ένα χέρι από εκεί κ.ο.κ.) Τρίτον, ότι, μετά τριάντα τόσα χρόνια νεαντερτάλειου λαϊκισμού, η πλειονότητα των συμπολιτών μας αρνείται πεισματικά να δεχθεί ότι δεν είναι δυνατόν να ζούμε με τα λεφτά των άλλων. Αυτό είναι το πλαίσιο της πραγματικότητας, μέσα στο οποίο έγινε ο ανασχηματισμός. Θα ήθελα πολύ να ήταν καλύτερο, αλλά δεν μπορεί να είναι άλλο.

Φαντασθείτε, λοιπόν, την κυβέρνηση σαν ένα μεγάλο σπίτι κατάφορτο από άχρηστα έπιπλα, κακόγουστα μπιχλιμπίδια, τα οποία κάνουν δύσκολη τη ζωή των ανθρώπων που ζουν εκεί μέσα. Το ζήτημα είναι αν, παρά τις δυσκολίες του χώρου, οι ένοικοι του σπιτιού μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους και να είναι παραγωγικοί. Μπορεί, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, να γίνει το μισό βήμα που θα μας πάει μπροστά; Το πρόβλημα είναι τόσο σύνθετο και οι παράμετροί του τόσο πολλές, ώστε είναι μάταιο να επιχειρήσει κάποιος να προδικάσει το αποτέλεσμα. Παρόλα αυτά, ας εξετάσουμε τα βασικά. Κατ’ αρχάς, ο Γκίκας Χαρδούβελης. Με δυο λόγια, άριστη περίπτωση. Καλύτερα δεν γινόταν, μετά τον Στουρνάρα - όσον αφορά τις προδιαγραφές τουλάχιστον. (Σχετικά με αυτές, είμαι βέβαιος ότι θα διαβάσετε σε άλλες στήλες). Το ερώτημα είναι, ωστόσο, αν έχει και τις -μετά συγχωρήσεως- cohones, ώστε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ρόλου. Ο Στουρνάρας τις είχε: αντιμετώπιζε τους επικριτές του στη Βουλή με άνεση, η αυτοπεποίθηση του έμενε ακλόνητη, όπως και η προσήλωση στους στόχους του. Ο Χαρδούβελης, όμως, θα είναι άξιος διάδοχος του Στουρνάρα ή, όπως το έθεσε φίλος, ένα απλό «στουρναράκι»; Σύντομα, θα φανεί.
Μέχρι τότε, όμως, δύο στοιχεία μας επιτρέπουν να ελπίζουμε στην καλή εκδοχή. Κατ’ αρχάς, ότι έχει την αμέριστη στήριξη του πρωθυπουργού. Αυτό δεν είναι αμελητέο, διότι αν ένα πράγμα τολμώ να θεωρώ βέβαιο για τον Σαμαρά (μετά τις οδυνηρές μεταλλάξεις που υπέστη...) είναι ότι δεν θα πετάξει στα σκουπίδια τη βασική επιτυχία της κυβέρνησής του. Ακόμη και αν στο βάθος του χρόνου η προσπάθειά του αποτύχει (όλες οι πολιτικές σταδιοδρομίες τελειώνουν σε αποτυχία, είπε ο Ινοχ Πάουελ...), γιατί να διακινδυνεύσει τη μακροπρόθεσμη αποτίμηση της διακυβέρνησής του, προκειμένου να χάσει και τη βραχυπρόθεσμη;
Επειτα, είναι το ποιόν του ίδιου του Χαρδούβελη. Τυχαίνει να γνωρίζω τον άνθρωπο και, στον βαθμό κατά τον οποίο μπορώ να τον καταλάβω, αδυνατώ να φαντασθώ ότι δέχθηκε τη θέση από ματαιοδοξία. Ο Χαρδούβελης δεν είναι από τα καραγκιοζάκια που πετούν το βρακί τους στον αέρα για την εφήμερη δόξα του υπουργικού αξιώματος. Διαθέτει τη μόρφωση και το ήθος που του επιτρέπουν να έχει πλήρη αντίληψη του ρόλου που αναλαμβάνει. Ωστόσο, τίποτε δεν αποκλείεται, αφού για όλα σ’ αυτή τη ζωή υπάρχει μια πρώτη φορά. Θα αντέξει τον Σαμαρά ως αφεντικό; Θα αντέξει τον Βεζούβιο όταν εκρήγνυται; Θα δούμε. Παρόλα αυτά, ο Χαρδούβελης είναι, θέλω να πιστεύω, το καλό νέο στην κυβέρνηση. Το κακό νέο είναι το «Κικίλιας».
Λίγα λόγια, κατ’ αρχάς, για το ον «Κικίλιας». Βασικά, μπασκετμπολίστας - και μάλιστα κακός μπασκετμπολίστας της κατηγορίας «αούα»: χρήσιμος για να κάνει φάουλ στους επικίνδυνους αντιπάλους. Είναι και γιατρός, σημειωτέον! Αλλά εγώ ποτέ δεν θα τολμούσα να αφεθώ στην ιατρική αυθεντία του, εκτός αν είχα τα στοιχεία που θα μου επέτρεπαν να πιστεύω στην εξαιρετική ευφυΐα του. (Μόνον έτσι θα μπορούσα να φαντασθώ ότι κάποιος μπορεί να είναι συγχρόνως «αθλητής», ιατρός και πολιτικός...). Δυστυχώς, δεν τα έχω. Παραβλέπω ότι ξεκίνησε ως δορυφόρος του Νικήτα Κακλαμάνη στον Δήμο Αθηναίων (όλοι ξεκινούμε από κάπου - εγώ λ.χ. ξεκίνησα από την «Ελευθεροτυπία»...) και μένω στο γεγονός ότι υπήρξε εκ των μαχητικότερων υποστηρικτών της ΑΟΖ, με επιχειρήματα τα οποία κυμαίνονταν μεταξύ του κωμικού και του παιδαριώδους. (Το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου και παρόμοιες σαχλαμάρες...). Μια κυβέρνηση που έχει την πολυτέλεια να ανέχεται Γιακουμάτους, Γρηγοράκους, Ντινόπουλους και τα συμπαρομαρτούντα, ενδεχομένως να έχει μια θέση και για το «Κικίλιας». Αλλά στο υπουργείο Δημοσίας Τάξεως, το οποίο στις μέρες μας είναι κατά πολύ σημαντικότερο του Εθνικής Αμυνας; Επιτρέπει η περίσταση έναν άλλο Πολύδωρα σε έναν τομέα του οποίου η διαχείριση θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην οικονομία;
Αυτά ως προς την πλέον επικίνδυνη γραφικότητα της κυβέρνησης - με τις ακίνδυνες γραφικότητές της θα ασχοληθούμε αύριο...
Το κουταλάκι
«Τρικυμία στο κουταλάκι του τσαγιού», ήταν το σχόλιο του φίλου για τις εξελίξεις στη ΔΗΜΑΡ. «Σε κουταλάκι του εσπρέσο, θέλεις να πεις», τον διόρθωσα. Διότι δεν είναι μόνο ζήτημα μεγέθους, αλλά και στυλ, αφού μιλούμε για την Αριστερά του Ντόλτσε...
Έντυπη

Banks don't trust themselves COMMENTS (243)

Banks don't trust themselves

Sir Richard Lambert
There is a big question begged by Sir Richard Lambert's recommendations for collective action by the banks to raise their standards of behaviour.
The point is that in coming up with a plan to create a new organisation to spur improved conduct on all banks, Lambert is responding to a request from the chairs of Barclays, HSBC, Lloyds, RBS, Santander, Standard Chartered and Nationwide.
So what is it about banks which means that, unlike supermarkets or pretty much any other industry, the banks don't believe competition provides them with enough of an incentive to behave well.
Is the problem that most of us are still reluctant to take our business elsewhere when our banks let us down - so competition doesn't operate with sufficient intensity?
Is it that so much of what they sell, both to individuals and to institutions, is so complicated and opaque, that most of the time we don't know when we're being ripped off?
Is it that the rewards in their investment banking operations are so enormous, and the pressures from testosterone fuelled managers are so great, that no human investment banker can be confident of permanently resisting the temptation to cut corners and rig markets.
One for all, and all for one
Well, the bleak truth, Lambert would concede, is that it's all that and probably more.

Start Quote

There is growing political pressure for much more active engagement by regulators”
In fact, Lambert is so persuaded that banks can't be trusted to rise phoenix-like of their individual volition from the savage bonfire of their finances and ethics that he argues there should be no bankers involved in choosing the board of the new standard setting body and that bankers should be in a minority on that board.
Also, he does not believe the new conduct monitor will succeed unless every bank of any size signs up as a member - and that includes the foreign investment banks operating in the City of London, and the new so-called challenger banks.
His fear is that unless it is one for all and all for one, banks will not force proper behaviour on their respective people, because they will always have the excuse that Mega Bank down the road is still swimming with the sharks and stealing the fastest prey and profit.
Banks' dilemma
And over time Lambert thinks there's a case for every individual banker being able to become a member of this new conduct monitor, and not just the institutions - though he baulks at doing this from day one, because of the organisational challenge of herding tens of thousands of bankers.
So here's the dilemma for the big banks if they follow through on their commitment to broadly do what Lambert proposes.
There is growing political pressure for much more active engagement by regulators in approving all products they sell and in setting prices.
Having conceded via their encouragement of the Lambert plan that the market fails to provide sufficient incentives for them to treat customers fairly and honestly, how do banks resist the argument that the market fails in other more fundamental ways too?   BBC

Setback for Cameron as EU party blocs back Juncker

Setback for Cameron as EU party blocs back Juncker

David Cameron

Related Stories

UK Prime Minister David Cameron has suffered a setback in his battle to prevent Jean-Claude Junckergetting the EU's top job.
Mr Cameron has made a direct appeal to voters in Ireland, France and Germany to back a candidate who will change the way Brussels is run.
He calls for "bold leadership" for the European Commission.
But the main centre-left and centre-right groups in the European Parliament have joined forces to back Mr Juncker.
Manfred Weber, head of the European People's Party, the main centre-right group, said: "There is growing support for Juncker at all levels".
He said choosing any other candidate would trigger "a constitutional crisis".
'No veto'
The EPP lost many seats at last month's European elections but remains the largest group in the Brussels parliament. So it argues that under new rules its candidate for the job - Mr Juncker - must be considered first.
Mr Weber said Britain was "only one country among 28 and there is no right of veto" on naming the next Commission president.
Mr Cameron argues that Mr Juncker represents an EU elite favouring "ever closer union" which is out of touch with many voters and resistant to radical reform of the EU.
 Jean-Claude JunckerJean-Claude Juncker has the backing of German leader Angela Merkel
Hannes Swoboda, leader of the centre-left Socialists and Democrats (S&D) group, said: "We reiterate that Jean-Claude Juncker - as the candidate of the largest group in the European Parliament - must have the right to be the first to seek a majority in the European Parliament, through proposing an adequate work programme."
But David Cameron, who with Sweden and the Netherlands opposes Mr Juncker's candidacy, attacks the new rules in his newspaper article.
He says each of the main political groups ran "lead candidates" - so-called Spitzenkandidaten - during the elections and did "a back-room deal to join forces after the elections in support of the lead candidate of the party that won the most seats".
This, Mr Cameron said, is not a process discussed by European institutions nor ratified by national parliaments.
Dispute over procedure
The prime minister insists that his concerns are "not an attack on Mr Juncker, an experienced European politician, to say this is nonsense".
"Most Europeans did not vote in the European Parliament elections. Turnout declined in the majority of member states. Nowhere was Mr Juncker on the ballot paper.
"Even in Germany, where the concept of 'Spitzenkandidaten' got the most airtime, only 15% of voters even knew he was a candidate. He did not visit some member states. Those who voted did so to choose their MEP not the Commission president.
"Mr Juncker did not stand anywhere and was not elected by anyone."
Mr Cameron said that under the EU treaties, it is for EU heads of government to propose the candidate to head the European Commission, and then for MEPs to vote on this candidate in a secret ballot.
However, the prime minister said, "certain MEPs have invented a new process whereby they are trying to both choose and elect the candidate".
Explaining the reasons why he wanted a more reform-minded candidate, Mr Cameron says: "The results of last month's European elections showed people were disillusioned with the way the EU was working.
"They are demanding change so it focuses on what they care about: growth and jobs. And they want the EU to help them, not dictate to them."
Tension over German party
This was clear, he wrote, through the rise of anti-EU parties, the fall in turnout in most countries and the decline in support for the European Parliament's largest political groups.
Mr Cameron also said Europeans must focus on finding the best candidate for Commission president.
The ideal candidate, he said, would be "someone who can deliver reform; driving growth and creating jobs; and accepting that Europe's needs may best be served by action at the national level".
He called for "an honest and trusted broker able to re-engage Europe's voters".
It comes as the group of MEPs founded by the Conservatives voted to admit Germany's Alternative fuer Deutschland (AfD) party - an anti-euro rival to Mrs Merkel's Christian Democrats.
BBC Europe correspondent Chris Morris said the vote by members of the European Conservatives and Reformists was a "setback" for Mr Cameron, which could put further strain on his relations with the German chancellor.
EU leaders hold a summit on 26 and 27 June, with the Commission job top of the agenda. BBC

Οχι από Ποτάμι στα σχέδια των «Κεντροαριστερών» ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΟΥΛΑΣ

Οχι από Ποτάμι στα σχέδια των «Κεντροαριστερών»

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΟΥΛΑΣ
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:Ποτάμι
«Ο διάλογος θα γίνει με όλους. Και με τους κεντροαριστερούς και με τους φιλελεύθερους και τους νοήμονες αριστερούς. Αλλά θα γίνει για να βρούμε λύσεις στα προβλήματα της χώρας, όχι στον επαγγελματικό μας προσανατολισμό». Με τη φράση αυτή, ο κ. Στ. Θεοδωράκης προανήγγειλε την πρόθεσή του να ανοίξει εκείνος πλέον μια συζήτηση στον πολιτικό χώρο μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ. Οχι όμως με τον τρόπο που επιχειρούσαν μέχρι σήμερα οι κ. Ευ. Βενιζέλος και Φ. Κουβέλης. «Η Κεντροαριστερά του Βενιζέλου δεν έχει πρόβλημα να συγκυβερνά ακόμη και με λαϊκιστές της Δεξιάς και η Κεντροαριστερά του Κουβέλη ορέγεται υφυπουργεία σε μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς λοιπόν θα μείνουμε έξω από τα σχέδια των “κεντροαριστερών”», είπε ο επικεφαλής του «Ποταμιού», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η δημόσια συζήτηση που εκείνος θα προκαλέσει απευθύνεται σε μεμονωμένους πολιτικούς που διαισθάνονται την ανάγκη να αναζητήσουν από κοινού λύσεις στα προβλήματα της χώρας. «Διάλογος για να σωθούν τα κόμματα, να ενωθούμε για να νιώσουμε δυνατοί και ασφαλείς, δεν με ενδιαφέρει», είπε.

Τη νέα αυτή γραμμή που είναι προφανές ότι θα αναδείξει ο κ. Θεοδωράκης και στο ιδρυτικό συνέδριο του «Ποταμιού» (θα γίνει τελικά στο Λαύριο και όχι στη Σαμοθράκη, στις 27-29 Ιουνίου) περιέγραψε σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα TVXS. Ερωτηθείς μάλιστα για τον πολιτικό στόχο του ενόψει των εθνικών εκλογών, είπε ότι είναι «να γίνει το “Ποτάμι” ο τρίτος πόλος του πολιτικού συστήματος», αλλά για μία ακόμη φορά αρνήθηκε να χαρακτηρίσει «κεντροαριστερό» το κόμμα του. «Μέσα στο κίνημά μας θα βρεις φιλελεύθερους προοδευτικούς και αριστερούς μεταρρυθμιστές κόντρα στον λαϊκισμό και τη συντήρηση», είπε.

Επί της ουσίας, η άμεση στόχευση του κ. Θεοδωράκη είναι να καταδείξει στο συνέδριο ότι το «Ποτάμι» συγκροτείται πλέον σε κόμμα με συγκεκριμένες θέσεις και λύσεις επί των οποίων θα προκαλέσει και τις άλλες παρατάξεις να καταθέσουν τις απόψεις τους. Με το σκεπτικό αυτό, άλλωστε, προσκλήσεις για συμμετοχή στο συνέδριο θα αποσταλούν και σε προσωπικότητες του δημοσίου βίου που δεν ανήκουν στο «Ποτάμι», αλλά βλέπουν θετικά την προσπάθεια του κόμματος.
Έντυπη