Οι δύο βασικοί στόχοι της κυβέρνησης/kαθημερινή

Η δημοσιονομική σταθερότητα και η αναμόρφωση των βάσεων του ασφαλιστικού διευκολύνονται από την καλή πορεία της οικονομίας Του Νικου Νικολαου Η εδραίωση της δημοσιονομικής σταθερότητας και η αναμόρφωση των βάσεων του ασφαλιστικού θα είναι τα δύο μεγάλα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που στους επόμενους μήνες –τουλάχιστον μέχρι την άνοιξη– θα αποτελέσουν τους κεντρικούς στόχους της κυβερνητικής πολιτικής. Ταυτόχρονα, γύρω από τα προβλήματα αυτά θα αναπτυχθούν μέτωπα κοινωνικών και πολιτικών συγκρούσεων που θα σημαδεύσουν καθοριστικά την πορεία της χώρας, αλλά και των πολιτικών εξελίξεων, καθώς αν οι αναμετρήσεις είναι σκληρές και οδηγούν σε αδιέξοδα, ο κ. Κώστας Καραμανλής δεν θα διστάσει να προσφύγει στον λαό. Διότι το μεγάλο στρατηγικό πλεονέκτημα της κυβέρνησης στη φάση αυτή παραμένει η στήριξη της κοινωνίας στις μεταρρυθμίσεις. Μπορεί η αντιπολίτευση και ιδιαίτερα τα μικρά κόμματα να επιδιώκουν τη μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση και να καλλιεργούν με τη βοήθεια ορισμένων ΜΜΕ ένα κλίμα πόλωσης και οξύτητας, αλλά δεν έχουν καταφέρει να παρασύρουν την πλειοψηφία της κοινής γνώμης, η οποία αντιλαμβάνεται ότι η δημοσιονομική σταθερότητα, δηλαδή ο περιορισμός της σπατάλης του δημοσίου χρήματος και η διόρθωση προνομιακών διατάξεων του ασφαλιστικού δεν ζημιώνει τους πολλούς αλλά τους λίγους που μέχρι τώρα κέρδιζαν εισοδήματα και συντάξεις για τα οποία πλήρωναν οι χαμηλόμισθοι! Η κυβέρνηση πάντως δεν έχει αυταπάτες και είναι εν γνώσει ότι με αφετηρία την απεργία της 12ης Δεκεμβρίου και αυτές που θα ακολουθήσουν, οι επόμενοι μήνες θα είναι δύσκολοι! Η οικονομική συγκυρία Από την πλευρά του το οικονομικό επιτελείο έχει ενημερώσει τον πρωθυπουργό ότι οι επιπτώσεις επί της ελληνικής οικονομίας από την αναταραχή στις διεθνείς χρηματαγορές θα είναι οριακές και ότι η ταχεία αναπτυξιακή πορεία των τελευταίων ετών δεν πρόκειται να ανακοπεί. Συνεπώς, τα εισοδήματα και η κατανάλωση των πολιτών θα συνεχίσουν να αυξάνουν, οι τράπεζες θα χρηματοδοτούν όχι μόνο την απόκτηση στέγης, αλλά και τις επιχειρήσεις για να κάνουν επενδύσεις, η ανεργία θα πέφτει και η φορολογία των πολιτών θα μειώνεται με αποτέλεσμα τα μεσαία εισοδήματα να φορολογούνται με 29% το 2008 και με 25% το 2009 από 30% και 40% σήμερα. Ταυτόχρονα, η κοινωνική πολιτική (ΟΓΑ, ΕΚΑΣ, επιδόματα ανεργίας, Ταμείο Φτώχειας κ.λπ.) θα γίνεται πιο γενναιόδωρη και οι αυξήσεις που θα δοθούν σε μισθούς και ημερομίσθια το 2008 θα είναι πάλι πάνω από τον πληθωρισμό. Η βελτίωση αυτή της ζωής των πολιτών, κατά την εκτίμηση του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφη συνιστά ένα ισχυρό ανάχωμα προστασίας της κοινωνίας που θα την καταστήσει πιο ώριμη και έτοιμη να αποδεχθεί τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και συνεπώς, η κυβέρνηση δεν πρέπει να κάνει πίσω. Είναι όμως ρεαλιστικές αυτές οι καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις του οικονομικού επιτελείου και θα παραμείνει όντως η Ελλάδα ένα ασφαλές καταφύγιο σε έναν κόσμο που αν δεν έχει μπει ακόμη σε οικονομική κρίση πάντως συνταράσσεται από την αναταραχή στα χρηματιστήρια, τις τρομακτικές ζημίες που καταγράφουν οι μεγάλες πολυεθνικές τράπεζες, την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων στις ΗΠΑ, τις εκρήξεις τιμών στο πετρέλαιο, τα σιτηρά κ.λπ. και την πτώση του δολαρίου; Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά είναι παρηγορητική όχι μόνο από τον κ. Αλογοσκούφη, αλλά και από όλους τους διεθνείς οργανισμούς, οι οποίοι δεν κρύβουν μεν τις ανησυχίες τους για την πιστωτική κρίση που ξέσπασε στις ΗΠΑ και σαν επιδημία απλώνεται στον πλανήτη, από την άλλη πλευρά όμως κανείς σοβαρός οργανισμός ή κυβερνητικός παράγοντας ή έστω και αναλυτής δεν φοβάται ότι η παγκόσμια οικονομία μπορεί να βυθιστεί σε ύφεση. Οπως προκύπτει από τις φθινοπωρινές εκθέσεις, των διεθνών οργανισμών υπάρχει μια αναθεώρηση ελαφρά προς τα κάτω των προβλέψεών τους για την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας σε σχέση με τις προβλέψεις που έκαναν την περασμένη άνοιξη αλλά ούτε ύφεση είναι ενόψει ούτε όλες οι οικονομίες θα πληγούν. Τόσο οι μεγάλες αγορές της Ασίας (Κίνα, Ινδία κ.λπ.) όσο και αρκετές ευρωπαϊκές χώρες θα συνεχίσουν να κρατάνε τον ρυθμό ανάπτυξής τους σε υψηλά επίπεδα (π.χ. Ιρλανδία, Ισπανία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Κύπρος, Σλοβενία κ.λπ.). Μικρές επιπτώσεις Γενικώς επικρατεί η αβεβαιότητα, αλλά δεν υπάρχει απαισιοδοξία. Ο ρυθμός ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας, σύμφωνα με την έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, διαμορφώνεται για το 2007 στο 5,2%. Η νέα εκτίμηση του ΔΝΤ για την αύξηση του ΑΕΠ της ευρωζώνης το 2007 είναι 2,5% έναντι 2,8% του 2006 και πρόβλεψης 2,6% που έκανε τον Ιούλιο του 2007. Δηλαδή, μια μικρή επιβράδυνση της τάξεως του 0,1% για τη ζώνη του ευρώ, στην οποία ανήκει η Ελλάδα. Για το 2008, όμως, η επιβράδυνση θα είναι μεγαλύτερη. Το παγκόσμιο ΑΕΠ προβλέπεται να αυξηθεί κατά 4,8%, με τον ρυθμό ανάπτυξης στις ΗΠΑ να είναι 1,9%, στην ευρωζώνη 2,1% και στην Ιαπωνία 1,7%. Ο ρυθμός ανάπτυξης στην Ελλάδα διατηρήθηκε στα υψηλά επίπεδα του 4% κατά μέσο όρο ετησίως την τριετία 2005-2007, μετά δηλαδή την ολοκλήρωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Και αυτό, παρά τη μεγάλη άνοδο που σημείωσαν την περίοδο αυτή οι τιμές του πετρελαίου κατά 132,4% σε δολάρια και 100,2% σε ευρώ (μεταξύ Μαρτίου 2004 και Οκτωβρίου 2007). Στη διατήρηση του υψηλού ρυθμού ανάπτυξης συνέβαλαν κατά 45% οι επενδύσεις εκτός κατοικιών και κατά 18% οι εξαγωγές αγαθών, οι οποίες σημειώνουν ταχύτερη μέση ετήσια αύξηση από εκείνη του ΑΕΠ. Σε αυτούς ακριβώς τους προωθητικούς παράγοντες ποντάρει το οικονομικό επιτελείο και προσδοκά ότι το 2008 η αύξηση του ΑΕΠ στην Ελλάδα θα διατηρηθεί κοντά στο 4%. Και την αισιοδοξία αυτή την συμμερίζονται απολύτως όλοι οι διοικητές των εμπορικών τραπεζών που διαβεβαιώνουν ότι η ζήτηση της αγοράς για δάνεια παραμένει υψηλή και αυτοί την καλύπτουν. Στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες η εικόνα ως γνωστόν είναι άλλη. Οι τράπεζες τρομαγμένες από τις ζημιές που υπέστησαν κλείνουν τις στρόφιγγες και η FED ή η ΕΚΤ σπεύδουν να δώσουν ρευστότητα για να αποφευχθούν τα χειρότερα. Ο κ. Αλογοσκούφης, όμως, επικαλείται και άλλους εγχώριους παράγοντες που θα στηρίζουν την ανάπτυξη, όπως το ισχυρό πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων ύψους 9,3 δισ. ευρώ, τα 20 και πλέον δισ. ευρώ που εξασφάλισε η χώρα μας από την Ευρωπαϊκή Ενωση για επενδύσεις στην περίοδο 2007-2013, τα προγράμματα συνεργασίας κράτους και ιδιωτών (ΣΔΙΤ) που το 2008 θα δημοπρατηθούν στο ύψος των 3,1 δισ. ευρώ, η σταδιακή υλοποίηση ιδιωτικών επενδύσεων που έχουν ενταχθεί στον αναπτυξιακό νόμο ύψους 8,7 δισ. ευρώ, κ.λπ.