Το νέο μας blog είναι http://havdata.blogspot.com/ ****** [επιλογές από την ειδησεογραφία του διαδικτύου, σχόλια, νέα τοπικού ενδιαφέροντος, ¨κι¨ ό,τι άλλο τύχει]. [A selection of news, comments, and topics of interest]. [ Ελα να ζήσεις την ζωή σου έξω κάμποσες δεκαετίες νεοέλληνα για να καταλάβεις την προνομιακή της Ελλάδας ύπαρξη, στον χώρο στον χρόνο στο κλίμα στη θάλασσα στο αρχιπέλαγος και στην ζωή]. λορνιόν

Saturday, October 31, 2015

O σκοπός αγιάζει τα μέσα

O σκοπός αγιάζει τα μέσα .    Αναδημοσίευση απο το αρχείο μου
Του Νικου Νικολαου
O φίλος μου Γιάννης Kαμάρας, τ. διευθυντής της Tραπέζης της Eλλάδος στο τμήμα Mελετών, και για μεγάλο διάστημα προσωρινός επίτροπος της Tράπεζας Kρήτης, μου έστειλε ένα άρθρο, που είχε γράψει τον Φεβρουάριο του 2001 στην «Eπιλογή», με το οποίο απεδείκνυε ότι η απάτη στα στοιχεία που επέτρεψαν την ένταξή μας στην ONE δεν ήταν μόνο στα δημοσιονομικά αλλά και στον ρυθμό του πληθωρισμού. Eχει απόλυτο δίκιο και το έχω κι εγώ πολλάκις σε αυτά τα σημειώματα επισημάνει και τώρα νομίζω ότι είναι ευκαιρία για πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών μας.
Yπενθυμίζω, λοιπόν, ότι τα κριτήρια ένταξης στην ONE ήταν τα εξής τέσσερα. Πρώτον, έλλειμμα δημοσιονομικό κάτω από το 3% του AEΠ. Δεύτερον, πληθωρισμός που να μην υπερβαίνει τη μία ποσοστιαία μονάδα πάνω από τον μέσο όρο των τριών χωρών της ONE με τον χαμηλότερο πληθωρισμό. Tρίτον, δημόσιο χρέος που να τείνει προς το όριο του 60% που προέβλεπε το Σύμφωνο Σταθερότητος. Tέταρτον, σταθερότητα συναλλαγματικών ισοτιμιών τουλάχιστον για δύο χρόνια.
Mε εξαίρεση την τελευταία, που είχαμε αποκτήσει μετά την υποτίμηση της δραχμής τον Mάρτιο του 1998, τα άλλα τρία κριτήρια τα προσεγγίσαμε το 1999 με τεχνάσματα (αυτή νομίζω ότι είναι η σωστή διατύπωση και όχι ο χαρακτηρισμός της απάτης που έδωσε ο κ. Γ. Aλογοσκούφης). O κ. Γ. Kαμάρας στο άρθρο του αναφέρει, λοιπόν, ότι ο πληθωρισμός που έτρεχε με ρυθμό 5,2% τον Σεπτέμβριο του 1998, άρχισε να κατρακυλάει από τον Iανουάριο του 1999 για να προσγειωθεί στο 2% τον Σεπτέμβριο του 1999 και έτσι «πιάσαμε» το κριτήριο του Mάαστριχτ. Oπως, όμως, προσθέτει στο ίδιο άρθρο ο κ. Γ. Kαμάρας, από τον επόμενο κιόλας μήνα, τον Oκτώβριο, ο πληθωρισμός άρχισε να αναζωπυρώνεται για να ανέλθει στο 3,2% τον Σεπτέμβριο του 2000. Mετά το 1999, λοιπόν, που έκλεισε με μέσο πληθωρισμό 2,6% και έτσι εισήλθαμε στην ONE, στα επόμενα χρόνια του ΠAΣOK ο πληθωρισμός έτρεχε με 3,2% το 2000, με 3,4% το 2001, με 3,6% το 2002 και με 3,5% το 2003. H ακρίβεια δηλαδή επέστρεψε και μάλιστα σκληρή, καθώς, όπως είναι γνωστό, στην περίοδο αυτή το ευρώ έγινε ίσο με το κατοστάρικο και οι καταναλωτές είχαν κυριολεκτικά εκραγεί για το κύμα της ακρίβειας που το απέδιδαν στο ευρώ, ενώ η πραγματική αιτία ήταν ότι η τότε κυβέρνηση δεν είχε κάνει τίποτε ουσιαστικό για να εξυγιάνει την αγορά.
Kαι μόνο αυτή η μετέπειτα εξέλιξη αρκεί για να αποδείξει ότι ο πληθωρισμός έπεσε στο 2% τον Σεπτέμβριο του 1999 με τεχνάσματα. Ποια ήταν αυτά; O κ. Παπαντωνίου, που ήταν τότε ο υπεύθυνος υπουργός, χρησιμοποίησε τα εξής μέτρα για να ρίξει τον πληθωρισμό στα χαρτιά. Πρώτον, πάγωσε για τη συγκεκριμένη περίοδο του 1999 τα τιμολόγια των ΔEKO. Δεύτερον, μηδένισε σχεδόν τον Eιδικό Φόρο Kατανάλωσης Kαυσίμων και τρίτον, κατάργησε σχεδόν τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στα αυτοκίνητα. Φυσικά, αυτά τα μέτρα, μιας χρήσης, φρέναραν πρόσκαιρα τον πληθωρισμό, ο οποίος επανήλθε σε λίγους μήνες δριμύτερος.
Mε τα ίδια τεχνάσματα εμφανίσαμε έλλειμμα δημοσιονομικό 1,7% του AEΠ, ενώ ήταν 3,4% στην πραγματικότητα, για να αυξηθεί τα επόμενα χρόνια σε 4,1% του AEΠ το 2000 και 6,1% το 2001. Oπως επίσης εμφανίσαμε μείωση του χρέους, ενώ αυξανόταν.
Δεν αγνοώ ότι η κατεδάφιση των μύθων και η αποκάλυψη της αλήθειας είναι μια υπόθεση σκληρή και οδυνηρή, που πονάει. Aν όμως θέλουμε να διορθώσουμε την οικονομία μας και να χτίσουμε ένα σίγουρο μέλλον για τους σημερινούς και τους αυριανούς συμπολίτες μας, πρέπει να γνωρίζουμε την αλήθεια και να διδαχθούμε από τα χθεσινά λάθη για να μην τα επαναλάβουμε αύριο.
Δεν είμαι οπαδός του δόγματος ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, αλλά η ιστορική επιταγή της εποχής ήταν ότι η Eλλάδα έπρεπε πάση θυσία να γίνει μέλος της ONE και οι Eλληνες αντί της θνησιγενούς δραχμής να έχουν στα χέρια τους ένα ισχυρό νόμισμα, όπως το ευρώ. Aν, π.χ., σήμερα δεν ήμασταν μέλος της ONE, τα μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα, αλλά και τα ανοίγματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα είχαν παρασύρει τη δραχμή σε έναν ατέλειωτο φαύλο κύκλο υποτιμήσεων, που θα είχαν εξαθλιώσει τους εργαζόμενους και θα είχαν εξοντώσει την παραγωγή.
Kαλώς, λοιπόν, η τότε κυβέρνηση επεδίωξε την πάση θυσία ένταξη στην ONE. Θα μπορούσε, όμως, αν αποφάσιζε να συγκρουστεί με τα συμφέροντα, αν περιόριζε τη σπατάλη και τη διαφθορά, να έχει επιτύχει το ίδιο αποτέλεσμα στο πλαίσιο μιας γενικότερης εξυγίανσης της οικονομίας. Kαταφεύγοντας στα τεχνάσματα, διαλέγοντας, δηλαδή, την εύκολη λύση, παρέδωσε στη Nέα Δημοκρατία μια καταχρεωμένη οικονομία, με μειωμένη ανταγωνιστικότητα. H ακρίβεια και η ανεργία ξεκίνησαν από τότε, ασχέτως αν η προπαγάνδα του ΠAΣOK την ανακαλύπτει τώρα!


Κομήτης σε σχήμα νεκροκεφαλής περνάει κοντά από τη Γη


Κομήτης σε σχήμα νεκροκεφαλής περνάει κοντά από τη Γη
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:ΝΑΣΑ
Ο πελώριος κομήτης που θα "φλερτάρει" το Σάββατο με τη Γη, ανήμερα της γιορτής του Χάλογουιν, μοιάζει, κατά πολύ περίεργο τρόπο, με μια ουράνια... νεκροκεφαλή.
Η φωτογραφία του κομήτη που έδωσε στη δημοσιότητα η αμερικανική διαστημική υπηρεσία NASA φαντάζει εξωπραγματική: δύο σκοτεινές τρύπες που θυμίζουν μάτια, μια στρογγυλή οπή στο επίπεδο της μύτης και ένα λευκό περίγραμμα σε μορφή κρανίου.
«Ο μεγάλος βράχος που θα περάσει κοντά στη Γη είναι πιθανότατα ένας νεκρός κομήτης που, κατά παράξενο τρόπο, μοιάζει με νεκροκεφαλή» ανέφερε η NASA στην ανακοίνωσή της.
«Θα έλεγε κανείς ότι μασκαρεύτηκε σε νεκροκεφαλή για το Χάλογουιν» αστειεύτηκε η Κέλι Φαστ, μια επιστήμονας της διαστημικής υπηρεσίας.
Οι αστρονόμοι εντόπισαν το αντικείμενο στις αρχές Οκτωβρίου και αρχικά νόμιζαν ότι επρόκειτο για αστεροειδή, έτσι τον βάφτισαν Αστεροειδή 2015 ΤΒ145. Αφού όμως τον παρατήρησαν καλύτερα διαπίστωσαν ότι πρόκειται για έναν νεκρό κομήτη που έχει χάσει τα πτητικά στοιχεία του μετά από πολλά περάσματα κοντά στον Ήλιο.
Ο κομήτης κινείται με μεγάλη ταχύτητα και έχει διάμετρο 600 μέτρα, όμως δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος να συγκρουστεί με τη Γη αφού θα περάσει σε απόσταση 486.000 χιλιομέτρων.

Βοήθεια από Ε.Ε. προτείνει ο Ούγγρος ΥΠΕΞ

Βοήθεια από Ε.Ε. προτείνει ο Ούγγρος ΥΠΕΞ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ
Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουγγαρίας, Πέτερ Σιγιάρτο.
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:Μετανάστευση
Τη χορήγηση οικονομικής βοήθειας και την προσφορά ανθρώπινου δυναμικού από όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε., προκειμένου η Ελλάδα να κατορθώσει να ελέγξει αποτελεσματικά τα σύνορά της στο πλαίσιο της αντιμετώπισης των προσφυγικών ροών μέσω μιας ευρωπαϊκής δύναμης φύλαξης, προτείνει στη συνέντευξή του στην «Κ», ο υπουργός Εξωτερικών της Ουγγαρίας. Ο κ. Πέτερ Σιγιάρτο, ο οποίος βρέθηκε χθες στην Αθήνα και συναντήθηκε με τον κ. Ν. Κοτζιά, θεωρεί ότι η Ελλάδα δεν μπορεί υπό τις παρούσες συνθήκες να ελέγξει τα σύνορά της, ενώ προκρίνει κινήσεις για σταθεροποίηση της κατάστασης στις περιοχές όπου ήδη βρίσκονται καθηλωμένα περισσότερα από 10 εκατομμύρια προσφύγων.

– Η Ουγγαρία είναι μία από τις χώρες στη διαδρομή από το Αιγαίο στη Γερμανία. Εχει λάβει αστυνομικά μέτρα, ανάμεσα στα οποία και η ανέγερση ενός φράχτη. Πιστεύετε ότι η χώρα σας μπορεί να αποφύγει τη μετανάστευση με τέτοια μέτρα;

– Τα αποτελέσματα μαρτυρούν ότι πριν ανεγείρουμε τον φράχτη είχαμε 8.000-10.000 μετανάστες να εισέρχονται καθημερινά στην επικράτεια της Ουγγαρίας παράνομα. Τώρα δεν περνάει κανένας. Ο φράχτης όμως δεν φτάνει. Χρειάζονται τρεις αποφάσεις. Πρώτα χρειάζονται φυσικά εμπόδια στα σύνορα, δηλαδή τον φράχτη. Δεύτερον, μια στιβαρή δύναμη, δηλαδή αστυνομικές δυνάμεις που θα υποστηρίζονται από τον στρατό. Εχουμε περισσότερους από 3.000 ανθρώπους να περιπολούν στα σύνορα, με κάποια βοήθεια από Σλοβακία, Πολωνία και Τσεχία. Και, τρίτον, πρέπει να έχεις ένα ισχυρό νομικό περιβάλλον. Στην Ουγγαρία, αν μπεις στην επικράτεια της χώρας παρανόμως, κάνοντας ζημιές στον φράχτη, τότε παραβιάζεις τον ποινικό κώδικα, άρα είτε μπαίνεις φυλακή είτε απελαύνεσαι.

– Η Ε.Ε. έχει συχνά κατηγορήσει την Ουγγαρία για αυστηρή στάση έναντι των μεταναστών, των προσφύγων και ότι αρνείται να συνεργαστεί με την Ε.Ε. για την επίτευξη πιο μακροπρόθεσμων λύσεων...

– Η μόνη βιώσιμη λύση είναι αυτή στην οποία έχουμε ήδη φτάσει. Η Ε.Ε. και η Κομισιόν δεν έχουν φτάσει σε απολύτως κανένα αποτέλεσμα. Διότι η Ε.Ε. είναι υποκριτική, λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά και περιορίζεται στη ρητορική αντί να προχωρεί σε δράσεις. Ξεκαθαρίσαμε ότι απαιτούνται δύο πράγματα για να αντιμετωπίσει την πρόκληση του προσφυγικού. Πρώτα πρέπει να επανακτήσουμε τη δυνατότητα ελέγχου των συνόρων μας. Αυτό κάναμε εμείς. Προφανώς η Ε.Ε. δεν μπορεί να ελέγξει τα σύνορά της, την εισροή μεταναστών.

– Μιλάτε δηλαδή για ακύρωση της συνθήκης Σένγκεν;

– Οχι. Το ακριβώς αντίθετο. Ζητούμε την εφαρμογή όσων προβλέπει η συνθήκη. Προφανώς είμαστε οι μόνοι που την εφαρμόζουν. Είναι σαφές αυτό που προβλέπεται από τη συνθήκη: Οσοι βρίσκονται στα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. πρέπει να τα διασφαλίζουν. Και αυτό κάνουμε. Ολες οι άλλες χώρες που βρίσκονται στα εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. δεν συμμορφώνονται με τους κανονισμούς της Σένγκεν, περιλαμβανομένης της Ελλάδας. Δεν είμαι εδώ για να επιπλήξω την Ελλάδα, δεν την επικρίνω. Σέβομαι την Ελλάδα διότι γνωρίζω ότι έχει ένα πολύ σύνθετο έργο. Εμείς έχουμε 520 χλμ. χερσαίων συνόρων να φυλάξουμε, κάτι που απαιτεί τεράστιες προσπάθειες. Η Ελλάδα έχει 4.000 χλμ. θαλάσσιων συνόρων με εκατοντάδες νησιά και γι’ αυτό δεν μπορεί να εφαρμόσει τους κανόνες της Σένγκεν από μόνη της. Είναι αδύνατον. Γι’ αυτό και θεωρούμε ότι πρέπει να δημιουργηθεί μια ευρωπαϊκή δύναμη φύλαξης των συνόρων βασισμένη στην υποχρεωτική συμβολή όλων των κρατών-μελών για να προστατευθούν τα εξωτερικά σύνορα της Ελλάδας. Διότι, αν δεν είστε σε θέση τουλάχιστον να ρυθμίσετε την εισροή μεταναστών, τότε δεν βρίσκουμε απάντηση στο πρόβλημα. Δεν νομίζω ότι είναι θεμιτό, στον 21ο αιώνα, να εισέρχονται άνθρωποι στην Ε.Ε. χωρίς κανέναν έλεγχο.

– Αρα συμφωνείτε με αυτό που πρότεινε την Πέμπτη ο κ. Σταϊνμάγερ για τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής δύναμης συνοριακών ελέγχων. Κάτι ανάλογο, αλλά σε διαφορετικούς τόνους είχε προτείνει και ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας πριν από λίγες ημέρες.

– Είναι προφανές ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να χειριστεί την κατάσταση. Διότι είναι αδύνατον να το κάνει μόνη της. Απολύτως αδύνατον. Αρα πρέπει να δημιουργήσουμε μια ευρωπαϊκή δύναμη.

– Η ελληνική κυβέρνηση εκτιμά πως το πρόβλημα πρέπει να λυθεί στην πηγή του. Συμφωνείτε;

– Συμφωνώ απολύτως. Θεωρώ ότι αυτό είναι το δεύτερο βήμα που πρέπει να κάνουμε. Πρώτα ο έλεγχος των συνόρων και δεύτερον να σταματήσει ο πόλεμος στη Συρία, να σταθεροποιηθεί η κατάσταση στην Υεμένη, στη Λιβύη, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και να πολεμηθεί το ISIS. Συμφωνώ με τον κ. Κοτζιά ότι πρέπει να συμφωνήσουμε με Τουρκία, Ιράκ, Λίβανο και Ιρακινό Κουρδιστάν ώστε να συνεχίσουν να φροντίζουν τους μετανάστες. Αν σταματήσουν να το κάνουν, τότε η κατάσταση στην Ευρώπη θα χειροτερέψει. Υπάρχουν 5 εκατ. μετανάστες στην Τουρκία, δύο στον Λίβανο, δύο στην Ιορδανία, δύο στο Ιρακινό Κουρδιστάν. Αλλά δεν έχουμε ισχυρή διαπραγματευτική θέση εάν δεν έχουμε τη δυνατότητα να ελέγχουμε τα σύνορά μας. Διαπραγματευόμαστε αυτήν τη στιγμή με αυτές τις χώρες από αδύναμη θέση.

– Μπορεί η Ελλάδα να σηκώσει το οικονομικό βάρος;

– Οχι. Πρέπει να γίνει ευρωπαϊκή δύναμη με κόστος που θα καλυφθεί από την Ε.Ε. Δεν είναι ελληνική η πρόκληση, ούτε καν αποκλειστικά ευρωπαϊκή, είναι παγκόσμιο ζήτημα. Το να αφήσουμε την Ελλάδα μόνη της είναι άδικο, απαράδεκτο. Πρέπει να είμαστε μαζί με την Ελλάδα και οικονομικά και με την παροχή ανθρώπινου δυναμικού.
Έντυπη

Αποψη: Στόχος η φίμωση της ελεύθερης έκφρασης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 

Αποψη: Στόχος η φίμωση της ελεύθερης έκφρασης

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΦΟΡΤΣΑΚΗΣ*, ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ**
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Ο νόμος για τις τηλεοπτικές άδειες έχει δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Και ισχύει. Εχουμε διατυπώσει στο παρελθόν τις ουσιαστικές ενστάσεις μας και τις βαθιές ανησυχίες μας για το περιεχόμενο του προσχεδίου, που είχε δοθεί για διαβούλευση τον ταραχώδη Ιούλιο που μας πέρασε. Παρακολουθήσαμε τις συζητήσεις στη Βουλή και στα ΜΜΕ, ηλεκτρονικά και μη. Προσέξαμε ιδιαίτερα τα σβησίματα και ξανα-γραψίματα κρίσιμων διατάξεων του νομοσχεδίου από τους αρμόδιους υπουργούς. Κυρίως τον πλέον αρμόδιο. Αυτόν που το πρόσωπό του ταυτίζεται με τον πρωθυπουργό. Θεωρούμε καθήκον μας να επανέλθουμε στο θέμα. Και έχουμε καταλήξει στα ακόλουθα:

Πρώτον. Η κυβέρνηση κατάφερε να παγιδεύσει την όλη συζήτηση. Οχι επί της ουσίας και του πυρήνα του σχεδίου νόμου. Το πρόβλημα της χώρας είναι τα τηλεοπτικά κανάλια και οι ιδιοκτήτες τους. Ειδικά αυτά που έχουν κυριαρχήσει στις προτιμήσεις του κοινού τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Και όσοι έχουν ενστάσεις και αντιρρήσεις, για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου, ταυτίζονται με αυτά και αυτούς. Υπήρξαν πολιτικές δυνάμεις και φορείς που παγιδεύτηκαν στην κυβερνητική λογική. Εστω και προσωρινά. Με άμεση αρνητική συνέπεια. Δεν αναδείχθηκαν, ιδίως από τη συζήτηση στη Βουλή, το βαθύτατα αντιδημοκρατικό περιεχόμενο του νομοσχεδίου και οι προθέσεις της κυβέρνησης, που θέλησε να έχουν και τη σφραγίδα του νομοθέτη.

Δεν είμαστε εκείνοι οι πρόθυμοι να υπερασπιστούμε τους σημερινούς τηλεοπτικούς σταθμούς και τους μετόχους τους. Αυτό ας το πράξουν άλλοι. Ειδικά όσοι επιχειρούν να συνομιλήσουν μαζί τους πίσω από τις κουρτίνες. Οι σήμερα κυβερνώντες σπεύδουν –αμέσως μετά το έντεχνο στήσιμο αυτής της παγίδας– να υπενθυμίσουν ότι τους έχει ενοχλήσει έντονα η στάση των τηλεοπτικών καναλιών κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος. Προφανώς αυτό είναι και το σχετικό κίνητρό τους. Οι κυβερνώντες δεν ανέχονται τις διαφορετικές απόψεις, ειδικά για θέματα που έχουν εκτεθεί ανεπανόρθωτα τόσο πολιτικά όσο και προς τους θεσμούς, τους οποίους δεν σεβάστηκαν.

Δεύτερον. Είναι πεντακάθαρο. Η κυβέρνηση θέλει να έχει τον πλήρη έλεγχο των ηλεκτρονικών ΜΜΕ. Ο υπουργός Επικρατείας παίρνει μια σειρά αποφάσεων σε κρίσιμα θέματα χωρίς καμιά εγγύηση. Οι γνώμες του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, όπου προβλέπονται, δεν είναι δεσμευτικές. Και, όπου δεν προβλέπονται, οι σχετικές αποφάσεις του υπουργού λαμβάνονται χωρίς την πρόβλεψη των κριτηρίων, όρων και προϋποθέσεων, που απαιτεί το Σύνταγμα. Από τις πιο κρίσιμες αποφάσεις είναι εκείνη με την οποία ορίζεται ο αριθμός των αδειών πανελλήνιας εμβέλειας. Στη συζήτηση στη Βουλή αρνήθηκε κατηγορηματικά οποιαδήποτε τροποποίηση, που θα περιόριζε την εξουσία του. Ο ίδιος κράτησε για τον εαυτό του και άλλες κρίσιμες αποφάσεις. Αρκετές αφορούν τους περιφερειακούς σταθμούς. Η αποκάλυψη των διαχρονικών προθέσεών τους έγινε αβίαστα. Τελικά, δεν πρόκειται για παιχνίδια του υπουργού Επικρατείας. Είναι παιχνίδια εξουσίας του πρωθυπουργού.

Τρίτο. Δεν εντάσσεται και δεν στοχεύει το νομοσχέδιο στον παράξενο και ομιχλώδη αγώνα της κυβέρνησης κατά της «διαπλοκής». Σε ποιον διακηρύσσει η κυβέρνηση ότι προτίθεται να δώσει τον μικρό αριθμό τηλεοπτικών αδειών; Σε όποιον θα δώσει τα πιο πολλά. Σε όποιον θα αντέξει να δώσει τα πιο πολλά. Στον νόμο προβλέπει δημοπρασία με το πλειοδοτικό σύστημα. Και με πολλούς γύρους δημοπρασιών. Και, παρ’ όλα αυτά, κρατάει για τον εαυτό της το δικαίωμα να κηρύξει τον διαγωνισμό άγονο. Ακόμα κι αν οι διαγωνιζόμενοι προσφέρουν, για να πάρουν την άδεια, παραπάνω χρήματα από την τιμή εκκίνησης. Αυτήν που θα έχει προσδιορίσει ο υπουργός Επικρατείας Ν. Παππάς ή, μάλλον, ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας! Η προεπιλογή των υποψηφίων, που προβλέπει ο νόμος, έχει καθαρά διαδικαστικό και γραφειοκρατικό χαρακτήρα. Αυτό που θα μετρήσει, είναι τα χρήματα. Ποιος από τους υποψηφίους έχει γενικώς τα πιο πολλά ή μπορεί να διαθέσει ή έχει τα πιο πολλά για να ξοδέψει. Με τα σημερινά δεδομένα κανένας επιχειρηματίας δεν αναμένει πλουσιοπάροχες αποδόσεις στις όποιες επενδύσεις στο πεδίο της τηλεόρασης. Και το ερώτημα παραμένει και είναι αμείλικτο: Ετσι θα χτυπηθεί η «διαπλοκή» από την κυβέρνηση; Εξετάζοντας μόνο το πουγκί του κάθε επιχειρηματία; 

Και κάτι (αυτό δεν είναι το τελευταίο) ακόμη. Η κυβέρνηση έχει ξεχαστεί τεχνολογικά. Μένει σε ρυθμίσεις, που ανταποκρίνονται στη φύση της αναλογικής τηλεόρασης. Γι’ αυτό και σκοντάφτει, αντιδημοκρατικά, στον πλούτο των ευκαιριών που προσφέρει η ψηφιακή τηλεόραση. Δεν υπάρχει πια η στενότητα των συχνοτήτων της αναλογικής τηλεόρασης. Η ψηφιακή χαρίζει στον σύγχρονο δημοκρατικό πολίτη την απόλαυση περισσότερων τηλεοπτικών προγραμμάτων. Και αυτονόητα την πολυφωνία. Αυτή τη μεγάλη δωρεά της σύγχρονης δημοκρατίας.

Τέταρτο: Απ’ όλες τις διατάξεις του νομοσχεδίου προκύπτει ότι η κυβέρνηση παραμένει εχθρική προς το σημερινό τηλεοπτικό τοπίο και έχει τη φιλοδοξία να το αντικαταστήσει καθ’ ολοκληρίαν. Αυτή η φιλοδοξία είναι συμβατή με τη γενικότερη επικοινωνιακή φιλοσοφία της και τον διαχωρισμό ανάμεσα στο παλιό και στο καινούργιο. Δεν έχει εξηγήσει, όμως, πειστικά μέχρι σήμερα τι θεωρεί παλιό και τι καινούργιο. Σε όλα τα κεφάλαια της πολιτικής. Δεν μας έχει παραδώσει τα ποιοτικά και προσωπικά κριτήρια αυτού του διαχωρισμού, που επιδιώκει να τον μετατρέψει σε διχασμό. Οι περισσότεροι προσήλυτοι προέρχονται από τον ταλαιπωρημένο χώρο του ΠΑΣΟΚ και δεν έχουν δώσει τις καλύτερες εξετάσεις ως προς τη συνέπειά τους και τη συνολική τους πολιτική συμπεριφορά. Και ως προς την εξακρίβωση του τι εννοεί η κυβέρνηση «παλιό και καινούργιο», ασφαλές τεκμήριο απόδειξης αποτελεί η αποκάλυψη μέρους των ανταλλαγέντων μηνυμάτων μεταξύ του υπουργού Εθνικής Αμυνας και γνωστού επιχειρηματία. Από την οικειότητα του περιεχομένου τους, φαίνεται πως οι συζητήσεις είχαν προχωρήσει σε βάθος. Δεν πρόκειται πια για υποψίες. Η κυβέρνηση δεν θέλει «αυτούς» γιατί θέλει κάποιους «άλλους».

Πέμπτον. Λείπει από τον νόμο ένα σημαντικό κριτήριο επιλογής. Η εμπειρία των υποψήφιων αναδόχων και η προσφορά τους στην ενημέρωση. Αυτή η προσφορά δεν ενθουσιάζει πάντα (μάλλον σπανίως) την εκάστοτε κυβέρνηση. Ο υπουργός Επικρατείας, όμως, έχει τον δικό του ισχυρισμό. Κάτι τέτοιο θα βόλευε τα σημερινά τηλεοπτικά κανάλια και τους ιδιοκτήτες τους. Στο όνομα πάλι του διαχωρισμού ανάμεσα στο παλιό και στο καινούργιο λησμονεί, όμως, ένα θεμελιακό χαρακτηριστικό όλων των συμβάσεων παραχώρησης από τη μεριά του Δημοσίου. Το πρώτο κριτήριο και το πιο σημαντικό είναι η προηγούμενη εμπειρία του υποψήφιου αναδόχου στον τομέα των υπηρεσιών. Και η πιστοποίησή της.

Εκτον. Ο νόμος εμπεριέχει πολλές παγίδες και για τους υποψήφιους νέους ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών αδειών. Ενας και μόνο μέτοχος, που το ποσοστό του υπερβαίνει το 1%, μπορεί να έχει ή να αποκτήσει ένα κώλυμα, που θα τινάξει την τηλεοπτική άδεια στον αέρα: τις προσωπικές οικονομικές περιπέτειές του. Εστω και αν έχει στην κατοχή του ένα τόσο χαμηλό ποσοστό χωρίς τη συναίνεση ή τη γνώση των υπολοίπων μετόχων.

Εβδομο. Ολον τον προηγούμενο καιρό, κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης διαβεβαίωναν τους μετόχους των περιφερειακών τηλεοράσεων ότι δεν τους εντάσσει στο εχθρικό τοπίο της «διαπλοκής». Τους «την έφεραν». Εκτός από τα νέα και ολιγάριθμα «τζάκια», που οραματίζεται η κυβέρνηση να κτίσει στον χώρο των ΜΜΕ, έχει μελετήσει και μία νέα κατηγορία, ειδικά για την περιφέρεια. Επιτρέπει ουσιαστικά τη δικτύωση τριών περιφερειακών καναλιών επί πεντάωρο. Καλή αρχή.

Ογδοο. Την ίδια ασέβεια, που επέδειξε η κυβέρνηση στο σύνολο των θεσμών, επιχειρεί να επαναλάβει και στην ανεξάρτητη αρχή του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Οσοι την ενοχλούν τους απολύει. Και με τη βούλα του νομοθέτη.

Επίμετρο. Τα πράγματα είναι καθαρά. Η κυβέρνηση δεν θέλει απλώς να κυβερνήσει. Επιχειρεί να καταλάβει την πολιτική, κυρίως, εξουσία. Δεν σέβεται καμιά ανεξάρτητη αρχή. Δεν σέβεται τη Δικαιοσύνη, σε κάθε ευκαιρία. Δεν σέβεται τους θεσμούς και τις διαδικασίες. Και γι’ αυτό τα ανατρέπει. Τελικά, και με τον νόμο αυτό, η κυβέρνηση έθεσε θέμα Δημοκρατίας. Αρνητικό γι’ αυτήν.
* Ο κ. Θεόδωρος Φορτσάκης είναι καθηγητής Νομικής, βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας.
** Ο κ. Αντώνης Βγόντζας είναι δικηγόρος, τέως μέλος του ΕΣΡ.
Έντυπη

Το κήρυγμα του πρωθυπουργού

Σωκράτης Τσιχλιάς ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΤΣΙΧΛΙΑΣ

Το κήρυγμα του πρωθυπουργού

ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
Ηταν μια εύκολη υπόθεση για τον κ. Αλέξη Τσίπρα. Η... πάσα που δέχτηκε από τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Γ. Κουμουτσάκο, για τα ανταλλάγματα που εξασφάλισε για τη φιλοξενία των 50 χιλιάδων προσφύγων στη χώρα μας, ήταν ιδανική. Τον έφερε στο δικό του γήπεδο, της αριστερής ρητορικής περί αξιών, ανθρωπισμού, περιφρόνησης του χρήματος κ.λπ. Αστραψε και βρόντηξε καταχειροκροτούμενος από τους βουλευτές του ο κ. πρωθυπουργός. Κι όπως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις, όπου ο υπερβολικός ενθουσιασμός, η σιγουριά και ο αγωνιστικός οίστρος θολώνουν την κρίση, σκόρπισε μαζί με τα μεγάλα λόγια υπερβολές και γενικεύσεις: Ο ελληνικός λαός είναι φτωχός αλλά πλούσιος σε αξίες είπε, κι όταν άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί υψώνουν τείχη στους δύστυχους, εμείς εδώ σώζουμε ζωές, δίνουμε ένα πιάτο φαΐ, μια ζεστή αγκαλιά, χωρίς να ζητάμε τίποτα. Ισχυρίστηκε, δε, ότι αυτό είναι υποχρέωσή μας, ότι δεν προβάλλουμε καμία αξίωση ως αντίτιμο και απήυθυνε ένα ρητορικό ερώτημα, όχι προς την αντιπολίτευση, αλλά προς τους Ευρωπαίους: πόσο αξίζει άραγε η ζωή ενός παιδιού; Εννοείται ότι το Κοινοβούλιο σείστηκε από τον ενθουσιασμό και το χειροκρότημα και πάλι.

Ο κ. πρωθυπουργός γλίστρησε χθες το πρωί στη θεωρία του ξεχωριστού και περιούσιου λαού, του περίπου γενετικά υπερέχοντος.Το πεδίο υπεροχής έτυχε να είναι ο ανθρωπισμός και η αλληλεγγύη. Αυτό που ήταν κάποτε λογική του δεξιού εθνικισμού, υιοθετήθηκε χωρίς σκέψη. Ολοι εμείς συντρέχουμε τους πρόσφυγες, ενώ όλοι οι άλλοι τους κυνηγούν. Ψευδή και τα δύο, καθώς ακόμη και σε χώρες όπου η ξενοφοβία είναι πλειοψηφικό ρεύμα υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που θα προσέτρεχαν να σώσουν, να σκεπάσουν, να φιλοξενήσουν, να αγκαλιάσουν. Οπως και εδώ στη χώρα των ανθρωπιστών, την ίδια ώρα που φτωχοί νησιώτες προσφέρουν από το υστέρημά τους, άλλοι, «γάτοι», εκμεταλλεύονται τους ναυαγούς πουλώντας τους πανάκριβα από κινητά μέχρι νερό της βρύσης. Ετσι συμβαίνει στην αληθινή ζωή, αυτό μας διδάσκει η ψύχραιμη ανάγνωση της πραγματικότητας. Ναι, υπάρχουν επικρατούσες πολιτικές, κυρίαρχες τάσεις κατά περιόδους παντού στον κόσμο. Ολόκληροι ενάρετοι λαοί ευτυχώς δεν υπάρχουν.

Εννοείται ότι ο πρωθυπουργός ρητόρευε απλώς. Προφανώς και ζητά ανταλλάγματα οικονομικά, γιατί αλλιώς στοιχειωδώς αξιοπρεπής φιλοξενία δεν υπάρχει.
Έντυπη

Το κλίμα απειλεί και το γαλλικό κρασί

Το κλίμα απειλεί και το γαλλικό κρασί

Όλο και περισσότερες χώρες διεκδικούν μια θέση στην παγκόσμια οινοπαραγωγή. Μια πρόκληση για τους Γάλλους αμπελουργούς, οι οποίοι τώρα πρέπει να παλέψουν και με την κλιματική αλλαγή.
Πώς μπορεί να επηρεάσει η κλιματική αλλαγή την παραγωγή κρασιού σε μία χώρα όπως η Γαλλία, η οποία κατέχει παραδοσιακά μια από τις πρώτες θέσεις στην αμπελουργία παγκοσμίως; Τι σημαίνει για τα γαλλικά κρασιά η ξαφνική είσοδος της Κίνας στην οινοπαραγωγή, στην οποία καλλιεργούνται σήμερα περισσότερα στρέμματα αμπέλου απ' ό,τι στη Βουργουνδία και σε άλλες γαλλικές περιοχές που είναι φημισμένες για τα κρασιά τους; Ποια επίδραση έχουν, τέλος, στην οινοπαραγωγή της Γαλλίας οι αλλαγές στις καταναλωτικές συνήθειες, πρωτίστως σε εκείνες των ίδιων των Γάλλων;
Όσον αφορά το κλίμα, η αύξηση των μέσων τιμών θερμοκρασίας που παρατηρείται κατά τα τελευταία χρόνια έχει βάλει στο παιχνίδι της παραγωγής κρασιού νέες περιοχές, από τις επαρχίες της Μεγάλης Βρετανίας μέχρι την Κάτω Σαξονία στη Γερμανία. «Οι νότιες περιοχές της Γαλλίας έχουν αρχίσει ήδη να απειλούνται» εξηγεί ο οινολόγος Ιβ Λέερ σε μία συνέντευξη του στο περιοδικό La Revue du vin de France. Ήδη τα πρώτα αποτελέσματα είναι ορατά: τα αμπέλια τρυγώνται νωρίτερα, η περιεκτικότητα οινοπνεύματος αυξάνεται, γεγονός που επιδρά αρνητικά στη γεύση, εξηγεί ο Λέερ. Ενώ λοιπόν η κλιματική αλλαγή ξυπνά τις ελπίδες των οινοπαραγωγών σε διάφορες χώρες για μια δυναμική είσοδο στην παγκόσμια αγορά κρασιού, το ίδιο γεγονός συνεπάγεται σημαντικές απώλειες για τους γάλλους αμπελουργούς. Για παράδειγμα, με τον ρυθμό που θερμαίνεται ο πλανήτης, το κλίμα στο Μπορντώ θα μοιάζει το 2050 με εκείνο της Σεβίλλης σήμερα. Ίσως αυτό σημάνει και το τέλος αυτής της ιδιαίτερης τοπικής ποικιλίας, εξηγούν οι ειδικοί.
Επενδύσεις σε νέες μεθόδους
To κρασί αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας των Γάλλων
To κρασί αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας των Γάλλων
Παράλληλα το κρασί έχει πάψει να αποτελεί πλέον βασικό συστατικό της γαλλικής διατροφής. Όπως παρατηρεί ο πρόεδρος του Διεθνούς Οργανισμού Αμπέλου και Οίνου Ζαν-Μαρί Οράντ, το κρασί είναι πλέον για τους Γάλλους απλώς ένα μέσο γαστρονομικής απόλαυσης. Υπάρχει μία όλο και μεγαλύτερη παγκοσμιοποίηση όσον αφορά όχι μόνο την παραγωγή αλλά και την κατανάλωση του κρασιού.
Απέναντι σε αυτή την πρόκληση οι οινοπαραγωγοί της Γαλλίας θα μπορούσαν να δείξουν προσαρμοστικότητα, όπως ισχυρίζεται ο διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Γεωργικής Έρευνας της Γαλλίας Ζαν-Μαρκ Τουζάρ, επενδύοντας σε νέες μεθόδους και σε νέες τοποθεσίες καλλιέργειας, ώστε να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Ο Ζαν-Μαρί Οράντ από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου τονίζει από την πλευρά του ότι τα αμπέλια είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά και ότι κρασί μπορεί να παραχθεί ακόμη και σε ξηρά κλίματα. Ούτως ή άλλως οι οινοπαραγωγοί της Γαλλίας έχουν πίσω τους μία μακρά παράδοση, η οποία θα μπορούσε να τους φανεί ιδιαιτέρως χρήσιμη για να κρατήσουν το Μπορντώ και τα άλλα φημισμένα κρασιά της χώρας τους στην τρίτη θέση ανάμεσα στα εξαγώγιμα γαλλικά προϊόντα.
Σεμπάστιαν Κούνιγκαϊτ/ Δημήτρης Ελευθεράκης

Περί ρεαλπολιτίκ και ηθικής στην Τουρκία

Περί ρεαλπολιτίκ και ηθικής στην Τουρκία

H προσφυγική κρίση φέρνει την Τουρκία και την Ευρώπη, αλλά και τη Μέρκελ και τον Ερντογάν, πιο κοντά. Παρά την τραγικότητα του προβλήματος ο Τούρκος πρόεδρος προσπαθεί να αποσπάσει πολιτικά οφέλη.
Παντού σε όλους τους δρόμους μπορεί κανείς να τους συναντήσει. Με πεινασμένα μάτια κοιτούν τους περαστικούς να περνούν και ζητιανεύουν για λίγα χρήματα. Πρόκειται για πρόσφυγες από τη Συρία που αυτήν την περίοδο αποτελούν συστατικό στοιχείο της τουρκικής πραγματικότητας. Πάνω από 2 εκατομμύρια Σύριοι έχουν βρει καταφύγιο εκεί από το χάος του εμφυλίου στη χώρα τους. Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου Hacettepe της Άγκυρας ούτε οι μισοί από αυτούς δεν έχουν ενηλικιωθεί ενώ μόνο το 15% πηγαίνει στο σχολείο.

Στην ουρά για την πολυπόθητη βίζα
Μητέρες και παιδιά ζητιανεύουν στην Κωνσταντινούπολη
Μητέρες και παιδιά ζητιανεύουν στην Κωνσταντινούπολη
Η Άγκυρα επαινέθηκε για την στάση της στο προσφυγικό. Η χώρα έχει δαπανήσει μέχρι τώρα 7 δις ευρώ για να περιθάλψει τους πρόσφυγες ενώ οι προσφυγικοί καταυλισμοί που διαχειρίζεται η τουρκική Υπηρεσία Καταστροφών και Προσφύγων είναι υποδειγματικοί. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα: μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό, γύρω στους 200.000, μένουν στους καταυλισμούς, οι περισσότεροι φιλοξενούνται σε συγγενείς, σε ιδιωτικά σπίτια ή μένουν κυριολεκτικά στο δρόμο. Οι περισσότεροι ζητιανεύουν ή δουλεύουν ευκαιριακά κάνοντας μαύρη εργασία. Κρατικά προγράμματα για την μακροπρόθεσμη ένταξή τους; Ούτε λόγος.
Οι περισσότεροι πρόσφυγες βλέπουν την Τουρκία ως ενδιάμεσο σταθμό προς την Ευρώπη και μάλιστα στη Γερμανία. Κάθε μέρα έξω από το γερμανικό προξενείο της Κωνσταντινούπολης σχηματίζονται ουρές για την πολυπόθητη βίζα. Κυρίως γυναίκες και παιδιά αναζητούν τον νόμιμο και ασφαλή δρόμο προς την Ευρώπη, μια συχνά εξαντλητική διαδικασία. Ένας που επέλεξε αυτό τον δρόμο είναι ο Σύρος Γιουσέφ Γιαγκμούρ και η οικογένειά του. Επί μήνες περιμένει την επιβεβαίωση για να συνεχίσει το ταξίδι στη Γερμανία, παρότι όλα τα δικαιολογητικά είναι εντάξει και ο γιός του πάσχει από βαριά ασθένεια στα μάτια, που μόνο στη Γερμανία υπάρχει θεραπεία. Η περίπτωσή του είναι ενδεικτική του ότι οι γερμανικές αρχές βρίσκονται στα όρια της αντοχής τους.

Η Μέρκελ χρειάζεται τον Ερντογάν
Ο Σύρος πρόσφυγας Γιουσέφ Γιαγκμούρ με το γιό του
Ο Σύρος πρόσφυγας Γιουσέφ Γιαγκμούρ με το γιό του
Για την καλύτερη συνεργασία μεταξύ των αρχών των δύο χωρών η καγκελάριος Μέρκελ επισκέφθηκε πρόσφατα τον Τούρκο πρόεδρο, μια επίσκεψη που επικρίθηκε κυρίως γιατί έγινε ενόψει κρίσιμων βουλευτικών εκλογών στη χώρα. Αλλά δεν γινόταν αλλιώς, η Μέρκελ χρειάζεται τον Ερντογάν ως σύμμαχο για τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης. Η μαζική έξοδος από την Καμπούλ μέχρι τη Δαμασκό μετά τις δηλώσεις της ότι χώρα της «θα τα καταφέρει», την έχουν βάλει σε πολύ δύσκολη θέση εσωπολιτικά και για να μην υπαναχωρήσει χρειάζεται επειγόντως την Τουρκία ως ζώνη ασφάλειας. Και επειδή ο Τούρκος πρόεδρος υποψιάζεται την τεράστια πίεση που δέχεται η Μέρκελ, θέτει όλο και πιο πολλές αξιώσεις.
Κατάφερε καταρχήν νη μη δημοσιευθεί η έκθεση προόδου της Κομισιόν πριν τις εκλογές και πιέζει προς όλες τις κατευθύνσεις για να επιτύχει άρση της βίζας για Τούρκους πολίτες. Και το πιο εντυπωσιακό έρχεται τελευταίο: αντί για 1 δις ευρώ η Άγκυρα ζητά τώρα 3 δις ευρώ για να αντιμετωπίσει την προσφυγική κρίση. Με λίγα λόγια, πολιτικά παιγνίδια εξουσίας με φόντο το μεταναστευτικό. Ωστόσο ένα είναι σαφές: χρειάζονται γρήγορες λύσεις μόνο για τους Σύρους πρόσφυγες που τη βγαζουν στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης. Ήδη τη νύχτα το κρύο είναι τσουχτερό και ο πραγματικός χειμώνας δεν έχει ακόμη αρχίσει.

Ντάνιελ Χάινριχ / Ειρήνη Αναστασοπούλου

Πολιτική Εν αναμονή της εκλογικής έκπληξης

Πολιτική

Εν αναμονή της εκλογικής έκπληξης

Με ανοικτά σοβαρά προβλήματα τρομοκρατίας και δημοκρατίας και με την οικονομία να εκπέμπει σήματα επιβράδυνσης, η Τουρκία προσέρχεται σε εκλογές. Οι δημοσκόποι προβλέπουν ρεκόρ προσέλευσης στις κάλπες έως 90%.
Μετά από δυο σοβαρά τρομοκρατικά χτυπήματα του Ισλαμικού Κράτους και 140 νεκρούς και με τον πόλεμο κατά του ΠΚΚ και του ΙS σε πλήρη εξέλιξη, ο πρόεδρος Ερντογάν ανήγγειλε χθες Παρασκευή σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι «ομάδα αυτοκτονίας με 7 κιλά εκρηκτικών που σχεδίαζε επίθεση, συνελήφθη στην Τουρκία πριν διαφύγει στη Συρία».
Στην ίδια τηλεοπτική συνέντευξη ο τούρκος πρόεδρος ανακοίνωσε επίσης ότι οι τουρκικές δυνάμεις σκότωσαν μέχρι στιγμής 2,000 μαχητές, εντός και εκτός των συνόρων, εννοώντας το ΠΚΚ και το ΙS και ότι πόλεμος συνεχίζεται.
Ανοιχτή επιστολή διεθνών ΜΜΕ
Κύμα διεθνών αντιδράσεων προκαλούν οι διώξεις και προπηλακισμοί δημοσιογράφων και η φίμωση δυο αντικυβερνητικών καναλιών και δυο εφημερίδων
Κύμα διεθνών αντιδράσεων προκαλούν οι διώξεις και προπηλακισμοί δημοσιογράφων και η φίμωση δυο αντικυβερνητικών καναλιών και δυο εφημερίδων
Την ίδια στιγμή οι διώξεις και προπηλακισμοί δημοσιογράφων και η φίμωση δυο αντικυβερνητικών καναλιών και δυο εφημερίδων αυτή την εβδομάδα προκαλεί κύμα διεθνών αντιδράσεων κατά της κυβέρνησης Νταβούτογλου. Την επιστολή συνυπογράφουν μεταξύ άλλων οι αρχισυντάκτες και άλλοι εκπρόσωποι των New York Times, του γαλλικού πρακτορείου ειδήσεων, της Süddeutsche Zeitung, της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD και ZDF αλλά και της ιταλικής La Stampa.
«Η αδυναμία της τουρκικής κυβέρνησης να στηρίξει και να προστατεύσει δημοσιογράφους υπονομεύει τη διεθνή φήμη της χώρας και πλήττει της θέση της ως δημοκρατίας. (...) Aνησυχούμε ότι τα πρόσφατα γεγονότα αποτελούν μέρος συντονισμένης εκστρατείας φίμωσης οποιασδήποτε αντικυβερνητικής και επικριτικής φωνής ενόψει των εκλογών», αναφέρεται στην επιστολή.
Αναμένεται ρεκόρ συμμετοχής
Οι δημοσκόποι προβλέπουν ρεκόρ προσέλευσης στις κάλπες
Οι δημοσκόποι προβλέπουν ρεκόρ προσέλευσης στις κάλπες
54 εκατομμύρια είναι οι εγγεγραμμένοι τούρκοι ψηφοφόροι που προσέρχονται αύριο στις 85 εκλογικές περιφέρειες της χωράς, περίπου 3 εκ. Tούρκοι του εξωτερικού έχουν ήδη ψηφίσει.
Οι δημοσκόποι προβλέπουν ρεκόρ προσέλευσης στις κάλπες που μπορεί να φτάσει το 90% αλλά και αδυναμία πλειοψηφίας για το πρώτο κόμμα. Όμως τόσο η κυβέρνηση όσο και η αντιπολίτευση, ο καθένας από τη δική του σκοπιά, περιμένουν την έκπληξη, που είναι δύσκολο να προβλεφτεί. Οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν ότι Βουλή θα είναι και πάλι τετρακομματική με την είσοδο του φιλοκουρδικού κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών και όλοι γνωρίζουν ότι αυτές οι εκλογές αποτελούν ένα άτυπο δημοψήφισμα για τον τρόπο ζωής και διακυβέρνησης της χώρας από τώρα και στο εξής.
Αριάννα Φερεντίνου (Κων/πολη)

«Οι Ευρωπαίοι δελεάζουν το ΔΝΤ»

«Οι Ευρωπαίοι δελεάζουν το ΔΝΤ»

Οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο νέο ελληνικό πρόγραμμα βοήθειας, με έναν νέο τρόπο υπολογισμού της βιωσιμότητας του χρέους, υποστηρίζει το Spiegel.
Όπως αναφέρει το Σπίγκελ στο νέο του τεύχος που κυκλοφορεί σήμερα Σάββατο, στο ερώτημα εάν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα συνεχίσει να συμμετέχει στη διάσωση της Ελλάδας παρατηρείται και πάλι κινητικότητα.
«Προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμετοχή του Ταμείου, οι Ευρωπαίοι προτίθενται να αλλάξουν τον τρόπο υπολογισμού της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους». Βάσει του σχεδίου, αποφασιστικής σημασίας δεν θα είναι το συνολικό ύψος του χρέους, αλλά η ετήσια επιβάρυνση που έχει η εξυπηρέτησή του στον προϋπολογισμό της χώρας. Επειδή οι όροι για το μεγαλύτερο μέρος του χρέους είναι πολύ ευνοϊκοί, η ετήσια επιβάρυνση εξυπηρέτησης είναι συγκριτικά χαμηλή και συνεπώς δεν χρειάζεται κούρεμα.
Το ΔΝΤ φαίνεται να συναινεί
Η Κριστίν Λαγκάρντ με τον επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ
Η Κριστίν Λαγκάρντ με τον επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ
«Αποφασιστικής σημασίας θα είναι στο μέλλον η λεγόμενη μικτή ανάγκη χρηματοδότησης της Ελλάδας, δηλαδή η σχέση μεταξύ της καταβολής των τόκων και της αποπληρωμής χρέους και των οικονομικών επιδόσεων της χώρας. Δεδομένου ότι οι δανειακοί όροι είναι ιδιαίτερα ευνοϊκοί για ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού δημόσιου χρέους, το αποτέλεσμα είναι έτσι πιο θετικό και η απομείωση του χρέους μη απαραίτητη», αναφέρει χαρακτηριστικά το γερμανικό περιοδικό.
Το Spiegel υπενθυμίζει ότι εδώ και καιρό η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ έχει συνδέσει την περαιτέρω συμμετοχή του Ταμείου με την ελάφρυνση μέρους του ελληνικού χρέους.
«Ένα τέτοιο κούρεμα χρέους όμως απορρίπτεται από την πλειοψηφία των Ευρωπαίων. Το γοητευτικό στοιχείο αυτής της ιδέας είναι ότι το ΔΝΤ, σε έγγραφό του, έχει ήδη αφήσει να εννοηθεί ότι αυτή η μέθοδος υπολογισμού θα μπορούσε να έχει νόημα στην περίπτωση της Ελλάδας».
Κώστας Συμεωνίδης (Spiegel

Ο Τσίπρας, ο... Τσόρτσιλ και οι σύμβουλοι


Ο Τσίπρας, ο... Τσόρτσιλ και οι σύμβουλοι

Ο Τσίπρας, ο... Τσόρτσιλ  και οι σύμβουλοι
2
εκτύπωση  

Ο Γουίνστον Τσόρτσιλ στα 63 του χρόνια, ως πρωθυπουργός της Βρετανίας, είπε πολλά αποφθέγματα, ορισμένα από τα οποία σήμερα είναι επίκαιρα. Για παράδειγμα, «αν οι Ελληνες αποκτήσουν μόρφωση και ενότητα, αλίμονό μας» ή «πολιτική είναι η ικανότητα να παρουσιάσεις σήμερα τι θα γίνει αύριο και να εξηγείς αργότερα γιατί δεν έγινε» ή ακόμη «το καλύτερο επιχείρημα εναντίον της Δημοκρατίας είναι μια συζήτηση πέντε λεπτών με τον μέσο ψηφοφόρο» και, τέλος, «έναν ηγέτη τον ξεχωρίζεις από τους συνεργάτες και συμβούλους του». Ειδικά για το τελευταίο ρώτησα την κυβερνητική εκπρόσωπο Ολγα Γεροβασίλη αν ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας διαθέτει συμβούλους (όπως διέθεταν οι προκάτοχοί του στο Μαξίμου) και ποιοι είναι αυτοί. Η απάντηση που έδωσε ήταν: «Δεν έχει κανέναν». Τι να υποθέσω; Οτι πράγματι δεν έχει συμβούλους τη στιγμή που οι υπουργοί του έχουν προσλάβει στρατιά συμβούλων; Ή απλώς έχει ως συμβούλους τους ενοίκους του Μαξίμου; Δηλαδή, τουςΝίκο Παππά, Αλ. Φλαμπουράρη, Δ. Τζανακόπουλο, Ολγα Γεροβασίλη και Αγγελο Τσέκερη. Εκτός και αν χρησιμοποιεί ως συμβούλους του τους καθηγητές που διαθέτει εν αφθονία στην κυβέρνηση. Και από καθηγητές υπουργούς άλλο τίποτα. Αλλά εδώ θα θυμηθώ ένα άλλο απόφθεγμα, του Οτο φον Μπίσμαρκ: «Τρεις καθηγητές και η πατρίς εχάθη»...

Οταν ο Πρωθυπουργός εκνευρίζεται
Ο Γ. Κουμουτσάκος ήταν το πρόσωπο της ημέρας ανάμεσα στους γαλάζιους βουλευτές που βρέθηκαν στην Ολομέλεια στην «Ωρα του Πρωθυπουργού» για να απαντήσει στην ερώτησή του για το Προσφυγικό. Του έδιναν συγχαρητήρια, όχι βεβαίως για την ομιλία του (η οποία, να σημειώσω, ήταν μακροσκελής) αλλά επειδή κατάφερε να εκνευρίσει τον πρωθυπουργόΑλ. Τσίπρα. Τι του είπε; Οτι δεν θα του κάνει φροντιστήριο πώς να κυβερνά, τη στιγμή μάλιστα που αυξήθηκε ο ΦΠΑ στο 23% στα φροντιστήρια. Ο κ. Τσίπρας πετάχτηκε από τη θέση του, αν και ως εκείνη την ώρα έδειχνε τη συνηθισμένη σιγουριά του. Και τι ακολούθησαν; Μαργαριτάρια, ένα σωρό μαργαριτάρια, τα οποία μάλιστα οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είτε δεν κατάλαβαν είτε θέλησαν να  προσπεράσουν και τα χειροκροτούσαν. Αφού είπε στον κ. Κουμουτσάκο ότι δεν πρέπει να «κάνουμε πλακίτσες» σε ένα τόσο σοβαρό εθνικό θέμα, συνέχισε: «Δεν κάναμε δηλώσεις που εκτίθουν τη χώρα», κάνοντας τους γαλάζιους βουλευτές από κάτω να σιγοψιθυρίζουν: «Ακούσαμε καλά; Τι είπε ο Πρωθυπουργός;». Και συνέχισε: «Να απομονώσουμε τις ακραίες αντιρατσιστικές φωνές σε Ελλάδα και Ευρώπη. Το θέμα δεν προσφέρεται για ασκήσεις αντιπολίτευσης». Και τέλος είπε κάτι που έκανε πάλι τους γαλάζιους βουλευτές να πεταχτούν από το κάθισμά τους: «Είναι σε όλους μας συμπαθή τα νεκρά παιδιά και μας προκαλούν θλίψη αλλά τα άλλα προσφυγόπουλα που ζουν δεν είναι συμπαθή;». Αυτή τη φράση επαναλάμβανε συνεχώς στο καφενείο της Βουλής ο Κ. Τασούλας λέγοντας ότι «όποιος κατάλαβε τι εννοούσε ο Τσίπρας κερδίζει δωρεάν... φροντιστήριο»!

Ουρές βουλευτών για τον ΕΝΦΙΑ
Αυτός ο εκνευρισμός πέρασε και προς τα κάτω προς τους βουλευτές. Ηταν η τελευταία ημέρα πληρωμής του ΕΝΦΙΑ και οι βουλευτές όλων των κομμάτων συνωστίζονταν στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας για να πληρώσουν τη δόση. «Σήμερα μη μου μιλάτε, πληρώνω ΕΝΦΙΑ, είμαι σε κατάθλιψη» έλεγε γεμάτη οργή η Σοφία Βούλτεψη, η οποία, να σημειώσω, ψήφισε το νομοσχέδιο. Στο ΑΤΜ σχηματίστηκε ουρά από βουλευτές και υπήρξε μάλιστα και ένα επεισόδιο με... χρυσαυγίτη. Ηταν ο (πολύς και υπόδικος για εγκληματικές πράξεις) Ηλ. Παναγιώταρος, ο οποίος όταν επισκέπτεται το ΑΤΜ σχεδόν το... αγκαλιάζει και κλείνει κάθε πρόσβαση περίεργου ματιού. Τον βλέπει ο βουλευτής του Ποταμιού Γ. Αμυράς, πάει δίπλα του και του λέει: «Ουρές Ελλήνων Χριστιανών». Ο Παναγιώταρος αιφνιδιάστηκε κάπως, πήγε να αντιδράσει, αλλά δεν άφηνε από τα χέρια του το ΑΤΜ.

Κλάους Μάους και Κλάουντ Τρίκετ
Αλλά ο εκνευρισμός της Παρασκευής συνεχίστηκε και στις επιτροπές όπου συζητείται το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα. Δεν είναι μόνο ότι αποχώρησαν διαμαρτυρόμενοι για το «κατεπείγον» οι βουλευτές του ΚΚΕ. Ηταν και η αψιμαχία που είχε με βουλευτές της αντιπολίτευσης η βουλευτής Μεσσηνίας του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτα Κοζομπόλη-Αμανατίδη. Τη θυμάστε; Επειδή είναι πιθανόν να την έχετε ξεχάσει, σας φρεσκάρω τη μνήμη και σας ενημερώνω ότι είναι η βουλευτής που κατέχει το ρεκόρ σαρδάμ στη Βουλή. Οταν επιχείρησε να διαβάσει τα ονόματα όσων ο ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε να καταθέσουν στην Εξεταστική Επιτροπή, δυσκολεύτηκε κατά την ανάγνωση των ονομάτων. Ακούστηκαν από την πλευρά της ονόματα όπως: Γιόζεφ ΣτρίγκλιτζΖαν-Κλάουντ Τρίκετ, Ματίας Μους και Κλάους Μάους αντί του πρώην προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ, του επικεφαλής του Euroworking Group Τόμας Βίζερ, του οικονομολόγου Τζόζεφ Στίγκλιτζ, καθώς και των τροϊκανών Κλάους Μαζούχ και Ματίας Μορς. Και τι νομίζετε ότι έκανε για να την... ξαναθυμηθούμε; Παρατήρηση στους βουλευτές της αντιπολίτευσης ότι δεν ξέρουν να διαβάζουν τα... ελληνικά του πολυνομοσχεδίου. Τι ήθελε να το πει; Ολοι μ' ένα στόμα και με μια φωνή της είπαν: «Εσύ ούτε στα ελληνικά ξέρεις να διαβάζεις ούτε στα αγγλικά». Η κυρία Κοζομπόλη απλώς είπε: «Εχετε όλοι δίκιο, τι να πω». Και έπεσε και πάλι γέλιο.