Τι γράφει ο ξένος τύπος./καθημερινή

HERALD TRIBUNE

Το χρέος των ΗΠΑ

Ο Ιρακινοί οι οποίοι εργάστηκαν για την αμερικανική κυβέρνηση καθόλη τη διάρκεια του πολέμου ήταν κατά κάποιο τρόπο σημαδεμένοι. Εγιναν στόχος, όπως πολύ σωστά επεσήμανε πρόσφατα ο γερουσιαστής Εντουαρντ Κένεντι. Δεν ρίσκαραν μόνο τη ζωή τους, αλλά και των δικών τους ανθρώπων, καθώς πολλοί αντάρτες απήγαγαν ή και σκότωσαν συγγενικά τους πρόσωπα. Αυτοί οι Ιρακινοί χρειάζεται να ξαναστήσουν με ασφάλεια τη ζωή τους. Ορισμένοι από τους εργαζομένους έχουν μετακινηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην κατοχή τους έχουν κάποια ειδική βίζα. Ενας καινούργιος νόμος, του οποίου βασικός εισηγητής είναι ο γερουσιαστής Κένεντι αυξάνει τον αριθμό των ειδικών αδειών από 500 που ήταν στο προηγούμενο πρόγραμμα σε 5.000. Ο νόμος προβλέπει τη χορήγηση βίζας και στους μεταφραστές, ώστε να συμπεριληφθούν όλοι όσοι εργάστηκαν για λογαριασμό των Ηνωμένων Πολιτειών. Παράλληλα, καλεί την αμερικανική κυβέρνηση να συμβάλει ώστε αυτοί οι άνθρωποι να παρακολουθήσουν ειδικά προγράμματα μετεγκατάστασης. Δυστυχώς, ομοσπονδιακοί αξιωματούχοι παρενέβησαν και ανέκοψαν την πορεία της διαδικασίας έκδοσης βίζας, ζητώντας από τους ενδιαφερομένους να αποδείξουν ότι η ζωή τους απειλείται στο Ιράκ, εξαιτίας του γεγονότος ότι εργάστηκαν στο πλευρό των ΗΠΑ. Η κλασική γραφειοκρατία εμπόδιο σε κάτι που θεωρείται απολύτως αναγκαίο... Οι ομοσπονδιακοί υπάλληλοι πρέπει να βοηθήσουν τους Ιρακινούς, οι οποίοι ήλθαν στην Αμερική για να στήσουν ξανά τη ζωή τους. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι σύμφωνα με την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, περίπου 2,4 εκατ. Ιρακινοί έχουν υποχρεωθεί να εγκαταλείψουν το Ιράκ και άλλα δύο έχουν ζητήσει καταφύγιο στη Συρία και την Ιορδανία. Οσοι βοήθησαν δεν πρέπει να αγνοηθούν από την αμερικανική κυβέρνηση.

DIE TAGESZEITUNG

Κίνα, ανθρώπινα δικαιώματα και ΗΠΑ

Γιατί οι ΗΠΑ αξιολόγησαν σε καλύτερη θέση την Κίνα στην ετήσια έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, διερωτώνται πολλοί μετά τη δημοσιοποίηση της λίστας με τις χώρες στις οποίες καταγράφεται παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οπως δήλωσε στην εφημερίδα η γενική γραμματέας του γερμανικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας Μπάρμπαρα Λοχμπίλερ, κανείς δεν γνωρίζει αν η Κίνα δεσμεύτηκε να στηρίξει περισσότερο τις ΗΠΑ στο Συμβούλιο Ασφαλείας όσον αφορά τις τοπικές συγκρούσεις, ενδεχομένως δε και στο θέμα του Ιράν. Το σίγουρο είναι ότι η νέα αξιολόγηση των ΗΠΑ για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα δεν προήλθε από ενδιαφέρον για την προστασία τους. Ούτε ασφαλώς ενισχύονται έτσι οι προσπάθειες για τη βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα. Οπως φαίνεται οι ΗΠΑ δεν χάνουν την ευκαιρία να υποσκάπτουν συνέχεια την αξιοπιστία τους!

DW-WORLD.DE

Η Γαλλία και η Μεσογειακή Ενωση

Η πρωτοβουλία της Γαλλίας για τη δημιουργία ένωσης κρατών της μεσογειακής λεκάνης είχε προκαλέσει πρόσφατα τριγμούς στις γαλλογερμανικές σχέσεις, με τον πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί να διεκδικεί ξεχωριστό ρόλο για τη χώρα του. Στη συνάντηση Σαρκοζί - Μέρκελ στα εγκαίνια της έκθεσης πληροφορικής στο Αννόβερο, η Γερμανίδα καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ κατέστησε σαφές ότι δεν θα δεχθεί ο πρόεδρος της Μεσογειακής Ενωσης να προέρχεται μόνο από χώρα της Μεσογείου, όπως είχε προτείνει η Γαλλία: «Ο νέος θεσμός θα ονομάζεται Μεσογειακή Ενωση και θα είναι αποτέλεσμα κοινής προσπάθειας και των 27 χωρών-μελών. Κατ’ αρχήν θα συνομιλήσουμε με τους εταίρους μας στην Ε.Ε. σχετικά με όλες τις λεπτομέρειες έτσι ώστε καμιά χώρα να μη βρεθεί στο περιθώριο». Με τη μονομερή πρωτοβουλία της Γαλλίας, στο περιθώριο δεν αισθάνθηκε μόνο η Γερμανία, αλλά και οι σκανδιναβικές χώρες, η Βρετανία και η Αυστρία. Οι χώρες αυτές εξέφρασαν μάλιστα φόβους ότι η Μεσογειακή Ενωση ενδέχεται να λειτουργήσει ανταγωνιστικά στη λεγόμενη διαδικασία της Βαρκελώνης, στο πλαίσιο της οποίας από το 1995 καταβάλλονται προσπάθειες βελτίωσης των σχέσεων με τις νότιες και νοτιοανατολικές χώρες-μέλη της Ε.Ε.

THE DAILY TELEGRAPH

Οι εκλογές στο Ιράν

Οι εκλογές στο Ιράν δημιουργούν προβληματισμό ως προς τη σημερινή κατάσταση της χώρας. Τριάντα χρόνια μετά την ισλαμική επανάσταση του Ιράν υπάρχει μεγάλο χάσμα μεταξύ της συντηρητικής ατζέντας και του κόσμου. Η απομυθοποίηση της ισλαμικής επανάστασης οδήγησε στην απάθεια, ουδείς αναμένει σήμερα ότι θα εξεγερθούν οι μεταρρυθμιστές. Ομως προκαλεί δυσφορία η απορριπτική στάση των κληρικών έναντι μιας αντιπροσωπευτικής κυβέρνησης, η οποία θα μπορέσει ενδεχομένως να παρουσιάσει ένα ηπιότερο προφίλ και να συμβάλει στην προώθηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων. Σημειωτέον ότι η ανεργία, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων, καλπάζει.

Comments