Το νέο μας blog είναι http://havdata.blogspot.com/ ****** [επιλογές από την ειδησεογραφία του διαδικτύου, σχόλια, νέα τοπικού ενδιαφέροντος, ¨κι¨ ό,τι άλλο τύχει]. [A selection of news, comments, and topics of interest]. [ Ελα να ζήσεις την ζωή σου έξω κάμποσες δεκαετίες νεοέλληνα για να καταλάβεις την προνομιακή της Ελλάδας ύπαρξη, στον χώρο στον χρόνο στο κλίμα στη θάλασσα στο αρχιπέλαγος και στην ζωή]. λορνιόν

Sunday, May 31, 2015

Δεν είναι κρίση, είναι παρακμή



XRHSTOS GIANNARAS

Δεν είναι κρίση, είναι παρακμή

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:EΠIΦYΛΛIΔA
Ονομάζουμε «οικονομισμό» την υποταγή της πολιτικής στην οικονομία: Ο πολιτικός προβληματισμός και οι πολιτικές στοχεύσεις δεν αντλούνται από τις ανάγκες της κοινωνίας και δεν αποβλέπουν σε αυτές. Αφορούν και αποβλέπουν κατά απόλυτη προτεραιότητα (ή αποκλειστικά) στις απαιτήσεις εξισορρόπησης λογιστικών μεγεθών, στην κατασφάλιση των Τραπεζών – όχι στη διακονία της συλλογικότητας και των προβλημάτων της.

Σήμερα οι δανειστές της Ελλάδας επιβάλλουν στην καταχρεωμένη χώρα μας, εκβιαστικά, τον οικονομισμό. Και οι ελλαδικές κυβερνήσεις (τόσο του σοσιαλ-δεξιού αχταρμά της ντροπής, που προηγήθηκε, όσο και της αριστερο-παρδαλής ασυνεννοησίας που ακολούθησε) πειθαρχούν στον εκβιαστικό οικονομισμό άτσαλα, σπασμωδικά, αυτοσχεδιάζοντας. Αποτέλεσμα: Πέντε χρόνια τώρα, εφιαλτικά τα μεγέθη της ανεργίας, γκανγκστερική ατίμωση των συμβολαίων που είχε υπογράψει το κράτος με τους λειτουργούς του (εν ενεργεία ή σε σύνταξη), διάλυση των υπηρεσιών υγείας και νοσοκομείων, ανυπαρξία επιστημονικής έρευνας, μηδενισμός των εξοπλιστικών προϋποθέσεων εθνικής άμυνας, και μύρια ανάλογα. Θυσίες εξωφρενικές, μόνο για να επιτευχθούν εκείνοι οι δείκτες οικονομικών μεγεθών, που θα πείθουν τους δανειστές για τη σίγουρη επανάκτηση των χρημάτων τους.

Οταν μια χώρα φτάνει στη χρεοκοπία (από ξέφρενες σπατάλες του πολιτικού της προσωπικού στον βωμό της συντήρησης του πελατειακού κράτους) η υγιής (δηλαδή λογική) στάση είναι να κηρύξει αδυναμία πληρωμών προς τους δανειστές της. Το ρίσκο στην περίπτωση αυτή είναι να χάσει, για κάποιο διάστημα, πηγές δανεισμού. Και η ευκαιρία είναι να ξαναστήσει, από την αρχή, την οικονομία της σε στέρεες, υγιείς βάσεις. Στοιχειώδης προϋπόθεση για την υγιή - λογική στάση είναι να λειτουργήσει νέμεσις: Να τιμωρηθούν με δήμευση περιουσίας οι αυτουργοί του κακουργήματος της εξωφρενικής δανειοληψίας. Και να αναζητήσουν οι πολίτες καινούργιους πολιτικούς ηγέτες, ικανούς να λειτουργήσουν ως κοινωνικοί αναμορφωτές.

Η υγιής λύση δεν προκρίθηκε στην περίπτωση της Ελλάδας. Την κρίσιμη ώρα ο πρωθυπουργός ήταν ολίγιστος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διακοσμητικός, οι κοινωνικοί θεσμοί (Δικαιοσύνη, Τοπική Αυτοδιοίκηση, Ενοπλες Δυνάμεις, Ακαδημία Αθηνών, Επισκοπικό Σώμα) ιδιοτελέστατα παραιτημένοι από την ευαισθησία και τις ευθύνες για τα κοινά. Και ταυτόχρονα οι δανειστές είχαν έγκαιρα προνοήσει να κατασφαλίσουν δικαιώματα δήμευσης των «φιλέτων» από την κοινωνική περιουσία των Ελλήνων.

Να μην ξεχνάμε ότι, σε αντίθεση με τους χαυνωμένους από την καταναλωτική υστερία Ελλαδίτες, οι δανειστές ήξεραν πολύ καλά, όταν δάνειζαν, ότι διακινδύνευαν έναν παρανοϊκό υπερδανεισμό – η δανειολήπτης χώρα ήταν αδύνατο, στον αιώνα τον άπαντα, να αποπληρώσει τέτοιο υπέρογκο χρέος. Οπως ήξεραν και ότι, το μεγαλύτερο μέρος του πακτωλού των χρημάτων που δάνειζαν στην Ελλάδα θα επέστρεφε στις δικές τους Τράπεζες, ως προϊόν της καταλήστευσής τους (ωμής λωποδυσίας) από την «άρχουσα» στην Ελλάδα τάξη. Ηξεραν, ακόμα, ότι θα ήταν ευκολότατο να επιβάλουν στους σπιθαμιαίους κυβερνήτες της ελλαδικής μπανανίας συμφωνίες αποπληρωμής του εξωφρενικού χρέους («μνημόνια») που μόνο κάφροι θα τις αποδέχονταν – καθιστούσαν την Ελλάδα κράτος εθελούσια παραιτημένο από την ανεξαρτησία του, με ταπεινωτική, ακραίου εξευτελισμού επιτόπια επιτρόπευση υπουργείων και δημόσιων υπηρεσιών.

Οι σπιθαμιαίοι του σοσιαλ-δεξιού αχταρμά δεν μπορούσαν ούτε καν να διανοηθούν ότι η καταστροφή που συντελέστηκε στη χώρα ήταν και ευκαιρία «επανίδρυσης» του κράτους: Με μοχλό τις απάνθρωπες απαιτήσεις των δανειστών θα μπορούσαν να κατορθωθούν καίρια διαρθρωτικά (κοινωνικής ανασυγκρότησης) επιτεύγματα: Να θεμελιωθεί ριζικά καινούργιο ασφαλιστικό σύστημα (υπήρχε, ως μαγιά, η πρόταση Τάσου Γιαννίτση και αγνοήθηκε). Να επανακριθούν οι στρατιές των πρόωρα ή χαριστικά συνταξιοδοτημένων και των διορισμένων με κομματικά σημειώματα στο Δημόσιο. Να σχεδιαστεί εξ υπαρχής η οργάνωση υπουργείων και κρατικών υπηρεσιών. Να απεξαρτηθεί νομοθετικά ο συνδικαλισμός από τα κόμματα. Να επανελεγχθούν οι υπερβάσεις των συμβάσεων εργοληπτών και προμηθευτών του Δημοσίου τα τελευταία σαράντα χρόνια. Να δημευθούν επίσης περιουσίες για τις χαριστικές επιδοτήσεις και τη διαγραφή χρεών των πολιτικών κομμάτων, των ραδιοτηλεοπτικών συγκροτημάτων, των εταιρειών επαγγελματικού αθλητισμού.

Κοντολογίς: να καταλυθεί το πελατειακό κράτος, κάτι που μόνο σε συνθήκες εξόφθαλμης καταστροφής μπορούσε να επιχειρηθεί. Μόνο με μοχλό τη φρίκη της ανεργίας, την κατοχική εικόνα των μαγαζιών με τα κατεβασμένα ρολά, τις ουρές των πεινασμένων στα συσσίτια της Εκκλησίας, μόνο στο κλίμα αυτού του πανικού θα μπορούσαν τα κόμματα να αρνηθούν για την πελατεία τους τον ρόλο του προαγωγού. Αλλά μαζί με την εφιαλτική συγκυρία, ήταν απαραίτητη προϋπόθεση και η ενεργητική βούληση των κομματαρχών να αποδουλωθούν από τη φαυλότητα και τη λαμογιά. Να φιλοδοξήσουν τη σωτηρία από τον επονείδιστο στιγματισμό που θα συνοδεύει το όνομά τους, αιώνες αιώνων, στις σελίδες της Ιστορίας.

Φυσικά και δεν είχαν ούτε την αρετή ούτε την τόλμη για τέτοιο ανδραγάθημα. Κάποια στιγμή, μπροστά σε καινούργια απαίτηση των δανειστών για παραπέρα μείωση μισθών και συντάξεων, η σοσιαλ-δεξιά κυβέρνηση παραιτήθηκε, κατεσπευσμένα, προκηρύσσοντας εκλογές. Κεντρικός άξονας και αυτής της προεκλογικής αντιπαράθεσης δεν ήταν η αντιμετώπιση του δεδομένου εφιάλτη της καταστροφής, αλλά μικρονοϊκές μωρολογίες για «πρωτογενές πλεόνασμα» που «ήδη αλλάζει τη ζωή μας» ή λαϊκίστικες επαγγελίες της «αριστερής» παρδαλής ασυνεννοησίας για επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων του Δημοσίου!

Τέσσερις μήνες τώρα η καινούργια κυβέρνηση δείχνει να παραπαίει ανάμεσα στην άσκηση πολιτικής και στο κυνηγητό τού εντυπωσιασμού συγχέοντας την πολιτική με τις επιδόσεις σε πυκνότητα τηλεοπτικών εμφανίσεων. Παράλληλα όμως, έστω και μέσα από πολλές αστοχίες και παιδαριώδεις συγχύσεις, συνέβαλε στο να έρθουν στο φως και να συνειδητοποιηθούν δυο πολύ σημαντικά δεδομένα: Το πρώτο, ότι η στρατηγική των δανειστών είναι άτεγκτα αποφασισμένη να αντιμετωπίσει την Ελλάδα με τους όρους που έχει επιβάλει ο παγκοσμιοποιημένος ολοκληρωτισμός της δικτατορίας των «Αγορών». Και το δεύτερο, ότι η ελλαδική «Αριστερά» δεν θα διανοηθεί ποτέ να καταλύσει το πελατειακό κράτος της σοσιαλ-Δεξιάς.

Μακάρι η διάγνωση να είναι εσφαλμένη.
Έντυπη

Η νηνεμία εν μέσω της ελληνικής κρίσης θυμίζει την καταιγίδα μετά τη Lehman

Η νηνεμία εν μέσω της ελληνικής κρίσης θυμίζει την καταιγίδα μετά τη Lehman

JAMIE MCGREEVER / REUTERS
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:ΑΝΑΛΥΣΗ
Η σχετική ηρεμία που επικρατεί στις αγορές εν μέσω της ελληνικής κρίσης αντανακλά τις χαμηλές πιθανότητες που αποδίδουν οι επενδυτές στην έξοδο της χώρας από το ευρώ και όχι τόσο στο ότι θα είναι ελεγχόμενες οι επιπτώσεις από μια τέτοια εξέλιξη. Καθώς η Ελλάδα βρίσκεται όλο και πιο κοντά στον κίνδυνο χρεοκοπίας και ενός σεναρίου εξόδου από την Ευρωζώνη, οι αγορές δείχνουν αρκετά ψύχραιμες ως προς αυτό το ενδεχόμενο.

Αντίθετα από την προηγούμενη κρίση της Ελλάδας, προ τριετίας, σήμερα επικρατεί η αντίληψη ότι είναι σχεδόν μηδαμινή η έκθεση του τραπεζικού κλάδου και του ιδιωτικού τομέα, διότι έχουν δημιουργηθεί τοίχοι ασφαλείας στον χρηματοπιστωτικό κλάδο για τη θωράκιση του ευρώ, ενώ οι αγορές υποτίθεται ότι έχουν ήδη προεξοφλήσει αυτόν τον κίνδυνο. Κανένας δεν γνωρίζει τις πραγματικές επιπτώσεις μιας κίνησης που δεν έχει επαναληφθεί στο παρελθόν. Επιπροσθέτως, οι επενδυτές έχουν την τάση να αντιμετωπίζουν αρκετά ήπια τα γεγονότα που μπορεί να προκαλέσουν τεράστιες επιπτώσεις. Εχει συμβεί ξανά στο παρελθόν. Ενδεικτική ήταν η αντιμετώπιση της χρεοκοπίας της Lehman Brothers από τους επενδυτές, το 2008. Aρχές του 2007, ο δείκτης μεταβλητότητας των αγορών στις ΗΠΑ κυμαινόταν στο ιστορικό χαμηλό των 10 μονάδων. Τον Σεπτέμβριο του 2008 είχε αναρριχηθεί στις 20 μονάδες και εκτοξεύθηκε στις 80 μονάδες μετά την κατάρρευση της τράπεζας.

Στην αρχή, όμως, οι αγορές αντιμετώπισαν τη χρεοκοπία της Lehman Brothers με αρκετή αδιαφορία. «Κανείς δεν πρέπει να έχει τη λανθασμένη αντίληψη πως γνωρίζει εκ των προτέρων τις επιπτώσεις από την κλιμάκωση μιας κρίσης στην Ελλάδα», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Τζακ Λιου, από το Λονδίνο. «Η εντύπωση ότι ο κίνδυνος είναι ελεγχόμενος, χωρίς πιθανότητα μετάδοσης πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας, είναι λανθασμένη», δήλωσε ο κ. Λιου. Μέσα στην εβδομάδα, η Deutsche Bank επισήμανε ότι ο κίνδυνος ενός Grexit είναι μεγαλύτερος σε ένα γενικότερο περιβάλλον απαισιοδοξίας για την παγκόσμια οικονομία. Είναι ένας κίνδυνος που υπερβαίνει αρκετά τα αρνητικά σενάρια για μια οικονομική κρίση στην Κίνα ή στις αναδυόμενες αγορές, μια παρατεταμένη επιβράδυνση στις ΗΠΑ και μια απότομη διόρθωση στις αγορές. Η Ελλάδα μπορεί, εάν δεν καταλήξει σε συμφωνία με τους πιστωτές της, να κηρύξει αδυναμία πληρωμών σε δόση που οφείλει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και είναι προγραμματισμένη να αποπληρωθεί 5 Ιουνίου.

Αν και οι συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης είναι εντελώς άγνωστες, ορισμένοι υποστηρίζουν πως η όποια σύγκριση με τη Lehman Brothers είναι άστοχη, διότι ένα Grexit δεν θα αποτελέσει απρόβλεπτο γεγονός.

«Ενα Grexit είναι προεξοφλημένο, αλλά όχι επιθυμητό, κάτι που σημαίνει ότι δεν θα έρθει το τέλος του κόσμου. Αντίθετα από τη Lehman Brothers, βλέπω μια υγιή παράνοια παρά άγνοια κινδύνου», δήλωσε ο Νασίμ Νίκολας Ταλέμπ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Ο κ. Ταλέμπ επινόησε τη θεωρία του «Μαύρου Κύκνου», μια μεταφορά για τα γεγονότα που αιφνιδιάζουν τις αγορές και αφού συμβούν τούς δίνεται λανθασμένη εξήγηση. Μια σύγκριση με το δημοψήφισμα της Σκωτίας που πραγματοποιήθηκε πέρυσι, ίσως, να είναι περισσότερο εύστοχη από τη Lehman Brothers. Μια διάλυση της Βρετανίας με την ανεξαρτητοποίηση της Σκωτίας ήταν ένα σενάριο που είχε απορριφθεί προ μιας διετίας, αλλά προκλήθηκε μεγάλη αναστάτωση στις αγορές λίγες ημέρες πριν από το κρίσιμο δημοψήφισμα της 18ης Σεπτεμβρίου. Τα γραφεία στοιχημάτων, ωστόσο, έδειχναν ότι κάτι τέτοιο δεν αποτελούσε πιθανότητα. Και όσο πλησίαζε το δημοψήφισμα, οι αγορές απέρριψαν ένα τέτοιο καταστροφικό ενδεχόμενο και, όπως προέκυψε, είχαν δίκιο. Η Σκωτία δεν ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας της.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) επανέλαβε πως είναι ελεγχόμενος ο κίνδυνος μετάδοσης από την Ελλάδα, όμως η πιθανότητα χρεοκοπίας έχει αυξηθεί σημαντικά. «Ενα Grexit θα αντανακλούσε μια συλλογική πολιτική αποτυχία. Πέραν όλων θα οδηγούσε στην κοινωνική και οικονομική καταστροφή των Ελλήνων πολιτών», αναφέρουν σε άρθρο τους οικονομολόγοι και πολιτικοί αναλυτές των Eiffel Group and Glienicker Group, το οποίο αναρτήθηκε μία εβδομάδα πριν στην ιστοσελίδα του ινστιτούτου Bruegel.
Έντυπη

Ενστικτο επιβίωσης

ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ

Ενστικτο επιβίωσης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:ΣΧΟΛΙΟ
Οταν η χώρα μας περνάει τόσο κρίσιμες ώρες, καλό είναι να σκεφθούμε λίγο πέρα από τα εφήμερα... Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο μιας πρωτοφανούς κρίσης. Οι πάντες ασχολούνται μαζί μας, από τον πρόεδρο Ομπάμα έως τους αριστερούς ακαδημαϊκούς και τους ανθρώπους των αγορών παγκοσμίως. Στα ισχυρά κέντρα αποφάσεων έχει εκδηλωθεί μία πρωτοφανής «κούραση» με το ελληνικό ζήτημα. Σημαντικοί άνθρωποι σε καίριες θέσεις έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά και καταλήγουν στο συμπέρασμα πως η Ελλάδα είναι μια ειδική περίπτωση, που δεν θα έπρεπε ενδεχομένως να ανήκει στην Ευρωζώνη. Δεν θα εμπλακώ στη θεολογική συζήτηση για το αν έχουν δίκιο ή άδικο, αν φταίνε οι ίδιοι σε κάποιον μεγάλο βαθμό για το πώς φτάσαμε εδώ. Διαπίστωση κάνω με βάση πληροφορίες, δημοσιεύματα και συζητήσεις. Ξέρω ότι εμείς δεν τα βλέπουμε έτσι τα πράγματα, γιατί δεν μας αρέσει να ακούμε ό,τι δεν συμβαδίζει με τα δικά μας στερεότυπα.

Πιστεύω όμως και κάτι άλλο. Αν η χώρα μας δεν λεγόταν Ελλάδα και δεν κατείχε μία τόσο ζωτική γεωπολιτική θέση, η αντιμετώπιση των ισχυρών της Γης θα ήταν πολύ διαφορετική. Αν δηλαδή ήμασταν μια χώρα χωρίς τον Παρθενώνα και κάπου στο κέντρο της Ευρώπης θα είχαν από καιρό σταματήσει να μας δανείζουν και να ασχολούνται μαζί μας. Η ιστορία μας κάνει μεγάλη διαφορά. Ευτυχώς υπάρχει ακόμη στα πράγματα μια γενιά Ευρωπαίων και Αμερικανών που έχουν μεγαλώσει με την κλασική παιδεία, αγαπούν την Ελλάδα και έχουν έναν ιδιότυπο ρομαντικό φιλελληνισμό. Μπορεί εμείς να τους βρίζουμε κατά καιρούς, να τους απειλούμε, εκείνοι όμως δείχνουν μια κατανόηση και προσήλωση στον στόχο της οργανικής σύνδεσης Ελλάδας και Ευρώπης. Το ρεζερβουάρ καλής θέλησης δεν είναι όμως ανεξάντλητο. Οι πολιτικοί των πρώην σοσιαλιστικών χωρών της Γηραιάς Ηπείρου μας βλέπουν πολύ διαφορετικά και δεν καταλαβαίνουν από Ιστορία και παλαιού τύπου φιλελληνισμό. Το ίδιο και ορισμένοι σκληροί τεχνοκράτες. Μετρούν νούμερα, συγκρίνουν μισθούς και συντάξεις και τρελαίνονται.

Μαζί με την Ιστορία έρχεται και η γεωπολιτική θέση της χώρας που μας... ξελάσπωσε ουκ ολίγες φορές, από τη γένεση του νεοελληνικού κράτους μέχρι την ένταξή μας στην Ε.Ε. Το έπαιξαν καλά οι λίγοι μεγάλοι μας ηγέτες το γεωπολιτικό χαρτί και μεγαλώσαμε, πλουτίσαμε, μπήκαμε στα καλύτερα κλαμπ του κόσμου.

Σήμερα έχει δημιουργηθεί μεγάλο χάσμα ανάμεσα σε εμάς και τα κέντρα αποφάσεων του δυτικού κόσμου. Εμείς είμαστε οργισμένοι μαζί τους, εκείνοι μας βλέπουν σαν κακομαθημένα παιδιά που πετάμε πέτρες στα τζάμια τους μέσα στο «σπίτι» τους. Ας ελπίσουμε ότι στο τέλος της ημέρας και οι δύο θα ακολουθήσουμε τα «ένστικτα» που έχουν διατηρήσει άθικτη τη σχέση Ελλάδας και Δύσης, παρά τις περιπέτειες και τις κρίσεις. Εμείς θα φλερτάρουμε με την άβυσσο, αλλά δεν θα την αφήσουμε να μας ρουφήξει. Και εκείνοι θα σκεφθούν κάτι που μου έλεγε πριν από καιρό ένας πολύ σημαντικός, βετεράνος Ευρωπαίος πολιτικός: «Ξέρετε ποιο είναι το ζήτημα αγαπητέ; Είστε λίγο σαν το άσωτο, άτακτο ευρωπαϊκό παιδί. Μας φτάνετε συχνά στα όριά μας και θέλουμε να σας αποκόψουμε από την οικογενειακή περιουσία και προστασία. Συμβαίνει όμως ένα περίεργο πράγμα που πάντοτε μας σταματάει. Δεν μπορούμε ποτέ, μα ποτέ, να σκεφθούμε ένα οικογενειακό ή χριστουγεννιάτικο τραπέζι χωρίς εσάς μαζί μας». Ας ελπίσουμε πως τα επόμενα Χριστούγεννα θα τα γιορτάσουμε όντως όλοι μαζί...
Έντυπη

Άρθρο Αλ. Τσίπρα στην Le Monde: Βαδίζουμε προς Ευρωζώνη δύο ταχυτήτων

Άρθρο Αλ. Τσίπρα στην Le Monde: Βαδίζουμε προς Ευρωζώνη δύο ταχυτήτων

«Τεχνοκρατικό τερατούργημα και ολοκληρωτική κατάργηση της δημοκρατίας»
Κυριακή, 31 Μαΐου 2015 18:28
 
UPD:18:30
SOOC/Menelaos Myrillas
Ο κ. Τσίπρας κάνει λόγο για δημιουργία ενός «τεχνοκρατικού τερατουργήματος», το οποίο θα οδηγήσει σε μια Ευρώπη εντελώς ξένη προς τις ιδρυτικές της αξίες.
Το ζήτημα της Ελλάδας δεν αφορά αποκλειστικά τη χώρα μας, αλλά αποτελεί το επίκεντρο της σύγκρουσης δύο εκ διαμέτρου αντίθετων στρατηγικών για το μέλλον της ευρωπαϊκής ενοποίησης, σημειώνει, σε άρθρο του στη γαλλική εφημερίδα Le Monde ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.
Ο επικεφαλής της ελληνικής κυβέρνησης σημειώνει ότι «κάποιοι θέλουν να αποδεχτούμε να διορίζονται οι υπουργοί και οι πρωθυπουργοί από τους θεσμούς και οι πολίτες να αποστερούνται από το δικαίωμα του εκλέγειν μέχρι την ολοκλήρωση του προγράμματος», κάτι το οποίο σημαίνει «την ολοκληρωτική κατάργηση της δημοκρατίας στην Ευρώπη, το τέλος κάθε προσχήματος και την αρχή μιας διάσπασης και ενός απαράδεκτου διχασμού της Ενωμένης Ευρώπης».
Ο κ. Τσίπρας κάνει λόγο για δημιουργία ενός «τεχνοκρατικού τερατουργήματος», το οποίο θα οδηγήσει σε μια Ευρώπη εντελώς ξένη προς τις ιδρυτικές της αξίες.
Ο Πρωθυπουργός καταγγέλλει ότι υπάρχει στρατηγική η οποία επιδιώκει τη διάσπαση και τον διχασμό της Ευρωζώνης και συνακόλουθα της Ε.Ε., με πρώτο βήμα  τη δημιουργία Ευρωζώνης δύο ταχυτήτων, όπου ο σκληρός πυρήνας θα θέτει σκληρούς κανόνες λιτότητας και προσαρμογής και θα διορίζει υπερυπουργό Οικονομικών της Ευρωζώνης με απεριόριστη εξουσία, με τη δυνατότητα να απορρίπτει ακόμη και προϋπολογισμούς κυρίαρχων κρατών «που δεν ευθυγραμμίζονται με τα δόγματα του ακραίου νεοφιλελευθερισμού». 
Για όσες χώρες αρνούνται να υποκύψουν στην νέα εξουσία «η λύση θα είναι απλή: σκληρή τιμωρία, υποχρεωτική λιτότητα και, ακόμη περισσότερο, περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων, πειθαρχικές κυρώσεις, πρόστιμα, ακόμη και παράλληλο νόμισμα», σημειώνει ο κ. Τσίπρας.
Συμπληρώνει δε ότι η νέα αυτή ευρωπαϊκή εξουσία έχει ως πρώτο θύμα την Ελλάδα, η οποία στο μυαλό αρκετών «αποτελεί χρυσή ευκαιρία παραδειγματισμού για όλους τους υποψήφιους απείθαρχους».
Η Ευρώπη βρίσκεται σε σταυροδρόμι, καταλήγει ο Πρωθυπουργός, καθώς «μετά από τις σοβαρές παραχωρήσεις της ελληνικής κυβέρνησης, η απόφαση είναι στα χέρια όχι των θεσμών που άλλωστε - με εξαίρεση την Ευρωπαϊκή Επιτροπή - δεν εκλέγονται και δεν λογοδοτούν στους λαούς, αλλά στα χέρια των ηγετών της Ευρώπης».

Ωρίμασαν οι συνθήκες για λύση, έδειξε η τηλεδιάσκεψη Τσίπρα, Μέρκελ, Ολάντ

ΣΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΚΛΙΜΑ

Ωρίμασαν οι συνθήκες για λύση, έδειξε η τηλεδιάσκεψη Τσίπρα, Μέρκελ, Ολάντ

Την βούλησή τους να κάνουν ό,τι είναι απαραίτητο για να βρεθεί σύντομα λύση στην διαπραγμάτευση της Αθήνας με τους δανειστές επιβεβαίωσαν το βράδυ της Κυριακής οι ηγέτες της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας, της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ και της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, στην μεταξύ τους τηλεδιάσκεψη.

Ωρίμασαν οι συνθήκες για λύση, έδειξε η τηλεδιάσκεψη Τσίπρα, Μέρκελ, Ολάντ
Η συζήτηση του Ελληνα πρωθυπουργού με τη Γερμανίδα καγκελάριο και τον Γάλλο πρόεδρο ξεκίνησε στις 8 το βράδυ και κράτησε 35 λεπτά, όπως μετέδωσε το Mega.
Πηγές του Μεγάρου Μαξίμου ανέφεραν ότι η «τριμερής» πραγματοποιήθηκε σε πολύ καλό κλίμα και οι ηγέτες εξέφρασαν την κοινή τους βούληση για σύντομη οριστική διευθέτηση της ελληνικής υπόθεσης, καθώς «έχουν ωριμάσει πλέον οι συνθήκες», όπως σημειώθηκε χαρακτηριστικά.
Πληροφορίες θέλουν να μην γίνει τελικά η επανάληψη της συνάντησης, αυτή τη φορά διά ζώσης, των τριών, τα αμέσως επόμενα 24ωρα, αλλά το «ραντεβού» να μετατίθεται πλέον για την Σύνοδο της 10ης Ιουνίου.
Σημειώνεται ότι η ελληνική πλευρά εξέθεσε εκ νέου την άποψη της Αθήνας ότι η χώρα έχει καλύψει την μισή απόσταση, κάτι που υπογράμμισε και ο Αλέξης Τσίπρας στο άρθρο-παρέμβασή του στην γαλλική Le Monde.
Οι ίδιες πηγές θέλουν την Αγκελα Μέρκελ να παίρνει θέσεις που την απομακρύνουν από την «σκληρή γραμμή» άλλων πολιτικών τόσο εντός όσο και εκτός Γερμανίας.
«Πυρετός» για επίσπευση της συμφωνίας
Την τηλεδιάσκεψη είχε προαναγγείλει το «Έθνος της Κυριακής»(ρεπορτάζ: Φώφη Γιωτάκη). Πρόκειται για τη δεύτερη τηλεδιάσκεψη που θα έχει ο Έλληνας πρωθυπουργός με την κ. Μέρκελ και τον κ. Ολάντ, με τους οποίους είχε τηλεδιάσκεψη διάρκειας μίας ώρας προ τριών ημερών, την Πέμπτη, προκειμένου να «σκανάρουν» από κοινού την πρόοδο του Brussels Group, τα στελέχη του οποίου θα αναχωρήσουν την «ίδια στιγμή» για τη βάση τους, έχοντας προηγουμένως παραδώσει τους «καυτούς» φακέλους στις ηγεσίες των θεσμών.

Η αποτίμηση της διαπραγμάτευσης έτσι όπως αυτή έχει εξελιχθεί έως τώρα ήταν το αντικείμενο της χθεσινής μαραθώνιας συνεδρίασης της ομάδας διαπραγμάτευσης στο μέγαρο Μαξίμου, υπό τον Αλέξη Τσίπρα - η οποία διήρκησε πάνω από οκτώμισι ώρες.

Κατά πληροφορίες υπάρχει σύγκλιση σε θέματα που παρέμεναν έως χθες ανοιχτά, όπως π.χ. στον ΦΠΑ και σε δύο μοντέλα που έχουν καταλήξει οι δύο πλευρές, αλλά και στα «κόκκινα» δάνεια, ωστόσο υπάρχουν ακόμα εκκρεμμή ζητήματα.
Την ώρα της συνεδρίασης η διαπραγματευτική ομάδα ήταν σε ανοιχτή γραμμή με τις Βρυξέλλες όπου ήταν σε εξέλιξη το Brussels Group. Σύμφωνα με πληροφορίες της ελληνικής πλευράς έχουν αρχίσει και ετοιμάζονται κείμενα και από τις δύο πλευρές.
Μάλιστα, όπως μεταδίδει το Mega, είναι πολύ πιθανό μετά την τηλεδιάσκεψη Τσίπρα - Μέρκελ - Ολάντ να προγραμματιστεί και κατ' ιδίαν συνάντησή τους καθώς έχει συμφωνηθεί κάτι τέτοιο να γίνει στην περίπτωση που ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις των τεχνοκρατών.

Τι άλλο περιλαμβάνει το βασικό προσχέδιο της συμφωνίας 
Στην παραδοχή ότι το πρωτογενές πλεόνασμα του 2015, θα είναι στο 0,7- 0,8% ΑΕΠ, αντί 3% βασίζεται το σχέδιο συμφωνίας που γράφεται, σύμφωνα με πληροφορίες του Mega, στο μέγαρο Μαξίμου από το βράδυ του Σαββάτου.
Μεγάλο «αγκάθι» είναι ο ΦΠΑ, καθώς οι δανειστές επιμένουν σε ριζική ανατροπή συντελεστών, εξαιρέσεων και απαλλαγών, που φέρνουν επιβαρύνσεις.
Σε συνέντευξη του στην Αυγή της Κυριακής ο Γ. Βαρουφάκης απέρριψε το σκεπτικό του Ζ.Κ. Γιούνκερ, ο οποίος ζήτησε 1,8 δισ ευρώ, μόνο από το ΦΠΑ, σημειώνοντας ότι κάτι τέτοιο θα διαλύσει την οικονομία.
«Σε μια οικονομία που βρίσκεται στη δίνη του αποπληθωρισμού και των χρεών ιδιωτικών και δημοσίων με φορολόγηση που βαραίνει τους μη έχοντες, πως θα μπορούσαμε να αυξήσουμε τα δημόσια έσοδα κατά 1% του ΑΕΠ μέσα από την έμμεση φορολογία (που πλήττει εξ ορισμού και άλλο τους μη έχοντες) χωρίς να προκαλέσουμε ακόμη μεγαλύτερη βλάβη στον κινητήρα της οικονομίας - στην παραγωγή και στις αγορές;», είπε.
Το «πακέτο» του ασφαλιστικού περιλαμβάνει την κατάργηση των πρόωρων συντάξεων, ενοποιήσεις Ταμείων, το "πάγωμα" και όχι την κατάργηση ρήτρας μηδενικού ελλείμματος, την αναβολή καταβολής της 13ης σύνταξης ή "ψαλίδισμα" του ποσού και των δικαιούχων και νέες αναλογιστικές μελέτες πριν από το δεύτερο κύκλο παρεμβάσεων.
Βέβαιη θεωρείται η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ για έναν ακόμα χρόνο, με μόνη διόρθωση αυτή που μπορεί να προέλθει από την αναπροσαρμογή των τιμών ζώνης.
Μέρος του δημοσιονομικού «κενού» θα καλυφθεί από την επαναφορά των συντελεστών της έκτακτης εισφοράς στα πρότερα επίπεδα, για εισοδήματα πάνω από 30.000 ή 50.000 ευρώ.
Όσον αφορά στο εργασιακό, η Αθήνα προτείνει νέου τύπου συλλογικές συμβάσεις, ενώ σε 2η φάση θα ξεκινήσει η σταδιακή επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ.
Ευελιξία από όλες τις πλευρές, έτσι ώστε να επιτευχθεί συμφωνία και να αποφευχθούν οι αναταράξεις στις αγορές, ζήτησε χθες με νέα παρέμβασή του ο Λευκός Οίκος.
Με φόντο τις πληρωμές προς το ΔΝΤ, συνολικού ύψους 1,6 δισ ευρώ, οι οποίες ξεκινούν την επόμενη Παρασκευή, ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ δήλωσε ότι δεν αναμένει στάση πληρωμών από την Ελλάδα, συμπληρώνοντας ότι δεν μπορούν να προβλεφθούν οι επιπτώσεις στις τράπεζες από μια τέτοια κίνηση.
«Το ερώτημα είναι αν η Ευρώπη θα παραμείνει στην Ευρώπη και πως θα οργανωθούμε ως Ευρωπαίοι. Αυτό είναι το ερώτημα. Αλλά αυτό είναι ένα ερώτημα και για την Ιταλία», είπε ο Γ. Βαρουφάκης έξω από το υπουργείο σε ερώτηση της ιταλικής τηλεόρασης.
Χ.Κ., Mega

Saturday, May 30, 2015

Το πρόβλημα δεν ήταν το ευρώ ΠΟΛΙΤΙΚΗ 29.05.2015 : 12:49

 ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Το πρόβλημα δεν ήταν το ευρώ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
​Δεν είναι ιδιαιτέρως δύσκολο να σκεφτούμε την οικονομία με τις αλλαγές που προτείνουν πολλοί εντός κυβερνητικής παράταξης. Παράδειγμα, η ανάκτηση της δυνατότητας χάραξης «εθνικής» συναλλαγματικής πολιτικής, που παρουσιάζεται ως αντίδοτο σε όσα δυσάρεστα έφερε η κρίση και το Μνημόνιο.

Ενα απλό τεστ αληθείας αρκεί για να κατανοήσουμε την περιπλοκότητα και τον βαθμό επικινδυνότητας όσων τραγουδούν οι σειρήνες της δραχμής.

Ισχυρίζονται λοιπόν οι δραχμιστές ότι εκτός ευρώ θα είχαμε τη δυνατότητα να πετύχουμε την προσαρμογή της οικονομίας στην κρίση χαλαρώνοντας την ισοτιμία του νομίσματός μας, ώστε να μην υφίσταται τόσο μεγάλη πίεση στο κόστος εργασίας, όπως διαπιστώθηκε με το έδαφος που έχασαν οι μισθοί τα προηγούμενα τρία-τέσσερα χρόνια.

Είναι αλήθεια ότι το ευρώ, ένα διεθνές και ισχυρό νόμισμα, υπήρξε πολύ σκληρό τα πρώτα χρόνια της κρίσης. Πράγματι, μέχρι και το 2011 το ευρώ κέρδιζε το έδαφος που έχανε το δολάριο, σε αντανάκλαση της βαθύτατης κρίσης που αντιμετώπιζε η αμερικανική οικονομία. Η κατάσταση άλλαξε στη συνέχεια. Ετσι, το εθνικό μας νόμισμα, το ευρώ, υποχώρησε έναντι του δολαρίου κατά 26% από το υψηλό του 2011 ή 11,5% από το πολύ χαμηλότερο του 2010, όταν η κρίση είχε πλήξει όλο τον πλανήτη.

Η υποτίμηση επιταχύνθηκε κυρίως μετά το 2014 (21,5%), γεγονός που θα μπορούσε να έχει εκμεταλλευθεί η ελληνική οικονομία εάν κατόρθωνε να σταθεροποιήσει τα δημοσιονομικά της και να οργανώσει την πλήρη επιστροφή της στις αγορές κεφαλαίου – δύο στόχοι απολύτως ρεαλιστικοί την περυσινή άνοιξη.

Το ευρώ δεν εμπόδισε την Ελλάδα να εκμεταλλευτεί τις πάντοτε επαρκείς ευκαιρίες διαρθρωτικής προσαρμογής. Μάλιστα, η κρίση, παρά τα τεράστια κοινωνικά προβλήματα που προξένησε, δημιούργησε περισσότερες και σίγουρα πιο πιεστικές ευκαιρίες. Η υποτίμηση ενός νέου νομίσματος δεν θα προσέθετε, ούτε θα προσθέσει κάτι.

Είναι χαρακτηριστικό ότι κανείς δραχμιστής δεν προσδιορίζει το εύρος της υποτίμησης που θεωρεί απαραίτητη σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από τη νομισματική ένωση. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι επιθυμούν υποτίμηση μεγαλύτερη από την πραγματοποιηθείσα, της τάξεως του 50%, ας πούμε.

Θα σήμαινε τεράστια απώλεια αγοραστικής δύναμης έναντι όλων όσα δεν παράγουμε. Οχι μόνο των τελικών καταναλωτικών προϊόντων αλλά και των ενδιαμέσων, από τις πρώτες ύλες μέχρι τα ανταλλακτικά και τα μη τυποποιημένα τρόφιμα. Πάνω από τα 2/3 όσων ορίζουν το επίπεδο ζωής της χώρας επηρεάζονται από την ισοτιμία του νομίσματος. Αλλωστε, αν κάτι τέτοιο ήθελε συμβεί, η επιβολή σκληρότατης και παρατεταμένης λιτότητας θα καταστεί αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Οσο περισσότερο κατανοεί ο Αλέξης Τσίπρας τη σκληρή πραγματικότητα της οικονομίας, τόσο καλύτερα θα δώσει τη μάχη για να μείνει η χώρα στην πλευρά του ευρώ.
Έντυπη

Την ορθή απόφαση

Κύριο Αρθρο ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

Την ορθή απόφαση

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ
Εχουμε χάσει τέσσερις μήνες, μόνο και μόνο για να εμπεδώσουμε τα αυτονόητα. Συμμετοχή στο ευρώ χωρίς τους όρους που επιβάλλει η Ευρωζώνη δεν υπάρχει. Χρηματοδότηση των ελληνικών αναγκών από οιαδήποτε άλλη πηγή, εκτός Ευρωζώνης, επίσης δεν υπάρχει. Η χρεοκοπία είναι εναλλακτική λύση, αλλά έχει καταστροφικές συνέπειες. Το ίδιο και η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Χρειάσθηκαν τέσσερις μήνες για να προσγειωθεί η νέα κυβέρνηση σε αυτές τις πραγματικότητες και να αντιληφθεί ότι πρέπει να προχωρήσει σε έναν άμεσο συμβιβασμό. Εχει, όμως, δύο προβλήματα να αντιμετωπίσει. Το ένα είναι να πει την αλήθεια και να εξηγήσει ότι όσα έλεγε ως αντιπολίτευση ήταν ανεύθυνα και ανεδαφικά. Το δεύτερο, να πείσει ή να παρακάμψει τα κομματικά μέλη και κυβερνητικά στελέχη που δεν θέλουν τον συμβιβασμό και προτιμούν τη ρήξη, τη δραχμή, την «τσαβεζοποίηση» της χώρας. Αυτή η διαδικασία παρατράβηξε και κοστίζει ακριβά κάθε μέρα που περνάει. Αν ο κ. Τσίπρας πάρει την ορθή απόφαση, θα βρει στήριξη εντός και εκτός Ελλάδος. Αν όχι, θα τον ακολουθήσουν όσοι πιστεύουν στη θεωρία του Κουγκίου.
Έντυπη

Αντίστροφη μέτρηση για την Ελλάδα

Επισκόπηση τύπου

Αντίστροφη μέτρηση για την Ελλάδα

Θα λυγίσει η Ελλάδα απέναντι στο δόγμα της λιτότητας; Τελικά, τι είναι προτιμότερo, τα σωστά στατιστικά ή οι ευτυχισμένοι άνθρωποι; Απαντήσεις θα δοθούν τις επόμενες ημέρες και απόψε από τον Ν.Κοτζιά.
Τα χρονικά περιθώρια για τη διάσωση της Ελλάδας στενεύουν απειλητικά με τη χώρα να διολισθαίνει προς τη χρεοκοπία και ενδεχομένως προς την έξοδο από την ευρωζώνη. Το μήνυμα, όπως προέκυψε από τις χθεσινοβραδινές συζητήσεις στο Brussels Group, έχει περάσει και σε όλα τα δημοσιεύματα του γερμανικού τύπου που αφορούν την Ελλάδα. Το θέμα απασχολεί ούτως ή άλλως πολιτικούς και οικονομολόγους στη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών των G7, που ολοκληρώνεται σήμερα στη Δρέσδη.

Προσευχή αντί για διαγραφή…
Η Ελλάδα ήταν πανταχού παρούσα στη Δρέσδη, στο κεφάλι όλων
Η Ελλάδα ήταν πανταχού παρούσα στη Δρέσδη, στο κεφάλι όλων
Η εφημερίδα TAZ του Βερολίνου, αν και αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των ημερών, επιλέγει τη χιουμοριστική πλευρά για να ξεκινήσει το άρθρο με τον τελεσιγραφικό τίτλο «Ακόμη 7 ημέρες μέχρι την χρεοκοπία της Ελλάδας». Σημειώνει λοιπόν ο αρθρογράφος της: «Όταν κάποιος έχει κακά χαρτιά στο πόκερ, μπορεί είτε να μπλοφάρει, είτε να διακόψει το παιγνίδι. Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε επέλεξε το δεύτερο στη Δρέσδη. Αντί να επιδιώξει λύση στο πρόβλημα του ελληνικού χρέους, πήγε να εκκλησιαστεί. Αλλά και εκεί το χρέος τον οδήγησε, αφού τον προσκάλεσε η εκκλησιαστική πρωτοβουλία «Χρονιά Διαγραφής Χρέους. Αλλά ο Σόιμπλε φέρεται να είπε, ότι προτιμά να ψέλνει και να προσεύχεται παρά να πράττει, πόσο μάλλον να διαγράφει χρέη». Και επιστρέφοντας στη σοβαρότητα της στιγμής η εφημερίδα αναρωτιέται ποια θα είναι η έκβαση αυτού του τελευταίου γύρου με την Ελλάδα και τον Σόιμπλε να τα βάζει εναντίον όλου του υπόλοιπου κόσμου.
«Αυτό εξαρτάται από τον υπόλοιπο κόσμο», σημειώνει, «δηλαδή από την Μέρκελ. Εάν η ισχυρότερη γυναίκα του κόσμου συμμεριστεί την άποψη των ΗΠΑ, τότε ο Σόιμπλε θα αναγκαστεί να κάνει πίσω. Κάπως θα βρεθεί λύση με την Ελλάδα και το G7 θα είναι μια μακρινή ανάμνηση. Πολύ πιο σημαντική θα είναι η σύνοδος κορυφής των G7, που θα γίνει σε μια εβδομάδα στη Βαυαρία. Εκεί η Μέρκελ δεν θέλει να έχει προβλήματα. Πολλά συνηγορούν ότι το ελληνικό πρόβλημα θα έχει εξαφανιστεί από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων γιατί το τελεσίγραφο εκπνέει την Παρασκευή 5 Ιουνίου, δύο μέρες πριν την έναρξη της συνόδου κορυφής» καταλήγει η γερμανική εφημερίδα.

«Δηλητήριο η λιτότητα»
Μόνοι με τις απόψεις τους ο Σόιμπλε με τον Βάιντμαν
Μόνοι με τις απόψεις τους ο Σόιμπλε με τον Βάιντμαν
Στη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών των G7 στη Δρέσδη παίχτηκε υπό μορφή σεμιναρίου η διαφωνία εάν μια χώρα πρέπει να κάνει οικονομίες για να αναπτύσσει την οικονομία ή να αφήνει να αναπτύσσεται η οικονομία για να μπορεί να κάνει εξοικονομήσεις. Η οικονομική εφημερίδαHandelsblatt επισημαίνει: «Με την επιμονή τους στους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, την απόρριψη της ανάληψης χρεών για την τόνωση της οικονομίας και την εμμονή τους στο ότι οι κεντρικές τράπεζες δεν θα πρέπει να γεμίζουν την αγορά με φτηνό χρήμα ο Σόιμπλε και ο επικεφαλής της Deutsche Bank Γενς Βάιντμαν έμειναν το περισσότερο διάστημα απομονωμένοι (…) Το ερώτημα έμεινε χωρίς απάντηση και στη Δρέσδη, γιατί ακόμη και οικονομολόγοι διαφώνησαν. Οι καθηγητές στο Χάρβαρντ Αλεσίνα και Ρογκόφ συνηγόρησαν υπέρ της άποψης Σόιμπλε – Βαίντμαν, αντίθετα ο Ρουμπινί προειδοποίησε για τους κινδύνους από την πολιτική λιτότητας (…) Κάποιος επικεφαλής κεντρικής τράπεζας είπε ότι είναι καλό να ακούσει ο Σόιμπλε από περιώνυμους οικονομολόγους ότι η λιτότητα δρα σαν δηλητήριο σε συνθήκες ύφεσης».
Ο Νίκος Κοτζιάς και η σωτηρία της Ελλάδας
Κοτζιάς: ταυτίσαμε τους αριθμούς με τους ανθρώπους
Κοτζιάς: "ταυτίσαμε τους αριθμούς με τους ανθρώπους"
Συνέντευξη στη Frankfurter Allgemeine Zeitung παραχωρεί ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς. Αφορμή είναι η συμμετοχή του ως φιλοσόφου και όχι ως πολιτικού σε Φεστιβάλ Φιλοσοφίας που διοργανώνεται για τρίτη φορά στην Κολωνία. Το ερώτημα στο οποίο καλείται να δώσει απαντήσεις ο κ. Κοτζιάς είναι «Πως σώζει κανείς ένα λαό». «Τα προηγούμενα χρόνια ταυτίσαμε τον άνθρωπο με τα μαθηματικά, τον κάναμε σκλάβο των αριθμών», λέει ο έλληνας υπουργός στην εφημερίδα. «Από τη δεκαετία του ΄60 υπάρχει το πολιτικό πιστεύω ότι όταν οι αριθμοί ευημερούν, είναι καλά και ο άνθρωπος. Ασχολούμαστε με τους αριθμούς και παραμελούμε τον πραγματικό κόσμο. Αλλά το πιο σημαντικό για μας θα πρέπει να είναι να μπορεί ο άνθρωπος να διατηρήσει την υπερηφάνεια, την ελπίδα και την αισιοδοξία του».
Ειρήνη Αναστασοπούλου  dw de