λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως......

Λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως εριμένα εις ουδέν χρήσιμα εστίν. Τούτο το απόσπασμα από το αρχαιο κείμενο μ’έσπωξε προχτές να κάνω την βλακεία της ζωής μου.Στον κήπο του σπιτιού υπηρχε ξυλεία ,σκράπ που λένε , σχεδόν έτοιμη για τα σκουπίδια , μονο που έπρεπε να καθαριστεί από τα καρφιά και τις βίδες . Ε το γερασμένο μου μυαλό κάπου κεί στις κυψέλες του μέσα είχε φουρτούνα και διαταραχή ,ως προς το δέον γενέσθαι,αποφασίζοντας τελικά για την εκτέλεση του έργου. Ετσι στην ισκιάδα, καθισμένος στα σκαλιά της πισινής πόρτας με το σφυρί και τα σανίδια ανα χείρας επιδόθηκα στο καθάρισμα .Βρήκα τον διάολό μου από την πρώτη στιγμή ,γιατί δύσκολα βγαίνανε τα πολών ειδών καρφιά λόγω χρόνου. Τα πιο πολλά ήτανε σκουριασμένα και κοβόντουσαν μέσα στο ξύλο. Από δω μπορεί να δηλωθεί και η ηλικία του κτίσματος, όπου θάπρεπε νάναι πάνω από 60 χρόνια..Πείσμων από χαρακτήρα συνέχισα την δουλειά μέχρι που τέλειωσα.. Μου μήρε χρόνο περίπου 4 ώρες. Αποκαμωμένος καθώς ήμουνα το μάτι στην περιπλάνησή του συνάντησε ενα άλλο ξύλο ,τούτο χωρίς καρφιά που είπα να το σπάσω στα τρία για ναναι εύκολη η μεταφορά του. Εδώ που τα λέμε δεν ήτανε και δύσκολο το πράγμα. Ελα όμως που είχε τους κινδύνους του .Πήρα το ξύλο κρατώντας το με το χερι τοποθέτησα την ακρη του στην άσφαλτο του γκαράζ και με το πόδι το κτύπησα στο τρίτο του μήκους του.Το ξύλο έσπασε αφίνοντας ενα τριγμό. Δεν ξέρω ίσως να διαμαρτυρήρηκε γιατί διέκοψα την συνοχή του.Ισως να μη άντεξε τον τραυματισμό του.Ετσι στην δευτερη μου προσπάθεια να τσακίσω το απομεινάρι, με τον ίδιο πάντα τρόπο, το ξύλο αντέδρασε ,δεν έσπασε με αποτέλεσμα να χαθεί η ισοροπία μου και να βρεθώ στην άσφαλτο φαρδύς πλατύς και με αριστερή την πτώση. Τάχασα μα την αλήθεια για την κατάσταση που βρέθηκα .Εμεινα με τις αισθήσεις μου στο μέτρο του δυνατου εν λειτουργία ,μέ πόνο στο αριστερό το χέρι ,τραυματισμένο το αριστερό του γόνατου και κτύπημα στο αριστερό του στήθους κάτω από την καρδιά .που η ίδια φαίνεται να αισθάνθηκε το κτύπημα γιατί ενοιωσα κάτι παράξενο.ασύνηθες στην λειτουργία της. Εμεινα στην θέση πούπεσα 10 λεπτά μη τολμώντας την επομένη κίνησή μου χωρίς την βεβαιότητα του μπορώ.,Σαν κι΄΄ενοιωσα τις λειτουργίες μου ομαλές ,κινήθηκα λίγο προς τα δεξιά και έφερα το κορμί μου στην θέση του καθήμενου στο έδαφος και με την βοήθεια του δεξιού μου χεριού σηκώθηκα.,Αφού κάθισα σε μια πλαστική καρέκλα συγκέντρωσα το νού για το τι και πως συνέβη η πτώση μου. Υστερα από σκεψη κατάλαβα πως δεν είχα πάρει τα κατάλληλα μέτρα για να σπάσω το ξύλο και απο την άλλη είχα υπερβάλει τις δυνάμεις μου .Εκτίμηση σωστή .Μην ανακατευεσαι με τέτοιες δουλιές,σαν ξεπερνάς τα 60 κι’όχι τα 80 που είμαι εγώ .Επομένως προσοχή γιατί συμβουλές δεν εχω δικαίωμα να δώσω.. Λορνιόν.ΥΓ. Είπα να γράψω την περιπέτειά μου για να μην αμφιβάλει η αδελφή μου.στην Ελλάδα.-Παρακαλώ στο αρχαίο κείμενο αν υπάρχει λάθος να μου συγχωρηθεί γιατί δεν μπορώ να ανατρέξω σε λεξικό 24/9/2005