HERALD TRIBUNE Δύο διαφορετικές αποφάσεις Οι ψηφοφόροι της περασμένης Κυριακής αποφάσισαν διαφορετικά για δύο αυταρχικούς και παγκοσμίως γνωστούς ηγέτες. Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, μετέτρεψε τις κοινοβουλευτικές εκλογές σε δημοψήφισμα για τον ίδιο και κυνικά μεθόδευσε μια τεράστια νίκη, υπονομεύοντας ό,τι είχε απομείνει από την ανεξαρτησία στη Δούμα και στη ρωσική πολιτική. Στη Βενεζουέλα, ο πρόεδρος Ούγκο Τσάβες βρέθηκε αντιμέτωπος με τον λαό του, η πλειοψηφία του οποίου αντιτάχθηκε στο δημοψήφισμα των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων. Ο Πούτιν εξαργύρωσε με την ψήφο το γεγονός ότι οδήγησε τη Ρωσία στη σταθερότητα και παράλληλα της εξασφάλισε τον παγκόσμιο σεβασμό. Κανείς δεν γνωρίζει τι έχει ο Πούτιν στο μυαλό του. Μια πιθανότητα είναι ότι θα καταφύγει στα ίδια βρώμικα τεχνάσματα για να εξασφαλίσει την εκλογή ενός αδύναμου προέδρου και στη συνέχεια να επιστρέψει ως πρωθυπουργός. Ο Ούγκο Τσάβες γατζώθηκε ακόμη περισσότερο στην εξουσία, εκμεταλλευόμενος τη δύναμη του πετρελαίου και εξαγοράζοντας ουσιαστικά τη λαϊκή στήριξη. Αλλά πήγε πολύ μακριά, πιέζοντας για συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που θα του χορηγούσαν μεγαλύτερη εξουσία και φυσικά τη δυνατότητα να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα για πρόεδρος. Η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να συνεχίσει να πιέζει τον Ούγκο Τσάβες. Η ήττα του καταδεικνύει τι μπορεί να συμβεί όταν μια διχασμένη αντιπολίτευση ενώνεται και οι ψηφοφόροι επιλέγουν το γράμμα του νόμου. Οι ψηφοφόροι της Ρωσίας θα πρέπει να ρίξουν μια ματιά στο τι πήγε καλά στη Βενεζουέλα και τι πήγε άσχημα στη δική τους χώρα. FRANKFURTER RUNDSCHAU Η συζήτηση για τη διάλυση Μα πόσο θα αντέξει ακόμη το Βέλγιο; Η καρδιά της Ευρώπης μοιάζει ραγισμένη. Τώρα στο Βέλγιο κάνουν λόγο για προκήρυξη νέων εκλογών. Οι εκλογές ενδέχεται να βοηθήσουν, μόνο στην περίπτωση που διαμορφώσουν πλειοψηφίες για τις ριζικές μεταρρυθμίσεις της χώρας, προκειμένου να συμβιώσουν ειρηνικά οι δύο μεγάλες κοινότητες. Οι Φλαμανδοί οφείλουν να αντιληφθούν ότι δεν επιτρέπεται να συζητούν συνεχώς για τη διάλυση του Βελγίου και οι Βαλλόνοι οφείλουν να αποδεχθούν πως δεν είναι απορριπτέα οποιαδήποτε συζήτηση για περισσότερη αυτονομία των περιφερειών. ARAB NEWS Οι δηλώσεις Ολμερτ Αμέσως μετά το «σόου» της Ανάπολης, μια μικρή ελπίδα εμφανίστηκε από μια μη αναμενόμενη πηγή, τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Εχούντ Ολμερτ. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Χααρέτζ», ο πρωθυπουργός δήλωσε: «Οταν θα έλθει η ημέρα που η λύση των δύο κρατών θα καταρρεύσει και θα αντιμετωπίσουμε έναν αγώνα σε στυλ της Νοτίου Αφρικής για ίσα δικαιώματα ψήφου, τότε το κράτος του Ισραήλ θα τελειώσει». Αν η ισραηλινή κοινή γνώμη μπορούσε να συμμεριστεί και να διαδώσει τις συγκεκριμένες θέσεις του κ. Ολμερτ, οι Παλαιστίνιοι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στις συνεχείς διαπραγματεύσεις, που θα ξεκινήσουν στις 12 Δεκεμβρίου, με το ηθικό τους ενισχυμένο και με άλλον αέρα. LA REPUBBLICA Συμφιλίωση με το Ιράν; Η αποκάλυψη ότι ο Αχμεντινετζάντ πίσω από τις σκοτεινές του προκλήσεις, τις κορόνες και τον κακοήθη αντισημιτισμό δεν διαθέτει κανένα πραγματικό όπλο στα χέρια του για «να εξαλείψει το Ισραήλ από τον χάρτη», απαλλάσσει τις ΗΠΑ του Μπους από ένα μεγάλο βάρος: Το γεγονός ότι η έκθεση αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών πως το Ιράν από το 2003 διέκοψε το πρόγραμμα κατασκευής πυρηνικών όπλων, τα λέει όλα. Τώρα, δηλαδή, μπορούν οι ΗΠΑ να επιτρέψουν στον εαυτό τους να ονειρεύονται τη συμφιλίωση με το Ιράν. SUDDEUTSCHE ZEITUNG Ελκυστικά τα Βαλκάνια Σήμερα ο Πούτιν αγωνίζεται να επιβάλει τη Ρωσία ως περιφερειακή δύναμη. Δεν επιδιώκει να αρχίσει νέο Ψυχρό Πόλεμο, αλλά διψάει για διεθνή αναγνώριση και κύρος. Και τα Βαλκάνια, που εγκαταλείφθηκαν από την κυβέρνηση Μπους, η οποία απαρνήθηκε την ευθύνη της για την ασφάλεια στην Ευρώπη, προσφέρονται ως ελκυστικός στόχος. Τόσο η Ουάσιγκτον όσο και οι Βρυξέλλες παρακολουθούν από τότε τον Πούτιν, δίνοντας την εντύπωση ότι δεν διαθέτουν κανένα σχέδιο δράσης, καμία εναλλακτική λύση, εάν όντως η κατάσταση πάρει αυτή την τροπή. | 
Comments