ο μιστερ Σαμ ο γείτονας μου

Αφιέρωμα στον γείτονά μου τον Σάμ . Σκέψεις συμπάθειας και θλίψης συνόδευσαν τον Sam τον Ιταλό , γείτονα της οδού Galbraith στο μεγάλο το ταξείδι. Πέρυσι είχα την βίζιτα του το κάθε βράδυ του καλοκαιριού στην σπιτική μας την ταράτσα ,για κουβεντούλα του πασατέμπου όπως λένε ,να έτσι για να περνά η ώρα.Ψηλός σαν άνδρας εύσωμα διαπλασμένος, με γαλανά τα μάτια, μούλεγε νεανικές ιστορίες , που η σμίξη αγγλικής-ιταλικής κατά την αφήγηση χρωμάτιζε με ζωντάνια την εικόνα από τα περασμένα.Τα πρωινά ενας χαιρετισμός φωναχτός διέκοπτε της γειτονιάς μας την γαλήνη και παρευθύς διέσχιζε δρόμους και πεζόδρομους πορευόμενος τον περίπατό του ,ειτε οδηγούσε εαυτόν στα κοντινά μαγαζιά για τα αναγκαία ψώνια. Γιομάτος καλωσύνη ,πάντα πρόσφερε τις γνώσεις του στην κηπουρική ,μα κοντά σ’αυτές σούδινε κάποια ρουμάνα για την σαλάτα σου η δυά κρρεμμυδάκια φρέσκα από τον κήπο του ,σπόρους από λουλούδια , η και μικρά φυτά , ακόμη μούρα της παληάς εποχής το τελευταίο του δωράκι , όπου δεν ξέρω που στο διάβολο τάβρισκε Τούτες του οι μικρές πράξεις εδειχναν και το μεγαλείο του ψυχικού του κόσμου..Τον έβλεπα πάντα με συμπάθεια ..Μια μέρα πριν από μήνα τούκανα την βίζιτα στο καθιστικό υπαίθριο αναπαυτήριο του, απ’οπου είχε θέα την αντικρυνή πλευρά του δρόμου μας. Μιλήσαμε κάμποση ώρα , μούδειξε και τις καλλιέργειες του κήπου του ,μα τούλειπε το κέφι για ζωή.Είχε ταλαιπωρία με την Υγεία του. Δεν ήτανε πια δυνατός.Πριν μια βδομάδα μούπε πως ήγκικεν ο χρόνος να φύγει.Προσπάθησα να του δώσω κουράγιο,μα ήξερε ,ήθελε να με χαιρετήσει ..Ητανε η τελευταία του βίζιτα..Λορνιόν. - ο γείτονας. Του 48 εγραψεν. Αύγουστος-4-2006.