Το νέο μας blog είναι http://havdata.blogspot.com/ ****** [επιλογές από την ειδησεογραφία του διαδικτύου, σχόλια, νέα τοπικού ενδιαφέροντος, ¨κι¨ ό,τι άλλο τύχει]. [A selection of news, comments, and topics of interest]. [ Ελα να ζήσεις την ζωή σου έξω κάμποσες δεκαετίες νεοέλληνα για να καταλάβεις την προνομιακή της Ελλάδας ύπαρξη, στον χώρο στον χρόνο στο κλίμα στη θάλασσα στο αρχιπέλαγος και στην ζωή]. λορνιόν

Monday, March 31, 2014

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΣΗΣ Γιατί μας «κουρεύει» τα ομόλογα ο κ. Ντράγκι;

Κώστας Καλλίτσης ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΛΙΤΣΗΣ

Γιατί μας «κουρεύει» τα ομόλογα ο κ. Ντράγκι;

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:ΑΝΑΛΥΣΗ
Είναι δυνατόν να τεθούν οι κινητήρες της ελληνικής οικονομίας σε πλήρη λειτουργία και να παραχθεί οικονομική μεγέθυνση, αν δεν αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της ρευστότητας;

Το ΔΝΤ λέει «ναι». Επικαλείται το υπόδειγμα της πολιτικής που είχε επιβάλει στην Ινδονησία, στη Μαλαισία και στην Ταϊλάνδη μετά την ασιατική κρίση, στην Ουρουγουάη και στην Αργεντινή μετά τη χρεοκοπία της τελευταίας και, με παραλλαγές, σε Λεττονία, Ισλανδία, Ιρλανδία τα τελευταία χρόνια. Ως συνήθως, ράβει ένα κουστούμι για όλους και μετά υποχρεώνει τον καθένα να το φορέσει –είτε χωράει σε αυτό είτε δεν χωράει είτε του περισσεύει. Ετσι, το ΔΝΤ εισηγείται το γνωστό μοντέλο της «μεγέθυνσης χωρίς πιστωτική επέκταση», μέσω της εκκαθάρισης της αγοράς από τις «μη βιώσιμες» επιχειρήσεις, έτσι ώστε η περιορισμένη ρευστότητα σταδιακά να οδεύει σε όσες επιβιώσουν.

Τρεις παρατηρήσεις: Η πρώτη, ότι δεν χρειάζεται κάποια ευφυής σύλληψη και σύνθετη επεξεργασία για να αφεθεί μια οικονομία στους νόμους του άγριου καπιταλισμού, όπως προτείνει το ΔΝΤ. Αρκεί προς τούτο η πολιτική αδράνεια, η απουσία πολιτικής. Η δεύτερη, σχετικά με το αυτονόητο, που και το ΔΝΤ παραδέχεται: Οτι η ανάκαμψη χωρίς ρευστότητα είναι «σημαντικά ασθενέστερη» από μια ανάκαμψη με ρευστότητα. Και η τρίτη, ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη μια πολύ δυναμική ανάκαμψη αν θέλουμε να αρχίσει κάποια στιγμή η απορρόφηση της ανεργίας, να μετατραπεί το πρωτογενές πλεόνασμα σε βιώσιμο (πέραν του προεκλογικού...) και να μην κληρονομήσουμε από την ύφεση μια μακρόσυρτη, πολυετή, ασθενική ανάκαμψη-μεταξύ-φθοράς-και-αφθαρσίας.

Υπάρχουν, όμως, δυνατότητες να διεκδικήσουμε ρευστότητα;

Η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωζώνης, δεν είναι μια απομονωμένη ασιατική χώρα. Οι τράπεζές της μετέχουν στο σύστημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και αντλούν ρευστότητα (με επιτόκιο 2% από την Τράπεζα κι ένα μικρό μέρος με 3% από τον ELA) δίδοντας ως ενέχυρο ομόλογα δικά τους, εγγυημένα από το κράτος και ομόλογα του ίδιου του κράτους. Σήμερα, οι ελληνικές τράπεζες έχουν δώσει ομόλογα ονομαστικής αξίας 131 δισ. ευρώ και έναντι αυτών παίρνουν μόνο 68 δισ. ρευστότητα, γιατί η ΕΚΤ επιβάλλει «κούρεμα» 52%. Μάλιστα, η ρευστότητα από την ΕΚΤ θα πρέπει να έχει αποπληρωθεί μέχρι τον Μάρτιο 2015, μετά, θα παρέχεται μόνο περιορισμένη και ακριβότερη ρευστότητα, από τον ELA.

Σε προηγούμενη φάση, όταν υπήρχε ο κίνδυνος grexit, αυτό το τεράστιο «κούρεμα» είχε μια νομιμοποιητική βάση. Σήμερα, έχει γίνει αλλαγή φάσης: Ο κίνδυνος grexit έχει εκλείψει, το ευρωπαϊκό κατεστημένο λέει καλά λόγια για τη χώρα και για τη σταθερότητα των ελληνικών τραπεζών, η ΕΚΤ (και δη ο υπερσυντηρητικός γερμανικός βραχίονάς της...) αναγνωρίζει την ανάγκη παροχής ρευστότητας για να στηριχτεί η ευρωπαϊκή ανάκαμψη. Το κλίμα, λοιπόν, προφέρεται για μια ρεαλιστική ελληνική διεκδίκηση: Να ζητήσουμε δραστική μείωση στο υπερβολικό «κούρεμα» που επιβάλλει η ΕΚΤ.

Αν, παράδειγμα, το «κούρεμα» μειωθεί από το 52% στο 40% (αν δηλαδή, αντί να πάρουν 48 σεντς σε κάθε ευρώ ενεχύρου, πάρουν 60 σεντς σε κάθε ευρώ...) τότε οι ελληνικές τράπεζες θα λάβουν από την ΕΚΤ 78 δισ. ευρώ, ήτοι 10 δισ. ευρώ παραπάνω. Αυτό θα είναι μια σημαντική ένεση ρευστότητας. Πόσο σημαντική; Σε παλαιότερη μελέτη αρμοδίων υπηρεσιών μεγάλης τράπεζας, είχε υπολογιστεί ότι για να στηριχτεί αποτελεσματικά η ανάκαμψη της οικονομίας θα απαιτείτο νέα, καθαρή παροχή ρευστότητας 5 δισ. ευρώ ετησίως για τα επόμενα τρία χρόνια. Σύνολο, 15 δισ. στην τριετία.

Η διεκδίκηση ρευστότητας στην πραγματικότητα ποτέ δεν τέθηκε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων Ελλάδας με Ευρώπη – παρότι σημαντικότερη από πολλές άλλες... Η μείωση του «κουρέματος» της ΕΚΤ δεν είναι το μόνο που θα έπρεπε να τεθεί. Ενα άλλο, που το κλίμα προσφέρεται για την εισαγωγή του στην ευρωπαϊκή ατζέντα είναι να πάψει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να φέρεται ως εάν υπήρχε μόνο και μόνο για να κανακεύει το ΑΑΑ των ομολόγων της και να πεισθεί ότι αυτό το ΑΑΑ δεν κινδυνεύει αν προσγειωθούν στον επίγειο κόσμο οι όροι χρηματοδότησης (ναι, με άμεση δική της εποπτεία και έλεγχο) μεγάλων αναπτυξιακών προγραμμάτων.

Τέλος, κεντρική σημασία για την αύξηση της ρευστότητας έχει η προσέλκυση ιδιωτικών διεθνών κεφαλαίων. Αυτό, στις τρέχουσες συνθήκες πληθώρας κεφαλαίων στις διεθνείς αγορές, μπορεί να επιδιωχθεί μεταξύ άλλων με: (α) Τη δημιουργία δύο-τριών venture capitals στα οποία θα συμμετέχουν ιδιωτικά και δημόσια κεφάλαια, για στήριξη των επενδύσεων από μεσαίας δυναμικότητας επιχειρήσεις. (β) Τη δημιουργία μιας νέας, ισχυρής επενδυτικής τράπεζας (δεν αρκεί το «Ταμείο Ανάπτυξης», με τους πενιχρούς πόρους...) που θα είναι σχεδιασμένη για να προσελκύσει και ιδιωτικά κεφάλαια, με επαγγελματικό (ή/και αλλοδαπό) μάνατζμεντ, για τη χρηματοδότηση μεγάλων επενδυτικών προγραμμάτων.kathimerini

ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ Η αξία των μύθων

Τάκης Θεοδωρόπουλος ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Η αξία των μύθων

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:IΔEEΣ
Μεγάλωσα στα χρόνια της απομυθοποίησης. Ο καθένας από εμάς κουβαλούσε τη δική του προσωπική μυθολογία, την προστάτευε κιόλας, όμως οι παρέες στη δεκαετία του εβδομήντα έμοιαζαν με μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποψίλωσης του τοπίου της ζωής μας από τους μύθους και τις βεβαιότητες των προλαλησάντων. Απομυθοποιούσαμε τους καουμπόηδες και τα ουέστερν, τα ηλιοβασιλέματα, τον έρωτα, το σεξ, τη λογοτεχνική γενιά του τριάντα, τις γραβάτες και τα κοστούμια, τη δεξιά και την καθαρεύουσα, τις παρελάσεις και τις εθνικές εορτές και εννοείται απομυθοποιούσαμε, όσοι μπορούσαμε και όσο μπορούσαμε, τη θρησκεία και την ιστορία, τους δύο πυλώνες της συντηρητικής εκπαίδευσης. Τη θρησκεία μας τη δίδασκαν διάφοροι ταλαίπωροι που ήξεραν πως έχουν χάσει το παιχνίδι, δεν ήθελαν όμως να το παραδεχθούν και δεν κατέθεταν τα όπλα. Οι ευφυέστεροι εξ αυτών προσπαθούσαν να προσαρμόσουν την παπαγαλία των δογματικών προδιαγραφών με κάποιον σύγχρονο προβληματισμό, χωρίς όμως θεαματικά αποτελέσματα. Την ιστορία, αμιγώς εθνοκεντρική, μας τη δίδασκαν ακολουθώντας την ταξινόμηση του Παπαρρηγόπουλου, μια περίοδος ανά έτος, χωρίς όμως να αναφέρονται στον εθνικό ιστορικό τον οποίον γνώρισα πολλά χρόνια αφού τελείωσα το σχολείο και τον αγάπησα ως έναν από τους σημαντικότερους Ελληνες συγγραφείς του 19ου αιώνα. Εν πάση περιπτώσει. Το μέτρο της ευφυΐας και ο βαθμός επιτυχίας στις κοπέλες κρινόταν, εν πολλοίς, από την ταχύτητα και τη βεβαιότητα με την οποία απομυθοποιούσαμε, ή αποδομούσαμε επί το μεταμοντέρνο, τους μύθους με τους οποίους είχαμε μεγαλώσει. Το αίτημα ήταν η απελευθέρωση, από το μάκρος της κόμης ώς το δικαίωμα στον έρωτα, και οι απελευθερωτές από τον Μπολιβάρ ώς τον Κολοκοτρώνη πάντα ασκούσαν γοητεία.

Η απελευθέρωση και το πάγιο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας, ο εκσυγχρονισμός μας, η δυνατότητα δηλαδή να κοινωνούμε και να ζούμε με όσα συνέβαιναν έξω από τα περιορισμένα σύνορα της Ελλαδίτσας. Ηταν τα χρόνια μετά τον Μάη του ’68, τα χρόνια του ροκ και του Τσε Γκεβάρα, τα χρόνια που διαβάζαμε μετά μανίας από Λένιν μέχρι Σαρτρ, και μεταφράζαμε την Επανάσταση επιλέγοντας τον Μακρυγιάννη απέναντι στον Μαυροκορδάτο, και αναπαράγοντας τις θέσεις του Σκαρίμπα ως θέσφατα της ιστορικής έρευνας. Η αλήθεια είναι ότι ήμασταν τόσο ευχαριστημένοι από εαυτούς και αλλήλους που δεν υποψιαζόμασταν πως στο κενό που άφηναν οι μύθοι των πατεράδων μας φύτρωναν οι δικοί μας μύθοι. Αυτό που εμείς πιστεύαμε ως αλήθεια, θέσφατο, με σχεδόν θρησκευτική ευλάβεια, από τη σεξουαλική απελευθέρωση έως το «Κράτος και επανάσταση» του Λένιν, δεν ήταν παρά η δική μας μυθολογία, η δική μας συνεκτική ύλη, το υλικό της παρέας. Πώς να το κάνεις; Οπως και να το κάνεις, η ζωή χωρίς τους μύθους παραμένει απροσάρμοστη. Είναι επίσης αλήθεια πως στα χρόνια που μεσολάβησαν, κάτι δεκαετίες με μαλλιά που γκριζάρισαν και βάλε, η πολιτική μου στάση, αλλά και η στάση απέναντι σε φίλους και μη, κρίθηκε εν πολλοίς από τον τρόπο που αντιμετώπιζε ο καθένας την όποια μυθολογία έφτιαξε στα νιάτα του. Πάντα ήταν θλιβερό, έως κωμικό, να βλέπεις εξηντάρηδες να συμπεριφέρονται ως εικοσάρηδες. Κάποτε έλεγαν πως νεάζουν βλακωδώς. Τώρα λέμε πως κρατιούνται καλά, πως δεν έχουν χάσει το σφρίγος της νεότητας, πως παραμένουν προοδευτικά και ανοιχτά μυαλά. Και επειδή θεωρώ ότι ένας από τους ισχυρότερους και πιο ανθεκτικούς μύθους είναι αυτός της απομυθοποίησης, η αυτοπεποίθηση όσων πιστεύουν ότι καταρρίπτοντας τους συλλογικούς μύθους παράγουν υπεραξία για λογαριασμό της αλήθειας, αναρωτιέμαι ποιοι ψυχικοί μηχανισμοί, ποια γρανάζια του υποσυνείδητου τους κρατούν καθηλωμένους στις εμμονές μιας νεότητας που, όπως και να το κάνουμε, τα έχει φάει τα ψωμιά της. Είναι η διαφορά μου με την αόμματη αριστερά, είναι και η διαφορά μου με τους εξίσου τυφλούς «εκσυγχρονιστές» που θέλουν, στο όνομα των κακοτεχνιών και των αποτυχιών, να χρεώσουν όλη την εθνική μας ύπαρξη σε ένα ξεπερασμένο παραμύθι. Είναι και η διαφορά μου με όσους δεν νοιάζονται αν βλέπουν έναν ιδιοκτήτη εκατό αδειών ταξί να ζώνεται την ελληνική σημαία και να τη χρησιμοποιεί ως κουρελόπανο για τα συνθήματά του, αλλά διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους επειδή ο αριστούχος αλβανικής καταγωγής μαθητής γίνεται σημαιοφόρος στην παρέλαση. Και οι αρχαϊκές αντιδράσεις των μεν δεν πρόκειται ποτέ να με συμφιλιώσουν με την αφελή απομυθοποιητική συμπεριφορά των δε. Εχουμε φάει τη ζωή μας να υποστηρίζουμε εξ αντανακλάσεως θέσεις που εμείς οι ίδιοι τις θεωρούμε έωλες μόνον και μόνον επειδή αυτοί που τις πολεμούν, με τον δικό τους τρόπο, είναι αντίπαλοί μας.

Ενα από τα πράγματα που έχω διδαχθεί από την ελληνική παιδεία είναι η αξία του μύθου ως συλλογικό υπόβαθρο αναφοράς. Η Αντιγόνη μπορεί να μην υπήρξε ποτέ, όμως αυτό δεν εμπόδισε τους Αθηναίους να εμπνέονται από τη μορφή της και τον Σοφοκλή να γράψει το αριστούργημά του. Η επεξεργασία του μύθου οδήγησε την κλασική εποχή να διαμορφώσει μια ολόκληρη κοσμοαντίληψη, την αντίληψη του τραγικού, η οποία από πολλές απόψεις παραμένει πολύ πιο ζωντανή, και χρήσιμη, από όποια απομυθοποιητική περί προόδου αντίληψη η οποία δημιουργεί την ψευδαίσθηση πως θα εξαλείψει το κακό από το ανθρώπινο σύμπαν.

Οι Ελληνες είμαστε μικρό έθνος, καταλαμβάνουμε έναν μικρό χώρο στον χάρτη και μιλάμε μια γλώσσα μικρή. Εχουμε όμως μεγάλη ιστορία, τόσο μεγάλη που δυσκολευόμαστε να τη χωρέσουμε στη σημερινή πραγματικότητα. Και γι’ αυτό χρειάζονται οι μύθοι, για να επεξεργαστούν τις διαστάσεις της. Διότι το θέμα δεν είναι να καταστρέφεις τους μύθους για να αποκαλύπτεις μια κατά το δοκούν αλήθεια. Ας την αφήσουμε αυτή τη δουλειά για τα εργαστήρια των ιστορικών. Και ας φροντίσουμε να οργανώσουμε τους συλλογικούς μας μύθους αν θέλουμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε.kathimerini

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ H κατάφωρη γοητεία της «κεντροαριστεράς»

Χρήστος Γιανναράς ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

H κατάφωρη γοητεία της «κεντροαριστεράς»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:EΠIΦYΛΛIΔA
Απεγνωσμένες οι προσπάθειες, εν όψει εκλογών, να επανακτηθούν οι ψήφοι που για δεκαετίες προσφέρονταν στη «σοσιαλιστική» φενάκη. Nα επανακτηθούν από ποιους; Προφανώς από όσους χρησιμοποίησαν τη φενάκη για να νέμονται, δεκαετίες τώρα, την εξουσία. Kαι να επανακτηθούν πώς; Mε τη δημιουργία καινούργιου κομματικού σχήματος «κεντροαριστεράς», δηλαδή με επανάληψη της εξαπάτησης των ψηφοφόρων, ίσως από πιο επιδέξιους παραχαράκτες.

H λέξη «κεντροαριστερά» θα ήταν λογικό να σημαίνει για κάθε ελλαδίτη ψηφοφόρο με μνήμη, κρίση και αυτοσεβασμό, τα εξής εξόφθαλμα δεδομένα: Tο εν ψυχρώ κακούργημα εξωφρενικού υπερδανεισμού της χώρας, προκειμένου να τραφεί ο Mινώταυρος του πελατειακού κράτους. Tο κατάφωρο έγκλημα αχρήστευσης και διάλυσης της Δημόσιας Διοίκησης, προκειμένου να εξαγοράζονται ψήφοι με αντάλλαγμα την «προστασία» της διαφθοράς και της ανικανότητας (την κατάργηση κάθε ελέγχου της ποιότητας - απόδοσης - εντιμότητας των υπαλλήλων, όπως και κάθε αξιοκρατικής ιεράρχησης ευθυνών). Tην ατιμωρησία, συγκάλυψη και μεθοδική «προαγωγή» της καταλήστευσης του κοινωνικού χρήματος από «διαπλεκόμενους» με την πολιτική ηγεσία εργολήπτες και προμηθευτές του Δημοσίου, «νταβατζήδες» του ιδιωτικού επιχειρηματικού χώρου, του ποδοσφαιρικού υποκόσμου, των εξαγορασμένων από κόμματα MME. H λέξη «κεντροαριστερά» στην Eλλάδα παραπέμπει ευθέως σε αυτό το όνειδος της διαπλοκής, της φαυλότητας, της λωποδυσίας – άμεση πείρα του δεδομένου έχει κάθε πολίτης.

Oχι ότι υπάρχει κάποια «δεξιά» ή «κεντροδεξιά» που τη γνωρίσαμε να διαφοροποιείται από την «κεντροαριστερή» λοιμική και ποταπότητα. Oύτε ότι υπάρχει κάποια αμιγής από «κεντρώες» αποκλίσεις «αριστερά», που ο πολιτικός της λόγος και τα πολιτικά της ενεργήματα εγγυώνται ρεαλιστική κοινωνιοκεντρική οπτική και σκοποθεσία. Tο απελπιστικά νοσηρό σύμπτωμα του συλλογικού μας βίου είναι η γοητεία που εξακολουθεί να ασκεί η λέξη «κεντροαριστερά» σε σημαντική μερίδα του ελλαδικού πληθυσμού – μια λέξη κενή από κάθε ρεαλιστικό πολιτικό περιεχόμενο και συνειρμικά φορτισμένη με τις πιο καταστροφικές εκφάνσεις αμοραλισμού, ανικανότητας και φαυλότητας.

Aπό το σύμπτωμα συνάγεται συνεπέστατα ότι το επίπεδο κριτικής σκέψης, ορθολογικών εκτιμήσεων και αντανακλαστικών αυτοάμυνας είναι στη χώρα μας πολύ χαμηλό. Πρέπει να ήταν υποβαθμισμένο και πριν από σαράντα χρόνια – ο Aνδρέας Παπανδρέου είχε σαφώς αντιληφθεί και στο έπακρο εκμεταλλευτεί τη γοητεία που ασκούσαν και τότε οι άδειες λέξεις, τα χωρίς παραμικρό αντίκρισμα πραγματικότητας συνθήματα.

Tο ΠAΣOK, ίσως η πλέον εντυπωσιακή καπηλεία της «κεντροαριστεράς» στην Eλλάδα, καταμετρείται σήμερα στις δημοσκοπήσεις πολιτικά τελειωμένο, ιστορικά νεκρό. Tο ΠAΣOK ναι, όχι όμως και η γοητεία της «κεντροαριστεράς». Oι απόπειρες να συγκροτηθεί καινούργιο κομματικό σχήμα κενολογίας κεντροαριστερής διαδέχονται η μία την άλλη: «Kοινωνικός Σύνδεσμος», «Kοινωνική Συμφωνία», «PIKΣΣY», «Eλιά», «Ποτάμι» – και επαπειλούνται πλείονα. Eίναι η πρόσφορη ώρα, διότι το «σύστημα» (η σύμπτωση συμφερόντων που υπαγορεύουν πολιτική στις ελλαδικές κυβερνήσεις) δείχνει απροκάλυπτα αυτό που θέλει: Nα συνεχίσει η χώρα να κυβερνάται οπωσδήποτε από τη N.Δ. με «κεντροαριστερό» συνεργό – και μαγειρεύουν τον συνεργό. H προβολή και διαφήμιση που προσφέρουν τα MME (ιδιωτικά και δημόσια) σε κάθε τέτοιον πιθανό συνεργό, κραυγάζει την εύνοια (και τις προθέσεις) του «συστήματος».

Oμως η λογική λέει ότι, ακόμα και αν κυβερνήσει τη χώρα ο ΣYPIZA ή και το KKE, πολιτική στους κυβερνώντες θα συνεχίσει να υπαγορεύει το «σύστημα»: Διότι οι μαρξιστές και το «σύστημα» έχουν κοινή βιοθεωρία, τον Iστορικό Yλισμό – την ίδια τη Σοβιετική Yπερδύναμη τη συνέτριψε η δυναμική της καταναλωτικής βουλιμίας. Oταν μοναδικό «νόημα» (αιτία και σκοπός) της επιβίωσης, αποκλειστική χαρά ζωής, είναι η καταναλωτική αυταξία, οποιαδήποτε ιδεολογική λεοντή κι αν ενδυθεί ο ιστορικο-υλιστικός μηδενισμός, το πολιτικό αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Στην αφομοίωσή τους από το «σύστημα» οι αντιστάσεις του «κεντροαριστερού» Tσοχατζόπουλου ήταν ισχυρότερες από αυτές του δεξιότατου Λιάπη;

Που σημαίνει: Aνάκαμψη, επανασυγκρότηση και ιστορική συνέχεια του ελλαδικού κρατιδίου είναι λογικά αδύνατη, με οποιοδήποτε από τα σημερινά κόμματα (ή τις τεχνητές αποφύσεις τους) στην εξουσία. Tα καίρια πολιτικά αιτήματα αυτής της ώρας δεν χωράνε στις γραφικές γλωσσικές φιοριτούρες της «κεντροαριστεράς» ή της «κεντροδεξιάς» φενάκης – ψηλαφήσαμε όλοι την απόλυτη εξομοίωση του πράσινου ΠAΣOK, του γαλάζιου ΠAΣOK και της κοκκινοπράσινης ΔHMAP στην κυβερνητική πράξη. Aριθμητικό (ανεξίτηλο) στίγμα της εξομοίωσης: η σχέση 4.2.1. στη μοιρασιά των ρουσφετιών. Στίγμα ες αεί.

Tα σημάδια του «καινούργιου» στην ελλαδική πολιτική, αν ποτέ προκύψει το «καινούργιο», θα είναι λίγα, σαφή, συγκεκριμένα. Πρώτη επιδίωξη: η συνεπής, συνεπέστατη κατάλυση του πελατειακού κράτους. Oχι ως εξαγγελία, αλλά ως ήδη συγκροτημένο, άκρως συγκεκριμένο πολιτικό πρόγραμμα. Θα προδιαγράφει τα ενεργήματα που απαιτούνται για τον θεσμικό αποκλεισμό των συντελεστών αυτής της σύμφυτης με την κρατική μας υπόσταση λοιμικής. Tόσο για την επιβολή αξιοκρατίας και καταξίωσης της αριστείας στη δημόσια διοίκηση όσο και για τον στεγανό αποκλεισμό της διαπλοκής «νταβατζήδων» με την εξουσία.

Σημάδι του «καινούργιου» θα είναι και το έτοιμο θεσμικό μόρφωμα για τη ριζική αλλαγή του σχολειού και του εκπαιδευτικού συστήματος. Nα συνδεθεί το σχολειό με την επιδίωξη της κοινωνικής συνοχής και την άνοδο της κατά κεφαλήν καλλιέργειας. Nα ετοιμάζει πολίτες και όχι οπαδούς, εραστές της ποιότητας και όχι της «φροντιστηριακής» χρησιμοθηρίας. Σημάδι του «καινούργιου», η προγραμματική φιλοδοξία να προσφέρει η Eλλάδα στην Eυρώπη τα καλύτερα δυνατά κλασικά λύκεια, τα πιο προηγμένα ερευνητικά κέντρα ανθρωπιστικών επιστημών. Συμβολική σηματοδότηση του «καινούργιου»: H γλώσσα ως λογική, τα μαθηματικά ως γλώσσα – Aρχαία Eλληνικά, σαν παιχνίδι, από το Δημοτικό.

Σημάδι του «καινούργιου»: Mε τους σημερινούς όρους ζωής, επιστροφή στη μικρή, αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα, στην πολιτική δυναμική της συνεπούς αποκέντρωσης, της κατά πρόσωπο λογοδοσίας.

Για να μη συγχέουμε το «καινούργιο» με αναμηρυκασμούς σαράντα χρόνων κουτόχορτου.    kathimerini

analysis

Analysis

The prognosis on the climate isn't good - but the doctor's changing his bedside manner with the people in charge of the planet's health.
The report's chair, Dr Chris Field, is worried that an apocalyptic tone will frighten politicians so much that they'll abandon the Earth to its fate.
There is nothing inevitable about the worst impacts on people and nature, Dr Field says. We can cut emissions to reduce the risks of catastrophe and adapt to some changes that will inevitably occur.
We have to re-frame climate change as an exciting challenge for the most creative minds.
Cutting local air pollution from, say coal, can also reduce carbon emissions that cause warming; creating decent homes for poor people in countries like Bangladesh can improve lives whilst removing them from the path of flood surges.
Some will criticise Dr Field for being too upbeat. But many politicians have gone deaf to the old-style warnings. Maybe it's worth a new approach.  bbc

Climate impacts 'overwhelming' - UN


Flooded pavilion in ChinaScientists fear a growing impact of global warming on humans

Related Stories

The impacts of global warming are likely to be "severe, pervasive and irreversible", a major report by the UN has warned.
Scientists and officials meeting in Japan say the document is the most comprehensive assessment to date of the impacts of climate change on the world.
Some impacts of climate change include a higher risk of flooding and changes to crop yields and water availability.
Humans may be able to adapt to some of these changes, but only within limits.
An example of an adaptation strategy would be the construction of sea walls and levees to protect against flooding. Another might be introducing more efficient irrigation for farmers in areas where water is scarce.
Natural systems are currently bearing the brunt of climatic changes, but a growing impact on humans is feared.
Members of the UN's climate panel say it provides overwhelming evidence of the scale of these effects.

Start Quote

Nobody on this planet is going to be untouched by the impacts of climate change”
Rajendra PachauriChairman, IPCC
Our health, homes, food and safety are all likely to be threatened by rising temperatures, the summary says.
The report was agreed after almost a week of intense discussions here in Yokohama, which included concerns among some authors about the tone of the evolving document.
This is the second of a series from the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) due out this year that outlines the causes, effects and solutions to global warming.

Analysis

The prognosis on the climate isn't good - but the doctor's changing his bedside manner with the people in charge of the planet's health.
The report's chair, Dr Chris Field, is worried that an apocalyptic tone will frighten politicians so much that they'll abandon the Earth to its fate.
There is nothing inevitable about the worst impacts on people and nature, Dr Field says. We can cut emissions to reduce the risks of catastrophe and adapt to some changes that will inevitably occur.
We have to re-frame climate change as an exciting challenge for the most creative minds.
Cutting local air pollution from, say coal, can also reduce carbon emissions that cause warming; creating decent homes for poor people in countries like Bangladesh can improve lives whilst removing them from the path of flood surges.
Some will criticise Dr Field for being too upbeat. But many politicians have gone deaf to the old-style warnings. Maybe it's worth a new approach.
This latest Summary for Policymakers document highlights the fact that the amount of scientific evidence on the impacts of warming has almost doubled since the last report in 2007.
Be it the melting of glaciers or warming of permafrost, the summary highlights the fact that on all continents and across the oceans, changes in the climate have caused impacts on natural and human systems in recent decades.
In the words of the report, "increasing magnitudes of warming increase the likelihood of severe, pervasive and irreversible impacts".
"Nobody on this planet is going to be untouched by the impacts of climate change,'' IPCC chairman Rajendra Pachauri told journalists at a news conference in Yokohama.
Dr Saleemul Huq, a convening lead author on one of the chapters, commented: "Before this we thought we knew this was happening, but now we have overwhelming evidence that it is happening and it is real."
Michel Jarraud, secretary-general of the World Meteorological Organization, said that, previously, people could have damaged the Earth's climate out of "ignorance".
"Now, ignorance is no longer a good excuse," he said.
Mr Jarraud said the report was based on more than 12,000 peer-reviewed scientific studies. He said this document was "the most solid evidence you can get in any scientific discipline".
US Secretary of State John Kerry commented: "Unless we act dramatically and quickly, science tells us our climate and our way of life are literally in jeopardy. Denial of the science is malpractice."
Infographic
Infographic
He added: "No single country causes climate change, and no one country can stop it. But we need to match the urgency of our response with the scale of the science."
Ed Davey, the UK Energy and Climate Secretary said: "The science has clearly spoken. Left unchecked, climate change will impact on many aspects of our society, with far reaching consequences to human health, global food security and economic development.
"The recent flooding in the UK is a testament to the devastation that climate change could bring to our daily lives."
The report details significant short-term impacts on natural systems in the next 20 to 30 years. It details five reasons for concern that would likely increase as a result of the warming the world is already committed to.
British winters are likely to become milder and wetter like the last one but cold spells still need to be planned for, says the UK Met Office.
Summers are likely to be hotter and drier, but washouts are still on the cards, it adds.
The assessment of future weather extremes finds the role of human influence is "detectable" in summer heatwaves and in intense rainfall.
However, the Met Office says a lot more work must be done to confirm the links.
If the study is correct, it means everything from gumboots to snowploughs and sunscreen to anoraks will still be needed.
These include threats to unique systems such as Arctic sea ice and coral reefs, where risks are said to increase to "very high" with a 2C rise in temperatures.
The summary document outlines impacts on the seas and on freshwater systems as well. The oceans will become more acidic, threatening coral and the many species that they harbour.
On land, animals, plants and other species will begin to move towards higher ground or towards the poles as the mercury rises.
Humans, though, are also increasingly affected as the century goes on.
Food security is highlighted as an area of significant concern. Crop yields for maize, rice and wheat are all hit in the period up to 2050, with around a tenth of projections showing losses over 25%.
After 2050, the risk of more severe yield impacts increases, as boom-and-bust cycles affect many regions. All the while, the demand for food from a population estimated to be around nine billion will rise.
Many fish species, a critical food source for many, will also move because of warmer waters.

What is the IPCC?

In its own words, the IPCC is there "to provide the world with a clear scientific view on the current state of knowledge in climate change and its potential environmental and socio-economic impacts".
The offspring of two UN bodies, the World Meteorological Organization and the United Nations Environment Programme, it has issuedfour heavyweight assessment reports to date on the state of the climate.
These are commissioned by the governments of 195 countries, essentially the entire world. These reports are critical in informing the climate policies adopted by these governments.
The IPCC itself is a small organisation, run from Geneva with a full time staff of 12. All the scientists who are involved with it do so on a voluntary basis.
In some parts of the tropics and in Antarctica, potential catches could decline by more than 50%.
"This is a sobering assessment," said Prof Neil Adger from the University of Exeter, another IPCC author.
"Going into the future, the risks only increase, and these are about people, the impacts on crops, on the availability of water and particularly, the extreme events on people's lives and livelihoods."
People will be affected by flooding and heat related mortality. The report warns of new risks including the threat to those who work outside, such as farmers and construction workers. There are concerns raised over migration linked to climate change, as well as conflict and national security.
Report co-author Maggie Opondo of the University of Nairobi said that in places such as Africa, climate change and extreme events mean "people are going to become more vulnerable to sinking deeper into poverty".
While the poorer countries are likely to suffer more in the short term, the rich won't escape.
"The rich are going to have to think about climate change. We're seeing that in the UK, with the floods we had a few months ago, and the storms we had in the US and the drought in California," said Dr Huq.
IPCC Chairman Rajendra Pachauri said the findings in the report were "profound"
"These are multibillion dollar events that the rich are going to have to pay for, and there's a limit to what they can pay."
But it is not all bad news, as the co-chair of the working group that drew up the report points out.
"I think the really big breakthrough in this report is the new idea of thinking about managing climate change as a problem in managing risks," said Dr Chris Field.
Infographic
"Climate change is really important but we have a lot of the tools for dealing effectively with it - we just need to be smart about it."
There is far greater emphasis to adapting to the impacts of climate in this new summary. The problem, as ever, is who foots the bill?
"It is not up to IPCC to define that," said Dr Jose Marengo, a Brazilian government official who attended the talks.
"It provides the scientific basis to say this is the bill, somebody has to pay, and with the scientific grounds it is relatively easier now to go to the climate negotiations in the UNFCCC (United Nations Framework Convention on Climate Change) and start making deals about who will pay for adaptation."
Follow Matt on Twitter.

Κυρίαρχος ο Ερντογάν στις δημοτικές εκλογές της Τουρκίας

Κυρίαρχος ο Ερντογάν στις δημοτικές εκλογές της Τουρκίας

Παρά τις σκιές από το πολύκροτο σκάνδαλο διαφθοράς, αλλά και τις πρόσφατες επικρίσεις για το κλείσιμο μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φαίνεται να βγαίνει αλώβητος από τις δημοτικές εκλογές - δημοψήφισμα, όπως δείχνουν τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών που διεξήχθησαν στη γείτονα χώρα.

Κυρίαρχος ο Ερντογάν στις δημοτικές εκλογές της Τουρκίας
Περισσότεροι από 50 εκατομμύρια ψηφοφόροι προσήλθαν την Κυριακή στις κάλπες για τις δημοτικές εκλογές.
Με καταμετρημένο 92,17% το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) αποσπά ποσοστό των ψήφων 43,19% έναντι 26,20% του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP) σε εθνικό επίπεδο.
Στην Κωνσταντινούπολη προηγείται ο Καντίρ Τοπμπάς του AKP με 47,85% και ακολουθεί ο Μουσταφά Σαριγκιούλ του CHP με 40,18%.
Στην Άγκυρα προηγείται ο υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος, Ιμπραήμ Μελίχ Γκιοκτσέκ με 44,61% και ακολουθεί ο Μανσούρ Γιαβάς του αντιπολιτευτικού CHP με 43,94%.
Τον δήμο της Σμύρνης κερδίζει ο υποψήφιος του κόμματος της αντιπολίτευσης, Αζίζ Κοτζάογλου με ποσοστό 50,37%, έναντι 35,54% του υποψηφιου του ΑΚΡ, Μπιναλί Γιλντιρίμ.
Ο χάρτης των αποτελεσμάτων δείχνει την κυριαρχία του κόμματος του Ταγίπ Ερντογάν, στην πλειοψηφία των περιφερειών της Τουρκίας.
Κυρίαρχος ο Ερντογάν στις δημοτικές εκλογές της Τουρκίας
Ερντογάν: Απόψε κέρδισε η νέα Τουρκία
Για «μεγάλη νίκη» και «απελευθερωτικό αγώνα της νέας Τουρκίας» μίλησε ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη 1 μετά τα μεσάνυχτα από τα κεντρικά γραφεία του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, συνοδευόμενος από την οικογένειά του.
«Ο λαός έθαψε στην κάλπη τα χέρια που έβαλαν εναντίον της ανεξαρτησίας του» είπε ερμηνεύοντας το εκλογικό αποτέλεσμα. Εναντίον της αντιπολίτευσης και του θρησκευτικού τάγματος του χότζα Φετχουλάχ Γκιουλέν μίλησε ο Ερντογάν, πράγμα που δείχνει ότι θα συνεχιστεί η ακραία πόλωση στην Τουρκία.
Κυρίαρχος ο Ερντογάν στις δημοτικές εκλογές της Τουρκίας
«Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους προσευχήθηκαν για τη νίκη μας σε όλον τον κόσμο», δήλωσε ο Ερντογάν, χαιρετώντας για δύο λεπτά το πλήθος. «Φυσικά, αυτός ο λαός χρειάζεται ένα μεγάλο ευχαριστώ. Προστατεύσατε τον αγώνα ανεξαρτησίας της νέας Τουρκίας. Υποστηρίξατε τον πρωθυπουργό σας. Σας ευχαριστώ θερμά», πρόσθεσε.
Παράλληλα, επέκρινε όσους επένδυσαν στο «χάος μετά τις 25 Μαρτιου», οπότε και αναμένετο μία μεγάλη αποκάλυψη ενός ηχητικού ντοκουμέντου. «Έχασαν οι πολιτικές της μονταζιέρας», είπε χαρακτηριστικά ο τούρκος πρωθυπουργός.
Ο εκλογικός χάρτης - Το κίτρινο που αποτυπώνει το κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης δείχνει την κυριαρχία του στην τουρκική επικράτεια
Ο εκλογικός χάρτης - Το κίτρινο που αποτυπώνει το κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης δείχνει την κυριαρχία του στην τουρκική επικράτεια
«Έχασαν αλλά δεν πρόκειται να παραιτηθούν από τις θέσεις τους» είπε αναφερόμενος στους ηγέτες του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου και του Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ενώ τόνισε ότι «η χώρα έχει ανάγκη από μια νέα αντιπολίτευση που δεν θα καλλιεργεί την πόλωση».
«Αυτή η χώρα είδε τους προδότες που έβαλαν εναντίον της εθνικής ασφάλειας της χώρας, του κράτους και της χώρας και έφτασαν στο σημείο να παρακολουθήσουν ακόμη και το υπουργείο Εσωτερικών» είπε ο Ερντογάν, αναφερόμενος στο τάγμα του Γκιουλέν και συνέχισε: «Δεν θα παραδώσουμε τη χώρα στην Πενσιλβάνια και στις προεκτάσεις της εντός της χώρας».
Χάος με τις δύο πηγές μετάδοσης αποτελεσμάτων
Ωστόσο, σύγχυση στη μετάδοση και την εκτίμηση των αποτελεσμάτων προκαλεί το γεγονός ότι τα αποτελέσματα μεταδίδονται από δύο πηγές, το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Anadolu και το ιδιωτικό πρακτορείο Τζιχάν, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται δύο διαφορετικές εικόνες.
Το Anadolu στις 10 το βράδυ εμφάνιζε το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης να έχει συγκεντρώσει συγκεντρωτικά ποσοστό 47,9%, το δεύτερο πρακτορείο έδινε το ποσοστό 44,2%.
Ακόμη πιο σοβαρά είναι τα πράγματα στους δύο μεγαλύτερους νομούς της χώρας, την Κωνσταντινούπολη και την 'Αγκυρα. Το πρακτορείο «Ανατολή» εμφανίζει τον υποψήφιο δήμαρχο του κυβερνώντος κόμματος περίπου στο 50% και τον υποψήφιο του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος στο 38%. Ωστόσο μεταδίδονται και αποτελέσματα που εμφανίζουν τους δύο υποψηφίους να έχουν μεταξύ τους πολύ μικρή διαφορά.
Στην Αγκυρα, ενώ εμφανιζόταν προπορευόμενος ο υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος, ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος Μανσούρ Γιαβάς με συνέντευξη τύπου που έδωσε κατήγγειλε τη «δημιουργία εντυπώσεων με λανθασμένα στοιχεία», υποστηρίζοντας ότι θα κερδίσει με ποσοστό περίπου 50%.
Ο αντιπρόεδρος του CHP, Χαλούκ Κοτς, έκανε λόγο για χειραγώγηση των εκλογικών αποτελεσμάτων από το Anadolu.
Ο δήμαρχος του Εσκίσεχιρ, Γιλμάζ Μπουγιουκερσέν (CHP) δήλωσε ότι σημειώθηκαν διακοπές ρεύματος σε εννέα γειτονιές της πόλης, συμπεριλαμβανομένου και του δικαστηρίου, επηρεάζοντας αρνητικά την καταμέτρηση. Ωστόσο, ο υπουργός Ενέργειας, Τανέρ Γιλντίζ αρνήθηκε ότι υπήρξε πρόβλημα.
Ωστόσο, ο επικεφαλής της Ανώτατης Εκλογικής Επιστροπής δήλωσε ότι οι διαφορές μεταξύ των αποτελεσμάτων που ανακοινώνουν τα πολιτικά κόμματα και αυτών που μεταδίδουν τα μέσα ενημέρωσης είναι φυσιολογικές, επισημαίνοντας ότι τα ακριβή αποτελέσματα προέρχονται από την Επιτροπή.
«Τα αποτελέσματα που δίνουμε εμείς είναι τα πιο αξιόπιστα. Αυτά που δίνουν τα πολιτικά κόμματα και τα κανάλια μπορεί να διαφέρουν. Ακόμη δεν έχουμε ανακοινώσει τα αποτελέσματα», δήλωσε ο πρόεδρος Σαντί Γκιουβέν.
«Ματωμένες» ψήφοι, αυτοκτονίες και ευτράπελα
Στην Κωνσταντινούπολη έχουν ήδη αρχίσει να παρατάσσονται οχήματα της αστυνομίας και αύρες νερού γύρω από την Πλατεία Ταξίμ, υπό τον φόβο διαδηλώσεων.
Στο μεταξύ, τουλάχιστον οκτώ άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε συγκρούσεις που φέρνουν σήμερα αντιμέτωπους υποψηφίους για θέσεις αρχηγών χωριών, ενώ σημειώθηκε και μία αυτοκτονία.
Στο χωριό Γιουβατσίκ, κοντά στο Χιλβάν, στην ανατολική επαρχία Σανλιούρφα που συνορεύει με τη Συρία, έξι άνθρωποι σκοτώθηκαν και σχεδόν δέκα τραυματίστηκαν στη διάρκεια μάχης με πυροβόλα όπλα ανάμεσα σε οικογένειες υποψηφίων.
Μια άλλη παρόμοια σύγκρουση σημειώθηκε στη νότια επαρχία Χατάι, που συνορεύει επίσης με τη Συρία, και είχε αποτέλεσμα να σκοτωθούν δύο άνθρωποι. Εννέα τραυματίστηκαν από μαχαίρι, σύμφωνα με το πρακτορείο Dogan.
Στην Τραπεζούντα, ένας ύποπτος τον οποίο σταμάτησε η αστυνομία, αφού ψήφισε, αυτοκτόνησε. Ο άνδρας αναγνωρίστηκε ως ο Σ. Κ. και σύμφωνα με αναφορές αυτοπυροβολήθηκε, όταν τον περικύκλωσαν αστυνομικοί, λίγο αφότου άσκησε το εκλογικό του δικαίωμα.
Σε εκλογικό τμήμα της πόλης Τατβάν, στις όχθες της λίμνης Βαν, η ψηφοφορία ακυρώθηκε, καθώς ένας από τους εκλογικούς αντιπροσώπους αναφέρθηκε ότι σφράγισε τα ψηφοδέλτια και τους φακέλους στο σπίτι του, ενώ αυτό θα έπρεπεπ να γίνει ενώπιον του αξιωματούχου της Ανώτατης Εκλογικής Επιτροπής της εν λόγω περιφέρειας
Να αλλάξει εκλογικό τμήμα ανάγκασαν τον Ερντογάν δύο μέλη της φεμινιστικής οργάνωσης FEMEN, που θέλησαν να διαμαρτυρηθούν για τον αποκλεισμό του Twitter και του YouTube.
Οι δύο γυναίκες «εισέβαλαν» το μεσημέρι σε εκλογικό τμήμα της συνοικίας Ισκιντάρ στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης, αποκαλύπτοντας το πάνω μέρος του σώματός τους, όπου είχαν γράψει το σύνθημα «να απαγορεύσουμε τον Ερντογάν».
Ο Τούρκος πρωθυπουργός επρόκειτο να ψηφίσει στο συγκεκριμένο δημοτικό σχολείο, ωστόσο η διαμαρτυρία των ουκρανών φεμινιστριών τον ανάγκασαν να επιλέξει ένα άλλο εκλογικό τμήμα της ίδιας περιοχής.
Οι δύο γυναίκες συνελήφθησαν από την τουρκική αστυνομία.
Ν.Δ. (Με πληροφορίες από Hurriyet Daily News, Hurriyet, ΑΜΠΕ)