Utah Mormons, Protestants finding new spiritual home in ancient Orthodox church

Μουσουλμάνοι ή Τούρκοι; - Καθημερινή - Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη/ karkagiannisant@ath.forthnet.gr Σήμερα είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί η Συνθήκη της Λωζάννης αναφέρεται σε μουσουλμανική και όχι σε τουρκική μειονότητα της Θράκης. Ισως γιατί με αυτό τον τρόπο ο Κεμάλ και οι επιτελείς του ήθελαν να εκφράσουν την αποστροφή τους σε μια ομάδα ομογενών τους, εξαιρετικά καθυστερημένων, φανατικών μουσουλμάνων και εχθρών του κεμαλισμού και των μεταρρυθμίσεων! Ισως πάλι γιατί έπρεπε να υπάρχει μια αντιστοιχία όρων με τη χριστιανική (και αμιγώς ελληνική) μειονότητα της Πόλης. Παρά τους διπλωματικούς ελιγμούς, γεγονός αναμφισβήτητο παραμένει ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι τουρκικής καταγωγής. Δεν είναι Τούρκοι πολίτες (αυτό δεν πρέπει να το ξεχνούν και να το παραβλέπουν). Είναι Ελληνες πολίτες με όλα τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών (αυτό δεν πρέπει να το ξεχνούμε και να το παραβλέπουμε εμείς). Τουρκικής καταγωγής πληθυσμοί υπήρχαν και άλλοι και μάλιστα συμπαγέστεροι στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στη Βόρεια. Αυτοί οι πληθυσμοί και οι αντίστοιχοι ελληνικοί της Μ. Ασίας και της Αν. Θράκης «εκκαθαρίσθηκαν» με την ανταλλαγή των πληθυσμών στη μεγαλύτερη (αν δεν κάνω λάθος) μέχρι σήμερα αμοιβαία μεταξύ των δύο χωρών «εθνοκάθαρση». Πριν η τελευταία θεωρηθεί «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας». Κατά πόσο ήταν πρόκληση από την πλευρά του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών όταν, απευθυνόμενος σε ομοεθνείς που έχουν μητρική γλώσσα την τουρκική, τους απεκάλεσε Τούρκους και όχι... μουσουλμάνους; Ηταν αναμφισβήτητα πρόκληση, επειδή ο κ. Αλί Μπαμπατσάν ήταν απολύτως βέβαιος ότι εμείς οι Ελληνες, θα το θεωρούσαμε και θα το νιώθαμε ως πρόκληση και προσβολή στα εθνικά μας δικαιώματα. Κατά τα άλλα και στην ουσία δεν υπάρχει καμιά διαφορά και κανένα σημείο, όπου η μία ή η άλλη πλευρά θα μπορούσε να είναι προκλητική. Οι μουσουλμάνοι της Θράκης είναι πράγματι Τούρκοι στην καταγωγή και έτσι θέλουν να θεωρούνται και να αποκαλούνται και από τους άλλους. Και σε αυτό το σημείο θα πρέπει να προσέξουμε πολύ γιατί δεν είμαστε μόνοι μας στον κόσμο. Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, το να δηλώνει κάποιος τι θέλει να είναι και πώς να αποκαλείται είναι βασικό σε μια Ευρώπη, στην οποία θέλουμε να ανήκουμε και έχουμε συμφέρον να ανήκουμε. Και όποιος μουσουλμάνος της Θράκης προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για να αποκαλείται Τούρκος και τουρκική μειονότητα αντί για μουσουλμάνος και μουσουλμανική μειονότητα, έχει πολλές ελπίδες να δικαιωθεί. Είναι προτιμότερο να λύσουμε μόνοι μας αυτό το ζήτημα, παρά να το λύσουν άλλοι και να μας επιβάλουν τη δική τους λύση. Φοβάμαι ότι στη σχέση μας με την Τουρκία συμβαίνει κάτι βαθύτερο και πολύ επικίνδυνο. Εξακολουθούμε να συμπεριφερόμαστε σαν επαρχία, που μόλις αποσπάστηκε από την τουρκική αυτοκρατορία. Δεν είμαστε βέβαιοι για τον εαυτό μας, για την ταυτότητά μας και για τις δυνάμεις μας, φοβόμαστε ακόμη την αυτοκρατορία από την οποία αποσπασθήκαμε και προσπαθούμε να διαμορφώσουμε υπόσταση και ταυτότητα με μια ευρεία αντιπαράθεση με το τουρκικό κράτος. Μας λείπει η εθνική αυτοπεποίθηση, η εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και στις δυνάμεις μας; Το πιστεύω απολύτως, όχι μόνο σε σχέση με την Τουρκία αλλά και για πολλά άλλα. Οι άλλοι το κατάλαβαν και μας «δουλεύουν» με προκλήσεις...