Ενας Μακεδόνας βασιλιάς τη νύχτα πριν από τη μάχη των Πλαταιών
Γραφει ο Aντωνης Kαρκαγιαννης
Δεν ξέρω αν σήμερα υπάρχει κανείς που να ισχυρίζεται χωρίς να γίνεται κωμικός ότι είναι κατ’ ευθείαν απόγονος των αρχαίων Ελλήνων, χωρίς ενδιάμεσες προσμίξεις σε μια χώρα που επί αιώνες υπέστη επιδρομές αλλοφύλων. Μπορούμε, όμως, εμείς οι Ελληνες να ισχυρισθούμε ότι μιλάμε και γράφουμε γλώσσα κατευθείαν απόγονο της αρχαίας ελληνικής. Πρόκειται ουσιαστικά για τις ίδιες γλώσσες με λεξιλόγιο που συμπίπτει πλέον του 70% και σχεδόν με την ίδια γραμματική και συντακτικό. Αυτό είναι το μεγάλο μας πλεονέκτημα που δεν το εκτιμούμε και τόσο, κακοποιώντας βάναυσα τη γλώσσα μας ή διδάσκοντάς την χωρίς την ιστορικότητά της. Κατά τα άλλα, ελπίζω κάποτε να ανακαλυφθεί το DNA της ιστορίας, για να δούμε πόσες σταγόνες αρχαίου αίματος ρέουν στις δικές μας φλέβες.
Να δεχθώ τον ισχυρισμό των Σκοπιανών ότι πάντοτε, πολύ πριν από τον Τίτο, ονόμαζαν τη χώρα όπου ζούσαν Μακεδονία και τους εαυτούς των Μακεδόνες. Η Μακεδονία ήταν μια ευρύτερη περιοχή που με αυτό το όνομα απεικονίζεται στους παλαιούς χάρτες και αργότερα ως επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατοικούνταν από ανθρώπους διαφόρων εθνοτήτων και θρησκειών: Ελληνες, Βλάχους, Αρβανίτες, Σλάβους, Βούλγαρους, Εβραίους, Τούρκους. Ολοι αυτοί κάποτε θεωρούσαν τη Μακεδονία πατρίδα τους και τους εαυτούς τους Μακεδόνες.
Δεν μου προξενεί μεγάλη εντύπωση ότι επιμένουν στο όνομα Μακεδονία και Μακεδόνες. Επειδή, όμως, ένα τμήμα της αρχαίας Μακεδονίας είναι, με το ίδιο όνομα, επαρχία της σημερινής Ελλάδας και για την αποφυγή αθώων ή ύποπτων συγχύσεων, είναι απαραίτητος ο γεωγραφικός προσδιορισμός που να ξεχωρίζει το νεόκοπο κρατίδιο της Μακεδονίας από τα υπόλοιπα τμήματα. Αυτό είναι όλο το ζήτημα, το οποίο τεχνηέντως αποκρύπτεται στην πολυδάπανη δισέλιδη καταχώριση της σκοπιανής κυβέρνησης που δημοσίευαν χθες όλες οι μεγάλες εφημερίδες του κόσμου. Και με πόση δουλοπρέπεια στο ΝΑΤΟ και στους Αμερικανούς, από μια κυβέρνηση που θέλει να ταυτίσει το αρχαίο όνομα με… την εθνική συνείδηση και την ελευθερία!
Τέλος πάντων, αυτά είναι ανθρώπινα και όταν θα περάσει η μπόρα ελπίζω ότι θα τα έχουμε ξεχάσει, όπως προφητικά προείπε και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης…
Εκείνο που είναι γελοίο και κωμικό είναι η απόπειρα των σλαβοφώνων «νέων Μακεδόνων» να σφετεριστούν ως εθνική τους ιστορία την ιστορία των αρχαίων Μακεδόνων, του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι Σλάβοι ήρθαν σ’ αυτήν την περιοχή ως βάρβαροι επιδρομείς 7-10 αιώνες μετά τον Φίλιππο και τον Μεγάλο Αλέξανδρο…
Αναγνώστης της «Καθημερινής», ο χημικός κ. Χαράλαμπος Λυγκούνης, είχε την ευγένεια να μου στείλει το γνωστό απόσπασμα από τον Ηρόδοτο, το οποίο αναφέρεται σε έναν Μακεδόνα βασιλιά, τον Αλέξανδρο Αμύντα, πρόγονο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ως υποτελής του Μεγάλου Βασιλέως των Περσών ακολουθούσε τα περσικά στρατεύματα στη δεύτερη επιδρομή τους εναντίον της Ελλάδας. Ηταν ακριβώς η προηγουμένη της μάχης των Πλαταιών, τελευταίας μάχης των περσικών πολέμων, και τα αντίπαλα στρατεύματα είχαν ήδη παραταχθεί. Ενωμένοι οι Ελληνες (μάλλον για τελευταία φορά) υπό τον Σπαρτιάτη Παυσανία και οι Πέρσες υπό τον Μαρδόνιο και τον Αρτάβαζο. Τα υπόλοιπα θα μας τα διηγηθεί, τόσο γλαφυρά, ο Ηρόδοτος…
«Καθώς προχωρούσε η νύχτα και ησυχία απλώθηκε στα στρατόπεδα και οι στρατιώτες κοιμόνταν βαθιά, ένας καβαλάρης πλησίασε τους Αθηναίους σκοπούς. Ηταν ο Αλέξανδρος του Αμύντα, στρατηγός και βασιλιάς των Μακεδόνων, που έψαχνε να έρθη σ’ επαφή με τους στρατηγούς. Οι περισσότεροι από τους σκοπούς έμειναν στις θέσεις τους, αλλά μερικοί έτρεξαν στους στρατηγούς και τους είπαν ότι ήρθε ένας καβαλάρης από το στρατόπεδο των Μήδων που δεν ήθελε να φανερώση τίποτε άλλο παρά το ότι ήθελε να μιλήση στους στρατηγούς κι έλεγε τα ονόματά τους.
Οταν οι στρατηγοί το άκουσαν, αμέσως έτρεξαν στις προφυλακές κι όταν έφθασαν εκεί ο Αλέξανδρος τους είπε τα ακόλουθα: “Αθηναίοι, έρχομαι να σας μιλήσω απόλυτα μυστικά και δεν πρέπει να πήτε σε κανέναν τίποτε, εκτός από τον Παυσανία, γιατί διαφορετικά θα ήμουν χαμένος. Δεν θα ερχόμουν να σας μιλήσω, αν δεν νοιαζόμουν για ολόκληρη την Ελλάδα. Γιατί είμαι Ελληνας στην καταγωγή από παλιά γενιά και δεν θα ήθελα να βλέπω την Ελλάδα υποδουλωμένη, αντί να είναι ελεύθερη. Σας λέω, λοιπόν, ότι οι θυσίες δεν δίνουν στον Μαρδόνιο και στο στράτευμά του τ’ αποτελέσματα που προσδοκά, διαφορετικά θα είχε γίνει μάχη από μέρες. Τώρα ο Μαρδόνιος αποφάσισε ν’ αψηφήση τις θυσίες και μόλις φανή η μέρα να κάνη επίθεση. Νομίζω πως φοβάται μήπως συγκεντρωθήτε περισσότεροι. Λοιπόν ετοιμασθήτε. Αν πάλι ο Μαρδόνιος αναβάλη το σχέδιό του και δεν κάνη επίθεση, κάνετε υπομονή και μείνετε εδώ, γιατί έχει τρόφιμα μόνο για λίγες μέρες ακόμα. Αν ο πόλεμος αυτός τελειώση όπως το επιθυμείτε, πρέπει τότε να θυμηθήτε να με ελευθερώσετε κι εμένα, που, για χάρη των Ελλήνων, ανάλαβα μια επικίνδυνη αποστολή από προθυμία να σας φανερώσω τα σχέδια του Μαρδονίου, ώστε να μη σας χτυπήσουν ξαφνικά οι βάρβαροι. Είμαι ο Αλέξανδρος ο Μακεδών”. Αυτά είπε και γύρισε στο στρατόπεδο και στη θέση του.»
Δεν επικαλούμαι το απόσπαμα του Ηροδότου για να εξάψω εθνικιστικά συναισθήματα. Κάθε άλλο. Απλώς πιστεύω ότι κάθε λαός της Βαλκανικής κουβαλάει τη δική του ιστορία και τον δικό του πολιτισμό, ότι κάθε ιστορία και κάθε πολιτισμός, κάθε θρησκεία και κάθε γλώσσα έχουν τη δική τους αξία, ούτε ανώτερη ούτε κατώτερη, απλώς αληθινή, γνήσια και ζώσα. Δεν αρνούμαι για τους Σκοπιανούς πολιτισμό και ιστορία, αλλά ως γνήσια δικές τους αξίες, χωρίς γελοίους σφετερισμούς.
Με αιτία την αναθεώρηση του ασφαλιστικού (μάλλον ήπιας μορφής) η χώρα βυθίζεται σε περίοδο απεργιών, διαδηλώσεων και ποικίλων άλλων αντιδράσεων. Υπομονή και νηφαλιότητα! Στη ζωή δεν είναι όλα εύκολα. Υπάρχουν πραγματικά συμφέροντα, προνομιακά ή μη, που αναμφισβήτητα θίγονται και υποθέτω ότι η κυβέρνηση δεν περίμενε ότι οι θιγόμενοι θα κάθονταν να τους σφάξει ο αγάς για να αγιάσουν.
Πραγματικά δεν είμαι σε θέση να πω, αν τα κυβερνητικά μέτρα είναι δίκαια και ισότιμα. Παλαιά πεποίθησή μου είναι ότι το ασφαλιστικό, αν δεν μεταρρυθμισθεί ριζικά, αν δεν γίνει λογικότερο και δικαιότερο και αν δεν προσαρμοσθεί στα σύγχρονα πληθυσμιακά δεδομένα, αργά ή γρήγορα θα χρεοκοπήσει, προκαλώντας μεγάλη καταστροφή στους ασφαλισμένους και στη χώρα. Αυτή όμως είναι η μία πλευρά του λόφου.
Υπάρχει και η άλλη πλευρά. Είναι πρώτα η μεγάλη λεηλασία των ασφαλιστικών Ταμείων και των αποθεματικών τους από το κράτος. Δεν ξέρω σε ποιο ποσό ανέρχεται αυτή η λεηλασία ή αν κάποιος έκανε τον κόπο να τη μετρήσει. Λέγεται ότι ανέρχεται στο ισόποσο... δύο κρατικών προϋπολογισμών. Η πολιτεία δεν μπορεί τώρα να επιστρέψει τα ποσά της λεηλασίας. Ας το αναγνωρίσει όμως... Ενα άλλο χαρακτηριστικό της άλλης πλευράς του λόφου είναι ότι τα ασφαλιστικά Ταμεία, όλα αυτά τα χρόνια της μεγάλης λεηλασίας, διοικήθηκαν από κομματικούς εγκάθετους όλων των κυβερνήσεων με τρόπο πρωτόγονο (υπάρχουν και άλλες αμαρτίες αλλά ας επισημάνουμε μόνο την άγνοια του αντικειμένου και τον πρωτογονισμό). Ενώ είχαν ανάγκη από εξειδικεμένα στελέχη και σύγχρονη επιστημονική διοίκηση. Και ο πρωτόγονος κομματισμός συνεχίζεται απτόητος και ακατανίκητος.
Το τρίτο στοιχείο της άλλης πλευράς, η εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή και η «μαύρη εργασία». Σε μεγάλο ποσοστό η εισφοροδιαφυγή είναι... επώνυμη. Οι κυβερνήσεις όμως αποφεύγουν, για διάφορους λόγους, την είσπραξη των οφειλομένων. Συχνά το ίδιο το κράτος εισφοροδιαφεύγει για τους δικούς του ασφαλισμένους. Οσο για τη «μαύρη εργασία» έχει τόσο πολλές μορφές, ώστε είναι δύσκολο να την υπολογίσει κανείς.
Καιρός είναι να δούμε και την άλλη πλευρά και να μην την κρύβουμε...
πηγή καθημερινή
Γραφει ο Aντωνης Kαρκαγιαννης
Δεν ξέρω αν σήμερα υπάρχει κανείς που να ισχυρίζεται χωρίς να γίνεται κωμικός ότι είναι κατ’ ευθείαν απόγονος των αρχαίων Ελλήνων, χωρίς ενδιάμεσες προσμίξεις σε μια χώρα που επί αιώνες υπέστη επιδρομές αλλοφύλων. Μπορούμε, όμως, εμείς οι Ελληνες να ισχυρισθούμε ότι μιλάμε και γράφουμε γλώσσα κατευθείαν απόγονο της αρχαίας ελληνικής. Πρόκειται ουσιαστικά για τις ίδιες γλώσσες με λεξιλόγιο που συμπίπτει πλέον του 70% και σχεδόν με την ίδια γραμματική και συντακτικό. Αυτό είναι το μεγάλο μας πλεονέκτημα που δεν το εκτιμούμε και τόσο, κακοποιώντας βάναυσα τη γλώσσα μας ή διδάσκοντάς την χωρίς την ιστορικότητά της. Κατά τα άλλα, ελπίζω κάποτε να ανακαλυφθεί το DNA της ιστορίας, για να δούμε πόσες σταγόνες αρχαίου αίματος ρέουν στις δικές μας φλέβες.
Να δεχθώ τον ισχυρισμό των Σκοπιανών ότι πάντοτε, πολύ πριν από τον Τίτο, ονόμαζαν τη χώρα όπου ζούσαν Μακεδονία και τους εαυτούς των Μακεδόνες. Η Μακεδονία ήταν μια ευρύτερη περιοχή που με αυτό το όνομα απεικονίζεται στους παλαιούς χάρτες και αργότερα ως επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κατοικούνταν από ανθρώπους διαφόρων εθνοτήτων και θρησκειών: Ελληνες, Βλάχους, Αρβανίτες, Σλάβους, Βούλγαρους, Εβραίους, Τούρκους. Ολοι αυτοί κάποτε θεωρούσαν τη Μακεδονία πατρίδα τους και τους εαυτούς τους Μακεδόνες.
Δεν μου προξενεί μεγάλη εντύπωση ότι επιμένουν στο όνομα Μακεδονία και Μακεδόνες. Επειδή, όμως, ένα τμήμα της αρχαίας Μακεδονίας είναι, με το ίδιο όνομα, επαρχία της σημερινής Ελλάδας και για την αποφυγή αθώων ή ύποπτων συγχύσεων, είναι απαραίτητος ο γεωγραφικός προσδιορισμός που να ξεχωρίζει το νεόκοπο κρατίδιο της Μακεδονίας από τα υπόλοιπα τμήματα. Αυτό είναι όλο το ζήτημα, το οποίο τεχνηέντως αποκρύπτεται στην πολυδάπανη δισέλιδη καταχώριση της σκοπιανής κυβέρνησης που δημοσίευαν χθες όλες οι μεγάλες εφημερίδες του κόσμου. Και με πόση δουλοπρέπεια στο ΝΑΤΟ και στους Αμερικανούς, από μια κυβέρνηση που θέλει να ταυτίσει το αρχαίο όνομα με… την εθνική συνείδηση και την ελευθερία!
Τέλος πάντων, αυτά είναι ανθρώπινα και όταν θα περάσει η μπόρα ελπίζω ότι θα τα έχουμε ξεχάσει, όπως προφητικά προείπε και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης…
Εκείνο που είναι γελοίο και κωμικό είναι η απόπειρα των σλαβοφώνων «νέων Μακεδόνων» να σφετεριστούν ως εθνική τους ιστορία την ιστορία των αρχαίων Μακεδόνων, του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι Σλάβοι ήρθαν σ’ αυτήν την περιοχή ως βάρβαροι επιδρομείς 7-10 αιώνες μετά τον Φίλιππο και τον Μεγάλο Αλέξανδρο…
Αναγνώστης της «Καθημερινής», ο χημικός κ. Χαράλαμπος Λυγκούνης, είχε την ευγένεια να μου στείλει το γνωστό απόσπασμα από τον Ηρόδοτο, το οποίο αναφέρεται σε έναν Μακεδόνα βασιλιά, τον Αλέξανδρο Αμύντα, πρόγονο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ως υποτελής του Μεγάλου Βασιλέως των Περσών ακολουθούσε τα περσικά στρατεύματα στη δεύτερη επιδρομή τους εναντίον της Ελλάδας. Ηταν ακριβώς η προηγουμένη της μάχης των Πλαταιών, τελευταίας μάχης των περσικών πολέμων, και τα αντίπαλα στρατεύματα είχαν ήδη παραταχθεί. Ενωμένοι οι Ελληνες (μάλλον για τελευταία φορά) υπό τον Σπαρτιάτη Παυσανία και οι Πέρσες υπό τον Μαρδόνιο και τον Αρτάβαζο. Τα υπόλοιπα θα μας τα διηγηθεί, τόσο γλαφυρά, ο Ηρόδοτος…
«Καθώς προχωρούσε η νύχτα και ησυχία απλώθηκε στα στρατόπεδα και οι στρατιώτες κοιμόνταν βαθιά, ένας καβαλάρης πλησίασε τους Αθηναίους σκοπούς. Ηταν ο Αλέξανδρος του Αμύντα, στρατηγός και βασιλιάς των Μακεδόνων, που έψαχνε να έρθη σ’ επαφή με τους στρατηγούς. Οι περισσότεροι από τους σκοπούς έμειναν στις θέσεις τους, αλλά μερικοί έτρεξαν στους στρατηγούς και τους είπαν ότι ήρθε ένας καβαλάρης από το στρατόπεδο των Μήδων που δεν ήθελε να φανερώση τίποτε άλλο παρά το ότι ήθελε να μιλήση στους στρατηγούς κι έλεγε τα ονόματά τους.
Οταν οι στρατηγοί το άκουσαν, αμέσως έτρεξαν στις προφυλακές κι όταν έφθασαν εκεί ο Αλέξανδρος τους είπε τα ακόλουθα: “Αθηναίοι, έρχομαι να σας μιλήσω απόλυτα μυστικά και δεν πρέπει να πήτε σε κανέναν τίποτε, εκτός από τον Παυσανία, γιατί διαφορετικά θα ήμουν χαμένος. Δεν θα ερχόμουν να σας μιλήσω, αν δεν νοιαζόμουν για ολόκληρη την Ελλάδα. Γιατί είμαι Ελληνας στην καταγωγή από παλιά γενιά και δεν θα ήθελα να βλέπω την Ελλάδα υποδουλωμένη, αντί να είναι ελεύθερη. Σας λέω, λοιπόν, ότι οι θυσίες δεν δίνουν στον Μαρδόνιο και στο στράτευμά του τ’ αποτελέσματα που προσδοκά, διαφορετικά θα είχε γίνει μάχη από μέρες. Τώρα ο Μαρδόνιος αποφάσισε ν’ αψηφήση τις θυσίες και μόλις φανή η μέρα να κάνη επίθεση. Νομίζω πως φοβάται μήπως συγκεντρωθήτε περισσότεροι. Λοιπόν ετοιμασθήτε. Αν πάλι ο Μαρδόνιος αναβάλη το σχέδιό του και δεν κάνη επίθεση, κάνετε υπομονή και μείνετε εδώ, γιατί έχει τρόφιμα μόνο για λίγες μέρες ακόμα. Αν ο πόλεμος αυτός τελειώση όπως το επιθυμείτε, πρέπει τότε να θυμηθήτε να με ελευθερώσετε κι εμένα, που, για χάρη των Ελλήνων, ανάλαβα μια επικίνδυνη αποστολή από προθυμία να σας φανερώσω τα σχέδια του Μαρδονίου, ώστε να μη σας χτυπήσουν ξαφνικά οι βάρβαροι. Είμαι ο Αλέξανδρος ο Μακεδών”. Αυτά είπε και γύρισε στο στρατόπεδο και στη θέση του.»
Δεν επικαλούμαι το απόσπαμα του Ηροδότου για να εξάψω εθνικιστικά συναισθήματα. Κάθε άλλο. Απλώς πιστεύω ότι κάθε λαός της Βαλκανικής κουβαλάει τη δική του ιστορία και τον δικό του πολιτισμό, ότι κάθε ιστορία και κάθε πολιτισμός, κάθε θρησκεία και κάθε γλώσσα έχουν τη δική τους αξία, ούτε ανώτερη ούτε κατώτερη, απλώς αληθινή, γνήσια και ζώσα. Δεν αρνούμαι για τους Σκοπιανούς πολιτισμό και ιστορία, αλλά ως γνήσια δικές τους αξίες, χωρίς γελοίους σφετερισμούς.
Με αιτία την αναθεώρηση του ασφαλιστικού (μάλλον ήπιας μορφής) η χώρα βυθίζεται σε περίοδο απεργιών, διαδηλώσεων και ποικίλων άλλων αντιδράσεων. Υπομονή και νηφαλιότητα! Στη ζωή δεν είναι όλα εύκολα. Υπάρχουν πραγματικά συμφέροντα, προνομιακά ή μη, που αναμφισβήτητα θίγονται και υποθέτω ότι η κυβέρνηση δεν περίμενε ότι οι θιγόμενοι θα κάθονταν να τους σφάξει ο αγάς για να αγιάσουν.
Πραγματικά δεν είμαι σε θέση να πω, αν τα κυβερνητικά μέτρα είναι δίκαια και ισότιμα. Παλαιά πεποίθησή μου είναι ότι το ασφαλιστικό, αν δεν μεταρρυθμισθεί ριζικά, αν δεν γίνει λογικότερο και δικαιότερο και αν δεν προσαρμοσθεί στα σύγχρονα πληθυσμιακά δεδομένα, αργά ή γρήγορα θα χρεοκοπήσει, προκαλώντας μεγάλη καταστροφή στους ασφαλισμένους και στη χώρα. Αυτή όμως είναι η μία πλευρά του λόφου.
Υπάρχει και η άλλη πλευρά. Είναι πρώτα η μεγάλη λεηλασία των ασφαλιστικών Ταμείων και των αποθεματικών τους από το κράτος. Δεν ξέρω σε ποιο ποσό ανέρχεται αυτή η λεηλασία ή αν κάποιος έκανε τον κόπο να τη μετρήσει. Λέγεται ότι ανέρχεται στο ισόποσο... δύο κρατικών προϋπολογισμών. Η πολιτεία δεν μπορεί τώρα να επιστρέψει τα ποσά της λεηλασίας. Ας το αναγνωρίσει όμως... Ενα άλλο χαρακτηριστικό της άλλης πλευράς του λόφου είναι ότι τα ασφαλιστικά Ταμεία, όλα αυτά τα χρόνια της μεγάλης λεηλασίας, διοικήθηκαν από κομματικούς εγκάθετους όλων των κυβερνήσεων με τρόπο πρωτόγονο (υπάρχουν και άλλες αμαρτίες αλλά ας επισημάνουμε μόνο την άγνοια του αντικειμένου και τον πρωτογονισμό). Ενώ είχαν ανάγκη από εξειδικεμένα στελέχη και σύγχρονη επιστημονική διοίκηση. Και ο πρωτόγονος κομματισμός συνεχίζεται απτόητος και ακατανίκητος.
Το τρίτο στοιχείο της άλλης πλευράς, η εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή και η «μαύρη εργασία». Σε μεγάλο ποσοστό η εισφοροδιαφυγή είναι... επώνυμη. Οι κυβερνήσεις όμως αποφεύγουν, για διάφορους λόγους, την είσπραξη των οφειλομένων. Συχνά το ίδιο το κράτος εισφοροδιαφεύγει για τους δικούς του ασφαλισμένους. Οσο για τη «μαύρη εργασία» έχει τόσο πολλές μορφές, ώστε είναι δύσκολο να την υπολογίσει κανείς.
Καιρός είναι να δούμε και την άλλη πλευρά και να μην την κρύβουμε...
πηγή καθημερινή
Comments