| Ο φασισμός είναι πάντα μαύρος… Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη/ karkagiannisant@ath.forthnet.gr Το αν οι ολιγάριθμοι φοιτητές που προχθές, με βίαιο τρόπο, προκάλεσαν τη ματαίωση της διαδικασίας για την εκλογή αντιπρυτάνεως στο Πάντειο Πανεπιστήμιο είναι μέλη «αριστερών» οργανώσεων, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Η ενέργειά τους φέρει το βασικό χαρακτηριστικό του φασισμού: την επιβολή της θέλησης με την απροκάλυπτη βία. Δεν έχει, επίσης, σημασία αν ήταν ολιγάριθμοι ή πολυάριθμοι, μειοψηφία ή πλειοψηφία. Και οι δύο ομάδες μπορούν να ενεργήσουν με το ίδιο βασικό χαρακτηριστικό του φασισμού. Ο φασισμός δεν είναι άλλοτε κόκκινος (και συγχωρείται) και άλλοτε μαύρος και ποτέ δεν συγχωρείται, είναι πάντα εχθρός, ο εχθρός. Είναι πάντοτε μαύρος. Και όταν ακόμα εκτρέφεται σε κόκκινα λιβάδια. Ο σκοπός της προχθεσινής φασιστικής επίθεσης είναι προφανής: να ματαιωθεί η εκλογή πρυτανικών αρχών με την καθολική συμμετοχή των φοιτητών ώστε να διατηρηθεί η αμαρτωλή διαμεσολάβηση των παραταξιακών μηχανισμών, στην ουσία των κομματικών μηχανισμών στη διοίκηση των πανεπιστημίων. Αλλά, κυρίως, να διατηρηθεί η ποικίλη και σκοτεινή συναλλαγή φοιτητικών παρατάξεων και κομμάτων με τη διοίκηση των πανεπιστημίων. Αυτή η παρεμβολή και η συνακόλουθη συναλλαγή είναι από τις κύριες αιτίες της οικτρής κατάστασης στην οποία βρίσκονται σήμερα τα δημόσια πανεπιστήμιά μας. Οι προβλέψεις και οι μέριμνες του νέου νόμου δεν θεραπεύουν αυτομάτως την ανωμαλία που επί χρόνια ισχύει με πολλές και ποικίλες διακλαδώσεις σε όλους τους τομείς των δημόσιων πανεπιστημίων. Είναι βέβαιο ότι ο κομματισμός θα εξακολουθήσει να δρα και με καθεστώς καθολικής ψηφοφορίας των φοιτητών και με ψηφοφορία των (δήθεν) εκπροσώπων τους. Τα δημόσια πανεπιστήμια αντιμετωπίζουν γενικότερο και πολύ σοβαρό πρόβλημα αποκατάστασης της ακαδημαϊκής ανεξαρτησίας και αυτοτέλειας και έναντι του κράτους και έναντι των κομμάτων και των άλλων εξωπανεπιστημιακών παραγόντων. Τα γεγονότα που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση είναι σε όλους γνωστά και κανείς δεν δικαιούται να παριστάνει τον αθώο. Πρόσφατα, σε κεντρικό πανεπιστήμιο εξελέγη σε ακαδημαϊκή θέση υποψήφιος με ελάχιστα προσόντα (επ’ αυτού διεξήχθη εκτενής συζήτηση στο εκλεκτορικό σώμα και υπάρχουν τα πρακτικά) για να μη δυσαρεστηθεί το κόμμα στο οποίο πρόσκειται! Και όχι απλώς να μη δυσαρεστηθεί, αλλά και για να διατηρήσουν τη γενικότερη συναλλαγή για κάθε άλλη περίπτωση. Υπάρχουν κομματικές οργανώσεις (και κόμματα ολόκληρα) που έχουν βασική επιδίωξη την κατάλληλη προώθηση των μελών τους (και με την κατάλληλη συναλλαγή φυσικά) σε πανεπιστημιακές θέσεις. Καθηγητές και πρυτανικές αρχές φροντίζουν να έχουν κομματική στέγη ή κομματική ανοχή σε ένα σύστημα διακλαδωμένων συναλλαγών. Η συναλλαγή δεν περιορίζεται στην εκλογή καθηγητών και πρυτανικών αρχών. Αλλοτε έμμεσα και άλλοτε άμεσα επεκτείνεται στο πρόγραμμα σπουδών, στον ρυθμό των εξετάσεων, στη συγγραφή των συγγραμμάτων - εγχειριδίων, στην αλληλουχία των εξεταστικών περιόδων και προπαντός στη βαθμολογία των φοιτητών. Η συναλλαγή είναι σε όλους γνωστή αλλά λίγοι αποφασίζουν να μιλήσουν γι’ αυτήν… | 
Comments