| Πήραν την Πόλη, πήραν και το ωμέγα... |
|
| Tου Παντελη Μπουκαλα |
| καθημερινή |
Λήμμα «φωνήεν». Αντιγράφω προσεχτικά το ερμήνευμα που δίνει το λεξικό: «Κάθε ηχηρός φθόγγος που μπορεί να σχηματίσει μόνος του συλλαβή και που παράγεται με την ελεύθερη διέλευση (χωρίς πρόσκρουση σε φραγμό ή στενό) του εκπνεόμενου αέρα από τον λάρυγγα και τη στοματική κοιλότητα: η Ελληνική γλώσσα φωνητικώς έχει πέντε φωνήεντα (τα /α/, /e/, /i/, /o/, /u/) τα οποία δηλώνονται στη γραφή με 7 (φωνητικά) γράμματα (τα α, ε, η, ι, ο, υ, ω)». Ορίστε; Μόνο πέντε φωνήεντα έχει η ελληνική γλώσσα; Οχι εφτά; Ποιος αρνησίγλωσσος και αρνησίπατρις λέει όλα τούτα τα απίστευτα; Ποιο όργανο του κισινγκερισμού γράφει αυτά τα ανελλήνιστα και κερκοπορτικά, διευκολύνοντας τους πολέμιους του πολιτισμού και της γλώσσας μας να μας πλήξουν στο είναι μας, να διαλύσουν τις αντιστάσεις μας, να μας υποδουλώσουν πνευματικά;
Ο υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Διά Βίου Μάθησης επί πρωθυπουργίας Λουκά Παπαδήμου τα λέει όλα αυτά. Ο κ. Γιώργος Μπαμπινιώτης. Και τα λέει στο Λεξικό του με τις τόσες εκδόσεις και πωλήσεις, που χαρακτηρίζεται ευρέως εθνικό (πιθανότατα και από ανθρώπους που δεν το έχουν φυλλομετρήσει καν) και προβάλλεται σαν αναμφισβήτητη αξία, ακόμα και σίριαλ. Λοιπόν; Ολετήρας και ο κ. Μπαμπινιώτης; Ε, τι άλλο; Αφού δεν του έφταναν όσα λέει στο Λεξικό του, ούτε τα ίδια κι απαράλλαχτα που γράφει στη Γραμματική Κλαίρη - Μπαμπινιώτη, αλλά έσπευσε προχθές να γράψει και τα εξής στην ιστοσελίδα του: «Προσοχή! Είναι κρίμα -αν όχι ντροπή- να ξαναγυρίσουμε σήμερα, στον 21ο αιώνα, στα λάθη, δηλαδή στη σύγχυση φθόγγων και γραμμάτων ή, αλλιώς, στη σύγχυση προφοράς και γραφής, που γίνονταν στις παλαιότερες γραμματικές. Εχουμε τόσα άλλα προβλήματα να αντιμετωπίσουμε».
Και πράγματι έχουμε πολλά και σοβαρότατα προβλήματα να αντιμετωπίσουμε πριν χρειαστεί να κατασκευάσουμε (για τις ανάγκες της αγιάτρευτης ιδεοληψίας μας) ένα ψευτοπρόβλημα με τον σπαραξικάρδιο τίτλο «Μας κλέβουν τα φωνήεντα και τα σύμφωνά μας», τον παιδαριωδώς συνωμοσιολαγνικό υπότιτλο «Οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης της ελληνικής γραμματικής» και τον επιστημονικώς έγκυρο επίτιτλο «Τρίζουν τα κόκαλα του Πλάτωνα». Εχουμε να αντιμετωπίσουμε το πραγματικό πρόβλημα της υποκλοπής της περιουσίας μας με τα αλλεπάλληλα χαράτσια και τις ατέλειωτες μειώσεις. Να πολεμήσουμε την υποκλοπή του αυτοσεβασμού μας, έτσι όπως φίλοι και πιστωτές μάς μεταχειρίζονται σαν τεμπέληδες της εύφορης Ελλάδας (το ελαφρότερο) ή σαν διεφθαρμένους μέχρις ενός και μέχρι το κόκαλο. Και να αναιρέσουμε την υποκλοπή της εθνικής μας κυριαρχίας, ομολογημένη άλλωστε από την κ. Μέρκελ αλλά και από τους εν Ελλάδι παντοειδείς μερκελόφρονες.
Αλλά να που οι γλωσσαμύντορες ανακάλυψαν άλλη μία συνωμοσία εις βάρος του έθνους και της γλώσσας μας, η οποία, «ως γνωστόν», είναι γλώσσα «παμμήτειρα», η μοναδική «μαθηματική», «μουσική», «νοηματική» κ. λπ. Με πρώτη «βολή» τη διαμαρτυρία μιας δασκάλας που, καταπώς φαίνεται, δεν είχε κατανοήσει τι διδάχτηκε στην Ακαδημία της, και, ως εκ τούτου, δεν κατανοούσε επί σειρά ετών και τι λαθεμένο δίδασκε στα παιδιά που περνούσαν από την τάξη της, ξέσπασε πόλεμος με πρωτοσέλιδα αναθέματα από όλες τις εκδοχές του «γαλάζιου» κιτρινισμού και με αβυσσαλέο φανατισμό (ισοβαθή της αμάθειας) από τα κατάμαυρα μπλογκ της επαγρυπνούσας εθνικοφροσύνης· αμέτρητα τα μπλογκ αυτά, σκέπασαν με τη χλαπαταγή τους τις επιστημονικά ενήμερες απόψεις που διατυπώθηκαν σε άλλα ιστολόγια, όπως στου Νίκου Σαραντάκου. Ποια τα όπλα των γλωσσαμυντόρων; Τα συνήθη: η ημιμάθεια ή και η πλήρης άγνοια, η ελληνοκαπηλεία, η χυδαία διαστρέβλωση των δεδομένων, η δημαγωγία, η απύθμενης επιπολαιότητας συνωμοσιολογία, το μίσος κατά των επιστημόνων, ή τέλος πάντων η λαϊκιστική εχθρότητα κατά των ειδικών. Την εχθρότητα αυτή κήρυξε και ο λογιοφέρνων Βύρων Πολύδωρας· είτε πεισμωμένος επειδή δεν έγινε πρόεδρος της Βουλής είτε για να προλάβει τους άλλους ψηφοθηρούντες γλωσσομάχους του χώρου του, Αδώνιδες και λοιπούς, έσπευσε να ξιφουλκήσει πρώτος. Να καταθέσει ερώτηση στη Βουλή (στο στυλ που είχε εκείνο το ανεπανάληπτο «Πού πάμε βρε, πού πάμε!» του Βασίλη Αυλωνίτη) και, σαν κάτι ανάμεσα σε Τυρταίο και Ρήγα Φεραίο, να σαλπίσει: «Ελληνες, γρηγορείτε!».
Φυσικά και πρέπει να γρηγορούμε. Ωστε ν’ ακούμε με ευλάβεια όχι τις φαντασιώσεις μας αλλά την Ιστορία, που έχει λ. χ. να μας πει ότι η προσωδία άρχισε να χάνεται πριν εμφανιστεί επί Γης ο Ιησούς Χριστός, και μόνο ο Διονύσης Σαββόπουλος πίστεψε κάποια στιγμή ότι συλλαβίζουμε ακόμα τα μακρά και τα βραχέα δίχως καν να το καταλαβαίνουμε. Ν’ ακούμε και τους όντως ειδήμονες, γλωσσολόγους, φιλολόγους, γραμματολόγους εν γένει, που βουτάνε τη γλώσσα τους στο μυαλό τους πριν πουν οτιδήποτε. Ετούτη μάλιστα τη φορά, και αντίθετα με ότι συνέβη σε άλες φάσεις του άλυτου καταπώς φαίνεται γλωσσικού μας προβλήματος, δεν υπάρχει η παραμικρή ενδοφιλολογική διχογνωμία, όπως έδειξε και το κείμενο των 140 απελπισμένων (από την επέλαση του ανορθολογισμού) γλωσσολόγων. Ολοι πρεσβεύουν και υποστηρίζουν το ίδιο, αυτονόητο άλλωστε: Αυτό που ακούνε τα αυτιά μας, το όμικρον δηλαδή σαν /ο/ και το ωμέγα πάλι σαν /ο/ και όχι σαν /οο/, όπως το ακούει ίσως ο κ. Βύροον. Αυτό που έγραψε στη δική του Γραμματική, το 1940, ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης - ένας εθνοπροδότης κι αυτός, όπως δείχνει το όμικρον του μικρού του ονόματος.
Το ότι όλοι διαθέτουμε γλώσσα και μιλάμε δεν μας καθιστά γλωσσολόγους, ακριβώς όπως δεν μας καθιστά πνευμονολόγους το ότι διαθέτουμε πνευμόνια και ανασαίνουμε. Το ότι κάποτε καθίσαμε σε θρανία και κάτι μάθαμε δεν μας εξασφαλίζει τη διά βίου κατοχυρωμένη γνώση· και όχι μόνο επειδή η μνήμη ατονεί και αστοχεί, αλλά και επειδή οι επιστήμες δεν μένουν καθηλωμένες· εξελίσσονται και ενίοτε αυτοανατρέπονται· οφείλουμε λοιπόν να ανανεώνουμε τη γνώση μας αν θέλουμε να ’χει κάποιο έρεισμα η γνώμη μας. Το ότι είμαστε πολιτικοί και διαθέτουμε υπέρογκη «πολιτική βούληση» δεν σημαίνει ότι δικαιούμαστε να δηλώνουμε και αυθεντίες της γλωσσολογίας, αποστομώνοντας είκοσι Σωσύρηδες και τριάντα Τριανταφυλλίδηδες. Τέλος, το ότι είμαστε «έγκριτοι δημοσιογράφοι» (και) του ραδιοφώνου δεν σημαίνει ότι είμαστε σπεσιαλίστες της φωνολογίας. Πριν χτυπήσουμε εθνικό συναγερμό λοιπόν, χρήσιμο και αυτοπροστατευτικό θα ήταν να ανοίξουμε μια Γραμματική, να μάθουμε τι εστί δίγραμμα. Χρήσιμο θα ήταν δηλαδή να προσκρούουν σε κάποιο φραγμό μέσα μας οι λέξεις πριν ξεφύγουν αγριεμένες ή απλώς ανόητες. |
|
Ο ειρωνικός τίτλος του άρθρου προβληματίζει για το τι εννοεί ο συντάκτης:
- εδώ χάσαμε την Πόλη, για το ω ενδιαφέρεστε;
- είναι το ίδιο ανεδαφικό να διατηρήσουμε το ω, όπως το να διεκδικήσουμε την Πόλη;
Όταν όμως κουρσεύει το ω ο Μ. Τριανταφυλλίδης ο συντάκτης απειλεί: Θα τολμήσετε να κατηγορήσετε τον Μ. Τ. για εθνοπροδότη; Λίγα λόγια, λοιπόν, όταν βλέπετε απλοποίηση της γλώσσας.
Τα υπόλοιπα του άρθρου σχετικά με την σύγχυση φωνητικής αξίας/συμβόλου τα προσπερνώ για να χαίρεται ο συντάκτης ότι απευθύνεται σε μπουμπούνες.
Θυμάμαι με ευγνωμοσύνη κα Μαρία τους φιλολόγους που πριν 45 χρόνια μου μάθανε λίγα αρχαία ελληνικά. Αγάπησα την εκφραστική δύναμη της γλώσσας αυτής (συγχωρέστε με γι' αυτό κ. Μπουκάλα) και θα ήθελα τα παιδιά μου να μπορούν με σχετική άνεση να διαβάζουν Ξενοφώντα.
Να ρωτήσω από αφέλεια: γιατί χρειάζεται η ελληνική γλώσσα γιατρούς (γλωσσολόγους); δεν φτάνουν οι καθηγητές της (φιλόλογοι);
Τα γραμματα, παραμενουν οπως εχουν στο γραπτο λογο! Αν καποιος γραψει ΔΑΚΡΙΖΟ αντι για ΔΑΚΡΥΖΩ ειναι λαθος.
Το βιβλιο μιλαει για φθογγους, ηχους! Οχι γραμματα! Το τροπο με τον οποιο προφερονται τα γραμματα οταν καποιος τα διαβαζει 'φωνακτα' που λεγαμε στο σχολειο!
Το κειμενο του καινουριου βιβλιου δεν προτεινει να καταργησουμε τα γραμματα και να αρχισουμε να γραφουμε οπως μας κατεβει...
Μηπως πρεπει να μαθουμε να διαβαζουμε, πριν αρχισουμε να γραφουμε οτι αηδια μας λενε;
Φιλικα
Δημητρης
Θα το επαναλάβω και πιστεύω να το διαβάσετε.
Πρωτίστως θέλω να σας πω ότι το σχόλιό μου είναι καλοπροαίρετο και δεν αποσκοπεί στο να
μειώσει ούτε τους 140 πανεπιστημιακούς ούτε τους συγγραφείς της επίμαχης γραμματικής.
Έχω μπροστά μου την Νεοελληνική Γραμματική του Μανόλη Τριανταφυλλίδη ,αυτή την
γραμματική που διδάχθηκαν τα παιδιά μου.Αντιγράφω
σελίδα 12 έβδομη γραμμή πριν το τέλος
Φωνήεντα και σύμφωνα
6 Οι φθόγγοι χωρίζονται σε φωνήεντα και σε σύμφωνα
Φωνήεντα είναι οι φθόγγοι που μπορούν να σχηματίσουν μόνοι τους συλλαβή
..............
Σύμφωνα είναι οι φθόγγοι που δεν μπορούν να σχηματίσουν μόνοι τους συλλαβή
και πηγαίνουν πάντοτε μαζί με φωνήεντα.
.......
αμέσως μετά σελίδα 13 πρώτη γραμμή
Και τα γράμματα που παριστάνουν τους φθόγγους χωρίζονται σε φωνήεντα και σύμφωνα.
7. Φωνήεντα είναι τα γράμματα α,ε,η,ι,ο,υ,ω.
Σύμφωνα είναι τα γράμματα β,γ,δ,ζ,θ,κ,λ,μ,ν,ξ,π,ρ,σ,(-ς),τ,φ,χ,ψ.
Καθώς καταλαβαίνετε κ. Μπουκάλα τα πράγματα είναι πεντακάθαρα, εκτός εάν και εγώ μαζί
με την γενειά μου αλλά και τα παιδιά μου τα μάθαμε λάθος δηλαδή δεν μας τα δίδαξαν σωστά ή εσείς και ο κ. Μπαμπινιώτης δεν τα λέει σωστά.
Ευχαριστώ για την υπομονή σας ΄( ένας μαθηματικός που διδάχθηκε αρχαία ελληνικά όταν είταν μαθητής)
Επίσης, ορισμένοι ισχυρίζονται πως το παραπάνω κείμενο κάνει λόγο για απλοποίηση της ελληνικής γλώσσας (μήπως δεν ξέρουν να διαβάζουν;). Πουθενά δε γίνεται λόγος για κάτι τέτοιο... το γεγονός ότι η γλώσσα απλοποιήθηκε μέσα στους αιώνες είναι λογικό... Για να καταλάβετε ότι η γλώσσα έχει το μηχανισμό να αυτοσυντηρείται μπορείτε να δείτε το παράδειγμα της λέξης (κτήριο)... Όλοι λανθασμένα τη μάθαμε ως κτίριο... η σωστή πλέον γραφή είναι κτήριο...αν ίσχυε αυτό που λένε ορισμένοι ότι δήθεν υπάρχει σχέδιο απλοποίησης της γλώσσας μας...τότε γιατί άλλαξε η λέξη κτήριο; Είναι ένα μικρό αλλά σημαντικό παράδειγμα.
Επιτέλους, δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου που θέλουν να μας κατασπαράξουν όλοι. Η γλώσσας αποτελεί αντικείμενο θαυμασμού από όλους. Εμείς πρέπει να σοβαρευτούμε. Καλό είναι να διαβάσουμε ξανά το κείμενο των 140 γλωσσολόγων και αν δεν θέλουμε..ας ανοίξουμε διάφορα βιβλία γραμματικής... Επιτέλους, αρκετά με τους ημιμαθείς ...
Δεύτερη φορά σε λίγες μόνο μέρες καταπιάνεται ο κύριος παντελής με το θέμα των φωνηέντων και της γλώσσας. Αυτήν την φορά επέστρεψε δριμύτερος και βάλλων προς πάσα κατεύθυνση αδιακρίτως και ανεξαιρέτως. Καλώντας σε απεγνωσμένη βοήθεια όλο το σινάφι του, από web-γλωσσολόγους μέχρι κατεστημένους καθηγητές ή εγκατεστημένους υπουργούς. Τι άλλο χρειάζεται να κάνει το άτομο για να καταλάβουμε ότι βρίσκεται σε κατάσταση υστερίας, αν όχι εμμονής που τείνει στην ψύχωση;
Τι τον χαλάει όμως και ξεσπάει στην ελληνική γλώσσα; Δεν του αρέσει να έχει άλλες προεκτάσεις, όπως μάνα γλωσσών, μαθηματικότητα και αρμονία. Τι να γίνει όμως που στο διάβα τους τα γράμματα χρησίμεψαν και σαν στοιχεία αριθμητικής και γεωμετρίας. Σαν μαθηματικά σύμβολα ακόμα διαπρέπουν. Ή αν τα έστριβες λίγο έπαιζαν και το ρόλο των νοτών, του μουσικού αλφάβητου. Λόγος, είτε μαθηματικός, είτε μουσικός, είτε νόησης. Όπως και να τον δεις ο ίδιος είναι, με τα ίδια ψηφία θα τον μετρήσεις. Γιατί στο χωροχρονικό συνεχές οι φωνές και τα γράμματα, έγραψαν περισσότερα χιλιόμετρα, από όσο μια ταπεινή ανθρώπινη ζωή που την έβαλε ο κυρ παντελής «μέτρο πάντων». Και δη η ελληνική γλώσσα.
Αυτά μπορεί να τα αγνοεί σαν άμουσος και αγεωμέτρητος, αλλά μου κάνει εντύπωση η άγνοια του για την ύβρη που συντελεί. Δεν καταβαίνει ότι ο ποιητής κάνει έρωτα με την γλώσσα και καίγεται από ιερή μανία μέχρι να καρποφορήσει; Και όταν είσαι ερωτευμένος βλέπεις το ταίρι σου σαν το πιο όμορφο και το πιο καλό, το πιο λαμπερό από όλα τα άλλα; Και γι αυτό λες το καλύτερα λόγια που ειπώθηκαν ποτέ και κατά έναν φανταστικό τρόπο αυτή η ευλογία σου επιστρέφει τα ίδια με μαθηματική ακρίβεια; Δεν καταλαβαίνει ότι τα “όντα της φωνής” που περιφρονεί, σα θα έπαιρναν ανθρώπινη μορφή, θα τον έψεγαν, όπως οι νόμοι τον Σωκράτη στην ιδέα να δραπετεύσει; Δεν καταλαβαίνει ότι στην συμπυκνωμένη φιλοσοφία που είναι η ποίηση, την ύβρη ακολουθεί η θεία Νέμεσις που τιμωρεί τους υβριστές;
Ας είναι, δεν είναι όλα για όλους. Αν αυτός δεν ενδιαφέρεται για τη γλώσσα κι εκείνη δεν θα ενδιαφερθεί για αυτόν. Και θα συνεχίσει αντί ποίηση να γράφει μονόστηλα κατά παραγγελία. Πρώτη φωνή σε συμφωνική φερέφωνων ξεφωνημένων αφεντικών.
Ευχαριστώ.
Κάποτε, σε μια συζήτηση με μια καθηγήτρια Αμερικάνικου πανεπιστημίου, Κινεζικής καταγωγής, γεννημένης στην Σανγκάη, πτυχιούχος αρχικά Κινέζικου πανεπιστημίου και μετά Αμερικάνικου,......
Κατ΄ αρχάς δεν είμαι γλωσσολόγος, ούτε καν φιλόλογος, δεν ξέρω για εσάς..
Ως θετικός επιστήμονας και όσον αφορά το ζήτημα της προσοδίας στην νέα ελληνική γλώσσα, θα σας παρακαλούσα να πάρετε ένα χρονόμετρο ακριβείας στο χέρι σας και να κάνετε το εξής απλό πείραμα:
Μετρείστε τη χρονική διάρκεια (σε χιλιοστά του δευτερολέπτου) το φθόγγο [ο] στις εξής, ως τυχαίο δείγμα, λέξεις:
όταν
ώρα
Μανώλης
κότα
αιώρα
πρόζα
ζώνη
βελόνα
αρωγή
τένοντας
χειμώνας
πόρτα
χώρα
Καταλήξατε σε κάποιο συμπέρασμα; Μήπως κάποιος άλλος αναγνώστης σας;
Δώστε σας παρακαλώ τις απαντήσεις του πειράματός σας..
Σας ευχαριστώ,
Γιάννης
Καλέ μου κύριε Π.Τ.,
πού, μα πού τέλος πάντων, υποστηρίζει το παραπάνω άρθρο την απλοποίηση της Ελληνικής γραφής. Θα σας χρωστώ παντοτεινή ευγνωμοσύνη αν μου το δείξετε και εμένα, γιατί ψάχνω και ξαναψάχνω μέσα στο κείμενο, αλλά δεν μπορώ να δω από πού βγάζετε το συμπέρασμά σας.
Μία απελπισμένη γλωσσολόγος
Κ. Μαστραντώνης
Εκπαιδευτικός - Γλωσσολόγος
Ετsi 8α δικσουμι ποσο ξεκολιμμμμεnnος from παραδοςις & ποσο διμοκρατις prepi na ινε ο ελινας μα8ιτις