Το νέο μας blog είναι http://havdata.blogspot.com/ ****** [επιλογές από την ειδησεογραφία του διαδικτύου, σχόλια, νέα τοπικού ενδιαφέροντος, ¨κι¨ ό,τι άλλο τύχει]. [A selection of news, comments, and topics of interest]. [ Ελα να ζήσεις την ζωή σου έξω κάμποσες δεκαετίες νεοέλληνα για να καταλάβεις την προνομιακή της Ελλάδας ύπαρξη, στον χώρο στον χρόνο στο κλίμα στη θάλασσα στο αρχιπέλαγος και στην ζωή]. λορνιόν

Sunday, January 31, 2016

FAZ: Μόνο η Γερμανία απορρίπτει ξεκάθαρα την εγγύηση καταθέσεων

Επισκόπηση τύπου

FAZ: Μόνο η Γερμανία απορρίπτει ξεκάθαρα την εγγύηση καταθέσεων

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα της ΕΕ που έχει εκφράσει ανοιχτά την αντίθεσή της σε μία πανευρωπαϊκή εγγύηση καταθέσεων, γράφει η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine (FAZ).
Η FAZ επικαλείται έγγραφο της ολλανδικής προεδρίας που αποτυπώνει την τοποθέτηση των 22 από τα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ στην πρόταση της Κομισιόν να θεσπιστεί ενιαία εγγύηση των τραπεζικών καταθέσεων για όλες τις χώρες της ευρωζώνης. Κατά την Κομισιόν, η ενιαία εγγύηση θα αρχίσει να λειτουργεί από το 2017, υποκαθιστώντας σταδιακά και μέχρι το 2024 τις σημερινές εθνικές εγγυήσεις για τις τραπεζικές καταθέσεις. Σύμφωνα με το έγγραφο που έχει περιέλθει στην κατοχή της FAZ, τη συγκατάθεσή τους στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εκφράζουν, χωρίς καμία επιφύλαξη, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Γαλλία, η Πορτογαλία, το Λουξεμβούργο, η Ιρλανδία και η Κροατία. Αυτό σημαίνει ότι "μόνο μία μειοψηφία των κρατών-μελών της ΕΕ" υποστηρίζει το εγχείρημα, συμπεραίνει η γερμανική εφημερίδα. Η Ιταλία, η οποία θεωρείται ότι επίσης στηρίζει την πανευρωπαϊκή εγγύηση καταθέσεων, δεν έχει μέχρι στιγμής απαντήσει στο σχετικό ερώτημα της ολλανδικής προεδρίας.
Από την άλλη πλευρά "καμία άλλη χώρα δεν εκφράζεται με τόση σαφήνεια κατά της σχετικής πρωτοβουλίας" όσο η Γερμανία, επισημαίνει η FAZ. Το Βερολίνο δηλώνει ότι η πρόταση της Κομισιόν "δεν αποτελεί ενδεδειγμένη βάση για συζήτηση" και υποστηρίζει ότι μία πανευρωπαϊκή εγγύηση για τις τραπεζικές καταθέσεις θα παρείχε "λάθος προτεραιότητες και λάθος κίνητρα". Αυτό σημαίνει, εκτιμά η γερμανική εφημερίδα, ότι η θέσπιση ενιαίας εγγύησης δεν μπορεί να υλοποιηθεί, εάν προηγουμένως δεν αποφασίσουν όλα τα κράτη-μέλη να ενσωματώσουν στο εθνικό δίκαιο την ευρωπαϊκή οδηγία για την εξυγίανση των τραπεζών. Μέχρι τις 26 Ιανουαρίου πέντε από τα κράτη-μέλη δεν είχαν υλοποιήσει την οδηγία αυτή, ενώ οκτώ κράτη-μέλη δεν έχουν επικυρώσει ούτε τη διακρατική συμφωνία περί σύστασης ενιαίου μηχανισμού εξυγίανσης τραπεζών.
Κλειδί το "πτωχευτικό δίκαιο των κρατών";
Κριτική στην Κομισιόν από τον Μάρκους Φέρμπερ
Κριτική στην Κομισιόν από τον Μάρκους Φέρμπερ
Υπάρχει και ένα δεύτερο σημαντικό αντεπιχείρημα του Βερολίνου, τονίζει η γερμανική εφημερίδα: τραπεζικοί κίνδυνοι, που ανακύπτουν σε εθνικό επίπεδο, δεν μπορεί να μεταφέρονται σε άλλα κράτη-μέλη και στους αποταμιευτές τους. Σύμφωνα με την FAZ "το Βερολίνο θέλει προηγουμένως να θεπιστούν μέτρα για τη μείωση αυτών των τραπεζικών κινδύνων. Γι αυτό απαιτεί, μεταξύ άλλων, την ψήφιση ενός πτωχευτικού δικαίου" για τα κράτη-μέλη. Επιπλέον, τα κρατικά χρέη θα πρέπει να αποτυπώνονται με κατάλληλο τρόπο στους ισολογισμούς των τραπεζών, τονίζει η γερμανική πλευρά. Σύμφωνα με τις πληροφορίες της FAZ, την άποψη ότι προηγείται η μείωση των τραπεζικών κινσύνων και έπεται η θέσπιση εγγύησης καταθέσεων συμμερίζονται επίσης η Φινλανδία, η Εσθονία, η Σλοβενία, η Δανία, η Τσεχία και η Σλοβακία. Η απόφαση για την εγγύηση καταθέσεων στο αρμόδιο συμβούλιο υπουργών λαμβάνεται με ενισχυμένη πλειοψηφία.
Ο γερμανός ευρωβουλευτής Μάρκους Φέρμπερ καλεί την Κομισιόν να αποσύρει την πρότασή της περί πανευρωπαΪκής εγγύησης καταθέσεων. "Κάτι δεν πάει καλά, όταν οι μόνες χώρες που υποστηρίζουν την πρόταση είναι οι χώρες εκείνες με κινδύνους στο τραπεζικό σύστημα" δηλώνει ο βαυαρός πολιτικός. Ουσιαστικά, υποστηρίζει, η Κομισιόν θέλει να κοινοτικοποιήσει τους τραπεζικούς κινδύνους εις βάρος των χωρών εκείνων που έχουν τακτοποιήσει "τα του οίκου" τους.
FAZ, Γιάννης Παπαδημητρίου

Τεταμένη η ατμόσφαιρα στις συνομιλίες για τη Συρία

Πολιτική

Τεταμένη η ατμόσφαιρα στις συνομιλίες για τη Συρία

Εκατομμύρια Σύροι επιθυμούν την ειρήνη. Ωστόσο οι συνομιλίες που διεξάγονται στη Γενεύη βρίσκονται στην κόψη του ξυραφιού. Ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Συρία Στάφαν ντε Μιστούρα δήλωσε σήμερα αισιόδοξος.
Μια πρώτη ανεπίσημη συνάντηση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στη Γενεύη ανάμεσα στην «Ανώτατη Επιτροπή Διαπραγματεύσεων» (HCN), που αποτελεί τον κύριο κορμό της συριακής αντιπολίτευσης, και τον ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ για τη Συρία Στάφαν ντε Μιστούρα. Η Επιτροπή ζήτησε ενίσχυση της ανθρωπιστικής βοήθειας, δήλωσε ο Μπασάμα Κοντμανί από την HCN. Σε αντίθετη περίπτωση οι αντίπαλοι του προέδρου Άσαντ θα αποχωρήσουν από τις διαπραγματεύσεις. Εξάλλου η συριακή αντιπολίτευση είχε θέσει ήδη ως προϋπόθεση για τη συμμετοχή της στις διαπραγματεύσεις τον τερματισμό των βομβαρδισμών και των αποκλεισμών πόλεων, όπως και την απελευθέρωση στελεχών της αντιπολίτευσης που κρατούνται από το καθεστώς.
Ωστόσο η πρώτη αυτή προσέγγιση των δύο αντιμαχόμενων πλευρών έληξε με εκατέρωθεν ανταλλαγές κατηγοριών, καθώς κυβέρνηση και αντιπολίτευση επέπληξαν η μία την άλλη για μειωμένη διάθεση διαπραγμάτευσης και ελλιπή αξιοπιστία. Λόγω της καθυστερημένης άφιξής τους στη Γενεύη οι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης επιβράδυναν την έναρξη των συνομιλιών, γεγονός που μαρτυρεί έλλειψη αξιοπιστίας, δήλωσε ο επικεφαλής της κυβερνητικής αντιπροσωπίας και πρέσβης της Συρίας στα Ηνωμένα Έθνη Μπασάρ αλ-Τσαφάρι, ο οποίος χαρακτήρισε τη HCN «εφερέγγυα»: «Δεν υπήρξε λίστα των αντιπροσώπων, δε γνωρίζαμε ποιος θα συμμετάσχει στις συνομιλίες, ούτε ο ίδιος ο ντε Μιστούρα δε γνώριζε».
Η κυβέρνηση του αλ-Τσαφάρι δεν επιθυμεί εξάλλου να διαπραγματευτεί με «τρομοκράτες». Ως τρομοκράτες η Δαμασκός χαρακτηρίζει σε γενικές γραμμές τους αντάρτες και τους ισλαμιστές που πολεμούν τον Άσαντ, ανάμεσά τους και την ισλαμιστική ομάδα Τζαΐς αλ-Ισλάμ, η οποία πρόσκειται στην HCN.
Αισιόδοξος ο Στάφαν ντε Μιστούρα
O ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Συρία Στάφαν ντε Μιστούρα σε σημερινές του δηλώσεις
O ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Συρία Στάφαν ντε Μιστούρα σε σημερινές του δηλώσεις
Εν τω μεταξύ ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι απεύθυνε σήμερα έκκληση προς τις δύο πλευρές να επωφεληθούν της ευκαιρίας, ώστε να επιτευχθούν σαφή και μετρήσιμα βήματα προόδου: «Χωρίς διαπραγματεύσεις το λουτρό αίματος θα συνεχιστεί, ώσπου να μετατραπεί σε ερείπια κάθε πόλη, κάθε μορφή υποδομής και κάθε ίχνος πολιτισμού».
Από την πλευρά του ο Στάφαν ντε Μιστούρα δήλωσε «αισιόδοξος» μετά την πρώτη συνάντησή του με την αντιπολίτευση παρ’ όλη την τεταμένη ατμόσφαιρα. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε ξενοδοχείο και όχι στην επίσημη έδρα του ΟΗΕ στη Γενεύη. «Αποτελεί ιστορική ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσουμε» δήλωσε ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ. Αύριο Δευτέρα έχουν προγραμματιστεί οι πρώτες επίσημες συνομιλίες με κάθε πλευρά ξεχωριστά: στις 11 το πρωί θα συναντηθεί ο ντε Μιστούρα με την αντιπροσωπία της κυβέρνησης και στις 5 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί η επίσημη συνάντησή του με την «Ανώτατη Επιτροπή Διαπραγματεύσεων». Οι αντίπαλες πλευρές δεν πρόκειται εξάλλου να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι κατά τη διάρκεια των συνομιλιών: οι διαμεσολαβητές του ΟΗΕ θα πηγαινοέρχονται ανάμεσα στις δύο αντιπροσωπίες. Ωστόσο ακόμη κι έτσι η έναρξη αυτών των εξαιρετικά δύσκολων διαπραγματεύσεων ύστερα από τους 260.000 νεκρούς του εμφυλίου στη Συρία αποτελεί μια πρώτη επιτυχία.
Δημήτρης Ελευθεράκης (afpd, dpa)

Η πορνογραφία της τρομοκρατίας

 ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Η πορνογραφία της τρομοκρατίας

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
Ο ​​Σάββας Ξηρός συνέγραψε τα απομνημονεύματά του. Θα ενδιέφεραν κανέναν εκτός από τον ίδιο, εάν δεν είχε δολοφονήσει κατά συρροήν αθώους συμπολίτες μας; Δεν νομίζω. Το συμπέρασμα που προκύπτει το βρίσκω λογικό. Ο κύριος αυτός εκβίασε το ενδιαφέρον μας, επειδή προϋπήρξε κατά συρροήν δολοφόνος και για κανέναν άλλο λόγο. Θα μπορούσε να είχε καταδικασθεί σε δέκα φορές ισόβια και να είχε γράψει ένα λογοτεχνικό αριστούργημα – απλή υπόθεση εργασίας κάνω. Ο τρόπος αντιμετώπισης θα ήταν εντελώς διαφορετικός. Οπως και θα ήταν αν κάποιος συγγραφέας είχε γράψει ένα θεατρικό γύρω από το θέμα.
Κυρίες και κύριοι του Δ.Σ. του Εθνικού Θεάτρου, παρακαλώ, ελάτε στα συγκαλά σας. Οταν λέτε πως στην Αθήνα των αρχών του 5ου π.Χ. αιώνα θα είχαν απαγορεύσει και τους «Πέρσες» του Αισχύλου επειδή προσεγγίζει τη ναυμαχία της Σαλαμίνας από την πλευρά του εχθρού, αναρωτηθείτε μήπως ο Αισχύλος τους ενδιέφερε για τη μεγαλειώδη ποίησή του. Για να σας το κάνω και πιο λιανά: είναι η διαφορά ανάμεσα στις πορνογραφικές ιστοσελίδες και τις Αφροδίτες του Τισιανού. «This is art, idiots» που θα ’λεγε κι ο Σόιμπλε. Ακόμη ευκολότερο, να θυμίσω εκείνο της δασκάλας του δημοτικού: δεν μπορείς να προσθέτεις μήλα και πορτοκάλια εκτός κι αν αθροίζεις φρούτα. Και προέκυψε ημίν ποικιλία. Ας την πούμε: η πορνογραφία της τρομοκρατίας.
Το φρούτο αυτό στηρίζεται στο μπόλιασμα του Σάββα Ξηρού με τον Καμύ. Συνεχίζοντας τον συλλογισμό μου, θα θυμίσω ότι ούτε ο Καμύ μάς απασχολεί επειδή προϋπήρξε κατά συρροήν δολοφόνος. Αν συνεχίζουμε να τον διαβάζουμε είναι επειδή είναι ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς και διανοητές του εικοστού αιώνα. Το μπόλιασμά τους προϋποθέτει την άρρητη ιδέα ότι, όπως ο Καμύ εξακολουθεί να παράγει σκέψη, έτσι και ο Ξηρός μπορεί να παράγει σκέψη. Με διαφορετικό τρόπο βέβαια, διαφορετική σκέψη, αλλά σκέψη. Η σκέψη τού μεν καταλήγει στην καταδίκη της βίας, η σκέψη τού δε στον αφηρωισμό της.
Και όπως, εν τη αφελεία της, δήλωσε η σκηνοθέτις της παράστασης, η ίδια είναι εναντίον της βίας, αλλά ως γνήσια δημιουργός δεν παίρνει θέση. Εφηρμοσμένη μπρεχτική διαλεκτική. Ο αποστασιοποιημένος αφηγητής στέκει ανάμεσα στον θύτη και στο θύμα· παραγνωρίζοντας ότι ο θύτης είναι ζωντανός, ενώ το θύμα είναι νεκρό.
Την παράσταση δεν την είδα. Η υπόθεση και μόνον μου προκαλεί βαθιά χασμουρητά. Είχα όμως την τύχη να διαβάσω μια συνέντευξη της σκηνοθέτιδος, η οποία δήλωνε ευθαρσώς ότι την ενδιαφέρει ο τρόπος με τον οποίο η δημοκρατία αντιμετωπίζει τους πολιτικούς της αντιπάλους. Την ενδιαφέρει επίσης το γεγονός ότι ανέκριναν τον ήρωα ενώ ήταν τυφλός και έτσι δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τους αστυνομικούς από τους γιατρούς. Ω Βρούτε, ω Κάσσιε, πολιτικοί αντίπαλοι και δολοφόνοι του Καίσαρος, πέσατε στα χέρια αυτουνού του Σαίξπηρ και ατυχήσατε. Και για να επανέλθουμε στις δηλώσεις της σκηνοθέτιδος, μας πληροφόρησε ότι ο Ξηρός διαβάζει και Ιμπσεν και Ιονέσκο και η ίδια εστίασε στην ανθρώπινη πλευρά του όλου ζητήματος. Λέει επίσης ότι η «17 Νοέμβρη» δεν έκανε τυφλά χτυπήματα. Κοινώς αναπαράγει όλη τη συριζοκατάσταση της υπεράσπισης των δολοφόνων. Εγώ θα ήθελα να μιλήσω για την απάνθρωπη πλευρά του.
Δεν θα αναφερθώ σε όσα αισθάνονται ο φίλος Γιώργος Μομφερράτος ή η Αλεξία Μπακογιάννη με την όλη υπόθεση. Απλώς θα επαναλάβω την άποψη που έχω ήδη καταθέσει για την τρομοκρατία. Εκτός των άλλων τη βρίσκω ανήθικη. Δίκαζαν, επειδή θεωρούσαν τους εαυτούς τους δίκαιους, καταδίκαζαν και τα θύματά τους στην ποινή του θανάτου από την οποία δεν κινδύνευαν οι ίδιοι, αφού έχει προ πολλού καταργηθεί. Στρατιώτες της επανάστασης; Μα ο στρατιώτης σκοτώνει για να μην τον σκοτώσουν, και αντλεί την ηθική του υπόσταση από το γεγονός ότι ο ίδιος κινδυνεύει με τη ζωή του. Οι άλλοι λέγονται κοινοί δολοφόνοι, Ξηρός ή Λαίδη Μακμπέθ; – να μια καλή ιδέα για την επόμενη σεζόν.
Τα χειρότερα έρχονται όταν φαντάζομαι τον τρόπο με τον οποίον ενέταξαν την παράσταση στο ρεπερτόριο του Εθνικού. «Ρε σεις, έχουμε μια πρόταση με τον Ξηρό. Θα γίνει χαμός!». Η πορνογραφία σε όλο της το μεγαλείο, αφού κάτι τέτοια τρελαίνουν το συριζαίικον, όπως οι γυμνόστηθες των Folies Bergères τον πρόεδρο Ολάντ. Ολαλαλαλαλαλά. «Είναι όμως αντικειμενική η προσέγγιση του ήρωος;» «Απολύτως, παίζει και Καμύ». Μπορεί να τα φαντάζομαι, όμως οι αντιδράσεις του Εθνικού δείχνουν πως είμαι σε καλό δρόμο. Απόδειξη η σπουδή να κατεβάσουν την παράσταση. «Αφού δεν σας αρέσει παίρνω την μπάλα μου και φεύγω.
Και θα δείτε εσείς». Το «θα δείτε» το εξέφρασε ο κ. υπουργός Μπαλτάς καταγγέλλοντας τους επικριτές του αριστουργήματος και αποκαλύπτοντας «απειλές» που δέχθηκαν. Φαντάζομαι απειλές σαν αυτές των συνοδοιπόρων μπαχαλάκηδων που έμπαιναν το 2008 στα θέατρα και τα έκαναν σαν το κοτέτσι του μυαλού τους.
Χωρίς βέβαια να παραγνωρίζω ότι η συνταγή δεν θα είχε τόσο έντονη γεύση αν δεν περιείχε τα δύο ισχυρά μπαχαρικά του πολιτισμού μας: τη μετανεωτερικότητα και τον συριζαϊσμό. Οπου η μετανεωτερικότητα ορίζει πως τα απομνημονεύματα του κ. Ξηρού μπορούν να συνομιλήσουν με τον Καμύ, ο δε συριζαϊσμός πως οι τρομοκράτες είναι παραπλανημένοι αδελφοί και οφείλουμε να τους αντιμετωπίζουμε ως τοιούτους.
Διότι και ο κ. υπουργός και τα αξιότιμα μέλη του Δ.Σ. του Εθνικού μας Θεάτρου θέλουν να μας πουν ότι οι επικρίσεις κατά της παράστασης συνιστούν απειλή κατά του πολιτισμού μας.
Και μιας που ανέφερα τη λέξη, να μην το ξεχάσω. Ολα αυτά είναι απόδειξη πως ο πολιτισμός είναι η βαριά μας βιομηχανία.

Η λάθος ιδέα για το ασφαλιστικό

ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

Η λάθος ιδέα για το ασφαλιστικό

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
Η​​ αναδιανομή είναι πολύ σημαντική για μια κοινωνία. Οχι μόνο για ηθικούς λόγους, αλλά για πολύ ρεαλιστικούς· τέτοιους που κάποιοι θα ονόμαζαν... «νεοφιλελεύθερους». Μια κοινωνία προχωρά ως σύνολο και όχι ως αποσπασμένα κομμάτια. Βεβαίως πάντα κάποιοι θα πρωτοπορούν –ακόμη και στον πλούτο–, αλλά είναι παράλογο να αποκλειστούν κάποιοι άλλοι επειδή βραδυπορούν. Δεν είναι μόνον ότι υπάρχει ο κίνδυνος κοινωνικής αναταραχής, αλλά και κάτι βαθύτερο. Σε μια κοινωνία της γνώσης δεν ξέρουμε ποτέ ποιος θα είναι ο επόμενος Στίβεν Χόκινγκ ή ο επόμενος Στιβ Τζομπς· ο πρώτος θα είχε λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης αν δεν υπήρχε το βρετανικό ΕΣΥ, ο δεύτερο ήταν προϊόν της δημόσιας (και ουχί κρατικής παιδείας) των ΗΠΑ. Επομένως, η αναδιανομή είναι μακροπρόθεσμα ευεργετική, ακόμη και για εκείνους που βαρυγκομούν διότι χάνουν διά της φορολογίας ένα μέρος των κόπων ή των κερδών τους.

Το θέμα, λοιπόν, είναι πώς θα γίνει αποτελεσματική η αναδιανομή. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, όλοι θέλουν να κοκορεύονται ότι ασκούν κοινωνική πολιτική, και ίσως γι’ αυτό είχαμε και πριν από την κρίση το μεγαλύτερο ποσοστό φτώχειας στην Ευρώπη. Γράφαμε και την εποχή των παχέων αγελάδων: «Σ’ αυτόν τον τόπο όλοι οι υπουργοί δεν χρειάζεται να είναι αποτελεσματικοί. Πρέπει, πρώτα απ’ όλα, να δείχνουν ότι είναι κοινωνικά ευαίσθητοι. Ετσι, πέρα από τους θεσμοθετημένους φορείς, κοινωνική πολιτική ασκούν το υπουργείο Μεταφορών με τα μειωμένα εισιτήρια στις συγκοινωνίες, το Πολιτισμού στα θεάματα, το Τουρισμού με τον κοινωνικό τουρισμό, το Ανάπτυξης με τη ΔΕΗ, το Εξωτερικών με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, το Εθνικής Αμυνας με τις μεταθέσεις, ακόμη και το υπουργείο Παιδείας με τις μετεγγραφές των φοιτητών. Το αποτέλεσμα είναι να διογκώνεται το κόστος της γραφειοκρατίας, να πνίγονται στη χαρτούρα οι δικαιούχοι, να γλιστρούν ανάμεσά τους διάφοροι επιτήδειοι και κανείς να μη μένει ευχαριστημένος.» («Oπου λαλούν πολλά ευαίσθητα κοκόρια», «Η Καθημερινή», 8.12.2007) Το αποτέλεσμα; Τότε που «λεφτά υπήρχαν» στην Ε.Ε. των 15, οι κοινωνικές δαπάνες ήταν 27% του ΑΕΠ και μείωναν το ποσοστό της φτώχειας κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες, στην Ελλάδα με κοινωνικές δαπάνες 26% του ΑΕΠ, η φτώχεια μειώθηκε κατά 2 μόνο μονάδες.
Αυτό που δεν εννοούν να καταλάβουν τα σαΐνια του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η αναδιανομή πρέπει να γίνεται διά της φορολογίας και της εθνικής σύνταξης. Κι αν θέλουν να τσακωθούν, για να δείξουν πόσο μεγάλη είναι η ευαισθησία τους, υπάρχει πεδίον λαμπρόν για αντιπαράθεση με τους... ανάλγητους «νεοφιλελέδες»: Πόσοι φόροι; Πόση εθνική σύνταξη; Τα ασφαλιστικά ταμεία δεν είναι και δεν πρέπει να είναι μηχανισμοί αναδιανομής· είναι αναγκαστική αποταμίευση. Βεβαίως υπάρχει ένα θέμα αν το κράτος μπορεί να υποχρεώνει τους εργαζομένους να κάνουν αποταμίευση με το ζόρι –γιατί, επί παραδείγματι, δεν τους υποχρεώνει να γυμνάζονται με το ζόρι, ώστε να ζήσουν περισσότερο;–, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Το ζήτημα είναι ότι ο κατακερματισμός της κοινωνικής ευαισθησίας σε κάθε υπουργείο έχει ως αποτέλεσμα να χάνει η κοινωνία τον λογαριασμό και οι δικαιούχοι τη στήριξη.
Ο πολλαπλασιασμός των μηχανισμών αναδιανομής αυξάνει το κόστος της διά της γραφειοκρατίας. Δημιουργεί αντικίνητρα αποταμίευσης και ευκαιρίες διαφθοράς· ο πολλαπλασιασμός των μηχανισμών συλλογής εσόδων αναγκαστικά πολλαπλασιάζει και τις εστίες διαφθοράς. Το αποτέλεσμα είναι να μειώνεται το προϊόν προς αναδιανομή. Είτε διότι κάποιοι δεν έχουν κίνητρα να παράγουν περισσότερο είτε διότι κάποιοι άλλοι έχουν πολλαπλά κίνητρα να κρύψουν από το κράτος το προϊόν του κόπου τους.

«Eκ προμελέτης κακουργούντες»

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

«Eκ προμελέτης κακουργούντες»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:EΠIΦYΛΛIΔA
Π​​ώς είναι δυνατό να συν-εννοηθούμε οι Eλληνες, να βρούμε κοινό «λογικό τρόπο» μέσα σε συνθήκες συμφοράς που διαρκούν έξι ολόκληρα χρόνια;
Mοιάζει αδύνατο: οι αποκλίσεις είναι αντιθετικές, αποκλείουν a priori κάθε σύγκλιση, κάθε ελάχιστη συμφωνία σε κάτι, κάτι ικανό να λειτουργήσει σαν αφετηρία συν-ζήτησης, κοινής αναζήτησης εξόδου από το θανατερό αδιέξοδο.

Oποιος εγκλωβιστεί σε μια κομματική προτίμηση μοιάζει να κλείνεται σε ένα στεγανά αυτάρεσκο μικροσύμπαν, σε μονότροπη θεώρηση και ερμηνεία οποιασδήποτε είδησης – η Eλλάδα, η Eυρώπη, ο κόσμος ιδωμένα με τα ματογυάλια μιας στρεότυπης «γραμμής». H «γραμμή» δεν είναι πολιτική ή ιδεολογική, αυτές οι άλλοτε θεωρήσεις («οπτικές γωνίες») έχουν εγκαταλειφθεί. Σήμερα, για να συμπεράνουμε μίτο ερμηνείας της μονοτροπίας των γνωμών και απόψεων του συνομιλητή μας, ψάχνουμε να βρούμε ποια κομματικά ρητορεύματα ευνοούν ποιαν ατομική ιδιοτέλεια.

«Kαι τα μεν και τα δε, είναι όλα καλά εάν βρίσκονται από το μέρος μας, και όλα κακά εάν βρίσκονται από το άλλο, δεν υπάρχει τρόπος να χωριστούν αλλιώς», έγραφε ο Eλύτης. Oταν οι «θωρακισμένες μεραρχίες» των χιλιάδων αγροτικών τρακτέρ καθιστούσαν υπόδουλη την κυβέρνηση που αντιπαθούσαμε, «είχε δίκιο η περήφανη αγροτιά». Oταν υφίσταται τον εκβιασμό η κυβέρνηση στην οποία ποντάρουμε τα δικά μας
συμφέροντα, τότε ξαφνικά θυμόμαστε ότι στην Eυρώπη, που μας κρατάει το δελτίο τροφίμων, καθένα από τα θηριώδη, ατομικής εδώ χρήσης τρακτέρ, το μοιράζονται δέκα οικογένειες.

Nα το ξαναπούμε, ακόμα μια φορά, έστω κι αν μένει ακατανόητο: Tο πρόβλημά μας στην Eλλάδα δεν λύνεται με τεχνοκράτες, έστω τους ιδιοφυέστερους. Στην Eλλάδα έχουμε χάσει τους άξονες κοινωνικής συνοχής, τους «κοινούς τόπους» συν-εννόησης. Γι’ αυτό βυθιζόμαστε όλο και πιο βαθιά στον πρωτογονισμό, τον τέλειο παραλογισμό. Oι Eυρωπαίοι έχουν μακραίωνες εθισμούς στον ορθολογισμό, στον ηθικό ωφελιμισμό.
Eμείς, τους δικούς μας άξονες συνοχής τους φτύσαμε.

Θέλει πολύ χρόνο, μακρούς αιώνες, για να κατορθωθεί μια βάση κοινής συνεννόησης, αυτονόητα κοινός «λογικός τόπος», σε μια κοινωνία. Kαι αρκούν ελάχιστα χρόνια για να χαθεί η κοινή, κοινωνούμενη λογική, να αποχαλινωθούν τα ένστικτα, να καταστεί ασύδοτο το ατομικό «δικαίωμα». Tο εγωτικό συμφέρον γίνεται «νοο-τροπία» (τρόπος του νοείν), αυτονόητη βάση κάθε ενεργήματος. Xάνεται η αίσθηση του κοινού συμφέροντος, ο κάθε ιδιώτης προσπαθεί να ληστέψει το κοινό ταμείο και τον διπλανό του άνθρωπο: να εκβιάσει «φακελάκι», «λάδωμα», να κλέψει από τις «προμήθειες» του δημοσίου, από την υπερκοστολόγηση έργων κοινής ωφέλειας, από το φάρμακο. Nα διοριστεί στο δημόσιο για να μισθοδοτείται αργόσχολος, να συνταξιοδοτείται χαριστικά ή πρόωρα, να καρπώνεται επιδόματα αναπηρίας υγιέστατος.

Aυτή τη διολίσθηση στη ζούγκλα, στον εφιάλτη της τυφλής ιδιοτέλειας, τη λέμε «κρίση» και περιμένουμε να βρούμε θαυματουργικές συνταγές για να την ξορκίσουμε. Kαμιά λογική, καμιά ειλικρινής προσπάθεια συνεννόησης. Γι’ αυτό και καμιά δυνατότητα, ή έστω ελπίδα, αλλαγής. H αλογία έφτασε να είναι κυριολεκτικά ιλιγγιώδης.
Ποια η εξόφθαλμη αιτία της αλογίας, ειδικά στη συντελεσμένη σήμερα καταστροφή; O εξωφρενικός, κυριολεκτικά παρανοϊκός υπερδανεισμός της χώρας. Kαι γιατί έγινε ο υπερδανεισμός; Mήπως για να αποκτήσει η χώρα οδικό δίκτυο, τρένα, οργανωμένα λιμάνια, εξαγωγικές μονάδες παραγωγής, αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου και των αρχαιολογικών θησαυρών; Tίποτε από αυτά: μοναδική αιτία του εφιαλτικού υπερδανεισμού ήταν να συντηρηθεί και επεκταθεί το πελατειακό κράτος, το γλεντοκόπι των κομματικών «δικών μας παιδιών», δικών μας καναλιών, του δικού μας παρασιτικού συνδικαλισμού (αυτής της γάγγραινας).
Ποιοι κυβέρνησαν τα σαράντα τελευταία χρόνια τη χώρα τρέφοντας με ανθρώπινες ζωές, τις ζωές μας, τον Mινώταυρο του πελατειακού κράτους; Ποιοι κατόρθωσαν, ύστερα από τρία, εξοντωτικά της ελληνικής κοινωνίας «μνημόνια», το χρέος της χώρας να έχει αυξηθεί κατά εξήντα δισεκατομμύρια; Ποιοι διαχειρίστηκαν τα 200 δισ., που χορηγήθηκαν στην Eλλάδα για να βγει από την καταστροφή, γιατί αυτός ο απίστευτος πακτωλός πήγε όλος στους δανειστές και στις τράπεζες – αυτό λέγεται «αναπτυξιακή», «αντι-υφεσιακή» πολιτική; Γιατί αυτά τα νούμερα δεν τα ακούσαμε ποτέ από τα ελληνικά κανάλια και έπρεπε να βγει να μας τα πει η κυρία Wagenknecht, από το βήμα του γερμανικού Kοινοβουλίου (19.7.2015);
Eφιαλτική χρεοκοπία, επιτροπεία δίκην ξενικής κατοχής, ολοκληρωτική απώλεια της εθνικής ανεξαρτησίας, καταστροφή της προσωπικής ζωής και κάθε προοπτικής για εκατομμύρια Eλλήνων, αβάσταχτη ντροπή να διαχειρίζονται την επιβίωση γλώσσας και πολιτισμού μας σπιθαμιαία ανθρωπάρια, άγλωσσα, ανάγωγα, άξεστα, άκομψα, βωμολόχοι με λεξιλόγιο υποκόσμου, βαρύμαγκες τραμπούκοι με αμπέχονα και επιδεικτικά ατημέλητοι στο βήμα της Bουλής. Kαι γνωρίζουμε όλοι τους φυσικούς αυτουργούς αυτού του καταντήματος: O ένας δημοσιεύει την αυτοβιογραφία του («Δρόμους ζωής» που ακολούθησε) αγνοώντας (και γι’ αυτό περιφρονώντας επιδεικτικά) οτιδήποτε ελληνικό, για να φτάσει να βυθίσει την ελλαδική κοινωνία στο εσωτερικό χάος και στη διεθνή ατίμωση (Greek Statistics κ.τ.ό.). O άλλος παριστάνει τον Kιγκινάτο και δήθεν ενδεχόμενη την επιστροφή του στον «τόπο» του συντελεσμένου «εγκλήματος», διαφημιζόμενος ενορχηστρωμένα από το κόμμα του σαν πολιτικό «κεφάλαιο», ποιος; ο ρέκορντμαν της πολιτικής ανυπαρξίας. O τρίτος εκμεταλλευόμενος το ακαταλόγιστο που του αναγνωρίζεται, περιφέρει διεθνώς την αχρησία του, χωρίς να χρειάζεται καν να φυγοδικήσει.

Oύτε με φωνές και «πορείες» ούτε με αρθρογραφίες και αναλύσεις μπορεί να χτιστεί και πάλι «κοινή λογική», ελάχιστος κοινός «λογικός τόπος» συν-εννόησης. Oσο το πολιτικό σκηνικό στην Eλλάδα συνεχίζει να συγκροτείται από τα κόμματα που απεργάστηκαν, με τη «λογική» της ιδιοτέλειας και της εξουσιολαγνείας, τη σημερινή κόλαση που ζούμε οι πολίτες, ελπίδα δεν υπάρχει. Mόνο αν τα ένοχα του βασανισμού και εξευτελισμού μας κόμματα: ΠAΣOK, N.Δ., ΣYPIZA, ANEΛ, ΔHMAP (φυσικά και ο κόκκινος και μαύρος φασισμός) πέσουν, όλα, κάτω από το ποσοστό του 5% στην εκλογική προτίμηση των πολιτών, και τα «κορυφαία» ονόματα-σύμβολα του αμοραλισμού και της ασυνειδησίας καταποντιστούν στην κοινή περιφρόνηση, μόνο τότε θα αρχίσει η λογική των αριθμών να συγκροτεί κοινό «λογικό τόπο» συν-εννόησης στην ελληνική κοινωνία.
Tο καινούργιο που προσδοκούμε δεν προδιαγράφεται ούτε και εκβιάζεται ο ερχομός του. Aλλά ούτε και γεννιέται όσο η ψήφος μας επιτρέπει να βρυκολακιάζει στο πολιτικό παλκοσένικο η αναίσχυντη ιταμότητα, η οιηματική μικρόνοια, η καμουφλαρισμένη με κομπασμούς αγυρτεία. «It’s our life, stupids!».

Η μία όψη και η αντίθετη

ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ

Η μία όψη και η αντίθετη

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
Η​​ πρώτη εμφάνιση του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως και η αναμέτρησή του με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα την περασμένη Τρίτη ανέδειξαν κάποιες συντεταγμένες των προθέσεων του νέου προέδρου της Ν.Δ., που έχει αναλάβει την ανάπλαση της φυσιογνωμίας της Κεντροδεξιάς.

Η τετράμηνη εσωκομματική αναμέτρηση είχε στόχο να επιλέξει τον «αντι-Τσίπρα» και ο στόχος επετεύχθη. Οσο και εάν η διαδικασία ετεροκαθοριζόταν από τον κατ’ εξοχήν πολιτικό αντίπαλο, ο κ. Μητσοτάκης είναι η αντίθετη όψη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.

Παρέλκει φυσικά η σύγκριση και η «βαθμολογία» των δύο ηγετών, η ανάλυση της τηλεοπτικής «εικόνος», η προβολή ερωτημάτων ποιος εκ των δύο «γέμιζε την οθόνη» και ποιος υπελείπετο. Αξιολογήσεις της μορφής αυτής διατυπώνονται στα εντευκτήρια, στα καφενεία της επαρχίας, αν και επηρεάζουν δυσανάλογα ενίοτε την κοινή γνώμη.

Ο πολιτικός λόγος του κ. Τσίπρα δεν εξέπληξε. Εκανε χρήση ιδιώματος, που ανερυθρίαστα προβάλλει το αφήγημα της Αριστεράς και ταυτοχρόνως το αναιρεί σε όλα τα επιμέρους του σημεία. Αυτό ονομάζεται προσαρμογή του ιδεώδους στην πραγματικότητα. Πρόκειται για διαδικασία διαρκούς βιασμού. Παρά ταύτα, αφήγημα υπάρχει και η πολιτική το έχει απόλυτη ανάγκη. Αλλης ποιότητος ήταν ο πολιτικός λόγος του κ. Μητσοτάκη. Το άσμα του ιδιότυπο και ο επί του βήματος αοιδός μάλλον αμήχανος, με έκδηλη νευρικότητα, ενίοτε. Αλλά ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Ν.Δ. είναι πείσμων, διαθέτει ικανότητες και προσαρμοστικότητα.

Πληρότητα θα αντικαταστήσει το αποσπασματικό και, με τη συμβολή των επικοινωνιολόγων, η εικόνα του «θα γεμίσει» την τηλεοπτική οθόνη. Αλλά το αφήγημα θα απουσιάζει διότι απλούστατα δεν τον απασχολεί ή ίσως είναι πρακτικώς ανέφικτο.

Ο κ. Μητσοτάκης εκπροσωπούσε μια μειοψηφική τάση στη Ν.Δ. Το γεγονός αυτό δεν απονομιμοποιεί την εκλογή του, διότι ούτως ή άλλως η εξουσία κατακτάται από δυναμικές μειοψηφίες. Ο σημερινός ηγέτης της Κεντροδεξιάς έλκεται από τον κεντρώο χώρο, τους εκσυγχρονιστές και τους πεφωτισμένους της Αριστεράς. Πρόκειται για κοινωνικές ομάδες αβαθείς, απλώς αφρολισθαίνουσες.

Από την άλλη όμως πλευρά, ο παραδοσιακός δεξιός συνθλίβεται από την κρατούσα ευρωπαϊκή τάξη πραγμάτων. Εξ ου και η ανάδειξη της λεγομένης Ακροδεξιάς, γύρω από την οποία συσπειρώνονται πολίτες που, πριν από λίγες δεκαετίες μόνον, ήταν το υγιές στοιχείο στη μάχη εναντίον της διεθνιστικής, κομμουνιστικής Αριστεράς. Θα ήταν κωμικό βεβαίως να θεωρήσει κάποιος ότι η συνιστώσα του ΛΑΟΣ που έχει προσχωρήσει στη Ν.Δ. μπορεί να λειτουργήσει ως ανάχωμα εξόδου των δεξιών ψηφοφόρων. Ο ρόλος αυτός ανήκει στους παραδοσιακούς και μόνον βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.

Εκφραση αυτής της Ακροδεξιάς στη χώρα μας είναι η Χρυσή Αυγή, που εξ ανάγκης θα περάσει περίοδο «ωριμάνσεως», όπως συνέβη στην Αυστρία, στην Ολλανδία, κυρίως στη Γαλλία, και άλλου. Αλλά εν ευθέτω χρόνω και μάλλον όχι σύντομα.

Τίποτε από όλα αυτά ωστόσο δεν έχει σημασία – ούτε οι εκσυγχρονιστικές διαθέσεις ούτε η εικόνα ούτε η αναγνώριση των ικανοτήτων του νέου προέδρου της Ν.Δ. Ο κ. Μητσοτάκης θα αναδειχθεί πρωθυπουργός όταν οι Ελληνες πολίτες δεν θα μπορούν να ανεχθούν τον κ. Τσίπρα. Κόπωση προκαλεί έστω και η παρακολούθηση της όλης διαδικασίας. Αλλά οι πολιτικοί υπάρχουν για να δημιουργούν ελπίδες ή έστω ψευδαισθήσεις. Και τους οφείλουμε γι’ αυτό ευγνωμοσύνη. Τόσο απλά.

Η μακάρια καθήλωση στο χθες

Νίκος Κωνσταντάρας ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ

Η μακάρια καθήλωση στο χθες

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
Τ​​ο μακροβούτι της κρίσης δεν φαίνεται να έχει τέλος. Κρατάμε την αναπνοή μας τόσο καιρό, που κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε πώς είναι να αναπνέουμε. Στο οικονομικό πρόβλημα προστέθηκε και το προσφυγικό, και έτσι έχουμε δύο μεγάλα μέτωπα ανοικτά με τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Οι δύο αυτές κρίσεις θα ήταν διαχειρίσιμες, εάν η Ελλάδα δεν είχε υποστεί οξεία μορφή ιδρυματισμού: από την ατελείωτη διαπραγμάτευση για την επόμενη αξιολόγηση από τους δανειστές έως την εισροή προσφύγων και μεταναστών, δείχνουμε απρόθυμοι να λειτουργήσουμε με τρόπο που να φανερώνει ότι γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε, πού μπορούμε να συνεργαζόμαστε με τους εταίρους μας και πού έχουμε δική μας, αξιόπιστη πρόταση. Αντιθέτως, φαίνεται ότι προτιμούμε να μας σέρνουν άλλοι –με χάδια ή με απειλές– προς την κατεύθυνση που αυτοί θέλουν.

Από τις αρχές του 2010 και την «επίσημη» αρχή μιας κρίσης που γνωρίζαμε ότι ερχόταν αρκετά χρόνια πριν, οι κυβερνήσεις και τα αντιπολιτευόμενα κόμματα δεν έκαναν τον κόπο να εκπονήσουν κάποια δική τους πολιτική για τη χώρα. Πρώτα, το ΠΑΣΟΚ, υπό τον Γιώργο Παπανδρέου, δεν καταλάβαινε το μέγεθος της απειλής, εν συνεχεία, υπό την απειλή της άμεσης και άτακτης χρεοκοπίας, σύρθηκε στην υπογραφή του πρώτου μνημονίου. Η ίδια η κυβέρνηση έδειχνε ότι δεν ήθελε να επωμιστεί το βάρος της απότομης προσαρμογής της οικονομίας και των πολλών μεταρρυθμίσεων που απαιτούσε η δανειακή σύμβαση – πόσο μάλλον τα υπόλοιπα κόμματα. Οσες αλλαγές εισήγαγε το ΠΑΣΟΚ και αργότερα η κυβέρνηση συνεργασίας Νέας Δημοκρατίας-ΠΑΣΟΚ εμφανίζονταν σαν υποχρέωση απέναντι στους δανειστές και όχι σαν επένδυση στο μέλλον της χώρας. Ετσι ήταν εύκολο για τον ΣΥΡΙΖΑ να δίνει την εντύπωση σε άλλους –αλλά και «εις εαυτόν»– ότι η αντίσταση σε ό,τι έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ήταν πολιτική.

Σήμερα, έναν χρόνο μετά την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ, είναι προφανές ότι το απλοϊκό «όχι στα μνημόνια» δεν είναι σοβαρή πρόταση. Ούτε όμως είναι η εφαρμογή, με μισή καρδιά, των απαιτήσεων του νέου μνημονίου, όπως επιχειρεί η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Ο πανηγυρικός που εκφώνησε πριν από μία εβδομάδα ο κ. Τσίπρας, μαζί με τη βιντεοταινία που προηγήθηκε, έδειξε ότι ο πρωθυπουργός δεν θεωρεί τις περιπέτειες του 2015 αρκετό λόγο για να αλλάξει το μήνυμά του. Ο κ. Τσίπρας επιμένει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η δύναμη που μπορεί να προστατεύσει τα συμφέροντα του λαού απέναντι στους δανειστές και στους Ελληνες «εκπροσώπους» τους, επιμένοντας σε ένα διχαστικό παραμύθι, αντί να επιδιώκει μια συγκροτημένη πολιτική. Η εκδήλωση της περασμένης Κυριακής ήταν μια χαμένη ευκαιρία να δείξει ο πρωθυπουργός ότι, ενώ είναι κυρίαρχος του πολιτικού του χώρου, έχει κατανοήσει ότι τα προβλήματα που αναγκάζεται να διαχειριστεί ξεπερνούν ένα κόμμα. Αντιθέτως, συνέχισε να επενδύει στην αποδεδειγμένα ζημιογόνα καθήλωση σε ξεπερασμένες νοοτροπίες, όπως η διαμάχη μεταξύ των τάξεων – μεταξύ των «λαϊκών στρωμάτων» που υποτίθεται ότι στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ και των «βορείων προαστίων» που εξέλεξαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη αρχηγό της Ν.Δ.
Αυτή η κοσμοθεωρία θα ήταν αστεία αν δεν ήταν ολέθρια, θα ήταν ένδειξη απλής ανωριμότητας αν δεν ήταν τόσο κυνική. Επειδή όσο κι αν διατείνεται ότι εκπροσωπεί το νέο, ο κ. Τσίπρας ενδίδει στις πρακτικές των παλιών «συστημικών» κομμάτων. Εκείνα, όμως, πλήρωσαν το τίμημα των αμαρτιών τους, ενώ κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουν ότι αυτοί θα κριθούν με άλλο μέτρο για όσα κάνουν σήμερα – ή ότι θα σταματήσει ο χρόνος και δεν θα κριθούν καθόλου. Εξ ου οι άγαρμποι διορισμοί συγγενών και φίλων, οι «αποκεφαλισμοί» σε κρατικούς οργανισμούς και, πάνω απ’ όλα, η μακάρια έλλειψη επείγουσας ανάγκης να λυθούν προβλήματα. Η κυβέρνηση έχει την ευθύνη να επιδιώξει λύσεις, να συζητήσει με όλους τους εμπλεκομένους και να καταλήξει σε μια πολιτική που η χώρα μπορεί να αντέξει, να τη συζητήσει με τους ενδιαφερόμενους και να την εφαρμόσει. Στο ζήτημα των «κόκκινων» δανείων, π.χ., να γνωρίζει τι μπορούν να αντέξουν οι πολίτες αλλά και οι τράπεζες – οικονομία χωρίς τράπεζες δεν υπάρχει, ούτε τράπεζες χωρίς πελάτες. Στο ασφαλιστικό, να παρουσιάσει όλες τις παραμέτρους του προβλήματος, το κόστος της αδράνειας, την ανάγκη ουσιαστικής πολιτικής. Σε αυτό το ζήτημα, όπως και στο προσφυγικό, όσο η κυβέρνηση κάνει πως δεν καταλαβαίνει, οι εταίροι μπορούν να ταλανίζουν τη χώρα με τη δική τους αναποφασιστικότητα και να την παρουσιάζουν ως αποδιοπομπαίο τράγο. Η διαρκής προσήλωση σε εμφύλιους καβγάδες αφήνει τη χώρα έρμαιο στην απραξία ή σε επικίνδυνες αποφάσεις – Ελλήνων και ξένων.

Συνελήφθησαν στην Αλεξανδρούπολη δύο ύποπτοι για ισλαμική τρομοκρατία

Συνελήφθησαν στην Αλεξανδρούπολη δύο ύποπτοι για ισλαμική τρομοκρατία

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ
Στιγμιότυπο από το οπτικό υλικό που είχε βρει η αστυνομία στο σπίτι της θείας του Μπεκτάσεβιτς στο Σαράγεβο.
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Συνελήφθησαν την Πέμπτη από την ομάδα ΔΙ.ΑΣ. της Αλεξανδρούπολης δύο ύποπτοι για ισλαμική τρομοκρατία. Πρόκειται για έναν άνδρα ηλικίας 29 ετών με καταγωγή από τη Βοσνία, ονόματι Μιρσάντ Μπεκτάσεβιτς, ο οποίος είχε στην κατοχή του σουηδικό διαβατήριο, και έναν 20χρονο από την Υεμένη.
Οι δύο ύποπτοι είχαν ταξιδέψει από τη Σουηδία στην Αθήνα την περασμένη εβδομάδα και από εκεί στον μεθοριακό σταθμό Κήπων Εβρου με πιθανό προορισμό τη Συρία ή το Ιράκ. Ωστόσο, οι σουηδικές αρχές δεν είχαν ενημερώσει τις υπηρεσίες ασφαλείας και πληροφοριών της Ευρώπης για τις κινήσεις του 29χρονου και του 20χρονου συνεργού του.
Στην κατοχή τους βρέθηκαν μαχαίρια, κινητά, χρήματα και στρατιωτικά ρούχα, καθώς και εισιτήρια του ΚΤΕΛ που σημαίνει ότι επέλεγαν για τις μετακινήσεις τους λεωφορείο. Η αστυνομία σχημάτισε σε βάρος τους δικογραφία για παράνομη οπλοκατοχή και στη συνέχεια ο εισαγγελέας άσκησε δίωξη για παράνομη οπλοκατοχή και ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση και τούς παρέπεμψε στον ανακριτή. Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι Αρχές οι δύο άνδρες σχετίζονται με ισλαμική τρομοκρατία.
Μάλιστα στις 19 Οκτωβρίου του 2005 ο 29χρονος Βόσνιος είχε συλληφθεί έπειτα από επιδρομή της αστυνομίας στο σπίτι της θείας του στο Σαράγεβο. Η αστυνομία είχε εντοπίσει τότε στο εσωτερικό του σπιτιού μία αυτοσχέδια ζώνη με εκρηκτικά, έναν πυροκροτητή, 18 κιλά εκρηκτικά και μια βιντεοταινία με οδηγίες για την κατασκευή αυτοσχέδιας βόμβας. Εξάλλου, είχε βρεθεί βίντεο στο οποίο ο 29χρονος μαζί με έναν 20χρονο συνεργό του από την Τουρκία, ο οποίος είχε επίσης συλληφθεί τότε, εμφανίζονται φορώντας μάσκες του σκι να κάθονται ανάμεσα σε όπλα και εκρηκτικά και να απειλούν με επιθέσεις στην Ευρώπη ως αντίποινα εναντίον χωρών που είχαν στείλει στρατεύματα στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Οι δύο άνδρες είχαν θεωρηθεί τότε ύποπτοι ότι σχεδίαζαν τρομοκρατική επίθεση κατά της πρεσβείας δυτικής χώρας στο Σαράγεβο και βρίσκονταν συνεχώς υπό επιτήρηση έπειτα από την άφιξή τους στην πόλη στις 27 Σεπτεμβρίου του 2005.

Δεν θα αργήσει η ώρα ΠΟΛΙΤΙΚΗ 18:06

ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ

Δεν θα αργήσει η ώρα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ
Η χώρα μοιάζει να βρίσκεται στα πρόθυρα κοινωνικής έκρηξης. Είναι φανερό ότι αυτό που εξοργίζει περισσότερο τους πολίτες δεν είναι τόσο τα ίδια τα μέτρα που προτείνει η κυβέρνηση, όσο οι υποσχέσεις και προσδοκίες που αποδείχθηκαν κίβδηλες. Δεν αντέχει ο κόσμος άλλα ψέματα ούτε άλλη κρίση ύστερα από τόσα χρόνια. Μόνο κάποιος ανόητος ή αδιάφορος για το εθνικό συμφέρον μπορεί να χαίρεται για την εξέλιξη των πραγμάτων, καθώς η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με το χάος, λόγω προσφυγικού, κοινωνικής έντασης και μη έγκαιρης ολοκλήρωσης της διαπραγμάτευσης. Ναι, έσπειραν ανέμους και θερίζουν θύελλες. Μόνο που οι θύελλες σαρώνουν ό,τι βρουν μπροστά τους, έχουν ιδεολογική και κομματική αχρωματοψία. Δεν θα αργήσει η ώρα που θα χρειαστεί και οι κυβερνώντες και η αντιπολίτευση να βάλουν εγωισμούς και πικρίες στην άκρη για το καλό του τόπου. Αν δεν το κάνουν, ελλοχεύει ο κίνδυνος να θεριέψουν, με άλλη μορφή και ένταση, οι δυνάμεις που θέλουν την Ελλάδα εκτός Ευρώπης και οι οποίες είναι έτοιμες να εκμεταλλευθούν την αίσθηση απελπισίας και προδοσίας που νιώθει ο καταταλαιπωρημένος Ελληνας πολίτης.

Ματέο Ρέντσι: «Δεν θα τους επιτρέψουμε να καταστρέψουν την Συνθήκη Σένγκεν»

Ματέο Ρέντσι: «Δεν θα τους επιτρέψουμε να καταστρέψουν την Συνθήκη Σένγκεν»

«Η Ευρώπη πρέπει να γίνει και πάλι ένα μεγάλο όραμα» δήλωσε ο ιταλός πρωθυπουργός
Ματέο Ρέντσι: «Δεν θα τους επιτρέψουμε να καταστρέψουν την Συνθήκη Σένγκεν»

εκτύπωση  

«Δεν θα τους επιτρέψουμε να καταστρέψουν την Συνθήκη Σένγκεν. 'Οποιος θέλει να καταστρέψει την Συνθήκη Σένγκεν θέλει να καταστρέψει την Ευρώπη και δεν θα του το επιτρέψουμε», δήλωσε ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι από το νησί Βεντοτένε της κεντρικής Ιταλίας, όπου το 1944 πολιτικοί εξόριστοι, εχθροί του φασισμού είχαν συγγράψει το πρώτο Μανιφέστο για μια ενωμένη Ευρώπη.
«Είμαστε εδώ για να πούμε ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να ταυτίζεται μόνον με μια ξεθωριασμένη συζήτηση σχετικά με τους περιορισμούς και δεσμεύσεις, αλλά πρέπει να γίνει και πάλι ένα μεγάλο όραμα. Η Ευρώπη κινδυνεύει να γκρεμιστεί όταν χάνει την σημασία της η ίδια η ταυτότητά της», πρόσθεσε.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης, «το μέλλον της Ευρώπης δεν έχει ακόμη γραφτεί και για τον λόγο αυτό χρειάζεται την Ιταλία όχι ως διεκδίκηση αλλά ως αξιοπρέπεια εκείνου που έχει επίγνωση της ιστορίας του».
«Δεν κάνουμε νάζια και δεν πρόκειται για την διεκδίκηση ενός επιβεβλημένου εθνικού συμφέροντος. Προσπαθούμε να ξαναδώσουμε στην Ευρώπη τα χαρακτηριστικά που πρέπει να διαθέτει» είπε με έμφαση ο Ρέντσι.
Ο Ιταλός πρωθυπουργός, τέλος, εξέφρασε την προσδοκία «να μην εκτεθεί, το ευρωπαϊκό ιδεώδες, σε λεκτικές συγκρούσεις χαμηλού επιπέδου και σε εσωτερικές διαφορές οι οποίες ενισχύουν τον λαϊκισμό και την δημαγωγία».

Το Σάββατο καταφθάνει το κουαρτέτο στην Αθήνα


Το Σάββατο καταφθάνει το κουαρτέτο στην Αθήνα

Το «δόγμα Τόμσεν» και το «μίξερ» του Κοστέλο για τις συντάξεις - Τη Δευτέρα ξεκινά η διαπραγμάτευση
Το Σάββατο καταφθάνει το κουαρτέτο στην Αθήνα
4
εκτύπωση  

Το Σάββατο αναμένονται στην Αθήνα οι επικεφαλής του κουαρτέτου, κ.κ. Ντέκλαν Κοστέλο (ΕΕ), Ντέλια Βελκουλέσκου (ΔΝΤ), Ράσμους Ρέφερ (ΕΚΤ) και Νικόλα Τζιαμαρόλι (ESM).
Την επιστροφή των επικεφαλής της αποστολής των θεσμών στην Αθήνα, μέσα στο Σαββατοκύριακο, επιβεβαίωσε πριν από λίγο ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,Μαργαρίτης Σχοινάς.
Όπως ανέφερε ο κ. Σχοινάς, οι επικεφαλής της αποστολής μαζί με τα τεχνικά κλιμάκια που βρίσκονται, ήδη, στην Αθήνα θα ξεκινήσουν τις συζητήσεις με τις ελληνικές Αρχές στις αρχές της εβδομάδας.
Διαπραγμάτευση σε δύο φάσεις
Από τη Δευτέρα ξεκινά η διαπραγμάτευση με τους επικεφαλής των θεσμών που, αυτή τη φορά, θα πραγματοποιηθεί σε δύο φάσεις.
Η πρώτη θα διαρκέσει λίγες μέρες, καθώς θα υπάρξει διάλειμμα  στο τέλος της ερχόμενης εβδομάδας. Στη συνέχεια, και μετά, φυσικά, το διάλειμμα, οι θεσμοί θα επιστρέψουν προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση.
Η διαπραγμάτευση περιγράφεται ως «πολύ δύσκολη» από πηγή των Βρυξελλών και αναμένεται να επικεντρωθεί στα συγκοινωνούντα δοχεία του Ασφαλιστικού και του δημοσιονομικού κενού για το 2016 και ευρύτερα για την τριετία 2016-2018.
ΕΕ και ΔΝΤ διαφωνούν για το ύψος του δημοσιονομικού κενού το 2016. Το ΔΝΤ το τοποθετεί στα 1,8 δισ. ευρώ ενώ ή Κομισιόν στα 900 εκατ. ευρώ. Για την τριετία 2016-2018 το Ταμείο ανεβάζει το κενό στα 3,5 δισ. ευρώ και ζητεί να αναληφθούν συγκεκριμένες δεσμεύσεις από την ελληνική πλευρά και στη συνέχεια να ψηφιστούν από τη Βουλή στο πλαίσιο του νέου Μεσοπρόθεσμου 2017-2020.
Στο συνταξιοδοτικό τα τεχνικά κλιμάκια τα οποία εξέτασαν μέσα στην εβδομάδα τους αριθμούς καταλήγουν σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες στο συμπέρασμα ότι το σχέδιο της κυβέρνησης δεν καλύπτει το απαιτούμενο 1,8 δισ. ευρώ της "εξοικονόμησης" που έχει εγγραφεί στο Μνημόνιο.
Στην πιο σκληρή γραμμή κινείται κατά τις πληροφορίες του «Βήματος» ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ Πόουλ Τόμσεν.
Η κυβέρνηση αναμένει ότι η εκπρόσωπος του Ταμείου στο κουαρτέτο Ντέλια Βελκουλέσκου θα θέσει από την αρχή στο τραπέζι την πρόταση Τόμσεν οποία προβλέπει τρία σενάρια και έχει γίνει γνωστή στους αρμόδιους παράγοντες εδώ και λίγες εβδομάδες.
Το «μενού» του Ταμείου προβλέπει:
-Περικοπή όλων των υφιστάμενων συντάξεων (κύριων και επικουρικών) κατά 6% από το πρώτο ευρώ.
-Περικοπή 15-20% άνω των 800 ευρώ.
-"Ψαλίδι" 30% πάνω από τα 1.000 ευρώ.
Σε αντίθεση με το ΔΝΤ ανοιχτός σε ένα μικτό σχήμα αναμένεται να εμφανιστεί ο επικεφαλής της Κομισιόν στην τρόικα Ντέκλαν Κοστέλο.
Ο κ. Κοστέλο, σε αντίθεση με τον κ. Τόμσεν ο οποίος απορρίπτει την αύξηση των εισφορών, θα μπορούσε να δεχθεί μια μικρή αύξηση από 0,5% για κάθε πλευρά, εργοδότες και εργαζόμενους.
Επιπλέον θα επιδιώξει το «γεφύρωμα» της απόστασης ανάμεσα στο «δόγμα» του ΔΝΤ για μεσοσταθμική περικοπή συντάξεων κοντά στο 15% και στο σχέδιο της κυβέρνησης για επιβάρυνση των νέων συνταξιούχων χωρίς να θίγονται οι υφιστάμενες κύριες συντάξεις.
Από το «μίξερ» του κ. Κοστέλο θα μπορούσε να προκύψει, λένε διπλωματικές πηγές, κοινό έδαφος για το Ασφαλιστικό σε ένα σχήμα με μικρότερες αυξήσεις εισφορών και επιβάρυνση σε ποσοστό 6 ως 8% των υφιστάμενων συντάξεων.

Ένωση Κεντρώων: Τα ψέματα της κυβέρνησης θα λάβουν τέλος τη Δευτέρα

Ένωση Κεντρώων: Τα ψέματα της κυβέρνησης θα λάβουν τέλος τη Δευτέρα

Δημοσιεύθηκε: Ενημερώθηκε: 
LEVENTHS
Εκτύπωση
Σκληρή επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ εκτοξεύει με ανακοινώσεις της η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη, τονίζοντας ότι «τα ψέματα της κυβέρνησης θα λάβουν τέλος από τη Δευτέρα όπου ξεκινά η πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης».
«Σταδιακά οι μάσκες θα πέσουν και ούτε πλέον οι επικοινωνιολόγοι του κ. Τσίπρα θα μπορέσουν να σώσουν την κατάσταση διότι οι απαιτήσεις των δανειστών είναι μεγάλες και είναι μεγάλες διότι ο Σύριζα υπέγραψε τα πάντα το περασμένο καλοκαίρι. Το θέμα είναι τι θα κάνετε τώρα κ. Τσίπρα; Θα συνεχίσετε να σφυρίζετε αδιάφορα χρησιμοποιώντας την Βαρουφάκειο τακτική ή θα βάλετε τάξη κόβοντας τις αληθινές παθογένειες προς εξοικονόμηση ικανοποιητικού ποσού για το κράτος;»
Σε άλλη ανακοίνωση, αναφέρεται ότι η  κυβέρνηση «αρνείται πεισματικά να "χτυπήσει" τις παθογένειες του παρελθόντος ώστε να βρεθούν από εκεί τα χρήματα προς την επίτευξη των ίδιων στόχων. Αυτό που ενδιαφέρει τον κ. Τσίπρα είναι να βαρύνει με ατελείωτες εισφορές τους αγρότες και τους ελεύθερους επαγγελματίες και παράλληλα να αφήσει ανέγγιχτους τους 80.000 πλούσιους Έλληνες με εισοδήματα άνω των 3.000 ευρώ μηνιαίως και τους τέως βουλευτές.
Όσο για την ενοποίηση όλων των συντάξεων με πλαφόν στα 1.500 ευρώ ή την μη περικοπή καμίας σύνταξης κάτω από τα ± 1.000 ευρώ, ούτε λόγος. Η κυβέρνηση του Σύριζα φορά κόκκινες παρωπίδες που όταν αποφασίσει να τις βγάλει, θα έχει ήδη καταστρέψει χιλιάδες μικρομεσαίων οικογενειών».
Σημειώνεται ότι ο υπουργός Επικρατείας, Αλέκος Φλαμπουράρης, σε συνέντευξή του στη Real, ανέφερε ότι «μας ενδιαφέρουν οι πραγματικές συμμαχίες στη βάση της πολιτικής κατεύθυνσης και των πολιτικών αποφάσεων και όχι σε συμμαχίες στη βάση της συναλλαγής κορυφών ή κοινοβουλευτικών αριθμών...Η θέση μου για τους εν δυνάμει συμμάχους της κυβέρνησής μας δεν αφορά μόνο τον κ. Λεβέντη και το κόμμα του, αλλά όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να κάνουν την εξής επιλογή: να στηρίξουν τον αγώνα της κυβέρνησης».