Τα σύνορα των συντεχνιών kathimerini
Του Νικου Νικολαου
Οσα απίθανα και τραγελαφικά συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στην Ελλάδα δεν πρέπει να ξενίζουν, διότι δεν αποτελούν κεραυνό εν αιθρία. Παρά τη βελτίωση εισοδημάτων και αρκετών μεγεθών στην οικονομία τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, η Ελλάδα παρέμεινε από πλευράς κρατικής και κοινωνικής οργάνωσης μια τριτοκοσμική χώρα. Οι εκλεγμένες από τον λαό κυβερνήσεις ασκούσαν εξουσία μέχρι τα σύνορα των συντεχνιών. Οταν οι τελευταίες ένιωθαν ότι απειλούνται τα προνόμια που είχαν αποσπάσει, όχι με αγώνες όπως ψευδολογούν, αλλά με φαύλες κομματικές διαπλοκές, οργάνωναν επιδρομές και εκβιασμούς εις βάρος της χώρας που αποδεικνυόταν μια ανοχύρωτη πόλη στο έλεός τους. Φυσικά, οι επιδρομές αυτές που γίνονταν με τον ψευδεπίγραφο τίτλο των διεκδικητικών απεργιών, κόστιζαν και στοιχίζουν δισεκατομμύρια στην εθνική οικονομία, που τελικά τα πληρώνει ο απροστάτευτος φορολογούμενος και ο ανήμπορος μισθωτός που αμείβεται με 756 ευρώ τον μήνα.
Δυστυχώς, «αυτή είναι η Ελλάδα», όπως έλεγε και ο κ. Κ. Σημίτης, της οποίας ήταν πρωθυπουργός επί οκτώ χρόνια και δεν απετόλμησε να συγκρουσθεί ούτε με τον κ. Μπάκουλη της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ, που έβγαινε στην τηλεόραση με ένα σαρδόνιο χαμόγελο για να αναγγείλει ποιες συνοικίες θα βυθισθούν σήμερα, αύριο, μεθαύριο στο σκοτάδι!
Ομως, πίσω από τη θρασύτητα και την πρόκληση αυτών των συντεχνιών κρύβονται συγκεκριμένες ευθύνες διοικητών και υπουργών, οι οποίες πρέπει να επισημανθούν, γιατί κάποιοι επιτέλους πρέπει να λογοδοτήσουν.
Η Τράπεζα της Ελλάδος π.χ. έχει διοικητή και «υποδιοικητές», όλους ηγεμονικά αμειβόμενους, οι οποίοι με τη φαυλοκρατική τους πολιτική και με την αδιαφορία τους ουσιαστικά εξέθρεψαν την απεργία που απομόνωσε την ελληνική οικονομία από τη διεθνή αγορά. Γιατί; Διότι απλούστατα ο κ. Νικ. Γκαργκάνας, που τρεις και τέσσερις φορές τον χρόνο έδινε μαθήματα στην κυβέρνηση λέγοντας κατά βάση σωστά πράγματα για την ανάγκη να προωθηθούν οι διαρθρωτικές αλλαγές, να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα εκτός των άλλων και με συγκράτηση των αμοιβών, στο μαγαζί το οποίο διηύθυνε έκανε ακριβώς την αντίθετη πολιτική. Από το 2000 που η χώρα εισήλθε στην ΟΝΕ, η Τράπεζα της Ελλάδος έπαψε ουσιαστικά να έχει ρόλο στη συναλλαγματική, τη νομισματική πολιτική, ενώ ήδη με την απελευθέρωση των αγορών είχε από χρόνια χάσει τις ελεγκτικές αρμοδιότητές της στις εισαγωγές, στη χρηματοδότηση κ.λπ. Μείωσε, όμως, ο κ. Γκαργκάνας τον αριθμό των υπαλλήλων της ΤτΕ καταργώντας τις οργανικές θέσεις που δεν είχαν πια καμιά αρμοδιότητα; Οχι! Το αντίθετο, τις αύξησε.
Θα φύγει τον Ιούνιο συμπληρώνοντας επτά χρόνια ως διοικητής, αφήνοντας περισσότερους υπαλλήλους από όσους παρέλαβε. Εκλεισε τα καταστήματα στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα κ.λπ. που δεν έχουν πια καμιά εργασία; Οχι, υποσχέθηκε ότι θα κλείσουν ύστερα από τρία χρόνια και εν όψει αυτού έδωσε υπέρογκα επιδόματα στους υπαλλήλους του!
Αλλά δεν είναι μόνο ο κ. Γκαργκάνας. Είναι και ο κ. Γ. Αλογοσκούφης, ο οποίος ως υπουργός Οικονομικών είναι ο κύριος μέτοχος (με 80%), δηλαδή ο ιδιοκτήτης της Τραπέζης της Ελλάδος. Ούτε αυτός όμως πίεσε για νοικοκύρεμα! Γιατί λοιπόν να μην αλωνίζουν οι συνδικαλιστές, αφού όλοι τούς κάνουν το χατίρι!
Του Νικου Νικολαου
Οσα απίθανα και τραγελαφικά συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στην Ελλάδα δεν πρέπει να ξενίζουν, διότι δεν αποτελούν κεραυνό εν αιθρία. Παρά τη βελτίωση εισοδημάτων και αρκετών μεγεθών στην οικονομία τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, η Ελλάδα παρέμεινε από πλευράς κρατικής και κοινωνικής οργάνωσης μια τριτοκοσμική χώρα. Οι εκλεγμένες από τον λαό κυβερνήσεις ασκούσαν εξουσία μέχρι τα σύνορα των συντεχνιών. Οταν οι τελευταίες ένιωθαν ότι απειλούνται τα προνόμια που είχαν αποσπάσει, όχι με αγώνες όπως ψευδολογούν, αλλά με φαύλες κομματικές διαπλοκές, οργάνωναν επιδρομές και εκβιασμούς εις βάρος της χώρας που αποδεικνυόταν μια ανοχύρωτη πόλη στο έλεός τους. Φυσικά, οι επιδρομές αυτές που γίνονταν με τον ψευδεπίγραφο τίτλο των διεκδικητικών απεργιών, κόστιζαν και στοιχίζουν δισεκατομμύρια στην εθνική οικονομία, που τελικά τα πληρώνει ο απροστάτευτος φορολογούμενος και ο ανήμπορος μισθωτός που αμείβεται με 756 ευρώ τον μήνα.
Δυστυχώς, «αυτή είναι η Ελλάδα», όπως έλεγε και ο κ. Κ. Σημίτης, της οποίας ήταν πρωθυπουργός επί οκτώ χρόνια και δεν απετόλμησε να συγκρουσθεί ούτε με τον κ. Μπάκουλη της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ, που έβγαινε στην τηλεόραση με ένα σαρδόνιο χαμόγελο για να αναγγείλει ποιες συνοικίες θα βυθισθούν σήμερα, αύριο, μεθαύριο στο σκοτάδι!
Ομως, πίσω από τη θρασύτητα και την πρόκληση αυτών των συντεχνιών κρύβονται συγκεκριμένες ευθύνες διοικητών και υπουργών, οι οποίες πρέπει να επισημανθούν, γιατί κάποιοι επιτέλους πρέπει να λογοδοτήσουν.
Η Τράπεζα της Ελλάδος π.χ. έχει διοικητή και «υποδιοικητές», όλους ηγεμονικά αμειβόμενους, οι οποίοι με τη φαυλοκρατική τους πολιτική και με την αδιαφορία τους ουσιαστικά εξέθρεψαν την απεργία που απομόνωσε την ελληνική οικονομία από τη διεθνή αγορά. Γιατί; Διότι απλούστατα ο κ. Νικ. Γκαργκάνας, που τρεις και τέσσερις φορές τον χρόνο έδινε μαθήματα στην κυβέρνηση λέγοντας κατά βάση σωστά πράγματα για την ανάγκη να προωθηθούν οι διαρθρωτικές αλλαγές, να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα εκτός των άλλων και με συγκράτηση των αμοιβών, στο μαγαζί το οποίο διηύθυνε έκανε ακριβώς την αντίθετη πολιτική. Από το 2000 που η χώρα εισήλθε στην ΟΝΕ, η Τράπεζα της Ελλάδος έπαψε ουσιαστικά να έχει ρόλο στη συναλλαγματική, τη νομισματική πολιτική, ενώ ήδη με την απελευθέρωση των αγορών είχε από χρόνια χάσει τις ελεγκτικές αρμοδιότητές της στις εισαγωγές, στη χρηματοδότηση κ.λπ. Μείωσε, όμως, ο κ. Γκαργκάνας τον αριθμό των υπαλλήλων της ΤτΕ καταργώντας τις οργανικές θέσεις που δεν είχαν πια καμιά αρμοδιότητα; Οχι! Το αντίθετο, τις αύξησε.
Θα φύγει τον Ιούνιο συμπληρώνοντας επτά χρόνια ως διοικητής, αφήνοντας περισσότερους υπαλλήλους από όσους παρέλαβε. Εκλεισε τα καταστήματα στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα κ.λπ. που δεν έχουν πια καμιά εργασία; Οχι, υποσχέθηκε ότι θα κλείσουν ύστερα από τρία χρόνια και εν όψει αυτού έδωσε υπέρογκα επιδόματα στους υπαλλήλους του!
Αλλά δεν είναι μόνο ο κ. Γκαργκάνας. Είναι και ο κ. Γ. Αλογοσκούφης, ο οποίος ως υπουργός Οικονομικών είναι ο κύριος μέτοχος (με 80%), δηλαδή ο ιδιοκτήτης της Τραπέζης της Ελλάδος. Ούτε αυτός όμως πίεσε για νοικοκύρεμα! Γιατί λοιπόν να μην αλωνίζουν οι συνδικαλιστές, αφού όλοι τούς κάνουν το χατίρι!
Comments