εφ.καθημερινή
Πληρώνει την απώλεια των προσωπικών δεδομένων 22 εκατομμυρίων Βρετανών The Observer
Θυμάμαι τη συζήτηση που είχα με έναν από τους συνεργάτες του Γκόρντον Μπράουν, μετά το φιάσκο των εκλογών που ενώ αναμένονταν να προκηρυχθούν, δεν προκηρύχθηκαν ποτέ. Ο Βρετανός πρωθυπουργός, μού έλεγε ο συνεργάτης του, γνώριζε ότι επλήγη από αυτήν την υπόθεση, αλλά πίστευε ότι θα ανακάμψει και θα ξανακερδίσει τον σεβασμό αν η περίοδος που ακολουθούσε ήταν περίοδος «καλής διακυβέρνησης». Αυτό όμως το σχέδιο του Βρετανού πρωθυπουργού χάθηκε μαζί με τα προσωπικά δεδομένα του μισού πληθυσμού της Βρετανίας. Ο Γκόρντον Μπράουν κινδυνεύει από δύο χαμένους δίσκους.
Ασυγχώρητο λάθος
Δεν πρόκειται για συνηθισμένη ιστορία. Ο Αλιστερ Ντάρλινγκ, ο υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας αντιμετωπίστηκε με περισσή επιφυλακτικότητα όταν αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι υπάλληλος της Αυτής Μεγαλειότητος διέπραξε το ασυγχώρητο λάθος να χάσει απόρρητα στοιχεία που αφορούσαν εννέα εκατομμύρια ενηλίκους και πάνω από 15 εκατ. παιδιά. Χάθηκαν τα πάντα. Ονόματα, διευθύνσεις, τραπεζικοί λογαριασμοί και οι αριθμοί κοινωνικής ασφάλισης. Θα είναι ένα θαυμάσιο χριστουγεννιάτικο δώρο για όποιον κλέφτη καταφέρει να πάρει στα χέρια του όλα αυτά τα στοιχεία.
Πρόκειται για επικό λαθος, για τον «Πατέρα όλων των Λαθών», το οποίο έχει καταστρεπτικό αντίκτυπο στην αξιοπιστία της κυβέρνησης έναντι των ψηφοφόρων. Η εμπιστοσύνη των Βρετανών στο πρόσωπο του Μπράουν καταποντίζεται και αυτό δεν θα πρέπει να μας εκπλήξει. Κάθε Βρετανός ψηφοφόρος μπορεί να καταλάβει τι πήγε στραβά, γιατί η υπόθεση είναι τόσο σημαντική και γιατί μπορεί να επηρεάσει εκατομμύρια ανθρώπους στη Βρετανία. Δικαίως, οι πάντες στη χώρα σκέπτονται και μιλούν γι’ αυτό.
Και η υπόθεση δεν θα τελειώσει ακόμη και οι σκληροί δίσκοι δεν πέσουν στα χέρια των εγκληματιών. Θα υπάρξουν συνεχή μαχαιρώματα και αλληλοκατηγορίες από τη μια πτέρυγα της κυβέρνησης στην άλλη. Θα υπάρξουν περαιτέρω αποκαλύψεις για την ανικανότητα του βρετανικού κράτους να χειριστεί προσωπικά δεδομένα των πολιτών. Μια κυβέρνηση ποτέ δεν μπορεί να ξεπεράσει εύκολα μια τόσο μεγάλη καταστροφή ωστόσο οι πολιτικές της επιπτώσεις ενδέχεται να περιοριστούν αν θεωρηθεί μεμονωμένη περίπτωση.
Χωρίς ασπίδα
Ως υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας, ο Γκόρντον Μπράουν είχε κερδίσει τη φήμη του πολιτικού που εξαφανίζεται σε περιόδους κρίσεων. Ως πρωθυπουργός όμως διαπιστώνει ότι δεν έχει πουθενά να κρυφτεί. Προτού εγκατασταθεί στον αριθμό 10 της Ντάουνινγκ Στριτ, είχα υποστηρίξει ότι θα είναι ο πιο επιβλητικός και κυρίαρχος πρωθυπουργός της Βρετανίας. Ο ίδιος τώρα βιώνει το μειονέκτημα να μην μπορεί να επιβληθεί στην κυβέρνησή του. Οι συνεργάτες του δεν είναι ιδιαίτερα στιβαροί, ώστε να του παράσχουν κάλυψη. Ο υπουργός Οικονομικών ο Αλιστερ Νταρλινγκ δεν είναι αρκετά ανεξάρτητος, ώστε να λειτουργήσει ως προστατευτική ασπίδα για τον πρωθυπουργό. Η συντηρητική αντιπολίτευση θα επιτεθεί κατευθείαν στον Γκόρντον Μπράουν. Οι Τόρις δεν ενδιαφέρονται για τον άνθρωπο που είναι πρωθυπουργός της Βρετανίας μόνο πέντε μήνες. Θέλουν να καταστρέψουν τη φήμη του Μπράουν ως υπουργού Οικονομίας της Βρετανίας την τελευταία δεκαετία.
Από την πλευρά του, ο Μπράουν μπορεί να υποστηρίξει ότι είναι άδικο να θεωρηθεί υπεύθυνος όταν μια τράπεζα κάνει λάθη ή όταν ένας ηλίθιος δημόσιος υπάλληλος παραβιάζει τους κανόνες ασφαλείας. Αυτό όμως που δεν μπορεί να αρνηθεί είναι ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός δημιούργησε τα συστήματα που επέτρεψαν να συμβεί αυτό το λάθος. Ο ίδιος ήταν υπεύθυνος όλων αυτών των συστημάτων για πάνω από μια δεκαετία.
Η εμπειρία του Γκόρντον Μπράουν υποτίθεται ότι ήταν το πιο ισχυρό όπλο εναντίον του ηγέτη των Τόρις, ο οποίος δεν είχε ποτέ κυβερνητική εμπειρία. Στο εξής θα είναι πολύ δυσκολότερο για τον κ. Μπράουν να παίξει το χαρτί του ικανού και έμπειρου έναντι του Ντέιβιντ Κάμερον, ηγέτη των Βρετανών Συντηρητικών. Ακόμη χειρότερα η υποθεση αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της προσωπικότητας. Πριν αναλάβει την εξουσία, ορισμένοι Βρετανοί πολιτικοί–ανάμεσά τους και ο Τόνι Μπλερ– αναρωτήθηκαν αν ο Μπράουν διέθετε την προσωπικότητα για να γίνει ένας επιτυχημένος πρωθυπουργός. Τώρα, με αφορμή, τη συγκεκριμένη υπόθεση, ορισμένοι από τους πολλούς εχθρούς που ο κ. Μπράουν απέκτησε κατά τη διάρκεια των χρόνων, παίρνουν την εκδίκησή τους.
Ο Ντέιβιντ Κάμερον, ο ηγέτης των Τόρις επεχείρησε να εξαγάγει ένα γενικότερο συμπέρασμα, τονίζοντας ότι αυτό το σκάνδαλο είναι η εξοργιστική συνέπεια της υπερβολικής γραφειοκρατίας. Στο εξής και μέχρι τις επόμενες εκλογές, οι Συντηρητικοί θα προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι η ανάμειξη της κυβέρνησης στη ζωή μας είναι πολύ μεγάλη. Θα θέλουν να εμφανίσουν τους εαυτούς τους ως τους σωτήρες των Βρετανών από τον «Μπιγκ Μπράδερ» που είναι ο Γκόρντον Μπράουν. Ωστόσο, οι βουλευτές των Εργατικών μπορούν να παρηγορηθούν με τη σκέψη ότι δεν θα διεξαχθούν εκλογές πριν από τα επόμενα δύο χρόνια και με το ότι η κυβέρνηση διαθέτει ισχυρή πλειοψηφία. Οι Συντηρητικοί πάνε καλά στις δημοσκοπήσεις, όμως το προβάδισμά τους είναι ακόμη μικρό για να μπορούν να ισχυριστούν με βεβαιότητα ότι βρίσκονται στον δρόμο για την κατάκτηση της εξουσίας.
Το τέλος του Γκόρντον Μπράουν δεν ήρθε ακόμη. Κι άλλα όμως τέτοια επεισόδια θα σημάνουν την αρχή του πολιτικού του τέλου
Comments