Το νέο μας blog είναι http://havdata.blogspot.com/ ****** [επιλογές από την ειδησεογραφία του διαδικτύου, σχόλια, νέα τοπικού ενδιαφέροντος, ¨κι¨ ό,τι άλλο τύχει]. [A selection of news, comments, and topics of interest]. [ Ελα να ζήσεις την ζωή σου έξω κάμποσες δεκαετίες νεοέλληνα για να καταλάβεις την προνομιακή της Ελλάδας ύπαρξη, στον χώρο στον χρόνο στο κλίμα στη θάλασσα στο αρχιπέλαγος και στην ζωή]. λορνιόν

Tuesday, August 31, 2010

IMMIGRATION | 30.08.2010

First cracks as French foreign minister almost resigns over Roma policy

Bernard Kouchner, a long-term humanitarian advocate, said he came close to stepping down over the French government's new law and order crusade against the Roma gypsies.

The French foreign minister, Bernard Kouchner, told RTL radio on Monday that he had considered resigning over the French government's recent crackdown on Roma Gypsies. Kouchner said he told President Nicolas Sarkozy about his concerns and his thoughts of stepping down. He decided to remain in the job, saying that leaving amounted to 'deserting.'

"I asked myself whether I should resign, Kouchner said. "But what would have that changed? No, I was not happy about this policy. I've been involved with the Roma for 25 years. And I don't like making a political issue out of them."

On Friday, in an address to French ambassadors, Kouchner still openly supported Sarkozy's policy on the Roma deportations. Kouchner is the founder of the renowned medical charity Doctors Without Borders and is a highly respected human rights activist. Observers have generally believed that the former Socialist politician would have trouble accommodating himself in Sarkozy's conservative government whose views he does not always share.

In another sign that not everyone is in agreement with Sarkozy's tough anti-crime and immigration policy, France's Defense Minister Hervé Morin of the center-right New Center party also broke ranks, criticizing the tough crusade of President Sarkozy and the Interior Minister Brice Hortefeux.

An ethnic Roma man looks down while seating inside the transfer bus shortly after arriving at the international airport of Timisoara cityOn average, 1,000 Roma Gypsies are expelled each month8,000 Roma sent back this year already

Critics say the recent campaigns are a calculated move to boost Sarkozy's flagging popularity before elections in 2012 and distract attention from unpopular plans to cut public spending and raise the retirement age.

Jean-Marie le Pen, the veteran leader of the extreme-right National Front, however, agrees with the deportations. He added that Sarkozy was powerless to do anything fundamental about what he described as "a problem caused by the European Union opening the borders between European countries."

Roma can legally travel to EU countries, but they must show that they have found a job if they want to stay legally in France for more than three months.

The French government has sent more than 8,000 Roma back to Bulgaria and Romania since the start of the year. Around 1,000 were sent back in the past four weeks.

On Tuesday, French officials are due to meet with representatives of the European Commission, which is also critical of Paris's crackdown on Roma gypsies. The United Nations and the Vatican have also condemned the expulsions.

Author: Wilhelmina Lyffyt (Reuters/AFP/dpa)

Editor: Nigel Tandy



Έντυπη Έκδοση


Μετά το δημοψήφισμα ο Ερντογάν θ' ασχοληθεί με τη Χάλκη

Ο χαιρετισμός του Ταγίπ Ερντογάν, που εκφωνήθηκε κατά τα προχθεσινά εγκαίνια της έκθεσης έργων τέχνης στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, σηματοδοτεί -για όσους γνωρίζουν τα πράγματα εδώ στην Τουρκία- ένα θετικό βήμα προς το αίτημα επαναλειτουργίας της.

Ο Αλέκος Φασιανός εξηγεί στον Οικουμενικό Πατριάρχη το ωραιότατο έργο τουΟ Αλέκος Φασιανός εξηγεί στον Οικουμενικό Πατριάρχη το ωραιότατο έργο τουΚάποιοι, μάλιστα, ευελπιστούν τον Σεπτέμβριο του 2011, όταν ο Τούρκος πρωθυπουργός θα έχει ξεμπλέξει με το δημοψήφισμα για την αναθεώρηση του Συντάγματος και τις εθνικές εκλογές, να δώσει το πράσινο φως για την επαναλειτουργία της Σχολής. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εγκαινιάζοντας την έκθεση «Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη» έκανε μια έμμεση νύξη, αυτή τηΝ ελπίδα που έχει αναφανεί τελευταία, λέγοντας: «Εστω η παρούσα έναρξις να καταστεί προανάκρουσμα επαναλειτουργίας της Σχολής και έμμεσος κρούσις κώδωνος ενάρξεως των μαθημάτων».

«Εμμένοντες αναμένομεν»

Προηγουμένως είχε αναφέρει ότι η σχολή είναι κλειστή παρά τις συνεχείς παρακλήσεις του από το 1971, ενώ λειτουργούσε αδιακόπως από το 1844. «Οι αρμόδιοι κατανοούν το άδικο, υπόσχονται λύσιν αλλά έτερον ουδέν». «Ο λόφος όμως (σ.σ. στην κορυφή του οποίου βρίσκεται η Σχολή) καλείται «λόφος της ελπίδας» και «η ελπίδα ου καταισχύνει», είπε ο προκαθήμενος του οικουμενικού θρόνου με τον γνωστό μειλίχιο τόνο στη φωνή του. Θύμισε πως για τους ντόπιους η Χάλκη ήταν η νήσος των παπάδων (Παπάζ αντασί), γιατί κάθε μέρα έβλεπαν στην αποβάθρα «την εποχή της ελεύθερης ρασοφορίας», «κληρικούς εκ περάτων», όπως είπε, να αποβιβάζονται και να επιβιβάζονται στα πλοία της γραμμής. Οι περισσότεροι ανέβαιναν το λόφο πεζή. Προχθές πολλοί διάλεξαν άμαξες με άλογα αντί των πούλμαν που για την περίσταση είχαν επιστρατευτεί για ν' ανεβάσουν τους περίπου 500 Ελληνες και Τούρκους προσκεκλημένους.

Τελειώνοντας την ομιλία του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης τόνισε ότι η Σχολή πρέπει να ξαναλειτουργήσει και οι λόγοι είναι προφανείς. «Εξάλλου, τα πάντα είναι έτοιμα προς υποδοχήν σπουδαστών, από των μαυροπινάκων και των θρανίων έως των σπόγγων και της κιμωλίας. Εν λείπει: μία υπογραφή. Εμμένοντες αναμένομεν».

Το κλίμα ήταν ήδη φορτισμένο συγκινησιακά από τον εσπερινό που τελέστηκε στο εκκλησάκι της σχολής, την Αγία Τριάδα, με τις μορφές των αγίων γύρω να συμμετέχουν στην παράκληση, εικόνες πολύ καλά συντηρημένες, μουσειακές, του 16ου-17ου αιώνα.

Ιερείς και μουεζίνηδες

Ο Πατριάρχης έχοντας πλάι του τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλο Γερουλάνο ξεναγήθηκε από την επιμελήτρια της έκθεσης Ιριδα Κρητικού και σε μια αίθουσα όπου ακούγονταν συγχρόνως ήχοι από μια ορθόδοξη λειτουργία, η φωνή του μουεζίνη από τον μιναρέ και μικροπολιτών του δρόμου και η βουή της αγοράς μέσα στην πόλη. Αυτή είναι η Κωνσταντινούπολη, που την ιχνηλάτησαν με περισσή ευαισθησία οι Ελληνες καλλιτέχνες. Πολλά από τα έργα τους είναι εξαιρετικά, όπως τα δύο τεράστια έντομα της Αφροδίτης Λιτή, που είχαν τοποθετηθεί στον κήπο, η Αγια-Σοφιά όπως τη βλέπει διαχρονικά ο Αλέκος Φασιανός, ο οποίος έρχεται πολύ συχνά στην Πόλη γιατί συνεργάζεται στενά με μια γκαλερί.

Από το άλλο μισό της έκθεσης, που είδαμε στο Σισμανόγλειο Μέγαρο, στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης, ξεχωρίσαμε το χαρούμενο πολύχρωμο παλίμψηστο από τη «Σειρά πόλης» του Μάρκου Χατζηπατέρα, τον μαύρο τρούλο της Αγια-Σοφιάς σε χρυσό φόντο του Χαρίτωνα Μπεκιάρη και τους «Μπακλαβάδες» του Παναγιώτη Τανιμανίδη.

Ο Τούρκος φίλος

Ανάμεσα στους προσκεκλημένους ήταν και ο φημισμένος Τούρκος καλλιτέχνης Ομέρ Καλέσι, που ζει και εργάζεται τα τελευταία χρόνια στο Παρίσι. Στενός φίλος του Ζακ Λακαριέρ αλλά και του Αλέκου Φασιανού, που είχε να τον δει δέκα χρόνια. Ο Ο. Καλέσι χαρακτήρισε υπέροχη την πρωτοβουλία οργάνωσης της έκθεσης, γιατί θεωρεί ότι «η τέχνη μπορεί να πετύχει ότι δεν μπορεί πολλές φορές η πολιτική», όπως μας είπε. «Η τέχνη δεν έχει σύνορα, όπως δεν έχει σύνορα η μουσική, η ποίηση και η λογοτεχνία. Και εάν η λογοτεχνία έχει πρόβλημα μετάφρασης, η ζωγραφική δεν έχει ούτε καν αυτό το πρόβλημα για να επικοινωνήσει με τους ανθρώπους». Εξέφρασε την ευχή να οργανωθεί και μια έκθεση Τούρκων καλλιτεχνών στην Ελλάδα, που να δείχνει και πώς βλέπουν εκείνοι τη χώρα μας.

Στην Κωνσταντινούπολη σήμερα ζουν γύρω στους 1.400 Ελληνες, μας είπε ο κ. Ζεγκίνογλου, συστήνοντάς μας με υπερηφάνεια την «Ρωμαίισσα» γυναίκα του, Αλεξάνδρα, που είναι στέλεχος στο κόμμα του Ερντογάν και υπεύθυνη στις υποθέσεις της Πόλης. «Ο Ερντογάν μάς έχει υποσχεθεί ότι θα ανοίξει τη Χάλκη», λέει κατηγορηματικά.

Δίπλα του ο κ. Γιάννης Δερμιντζόγλου, διευθυντής του Ζωγραφείου Λυκείου, μας εξηγεί πως το Ζωγράφειο είναι ένας ζωντανός οργανισμός, που μετράει 117 χρόνια ζωής. Εχει 45 παιδιά. Τα 4 είναι Ελληνόπουλα, 7 είναι αραβόφωνοι μαθητές από την Αντιόχεια και οι υπόλοιποι είναι ντόπιοι, Ρωμιοί της Πόλης. «Στην Κωνσταντινούπολη το 1870 λειτουργούσαν 59 ελληνικά σχολεία και σήμερα μόνο 7. Εχουμε συμφωνήσει οι 2 χώρες να λειτουργήσουν και άλλα σχολεία για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Η άποψή μου είναι ότι έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για να ανοίξει και η Σχολή της Χάλκης». *

Σκονάκια, καζούρα και... όνειρα για κορίτσια

Ολα λάμπουν μέσα κι έξω από τα κτίρια της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, ενώ στους φροντισμένους σκιερούς κήπους τα πεύκα και τα πανύψηλα κυπαρίσσια κρύβουν και αποκαλύπτουν το γαλάζιο της θάλασσας. Η θέα από εκεί ψηλά στη θάλασσα της Προποντίδας με τα μικρά Πριγκιπόννησα, ένα από τα οποία είναι και η Χάλκη, είναι μαγική.

«Αγγελος Ντούρλαρης» γραμμένο σ' ένα θρανίο και ο ίδιος ο μαθητής της Χάλκης, εκπαιδευτικός σήμερα σε σχολείο της Πόλης, να δείχνει συγκινημένος τ' όνομά του«Αγγελος Ντούρλαρης» γραμμένο σ' ένα θρανίο και ο ίδιος ο μαθητής της Χάλκης, εκπαιδευτικός σήμερα σε σχολείο της Πόλης, να δείχνει συγκινημένος τ' όνομά τουΟ κόσμος που έφτασε το απόγευμα της Κυριακής εκεί, Ελληνες και Τούρκοι αξιωματούχοι, καλλιτέχνες, φιλότεχνοι, Ελληνες επιχειρηματίες από την Πόλη, που στήριξαν, όπως η Ολυμπιακή, ο Δήμος Αθηναίων κ.ά. την προσπάθεια της Αναστασίας Μάνου και της εταιρείας της οπτικοακουστικών παραγωγών «White Fox» να ανοίξει η Σχολή για μια έκθεση με 101 έργα κορυφαίων Ελλήνων καλλιτεχνών, εμπνευσμένα από τη διαχρονική ιστορία της Κωνσταντινούπολης, ξεχύθηκε αρχικά στους κήπους ώσπου να αρχίσει η τελετή των εγκαινίων. Κι όταν ολοκληρώθηκαν οι επίσημοι λόγοι, όλοι βιάζονταν να μπουν στις σχολικές αίθουσες με τους μαυροπίνακες και τα θρανία. Η μυρωδιά από τα βιβλία, τα τετράδια, το μελάνι και την ανάσα των μαθητών έχει πια ξεθυμάνει. Αλλά οι υπογραφές τους είναι ευδιάκριτες ακόμη πάνω στις μαύρες επιφάνειες των θρανίων.

Ολοι ήθελαν να δουν τον τελευταίο μαθητή, που πήγε με τον πατέρα του να γραφτεί στη Σχολή, αλλά δεν φοίτησε γιατί ανεστάλη η λειτουργία της. Ο καλλιτέχνης Αρης Στοΐδης έχει φιλοτεχνήσει ολόσωμο λευκό χάρτινο πορτρέτο του και το έχει αναρτήσει σαν οπτασία, κολλημένη στον τοίχο, σε μια αίθουσα διδασκαλίας. Επίσης όλοι ήθελαν να καθήσουν και να φωτογραφηθούν σαν μαθητές στα θρανία ή σαν δάσκαλοι στην έδρα. Πολλοί μπήκαν στον πειρασμό να ανοίξουν τις θήκες για τα βιβλία των θρανίων και να διαβάσουν κάποια χαραγμένα ονόματα, σημειωματάκια στον διπλανό, σκονάκια για το μάθημα.

Ενας ονειροπόλος είχε ντύσει την εσωτερική επιφάνεια του θρανίου του με τοπία από χώρες μακρινές αλλά και από γειτονιές της Πόλης. Ενας πιο πονηρός είχε κολλήσει σε μια ακρούλα τρεις πανέμορφες γυναικείες υπάρξεις. Ο ίδιος ο χώρος, που υπήρξε φυτώριο πνευματικών ανθρώπων, οικουμενικών πατριαρχών, διαπρεπών κληρικών και επιστημόνων, έκλεβε τις εντυπώσεις από τα εμπνευσμένα έργα των καλλιτεχνών γιατί η ζώσα ιστορία δίνει εδώ δυναμικό «παρών». Πολύ περισσότερο που συναντήσαμε εμπρός από ένα θρανίο με χαραγμένη την επιγραφή «Αγγελος Ντούρλαρης» τον ίδιο ολοζώντανο. Ηταν ένας παλιός μαθητής του Γυμνασίου (όχι της πανεπιστημιακής σχολής) που είχε αποφοιτήσει το 1978 και τώρα είναι εκπαιδευτικός στα ελληνικά σχολεία της Πόλης. «Θα ήθελα να δω το σχολείο να ανοίγει, να ζωντανεύει», μας είπε. Θυμάται πως ήταν άτακτη φουρνιά η γενιά του. Πλάκες, καζούρες σε μαθητές και ενίοτε στους δασκάλους.

Monday, August 30, 2010

Ευρώπη | 30.08.2010

"Τζαμιά χωρίς μιναρέ!"

Αντιπροσωπευτικά τζαμιά με μιναρέδες ζητά η μουσουλμανική κοινότητα της Αυστρίας. Οι λαϊκιστές ακροδεξιοί το χρησιμοποιούν για να αποκομίσουν οφέλη στις τοπικές εκλογές και ζητούν να γίνει δημοψήφισμα.

Όλοι οι πιστοί, είτε είναι χριστιανοί, εβραίοι ή μουσουλμάνοι θέλουν ένα χώρο για τις λατρευτικές τους ανάγκες. Στις δημοκρατικές χώρες υπάρχει αυτή η δυνατότητα, όμως όχι σε όλες. Η κατασκευή τζαμιών με τους ψηλούς μιναρέδες αποτελεί αντικείμενο διαμάχης. Τέτοιες διαμάχες καταγράφηκαν στη Γερμανία, την Ελβετία, τη Ν. Υόρκη και τώρα εμφανίζεται και στην Αυστρία έντονος δημόσιος διάλογος γύρω από την επιθυμία των μουσουλμάνων να αποκτήσουν ένα δικό τους μεγάλο τζαμί.

«Σύμβολο νίκης και όχι πίστης»

Ο πρόεδρος του Ελεύθερου Κόμματος Αυστρίας Χάιντς- Κρίστιαν ΣτράχεΟ πρόεδρος του Ελεύθερου Κόμματος Αυστρίας Χάιντς- Κρίστιαν Στράχε500 χιλιάδες μουσουλμάνοι ζουν στην Αυστρία. Πρόκειται για τη δεύτερη σε αριθμό θρησκευτική κοινότητα μετά τους Καθολικούς. Για τις λατρευτικές τους ανάγκες υπάρχουν 200 σπίτια προσευχής και 4 τζαμιά με μιναρέ. Βρίσκονται στη Βιέννη, το Τιρόλο, το Σάλτσμπουργκ και την Κάτω Αυστρία. Όμως η ισλαμική κοινότητα θα ήθελε κάτι το μεγαλύτερο. Ο πρόεδρός τους, Ανας Σακφεχ: «Θα ήταν επιθυμητό», λέει, «σε κάθε ομόσπονδο κρατίδιο να υπήρχε ένα τζαμί διακριτό από έξω. Όχι αύριο ή μεθαύριο αλλά στο απώτερο μέλλον». Η επιθυμία έγινε εισακουστή, από τους αυστριακούς δεξιούς λαϊκιστές που έσπευσαν να αντιδράσουν. Κυρίως το Ελεύθερο κόμμα Αυστρίας δήλωσε έτοιμο να δώσει μάχη. Ο αρχηγός του, Χάιντς Κρίστιαν Στράχε, είπε σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι σέβεται το Ισλάμ, «σπίτια προσευχής ναι, αλλά όχι κτίρια πολλών χρήσεων. Και δεν χρειάζεται να έχουν μιναρέ και μουεζίνη. Θα πρέπει να είναι κεντρικά σπίτια προσευχής. Αλλά δεν χρειαζόμαστε μιναρέδες, που είναι ένα σύμβολο νίκης και όχι απαραίτητα πίστης».

Ο Στράχε είναι ένας από τους πιο σφοδρούς επικριτές του Ισλάμ. Και το αίτημα της μουσουλμανικής κοινότητας τα τζαμιά να είναι μεγάλα με μιναρέ, τον εξυπηρετεί απόλυτα. Ο Στράχε βρίσκεται σε προεκλογική εκστρατεία, τον ερχόμενο Οκτώβριο θέλει να γίνει δήμαρχος της Βιέννης. Στην παλιά πόλη της πρωτεύουσας κρέμεται ένα πλακάτ με το σύνθημα, «περισσότερο θάρρος για το βιενέζικο αίμα, τόσοι πολλοί ξένοι δεν κάνουν σε κανένα καλό».

Θερμοκοιτίδες του ισλαμικού φονταμενταλισμού;

Διαδηλώσεις στη Βιέννη εναντίον της κατασκευής τζαμιούΔιαδηλώσεις στη Βιέννη εναντίον της κατασκευής τζαμιούΒέβαια ο ΄Ανας Σακφέχ αρνείται ότι με το αίτημά τους οι μουσουλμάνοι γίνονται άθελά τους εκλογικό δεκανίκι των ακροδεξιών. «Το Φιλελεύθερο Κόμμα δεν χρειάζεται το αίτημά μας για να εκδηλώσουν τις ξενοφοβικές τους τάσεις», λέει. «Τις έχουν δείξει ήδη. Πιθανότητα στο προεκλογικό τους πρόγραμμα σε αυτές τις εκλογές να είναι η ξενοφοβία και ισλαμοφοβία. Εκμεταλλεύτηκαν απλά μια εντελώς συνήθη άποψη που εξέφρασα για το μέλλον».

Για το ακροδεξιό κόμμα της Αυστρίας τα τζαμιά είναι θερμοκοιτίδες του ισλαμικού φονταμενταλισμού, κάτι όμως που δεν θέλει να παραδεχθεί ο γενικός γραμματέας του κόμματος Χάραλντ Βιλίμσκι. «Θα πρέπει να πούμε στη μουσουλμανική κοινότητα, ότι όταν κάποιον τον δείχνουν δημόσια με το δάχτυλο, δεν θα πρέπει να απορεί όταν τους απαντά σε τέτοιες κινήσεις. Θέλω μιαν Αυστρία με διατηρημένο τον πολιτισμό της. Δεν θέλω ούτε εξτρεμισμούς, ούτε αραβοποίηση».

Η ισλαμική κοινότητα προσπαθεί να κατευνάσει τα πάθη. Ένα τζαμί σε κάθε πρωτεύουσα των ομόσπονδων κρατιδίων είναι ένας μακρύς στόχος, λέει ο Ομάρ Αλ Ραβί, βουλευτής και επιτετραμμένος για θέματα ενσωμάτωσης. Αλλά και από θεολογικής άποψης μπορεί να υπάρχει τζαμί χωρίς μιναρέ. Πάντως τα δύο ακροδεξιά αυστριακά κόμματα υποστηρίζουν ότι για το θέμα πρέπει να αποφασίσουν οι ίδιοι οι Αυστριακοί σε δημοψήφισμα, κατά το ελβετικό πρότυπο. Έτσι η διαμάχη θα συνεχιστεί τουλάχιστον μέχρι να τελειώσουν οι εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση.

Anne Zimmermann/Ειρήνη Αναστασοπούλου

Επιμέλεια σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης


Έχουν σκοπό να καταργήσουν τον σταυρό από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ...και εμείς καθόμαστε. | Olympus News

Έχουν σκοπό να καταργήσουν τον σταυρό από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ...και εμείς καθόμαστε. | Olympus News

Επίθεση Πούτιν κατά της Δύσης για εξαπάτηση της Ρωσίας

Επίθεση Πούτιν κατά της Δύσης για εξαπάτηση της Ρωσίας

Sunday, August 29, 2010

MUSIC | 28.08.2010

Wagner's 'Ring' is about the meaning of love, says tenor Lance Ryan

Young tenor Lance Ryan gave his first performance at the Bayreuth Festival this year as Siegfried. He shared his thoughts with Deutsche Welle on the character of Siegfried and performing at the celebrated festival.

Canadian Lance Ryan, who resides in Karlsruhe, Germany, first performed in Germany in 2005 as "Otello" at the Staedtische Buehnen Muenster. He's sung at opera houses around the world, including at the Vienna State Opera and the Frankfurt Opera House. A German opera magazine called him "senstational" in his role as Siegfried in Richard Wagner's opera cycle "The Ring of the Nibelung."

The 2010 Bayreuth Festival draws to a close on Saturday, August 28.

Deutsche Welle: What path led to Bayreuth for you?

Lance Ryan: I think it began with debuting the role of Siegfried and initially having some success; the word started to spread. From what I understand, [Bayreuth Festival co-director] Eva Wagner-Pasquier first heard me in Stuttgart in "The Flying Dutchman," and then she came to hear me once again in Mulhouse when we were doing "Siegfried." She really liked what she heard, and, at that point, a dialogue started to open between her and my agent.

I think in September she first said they thought they needed a new Siegfried for this coming summer. It was short notice in operatic terms - 11 months - but I had the summer free, and I thought, "Why not?" At that point, I also felt I owed something to Frau Wagner for spreading the good word about me and helping to propel me.

On stage, you appear very natural in the role of Siegfried. Do you feel natural despite the rather artificial situation of performing and singing at this energy level?

I think you have to find the enthusiasm, the energy and the youthfulness in Siegfried. There are many different aspects to the character, and that's one of the reasons he's fascinating to play. You think back to being around 17 or 18 - the age Siegfried is supposed to be - in that rebellious phase where you're growing, and you want to get out and discover, but you really have no idea what you're getting into. That's exactly what Siegfried is. Once you kind of identify with that, everything else comes with it.

It's strange with Wagner - it never strikes you right away what a great musician he is because the work is just so complex. It's so rich and dense that you have to sift through much material in order to find how he makes it work in such a genius way. Once you've recognized all that, then you find the road, and it carries you. In that way, it eventually does come naturally.

The two Wagner sisters in charge of the festival stand next to each otherEva Wagner (left) noticed Ryan's talent and helped recruit him for Bayreuth

There's certainly a heroic aspect to the music, and Wagner said Siegfried was his ultimate hero even though the character is adolescent and foolish. Why would Siegfried be considered a hero?

It's a great comparison when you take Siegfried and Siegmund, Siegfried's father. Siegmund had his father there to guide and teach him how to hunt and fight and deal with certain situations, but Siegfried didn't have that. He only had Mime, this dwarf who never really loved him. So I think one of the great tragedies in the work is that Siegfried is a kind of dysfunctional character. You have this boy with great potential but who is just born in tragic circumstances.

I tend to think that Wagner could identify that with his own history. He recognized in himself what a great musician, dramatist and talent he was. But early in his career, that was never recognized. I think this inability to fulfill oneself in one's youth is something he identified with, so maybe that's why he feels Siegfried was his greatest hero.

I think that's also one of the great lessons of the Ring - to show what love really means and to show what can go wrong if it's not nurtured between people.

I imagine there is now a lot of demand for you to sing in new productions. What priorities do you have musically?

Yes, there's a lot of demand, and I have quite a few productions in view within the next five or six years. But at the same time, I always want to keep a more lyrical side to the roles. In the market, once you have a stamp or an identity, that's what the theaters want because they want to say, "We have this singer in this role." It's a marketing thing, and that's just the way it is in modern society. There's a commercial aspect to it all now, in contrast to 100 years ago when there was more patronage.

But I try to keep a balance for my vocal health and for artistic reasons. I look for variety - something new and something lighter for my voice. Siegfried is good for my voice because the part isn't so deep. Its register still lies quite high, unlike Tristan or Parsifal. With Siegfried, you can keep the very tenor aspects, and when you do, I think the more heroic qualities come out.

A view from the Bayreuth stage with the lights upRyan said the Bayreuth stage opens up possibilities unavailable elsewhere

How would you describe your first experience performing on the Wagner stage?

It's great - an amazing theater with an amazing acoustic. I think the biggest difference for me was the way the orchestra pit is divided. As a singer on stage, you hear the violins very clearly, but you don't hear the horns and woodwinds as well as you normally would. So, you have a different sound from the orchestra as an artist on stage, and you have to take note of that.

Other than that, the acoustic here gives you great confidence that you can do more vocally and artistically with color because you know the audience can almost always hear you. Like conductor Christian Thielemann has said, "You don't have to sing so loud, we will adjust." That's excellent to hear a conductor say that. Then you know you can play vocally - with lightness and color - and you don't have to think "Can the audience hear me?"

With this conductor and this stage, you feel that you can do things that you might not be able to do anywhere else.

Interview: Rick Fulker (gsw)
Editor: Kate Bowen