ΠΟΛΙΤΙΚΗ 12/3/2008
Χθές, Σήμερα, Αύριο
Ο βουλευτής Κεφαλλονιάς τρέχει…. ή μήπως κάποιοι τον τρέχουν και δέν θα έπρεπε;
του Ναπολέοντα Λιναρδάτου
Είναι πράγματι ενδιαφέρον κάποιος να δει πόση δουλειά τραβάει ο τοπικός μας βουλευτής. Μόνο και μόνο να γράφεις τις ανακοινώσεις των δραστηριοτήτων του θέλεις μια τετραετία.
Δεν ειρωνεύομαι, είναι πολύ δουλεία. Αν υπήρχε μια κάμερα να παρακολουθεί τον κ. Παρίση θα τον βλέπαμε να ανεβοκατεβαίνει σκάλες υπουργείων, να συναντά ψηφοφόρους, φορείς, παράγοντες, κτλ.
Τρέχει ασταμάτητα ο κ. Παρίσης γιατί όλα τα περιμένουμε από το κράτος. Το κράτος θα φτιάξει τον τουρισμό, την παιδεία, τα νοσοκομεία, την οικονομία, τα πάντα- εντός, εκτός και επί τα αυτά. Οι ψυχολόγοι λένε ότι εξυπνάδα είναι η δυνατότητα να μαθαίνεις από την εμπειρία σου. Εμείς για δεκαετίες τώρα έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας στον κρατισμό. Δεν μας βγαίνει, αλλά επιμένουμε.
Κάθε χρόνος που περνάει η Ελλάδα θα γίνεται φτωχότερη γιατί ένα οικονομικό σύστημα που βασίζεται σε ακατάσχετο δανεισμό, ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και βάναυση φορολογία δεν έχει μέλλον. Αλλά δεν θα αλλάξουμε γιατί τίποτε δεν ακούγεται καλύτερα στα αυτιά μας παρά η ιδέα του κράτους-νταντά που ικανοποιεί όλες μας τις επιθυμίες φτάνει εμείς να το θέλουμε αρκετά.
Η λογική και η εμπειρία είναι δύσκολο να αντιμετωπίσουν αυτή την εύκολη ιδέα. Πώς να εξηγήσεις σε κάποιον ότι αν θέλει να γίνει δημόσιος υπάλληλος και να πάρει σύνταξη στα 55, πρέπει να υπάρχει κάποιος άλλος που πληρώνει φόρους για να υλοποιηθούν όλα αυτά;
Αυτός ο άλλος δεν έχει μόνο να συντηρήσει το δημόσιο υπάλληλο, αλλά και τον μαθητή, τον συνταξιούχο, τον στρατευμένο, τον νοσηλευόμενο και τον διαπλεκόμενο. Η λίστα δεν τελειώνει εδώ γιατί κάθε μέρα που περνάει στα πλαίσια της κοινωνικής αλληλεγγύης όλο και κάποια νέα κατηγορία δημιουργείται. Δεν είναι έκπληξη που σήμερα πάνω από τετρακόσιες χιλιάδες Γάλλοι ζουν και εργάζονται στην Αγγλία. Δεν έχουν λόγο να κάθονται στην Γαλλία για να πληρώνουν τα προνόμια κάποιον άλλων.
Πίσω από την ομίχλη των προοδευτικών δεισιδαιμονιών χάνουμε ορισμένες βασικές αλήθειες. Για να δημιουργηθεί πλούτος πρώτα πρέπει να υπάρχουν κίνητρα και ευκαιρίες. Όταν το κέρδος και η ιδιωτική πρωτοβουλία δαιμονοποιούνται τότε χάνουμε όλοι – αλλά κυρίως οι φτωχοί. Το καλύτερο όπλο κατά της φτώχειας είναι οι ελεύθερες αγορές. Πάνω από ένα εκατομμύριο Κινέζοι αποχαιρετούν την φτώχεια κάθε μήνα λόγο της παγκοσμιοποίησης. Από το 1950 το μέσο παγκόσμιο εισόδημα αυξήθηκε από $2.000 δολάρια στα $7.000.
Οσοι νομίζουν οτι η παγκοσμιοποίηση δουλεύει αλλά μόνο αν είσαι υπανάπτυκτη χώρα με φτηνό μεροκάματο τοτέ δεν έχουν παρά να συγκρίνουν Ελλάδα και Ιρλανδία. Απο τα μέσα της δεκαετίας του 80 η Ιρλανδία ακολούθησε μια εντελώς διαφορετική πολιτική απο οτι η Ελλάδα την ίδια περίοδο. Οι Ιρλανδοί μείωσαν τις κρατικές δαπάνες, τον κρατικό παρεμβατισμό και τους φόρους. Η διαφορά στα αποτελέσματα είναι εμφανής στον παρακάτω πίνακα.
ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΠΛΟΥΤΟΣ σε δολάρια
1975 1980
1985
1995
2002
Ελλάδα 4.320 7.050
9.080
12.790
18.720
Ιρλανδία
3.140 5.340
8.720 17.740
36.360
Θα ήταν εύκολο για τούς Ιρλανδούς να ακολουθήσουν το δικό μας παράδειγμα – Ο΄Μπράϊαν δώστα όλα – αλλά γρηγορότερα από εμάς κατάλαβαν ότι το κράτος δεν είναι η λύση αλλά το πρόβλημα.
Αν ακόμα νομίζετε το 'ότι χάνουμε σε πλούτο το κερδίζουμε σε αξιοπρέπεια' δεν έχετε παρά να μπείτε σε μια δημόσια υπηρεσία. Να δείτε ότι αν θέλετε να ευημερήσετε ή απλώς να ζήσετε θα πρέπει να γίνεται μόνιμος ή διαπλεκόμενος.
Χθες στην Κεφαλλονιά είχαμε έναν βουλευτή που έτρεχε, που ανεβοκατέβαινε και πηγαινοερχόταν προσπαθώντας να αρπάξει όσους περισσότερους διορισμούς, δημόσια έργα και επιδοτήσεις ήταν δυνατόν. Σήμερα αυτός ο βουλευτής είναι ο κ. Παρίσης και αύριο κάποιος άλλος θα πάρει τη θέση του ακολουθώντας την ίδια πορεία. Οι καλύτερες μέρες διαρκώς θα αναβάλλονται και η Ελλάδα που θέλουμε να έχουμε σαν όαση στην έρημο θα απομακρύνεται όταν εμείς νομίζουμε ότι πλησιάζουμε.
Επικοινωνία: meticslexicon@gmail.com
Ιστολόγιο: www.meticslexicon.blogspot.com
Ο βουλευτής Κεφαλλονιάς τρέχει…. ή μήπως κάποιοι τον τρέχουν και δέν θα έπρεπε;
του Ναπολέοντα Λιναρδάτου
Είναι πράγματι ενδιαφέρον κάποιος να δει πόση δουλειά τραβάει ο τοπικός μας βουλευτής. Μόνο και μόνο να γράφεις τις ανακοινώσεις των δραστηριοτήτων του θέλεις μια τετραετία.
Δεν ειρωνεύομαι, είναι πολύ δουλεία. Αν υπήρχε μια κάμερα να παρακολουθεί τον κ. Παρίση θα τον βλέπαμε να ανεβοκατεβαίνει σκάλες υπουργείων, να συναντά ψηφοφόρους, φορείς, παράγοντες, κτλ.
Τρέχει ασταμάτητα ο κ. Παρίσης γιατί όλα τα περιμένουμε από το κράτος. Το κράτος θα φτιάξει τον τουρισμό, την παιδεία, τα νοσοκομεία, την οικονομία, τα πάντα- εντός, εκτός και επί τα αυτά. Οι ψυχολόγοι λένε ότι εξυπνάδα είναι η δυνατότητα να μαθαίνεις από την εμπειρία σου. Εμείς για δεκαετίες τώρα έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας στον κρατισμό. Δεν μας βγαίνει, αλλά επιμένουμε.
Κάθε χρόνος που περνάει η Ελλάδα θα γίνεται φτωχότερη γιατί ένα οικονομικό σύστημα που βασίζεται σε ακατάσχετο δανεισμό, ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και βάναυση φορολογία δεν έχει μέλλον. Αλλά δεν θα αλλάξουμε γιατί τίποτε δεν ακούγεται καλύτερα στα αυτιά μας παρά η ιδέα του κράτους-νταντά που ικανοποιεί όλες μας τις επιθυμίες φτάνει εμείς να το θέλουμε αρκετά.
Η λογική και η εμπειρία είναι δύσκολο να αντιμετωπίσουν αυτή την εύκολη ιδέα. Πώς να εξηγήσεις σε κάποιον ότι αν θέλει να γίνει δημόσιος υπάλληλος και να πάρει σύνταξη στα 55, πρέπει να υπάρχει κάποιος άλλος που πληρώνει φόρους για να υλοποιηθούν όλα αυτά;
Αυτός ο άλλος δεν έχει μόνο να συντηρήσει το δημόσιο υπάλληλο, αλλά και τον μαθητή, τον συνταξιούχο, τον στρατευμένο, τον νοσηλευόμενο και τον διαπλεκόμενο. Η λίστα δεν τελειώνει εδώ γιατί κάθε μέρα που περνάει στα πλαίσια της κοινωνικής αλληλεγγύης όλο και κάποια νέα κατηγορία δημιουργείται. Δεν είναι έκπληξη που σήμερα πάνω από τετρακόσιες χιλιάδες Γάλλοι ζουν και εργάζονται στην Αγγλία. Δεν έχουν λόγο να κάθονται στην Γαλλία για να πληρώνουν τα προνόμια κάποιον άλλων.
Πίσω από την ομίχλη των προοδευτικών δεισιδαιμονιών χάνουμε ορισμένες βασικές αλήθειες. Για να δημιουργηθεί πλούτος πρώτα πρέπει να υπάρχουν κίνητρα και ευκαιρίες. Όταν το κέρδος και η ιδιωτική πρωτοβουλία δαιμονοποιούνται τότε χάνουμε όλοι – αλλά κυρίως οι φτωχοί. Το καλύτερο όπλο κατά της φτώχειας είναι οι ελεύθερες αγορές. Πάνω από ένα εκατομμύριο Κινέζοι αποχαιρετούν την φτώχεια κάθε μήνα λόγο της παγκοσμιοποίησης. Από το 1950 το μέσο παγκόσμιο εισόδημα αυξήθηκε από $2.000 δολάρια στα $7.000.
Οσοι νομίζουν οτι η παγκοσμιοποίηση δουλεύει αλλά μόνο αν είσαι υπανάπτυκτη χώρα με φτηνό μεροκάματο τοτέ δεν έχουν παρά να συγκρίνουν Ελλάδα και Ιρλανδία. Απο τα μέσα της δεκαετίας του 80 η Ιρλανδία ακολούθησε μια εντελώς διαφορετική πολιτική απο οτι η Ελλάδα την ίδια περίοδο. Οι Ιρλανδοί μείωσαν τις κρατικές δαπάνες, τον κρατικό παρεμβατισμό και τους φόρους. Η διαφορά στα αποτελέσματα είναι εμφανής στον παρακάτω πίνακα.
ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΠΛΟΥΤΟΣ σε δολάρια
1975 1980
1985
1995
2002
Ελλάδα 4.320 7.050
9.080
12.790
18.720
Ιρλανδία
3.140 5.340
8.720 17.740
36.360
Θα ήταν εύκολο για τούς Ιρλανδούς να ακολουθήσουν το δικό μας παράδειγμα – Ο΄Μπράϊαν δώστα όλα – αλλά γρηγορότερα από εμάς κατάλαβαν ότι το κράτος δεν είναι η λύση αλλά το πρόβλημα.
Αν ακόμα νομίζετε το 'ότι χάνουμε σε πλούτο το κερδίζουμε σε αξιοπρέπεια' δεν έχετε παρά να μπείτε σε μια δημόσια υπηρεσία. Να δείτε ότι αν θέλετε να ευημερήσετε ή απλώς να ζήσετε θα πρέπει να γίνεται μόνιμος ή διαπλεκόμενος.
Χθες στην Κεφαλλονιά είχαμε έναν βουλευτή που έτρεχε, που ανεβοκατέβαινε και πηγαινοερχόταν προσπαθώντας να αρπάξει όσους περισσότερους διορισμούς, δημόσια έργα και επιδοτήσεις ήταν δυνατόν. Σήμερα αυτός ο βουλευτής είναι ο κ. Παρίσης και αύριο κάποιος άλλος θα πάρει τη θέση του ακολουθώντας την ίδια πορεία. Οι καλύτερες μέρες διαρκώς θα αναβάλλονται και η Ελλάδα που θέλουμε να έχουμε σαν όαση στην έρημο θα απομακρύνεται όταν εμείς νομίζουμε ότι πλησιάζουμε.
Επικοινωνία: meticslexicon@gmail.com
Ιστολόγιο: www.meticslexicon.blogspot.com
Comments