Ευρώ: Κάτω ή πάνω;

Ευρώ: Κάτω ή πάνω;

Του Ηλία Σιακαντάρη

Κάποιες τραπεζικές αναλύσεις, όπως αυτή του επικεφαλής στρατηγικής συναλλάγματος της Citibank, είναι για τις ισοτιμίες των νομισμάτων ό,τι ήταν κάποτε οι εμφανίσεις των σταρ στην Κυανή Ακτή για το ύψος της φούστας: Γίνονται αμφότερα «ειδήσεις» (στο Paris-Match του ’60 ή στη WSJ του ’13) με τη φιλοδοξία να επιβάλουν νέο look στη μόδα ή νέο outlook στις αγορές. Ανάλογα με το εκτόπισμα του φορέα, η τάση αποκτά –ή όχι– κρίσιμη μάζα ακολούθων. Ο Στίβεν Ινγκλαντερ της Citi, λοιπόν, εκτιμά πως ήρθε ο καιρός το ευρώ να κατηφορίσει. Καθώς τον τελευταίο χρόνο στηρίχθηκε σημαντικά από τους διεθνείς επενδυτές που το αγόραζαν για να επενδύσουν σε ευρωπαϊκούς τίτλους χρέους, ώς εδώ τα πήγε καλά: Τα ευρωπαϊκά ομόλογα ήταν ελκυστικά, κέντρο-απόκεντρο: ανεπτυγμένες οικονομίες με ταλαιπωρημένες υπολήψεις. Αυτό, αν είσαι δανειστής, σημαίνει ασφαλείς τοποθετήσεις με υψηλότερη απόδοση. Αυτό πια δεν ισχύει, ισχυρίζεται ο επικεφαλής αναλυτής της Citi. Για να το αποδείξει έφτιαξε έναν σύνθετο δείκτη, ο οποίος εμπεριέχει το κόστος δανεισμού κάθε κράτους της Ευρωζώνης, σταθμισμένο ανάλογα με το μέγεθος της οικονομίας του. Επινόησε ένα «κοινό ευρωομόλογο» δηλαδή, και υπολόγισε την απόδοση που θα έδινε σήμερα στους επενδυτές· δεν έχει σχέση με το υψηλό επιτόκιο που θα δανειζόταν η Ελλάδα, η Κύπρος ή η Πορτογαλία για 10 χρόνια, αλλά τείνει στα χαμηλά των μεγάλων οικονομιών, καθώς βαραίνουν περισσότερο στον δείκτη. Η απόδοση αυτού του φανταστικού ευρωομολόγου, λοιπόν, διαπιστώνει η Citi, έχει υποχωρήσει σε επίπεδα χαμηλότερα από αυτά του (υπαρκτού) αμερικανικού. Με άλλα λόγια, ο διεθνής επενδυτής θα έχει καλύτερο «τόκο» εάν τοποθετήσει τα χρήματά του στις ΗΠΑ παρά στην Ευρωζώνη ως σύνολο (ανύπαρκτη). Είναι μια ένδειξη που προκλήθηκε από την εκστρατεία βελτίωσης των ευρωπαϊκών προοπτικών τον τελευταίο χρόνο. Οι αγοραστές ξαναεπένδυσαν σε ευρωπαϊκά ομόλογα, αύξησαν τις τιμές τους, άρα οι αποδόσεις μειώθηκαν. Η βελτίωση στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα έκανε τα ευρωπαϊκά ομόλογα λιγότερο «ευκαιρίες». Επομένως, λιγότεροι επενδυτές θα χρειαστούν να προμηθευτούν ευρώ για να τα αγοράσουν, γι’ αυτό η ισοτιμία του θα υποχωρήσει, εκτιμά η Citi. Υπάρχει όμως και η αντίθετη άποψη. Το ευρώ θα συνεχίσει σε υψηλή τροχιά: Ξεκινά από το δεδομένο ότι το ευρώ ενισχύθηκε τον τελευταίο καιρό και διότι «ανασφαλείς» επενδυτές σε αναδυόμενες οικονομίες σήκωσαν τα κεφάλαιά τους και τα έφεραν στην «ασφάλεια» του Παλιού Κόσμου. Αφορμή της εξόδου ήταν η καλοκαιριάτικη αυτοπεποίθηση των Αμερικανών και τα υπονοούμενα του Μπεν Μπερνάνκι ότι θα κατεβάσει ρυθμούς (taper) στο τύπωμα χρήματος και στην πλημμυρίδα των δολαρίων. Εκτοτε το πήρε πίσω, σε μια πολυσυζητημένη μεταβολή. Από την προηγούμενη εβδομάδα, όμως, έχει αρχίσει να ξαναβγαίνει ο μπαμπούλας του taper, όπως το καλοκαίρι. Ενας νέος γύρος φημολογίας πιθανολογεί τον μήνα που η Fed θα μειώσει τη ροή των $85 δισ. τον μήνα για τη στήριξη των –διεθνών εν τέλει– αγορών. Η ανασφάλεια επιστρέφει στις αναδυόμενες οικονομίες και είναι τόσο αισθητή, που οι Αρχές Ινδίας και Ινδονησίας άρχισαν πάλι να χτίζουν διακριτικά αναχώματα προστασίας για τα νομίσματά τους. Η συνέχεια της μακροχρόνιας τάσης φυγής κεφαλαίων από την Ασία θα βοηθήσει ευρωπαϊκές μετοχές και ομόλογα, άρα και το ευρώ: Καθώς κάποιος που ψάχνει να τοποθετήσει μετρητά, δεν θα έχει ως επιλογή το συνθετικό ευρωομόλογο του Ινγκλαντερ. Θα έχει μια γκάμα χωρών/ομολόγων, σχετικά ασφαλών και με αποδόσεις σήμαντικά μεγαλύτερες από τις αμερικανικές. Καμιά εκδοχή δεν είναι πιο πιθανή. Είναι η φύση των χαοτικών αγορών που απαγορεύει πια κάθε πρόβλεψη. Σε κάθε περίπτωση, θα είναι αφέλεια η Ελλάδα να «κρυφτεί» από αυτή τη ροή κεφαλαίων, αν πραγματοποιηθεί. Και θα είναι κρίμα αν γίνει απλώς το στατιστικό άκρο της Ευρωζώνης ένας ταλαιπωρημένος θύλακος, τον οποίο θα δανείζουν μόνο οι πλέον ριψοκίνδυνοι και ασταθείς επενδυτές, έναντι υψηλότερου τόκου    KATHIMERINI