Το νέο μας blog είναι http://havdata.blogspot.com/ ****** [επιλογές από την ειδησεογραφία του διαδικτύου, σχόλια, νέα τοπικού ενδιαφέροντος, ¨κι¨ ό,τι άλλο τύχει]. [A selection of news, comments, and topics of interest]. [ Ελα να ζήσεις την ζωή σου έξω κάμποσες δεκαετίες νεοέλληνα για να καταλάβεις την προνομιακή της Ελλάδας ύπαρξη, στον χώρο στον χρόνο στο κλίμα στη θάλασσα στο αρχιπέλαγος και στην ζωή]. λορνιόν

Sunday, November 30, 2008

Κυβέρνηση αρίστων από τον Ομπάμα
Με σημαία τη Χίλαρι, κορυφαίους στα ηνία της Οικονομίας, Ρεπουμπλικανό στην Αμυνα

Του Αθανασιου Ελλις

Μια «κυβέρνηση αρίστων» που αποτελείται από κορυφαίους πολιτικούς και τεχνοκράτες επέλεξε ο Μπαράκ Ομπάμα για να τον πλαισιώσουν στο δύσκολο έργο της ανόρθωσης της οικονομίας και της αποκατάστασης της εικόνας της Αμερικής στον κόσμο. Το υψηλό επίπεδο των ανθρώπων που θα στελεχώσουν τον Λευκό Οίκο και το υπουργικό συμβούλιο φέρνει στη μνήμη τις αντίστοιχες επιλογές προσωπικοτήτων από τον Κένεντι και τον Ρούζβελτ. Η πρόκληση για τον νέο πρόεδρο, που δεν έχει προηγούμενη εμπειρία στην άσκηση εκτελεστικής εξουσίας, είναι να αποδείξει ότι διαθέτει διοικητικές ικανότητες και μπορεί να συντονίσει ανθρώπους που δεν έχουν συνηθίσει να «υπακούουν».

Η παρουσία της Χίλαρι Κλίντον δίνει το στίγμα της αυτοπεποίθησης του Ομπάμα, ενώ με τον Ρεπουμπλικανό υπ. Αμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς εξασφαλίζεται η συνέχεια. Πάντως, απόλυτη προτεραιότητα της νέας κυβέρνησης θα είναι η οικονομία. Ο νέος πρόεδρος υπόσχεται κινήσεις πολιτικής και οικονομικής συνεργασίας στο εξωτερικό και τη λήψη άμεσων μέτρων κρατικής ενίσχυσης στο εσωτερικό. Εχει ήδη αρχίσει η προεργασία ώστε την πρώτη ημέρα που θα αναλάβει πρόεδρος να υπογράψει το νομοσχέδιο για δημόσιες επενδύσεις ύψους 700 δισ. δολαρίων που στοχεύουν στη δημιουργία 2,5 εκατομμυρίων νέων θέσεων εργασίας κατά την πρώτη διετία. Μόλις αντιμετωπισθεί η κρίση ο Ομπάμα υποσχέθηκε να επικεντρωθεί στον περιορισμό της εισοδηματικής ανισότητας αυξάνοντας τη φορολογία των πλουσίων.

Με την τολμηρή απόφασή του να διορίσει στην ηγεσία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ την εσωκομματική του αντίπαλο ο Ομπάμα αποδεικνύει ότι διαθέτει τις αρετές της μεγαθυμίας και του σεβασμού των ικανοτήτων του αντιπάλου. Δεν τον ανησυχεί η ισχυρή προσωπικότητα της πρώην Πρώτης Κυρίας ούτε η παρουσία του δημοφιλούς, εντός και εκτός Αμερικής, συζύγου της. Αλλωστε, η επιλογή δύο ακόμη ανθυποψηφίων του στις προκριματικές για το χρίσμα, του Τζο Μπάιντεν ως αντιπροέδρου και του Μπιλ Ρίτσαρντσον ως υπουργού Εμπορίου, δείχνει ότι ο Ομπάμα πιστεύει ότι το κοινό καλό απαιτεί τη συνεργασία των καλύτερων, ακόμη και αν αυτοί δεν ανήκουν στο ίδιο κόμμα ή υπήρξαν αντίπαλοι. Η φιλοσοφία του γύρω από τη διακυβέρνηση έχει επηρεασθεί από το βιβλίο «Team of Rivals» του Λίνκολν και το «The Best and the Brightest» του Ντέιβιντ Χάλμπερσταμ.

Η επιλογή του Τιμ Γκάιτνερ ως υπουργού Οικονομικών, του Λάρι Σάμερς ως προέδρου του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου, που θα κάνει τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της οικονομικής πολιτικής, αλλά και του Πολ Βόλκερ, αναδεικνύει και την πρόκληση που θα αντιμετωπίσει ο 47χρονος πρόεδρος και αυτή δεν είναι άλλη από την αποτελεσματική διαχείριση μιας ομάδας σημαντικών οικονομικών εγκεφάλων και ισχυρών προσωπικοτήτων που δεν είναι βέβαιο ότι θα συμφωνούν σε όλα. Υπό αυτό το πρίσμα θα πρέπει έγκαιρα να διαχωρίσει τις αρμοδιότητές τους ώστε να αποφευχθούν συγχύσεις που μπορεί να προκαλέσουν αναταραχή στις αγορές.

«Κόντρα» Τζόουνς - Χίλαρι;

Κάτι αντίστοιχο πρέπει να κάνει και στην περίπτωση δύο άλλων ισχυρών προσωπικοτήτων, του συμβούλου εθνικής ασφαλείας στρατηγού Τζόουνς, και της υπουργού Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον. Κάποιοι, μάλιστα, ήδη προεξοφλούν συγκρούσεις όπως αυτές ανάμεσα στον Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι και τον Σάιρους Βανς στην κυβέρνηση Κάρτερ.

Με την επιλογή ηχηρών ονομάτων αλλά και τη διατήρηση του υπουργού Αμυνας του Μπους, ο Ομπάμα κάνει πράξη τη δεδηλωμένη επιθυμία του να σχηματίσει την καλύτερη δυνατή κυβέρνηση σε μια κρίσιμη περίοδο και στέλνει μήνυμα αποφασιστικότητας που ξεπερνά κόμματα και ιδεολογίες. Αλλωστε, με την ευθύτητα που τον διακρίνει είχε σημειώσει ότι η «σοφία δεν είναι προνόμιο των Δημοκρατικών, αλλά συναντάται και στο 47% που δεν με ψήφισε». Στους υποψήφιους για άλλα υπουργεία, μεταξύ αυτών και της Ενέργειας, περιλαμβάνονται δύο μετριοπαθείς Ρεπουμπλικανοί, ο γερουσιαστής της Νεμπράσκα Τσακ Χέιγκελ, και ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ.

Στον Λευκό Οίκο

Προσωπάρχης Λ. Οίκου: Ραμ Εμάνιουελ

Φίλος του Ομπάμα και βουλευτής του Ιλινόι τα τελευταία έξι χρόνια, γνωρίζει καλά τη λειτουργία του Λευκού Οίκου αφού ήταν ειδικός σύμβουλος του Μπιλ Κλίντον τη δεκαετία του ’90. Είχε μπροστά του ένα λαμπρό πολιτικό μέλλον και προσέβλεπε στο πανίσχυρο αξίωμα του προέδρου της Βουλής, αλλά επέλεξε να απαντήσει στο κάλεσμα του Ομπάμα. Διαθέτει στρατηγική σκέψη, αλλά είναι συχνά σκληρός και επιθετικός. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια είχε κάποτε δηλώσει: «Μερικές φορές ξυπνώ το πρωί μισώντας τον ίδιο τον εαυτό μου». Είναι, όμως, ρεαλιστής, αναζητεί το εφικτό και θα έχει ισχυρούς διαύλους συνεργασίας με το Κογκρέσο.

Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας Λ. Οίκου: Τζέιμς Τζόουνς

Ο ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του ΝΑΤΟ έως το 2007 είναι βαθύς γνώστης της Ευρώπης. Αλλωστε, γεννήθηκε μεν στη Μοντάνα, αλλά μεγάλωσε στη Γαλλία όπου εργαζόταν ο πατέρας του. Διατηρεί προσωπικές επαφές με πολιτικούς, διπλωμάτες και στρατιωτικούς ευρωπαϊκών χωρών. Από τη θητεία του στην ηγεσία της Ατλαντικής Συμμαχίας γνωρίζει το πρόβλημα του Αιγαίου και τις δυσκολίες που υπάρχουν μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας, αλλά και το θέμα των Σκοπίων. Σε ενδεχόμενες μελλοντικές διαβουλεύσεις για το όνομα, ελπίζεται ότι θα είναι σε θέση να εκτιμήσει τη συμβολή της ναυτικής βάσης της Σούδας και του λιμένα της Θεσσαλονίκης, αλλά και την ελληνική παρουσία στο Κόσοβο. Ο γιγαντόσωμος στρατηγός υπηρέτησε στον πόλεμο του Βιετνάμ, έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την ενέργεια, και τα τελευταίο διάστημα ήταν πρόεδρος του «Ιδρύματος για την Ενέργεια στον 21ο αιώνα». Διαθέτει την ευγένεια ενός διπλωμάτη και χαίρει εκτίμησης και στα δύο κόμματα.

Εκπρόσωπος Τύπου Λ. Οίκου: Ρόμπερτ Γκιμπς

Ο 37χρονος διευθυντής επικοινωνίας της προεκλογικής εκστρατείας του Ομπάμα θα είναι και ο εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου. Εργάζεται εδώ και χρόνια για τον Ομπάμα και λόγω της στενής σχέσης που έχει με τον νέο πρόεδρο εκτιμάται ότι θα είναι σε θέση να κάνει πλήρη και ουσιαστική ενημέρωση χωρίς κενά.

Ειδική σύμβουλος του προέδρου: Βάλερι Τζάρετ

Εκτός του Ντέιβιντ Αξελροντ, που ήταν ο ιθύνων νους της επιτυχούς προεκλογικής εκστρατείας του Ομπάμα, ειδικός σύμβουλος του προέδρου διορίστηκε και η Βάλερι Τζάρετ η οποία θα βρίσκεται δίπλα του υπό τον επίσημο τίτλο «κορυφαία σύμβουλος για διακυβερνητικές σχέσεις και επαφές με το κοινό». Η γεννημένη στο Ιράν Αφροαμερικανή χαίρει της απόλυτης εμπιστοσύνης του Μπαράκ και της Μισέλ Ομπάμα, με τους οποίους συνδέεται στενά τα τελευταία 17 χρόνια και έχει χαρακτηριστεί ως «το άλλο μισό του μυαλού» του νεοεκλεγέντος προέδρου. Γνωρίστηκαν όταν η Μισέλ Ομπάμα έκανε αίτηση για να εργαστεί στο γραφείο του δημάρχου του Σικάγου, όπου η Τζάρετ ήταν επίτροπος σχεδιασμού. «Τους γνωρίζω καλά. Ξέρω τι θέλουν και πώς σκέπτονται. Βλέπω τα πράγματα από τη σκοπιά τους. Δεν έχω δική μου ατζέντα, γι’ αυτό μπορώ να τους λέω όσα τους λέω και να τους συμβουλεύω αποτελεσματικά» δήλωσε πρόσφατα.

Διευθυντής Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου: Λάρι Σάμερς

Θα είναι υπεύθυνος για τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της οικονομικής πολιτικής. Εμπνέει εμπιστοσύνη από τη θητεία του στα τέλη της δεκαετίας του ’90 όταν πέτυχε πλεονασματικό προϋπολογισμό, κάτι σπάνιο για κάθε υπουργό Οικονομικών. Στις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από πρόεδρος του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ επειδή είχε σχολιάσει ότι οι άνδρες έχουν καλύτερες επιδόσεις στα μαθηματικά προκαλώντας αντιδράσεις γυναικείων οργανώσεων. Λόγω χαρακτήρα θα επιδιώξει να ηγηθεί του οικονομικού επιτελείου, παρότι κατά παράδοση ο υπ. Οικονομικών είναι ο κατ’ εξοχήν αρμόδιος. Ομως, ο Σάμερς θα εργάζεται εντός του Λευκού Οίκου και θα έχει άμεση πρόσβαση στον πρόεδρο. Το Εθνικό Οικονομικό Συμβούλιο ίσως είναι και προπομπός για τη μετάβασή του στη διοίκηση της Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας σε περίπτωση που ο Ομπάμα αποφασίσει να μην ανανεώσει τη θητεία του Μπεν Μπερνάνκι.

Πρόεδρος Επιτροπής Οικονομικής Ανόρθωσης: Πολ Βόλκερ

Ο 81χρονος πρώην πρόεδρος της Fed στις κυβερνήσεις Κάρτερ και Ρέιγκαν θα συμβουλεύει τον Λευκό Οίκο για τη σταθεροποίηση των χρηματαγορών. Με την αυστηρή νομισματική πολιτική που εφάρμοσε τη δεκαετία του ’80 τιθάσευσε τον πληθωρισμό που είχε ξεπεράσει το 20% μετά τις δυο πετρελαϊκές κρίσεις του ’73 και του ’79. Οδήγησε την οικονομία σε παροδική ύφεση, αλλά έθεσε τις βάσεις για αλματώδη οικονομική ανάπτυξη. Σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα καλείται να διαχειριστεί άλλη μια βαθιά κρίση, τη χειρότερη του τελευταίου αιώνα, και να συμβάλει και πάλι στην «ανόρθωση» της αμερικανικής οικονομίας. Οι αγορές τον σέβονται απεριόριστα.

Νομικός σύμβουλος Λ. Οίκου: Γκρεγκ Κρεγκ

Κατείχε το ίδιο αξίωμα και επί Μπιλ Κλίντον και συμμετείχε στην ομάδα νομικής υπεράσπισης του πρώην προέδρου στην υπόθεση Λεβίνσκι. Ως πρώην υπεύθυνος πολιτικού σχεδιασμού του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, επιθυμούσε να αναλάβει αναπληρωτής υπ. Εξωτερικών, αλλά η άφιξη της Χίλαρι γκρέμισε τις επιδιώξεις του.

Στα υπουργεία

Υπ. Οικονομικών: Τίμοθι Γκάιτνερ

Ο πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Νέας Υόρκης εργάστηκε για πρώτη φορά στο υπουργείο Οικονομικών το 1988. Υπηρέτησε σε τρεις κυβερνήσεις και εργάστηκε για πέντε υπουργούς, συμπεριλαμβανομένου και του Λάρι Σάμερς. Ηταν από τους κύριους πρωταγωνιστές στον χειρισμό της σημερινής κρίσης, για την οποία συνεργάστηκε αποτελεσματικά με τον νυν υπ. Οικονομικών Χανκ Πόλσον για τη διάσωση της Γουόλ Στριτ. Η τοποθέτηση του 47χρονου Γκάιτνερ και όχι του Σάμερς στο υπουργείο στέλνει και ένα μήνυμα ανανέωσης. Θεωρείται επίσης άριστος γνώστης της παγκόσμιας οικονομίας, καθώς έχει εργαστεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και έχει ζήσει στην Ιαπωνία και την Κίνα.

Υπ. Εξωτερικών: Χίλαρι Κλίντον

Η πρώην Πρώτη Κυρία και γερουσιαστής της Νέας Υόρκης την τελευταία οκταετία θα ηγηθεί της απόπειρας αποκατάστασης της εικόνας της Αμερικής στον κόσμο. Στην προσπάθειά της αυτή θα έχει σύμμαχο τη δημοφιλία της στο εξωτερικό, αλλά και τις διασυνδέσεις που έχουν αναπτύξει η ίδια και ο σύζυγός της με ξένους ηγέτες. Ενα ερώτημα που πλανάται απειλητικά πάνω από τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης είναι κατά πόσον ο νέος πρόεδρος θα ελέγχει πλήρως την υπουργό του. Πάντως, η Χίλαρι τον διαβεβαίωσε ότι θα είναι πιστό μέλος της κυβέρνησης και ότι δεν προτίθεται να εφαρμόσει «δική» της εξωτερική πολιτική. Στα ελληνικού ενδιαφέροντος θέματα η επόμενη υπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ έχει τηρήσει συγκρατημένη στάση. Είναι ένθερμη υποστηρίκτρια του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όμως δεν κρύβει την εκτίμησή της για τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας. Μιλώντας, πάντως, σε ομογενείς τόνισε ότι η ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. εξαρτάται από την επίλυση του Κυπριακού και τάχθηκε υπέρ του τερματισμού της κατοχής και της επανένωσης της νήσου. Στο θέμα των Σκοπίων δεν έχει συνυπογράψει την τροπολογία 300, ενώ σίγουρα δεν βοηθούν οι μνήμες που έχει από την «πολεμική υποδοχή» που έτυχαν η ίδια και ο σύζυγός της τον Νοέμβριο του ’99 κατά την επίσκεψή τους στην Αθήνα. Δεν αποκλείεται να διορίσει τον Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ αναπληρωτή υπ. Εξωτερικών ή ειδικό απεσταλμένο για το Μεσανατολικό. Η Ντόρα Μπακογιάννη την έχει συναντήσει στη Γερουσία και μέσω της οικογένειας Τσακόπουλου προσβλέπει στη δημιουργία καλής προσωπικής σχέσης. Θα χρειαστεί πάντως και ο δίαυλος επικοινωνίας με τον αντιπρόεδρο Μπάιντεν.

Υπ. Αμυνας: Ρόμπερτ Γκέιτς

Στην πρώτη μεταβίβαση εξουσίας εν καιρώ πολέμου έπειτα από 40 χρόνια (η τελευταία ήταν το ’69 όταν ο Νίξον αντικατέστησε τον Τζόνσον, ενώ συνεχίζονταν οι εχθροπραξίες στο Βιετνάμ) η παραμονή του πρώην διευθυντή της CIA και νυν υπουργού Αμυνας στην ηγεσία του Πενταγώνου δίνει το στίγμα της συνέχειας, προσδίδει διακομματικό χαρακτήρα στην κυβέρνηση και επιτρέπει στον Ομπάμα να επικεντρωθεί πλήρως στην οικονομία. Ως μέλος της «Επιτροπής Μελέτης του Ιράκ» είχε ταχθεί υπέρ της προσέγγισης με το Ιράν και τη Συρία. Αντικατέστησε τον πρωτεργάτη του πολέμου στο Ιράκ, Ντόναλντ Ράμσφελντ, τον Δεκέμβριο του 2006, και δέχθηκε να παραμείνει στη θέση του ώς το 2010. Υπηρέτησε για 27 χρόνια στη CIA, στην ηγεσία της οποίας αναρριχήθηκε το 1991, αλλά είχε επικριθεί για την αποτυχία του να προβλέψει την επερχόμενη πτώση της Σοβ. Ενωσης

Υπ. Υγείας και Κοινωνικών Υπηρεσιών: Τομ Ντασλ

Ο πρώην αρχηγός των Δημοκρατικών στη Γερουσία και κορυφαία προσωπικότητα του κόμματος είχε το ειδικό πολιτικό βάρος ώστε να διαπραγματευθεί με τον Μπαράκ Ομπάμα και να εξασφαλίσει την πλήρη αρμοδιότητα για την αναδιάρθρωση του συστήματος ιατρικής ασφάλισης την οποία υποσχέθηκε στην προεκλογική περίοδο ο Δημοκρατικός υποψήφιος. Ο κ. Ντασλ θα είναι έτσι και ο «τσάρος» της υγείας στον Λευκό Οίκο. Με αυτή του την ιδιότητα θα συντάξει τα σχετικά νομοσχέδια και θα έχει άμεση επικοινωνια και συνεργασία με τον πρόεδρο, χωρίς να παρεμβάλλονται άλλοι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου.

Υπ. Δικαιοσύνης: Ερικ Χόλντερ

Ο σημαντικότερος Αφροαμερικανός της κυβέρνησης. Διετέλεσε αναπληρωτής υπ. Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Κλίντον και τα τελευταία χρόνια είχε ασκήσει έντονη κριτική στην κυβέρνηση Μπους για κατάχρηση εκτελεστικής εξουσίας σε ό,τι αφορά την κράτηση υπόπτων στο Γκουαντάναμο. Θα δώσει έμφαση στην προστασία των ατομικών ελευθεριών και θα υλοποιήσει την επιθυμία του Ομπάμα να κλείσει το Γκουαντάναμο.

Υπ. Εσωτερικής Ασφάλειας: Τζάνετ Ναπολιτάνο

Η 50χρονη κυβερνήτης της Αριζόνας και πρώην γενική εισαγγελέας έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με θέματα μετανάστευσης που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του υπουργείου και στα οποία έχει υιοθετήσει σκληρή γραμμή. Αναμένεται, πάντως, να ανατρέψει αρκετά μέτρα της κυβέρνησης Μπους σε ό,τι αφορά πρσωπικές ελευθερίες. Η πρώτη γυναίκα στην ηγεσία του υπερυπουργείου το οποίο δημιουργήθηκε μετά την 11η Σεπτεμβρίου θα τεθεί επικεφαλής όλων των υπηρεσιών δημόσιας τάξης και πολιτικής προστασίας. Συγκαταλέγεται στους πιο επιτυχημένους κυβερνήτες της χώρας, ενώ θα αποτελέσει παράδειγμα και σε ανθρώπινο επίπεδο λόγω της μάχης που κέρδισε με τον καρκίνο του μαστού.

Υπ. Εμπορίου: Μπιλ Ρίτσαρντσον

Ο πρώην βουλευτής και νυν κυβερνήτης του Νέου Μεξικού είναι σήμερα ο ισχυρότερος ισπανόφωνος πολιτικός στη χώρα. Διατηρεί στενούς δεσμούς με την ομογένεια και ο διορισμός του ίσως προσφέρεται για την προώθηση των αδικαιολόγητα χαμηλών εμπορικών συναλλαγών με την Ελλάδα. Διετέλεσε υπουργός Ενέργειας και πρέσβης στον ΟΗΕ στις κυβερνήσεις Κλίντον και θεωρείται άριστος διαπραγματετυής. Επιθυμούσε το υπουργείο Εξωτερικών, και ακόμη προσβλέπει σε αυτό σε περίπτωση που για κάποιο λόγο αποχωρήσει η Χίλαρι.

Πρέσβειρα στον ΟΗΕ: Σούζαν Ράις

Ολα δείχνουν ότι ρόλο στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής θα έχει και πάλι μια Αφροαμερικανή διδάκτωρ ονόματι Ράις, μόνο που αντί της Κοντολίζα θα είναι η Σούζαν. Στενή σύμβουλος του Ομπάμα κατά την προεκλογική περίοδο, ήταν μέλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και εν συνεχεία βοηθός υπ. Εξωτερικών με αρμοδιότητα την Αφρική επί κυβερνήσεων Κλίντον. Το 2000 τιμήθηκε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ με το βραβείο «ξεχωριστής συμβολής στη διαμόρφωση ειρηνικών σχέσεων συνεργασίας μεταξύ κρατών».

κρίση στις σχέσεις Χριστόφια και Ταλάλ /βήμα

Ο εκπρόσωπος των Τουρκοκυπρίων μιλάει πλέον ανοιχτά για συνομοσπονδία και καλύπτει τις προκλήσεις της Τουρκίας εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας


Η Αγκυρα επιδιώκει ναυάγιο των συνομιλιών για να καταστεί ευκολότερη η επιβολή επιδιαιτησίας από τα Ηνωμένα Εθνη

ΑΓΓ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ, Ν. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ | Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2008
Εκτύπωση Αποστολή με Email
Μικρό μέγεθος γραμματοσειράς Μεσαίο μέγεθος γραμματοσειράς Μεγάλο μέγεθος γραμματοσειράς
Προσθήκη στο Delicious Προσθήκη στο Digg Προσθήκη στο Facebook Προσθήκη στο Newsvine Bookmark

ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΑΝ περίπου δέκα συναντήσεις μεταξύ του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Δ. Χριστόφια και του τουρκοκύπριου ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ
για να διαπιστωθούν οι πραγματικές προθέσεις της Αγκυρας στο Κυπριακό. Η
σκληρή γλώσσα του κ. Ταλάτ, ο οποίος ομιλεί πλέον ανοιχτά για συνομοσπονδία στην Κύπρο, αλλά και οι πρόσφατες προκλήσεις από τουρκικά πολεμικά πλοία και αεροσκάφη εναντίον ερευνητικών σκαφών που πραγματοποιούσαν έρευνες για πετρέλαιο εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας οδηγούν- σύμφωνα με
ασφαλείς πληροφορίες- στη δημιουργία σκηνικού κρίσης. Σκοπός της Τουρκίας είναι να αυξήσει την πίεση προς τη Λευκωσία ώστε αυτή είτε να υποχωρήσει από τις σημερινές θέσεις της και να «υποκύψει» στο αίτημα της Αγκυρας για λύση στο πρότυπο του Σχεδίου Αναν, βελτιωμένου μάλιστα προς όφελός της, είτε να οδηγηθεί όλη η διαδικασία σε ναυάγιο.

Το σκεπτικό του στρατιωτικοδιπλωματικού κατεστημένου στην Αγκυρα είναι ότι αν υπάρξει ναυάγιο των συνομιλιών, τότε θα καταστεί ευκολότερη η επιβολή επιδιαιτησίας από τα Ηνωμένα Εθνη. Παράλληλα, πιθανή αποτυχία των διαπραγματεύσεων με ευθύνη των Ελληνοκυπρίων θα προσφέρει στην Τουρκία το ιδεατό άλλοθι για να αποτινάξει οποιαδήποτε κατηγορία εναντίον της από την Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) ότι δεν συμβάλλει στη λύση του Κυπριακού, εν όψει μάλιστα και της αξιολόγησης της ενταξιακής πορείας της εντός του 2009.

Ο πρόεδρος Χριστόφιας εμφανίζεται αποφασισμένος, και σε αυτό συμφωνεί και η ελληνική κυβέρνηση, να διατηρήσει τον διάλογο ζωντανό, θέτοντας όμως τις περίφημες «κόκκινες γραμμές» από τις οποίες σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να κάνει πίσω. Ποιες είναι αυτές οι «κόκκινες γραμμές»; Κατ΄ αρχάς, δεν είναι διατεθειμένος να μετατρέψει το κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας σε κοινότητα. Δεύτερον, επιμένει στη μετεξέλιξη της Κύπρου σε ομοσπονδιακό κράτος με μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνή προσωπικότητα. Τρίτον, θεωρεί ότι οι εγγυήσεις δεν είναι πλέον απαραίτητες, τη στιγμή που η Κύπρος είναι μέλος της ΕΕ και, τέταρτον, επιμένει να δοθεί λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους, χωρίς δηλαδή την ανάμειξη ξένου παράγοντα άρα και της επιδιαιτησίας. Παράλληλα, τα πρώτα «σύννεφα» σκιάζουν την προσωπική σχέση του κ. Χριστόφια με τον κ. Ταλάτ. Οταν άρχισε ο νέος γύρος διαπραγματεύσεων, ο κύπριος πρόεδρος χαρακτήριζε τον τουρκοκύπριο ηγέτη φίλο και σύντροφο. Τώρα όμως εμφανίζεται έντονα ενοχλημένος, καθώς βλέπει ότι ο κ. Ταλάτ λειτουργεί ως συγκυρίαρχος, ως εκπρόσωπος του τουρκικού κατεστημένου και προχωρεί ακόμη και σε διαβήματα (όπως το πρόσφατο σχετικά με την επίσκεψη Χριστόφια στη Μόσχα). Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι κατά την κρίση με τις έρευνες για πετρέλαιο στην Κύπρο ο κ. Ταλάτ όχι μόνο ευθυγραμμίστηκε με τη θέση της Τουρκίας ότι η Κυπρος δεν έχει υφαλοκρηπίδα αλλά ζήτησε και μερίδιο από τα πετρέλαια τα οποία νορβηγικές αλλά και αμερικανικές εταιρείες προσπαθούν να εντοπίσουν. Το σκηνικό ρήξης που στήνουν Τουρκοκύπριοι και Αγκυρα, εν αναμονή και της ανάληψης της αμερικανικής προεδρίας από τον Μπαράκ Ομπάμα, σκοπό έχει επίσης όχι μόνο την αποκόμιση οφέλους αλλά και την ακύρωση της διεθνούς απήχησης της πολιτικής Χριστόφια. Ετσι θεωρούν ότι θα μπορέσουν να εφαρμόσουν, παράλληλα με τις απευθείας διαπραγματεύσεις οι οποίες καρκινοβατούν, το επονομαζόμενο «Σχέδιο Β» της πολιτικής τους. Οπως «Το Βήμα» πληροφορείται, τα βασικά σημεία του σχεδίου αυτού είναι: πρώτον, η αναβάθμιση του ψευδοκράτους (στο πλαίσιο αυτό ανοίγουν παντού διπλωματικά γραφεία, με τελευταίο το Κατάρ), δεύτερον, η ποιοτική αναβάθμιση των κατοχικών στρατευμάτων στο νησί, τρίτον, η μεταφορά και άλλων εποίκων στα Κατεχόμενα και, τέταρτον, η απόλαυση μεριδίου εκ των οφελών της ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ και από τους Τουρκοκυπρίους.

Φυσικά, η Λευκωσία δεν προτίθεται να καθήσει με σταυρωμένα τα χέρια και ετοιμάζει απάντηση σε όλα αυτά. Κατά τις συνομιλίες που είχε ο κ. Χριστόφιας στην Αθήνα με την ελληνική κυβέρνηση την εβδομάδα που πέρασε συμφωνήθηκε, κατά πληροφορίες του «Βήματος», κατ΄ αρχάς η πληρέστερη και στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών Κύπρου και Ελλάδος. Σε συνδυασμό με αυτό, έχουν αρχίσει στη Βασιλίσσης Σοφίας οι διεργασίες για τη σύσταση ομάδας εμπειρογνωμόνων που θα συνδράμει το έργο της κυπριακής κυβερνήσεως σε κρίσιμα ζητήματα. Η Αθήνα και η Λευκωσία θα επιδιώξουν επίσης την όσο το δυνατόν ενεργότερη εμπλοκή και αξιοποίηση της ΕΕ, καθώς και των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι κατά την πρόσφατη μίνι κρίση με τις πετρελαϊκές έρευνες υπήρξε άμεση κινητοποίηση της γαλλικής προεδρίας της ΕΕ, η οποία ζήτησε παρασκηνιακά αλλά σε υψηλούς τόνους από την Αγκυρα να σταματήσουν οι προκλήσεις. Επίσης, ο βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν παρενέβη δημοσίως για να εκφράσει την υποστήριξή του προς τον πρόεδρο Χριστόφια και να επικρίνει τη δραστηριότητα της Τουρκίας. Και βέβαια δεν πρέπει να αγνοηθεί η αγαστή συνεργασία που δημιουργείται ανάμεσα στον πρόεδρο Χριστόφια και στον ρώσο ομόλογό του Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Το μέλλον των συναντήσεων

Τον Δεκέμβριο αναμένεται να πραγματοποιηθούν άλλες πέντε συναντήσεις των κκ. Χριστόφια και Ταλάτ. Στην πραγματικότητα, όμως, οι συναντήσεις αυτές είναι διερευνητικές αφού ακόμη το «πάρε δώσε» αργεί. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι δεν έχουν καταφέρει να συμφωνήσουν ούτε στο εκλογικό σύστημα που θα έχει το κράτος ούτε στο είδος του πολιτεύματος. Σύμφωνα με πληροφορίες, όσο η Αγκυρα βλέπει κλειστή την πόρτα της ευρωπαϊκής πορείας της δεν έχει λόγο να προβεί σε παραχωρήσεις. Εκ των πραγμάτων, μείζονες εξελίξεις δεν πρόκειται να σημειωθούν πριν από τα μέσα του 2009, όταν θα εμφανιστεί στον ορίζοντα η διαδικασία αξιολόγησης της ενταξιακής πορείας της Αγκυρας. Ο ειδικός διαμεσολαβητής των Ηνωμένων Εθνών για το Κυπριακό Αλεξάντρ Ντάουνερ έχει μάλιστα αφήσει να διαφανεί το αναπόφευκτο σύνδεσης της πορείας του ζητήματος με τα ευρωτουρκικά, προφανώς όχι τυχαία. Στο πλαίσιο αυτό ο κ. Χριστόφιας διασυνέδεσε ευθέως προχθές από την Αθήνα τη λύση του Κυπριακού με τις ευρωτουρκικές σχέσεις, αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο για σκλήρυνση της στάσης της Λευκωσίας και για χρήση του δικαιώματος βέτο στην ΕΕ στο μέλλον, αν η Αγκυρα δεν επιδείξει εποικοδομητική διάθεση.

to vima

Saturday, November 29, 2008

Διαστάσεις | 27.11.2008

Στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και η απόφαση για το Δίστομο

Εξαντλούνται τα ένδικα μέσα στην Ιταλία για τη διεκδίκηση αποζημιώσεων έναντι της Γερμανίας για τα θύματα ναζιστικής θηριωδίας στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Στα ιταλικά δικαστήρια εκδικάζεται και η υπόθεση της σφαγής του Διστόμου, για την οποία το εφετείο της Φλωρεντίας έκρινε εκτελεστή στην Ιταλία την απόφαση των ελληνικών δικαστηρίων που επιδικάζει αποζημίωση εκατομμυρίων ευρώ στους συγγενείς των θυμάτων. Και για την απόφαση αυτή η κυβέρνηση του Βερολίνου θα προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

«Όλα τα νομικά ζητήματα έχουν αποσαφηνιστεί»

Το Διεθνές Δικαστήριο της ΧάγηςBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης

Το Βερολίνο παραπέμπει και την προχθεσινή απόφαση του Εφετείου της Φλωρεντίας για τη σφαγή του Διστόμου στην προσφυγή που ετοιμάζει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κατά των αποφάσεων της ιταλικής δικαιοσύνης. Εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών στο Βερολίνο δήλωσε στη Deutsche Welle ότι και αυτή η απόφαση «ενισχύει την άποψη της γερμανικής κυβέρνησης να παραπέμψει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αξιώσεις που έχουν σχέση με το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο».

Η απόφαση του Εφετείου της Φλωρεντίας που ανοίγει το δρόμο των αποζημιώσεων στους συγγενείς των θυμάτων του Διστόμου "ήταν αναμενόμενη" μετά την ετυμηγορία του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Ρώμης τον Ιούνιο του 2008 που είχε απορρίψει τις γερμανικές ενστάσεις ετεροδικίας, λέει ο δικηγόρος Γιόαχιμ Λάου που εκπροσωπεί στην Ιταλία τους συγγενείς των θυμάτων του Διστόμου. «Η γερμανική κυβέρνηση μπορεί βεβαίως να προσφύγει στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο» εκτιμά ο κ. Λάου, «αλλά θεωρώ ότι δεν υπάρχει βάση προσφυγής, διότι το Ανώτατο Δικαστήριο έχει ήδη αποφασίσει για την υπόθεση, όλα τα νομικά ζητήματα έχουν αποσαφηνιστεί».

Και έχουν αποσαφηνιστεί με την απόφαση 14199/2008 για την καταβολή από τη Γερμανία των δικαστικών εξόδων ύψους 3.000 ευρώ που συμπεριλάμβανε η καταδικαστική για τη Γερμανία απόφαση του Αρείου Πάγου για την περίπτωση του Διστόμου. Τώρα ήρθε η απόφαση για την εκτελεστότητα καθεαυτής της απόφασης του Πρωτοδικείου της Λιβαδειάς για την σφαγή 218 αμάχων από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής τον Ιούνιο του 1944. Η Γερμανία καλείται να πληρώσει αποζημιώσεις 25 εκ. ευρώ συν τους τόκους από το 1997.

Γερμανική βουλή - ώρα μνήμης: 63 χρόνια από τη ναζιστική θηριωδίαBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Γερμανική βουλή - ώρα μνήμης: 63 χρόνια από τη ναζιστική θηριωδίαΠιθανή προσφυγή στο ανώτατο δικαστήριο της Ρώμης θα κοστίσει στο γερμανικό δημόσιο περίπου μισό εκατομμύριο ευρώ λέει ο κ. Λάου και αντί να τα δώσει στους δικηγόρους «θα ήταν προτιμότερο να τα διαθέσει ως πρώτη δόση για την αποζημίωση των θυμάτων του Διστόμου».

«Η ιταλική δικαιοσύνη απένειμε το δίκαιο στους συγγενείς των θυμάτων»

Για τις αποζημιώσεις σχετικά με τη σφαγή του Διστόμου έχει γίνει προληπτική κατάσχεση της ιστορικής Βίλας Βιγκόνι στο Κόμο της Ιταλίας, περιουσιακό στοιχείο του γερμανικού δημοσίου που στεγάζει σήμερα γερμανο-ιταλικό κέντρο.

Η δικηγόρος Κέλλυ Σταμούλη, από το γραφείο του Γιάννη Σταμούλη που δίνει το μαραθώνιο δικαστικό αγώνα για την υπόθεση του Διστόμου, επισημαίνει στη Deutsche Welle ότι η προσφυγή της Γερμανίας στη Χάγη δεν αναστέλλει την εκτελεστότητα της δικαστικής απόφασης: «Μετά από ένα δεκάχρονο πολύ δύσκολο αγώνα ευτυχώς βρέθηκε η ιταλική δικαιοσύνη, η οποία απένειμε το δίκαιο στους συγγενείς των θυμάτων του Τρίτου Ράιχ. Πρόκειται και για ηθική, αλλά και υλική ικανοποίηση, την οποία πλέον θα διεκδικήσουμε με αξιώσεις από το γερμανικό κράτος, το οποίο θα πρέπει να ξέρει καλύτερα από εμάς, ότι οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Επιτέλους η δικαίωση ήρθε για τους Έλληνες, γιατί η δικαιοσύνη είχε μείνει αδικαίωτη για πάρα πολλά χρόνια», τονίζει η κ. Σταμούλη.

Η Γερμανία αναλαμβάνει την "ηθική ευθύνη" για τις ναζιστικές θηριωδίες, και με την πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάγιερ (18/11/08) στο μεγαλύτερο πρώην ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ιταλία Ριζιέρα ντι σαν Σάμπα, κοντά στην Τεργέστη. Ταυτόχρονα ακολουθεί την βασική αρχή της ασυλίας του κράτους έναντι αξιώσεων ιδιωτών τρίτων χωρών για πράξεις κρατικών οργάνων. Το Βερολίνο θεωρεί ότι αυτό το δίπολο δεν σημαίνει υποβάθμιση της ευθύνης, αλλά πρέπει να αποσαφηνιστεί δικαστικά το ζήτημα της ετεροδικίας του κράτους.

Με παρέμβση του Υπ. Δικαιοσύνης το 2002 ανεστάλλει ο πλειστηριασμός του Ινστιτούτου Γκέτε στην ΑθήναBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Με παρέμβση του Υπ. Δικαιοσύνης το 2002 ανεστάλλει ο πλειστηριασμός του Ινστιτούτου Γκέτε στην Αθήνα

«Να αρθεί η προστασία της γερμανικής περιουσίας σε περίπτωση βαριάς μορφής παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»

Ό,τι ισχύει στην Ελλάδα για την ανακοπή εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης με παρέμβαση του υπουργείου Δικαιοσύνης, ίσχυε και στην Ιταλία μέχρι το 1992, όταν το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας την έκρινε αντισυνταγματική, υπογραμμίζει ο δικηγόρος Γιόαχιμ Λάου. «Αφού το ελληνικό σύνταγμα δεν διαφέρει από το ιταλικό αναφορικά με τα θεμελιώδη δικαιώματα, είναι καιρός και οι Έλληνες να θέσουν αυτά τα ζητήματα στο συνταγματικό δικαστήριο και να αρθεί αυτή η προστασία της γερμανικής περιουσίας σε περίπτωση βαριάς μορφής παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για τον απλό λόγο ότι διαφορετικά δεν υπάρχει καμία αποτελεσματική προληπτική προστασία από σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ούτε χθες, ούτε σήμερα, ούτε αύριο».

Γιώργος Παππάς

dw

Politics | 29.11.2008

German Conservative Premier: Our Policies Focus on Achievers

In an exclusive interview with DW-TV, Peter Mueller, the conservative premier of the state of Saarland, talks about why his party is best prepared to handle the current economic crisis.

Peter Mueller is a member of Chancellor Angela Merkel's Christian Democratic Union and has been premier of Saarland since 1999. State elections will take place on Aug. 30, 2009, less than a month ahead of the German general election, which is likely to take place on Sept. 27, 2009. Mueller, who has made himself a name as an economic expert, talked to DW-TV's Alexander Kudascheff about his party's strategy to deal with the current economic crisis.

DW-TV: We're facing an international financial crisis of unknown extent and the threat of a wider economic crisis. Is it the job of the chancellor to deal with that?

Mueller in front of a picture of former conservative Chancellor Ludwig Erhard, the father of Germany's Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Mueller says his party needs to focus on its core strengths

Peter Mueller: In times of crisis, the government has to take on responsibility because action is called for: something the government does better than the opposition. I believe the German government's management, and the measures we've agreed to deal with the financial and economic crises, are the right way forward. But we will have to wait and see how things develop. No one can predict that.

There has been criticism of the chancellor's stance and her approach, from France, for example. They say she's too hands off, too reluctant to spend money, for example, on a fiscal stimulus package. Do you share that view?

We have put together a 500-billion-euro ($644-billion) financial safety package, for the banks and fiscal stimulus program worth 50 billion euros, which is on its way through parliament. And there are a whole host of other measures regarding bank guarantees and inter-bank lending. You have to be careful in a situation like this not to harm the economy by inflating borrowing for example, because that's something future generations will have to pay for, and nobody wants that.

But wouldn't lowering taxes be a possibility? Maybe drop the extra tax that pays for reunification -- to try to kick-start the economy?

We do need to find ways of reviving the domestic economy and we have introduced some -- for example, exemptions from vehicle tax for those who buy a new car within the next six months. But a general reform of the tax system or the abolition of that extra tax aren't necessary yet.

The last three years have seen the chancellor's popularity at an incredibly high level -- almost as high as the German president's. But her party, the CDU has never really managed to get much above the 35-or-so percent it received in the last elections. Is that a gap that will be impossible to close?

This government is a grand coalition. Typically, that helps to strengthen smaller parties. That's what we're seeing now, but the closer we come to the elections, the more the chancellor's positive image will benefit our party.

Could this be good for the two main parties? Will people see them as anchors of stability?

People vacuum the floor in front of a CDU logoBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: How attractive is the CDU

I do think this crisis represents an opportunity for the main parties. It's a chance for them, especially for my party, the CDU, to show it stands for the right economic and social policies. Our social market economy model is both economic and social in nature; it has stood the test of time, and it is now being tested again. I think that will attract voters to our party. No one knows what will happen in the future, but I think this is an opportunity for the main parties, especially the Christian Democrats.

The SPD's new leader, Franz Muentefering, says now is the time for Social Democratic solutions, meaning state-level solutions. What answers do your Christian Democrats have in the run-up to the party congress?

I don't agree with him. Past lessons have taught us two things; firstly, socialism makes people poor and robs them of their personal liberties -- freedom of opinion and freedom of political association. In recent weeks and months, we've seen that capitalism and an unbridled market can lead to an economic crisis; that's why we need a third way. Socialism is not the answer, although many in the SPD still support it, nor is pure capitalism. The answer is the social market economy, the middle way. That's the CDU's line, and that's why I believe our time is now.

Your draft election program, due to be approved at the party conference in Stuttgart, includes a call for a return to the principles of the honest merchant. Is that the CDU's answer?

It's one answer, one among many, but it is a good one. Greed took over on the financial markets; highly complicated products were created to bring in as much profit as possible at the cost of others. That's not the way honest merchants trade -- and now we know what it leads to. Another CDU answer must be the principle of reward for achievement over wealth redistribution. Fair reward is more important than fair distribution. Our policies focus on achievers, people who get up for work every morning. We need to take care of them and address their needs.

Has this crisis revived the role of the state and, perhaps surprisingly, restored people's belief and trust in the ability of politicians to change things?

Cargo ships in front of a world mapBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: A global economy requires global approaches

To an extent, this is the restoration of politics. We're seeing the death throes of the idea that the market can regulate itself fairly. It was never an idea I believed in, and nor did the CDU. But many in our society did believe it. People recognize that's not the case, so there's a revival of trust in the political system. But now, we have to see politics globally. The world just got smaller, we're facing a truly global recession for the first time and so the solutions need to be global, too.

You recently said the chancellor was holding back because she's waiting to see what happens in Germany. Other countries are busy intervening in their markets. Is this a lack of co-ordination?

The chancellor is holding back, that's correct. When it comes to economic packages to stimulate demand and how much money is needed for that, others have announced their plans. They are just announcements, but it may be that they go farther than us. In plenty of other areas, the chancellor certainly does not hold back, like more transparency and stricter controls on the financial markets. Angela Merkel was always a determined and tireless champion of these causes, even before the crisis hit.

Ten months to go till the parliamentary election: The grand coalition has been negative for your party and for the SPD. How can you make sure that won't continue after the poll in 2009?

Merkel (right) with her favorite coalition partner, FDP leader Guido WesterwelleBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Merkel (right) with her favorite coalition partner, FDP leader Guido Westerwelle

We are aiming for a center-right coalition after the elections. I think it is for the best when there is a clear shift in one political direction. We could achieve more in a coalition with the (free-market liberal) Free Democrats (FDP) -- on tax reforms, for example. Things that aren't possible with the SPD. But I also think a healthy democracy needs a healthy opposition to survive. A grand coalition must always be an exception, and ending the grand coalition is one of our election aims.

In your state, Saarland, Oskar Lafontaine, your Social Democratic predecessor and the current Left Party leader, says he'll run against you. Does he stand a chance?

Oskar Lafontaine is on record as saying he wants to become state premier so he can run Saarland as he did when he was last in office. Back then, unemployment was above-average, groowth was below average, and spending on education was slashed, with teachers cut as student numbers were growing. I'm absolutely certain people do not want that again, and that's why I'm looking forward to the election next year.

Interview: Alexander Kudascheff (win)

dw
Πιο διαλλακτική η Τεχεράνη
«Ναι» σε συνομιλίες με τις ΗΠΑ λέει ο Ιρανός αντιπρόεδρος
Ο πρόεδρος του Ιράν Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ
Τεχεράνη
Στείλε το άρθρο με emailΤύπωσε το άρθρο
Προηγούμενο άρθρο:
«Αλλαγή» ζητά από τον Μπαράκ Ομπάμα ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ (12/11/2008)

Πρόθυμη για συνομιλίες με την Ουάσινγκτον εμφανίζεται η Τεχεράνη, μετά την εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα στην προεδρία των ΗΠΑ.

Όπως δήλωσε ο αντιπρόεδρος του Ιράν Εσφαντιάρ Ραχίμ Μασάιε, το Ιράν θα καλωσορίσει τις συνομιλίες μεταξύ του προέδρου Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ και του Μπαράκ Ομπάμα.

Σε συνέντευξή του στο ιαπωνικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Kyodo, ο Ιρανός αντιπρόεδρος υποστήριξε ότι οποιαδήποτε τέτοια συνάντηση πρέπει να διεξαχθεί με ανοικτό τρόπο.

Ο ίδιος επανέλαβε την άποψη του Ιρανού προέδρου ότι «η άμεση διπλωματία είναι ο καλύτερος τρόπος για την ειρήνη», σημειώνοντας ότι ο Ομπάμα πρέπει να κρατήσει απόσταση από τη μέχρι σήμερα στάση της Ουάσινγκτον, προκειμένου να υλοποιήσει την αλλαγή που υποσχέθηκε.

Το Ιράν έχει επανειλημμένα αρνηθεί να υποκύψει στις πιέσεις των χωρών της Δύσης για να αναστείλει το πυρηνικό του πρόγραμμα, το οποίο πολλοί φοβούνται ότι έχει στόχο την κατασκευή πυρηνικών όπλων.

Ο Ομπάμα ζήτησε αυτόν το μήνα να καταβληθούν διεθνείς προσπάθειες για να σταματήσει η Τεχεράνη την ανάπτυξη πυρηνικής βόμβας.

Η Τεχεράνη επαναλαμβάνει από την πλευρά της ότι στόχος της είναι η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας ώστε να προχωρήσει σε περισσότερες εξαγωγές του πετρελαίου της και του φυσικού της αερίου.

«Ο Μπαράκ Ομπάμα βρίσκεται σε ιστορικά σημαντικό σταυροδρόμι, ωστόσο υπάρχουν μόνο δύο δρόμοι γι αυτόν: ένας που οδηγεί σε καλά αποτελέσματα μέσω της 'αλλαγής', που ήταν το σύνθημα της προεκλογικής του εκστρατείας, και ένας άλλος με εξαιρετικά σοβαρές συνέπειες, αν συνεχίσει την ίδια πολιτική με τις προηγούμενες κυβερνήσεις» των ΗΠΑ, δήλωσε ο Μασάιε.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Reuters

29/11/08 18:27
Πετροπόλεμος και δακρυγόνα
Συγκρούσεις και τραυματισμοί σε διαδήλωση για την οικονομία στην Αγκυρα
Οι διαδηλωτές φώναζαν αντικυβερνητικά συνθήματα
Αγκυρα
Στείλε το άρθρο με emailΤύπωσε το άρθρο


«Πολλά» άτομα τραυματίστηκαν το Σάββατο στην Αγκυρα κατά τη διάρκεια διαδήλωσης την οποία οργάνωσαν τα συνδικάτα κατά των μέτρων που προτείνει η κυβέρνηση για την οικονομική κρίση, μεταδίδει το πρακτορείο Anadolu.

Kατασταλτικές δυνάμεις της αστυνομίας χρησιμοποίησαν δακρυγόνα και γκλομπ για να διαλύσουν ομάδα διαδηλωτών, οι οποίοι αρνήθηκαν να υποβληθούν σε έλεγχο για να εισέλθουν στην επιτρεπόμενη ζώνη της κινητοποίησης κι εκτόξευσαν πέτρες και ξύλα κατά των αστυνομικών.

Με τη λήξη των επεισοδίων, πολλές χιλιάδες άτομα που είχαν συγκεντρωθεί έπειτα από κάλεσμα των εργατικών ενώσεων διαδήλωσαν ήρεμα κατά των χειρισμών που προτείνει η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

«Δεν θα είμαστε εμείς που θα πληρώσουμε τον λογαριασμό για την κρίση» φώναζαν, και ζητούσαν «λεφτά για τους μισθωτούς, κι όχι για επενδύσεις».

Από τον Οκτώβριο, η τουρκική λίρα έχει υποτιμηθεί κατά 40% έναντι του δολαρίου και το Χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης έχει πέσει κατά 60%.

Η Τράπεζα της Τουρκίας ανακοίνωσε πτώση της βιομηχανικής παραγωγής κατά 5,5% τον Σεπτέμβριο, το χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί από το 2002.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

Τελευταία ευκαιρία για τον πρωθυπουργό Tου Xρηστου Γιανναρα Κατά τεκμήριο η «κρίσιμη μάζα» ελλαδιτών ψηφοφόρων, που καθόρισε το αποτέλεσμα της κάλπης στις εκλογές του 2004 και του 2007, πρέπει να ενδιαφέρεται ελάχιστα ή καθόλου για το πολιτικό μέλλον του σημερινού πρωθυπουργού και του κυβερνώντος κόμματος.Το κυβερνών σήμερα κόμμα δεν είχε ποτέ ραχοκοκαλιά κοινωνικών στόχων, νεύρο πάλης για να κερδηθούν ποιότητες ζωής (διαφορετικές από την υλιστική ευζωία). Δεν υπήρχε αγωνιστικός στίβος να συνδέσει βιωματικά τους πολίτες με αυτό το κόμμα. Οι οπαδοί του και οι περιστασιακοί υποστηρικτές του το ψήφιζαν πάντοτε με κριτήρια πρακτικής ωφελιμότητας, εκτίμησης της αποτελεσματικότητας των στελεχών του. Ακόμα και την αντίσταση στο πραξικόπημα του Κομμουνιστικού Κόμματος (στην εμφυλιοπολεμική απόπειρα να επιβληθεί και εδώ η φρίκη του σταλινικού ολοκληρωτισμού) την οργάνωσαν, την εμψύχωσαν και την πραγματοποίησαν κυβερνήσεις του λεγόμενου Κέντρου. Η παράταξη της λεγόμενης Δεξιάς μόνο εκ των υστέρων καπηλεύτηκε τη λαϊκή νίκη επιβάλλοντας (τάχα επιμηθικώς) στυγνή τρομοκρατία.Οσο για το πολιτικό μέλλον του σημερινού πρωθυπουργού ενδιαφέρει λιγότερο και από καθόλου την κρίσιμη για το εκλογικό αποτέλεσμα μάζα. Του χαρίστηκε να αρχηγεύει έντεκα ολόκληρα χρόνια στο κόμμα του και ούτε ραχοκοκαλιά κοινωνικών στόχων του προσέδωσε ούτε την παραμικρή προετοιμασία για να διαδεχθεί με ριζοσπαστικές αναμορφωτικές ρήξεις την εικοσάχρονη σοσιαλεπώνυμη λοιμική. Και πρωθυπουργεύει πέντε χρόνια άτολμος, φοβισμένος, ανίκανος να διακρίνει ποιότητες, να ιεραρχήσει προτεραιότητες, να συνεγείρει την κοινωνία σε καίριες επιδιώξεις.Τώρα μετράει μέρες, η εξευτελιστική πτώση του είναι προδιαγεγραμμένη, τα στελέχη του, που με αυτοκτονική ακρισία επέλεξε, επισπεύδουν πανικόβλητα το πλιάτσικο όσο και όπου μπορούν. Οι δημοσκοπήσεις τον διαπομπεύουν, τα ανέκδοτα, για το θαύμα να «αναστήσει εκ νεκρών» τον θλιβερά μειονεκτικό αντίπαλό του, φουντώνουν. Είναι ο χαμένος, θα γυρίσει σπίτι του και θα ζήσει την υπόλοιπη ζωή του με την ντροπή δυσφόρητου προσωνύμιου στην Ιστορία: «ο μικρός», αυτός που μπορούσε και δεν τόλμησε.Μια τέτοια επίγνωση υπάρχει ακόμα χρόνος για να τον αφυπνίσει. Εχει μπροστά του δύο ολόκληρα χρόνια, ίσως και τρία. Αν τώρα αφυπνιστεί, μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω. Ναι, ρεαλιστικά, όχι ρητορικά, να αναστήσει την ελλαδική κοινωνία, να επανιδρύσει το κράτος. Δεν έχει τίποτα να χάσει. Ακόμα και αν τολμήσει και δεν πετύχει, θα γυρίσει στο σπίτι του αξιοπρεπής, όχι εξευτελισμένος. Η αποτυχία στη διακινδύνευση είναι τίτλος τιμής, δεν προσδίδει ταπεινωτικό προσωνύμιο.Αρκεί ο ίδιος να πεισθεί ότι ρεαλισμός είναι οι πολύ κεντρικές ριζοτόμες στοχεύσεις: Να σημαδεύει κανείς τα καίρια που, αν κατορθωθούν, συμπαρασύρουν και τα επιμέρους. Να σπάσουν εκείνοι οι κρίκοι στα δεσμά της ελλαδικής κοινωνίας, που η θραύση τους θα επιφέρει σχεδόν αυτοματικά τη διαρραγή όλων των άλλων.Με τα πρώτα δείγματα τόλμης δημιουργικών ρήξεων η «κρίσιμη μάζα», που του χάρισε ανοχή και εμπιστοσύνη πριν από ένα μόλις χρόνο, θα τον στηρίξει σθεναρά. Γιατί κάθε Ελληνας, νηφάλιας σκέψης και κρίσης, δεν μπορεί παρά να θεωρεί εφιάλτη την επανάκαμψη στην εξουσία, με πολλαπλασιασμένη πια θρασύτητα, του σοσιαλεπώνυμου αμοραλισμού ποδηγετούμενου, κατά τα ειωθότα, από τον αδίστακτο μηδενισμό των καριεριστών καπήλων της Αριστεράς. Εφιάλτης και πανικός για κάθε πολίτη που γεύτηκε στο πετσί του το κομματικό κράτος των «κλαδικών», την ιδεολογική τρομοκρατία ή ρεβάνς των ηττημένων συμπλεγματικών εξωραϊστών της εμφυλιοπολεμικής φρίκης.Δεν μπορεί παρά να στηρίξει σθεναρά τον πρωθυπουργό η «κρίσιμη μάζα» (αν το δει, έστω και τόσο καθυστερημένα, να τολμάει) προκειμένου να αποτραπεί και η άλλη απειλή: να τον διαδεχθούν στην αρχηγία οι ανατριχιαστικές μετριότητες, ανδρικού και γυναικείου φύλου, που καιροφυλαχτούν ως δελφίνοι. Ισως ποτέ άλλοτε σε κόμμα δεν συνωστίσθηκε για διεκδίκηση της διαδοχής του αρχηγού τόση άποια παρακατινάδα, τόσο χαμηλοί δείχτες πολιτικής ευφυΐας, τόσο προκλητικό πρακτοριλίκι.Να θυμήσουμε στον πρωθυπουργό, σε τι αναφερόμαστε, εμείς οι έξω από τη λογική των «επικοινωνιολόγων», όταν μιλάμε για «κεντρικές ριζοτόμες στοχεύσεις»: Θέλουμε να μπει το κράτος στην υπηρεσία του πολίτη, να πάψει να είναι εργαλείο κομματικής επιβολής και εκβιασμού της κοινωνίας από τους συνδικαλιστές του Δημοσίου. Και λέμε: θα αρκούσε να εφαρμοστούν τα άρθρα 12 § 4 και 29 § 3 του Συντάγματος των Ελλήνων για τον συνδικαλισμό των δημοσίων υπαλλήλων.Αν συντριβεί με γενναιότητα ο κεντρικός αυτός κρίκος της δυναστευτικής του κοινωνικού σώματος αλυσίδας, αν χαλιναγωγηθεί με αδυσώπητο κοινωνικό έλεγχο η αυθαιρεσία και ιταμότητα του δημοσιοϋπαλληλικού συνδικαλισμού, ο δρόμος είναι ανοιχτός για να ξαναβρεί η δημοσιοϋπαλληλία τον χαρακτήρα του κοινωνικού λειτουργήματος: Να αποκατασταθεί αυστηρή αξιοκρατική ιεραρχία στον δημόσιο τομέα, έλεγχος και αξιολόγηση ικανοτήτων και προσφοράς, αμείλικτα πειθαρχικά συμβούλια. Τότε θα μπορέσει σχεδόν αυτοματικά να εξαρθρωθεί η κομματοκρατία ειδικά από την εκπαίδευση, για να ξαναγίνει η παιδεία κεντρική αρτηρία οξυγόνωσης της κοινωνικής καλλιέργειας, καταλύτης ανάπτυξης της κριτικής σκέψης και της δημιουργικής φαντασίας στην ελλαδική κοινωνία.Πρέπει όμως να έχει προηγηθεί η τοποθέτηση του ιδιοφυέστερου επιτελικού συνεργάτη του πρωθυπουργού στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης: Ωστε με γνωστές σύγχρονες μεθόδους και πρακτικές να έχει αποκατασταθεί απόλυτη προτεραιότητα σεβασμού της κοινωνικής λειτουργίας των πόλεων, να απαλλαγεί η Ελλάδα από το τριτοκοσμικό φαινόμενο «καταστάσεων πολιορκίας», όπου ο κάθε δυσαρεστημένος γίνεται διαδηλωτής δυνάστης και ο πολίτης χωρίς κανένα δικαίωμα.Αλυσιδωτά, πριν και από τη Δημόσια Τάξη, να έχει καταλύσει ο υπουργός Τύπου το άλλο ιταμό, αντικοινωνικό καπετανάτο των καναλαρχών, το καθεστώς μαστροπείας και διαφθοράς του ήθους, της αισθητικής, της κριτικής ικανότητας, του αυτοσεβασμού των Ελλήνων. Οι ουσιαστικά ακατανέμητες συχνότητες, η αναπροσαρμογή των προστίμων και η κατανομή της πίτας της ψηφιακής τηλεόρασης επιτρέπουν στον οποιονδήποτε πρωθυπουργό να έχει στο χέρι τους προκλητικά ανυπόλογους σήμερα καναλάρχες. Αρκεί να έχει παραιτηθεί από την ανάγκη της υποστήριξής τους για την επανεκλογή του.Για να πετύχει γόνιμο αιφνιδιασμό με επιτελικά σχεδιασμένες πρωτοβουλίες ο πρωθυπουργός, χρειάζεται γύρω του υπουργούς επιλεγμένους όχι με σκοπιμότητες εσωκομματικών ισορροπιών ή παραχωρήσεων σε συγγενείς και σε φιλαράκια. Χρειάζεται ανθρώπους θυσιαστικής ανιδιοτέλειας και πραγματικά έκτακτων ικανοτήτων. Εντεκα ολόκληρα χρόνια έδειξε ότι δεν καταλαβαίνει, ούτε καν υποψιάζεται, τη λογική και τα κριτήρια τέτοιων επιλογών. Και η πείρα διδάσκει ότι οι ηγέτες δεν προκύπτουν από υποδείξεις.Το πολιτικό μέλλον του πρωθυπουργού και του κυβερνώντος κόμματος μοιάζει δυστυχώς προδιαγεγραμμένο.

δεν βιάζονταν ηταν ηρεμοι ......../καθημερινή

Δεν βιάζονταν, ήταν ήρεμοι και σκότωναν, σκότωναν...

The Guardian

Οι ένοπλοι, οι περισσότεροι από αυτούς νέοι ηλικίας 20 ετών, που φορούσαν μπλουζάκια, μαύρα πουκάμισα και τζιν, αποβιβάσθηκαν με τη βοήθεια μικρών κίτρινων φουσκωτών σκαφών. Οπλισμένοι με αυτόματα τύπου καλάσνικοφ και με σακίδια γεμάτα χειροβομβίδες στις πλάτες τους, εγκατέλειψαν τα «αποβατικά» τους σκάφη στην παραλία, από όπου μπορούσαν να δουν με γυμνό μάτι τα κτίρια - στόχους τους, που είναι και μεταξύ των πιο αναγνωρίσιμων κτισμάτων της Βομβάης.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι δράστες μετεπιβιβάσθηκαν στα φουσκωτά από μεγαλύτερο πλοίο ανοικτά της πόλης, για να κατευθυνθούν με τα φουσκωτά σε παραλίες, πιο κοντά στους στόχους τους. «Εξι νέοι άνδρες, με τσάντες στους ώμους, αποβιβάσθηκαν, ενώ οι δύο που έμειναν σε αυτό ξανοίχτηκαν αμέσως. Ηταν καλοντυμένοι και είπαν ότι είναι φοιτητές. Οταν τους ρώτησα τι κάνουν, μού απάντησαν επιθετικά και έφυγα, γιατί τρόμαξα», είπε αυτόπτης μάρτυρας της αποβατικής επιχείρησης.

Δύο ώρες αργότερα, οι νεαροί ένοπλοι είχαν φέρει το χάος στην πόλη, που επαίρεται για τη φιλοξενία της ως «Πύλη της Ινδίας». Οι στόχοι της επίθεσης επελέγησαν προφανώς για τη συμβολική τους αξία.

Η πρώτη επίθεση

Στις 9.15 μ.μ. τοπική ώρα, το Λέοπολντ Καφέ, δημοφιλές καφενείο στο κέντρο της μεγαλούπολης, δεχόταν επίθεση. Πέντε άνδρες, οπλισμένοι με καλάσνικοφ όρμησαν στο εσωτερικό και άνοιξαν πυρ χωρίς να πουν το παραμικρό. Την ώρα που ένας από αυτούς άλλαζε γεμιστήρα, σύντροφός του πετούσε χειροβομβίδες ανάμεσα στα αναποδογυρισμένα τραπέζια. Πολλοί Δυτικοί πελάτες προσπάθησαν να κρυφτούν στην κουζίνα και σε γειτονικά δωμάτια, όπου παρέμειναν για πολλές ώρες, προτού καταφέρουν να δραπετεύσουν. Λίγα λεπτά αργότερα, επίθεση δεχόταν ο σιδηροδρομικός σταθμός Τσατραπάτι Σιβατζί, γνωστότερος με το αποικιακό του όνομα Σταθμός Βικτωρίας. Οι ένοπλοι άνοιξαν πυρ κατά ριπάς στον γκισέ εισιτηρίων του σταθμού, σκοτώνοντας τουλάχιστον δέκα Ινδούς επιβάτες. «Η τόλμη τους ήταν απίστευτη. Ο ένας γέμιζε το όπλο του, ενώ οι άλλοι πυροβολούσαν αδιακρίτως. Εμοιαζαν νηφάλιοι και δεν βιάζονταν καθόλου», διηγήθηκε Ινδός υπάλληλος του σταθμού.

Στις 9.30 μ.μ., άλλη ομάδα ενόπλων πραγματοποιούσε επίθεση εναντίον του πολυτελούς ξενοδοχείου Ταζ Μαχάλ. «Βρισκόμουν στο σαλόνι και άκουσα πυροβολισμούς από έξω. Ενας ένοπλος εμφανίσθηκε μπροστά μας και άρχισε να πυροβολεί εναντίον μας. Γύρισα από την άλλη και άρχισα να τρέχω», είπε ο Βρετανός ευρωβουλευτής των Συντηρητικών Σατζάντ Καρίμ.

Ορισμένοι πελάτες δεν κατάφεραν, όμως, να ξεφύγουν. Ο 51χρονος επιχειρηματίας από το Μόναχο και ταμίας του συντηρητικού βαυαρικού κόμματος CSU, Ραλφ Μπέρκελ, πήδηξε από παράθυρο του δεύτερου ορόφου για να ξεφύγει από τα πυρά, αλλά τραυματίσθηκε σοβαρά. Ο Μπέρκελ επικοινώνησε με φίλο του χάρη στο κινητό του τηλέφωνο και είπε: «Εχω σπάσει όλα τα κόκαλα στο σώμα μου. Αν δεν με βοηθήσει κάποιος, θα πεθάνω». Ο Μπέρκελ υπέκυψε πριν φθάσει στο νοσοκομείο.

Στο εσωτερικό του ξενοδοχείου, οι ένοπλοι φώναξαν: «Ποιος έχει αμερικανικό ή βρετανικό διαβατήριο;» Οσοι δεν κατάφεραν να κρυφτούν υποχρεώθηκαν από τους ενόπλους να συγκεντρωθούν στον τρίτο όροφο. Ο επικεφαλής της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας της Βομβάης, Χερμάντ Κερκάρε, βρήκε τον θάνατο ηγούμενος επιχείρησης κατάληψης του ξενοδοχείου.

«Εψαχναν Αμερικανούς και Αγγλους»

Την ώρα που οι μάχες κορυφώνονταν στο Ταζ, το εβραϊκό κέντρο Ναριμάν δεχόταν και αυτό επίθεση ενόπλων. Η σύγχυση της Αστυνομίας ήταν μεγάλη, καθώς την ίδια στιγμή άλλη ομάδα ενόπλων χτυπούσε το ξενοδοχείο «Ομπερόι». Πελάτες του ξενοδοχείου, αποκλεισμένοι στα δωμάτιά τους, κρέμασαν πανό που έγραφε: «Σώστε μας». «Εψαχναν Αμερικανούς και Αγγλους. Οταν με ρώτησαν από πού είμαι, είπα από την Ιταλία και μου έγνεψαν: Εντάξει», λέει ο Βρετανός υπήκοος Αλεξ Τσάμπερλεν. Η κατάληψη του «Ομπερόι» διήρκεσε πάνω από δώδεκα ώρες, καθώς οι όμηροι απελευθερώθηκαν, ύστερα από αιματηρή παρέμβαση της Αστυνομίας.

Στις 9.55 μ.μ. ένα ταξί γεμάτο εκρηκτικά ανατιναζόταν στην οδό Πάρλε, ενώ λίγα λεπτά αργότερα, άλλη ομάδα ενόπλων χτυπούσε τα νοσοκομεία Κάμα και GT, προκαλώντας την έκπληξη της Αστυνομίας, ενώ ο ιστορικός κινηματογράφος Μetro βρέθηκε και αυτός στο στόχαστρο των ενόπλων.

Την ώρα που οι ινδικές αντιτρομοκρατικές δυνάμεις ολοκλήρωναν χθες το έργο της «εκκαθάρισης» των τελευταίων θυλάκων τρομοκρατών, το ινδικό ναυτικό ανακοίνωνε ότι συνέλαβε το πλήρωμα μικρού εμπορικού πλοίου, το οποίο φαίνεται ότι χρησιμοποίησαν ως αποβατικό σκάφος οι τρομοκράτες και είχε ταξιδέψει στη Βομβάη από το Καράτσι του Πακιστάν

Μέτωπο τρομοκρατίας η Νότια Ασία/καθημερινή


Οι καλοσχεδιασμένες πολύνεκρες επιθέσεις στη Βομβάη προκαλούν ανησυχία σε χώρες όπου οι μουσουλμάνοι αποτελούν μειοψηφία

The Economist

Δεν είναι η πρώτη φορά που η τρομοκρατία στήνει καρτέρι στη Βομβάη, την οικονομική πρωτεύουσα της Ινδίας. Το 1993, πάνω από 250 άτομα έχασαν τη ζωή τους σε σειρά βομβιστικών επιθέσεων που θεωρήθηκαν αντίποινα για την κατεδάφιση του μουσουλμανικού τεμένους της Αγιόντα από φανατικούς ινδουιστές.

Το 2003 πάνω από 50 άτομα σκοτώθηκαν σε δύο εκρήξεις παγιδευμένων αυτοκινήτων, εκ των οποίων η μία συνέβη ακριβώς έξω από το ξενοδοχείο Ταζ Μαχάλ, δίπλα στη μνημειώδη «Πύλη της Ινδίας». Το 2006, πάνω από 180 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε επτά διαφορετικές εκρήξεις σε σιδηροδρομικούς σταθμούς και τρένα. Ομως, η τελευταία φρικαλεότητα -ή μάλλον σειρά φρικαλεοτήτων- είναι κάτι καινούργιο για την πόλη. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν απ' αυτήν είναι ανησυχητικά, όχι μόνο για την Ινδία αλλά γενικά για τη μάχη κατά της τρομοκρατίας.

Δύο σημαντικές διαφορές

Οι πολύνεκρες επιθέσεις, που άρχισαν την Τετάρτη και τελείωσαν την Παρασκευή, διαφέρουν από τις προηγούμενες με δύο τρόπους.

Πρώτον, ήταν πιο καλοσχεδιασμένες και οι εμπλεκόμενοι τρομοκράτες ήταν πολλοί.

Δεύτερον, αναζητούσαν ως στόχους ξένους, συγκεκριμένα Αμερικανούς, Βρετανούς και Ισραηλινούς. Είτε η ομάδα Ντεκάν Μουτζαχεντίν που ανέλαβε την ευθύνη υπάρχει πραγματικά είτε όχι, οι υποψίες αναπόφευκτα θα πέσουν σε μουσουλμάνους εξτρεμιστές. Η μέθοδος των επιθέσεων υποδεικνύει ότι η Αλ Κάιντα ενεπλάκη σε αυτές ή τουλάχιστον τις ενέπνευσε, κάτι πολύ ανησυχητικό για την Ινδία, που ώς τώρα θεωρούσε ότι είναι απαλλαγμένη από αυτή την κατάρα. Οταν πριν από μερικά χρόνια ο Αμερικανός πρόεδρος Μπους σύστησε τον Ινδό πρόεδρο Μανμοχάν Σινγκ στη σύζυγό του Λόρα, φέρεται να της είπε ότι η Ινδία είναι μια χώρα με 150 εκατομμύρια μουσουλμάνους και ούτε ένα μέλος της Αλ Κάιντα.

Στο παρελθόν, οι τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ινδία αποδίδονταν συστηματικά σε ξένο δάκτυλο. Συνήθως αυτό σήμαινε είτε την κυβέρνηση του Πακιστάν είτε ανεξέλεγκτα στοιχεία των μυστικών υπηρεσιών του είτε, σπανιότερα, το Μπαγκλαντές.

Ομως, τους τελευταίους μήνες οι Ινδοί μουτζαχεντίν ανέλαβαν την ευθύνη για μια σειρά επιθέσεων στο Δελχί, την Τζαϊπούρ, την Μπαγκαλόρ και το Αχμενταμπάντ. Η οργάνωση αυτή, την οποία η κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι εξάρθρωσε, είχε απειλήσει ρητά με «φονικές επιθέσεις» και στη Βομβάη.

Οι μουσουλμάνοι της Ινδίας

Ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Ινδίας αποτελεί πράγματι εύφορο έδαφος για όσους σπέρνουν το μίσος. Η εικοσαετής εξέγερση στο ινδικό Κασμίρ, τη μόνη ινδική επαρχία με μουσουλμανική πλειοψηφία δεν βρίσκεται σε ύφεση, όπως πολλοί πιστεύουν. Πέρυσι, η διαμάχη αυτή κόστισε πάνω από 800 ζωές. Φέτος, πάνω από 30 άοπλοι διαδηλωτές έχασαν τη ζωή τους σε μαζικές διαμαρτυρίες εναντίον της ινδικής κυριαρχίας.

Το θερμόμετρο έχει ανέβει καθώς στο κρατίδιο προετοιμάζονται εκλογές, τις οποίες οι αυτονομιστές θέλουν να μποϋκοτάρουν. Στην υπόλοιπη Ινδία, οι μουσουλμάνοι βρίσκονται σε μειονεκτική θέση. Εκθεση που συντάχθηκε για λογαριασμό της κυβέρνησης διαπίστωσε ότι οι Ινδοί μουσουλμάνοι είναι κατά μέσο όρο σε χειρότερη κατάσταση από τους ινδουιστές στους τομείς της εκπαίδευσης, της εργασίας και του εισοδήματος. Επίσης, οι μουσουλμάνοι έχουν πέσει κατά καιρούς θύματα φοβερής βίας. Περισσότεροι από 2.000 μουσουλμάνοι έχασαν τη ζωή τους σε πογκρόμ στην επαρχία Γκουτζαράτ το 2002, οι δράστες του οποίου παραμένουν ακόμη ατιμώρητοι. Το πογκρόμ εκείνο είχε γίνει επειδή ένας μουσουλμάνος είχε θεωρηθεί υπεύθυνος για τη δολοφονία ινδουιστών ακτιβιστών. Ολα αυτά υπογραμμίζουν έναν από τους κινδύνους που αντιμετωπίζει τώρα η Ινδία, την όξυνση των διαφυλετικών εντάσεων και της βεντέτας.

Επιπλέον, ώς τον Μάιο αναμένονται εκλογές, κάτι που αυξάνει τους κινδύνους. Ενα από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της χώρας, το αντιπολιτευόμενο Μπχαρατίγια Τζανάτα είναι υπέρμαχος των δικαιωμάτων των ινδουιστών και συχνά κατηγορεί την κυβέρνηση του κόμματος του Κογκρέσου ότι είναι «χαλαρή» με την τρομοκρατία. Βέβαια η πρόσφατη σύλληψη ινδουιστών βομβιστών, που σκόπευαν να εκδικηθούν για τις επιθέσεις των Ινδών μουτζαχεντίν ίσως να αφαιρέσει αυτό το επιχείρημα από τη φαρέτρα του κόμματος. Ομως το νέο φαινόμενο της ινδουιστικής τρομοκρατίας δεν είναι ακριβώς παρηγορητικό.

Οι σχέσεις με Πακιστάν

Ενας δεύτερος κίνδυνος είναι ότι, αν οι υποψίες των Ινδών βαρύνουν εκ νέου το Πακιστάν, η βραδεία αναθέρμανση των σχέσεων των δύο χωρών θα περάσει σε φάση βαθιάς κατάψυξης.

Στην πραγματικότητα, ο νέος πρόεδρος του Πακιστάν, Ασίφ Ζαρνταρί, είναι τόσο συμφιλιωτικός με την Ινδία ώστε να συναντά εσωτερικές αντιδράσεις. Εκνεύρισε τους οπαδούς της Τζιχάντ, περιγράφοντας τους αντάρτες του Κασμίρ ως «τρομοκράτες», είπε ότι το Πακιστάν δεν θα κάνει ποτέ πρώτο χρήση πυρηνικών και ανακοίνωσε ότι διαλύθηκε το «πολιτικό σκέλος» των πακιστανικών μυστικών υπηρεσιών ISI (που ώς τώρα υποτίθεται ότι δεν υπήρχε). Αν λοιπόν υπάρχει πράγματι ανάμιξη των επίσημων πακιστανικών υπηρεσιών στις επιθέσεις στη Βομβάη, αυτό σημαίνει ότι ο Ζαρνταρί δεν ελέγχει τους μηχανισμούς.

Καλύτερος στόχος

Ο τρίτος κίνδυνος αφορά όχι μόνο την Ινδία, αλλά και όλο τον κόσμο. Ο κίνδυνος είναι να βρισκόμαστε σε νέα φάση της μάχης κατά της Αλ Κάιντα και των κλώνων της. Η οργάνωση χάνει έδαφος σε κάποιες μουσουλμανικές χώρες, όπως στην Ινδονησία, όπου δεν υπήρξε άλλη επίθεση μετά το 2002 και στο Ιράκ, όπου πολλοί έδειξαν την απέχθειά τους προς τους τρομοκράτες.

Το μεγαλύτερο λάθος της οργάνωσης ήταν ότι σκότωσε και μουσουλμάνους. Ομως, οι χώρες στις οποίες οι μουσουλμάνοι είναι μειοψηφία μπορεί να αποτελούν καλύτερο στόχο για τους τρομοκράτες. Σε τέτοιες χώρες, πολλοί μουσουλμάνοι νιώθουν ότι έχουν περιθωριοποιηθεί. Τρομοκρατικές επιθέσεις σε τέτοιες χώρες προκαλούν αντιδράσεις εναντίον των μουσουλμάνων γενικώς, κάτι που εν συνεχεία προξενεί απελπισία στους μουσουλμάνους, την οποία εκμεταλλεύεται η Αλ Κάιντα.

Αυτή η τακτική έχει ήδη λειτουργήσει στη Βρετανία. Αν επιτύχει και στην Ινδία, που έχει τη μεγαλύτερη μουσουλμανική μειονότητα στον κόσμο, οι επιπτώσεις για την παγκόσμια μάχη κατά της τρομοκρατίας θα είναι καταστροφικέ

Η ατζέντα των ΗΠΑ για τη συμφιλίωση /.kathimerini


The New York Times

ΙΣΛΑΜΑΜΠΑΝΤ. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βομβάη έλαβαν χώρα σε μία στιγμή που Ινδία και Πακιστάν -δύο αντίπαλες περιφερειακές δυνάμεις εξοπλισμένες με πυρηνικά όπλα- έκαναν βήματα συμφιλίωσης, μετά από παροτρύνσεις της Ουάσιγκτον και ιδιαίτερα του νεοεκλεγέντος προέδρου, Μπαράκ Ομπάμα. Σε περίπτωση που η Ινδία ανακαλύψει πακιστανικό δάκτυλο στις φονικές επιθέσεις, τότε πιθανότατα θα πέσουν στο κενό όσες προσπάθειες επαναπροσέγγισης είχαν γίνει μέχρι σήμερα.

Ανεξαρτήτως του ποιος ήταν τελικά ο εγκέφαλος του χτυπήματος, το σίγουρο είναι ότι περιπλέκεται ακόμη περισσότερο το έργο της νέας κυβέρνησης των ΗΠΑ. Η συμφιλίωση μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν αποτελεί βασικό πυλώνα των σχεδιασμών του Ομπάμα, αλλά και του Διοικητή των αμερικανικών δυνάμεων στην Ασία, στρατηγού Ντέιβιντ Πετρέους. Αμφότεροι προσπαθούν να πείσουν το Ισλαμαμπάντ να μεταβάλει το αμυντικό του δόγμα, ώστε να στρέψει την προσοχή του από την Ινδία στις ημιαυτόνομες περιοχές της δικής του επικράτειας, όπου οι ανεξέλεγκτοι τοπικοί φύλαρχοι κάνουν ό,τι μπορούν για να διαμελίσουν τη χώρα. Εάν κατασταλεί το ένοπλο κίνημα των ανταρτών στη μεθόριο του Πακιστάν με το Αφγανιστάν, τότε θα πάψει και η Αλ Κάιντα να χρησιμοποιεί την περιοχή ως ορμητήριο για τις επιθέσεις της εναντίον των ΝΑΤΟϊκών και αμερικανικών δυνάμεων που επιχειρούν στο Αφγανιστάν. Εντούτοις, τα γεγονότα των τελευταίων ημερών θα προκαλέσουν αναμφισβήτητα ψυχρότητα στις πακιστανο-ινδικές σχέσεις, υπονομεύοντας έτσι την προαναφερθείσα αμερικανική στρατηγική. Οι πρώτες ενδείξεις συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι η ινδική κυβέρνηση θα ρίξει τις ευθύνες για ό,τι συνέβη στο Πακιστάν. Ο κατά τ’ άλλα μετριοπαθής Ινδός πρωθυπουργός Μανμόχαν Σινγκ άλλωστε υιοθέτησε αυτή τη φορά πολύ υψηλούς τόνους. Μίλησε για «διασυνδέσεις των τρομοκρατών με ξένα κράτη». Μολονότι δεν αναφέρθηκε ευθέως στο Πακιστάν, όλοι κατάλαβαν τι εννοούσε. Την ίδια άποψη φαίνεται να συμμερίζεται και ο ινδικός Τύπος.

Σύμφωνα με πληροφορίες που από το ινδικό υπουργείο Εσωτερικών επικαλείται η εφημερίδα «Hindustan Times», η διαβόητη Διακλαδική Υπηρεσία Πληροφοριών του Πακιστάν (ISI) πιθανώς να διευκόλυνε και να υποστήριξε το έργο των τρομοκρατών. Εφόσον πράγματι αποδειχθεί κάτι τέτοιο, ακόμη και αν πρόκειται απλώς για περιθωριακά στοιχεία που έχουν παρεισφρήσει στην ISI, τότε οι σχέσεις Ινδίας-Πακιστάν θα παγώσουν. Η ινδική κυβέρνηση θα δεχθεί αναμφίβολα πιέσεις από την κοινή γνώμη να απαντήσει στο χτύπημα που δέχθηκε. Αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι την προηγούμενη φορά που συνέβη κάτι παρόμοιο, το 2001, οι δύο χώρες έφτασαν στο χείλος του πολέμου. Από την άλλη πλευρά βεβαίως, ο νέος πρόεδρος του Πακιστάν, Ασίφ Αλί Ζαρντάρι, δεν είναι διατεθειμένος να καλλιεργήσει κλίμα έντασης και προσπαθεί να εφαρμόσει τη στρατηγική της Ουάσιγκτον. Οι καλές προθέσεις όμως δεν αρκούν. Αν οι δύο πλευρές δεν επιδείξουν τη δέουσα αυτοσυγκράτηση, τότε ο στόχος των τρομοκρατών για αποσταθεροποίηση των διμερών τους σχέσεων θα επιτευχθεί.

Drug firms 'block cheap medicine'

Pharmacist
Generic drug companies complain it is difficult to get drugs on the market

Drug companies are blocking or delaying the entry of cheaper generic medicines into the EU, pushing up medicine bills, the European Commission has said.

Their actions cost EU healthcare providers 3bn euros ($3.9bn; £2.5bn) in savings between 2000 and 2007, it said.

It added that drug firms used legal action and multiple patents to stop rivals getting to market.

Drug firms said the "perfectly lawful" measures were justified to protect investment in research and development.

Market access

Generic drug companies - which sell cheaper versions of drugs once the patent has expired - have long complained that it is difficult to get their drugs to market in Europe.

Worker in factory
Big Pharma invests heavily in the development of new drugs

The Commission said that innovators filed multiple applications to stop generic drugs getting to market - in one case, there were 1,300 patents for a single drug.

The report found that owners of original drugs often intervened in national approval procedures for generic medicines.

There were nearly 700 cases of reported patent litigation and more than 200 settlements between brand name drug companies and generic companies.

More than 10% of these settlements limited the entry of the generic drug to the market.

Fine threat

"Market entry of generic companies and the development of new and more affordable medicines is sometimes blocked or delayed, at significant cost to healthcare systems, consumers and taxpayers," said Competition Commissioner Neelie Kroes.

"It is still early days but the Commission will not hesitate to open antitrust cases against companies where there are indications that the antitrust rules may have been breached," she added.

The Commission could impose large fines on drug companies if they have engaged in unfair practices.

In 2005, AstraZeneca was fined 60m euros for blocking cheaper rivals to Losec, its heartburn and ulcer pill.

Pressure mounts

Drug firms use "perfectly lawful practices - such as patent portfolios, patent litigation and the release of improved medicines," the European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations (EFPIA) said.

"These [practices] are essential for innovators to protect their huge investment in R&D [research and development]," it said, adding that the 17% of turnover industry spent on R&D exceeds any other sector in Europe.

The EFPIA - which said the Commission's report missed the opportunity to tackle the real issues facing the industry - called for a more competitive market for generic drugs, pointing out that Europeans pay more for generic drugs than US citizens.

In response to claims that the delayed or blocked sale of generic drugs was pushing up healthcare costs, the EFPIA said: "A single member state, the Netherlands, achieved greater savings - up to 400m euros - in one year, on only 33 medicines, simply by promoting greater price competition between generics."

The Commission report increases the pressure on the global pharmaceuticals industry.

Barack Obama, the US President-elect, is also expected to try to cut costs as part of the reform of healthcare coverage in the US.


Ζώντας ξανά σε μια εικονική πραγματικότητα

Γράφει η Γιάννα Μπαλή


Συγνώμη που ενοχλούμε, αλλά θα ήταν αδιακρισία εκ μέρους μας να ρωτήσουμε σε ποια χώρα ζει αυτή η κυβέρνηση; Πώς γίνεται να μιλά ακόμη για «προοπτικές αύξησης της απασχόλησης»; Πώς γίνεται, ακόμη και τώρα, μεσούσης της κρίσης να τολμούν οι υπουργοί να εκστομίζουν φράσεις περί πολιτικών μείωσης της ανεργίας;

Από την αρχή που ανέλαβε το υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας (!) η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά εκφράσαμε τη συμπάθειά μας για όλα όσα επρόκειτο ν αντιμετωπίσει.

Δεν λέμε, καλή η αισιοδοξία στον άνθρωπο και ο θετικός τρόπος σκέψης. Αλλά να επιμένει στις πολιτικές απασχόλησης, όταν θερίζει η ανεργία, καταντάει πρόκληση για όλους και βαθιά προσβολή στους καθημερινά αυξανόμενους ανέργους.

Δεν γνωρίζουμε πώς ήχησαν στα κυβερνητικά αυτιά τα στοιχεία που παρουσίασε προχθές η νομαρχία Πειραιά, το βέβαιο είναι ότι η κρίση που μαστίζει την περιοχή αυτή, αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση που διαμορφώνεται σ' όλη τη χώρα.

Από τον περασμένο Ιανουάριο μέχρι και τον Δεκέμβριο έκλεισαν 8.112 επιχειρήσεις. Θα αισιοδοξούσαμε, αν οι 5.127 επιχειρήσεις που άνοιξαν είχαν ευοίωνες προοπτικές. Ανεξάρτητα, πάντως, από την προοπτική των νέων επιχειρήσεων, η προσθαφαίρεση βγάζει ότι μέσα σε δέκα μήνες έκλεισαν οριστικά 2.985 επιχειρήσεις. Μόνο σε μία περιοχή: στον Πειραιά. Από τις επιχειρήσεις αυτές ζούσαν άνθρωποι. Το κλείσιμό τους οδήγησε στην ανεργία 8.500 συμπολίτες μας. Αποτέλεσμα; Η ανεργία αγγίζει το 15%.

Πού θα βρουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι δουλειά, όταν και οι επιχειρήσεις που συνεχίζουν να λειτουργούν προχωρούν σε περικοπές προσωπικού και όταν οι ακάλυπτες επιταγές -μόνο στον Πειραιά- φτάνουν, το 2008, τα 165 εκατ. ευρώ;

Η παραγωγή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων συρρικνώνεται δραματικά: 77,6% μείωση καταγράφει ο κλάδος δέρματος και γουναρικών (με τα ράμματα που ετοίμασε η κυβέρνηση για τη... γούνα μας, πού να βρεθούν λεφτά για τέτοιου είδους αγορές;), 61,6% μείωση σημειώνεται στα είδη επίπλων, 45,6% στα είδη διατροφής.

Εάν η κυβέρνηση αποφασίσει να δραπετεύσει για λίγο από τον εικονικό κόσμο της, ας κατηφορίσει στον Πειραιά κι ας μιλήσει για τις «προοπτικές απασχόλησης» που ευαγγελίζεται...

ΕΥΔΟΚΙΜΟΣ
Εριξε την κυβέρνηση πιο βαθιά στο... Βαλτοπέδιο

Από αλλού το περιμέναμε, από αλλού μας ήρθε. Ο μοναχός Ευδόκιμος, οικονομικός διευθυντής της Μονής Βατοπεδίου, είπε όλα όσα απέφυγαν να πουν οι Εφραίμ και Αρσένιος.

Εκείνοι οχυρώθηκαν πίσω από το υπόμνημά τους, νομίζοντας ότι... καθάρισαν. Το ίδιο και οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος που κάνουν ό,τι μπορούν για να τελειώνουν με την έρευνα, καθώς διαπιστώνουν ότι κάθε μέρα το Βατοπέδι φέρνει πιο κοντά την κυβέρνηση στο πικρό αντίο του αποχωρισμού από την εξουσία.

Υπολόγιζαν όμως χωρίς τον Ευδόκιμο, ο οποίος -άγνωστο για ποιους λόγους- επιβεβαίωσε όλα όσα υποψιαζόμασταν κι όσα η κυβέρνηση επιχειρούσε να υποβαθμίσει.

Ο μοναχός, άριστος γνώστης των οικονομικών της Μονής, δεν άφησε περιθώρια αμφιβολίας για την άριστη συνεργασία υπουργών - μοναχών στην ανταλλαγή των οικοπέδων.

Δεν άφησε, επίσης, καμία αμφιβολία για την προτίμηση του ηγούμενου Εφραίμ στις επενδύσεις. Επιβεβαίωσε ότι η κυπριακή εταιρεία Rassadel είναι συμφερόντων της Μονής Βατοπεδίου κι ότι το χαρτοφυλάκιο της Μονής ανέρχεται στα 90 εκατ. ευρώ!

Οι αποκαλύψεις του μοναχού Ευδόκιμου αυξάνουν το ενδιαφέρον για την κίνηση των λογαριασμών που αναμένει η Επιτροπή.

Εκεί θα δούμε ποια ποσά διακινήθηκαν και σε ποια χρονικά διαστήματα. Από ποιον λογαριασμό έφυγαν και σε ποιον πήγαν.

Ενδεχομένως βέβαια να πρόκειται για δωρεές φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Γιατί και η μίζα ένα είδος φιλανθρωπίας είναι, αν το δούμε από πνευματικής πλευράς, όπως θα έλεγε και ο ηγούμενος Εφραίμ.

Μ. ΤΖιΜΑΣ
Μία ακόμα φυγή εμπρός στα προβλήματα...

Από πότε οι διαμαρτυρίες των εργαζομένων είναι «πολιτική τρομοκρατία»; Τα κυβερνητικά στελέχη, έχοντας συνηθίσει για πολλά χρόνια στην αντιπολίτευση, εκεί όπου όλα κυλούσαν... χαλαρά, αδυνατούν να διαχειριστούν την οργή των εργαζομένων.

Τα σκωπτικά σχόλια των δημάρχων - συνέδρων της ΚΕΔΚΕ (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που ανήκουν στη γαλάζια παράταξη), προκάλεσε η αντίδραση του υπουργού Μακεδονίας - Θράκης, ο οποίος ζήτησε «προστασία» για να εκφωνήσει τον λόγο του.

Ο Μ. Τζίμας θεώρησε ότι κινδυνεύει από τους εκπροσώπους των εργαζομένων στους Δήμους (δημοσιογράφους, σχολικούς φύλακες, εργαζόμενους σε δημοτικές επιχειρήσεις πρόνοιας κ.ά.), οι οποίοι είχαν εισέλθει στην αίθουσα διεξαγωγής του Συνεδρίου και διεκδικούσαν την παραμονή τους στη δουλειά (οποία παρανομία!).

Μικρή σημασία έχει ότι ο υπουργός δεν ολοκλήρωσε την ομιλία του και έφυγε εκνευρισμένος (άλλωστε ουδείς περίμενε ακούγοντας τον υπουργό να γίνει σοφότερος).

Ο λόγος που εστιάζουμε στο... παραπάτημά του, είναι για να καταδείξουμε ότι ένας ακόμη υπουργός -κινούμενος στην κυβερνητική γραμμή- προτιμά τη φυγή από την αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Μιλάμε για φυγή από την πραγματικότητα, μιλάμε για φυγή από τον διάλογο, μιλάμε, εν τέλει, για φυγή της κυβέρνησης από όλα όσα ανέλαβε να κάνει. Αντε στο καλό...

Φ. ΠΑΤΡΙΑΝΑΚΟΥ
Ο κάθε γαλάζιος με τον πόνο του

Συγκλονίζει το Πανελλήνιο το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, ανυπολόγιστη είναι ακόμη η ζημιά σε βάρος του Δημοσίου από τις περίφημες ανταλλαγές, αλλά η αγωνία της Φεβρωνίας Πατριανάκου περιορίζεται στη ζημιά που έχει υποστεί η παράταξή της!

Η βουλευτής της ΝΔ, η οποία συμμετέχει στην Εξεταστική Επιτροπή που ερευνά την υπόθεση, αντιμετώπισε με ιδιαίτερη αυστηρότητα έναν μάρτυρα (τον δικηγόρο Δ. Πελέκη, πεθερό του πρώην υπουργού Γ. Βουλγαράκη) επειδή ενεπλάκη -οικογενειακώς θυμίζουμε- στη σύναψη των συμβολαίων ανταλλαγής: «Μήπως πλήρωσε η παράταξη λόγω αυτής της εμπλοκής σας;», ρώτησε τον μάρτυρα, ωσάν να επρόκειτο εκείνος ν απαντήσει «δυστυχώς, άθελά μας, πληγώσαμε την αμόλυντη γαλάζια παράταξη».

Ο κ. Πελέκης, όπως ήταν αναμενόμενο, δήλωσε ότι δεν έχει κανέναν λόγο να ζητήσει συγνώμη από κανέναν κι άφησε την κυρία Πατριανάκου ν αναρωτιέται...

Βέβαια, θα μπορούσε ν αντεπιτεθεί, επισημαίνοντας στην ερωτώσα βουλευτή ότι άλλοι ήταν εκείνοι που αποφάσισαν να αποσυρθεί το Δημόσιο από τα δικαστήρια, πολιτικοί ήταν εκείνοι που ενέκριναν τις ανταλλαγές και να συστήσει στους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος να αναζητήσουν τους υπεύθυνους στα πολιτικά κι όχι τα δικηγορικά γραφεία.

Αλλά, πώς να τα πει όλα αυτά, αφού κι εκείνος πονάει για την παράταξη;

Mumbai Siege Over, Indian Forces Kill Last Militants

29 November 2008


An Indian soldier takes cover as the Taj Mahal hotel burns during gun battle between Indian military and militants inside the hotel in Mumbai
An Indian soldier takes cover as the Taj Mahal hotel burns during gun battle between Indian military and militants inside the hotel in Mumbai
Indian security officials say they have regained control of Mumbai following the most extended terrorist assault in the country's history. Some 60 hours after a group of gunmen threw India's commercial capital into bloody chaos, officials say all of the suspected Islamic militants have been killed or captured. VOA correspondent Steve Herman reports from New Delhi on the end of the days of turmoil that has left nearly 200 people dead.

Along the Colaba coastline, at the Gateway of India, gunfire punctuated the early morning hours Saturday.

Inside and around the Taj Mahal Palace and Tower hotel, a building synonymous with modern Indian luxury, commandos tossed grenades and set fires to flush out the remaining terrorists.

An Indian soldiers aims at Taj Mahal Hotel where suspected militants are holed up during an assault in Mumbai, 28 Nov 2008
An Indian soldiers aims at Taj Mahal Hotel where suspected militants holed up during an assault in Mumbai, 28 Nov 2008
Police forces had been overwhelmed. It took days of intense and prolonged battles between elite military squads and well-equipped, fiercely determined insurgents to end the siege at the Taj, the nearby Trident-Oberoi Hotel and the expatriate Jewish community center.

'Terrorists Killed'

The director-general of the National Security Guards, J.K. Dutt, said, "In the Taj, three terrorists have been killed." The National Security Guards spearheaded the operation at the three locations.

But Dutt told reporters at the Taj that he would not declare the last of the three urban combat sites secured until hundreds of rooms in the hotel had been cleared.

Dutt says an unknown number of terrified guests still need to be persuaded that it is safe to leave the rooms where many had taken refuge since Wednesday evening.

Mumbai, IndiaIt had taken until Friday to eliminate the attackers from the two other sites where a number of civilians were found dead of gunshots. The Trident-Oberoi, like the Taj, had been stormed by the terrorists who made a systematic effort to capture foreigners, especially those holding American and British passports.

At the third site, Nariman House, there had been a grim unprecedented assault where Islamic radicals took Jewish hostages.

Commandos dropped by helicopter onto the roof of the Jewish community center early Friday engaged in a prolonged battle to free five Israeli hostages. All were found dead late in the day.

Death Toll Could Rise

Authorities say it could take many more days to make an accurate assessment of the carnage.

What is clear, so far, is that about 200 people were killed in the attacks, including many foreigners. Hundreds more were wounded in as many as 12 separate assaults.

Hundreds of millions of Indians were transfixed by televised images of burning luxury hotels and bloody carnage at rail stations and cafes where people of all classes and color mingled.

Indian allegations of Pakistani ties to the attack threaten to set back recent progress in often tense relations between the two nuclear-armed neighbors. Pakistan has denied any involvement in the attacks.

While India has suffered a wave of terrorist bombings in recent years this attack has rocked the nation and is expected to color the country's political and diplomatic mood for an extended time.

Στάβις Γουλφ : Χρειαζόμαστε περισσότερους Ελληνο-Αμερικανούς στο Κογκρέσο


27-11-2008

Ακούστε τη συνέντευξη της Μπάρμπαρα Στάβις Γουλφ στη ΦτΑ - Download audio clip

Μπάρμπαρα Στάβις Γουλφ

Μπάρμπαρα Στάβις Γουλφ

Με κύριους στόχους την φιλανθρωπία, την προσφορά στα κοινά, τα Ελληνικά ιδεώδη και την προώθηση περισσότερων εκπαιδευτικών ευκαιριών για την νέα γενιά, η Οργάνωση «Κόρες της Πηνελόπης» είναι η μόνη διεθνής αποκλειστικά γυναικεία οργάνωση και αποτελεί το παράρτημα της μεγάλης Ελληνο-Αμερικανικής οργάνωσης ΑΧΕΠΑ.

Η Μπάρμπαρα Στάβις Γουλφ έχει διατελέσει μέλος της Οργάνωσης επί 33 χρόνια, ενώ έχει υπηρετήσει σε διάφορες αιρετές θέσεις, πριν εκλεγεί Ύπατος Πρόεδρος της φέτος το καλοκαίρι. Είναι δικηγόρος και ζει έξω από τη Νέα Ορλεάνη στην νότια πολιτεία της Λουιζιάνα, μια περιοχή αποδέκτης των φιλανθρωπικών δραστηριοτήτων της ομογένειας, ιδιαίτερα μετά τα καταστροφικά καιρικά φαινόμενα των τελευταίων χρόνων.

Εδώ στην Ουάσιγκτον η κ. Στάβις Γουλφ προετοίμασε την ατζέντα της οργάνωσης για τον επόμενο χρόνο και είχε επαφές με τα νεοεκλεγέντα μέλη του Κογκρέσου.

Με αφορμή την συμπλήρωση 80 χρόνων από την ίδρυση της οργάνωσης «Κόρες της Πηνελόπης» το 1929 στο Σαν Φρανσίσκο, η Μπάρμπαρα Στάβις Γούλφ δηλώνει ότι για τον επόμενο χρόνο η οργάνωση θα δώσει έμφαση στην προώθηση των παραδοσιακών αξιών του Ελληνισμού. «Η οργάνωση μας ιδρύθηκε για να προωθήσει τα ιδανικά του Ελληνισμού και για να κρατήσει ζωντανή την πολιτιστική κληρονομιά της Ελληνο-Αμερικανικής κοινότητας που ταυτόχρονα αφομοιώνεται στο μωσαϊκό της Αμερικανικής κοινωνίας», επισημαίνει η κ. Στάβις Γούλφ.

Άννα Καραγιαννοπούλου και Μπάρμπαρα Στάβις Γουλφ στο στούντιο της ΦτΑ
Άννα Καραγιαννοπούλου και Μπάρμπαρα Στάβις Γουλφ στο στούντιο της ΦτΑ
Όμως η οργάνωση συνεχίζει το φιλανθρωπικό της έργο και στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα αυτή την περίοδο πρωτοστατεί σε δραστηριότητες αποκατάστασης των ελαιώνων που καταστράφηκαν στην Πελοπόννησο από τις πυρκαγιές των τελευταίων δύο χρόνων. Με την συγκέντρωση δεκάδων χιλιάδων δολαρίων οι «Κόρες της Πηνελόπης» αγόρασαν ελαιόδεντρα που θα φυτευτούν σε κτήματα που καταστράφηκαν στην Λακωνία και άλλες περιοχές της νότιας Πελοποννήσου.

Επίσης, οι φετινές εκλογές είχαν ιδιαίτερη σπουδαιότητα για την Ελληνο-Αμερικανική κοινότητα μιας και ενισχύθηκε η δύναμη των ομογενών μελών του Κογκρέσου και αυξήθηκε ο αριθμός γυναικών βουλευτών με την εκλογή της Ντίνα Τάϊτους απ’ την Νεβάδα. Αλλά παρότι εκφράζει ικανοποίηση για την εξέλιξη αυτή, η κ. Στάβις Γουλφ δηλώνει ότι δεν είναι αρκετές μόνο 4 Ελληνο-Αμερικανίδες στο Κογκρέσο των ΗΠΑ και θα ήθελε να δει περισσότερες γυναίκες της ομογένειας να ασχολούνται με την πολιτική.

Άννα Καραγιαννοπούλου και Μπαρμπαρα Στάβις Γουλφ στο στουντιο της ΦτΑ.

Στόχος της νέας Ύπατης Προέδρου της Οργάνωσης «Κόρες της Πηνελόπης» γι’ αυτή τη χρονιά είναι η προώθηση της ιδέας της ενεργούς συμμετοχής στην πολιτική διαδικασία. «Θέλουμε τα μέλη μας να γνωρίσουν καλά τα θέματα που μας ενδιαφέρουν», λέει η κ. Στάβις Γουλφ, «και να συνειδητοποιήσουν ότι μπορούν να συμμετάσχουν περισσότερο, να ξεχωρίσουν και να αποτελέσουν καταλύτη αλλαγής. Είναι αλήθεια ότι χρειαζόμαστε περισσότερους Ελληνο-Αμερικανούς υποψηφίους, αλλά για να συμβεί αυτό θα πρέπει να εξηγήσουμε και να προωθήσουμε την διαδικασία συμμετοχής στα κοινά και τα θέματα που μας ενδιαφέρουν».

Η Μπάρμπαρα Στάβις Γουλφ έχει τιμηθεί επανειλημμένα για το κοινωνικό της έργο μέσω της οργάνωσης «Κόρες της Πηνελόπης» και γι’ αυτό θεωρεί ευθύνη της αυτή τη χρονιά που βρίσκεται στο πηδάλιο της οργάνωσης, να προσπαθήσει να εμπνεύσει περισσότερες Ελληνο-Αμερικανίδες να ασχοληθούν με τα κοινά.

VOA