Γραμματα Aναγνωστων Καθημερινή
Σελίδες στο facebook
Κύριε διευθυντά
Στο άρθρο σας «Ο Μιλτιάδης και η Εύα» του φύλλου της 1/3/2008 περιγράφετε το facebook και τους ασχολούμενους με αυτό πολιτικούς ως χασομερούντες και χαζολογούντες. Εγινα δέκτης παραπόνων πολλών φίλων μου (από το facebook) γι’ αυτή την κριτική της έγκριτης εφημερίδας σας. Πριν καταφέρω όμως να βρω το χρόνο να απαντήσω στο εν λόγω δημοσίευμα, διάβασα το άρθρο, που φιλοξένησε η εφημερίδα σας, του αρχηγού του Συντηρητικού κόμματος της Αγγλίας –και κατά πάσα πιθανότητα μελλοντικού πρωθυπουργού– κ. David Cameron, στο οποίο αναγγέλλει τη μεγάλη καμπάνια του κόμματός του στο facebook για να αναζωογονήσει την επικοινωνία του με τους φίλους του κόμματος. Παράλληλα παρακολουθώντας τις αμερικανικές προκριματικές εκλογές διαπίστωσα ότι όλοι οι υποψήφιοι διατηρούν προσωπικές σελίδες στο facebook και ότι ο Μπαράκ Ομπάμα είναι ίσως ο δημοφιλέστερος υποψήφιος με πάνω από 1 εκατ. φίλους στο facebook απ’ όλο τον κόσμο. Χρησιμοποιώ το Internet από την πρώτη στιγμή της πολιτικής μου παρουσίας και έχω μάθει να σέβομαι τις διαφορετικές ανάγκες των νέων ανθρώπων για επικοινωνία. Το facebook αποτελεί μια σύγχρονη μορφή επικοινωνίας, ποιο άμεση από τις συνηθισμένες. Ο αφορισμός τέτοιων μέσων από συντάκτες μιας εφημερίδας που πρωτοπορεί στην ηλεκτρονική της παρουσία τουλάχιστον ξενίζει και σίγουρα προκαταλαμβάνει αρνητικά τον αναγνώστη για ένα νέο μέσο που σήμερα γνωρίζει παγκόσμια επιτυχία.
Μιλτιαδης Βαρβιτσιωτης - Βουλευτής Ν.Δ.
«Αρχαία Μακεδονία»
Κύριε διευθυντά
Μου δόθηκε η ευκαιρία να εργαστώ για 18 μήνες στα Σκόπια ως υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Εκεί κουβέντιασα με πολλούς Σκοπιανούς το θέμα της ονομασίας και κατάλαβα δύο πράγματα. Πρώτον, ότι έχουν και αυτοί ανάγκη από ένα ιστορικό και ένδοξο όνομα, όπως εμείς πήραμε το φημισμένο όνομα «Ελλάς» όταν γίναμε ανεξάρτητο κράτος, διότι άλλο να παρουσιαστείς σε μια διεθνή έκθεση με κρασιά μακεδονικά και άλλο με κρασιά «βαρδαριανά» ή «σκοπιανά». Δεύτερον, ότι το μακεδονικό όνομα θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί με τρόπο που να φέρνει κοντά τους Ελληνες και τους Σλάβους, δυστυχώς χρησιμοποιήθηκε με τρόπο που εκπέμπει αρνητικά μηνύματα για την Ελλάδα. (Σε αυτό όμως φταίμε και εμείς, διότι κακομεταχειριστήκαμε τη μειονότητά τους.)
Με βάση αυτά καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι Σκοπιανοί δεν πρόκειται να απαρνηθούν το μακεδονικό όνομα, έστω και σαν συνθετικό. Εμείς δε, ακόμη και για έναν συμβιβασμό, θα δυσκολευτούμε πολύ και θα πληρώσουμε, ενδεχομένως, κάποια σοβαρά τιμήματα.
Από την άλλη πλευρά, με φαντασία και καλές ιδέες θα μπορούσαμε να επιτύχουμε αυτά που θέλουμε, που είναι κυρίως η πνευματική ιδιοκτησία στην αρχαία μακεδονική κληρονομιά (Μέγας Αλέξανδρος κ.τ.λ.), διότι ο αλυτρωτισμός στις ημέρες μας δεν θέτει προβλήματα ούτε στην ασφάλεια ούτε στην κυριαρχία μας. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τις βυζαντινο-βαλκανικές μας αγκυλώσεις και ας επιστρατεύσουμε όλη τη φαντασία και δημιουργικότητά μας, ας κάνουμε έναν καταιγισμό ιδεών και τότε θα δούμε πως υπάρχουν πολλές καλές λύσεις!
Μια λύση θα ήταν να αλλάζαμε εμείς το όνομα της ελληνικής Μακεδονίας και να τη λέγαμε Αρχαία Μακεδονία, ή κάτι τέτοιο. Ακόμη καλύτερα, θα μπορούσαμε να αλλάξουμε όνομα ως χώρα και να ονομαστούμε Ελλάδα και Μακεδονία (κατά το μοντέλο Σερβία και Μαυροβούνιο ή Βοσνία και Ερζεγοβίνη) ή κάτι παρόμοιο, πράγμα που και ιστορικο-γεωγραφικό έρεισμα θα είχε και θα έδινε τις λύσεις στα προβλήματα που μας ταλανίζουν.
Υπάρχει, όμως, και μια αδικαιολόγητη ηττοπάθεια σε όλα αυτά που ακούω γύρω μου. Επικαλούνται όλοι κατά κόρον πως τόσες και τόσες χώρες αναγνώρισαν τα Σκόπια σαν Μακεδονία, λες και αυτό σημαίνει αυτόματα ότι παίρνουν θέση στο ποιος έχει δίκιο και ποιος έχει άδικο. Μήπως εμείς παίρνουμε θέση αν η Μεγάλη Βρετανία πρέπει να λέγεται έτσι ή Ηνωμένο Βασίλειο; Ποσώς! Η αλήθεια είναι πως όλες αυτές οι χώρες, τουλάχιστον η συντριπτική τους πλειοψηφία, αδιαφορούν αν τα Σκόπια θα λέγονται Μακεδονία ή οτιδήποτε άλλο. Αν αύριο τα Σκόπια αλλάξουν όνομα, οι χώρες αυτές θα τους αναγνωρίσουν και πάλι με την ίδια ευκολία όπως και τώρα (αυτό το δήλωσε πρόσφατα με τρόπο ξεκάθαρο και η Ρωσία, εμφανιζόμενη ως γενναιόδωρη προς την Ελλάδα ενώ στην πραγματικότητα απλά δήλωσε το προφανές). Ας μην το παρακάνουμε λοιπόν με τους θρήνους, τις κραυγές και την παράνοια. Ας μη φανταζόμαστε πως όλοι είναι εναντίον μας και θέλουν το κακό μας.
Οσο για τους Αμερικανούς, θα ήταν παράλογο εκ μέρους μας να περιμένουμε να μας υποστηρίζουν ολόψυχα, τη στιγμή που έχουμε δώσει δείγματα γραφής σαν ο πιο αντιαμερικανικός λαός στην Ευρώπη. Εδώ χάσαμε τον αμερικανικό τουρισμό από αυτή την αιτία. Ενώ τα Σκόπια έπραξαν το αντίθετο. Εδώ μάλιστα θα πρόσθετα και το ότι οι Σκοπιανοί θεωρούν πως η Ευρωπαϊκή Ενωση «δεν μπορεί να τους αποφύγει» στο μέλλον, λόγω της τοποθεσίας τους, ενώ οι Αμερικανοί μπορούν εύκολα να αλλάξουν πελάτες και να τους ξεχάσουν, γι’ αυτό και κάνουν τα πάντα για να τους κρατήσουν. Πρέπει, λοιπόν, να καταλάβουμε το αυτονόητο, πως οι Αμερικανοί προτιμούν μια φιλοαμερικανική παρά μια αντιαμερικανική χώρα, και εμείς το ίδιο θα κάναμε.
Γερασιμος Φουρλανος - Διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου της Ουψάλας / Αθήνα
Κακομεταχείριση παλαιών αποστράτων
Κύριε διευθυντά
Με βαθύτατη λύπη και εύλογη αγανάκτηση, μάθαμε ότι από πρόσφατα ψηφισθέντα νόμο αφαιρέθηκε σκόπιμα διάταξη, που αναιρούσε απαγόρευση καταβολής Μερισμάτων Μετοχικών και Επικουρικών Ταμείων παλαιών αποστράτων Ε.Δ. και Σ.Α., που συνταξιοδοτήθηκαν πριν από την 1-7-2000 και τα εδικαιούντο, βάσει νόμων του 2000 και 2002. Η εν λόγω απαγόρευση είχε επιβληθεί με νόμο του 2005 των σήμερα κυβερνώντων, παρά το ότι τα υπ’ όψιν Ταμεία θα μας κατέβαλαν εξ ιδίων πόρων τα οφειλόμενα Μερίσματα. Πέραν αυτού, αυθαιρετώντας οι κρατούντες σε βάρος των γεροντότερων αποστράτων, αγνόησαν ομόφωνη γνωμοδότηση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου και μεταγενέστερες αμετάκλητες Αποφάσεις του ίδιου Ανώτατου Δικαστηρίου, περί του ότι οι νόμοι του 2000 και 2002 είναι εφαρμοστέοι σε όλους τους απόστρατους, ασχέτως του πότε συνταξιοδοτήθηκαν. Πρέπει να τονισθεί ιδιαίτερα, ότι το Δημόσιο όχι μόνο δεν θα υπέκειτο σε δαπάνες, αλλά αντίθετα θα εισέπραττε ως φορολογία περί τα 35% των Μερισμάτων, που θα κατέβαλαν τα προαναφερόμενα Ταμεία από δικούς τους πόρους.
Ας μην ξεχνούν όσοι κακομεταχειρίζονται και αδικούν βάναυσα τους 90.000 παλαιότερους απόστρατους, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι υπέργηροι σεβαστοί παλαίμαχοι του Β΄ Π.Π., ότι όλα εδώ πληρώνονται.
Αντιπλοίαρχος Φωτης Φωτοπουλος Π.Ν. ε.α. / Μεσσήνη
Το «κλεινόν άστυ»
Κύριε διευθυντά
Κλεινόν άστυ το ’λεγαν μια φορά κι έναν καιρό. Δεν θα παραστήσω τον φιλόλογο, αλλά το «κλεινόν» πρέπει να παράγεται από το «κλείω» («κλέω» στον επικό τύπο) και σημαίνει ευκλεές, ένδοξον. Τελικά, όμως, τι απέμεινε από αυτό το κλεινότατο και ευκλεέστατο άστυ; Δεν απαντώ για να μη σας στενοχωρήσω, αφού ούτως ή άλλως, θα λυπηθείτε πολύ με αυτά που έπονται. Η Αθήνα ήταν όντως κλεινόν άστυ. Ομως, μέσα στις τελευταίες επτά δεκαετίες οι Αθηναίοι με τις ευφάνταστες πρωτοβουλίες ορισμένων αετονύχηδων και την αδιάντροπη κάλυψη δασαρχών-δημάρχων πολεοδόμων-υπουργών και άλλων πολλών με ντοκτορά στην «παραλλαγή», αλλά και παντελή έλλειψη στοιχειώδους αγωγής, κατάφεραν να μετατρέψουν το κλεινόν άστυ σε χαβούζιον! Γέμισαν οι δρόμοι σκουπίδια, τα πεζοδρόμια έχουν καταληφθεί από αυτοκίνητα και από κόπρανα σκύλων και έμειναν άστεγες και οι γυναίκες των πεζοδρομίων! Για να πάει κανείς στον φούρνο ή στον μανάβη και να επιστρέψει αρτιμελής, πρώτα κάνει ευχέλαιο!
Στη γειτονιά μου υπάρχουν τρία παρκάκια, τρεις μικροί παράδεισοι για τα παιδιά! Τι κρίμα όμως! ΄Η είναι μονίμως κατειλημμένα από σκυλιά και τους συνοδούς τους ή «ναρκοθετημένα» με τις βρωμιές των σκύλων! Και να ’ταν το πρόβλημα μόνο εκεί! Από το πεζοδρόμιο μπροστά στην πολυκατοικία μας στη Νέα Σμύρνη, έχουμε ημερησίως τουλάχιστον δεκαπέντε «διελεύσεις» καλοντυμένων κυριών / κυρίων που καμαρώνουν για τη ράτσα των τετραπόδων που συνοδεύουν. Αδιάντροπα, όμως, επιτρέπουν στους σκύλους τους να κοπρίζουν τις ζαρντινιέρες, που μόλις περιποιήθηκε ο κηπουρός, ακόμη και το πεντακάθαρο πεζοδρόμιο! Κάτω από τα κόπρανα των σκύλων τους εγκαταλείπουν την αγωγή τους και αποχωρούν καμαρωτοί!.. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί μια κυρία, που είναι μονίμως εφοδιασμένη με γάντια και πλαστικές σακούλες. Αυτή η συμπαθέστατη κυρία είναι «τριτοκοσμική»! (Προέρχεται από αφρικανική χώρα).
Ας προσέξουμε τα λόγια μας, συμπατριώτες. Ας σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τους προγόνους μας για «δήθεν», λέγοντας «εμείς μεταδώσαμε τα φώτα του πολιτισμού». Ακόμη και το «Ελληνες εσμέν» πέφτει βαρύ στους ώμους μας. Φυλαχτείτε, γιατί οι ξένοι που μετέτρεψαν τη δασεία σε h και οι λέξεις υστερία, υποχονδρία, ύπνωσις έγιναν hysteria, hypochondria, hypnosis, θα μπορούσαν να μετατρέψουν και την ψιλή σε h και από «Ελληνες εσμέν» να βρεθούμε «Greeks hesmen»!..
Θωμας Θεολογης -Ιστοριοδίφης / συγγραφέας
Προσθήκη προσωνυμίων στα σχολεία μας
Κύριε διευθυντά
Μια πρόσφατη εγκύκλιος του υπουργείου Παιδείας προς τα σχολεία της χώρας μας, έρχεται νομίζω κοντά στη θέληση της Ιστορίας μας και της παράδοσής μας. Συγκεκριμένα, με εγκύκλιό του στις προϊστάμενες Αρχές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης προτείνει την ανάγκη να προστεθούν προσωνυμίες σε όλα τα σχολεία και να καταργηθεί η γνωστή μέχρι σήμερα αρίθμηση. Προσωνυμίες παρμένες από την Ιστορία και την παράδοση της κάθε περιοχής.
Ηταν καιρός πια το κάθε ελληνικό σχολείο να αποκτήσει πρόσωπο: σε μια εποχή ρήξης του Νεοέλληνα με την Ιστορία του και την παράδοσή του σε χρόνους όπου αποστρέφουμε τα μάτια μας από τα δάκρυα και τα αίματα και τις μεγάλες πράξεις του παρελθόντος, η εξοικείωση των παιδιών μας με αυτό το παρελθόν, αποτελεί χρέος, αλλά και τιμή. Να μάθουν τα παιδιά ποιοι ήμασταν και επεκτατικά ποιοι πρέπει να είμαστε. Ειδικότερα σήμερα, όπου χίλιοι δυο δαίμονες πάνε να διαταράξουν την ιστορική μας συνέχεια και να αλλοιώσουν βάναυσα τον πολιτισμό μας. Σε αυτό το κλίμα, τώρα, πώς τα παιδιά μας να αποκτήσουν συνείδηση συνέχειας και ιθαγένειας; Σε μια κοινωνία με μειωμένες δυνατότητες αντίστασης και, επομένως, εύκολη στην παράδοσή της σε λαμπερά ή κούφια –τόσες φορές– μεγέθη, αλλά και στο πνεύμα της μηχανής;
Από το σχολείο, λοιπόν, να γίνει η αρχή. Να εξοικειωθούν τα παιδιά μας με την τιμή, την υπερηφάνεια και την Ιστορία του τόπου τους. Να δοκιμάζουν τη χαρά και το ρίγος από τις προσωπικότητες και τις περγαμηνές των περασμένων, να τις σέβονται και να τις καμαρώνουν. Παναπεί, να διατηρούν επίγνωση ελληνικότητας, ώστε να κοιτάξουν να οργανώνουν τη ζωή τους στη βάση εκείνων των στοιχείων που μας ταιριάζουν.
Πρώτα, όμως, θα νιώσουν το παρελθόν μέσα από το σχολείο τους. «Να νιώσουν μέσα τους όλους τους προγόνους», όπως σύστησε ως «πρώτο χρέος» των νέων, ο Καζαντζάκης. Μακάρι η πιο πάνω πρωτοβουλία του υπουργείου Παιδείας να καρποφορήσει στα σχολεία και τον κόσμο των μαθητών, με τη συνέργεια βέβαια εμπνευσμένων εκπαιδευτικών.
Γιωργος Θωμας–Βόλος
Κύριε διευθυντά
Στο άρθρο σας «Ο Μιλτιάδης και η Εύα» του φύλλου της 1/3/2008 περιγράφετε το facebook και τους ασχολούμενους με αυτό πολιτικούς ως χασομερούντες και χαζολογούντες. Εγινα δέκτης παραπόνων πολλών φίλων μου (από το facebook) γι’ αυτή την κριτική της έγκριτης εφημερίδας σας. Πριν καταφέρω όμως να βρω το χρόνο να απαντήσω στο εν λόγω δημοσίευμα, διάβασα το άρθρο, που φιλοξένησε η εφημερίδα σας, του αρχηγού του Συντηρητικού κόμματος της Αγγλίας –και κατά πάσα πιθανότητα μελλοντικού πρωθυπουργού– κ. David Cameron, στο οποίο αναγγέλλει τη μεγάλη καμπάνια του κόμματός του στο facebook για να αναζωογονήσει την επικοινωνία του με τους φίλους του κόμματος. Παράλληλα παρακολουθώντας τις αμερικανικές προκριματικές εκλογές διαπίστωσα ότι όλοι οι υποψήφιοι διατηρούν προσωπικές σελίδες στο facebook και ότι ο Μπαράκ Ομπάμα είναι ίσως ο δημοφιλέστερος υποψήφιος με πάνω από 1 εκατ. φίλους στο facebook απ’ όλο τον κόσμο. Χρησιμοποιώ το Internet από την πρώτη στιγμή της πολιτικής μου παρουσίας και έχω μάθει να σέβομαι τις διαφορετικές ανάγκες των νέων ανθρώπων για επικοινωνία. Το facebook αποτελεί μια σύγχρονη μορφή επικοινωνίας, ποιο άμεση από τις συνηθισμένες. Ο αφορισμός τέτοιων μέσων από συντάκτες μιας εφημερίδας που πρωτοπορεί στην ηλεκτρονική της παρουσία τουλάχιστον ξενίζει και σίγουρα προκαταλαμβάνει αρνητικά τον αναγνώστη για ένα νέο μέσο που σήμερα γνωρίζει παγκόσμια επιτυχία.
Μιλτιαδης Βαρβιτσιωτης - Βουλευτής Ν.Δ.
«Αρχαία Μακεδονία»
Κύριε διευθυντά
Μου δόθηκε η ευκαιρία να εργαστώ για 18 μήνες στα Σκόπια ως υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Εκεί κουβέντιασα με πολλούς Σκοπιανούς το θέμα της ονομασίας και κατάλαβα δύο πράγματα. Πρώτον, ότι έχουν και αυτοί ανάγκη από ένα ιστορικό και ένδοξο όνομα, όπως εμείς πήραμε το φημισμένο όνομα «Ελλάς» όταν γίναμε ανεξάρτητο κράτος, διότι άλλο να παρουσιαστείς σε μια διεθνή έκθεση με κρασιά μακεδονικά και άλλο με κρασιά «βαρδαριανά» ή «σκοπιανά». Δεύτερον, ότι το μακεδονικό όνομα θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί με τρόπο που να φέρνει κοντά τους Ελληνες και τους Σλάβους, δυστυχώς χρησιμοποιήθηκε με τρόπο που εκπέμπει αρνητικά μηνύματα για την Ελλάδα. (Σε αυτό όμως φταίμε και εμείς, διότι κακομεταχειριστήκαμε τη μειονότητά τους.)
Με βάση αυτά καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι Σκοπιανοί δεν πρόκειται να απαρνηθούν το μακεδονικό όνομα, έστω και σαν συνθετικό. Εμείς δε, ακόμη και για έναν συμβιβασμό, θα δυσκολευτούμε πολύ και θα πληρώσουμε, ενδεχομένως, κάποια σοβαρά τιμήματα.
Από την άλλη πλευρά, με φαντασία και καλές ιδέες θα μπορούσαμε να επιτύχουμε αυτά που θέλουμε, που είναι κυρίως η πνευματική ιδιοκτησία στην αρχαία μακεδονική κληρονομιά (Μέγας Αλέξανδρος κ.τ.λ.), διότι ο αλυτρωτισμός στις ημέρες μας δεν θέτει προβλήματα ούτε στην ασφάλεια ούτε στην κυριαρχία μας. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τις βυζαντινο-βαλκανικές μας αγκυλώσεις και ας επιστρατεύσουμε όλη τη φαντασία και δημιουργικότητά μας, ας κάνουμε έναν καταιγισμό ιδεών και τότε θα δούμε πως υπάρχουν πολλές καλές λύσεις!
Μια λύση θα ήταν να αλλάζαμε εμείς το όνομα της ελληνικής Μακεδονίας και να τη λέγαμε Αρχαία Μακεδονία, ή κάτι τέτοιο. Ακόμη καλύτερα, θα μπορούσαμε να αλλάξουμε όνομα ως χώρα και να ονομαστούμε Ελλάδα και Μακεδονία (κατά το μοντέλο Σερβία και Μαυροβούνιο ή Βοσνία και Ερζεγοβίνη) ή κάτι παρόμοιο, πράγμα που και ιστορικο-γεωγραφικό έρεισμα θα είχε και θα έδινε τις λύσεις στα προβλήματα που μας ταλανίζουν.
Υπάρχει, όμως, και μια αδικαιολόγητη ηττοπάθεια σε όλα αυτά που ακούω γύρω μου. Επικαλούνται όλοι κατά κόρον πως τόσες και τόσες χώρες αναγνώρισαν τα Σκόπια σαν Μακεδονία, λες και αυτό σημαίνει αυτόματα ότι παίρνουν θέση στο ποιος έχει δίκιο και ποιος έχει άδικο. Μήπως εμείς παίρνουμε θέση αν η Μεγάλη Βρετανία πρέπει να λέγεται έτσι ή Ηνωμένο Βασίλειο; Ποσώς! Η αλήθεια είναι πως όλες αυτές οι χώρες, τουλάχιστον η συντριπτική τους πλειοψηφία, αδιαφορούν αν τα Σκόπια θα λέγονται Μακεδονία ή οτιδήποτε άλλο. Αν αύριο τα Σκόπια αλλάξουν όνομα, οι χώρες αυτές θα τους αναγνωρίσουν και πάλι με την ίδια ευκολία όπως και τώρα (αυτό το δήλωσε πρόσφατα με τρόπο ξεκάθαρο και η Ρωσία, εμφανιζόμενη ως γενναιόδωρη προς την Ελλάδα ενώ στην πραγματικότητα απλά δήλωσε το προφανές). Ας μην το παρακάνουμε λοιπόν με τους θρήνους, τις κραυγές και την παράνοια. Ας μη φανταζόμαστε πως όλοι είναι εναντίον μας και θέλουν το κακό μας.
Οσο για τους Αμερικανούς, θα ήταν παράλογο εκ μέρους μας να περιμένουμε να μας υποστηρίζουν ολόψυχα, τη στιγμή που έχουμε δώσει δείγματα γραφής σαν ο πιο αντιαμερικανικός λαός στην Ευρώπη. Εδώ χάσαμε τον αμερικανικό τουρισμό από αυτή την αιτία. Ενώ τα Σκόπια έπραξαν το αντίθετο. Εδώ μάλιστα θα πρόσθετα και το ότι οι Σκοπιανοί θεωρούν πως η Ευρωπαϊκή Ενωση «δεν μπορεί να τους αποφύγει» στο μέλλον, λόγω της τοποθεσίας τους, ενώ οι Αμερικανοί μπορούν εύκολα να αλλάξουν πελάτες και να τους ξεχάσουν, γι’ αυτό και κάνουν τα πάντα για να τους κρατήσουν. Πρέπει, λοιπόν, να καταλάβουμε το αυτονόητο, πως οι Αμερικανοί προτιμούν μια φιλοαμερικανική παρά μια αντιαμερικανική χώρα, και εμείς το ίδιο θα κάναμε.
Γερασιμος Φουρλανος - Διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου της Ουψάλας / Αθήνα
Κακομεταχείριση παλαιών αποστράτων
Κύριε διευθυντά
Με βαθύτατη λύπη και εύλογη αγανάκτηση, μάθαμε ότι από πρόσφατα ψηφισθέντα νόμο αφαιρέθηκε σκόπιμα διάταξη, που αναιρούσε απαγόρευση καταβολής Μερισμάτων Μετοχικών και Επικουρικών Ταμείων παλαιών αποστράτων Ε.Δ. και Σ.Α., που συνταξιοδοτήθηκαν πριν από την 1-7-2000 και τα εδικαιούντο, βάσει νόμων του 2000 και 2002. Η εν λόγω απαγόρευση είχε επιβληθεί με νόμο του 2005 των σήμερα κυβερνώντων, παρά το ότι τα υπ’ όψιν Ταμεία θα μας κατέβαλαν εξ ιδίων πόρων τα οφειλόμενα Μερίσματα. Πέραν αυτού, αυθαιρετώντας οι κρατούντες σε βάρος των γεροντότερων αποστράτων, αγνόησαν ομόφωνη γνωμοδότηση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου και μεταγενέστερες αμετάκλητες Αποφάσεις του ίδιου Ανώτατου Δικαστηρίου, περί του ότι οι νόμοι του 2000 και 2002 είναι εφαρμοστέοι σε όλους τους απόστρατους, ασχέτως του πότε συνταξιοδοτήθηκαν. Πρέπει να τονισθεί ιδιαίτερα, ότι το Δημόσιο όχι μόνο δεν θα υπέκειτο σε δαπάνες, αλλά αντίθετα θα εισέπραττε ως φορολογία περί τα 35% των Μερισμάτων, που θα κατέβαλαν τα προαναφερόμενα Ταμεία από δικούς τους πόρους.
Ας μην ξεχνούν όσοι κακομεταχειρίζονται και αδικούν βάναυσα τους 90.000 παλαιότερους απόστρατους, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι υπέργηροι σεβαστοί παλαίμαχοι του Β΄ Π.Π., ότι όλα εδώ πληρώνονται.
Αντιπλοίαρχος Φωτης Φωτοπουλος Π.Ν. ε.α. / Μεσσήνη
Το «κλεινόν άστυ»
Κύριε διευθυντά
Κλεινόν άστυ το ’λεγαν μια φορά κι έναν καιρό. Δεν θα παραστήσω τον φιλόλογο, αλλά το «κλεινόν» πρέπει να παράγεται από το «κλείω» («κλέω» στον επικό τύπο) και σημαίνει ευκλεές, ένδοξον. Τελικά, όμως, τι απέμεινε από αυτό το κλεινότατο και ευκλεέστατο άστυ; Δεν απαντώ για να μη σας στενοχωρήσω, αφού ούτως ή άλλως, θα λυπηθείτε πολύ με αυτά που έπονται. Η Αθήνα ήταν όντως κλεινόν άστυ. Ομως, μέσα στις τελευταίες επτά δεκαετίες οι Αθηναίοι με τις ευφάνταστες πρωτοβουλίες ορισμένων αετονύχηδων και την αδιάντροπη κάλυψη δασαρχών-δημάρχων πολεοδόμων-υπουργών και άλλων πολλών με ντοκτορά στην «παραλλαγή», αλλά και παντελή έλλειψη στοιχειώδους αγωγής, κατάφεραν να μετατρέψουν το κλεινόν άστυ σε χαβούζιον! Γέμισαν οι δρόμοι σκουπίδια, τα πεζοδρόμια έχουν καταληφθεί από αυτοκίνητα και από κόπρανα σκύλων και έμειναν άστεγες και οι γυναίκες των πεζοδρομίων! Για να πάει κανείς στον φούρνο ή στον μανάβη και να επιστρέψει αρτιμελής, πρώτα κάνει ευχέλαιο!
Στη γειτονιά μου υπάρχουν τρία παρκάκια, τρεις μικροί παράδεισοι για τα παιδιά! Τι κρίμα όμως! ΄Η είναι μονίμως κατειλημμένα από σκυλιά και τους συνοδούς τους ή «ναρκοθετημένα» με τις βρωμιές των σκύλων! Και να ’ταν το πρόβλημα μόνο εκεί! Από το πεζοδρόμιο μπροστά στην πολυκατοικία μας στη Νέα Σμύρνη, έχουμε ημερησίως τουλάχιστον δεκαπέντε «διελεύσεις» καλοντυμένων κυριών / κυρίων που καμαρώνουν για τη ράτσα των τετραπόδων που συνοδεύουν. Αδιάντροπα, όμως, επιτρέπουν στους σκύλους τους να κοπρίζουν τις ζαρντινιέρες, που μόλις περιποιήθηκε ο κηπουρός, ακόμη και το πεντακάθαρο πεζοδρόμιο! Κάτω από τα κόπρανα των σκύλων τους εγκαταλείπουν την αγωγή τους και αποχωρούν καμαρωτοί!.. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί μια κυρία, που είναι μονίμως εφοδιασμένη με γάντια και πλαστικές σακούλες. Αυτή η συμπαθέστατη κυρία είναι «τριτοκοσμική»! (Προέρχεται από αφρικανική χώρα).
Ας προσέξουμε τα λόγια μας, συμπατριώτες. Ας σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε τους προγόνους μας για «δήθεν», λέγοντας «εμείς μεταδώσαμε τα φώτα του πολιτισμού». Ακόμη και το «Ελληνες εσμέν» πέφτει βαρύ στους ώμους μας. Φυλαχτείτε, γιατί οι ξένοι που μετέτρεψαν τη δασεία σε h και οι λέξεις υστερία, υποχονδρία, ύπνωσις έγιναν hysteria, hypochondria, hypnosis, θα μπορούσαν να μετατρέψουν και την ψιλή σε h και από «Ελληνες εσμέν» να βρεθούμε «Greeks hesmen»!..
Θωμας Θεολογης -Ιστοριοδίφης / συγγραφέας
Προσθήκη προσωνυμίων στα σχολεία μας
Κύριε διευθυντά
Μια πρόσφατη εγκύκλιος του υπουργείου Παιδείας προς τα σχολεία της χώρας μας, έρχεται νομίζω κοντά στη θέληση της Ιστορίας μας και της παράδοσής μας. Συγκεκριμένα, με εγκύκλιό του στις προϊστάμενες Αρχές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης προτείνει την ανάγκη να προστεθούν προσωνυμίες σε όλα τα σχολεία και να καταργηθεί η γνωστή μέχρι σήμερα αρίθμηση. Προσωνυμίες παρμένες από την Ιστορία και την παράδοση της κάθε περιοχής.
Ηταν καιρός πια το κάθε ελληνικό σχολείο να αποκτήσει πρόσωπο: σε μια εποχή ρήξης του Νεοέλληνα με την Ιστορία του και την παράδοσή του σε χρόνους όπου αποστρέφουμε τα μάτια μας από τα δάκρυα και τα αίματα και τις μεγάλες πράξεις του παρελθόντος, η εξοικείωση των παιδιών μας με αυτό το παρελθόν, αποτελεί χρέος, αλλά και τιμή. Να μάθουν τα παιδιά ποιοι ήμασταν και επεκτατικά ποιοι πρέπει να είμαστε. Ειδικότερα σήμερα, όπου χίλιοι δυο δαίμονες πάνε να διαταράξουν την ιστορική μας συνέχεια και να αλλοιώσουν βάναυσα τον πολιτισμό μας. Σε αυτό το κλίμα, τώρα, πώς τα παιδιά μας να αποκτήσουν συνείδηση συνέχειας και ιθαγένειας; Σε μια κοινωνία με μειωμένες δυνατότητες αντίστασης και, επομένως, εύκολη στην παράδοσή της σε λαμπερά ή κούφια –τόσες φορές– μεγέθη, αλλά και στο πνεύμα της μηχανής;
Από το σχολείο, λοιπόν, να γίνει η αρχή. Να εξοικειωθούν τα παιδιά μας με την τιμή, την υπερηφάνεια και την Ιστορία του τόπου τους. Να δοκιμάζουν τη χαρά και το ρίγος από τις προσωπικότητες και τις περγαμηνές των περασμένων, να τις σέβονται και να τις καμαρώνουν. Παναπεί, να διατηρούν επίγνωση ελληνικότητας, ώστε να κοιτάξουν να οργανώνουν τη ζωή τους στη βάση εκείνων των στοιχείων που μας ταιριάζουν.
Πρώτα, όμως, θα νιώσουν το παρελθόν μέσα από το σχολείο τους. «Να νιώσουν μέσα τους όλους τους προγόνους», όπως σύστησε ως «πρώτο χρέος» των νέων, ο Καζαντζάκης. Μακάρι η πιο πάνω πρωτοβουλία του υπουργείου Παιδείας να καρποφορήσει στα σχολεία και τον κόσμο των μαθητών, με τη συνέργεια βέβαια εμπνευσμένων εκπαιδευτικών.
Γιωργος Θωμας–Βόλος
Comments