| Αναζητώντας την αλήθεια... Tου Σπυρου Τσιρου Να πιστέψει κανείς ή να μην πιστέψει όσα του σερβίρουν για τη λύση των προβλημάτων που δυσκολεύουν τη ζωή και ταλανίζουν τον τόπο; Ζήτημα κρίσης και υποκειμενικής αξιολόγησης των πραγμάτων, η απάντηση. Ετσι και αλλιώς η κατάσταση δεν είναι ρόδινη. Και μπορεί να γίνονται προσπάθειες για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα, οι αρνητικές της πλευρές, πλην όμως εκείνο που προκύπτει, τελικά, είναι δυσνόητο και αφήνει κενά, κυρίως γι’ αυτά που θα αντιμετωπίσουν μια μέρα τα παιδιά μας. Προς το παρόν, σημασία έχει πως ο κοινός νους –η ορθοφροσύνη– δεν επαναπαύεται στις υποσχέσεις, ούτε αδρανεί. Ενημερώνεται, μελετά τις διάφορες προτάσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, συγκρίνει τα τωρινά με τα περασμένα και αναζητά, σε κάθε περίπτωση, την αλήθεια, τουλάχιστον όπως γίνεται ευρύτερα αντιληπτή. Πασχίζει να ξεχωρίσει όσα συμφωνούν με την πραγματικότητα από τα λοιπά που τον μπερδεύουν και ελπίζει ότι θα καταφέρει να βρει την άκρη, για να ξέρει τι τον περιμένει και να ρυθμίσει, ανάλογα, τις επιδιώξεις του... Ναι, πολλά συμβαίνουν στην ψηφιακή ετούτη εποχή των ανέσεων και της ανέχειας. Σκληρή και αδυσώπητη η ίδια, ανατρέπει παλιές θεωρίες, νοθεύει ιδεολογίες, αμφισβητεί δεδομένα, κουτσουρεύει κεκτημένα, διαψεύδει προσδοκίες και προωθεί καινά δαιμόνια. Με την αλήθεια, όμως, δεν μπορεί να τα βάλει. Την έχει αφήσει ανέπαφη και περήφανη, έτσι όπως τη σκιαγράφησε η φαντασία στο διάβα των αιώνων και σύμφωνα με τα διδάγματα της αρχαίας σοφίας, που της έπλεξε αναρίθμητα εγκώμια. Αλλά, και οι παροιμίες του λαού μας δεν θυμίζουν την ωφέλειά της στον καθένα και στην κοινωνία γενικότερα, και ακόμη ότι δίνει τη δική της ξεχωριστή διάσταση στη ζωή, αφού αποκαλύπτει την υποκρισία και απομονώνει, παραμερίζει τις ψευδολογίες; Αδικο είχε η Μυθολογία μας, που την ήθελε να συγκαταλέγεται στις θεϊκές δυνάμεις; Της έδινε μάλιστα μορφή γυμνής γυναίκας, που κρατούσε ένα κάτοπτρο ή μια δάδα και «εξήρχετο από βαθύ φρέαρ». Ποιες υπερβολές; Στις ημέρες μας, όταν κάποιος θέτει ένα θέμα επί τάπητος και αναπτύσσει στους άλλους τις απόψεις του με σαφήνεια και καθαρές κουβέντες, δεν τονίζει τη φράση «αυτή είναι η γυμνή αλήθεια»; Και η αλήθεια, κατά τα λαϊκά αποφθέγματα, είναι μία, δεν κρύβεται, λαβώνεται μα δεν σκοτώνεται, συχνά κουτσαίνει μα πάντα φτάνει, πικραίνει όσους την αποφεύγουν, έχει αγκάθια σαν τα τριαντάφυλλα, γίνεται στόχος κακογλωσσιάς αλλά δεν ντροπιάζεται, πλέει σαν το λάδι στο νερό και, συνήθως, έχει λίγους φίλους. Ασε που πολλές φορές έρχεται, ξεπετάγεται ακόμη και όταν δεν την ζητά κανένας. Ο λόγος της, ωστόσο, «είναι από τη φύση του απλός» καθώς έγραψε στην αρχαιότητα ο Ευρυπίδης (και δεν παύει να ανοίγει «τον ασφαλέστερο δρόμο στη ζωή κατά τον Μένανδρο, ενώ «το ψέμα ποτέ δεν ζει για να γεράσει» σύμφωνα με τη ρήση του Σοφοκλή. Δεν υποτιμούν την αλήθεια σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι. Αντίθετα, τη σέβονται, τη θαυμάζουν και την αναζητούν κάπου ανάμεσα σε αυτά που ακούνε, μαθαίνουν σχετικά με τις εξελίξεις στο προσκήνιο ή και τα τεκταινόμενα στο παρασκήνιο. Το ερώτημα είναι πόσοι καταφέρνουν να την προσεγγίσουν... |
Comments