λικέρ από τον τόπο μας!

 Τα γνωστά και αγαπητά ελληνικά λικέρ που δοκιμάζαμε κρυφά, όταν ήμασταν μικροί, για να μη μας δουν οι «μεγάλοι», σε νέες εκδοχές. [Photo] [Photo]Από τη Μερόπη Παπαδοπούλου Ενα λικεράκι θα το πάρετε» ήταν η απαραίτητη προτροπή-ερώτηση στα σαλόνια του περασμένου αιώνα, γύρω στη δεκαετία του '70. Θυμάμαι κάτι ηλικιωμένες θείες, χτενισμένες στην τρίχα, με το κόκκινο κραγιονάκι, οι οποίες μοσχοβολούσαν πούδρα Σκιαπαρέλι, μπισκοτάκια βουτύρου και λικέρ από φρούτα. Λικέρ που, μέσα στην ανεκτικότητα και την αγάπη τους, μου έδιναν και δοκίμαζα κάτω από το αγριεμένο βλέμμα της γιαγιάς μου. Τέτοιες θείες δεν υπάρχουν πια. Λέω, λοιπόν, να μαζευτούμε όσοι μοιραζόμαστε αντίστοιχες αναμνήσεις και να πιούμε ελληνικά λικέρ -σε καινούργιες εκδοχές- στη γλυκιά τους θύμηση. Οπως, ας πούμε, ένα Κιρ από λικέρ άγριων κράνων (μικρά άγρια κόκκινα φρούτα του δάσους), Κράνο της Δωρικής, που ετοιμάζει με φροντίδα η οικογένεια Κεχρή στη Θεσσαλονίκη. Αρωματικό, με οξύτητα και πλούσια γεύση. Βάζουμε σε ποτήρι κολονάτο του λευκού κρασιού 2 μέρη ξηρό παγωμένο μοσχάτο κρασί και ένα μέρος λικέρ Κράνο, παγωμένο επίσης, ανακατεύουμε και σερβίρουμε. Ολοι εσείς οι εκλεκτικοί της γεύσης αναγνώστες μας ξέρετε να ψάχνετε στα μανάβικα και στις λαϊκές τα χιώτικα μανταρίνια, τα πιο αρωματικά της Ελλάδας. Αυτά είναι η πρώτη ύλη για το λικέρ Μανταρίνι της ιστορικής ποτοποιίας Τέττερη της Χίου. Από το μοσχοβολιστό φλούδι του φτιάχνεται ένα αρωματικό έλαιο που αναμειγνύεται με οινόπνευμα και ζάχαρη και με την τέχνη των παραγωγών του γίνεται ένα εξαιρετικό λικέρ. Πιείτε το παγωμένο σε σφηνάκι με ένα φυλλαράκι μέντας. Ιστορικό όνομα στα ελληνικά λικέρ είναι και αυτό τηςΑιολικής. Τα λικέρ της παράγονται από ελληνικά φρούτα, που επιλέγουν ειδικοί δοκιμαστές από τις καλύτερες περιοχές με «ονομασία προελεύσεως»: άγρια βύσσινα από την Τρίπολη, βερίκοκα Διαμαντοπούλου, μανταρίνια από τη Σπάρτη. Ποιος δεν αναγνωρίζει το Blue Curacao… που θα αποτελέσει τη βάση για τη διαφορετική Blue Margarita που θα πιούμε σήμερα! Θα χτυπήσουμε καλά στο σέικερ με πάγο 1 ½ μέρος τεκίλα, 1 μέρος χυμό λάιμ και 1 μέρος Blue Curacao και θα σερβίρουμε σε ανοιχτό ποτήρι με πόδι. Η Τεντούρα Κάστρο της ποτοποιίας Χάχαλη αποτελεί ένα παραδοσιακό πατρινό ποτό που προέρχεται κυρίως από εκχυλίσματα μπαχαρικών, όπου κυριαρχεί η κανέλα και ακολουθούν γαρίφαλο και μοσχοκάρυδο, στα οποία οφείλει και το σκούρο προκλητικό της χρώμα. Η Τεντούρα πίνεται κυρίως παγωμένη σε μικρά ποτηράκια, αλλά σας προτείνω να τη δοκιμάσετε μαζί με καφέ εσπρέσο (το ιταλικό coretto) και να το συνοδεύσετε με μαύρα λουκουμάκια Τεντούρας, που λανσάρει η εταιρεία Χάχαλη, πλούσια σε αρώματα κανέλας, γαρίφαλου, μοσχοκάρυδου, εσπεριδοειδών και μαστίχας Χίου. Θα κλείσουμε με ένα παραδοσιακό λικέρ, το κερκυραϊκό κουμ κουάτ με το πορτοκαλί χρώμα και τη χαρακτηριστική φρουτώδη και δροσερή γεύση. Οταν ο Βρετανός γεωπόνος Μέρλιν το φύτεψε στην Κέρκυρα πριν από 150 χρόνια, μάλλον δεν φανταζόταν ότι θα γινόταν το σήμα κατατεθέν του νησιού. Αν πάτε στην Κέρκυρα, αναζητήστε το πρατήριο της εταιρείας Βασιλάκης και Υιοί στο δρόμο του Αγίου Σπυρίδωνα και αγοράστε το ξηρό εκχύλισμα κουμ κουάτ, μια τελείως διαφορετική εκδοχή του δημοφιλούς φρούτου, που θα πιείτε με πάγο. Το κλασικό γλυκό λικέρ δίνει τον καλύτερο εαυτό του -σε όσους δεν έχουν πολύ γλυκό δόντι- με τριμμένο πάγο και σόδα σε ωραία ψηλά ποτήρια.  kathimerini