|
Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη/ karkagiannisant@ath.forthnet.gr Γράφαμε σε προηγούμενο σημείωμα ότι οι μουσουλμάνοι της Θράκης έχουν το δικαίωμα να «αυτοπροσδιορίζονται» και να δηλώνουν ότι αποτελούν τουρκική μειονότητα και όχι απλώς μουσουλμανική, εφόσον αισθάνονται ότι είναι τουρκικής καταγωγής και έχουν ως μητρική γλώσσα την τουρκική. Θα προσέθετα ότι έχουν το δικαίωμα να διδάσκονται και να καλλιεργούν την τουρκική γλώσσα και να διδάσκονται την τουρκική ιστορία και να παρακολουθούν χωρίς εμπόδια τις πολιτικές και πολιτισμικές εξελίξεις της Τουρκίας. Κανένα από αυτά τα δικαιώματα δεν αναιρούν και δεν υποσκάπτουν τη βασική πολιτειακή τους ιδιότητα, ότι είναι Ελληνες πολίτες και κατοικούν και εργάζονται σε εδάφη της ελληνικής επικράτειας. Αντιθέτως, τα δικαιώματα αυτά εμπλουτίζουν το περιεχόμενο του Ελληνα πολίτη και το εκσυγχρονίζουν και το καθιστούν εγγύηση βασικών δικαιωμάτων. Ολων των μουσουλμάνων της Θράκης; ρωτάει με επιστολή του ο κ. Ιορδάνης Καραγιαννίδης. Οι μισοί μουσουλμάνοι της Θράκης, προσθέτει, είναι Πομάκοι, έχουν δική τους καταγωγή και δική τους γλώσσα. Πράγματι, μέχρι σήμερα, ο κοινός χαρακτηρισμός Τούρκων και Πομάκων ως μουσουλμάνων τους ενέτασσε στην ίδια μειονοτική ομάδα και, επιτρέψτε μου να προσθέσω με βαθιά εθνική θλίψη, τους υπέβαλε στις ίδιες διακρίσεις και στις ίδιες μεροληψίες. Αυτή η ομοιοπάθεια, όπως αντιλαμβάνεσθε, διευκόλυνε την προπαγάνδα εκείνων που έχουν κάθε συμφέρον να αναφέρονται συλλήβδην σε τουρκογενείς μουσουλμάνους της Θράκης. Εξυπακούεται ότι και οι Πομάκοι μουσουλμάνοι έχουν και αυτοί το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται και να δηλώνουν ότι είναι Πομάκοι, και όχι Τούρκοι, μουσουλμάνοι. Αλλού είναι το κρίσιμο θέμα. Γιατί ένας Τούρκος ή Πομάκος της Θράκης, τρίτης ή τέταρτης γενιάς μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης, ο οποίος φοίτησε σε ελληνικό πανεπιστήμιο και χειρίζεται την ελληνική γλώσσα τόσο καλά όσο και την τουρκική, γιατί αυτός ο άνθρωπος δεν αισθάνεται την ανάγκη να δηλώσει ότι είναι Ελληνας μουσουλμάνος; Μια μειονότητα σε ένα δημοκρατικό κράτος και σε μια ανοιχτή κοινωνία έχει την τάση να διεισδύει, να ενσωματώνεται και να αφομοιώνεται, παρακολουθώντας ισότιμα την οικονομική και κοινωνική ζωή και συμμετέχοντας επίσης ισότιμα στις συναλλαγές και την εργασιακή διασπορά σε όλη την επικράτεια. Οι μουσουλμάνοι της Θράκης για πολλές δεκαετίες και με δική μας ευθύνη σε μεγάλο μέρος κρατήθηκαν σε απομόνωση και σε κατάσταση μεγάλης καθυστέρησης. Δεν είχαν τα ίδια δικαιώματα με τους άλλους Ελληνες πολίτες και αυτό είναι που κυρίως τους εμπόδισε να ακολουθήσουν συνηθισμένους δρόμους συμβίωσης με την υπόλοιπη κοινωνία, όπως είναι η κοινή και ισότιμη οικονομική και συναλλακτική ζωή. Ταυτόχρονα, η απομόνωση και ο αποκλεισμός, όπως ήταν φυσικό, τους έκανε να στραφούν προς άλλες πλευρές που προσέφεραν βοήθεια και γενικά υποστήριξη. Ο κ. Παναγιώτης Αλεξόπουλος μάς περιγράφει την περίπτωση ενός μουσουλμάνου της Θράκης, ο οποίος σπούδασε σε ελληνικό πανεπιστήμιο και όταν πήρε το πτυχίο του δήλωσε ότι είναι Ελληνας μουσουλμάνος. Η μεν μουσουλμανική μειονότητα τον κήρυξε αποσυνάγωγο, η δε ελληνική κοινωνία ποτέ δεν τον εδέχθη ως ισότιμο μέλος της. Αναγκάσθηκε ο άνθρωπος να ξενιτευθεί και να ζητήσει τύχη σε άλλη χώρα. | 
Comments