Το νέο μας blog είναι http://havdata.blogspot.com/ ****** [επιλογές από την ειδησεογραφία του διαδικτύου, σχόλια, νέα τοπικού ενδιαφέροντος, ¨κι¨ ό,τι άλλο τύχει]. [A selection of news, comments, and topics of interest]. [ Ελα να ζήσεις την ζωή σου έξω κάμποσες δεκαετίες νεοέλληνα για να καταλάβεις την προνομιακή της Ελλάδας ύπαρξη, στον χώρο στον χρόνο στο κλίμα στη θάλασσα στο αρχιπέλαγος και στην ζωή]. λορνιόν

Wednesday, August 31, 2016

Μητσοτάκης Δεσμευομαι προσωπικά για την αποκατάσταση των συμβουλίων του Ιδρύματος

 
ΠΟΛΙΤΙΚΗ 

Μητσοτάκης: Δεσμεύομαι προσωπικά για την αποκατάσταση των Συμβουλίων Ιδρύματος

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Επίθεση στην κυβέρνηση εξαπέλυσε, μέσω ανάρτησής του στο Facebook, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, με αφορμή την παραίτηση των έξι καθηγητών του Συμβουλίου Ιδρύματος του ΕΜΠ.
Ο κ. Μητσοτάκης, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι η κυβέρνηση «επιθυμεί ένα πανεπιστήμιο απομονωμένο και αποκομμένο, χωρίς προοπτική και όραμα», ενώ δεσμεύεται ότι ο ίδιος θα αποκαταστήσει και θα ενισχύσει τον θεσμό των Συμβουλίων Ιδρύματος:
«Τα Συμβούλια Ιδρύματος είναι ένας θεσμός τον οποίο δεσμεύομαι προσωπικά ότι θα αποκαταστήσουμε και θα ενισχύσουμε. Αλλά δεσμεύομαι επίσης προσωπικά, ότι η απελευθέρωση του Ελληνικού Πανεπιστημίου από τα δεσμά του χθες, θα αποτελέσει βασικό μέλημα και μία από τις προτεραιότητες της μελλοντικής κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας», αναφέρει.
«Η Ελλάδα, θα γίνει σύντομα μία κανονική χώρα, μία χώρα που θα έχει και την εκπαιδευτική πολιτική που χρειάζεται και τον Υπουργό Παιδείας που αξίζει…», καταλήγει.
Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Μητσοτάκη:
«Διάβασα - με μεγάλη λύπη - την επιστολή παραίτησης των έξι επιφανών προσωπικοτήτων του Συμβουλίου Ιδρύματος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, που έρχεται να προστεθεί στις παραιτήσεις διακεκριμένων προσωπικοτήτων από τα άλλα ιδρύματα της χώρας. 
Με λύπη, διότι ήμουν ανάμεσα στους 255 βουλευτές που ψήφισαν το νόμο 4009/2011, γνωστό και ως «Νόμο Διαμαντοπούλου». Ενωσα κι εγώ τις δυνάμεις μου με εκείνους που διεκδίκησαν την αλλαγή σελίδας στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο.
Ηταν μια ξεχωριστή στιγμή για το πολιτικό μας σύστημα. Υπερβήκαμε διαχωριστικές γραμμές για να συμφωνήσουμε σε ένα θέμα μείζονος εθνικής σημασίας. 
Ο νόμος, ανάμεσα σε άλλα, προέβλεπε τη θέσπιση ενός Συμβουλίου Ιδρύματος για κάθε πανεπιστήμιο, ενός δημοκρατικά εκλεγμένου οργάνου, στο οποίο θα συναποφάσιζαν καθηγητές του ιδρύματος, μαζί με προσωπικότητες από πανεπιστήμια του εξωτερικού και φορείς της κοινωνίας. Η δομή αυτή επέτρεψε σε αρκετά πρόσωπα του σπουδαίου επιστημονικού δυναμικού της ελληνικής διασποράς – από κορυφαία πανεπιστήμια του πλανήτη - να μεταφέρουν τις παραστάσεις και την τεχνογνωσία τους στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο. Το ζητούμενο ήταν να απελευθερώσει η χώρα το τεράστιο δυναμικό των καθηγητών, των ερευνητών και των φοιτητών της – και τα πανεπιστήμια να πάψουν να είναι πεδίο κομματικού ανταγωνισμού και πολιτικής αντιπαράθεσης. Το ζητούμενο αυτό σήμερα παραμένει με ακόμα μεγαλύτερη ένταση.  
Το Ελληνικό Πανεπιστήμιο υπήρξε ιστορικά η ισχυρότερη βάση προσωπικής και κοινωνικής προόδου και προκοπής στην Ελλάδα. Εξέφρασε τις ελπίδες εκατομμυρίων οικογενειών που αποζητούσαν ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους. Σε έναν κόσμο που τρέχει, χρειαζόμαστε ένα Πανεπιστήμιο το οποίο διαρκώς θα μεταρρυθμίζεται, το οποίο θα ακολουθεί τις καλύτερες διεθνείς τάσεις και που θα δίνει ουσιαστικές ελπίδες εξέλιξης τόσο για τους σπουδαστές του, όσο και για την ερευνητική του κοινότητα. Χρειαζόμαστε επίσης ένα Πανεπιστήμιο, το οποίο θα προσελκύσει φοιτητές πέρα από τα σύνορα της χώρας μας, που θα βοηθήσει στη δημιουργία νέων καινοτόμων επιχειρήσεων, που θα αποτελέσει θεμέλιο λίθο του νέου παραγωγικού μοντέλου της χώρας.
Τίποτε από όλα αυτά δεν αποτελεί κομμάτι της φιλοσοφίας και των επιλογών της σημερινής κυβέρνησης, η οποία είναι ξεκάθαρο ότι επιθυμεί ένα πανεπιστήμιο απομονωμένο και αποκομμένο, ένα πανεπιστήμιο χωρίς προοπτική και όραμα.  
Τα Συμβούλια Ιδρύματος είναι ένας θεσμός τον οποίο δεσμεύομαι προσωπικά ότι θα αποκαταστήσουμε και θα ενισχύσουμε. Αλλά δεσμεύομαι επίσης προσωπικά, ότι η απελευθέρωση του Ελληνικού Πανεπιστημίου από τα δεσμά του χθες, θα αποτελέσει βασικό μέλημα και μία από τις προτεραιότητες της μελλοντικής κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.   
Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω προσωπικά όλους όσοι υπηρέτησαν στα συμβούλια, αφιερώνοντας χρόνο και κόπο για να βοηθήσουν τον τόπο τους. Τους ζητώ να κάνουν λίγο υπομονή, να μη θεωρήσουν ότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη τον καθένα και την καθεμία τους εξ’ αιτίας της “σκοτεινής” περιόδου που διανύουμε. Θέλω να γνωρίζουν ότι η χώρα μας σύντομα θα ζητήσει και πάλι την αρωγή τους. Θέλω να γνωρίζουν επίσης, ότι η Ελλάδα, θα γίνει σύντομα μία κανονική χώρα, μία χώρα που θα έχει και την εκπαιδευτική πολιτική που χρειάζεται και τον Υπουργό Παιδείας που αξίζει…»

ο ΤΡΑΜΠ μπορεί να βάλει την παγκοσμιοποιηση σε τάξη

Τελ. ενημ.: 31/08/2016 - 21:53
Δημοσιεύθηκε: 29 Αυγούστου 2016 - 08:02

Ο Τραμπ μπορεί να βάλει την παγκοσμιοποίηση… σε τάξη

1
 9 0+10 0
Τις ανισορροπίες που δημιουργήθηκαν τα χρόνια της παγκοσμιοποίησης βλέπει ως την πραγματική πληγή της αμερικανικής οικονομίας ο μεγαλοεπενδυτής και σύμβουλος του υποψήφιου προέδρου. Η πηγή του κακού για τις ΗΠΑ και οι λύσεις στο πρόβλημα.
Wilbur Ross: Ο Τραμπ μπορεί να βάλει την παγκοσμιοποίηση… σε τάξη
Αμερικανοί και Ευρωπαίοι πολιτικοί έχουν κάνει λάθος διάγνωση για τα προβλήματα της παγκόσμιας οικονομίας. Δεν είναι βραχυπρόθεσμο, κυκλικό πρόβλημα που θεραπεύεται με κεϋνσιανή διέγερση (και εξωτικές κινήσεις όπως η ποσοτική χαλάρωση). Αντίθετα είναι μακροπρόθεσμη, δομική αστάθεια που προκλήθηκε από χρόνιες εμπορικές ανισορροπίες, αποτέλεσμα με τη σειρά τους χειραγώγησης νομισμάτων, μερκαντιλιστικών πρακτικών και εμπορικών συμφωνιών για τις οποίες δεν έγινε καλή διαπραγμάτευση. 
Πριν από την εποχή της παγκοσμιοποίησης που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι μάνατζερ στις ΗΠΑ βελτίωσαν αποτελεσματικά την εγχώρια βιομηχανία αντικαθιστώντας την εργασία με κεφάλαιο. Καθώς η παγκοσμιοποίηση προχωρούσε, έστειλαν στο εξωτερικό ολόκληρες βιομηχανίες ως πιο αποτελεσματική μέθοδο για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη.
Η τάση αυτή αντανακλάται στις στατιστικές που αποκαλύπτουν ταχεία μείωση του αμερικανικού βιομηχανικού τομέα. Τη δεκαετία του 1970 η βιομηχανία απασχολούσε το 20% του εργατικού δυναμικού. Σήμερα το ποσοστό έχει πέσει σε ένα φτωχό 8%, με πάνω από πέντε εκατομμύρια θέσεις εργασίας χαμένες μετά το 2000.
Για αυτούς που κατηγορούν για αυτή τη μείωση κυρίως την αυτοματοποίηση, κάποιος πρέπει να δείξει τη Γερμανία και την Ιαπωνία, οι οποίες διατηρούν περίπου το 20% και το 17% αντίστοιχα της εργατικής τους δύναμης στη βιομηχανία. Αυτές οι χώρες είναι παγκόσμιοι ηγέτες στη ρομποτική.
Καθώς η βιομηχανική βάση περιοριζόταν, η παραγωγικότητα υποχωρούσε. Κατά τη δεκαετία του 1970, η ανάπτυξη του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος στις ΗΠΑ ήταν 6,8% τον χρόνο αλλά υποχώρησε σε 3,6% τη δεκαετία του 1980, 1,6% τη δεκαετία του 1990 και 1,2% αυτόν τον αιώνα.
Η μείωση της παραγωγικότητας αντανακλάται και στην αύξηση των άμεσων επενδύσεων στο εξωτερικό (FDI). Στη δεκαετία του 1970, οι επενδύσεις των ΗΠΑ στο εξωτερικό ήταν μόλις 109,2 δισ. δολάρια. Με την παγκοσμιοποίηση, οι FDI αυξήθηκαν 59,2% στα 174,8 το 1980, στο 1,1 τρισ. τη δεκαετία του 1990 και στα 3 τρισ. την πρώτη δεκαετία αυτού του αιώνα. Σήμερα φτάνουν τα 4 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Φυσικά δεν είναι όλες οι επενδύσεις απόρροια της μεταφοράς παραγωγής στο εξωτερικό. Η μείωση της απασχόλησης στη βιομηχανία και η πτώση της παραγωγικότητας των ΗΠΑ -και η σχετιζόμενη μειούμενη ανάπτυξη και η στασιμότητα στις αμοιβές- έχουν, ωστόσο, επιταχυνθεί και ενισχυθεί από μια σειρά κακών εμπορικών συμφωνιών και χρονίζουσες νομισματικές αποκλείσεις που αποτρέπουν να επιστρέψει το εμπόριο σε ισορροπία.
Αυτό δεν είναι η συμβατική σοφία, εξού και η συνεχιζόμενη κλίση σε κεϋνσιανούς ανεμόμυλους τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στην Ευρώπη. Νέες μελέτες, όμως, θέτουν σε αυξανόμενη αμφισβήτηση τα επιχειρήματα του κανόνα «κέρδη του εμπορίου» που δικαιολόγησαν και πυροδότησαν την παγκοσμιοποίηση.
Κοινή έρευνα του Justin Pierce της FED και του Peter Schott του πανεπιστημίου Yale αποδίδει πάνω από το 18% της πτώσης σε βιομηχανικές θέσεις απασχόλησης στις ΗΠΑ από το 2001 ως το 2007 στην απόφαση του προέδρου Μπιλ Κλίντον να χορηγήσει στην Κίνα status μόνης εμπορικής σχέσης ως μέρος της ένταξης του Πεκίνου στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου το 2001. Άλλες μελέτες συμπέραναν ότι το «εμπορικό σοκ της Κίνας» είναι κάτι παραπάνω από παιχνίδι «μηδενικού αποτελέσματος», με τους Αμερικανούς εργαζομένους και την οικονομία των ΗΠΑ σε μειονεκτική θέση.
Το ευρύτερο μάθημα εδώ είναι ότι ενώ οι εξαγωγές πραγματικά παράγουν θέσεις εργασίας, είναι οι καθαρές εξαγωγές που πραγματικά μετράνε. Όταν χώρες όπως οι ΗΠΑ και ήπειροι όπως η Ευρώπη έχουν τεράστια και διαρκή εμπορικά ελλείμματα, με χώρες όπως η Κίνα που δεν αφήνει το νόμισμά της να κινηθεί ελεύθερα ώστε να ισορροπήσει το εμπόριο, συμβαίνουν εν τέλει «κακά» πράγματα στη μορφή της επιταχυνόμενης μετανάστευσης εταιρειών, χαμηλότερης ανάπτυξης, μειωμένης παραγωγικότητας και στασιμότητας μισθών.
Αυτό είναι το οικονομικό και πολιτικό τοπίο στο οποίο βρίσκονται οι ΗΠΑ και δεν κάνει εντύπωση η δημοφιλίατου Τραμπ. Όπως ο Ρ. Ρίγκαν τη δεκαετία του 1980, ο Τραμπ καταλαβαίνει ότι τα οικονομικά δεινά των ΗΠΑ μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο μέσα από βαθιές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, κυρίως σε τομείς όπως το εμπόριο και η φορολογική πολιτική.
Για παράδειγμα, ο εταιρικός φόρος 35% των ΗΠΑ σημαίνει ότι οι εταιρείες μεταφέρουν μόνο το 65% των προ φόρων κερδών στα καθαρά κέρδη. Η πρόταση Τραμπ για 15% υπόσχεται 30% υψηλότερη απόδοση κερδών απ' ό,τι τώρα και έτσι θα αυξήσει σημαντικά την ελκυστικότητα των εγχώριων επενδύσεων.
Η ευρύτερη αποστολή του Τραμπ είναι να ενδυναμώσει την οικονομία των ΗΠΑ και να αποκαταστήσει τηνπίστη στο ελεύθερο παγκόσμιο εμπόριο απελευθερώνοντάς το από την εξαπάτηση και διαρθρωτικές αποκλίσεις. Η Ευρώπη ίσως θέλει να διαδραματίσει ρόλο. Αυτό είναι πιθανό σε ό,τι αφορά στην Κίνα. Εδώ η Ευρώπη έχει μείνει πίσω σε σχέση με τις ΗΠΑ στην επιβολή δασμών κατά του ντάμπινγκ και τώρα πληρώνει πολύ ακριβό τίμημα.

* Ο συγγραφέας είναι ιδιώτης επενδυτής και υψηλόβαθμος πολιτικός σύμβουλος στην καμπάνια του Τραμπ. Ο Peter Navarro, καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, συνεισέφερε στο άρθρο.

361 degrees:to RIO,H ellada kai h nea kineziki aθλητικη φιρμα



Τελ. ενημ.: 31/08/2016 - 21:36
Δημοσιεύθηκε: 31 Αυγούστου 2016 - 09:14361 degrees: Το Ρίο, η Ελλάδα και η νέα κινεζική αθλητική φίρμα
1
 0 5+10 0
Ιδρυθείσα μόλις το 2003, η εταιρία που τράβηξε την προσοχή εκατομμυρίων θεατών είναι η νέα αναπτυσσόμενη αθλητική φίρμα παγκοσμίως. Η στρατηγική της, τα μεγέθη της και ο Έλληνας αντιπρόσωπός της.
«361 degrees»: Η νέα κινεζική αθλητική φίρμα και η ελληνική ολυμπιακή ομάδα
Μια επίσκεψη στη μεγαλύτερη έκθεση αθλητικών ειδών στη Γερμανία και ο κατάλληλος χρονισμός υπήρξε η αφορμή για να γνωρίσουμε και στην Ελλάδα την πιο «φρέσκια» και συνάμα δυναμικά αναπτυσσόμενη διεθνή φίρμα αθλητικών, την 361 degrees.
Η έντονη παρουσία της φίρμας στους Ολυμπιακούς του Ρίο αλλά και το γεγονός του ότι «έντυσε» την ελληνική αποστολή κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης των Αγώνων αποτέλεσε το πλέον μαζικό λανσάρισμα, σημειώνει ο Νίκος Ζιάκας, βασικός μέτοχος της εταιρίας Σπόσα ΕΠΕ, η οποία κατέχει την αποκλειστική αντιπροσώπευση των ειδών της 361 για Ελλάδα και Κύπρο.
Ο ίδιος αναφέρει πως προ διετίας εντόπισε την 361, τη δεύτερη αυτή τη στιγμή μεγαλύτερη κινεζική φίρμα αθλητικών, και επιδίωξε την απόκτηση της αντιπροσωπείας της. Η κίνηση αποδείχθηκε χρονικά σωστή,καθώς συνέπιπτε με την προσπάθεια εισόδου της κινεζικής εταιρίας τόσο στην αγορά των ΗΠΑ όσο και στην ευρύτερη αγορά της Ευρώπης, αλλά και με την επιλογή της κινεζικής εταιρίας να γίνει υποστηρικτής των Αγώνων του Ρίο, αλλά και ειδικότερα της ελληνικής αποστολής, η οποία «εισέρχεται πρώτη στο στάδιο των Ολυμπιακών Αγώνων», και ως εκ τούτου χαίρει ειδικής προβολής.
Η συνεργασία των δύο πλευρών άρχισε ουσιαστικά στα τέλη του 2014, και απέδωσε μέχρι στιγμής τη σταδιακή ανάπτυξη του δικτύου 30 πελατών στην ελληνική αγορά, αλλά έπεται συνέχεια. «Προς το παρόν τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη, η 361 έχει εισέλθει μόνο με αθλητικά υποδήματα, παρά το γεγονός του ότι διαθέτει ευρύτατη γκάμα sportswear», αναφέρει ο κ. Ζιάκας, εξηγώντας παράλληλα ότι η κινεζική εταιρία έχει επενδύσει στο τεχνικά άρτιο αθλητικό παπούτσι, γεγονός που την κατατάσσει στο μεσαίο προς υψηλό τιμολογιακό τμήμα της αγοράς αθλητικής υπόδησης.
Σημειώνεται ότι η κινεζική φίρμα, εισηγμένη στο χρηματιστήριο της Σανγκάης, ιδρύθηκε μόλις το 2003 και διαθέτει σήμερα περισσότερα από 3.000 σημεία πώλησης στην Κίνα. Στο α' εξάμηνο του 2016 παρουσίασε αύξηση πωλήσεων κατά 15,7%, στα 343 εκατ. ευρώ περίπου.
Σε ό,τι αφορά στην εταιρία Σπόσα ΕΠΕ, δραστηριοποιείται εδώ και περίπου 20 χρόνια στην αγορά ένδυσης, έχοντας μάλιστα έως πρότινος ως κύριο αντικείμενο τη διάθεση και εμπορία νυφικών (!) της αμερικανικής φίρμας Demetrios. Το 2010 ωστόσο η διοίκησή της πραγματοποίησε μια θεαματική στροφή, εισερχόμενη στον χώρο των αθλητικών ειδών.
Απορροφώντας το χαρτοφυλάκιο της εταιρίας ΜΑΚΟΝΑ ΑΕ, απέκτησε ταυτόχρονα στη διάθεσή της τη διανομή και εμπορία των εξειδικευμένων αθλητικών εταιριών MOLTEN (μπάλες), UVEX (σε είδη ΣΚΙ και αθλητικά γυαλιά ηλίου), SPYDER και RUSTY. Η ένταξη στο χαρτοφυλάκιο της κινεζικής 361 δεν ήταν και η μοναδική καθώς προ μηνών η εταιρία ανέλαβε επίσης την αντιπροσώπευση των αθλητικών ειδών της αμερικανικής Oakley, η οποία σύμφωνα με τον κ. Ζιάκα θα προσθέσει στο προϊοντικό μίγμα της Σπόσα ΕΠΕ και το lifestyle αθλητικό brand που της έλειπε.
Η περαιτέρω διείσδυση στην αγορά αθλητικών ειδών ήδη ωφελεί την ελληνική εμπορική εταιρία καθώς στο α' εξάμηνο οι πωλήσεις της τρέχουν με ρυθμό αύξησης κατά 20%. Το 2015, η εταιρία παρουσίασε κάμψη πωλήσεων στο 1,372 εκατ. ευρώ από 1,469 εκατ. ευρώ το 2014, γεγονός που ωστόσο αποδίδεται στην αναδιάρθρωση της δραστηριότητας, με τον οίκο νυφικών Demetrios να περιορίζει την παρουσία του στην ελληνική αγορά και τα ομώνυμα σημεία πώλησης που είχε αναπτύξει.
Σ' αυτό το πλαίσιο, η Σπόσα ΕΠΕ εμφάνισε μικρές ζημίες της τάξης των 72 χιλ. ευρώ έναντι κερδών της τάξης των 115 χιλ. ευρώ το 2014.