| Το West Side Story πενήντα χρόνια μετά Σαντυ Τσαντακη Δεν ήταν όπερα, ούτε θέατρο. Ούτε μπαλέτο. Μιούζικαλ; Αουτσάιντερ που μεταλλάχτηκε στην απόλυτη επιτυχία. Πενήντα χρόνια μετά, το West Side Story εξακολουθεί να μας στοιχειώνει, με την καλή έννοια, τόσο με το σάουντρακ, όσο και με εκθέσεις, επανεκδόσεις, ντοκιμαντέρ, περισσότερες Ιστορίες Δυτικής Οχθης. Μόνο για φέτος έχουν προγραμματιστεί 250 παραγωγές. Μέχρι σήμερα έχει ανέβει 40.000 φορές. Το αριστούργημα του Λεονάρντ Μπερνστάιν έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή του το 1957, για να πιάσει στον ύπνο το κοινό του Μπροντγουέι, απορρίπτοντας εύκολες συνταγές του παρελθόντος. Και η ιδέα του Τζερόμ Ρόμπινς να «μεταφέρει» τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα στο Μανχάταν, με αρχικό τίτλο «Εast Side Story», δίχασε πολλούς. Τι να πουν και οι ηθοποιοί που δεν έπρεπε μόνο να παίζουν, αλλά και να χορεύουν και να τραγουδούν; Στην έκθεση με τίτλο «West Side Story: Birth of a Classic» που θα φιλοξενείται στη Library of Congress στην Ουάσινγκτον, μέχρι τις 29 Μαρτίου 2008, μπορεί να ανακαλύψει κανείς σημειώσεις του Ρόμπινς, τηλεγραφήματα από τη Λορίν Μπακόλ και τον Κόουλ Πόρτερ. Ο καθένας μας γνωρίζει τι σήμαινε για τον ίδιο το δημοφιλές μιούζικαλ -κι ας το έχουμε δει μόνο στην ταινία των 10 Οσκαρ (1961), οι νεότεροι. Για τα 50 χρόνια το λιγότερο που θα μπορούσαμε να φανταστούμε είναι να ξαναηχογραφηθεί το έργο και να κυκλοφορήσει σε εντυπωσιακό περιτύλιγμα, με 20χρονα, στον ρόλο της Μαρίας και του Τόνι. Να είστε σίγουροι ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο... Ο Νικ Ινγκμαν που διευθύνει τη Royal Liverpool Philarmonic, λέει: «Ο Μπερνστάιν προερχόταν από τον κλασικό χώρο, όχι τον κόσμο του θεάματος. Λίγο πριν από την πρεμιέρα του Μπροντγουέι, η ορχήστρα αποχώρησε, γιατί η παρτιτούρα ήταν εξαιρετικά δύσκολη». Οποιος κι αν έχει επιχειρήσει να το... εκσυγχρονίσει, έχει αποτύχει. Αν ψάχνετε για κάτι πιο φρέσκο, αναζητήστε το άλμπουμ «A place for us» με τον Τζόνι Μάθις, την Μπάρμπαρα Στράιζαντ και άλλους καλλιτέχνες να επιχειρούν μια διαφορετική ανάγνωση στην παρτιτούρα. Με τον ίδιο τίτλο γυρίστηκε και ντοκιμαντέρ. Με τις πρώτες ακροάσεις. Πόσες ακριβώς; 13. Αλλά τυχερές. |
Comments