Εγκλήματα πολέμου στην Παλαιστίνη /kathimerinj
Εγκλήματα πολέμου στην Παλαιστίνη
Το μόνο που πετυχαίνει το Ισραήλ στη Γάζα είναι να γιγαντώσει πολιτικά τη Χαμάς
Του Πετρου Παπακωνσταντινου
Τέλη Νοεμβρίου, ο πρόεδρος Μπους υποσχόταν, στην πολύκροτη διεθνή διάσκεψη της Ανάπολης για το Μεσανατολικό, τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους εντός του 2008. Εκείνη την εποχή, οι στοιχειωδώς γνωρίζοντες το Παλαιστινιακό προεξοφλούσαν ότι, στην καλύτερη των περιπτώσεων, η Ανάπολη θα αποδεικνυόταν προπαγανδιστικό πυροτέχνημα και στη χειρότερη απαρχή νέων δεινών. Δεν περίμεναν, ωστόσο, τόσο γρήγορη και τόσο τραγική επιβεβαίωση.
Στους τρεις μήνες που μεσολάβησαν, ο ισραηλινός στρατός σκότωσε 180 Παλαιστίνιους, εκ των οποίων τουλάχιστον οι μισοί ήταν άμαχοι. Εξ αυτών, οι 120 σκοτώθηκαν κατά την επιδρομή στη Λωρίδα της Γάζας, το περασμένο Σαββατοκύριακο, μια εντελώς δυσανάλογη απάντηση στις αυτοσχέδιες παλαιστινιακές ρουκέτες που είχαν σκοτώσει έναν Ισραηλινό πολίτη και τραυματίσει περισσότερους. Από τους νεκρούς Παλαιστίνιους, τουλάχιστον 20 ήταν βρέφη και παιδιά.
Μιλώντας στο ραδιόφωνο του ισραηλινού στρατού, ο υφυπουργός Αμυνας, Ματάν Βιλνάι, δεν δίστασε να απειλήσει τους Παλαιστίνιους με… «ολοκαύτωμα»! Συγκεκριμένα, δήλωσε: «Οσο περισσότεροι πύραυλοι Κασάμ εκτοξεύονται και όσο μεγαλώνει η εμβέλειά τους, τόσο περισσότερο (οι Παλαιστίνιοι) θα βαδίζουν προς ένα μεγαλύτερο ολοκαύτωμα, γιατί θα χρησιμοποιήσουμε όλη μας την ισχύ ώστε να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας». Τι ηθική εξαχρείωση να εκτοξεύει αυτή την απίστευτη απειλή αξιωματούχος του κράτους που συγκροτήθηκε από τους επιβιώσαντες του ολοκαυτώματος!
Συλλογική τιμωρία
Η φρίκη, για το 1,5 εκατομμύριο των κατοίκων της Λωρίδας της Γάζας, δεν εξαντλείται στα τανκς Μερκάβα, στα ελικόπτερα Απάτσι και Κόμπρα και στα αεροπλάνα F-15, που έχουν δώσει στο Ισραήλ οι Αμερικανοί. Την Τετάρτη, οκτώ διεθνείς, μη κυβερνητικές οργανώσεις κατήγγειλαν ότι ο αποκλεισμός της Λωρίδας από το Ισραήλ έχει προκαλέσει τη χειρότερη ανθρωπιστική κρίση από τον πόλεμο του 1967. Το 40% των κατοίκων είναι άνεργοι, το 80% εξαρτάται άμεσα από την ξένη βοήθεια για την επιβίωσή του, τα τρόφιμα σπανίζουν, το σύστημα αποχέτευσης καταρρέει και πολλοί πεθαίνουν στα νοσοκομεία γιατί μένουν χωρίς ρεύμα οκτώ έως 12 ώρες ημερησίως.
Πώς να εξηγήσει κανείς την αναισθησία του Συμβουλίου Ασφαλείας μπροστά στη συλλογική τιμωρία ενός ολόκληρου λαού; Πού είναι τώρα οι μεγάλες δυνάμεις της Δύσης, που τόση σπουδή έδειξαν για την ανεξαρτησία του Κόσοβου; Είπε κάτι που δεν ακούσαμε ο Τόνι Μπλερ για να δικαιολογήσει τον μισθό του ειδικού διαμεσολαβητή του Κουαρτέτου στο Μεσανατολικό; Εκανε κάτι περισσότερο από το να ζητήσει «σύνεση» (οποία γαλατική λεπτότης!) ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ, ιδρυτής των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα» και πασίγνωστος για τους αγώνες του υπέρ των Τσετσένων, των Θιβετιανών και των Αλβανοκοσοβάρων; Μήπως ζήτησαν όχι βομβαρδισμό, αλλά έστω εμπάργκο εναντίον του Ισραήλ οι «μη κυβερνητικές οργανώσεις», οι «νέοι φιλόσοφοι» και οι πολιτικοί που τάχθηκαν υπέρ των «ανθρωπιστικών πολέμων» στο Ιράκ και στη Σερβία;
Ολέθρια λάθη
Η επιδρομή στη Γάζα ήταν ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα των ολέθριων λαθών Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ μετά τη νίκη της Χαμάς στις βουλευτικές εκλογές του 2006. Οπως αποκάλυψε καταπληκτικό ρεπορτάζ του Ντέιβιντ Ρόουζ στο περιοδικό Vanity Fair (το οποίο δεν διαψεύσθηκε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ), ο Τζορτζ Μπους και η Κοντολίζα Ράις ανέθεσαν στον αναπληρωτή σύμβουλο εθνικής ασφαλείας Ελιοτ Εϊμπραμς την υλοποίηση μυστικού σχεδίου για πρόκληση εμφύλιου πολέμου στα κατεχόμενα. Στόχος ήταν η βίαιη ανατροπή της κυβέρνησης Χανίγια από «πραιτωριανούς» της Φατάχ, που είχαν εξοπλισθεί και εκπαιδευτεί από τους Αμερικανούς στην Αίγυπτο, υπό την καθοδήγηση του υποστράτηγου Κιθ Ντέιτον. Ηταν το ανοιχτό σαμποτάζ, οι δολοφονίες και τα βασανιστήρια αυτών των δυνάμεων που προκάλεσαν τις εμφύλιες συγκρούσεις του περασμένου καλοκαιριού. Ωστόσο, οι υπολογισμοί Αμερικανών και Ισραηλινών διαψεύσθηκαν, καθώς ήταν η Χαμάς που κατατρόπωσε τη Φατάχ στη Γάζα.
Αντί τα παθήματα να γίνουν μαθήματα, Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ επιτάχυναν στον ίδιο, ολισθηρό δρόμο: ήλπιζαν ότι με το φονικό εμπάργκο θα γονάτιζαν τον λαό της Γάζας και θα έριχναν, μέσα σε λίγους μήνες, την κυβέρνηση της Χαμάς. Στο μεταξύ, συνομιλούσαν μόνο με τον Μαχμούντ Αμπάς, αναγνωρίζοντας ως Παλαιστίνη μόνο τη Δυτική Οχθη.
Η στρατηγική αυτή δέχθηκε τελευταία δύο μοιραία πλήγματα. Το πρώτο ήρθε όταν χιλιάδες εξαγριωμένοι Παλαιστίνιοι, καθοδηγούμενοι από τη Χαμάς, έριξαν το τείχος στα σύνορα Γάζας-Αιγύπτου, στη χερσόνησο του Σινά. Δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι ξεχύθηκαν στην Αίγυπτο για να εφοδιαστούν με τρόφιμα και άλλα είδη ανάγκης (υποθέτουμε, και με όπλα), χωρίς να τολμήσει να τους εμποδίσει το καθεστώς Μουμπάρακ, καθώς στην Αίγυπτο, αλλά και σε πολλές άλλες αραβικές πόλεις, από το Μαρόκο μέχρι την Υεμένη, εκτυλίσσονταν ογκώδεις διαδηλώσεις αλληλεγγύης.
Το δεύτερο πλήγμα ήρθε με την εκτόξευση πυραύλων από τη Λωρίδα της Γάζας προς το Ισραήλ, με το οποίο η Χαμάς σκόρπιζε τον τρόμο κάθε μέρα σε 200.000 κατοίκους των πόλεων Σντερότ και Ασκελον. Η κυβέρνηση Ολμερτ δεν μπορεί πλέον να «αγνοεί» τη Χαμάς. Δύο λύσεις ανοίγονται μπροστά της: να πραγματοποιήσει θηριώδη, ανελέητη εισβολή «τύπου Γκρόζνι», ισοπεδώνοντας τετράγωνο τετράγωνο την Τζαμπάλια και την πόλη της Γάζας μέχρις ότου εξοντώσει όλη την ηγεσία της Χαμάς, μαζί με τεράστιο αριθμό αμάχων. Ή να διαπραγματευθεί ανακωχή με τον Χανίγια, κάτι που προτείνει ο αντιπρόεδρος της ισραηλινής κυβέρνησης Αμι Αγιαλόν και υποστηρίζουν, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, τα δύο τρίτα των Ισραηλινών, αλλά θα ισοδυναμούσε με ντε φάκτο πολιτική αναγνώριση της Χαμάς.
«Στο τραπέζι και η Χαμάς»!
Υπέρ της ανακωχής με τη Χαμάς τάσσεται και διευρυνόμενη μερίδα των αμερικανικών ελίτ. Ηδη, τον περασμένο Οκτώβριο, διακομματική επιτροπή με προσωπικότητες του διαμετρήματος των Ζμπίγκινεφ Μπρεζίνσκι, Λι Χάμιλτον, Πολ Βόλκερ και Μπρεντ Σκόουκροφτ απηύθυνε έκκληση στον Μπους, τονίζοντάς του ότι θα ήταν αυταπάτη να επιδιώξει ειρήνευση μόνο με τον Αμπάς, παραγνωρίζοντας τη Χαμάς.
Στο μεταξύ, ο Εχούντ Ολμερτ κατάφερε με την τακτική του να χαρίσει στη Χαμάς το ηθικό κύρος της μόνης παλαιστινιακής δύναμης που αντιστέκεται σθεναρά στον κατακτητή - με τον ίδιο τρόπο που γιγάντωσε, ηθικά και πολιτικά, τη Χεζμπολάχ το καλοκαίρι του 2006. Παράλληλα, «έκαψε» τον Αμπάς από τη στιγμή που δήλωσε δημοσίως ότι η ισραηλινή επιδρομή στη Γάζα είχε την εκ των προτέρων συγκατάθεση του Παλαιστίνιου προέδρου.
Για να πούμε την αλήθεια, ο ίδιος ο Αμπάς είχε υπονομεύσει καίρια τη θέση του, διαπράττοντας το ατόπημα να δηλώσει, στις 27 Φεβρουαρίου, ότι «η Αλ Κάιντα είναι παρούσα στη Γάζα και η Χαμάς είναι σύμμαχός της». Μια δήλωση που καυτηριάστηκε ακόμη και από τον Χένρι Σίγκμαν, έναν από τους πιο έγκυρους Αμερικανούς αναλυτές για το Μεσανατολικό, ο οποίος, από τις στήλες της International Herald Tribune, έγραψε: «Με αυτό το ψέμα, αναπαραγωγή δήλωσης Ισραηλινού υπουργού, (ο Αμπάς) επιβεβαίωσε, στα μάτια πολλών Παλαιστινίων, ότι ενδιαφέρεται περισσότερο για την εξουσία του και λιγότερο για την παλαιστινιακή, εθνική υπόθεση».
Το μόνο που πετυχαίνει το Ισραήλ στη Γάζα είναι να γιγαντώσει πολιτικά τη Χαμάς
Του Πετρου Παπακωνσταντινου
Τέλη Νοεμβρίου, ο πρόεδρος Μπους υποσχόταν, στην πολύκροτη διεθνή διάσκεψη της Ανάπολης για το Μεσανατολικό, τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους εντός του 2008. Εκείνη την εποχή, οι στοιχειωδώς γνωρίζοντες το Παλαιστινιακό προεξοφλούσαν ότι, στην καλύτερη των περιπτώσεων, η Ανάπολη θα αποδεικνυόταν προπαγανδιστικό πυροτέχνημα και στη χειρότερη απαρχή νέων δεινών. Δεν περίμεναν, ωστόσο, τόσο γρήγορη και τόσο τραγική επιβεβαίωση.
Στους τρεις μήνες που μεσολάβησαν, ο ισραηλινός στρατός σκότωσε 180 Παλαιστίνιους, εκ των οποίων τουλάχιστον οι μισοί ήταν άμαχοι. Εξ αυτών, οι 120 σκοτώθηκαν κατά την επιδρομή στη Λωρίδα της Γάζας, το περασμένο Σαββατοκύριακο, μια εντελώς δυσανάλογη απάντηση στις αυτοσχέδιες παλαιστινιακές ρουκέτες που είχαν σκοτώσει έναν Ισραηλινό πολίτη και τραυματίσει περισσότερους. Από τους νεκρούς Παλαιστίνιους, τουλάχιστον 20 ήταν βρέφη και παιδιά.
Μιλώντας στο ραδιόφωνο του ισραηλινού στρατού, ο υφυπουργός Αμυνας, Ματάν Βιλνάι, δεν δίστασε να απειλήσει τους Παλαιστίνιους με… «ολοκαύτωμα»! Συγκεκριμένα, δήλωσε: «Οσο περισσότεροι πύραυλοι Κασάμ εκτοξεύονται και όσο μεγαλώνει η εμβέλειά τους, τόσο περισσότερο (οι Παλαιστίνιοι) θα βαδίζουν προς ένα μεγαλύτερο ολοκαύτωμα, γιατί θα χρησιμοποιήσουμε όλη μας την ισχύ ώστε να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας». Τι ηθική εξαχρείωση να εκτοξεύει αυτή την απίστευτη απειλή αξιωματούχος του κράτους που συγκροτήθηκε από τους επιβιώσαντες του ολοκαυτώματος!
Συλλογική τιμωρία
Η φρίκη, για το 1,5 εκατομμύριο των κατοίκων της Λωρίδας της Γάζας, δεν εξαντλείται στα τανκς Μερκάβα, στα ελικόπτερα Απάτσι και Κόμπρα και στα αεροπλάνα F-15, που έχουν δώσει στο Ισραήλ οι Αμερικανοί. Την Τετάρτη, οκτώ διεθνείς, μη κυβερνητικές οργανώσεις κατήγγειλαν ότι ο αποκλεισμός της Λωρίδας από το Ισραήλ έχει προκαλέσει τη χειρότερη ανθρωπιστική κρίση από τον πόλεμο του 1967. Το 40% των κατοίκων είναι άνεργοι, το 80% εξαρτάται άμεσα από την ξένη βοήθεια για την επιβίωσή του, τα τρόφιμα σπανίζουν, το σύστημα αποχέτευσης καταρρέει και πολλοί πεθαίνουν στα νοσοκομεία γιατί μένουν χωρίς ρεύμα οκτώ έως 12 ώρες ημερησίως.
Πώς να εξηγήσει κανείς την αναισθησία του Συμβουλίου Ασφαλείας μπροστά στη συλλογική τιμωρία ενός ολόκληρου λαού; Πού είναι τώρα οι μεγάλες δυνάμεις της Δύσης, που τόση σπουδή έδειξαν για την ανεξαρτησία του Κόσοβου; Είπε κάτι που δεν ακούσαμε ο Τόνι Μπλερ για να δικαιολογήσει τον μισθό του ειδικού διαμεσολαβητή του Κουαρτέτου στο Μεσανατολικό; Εκανε κάτι περισσότερο από το να ζητήσει «σύνεση» (οποία γαλατική λεπτότης!) ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ, ιδρυτής των «Γιατρών Χωρίς Σύνορα» και πασίγνωστος για τους αγώνες του υπέρ των Τσετσένων, των Θιβετιανών και των Αλβανοκοσοβάρων; Μήπως ζήτησαν όχι βομβαρδισμό, αλλά έστω εμπάργκο εναντίον του Ισραήλ οι «μη κυβερνητικές οργανώσεις», οι «νέοι φιλόσοφοι» και οι πολιτικοί που τάχθηκαν υπέρ των «ανθρωπιστικών πολέμων» στο Ιράκ και στη Σερβία;
Ολέθρια λάθη
Η επιδρομή στη Γάζα ήταν ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα των ολέθριων λαθών Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ μετά τη νίκη της Χαμάς στις βουλευτικές εκλογές του 2006. Οπως αποκάλυψε καταπληκτικό ρεπορτάζ του Ντέιβιντ Ρόουζ στο περιοδικό Vanity Fair (το οποίο δεν διαψεύσθηκε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ), ο Τζορτζ Μπους και η Κοντολίζα Ράις ανέθεσαν στον αναπληρωτή σύμβουλο εθνικής ασφαλείας Ελιοτ Εϊμπραμς την υλοποίηση μυστικού σχεδίου για πρόκληση εμφύλιου πολέμου στα κατεχόμενα. Στόχος ήταν η βίαιη ανατροπή της κυβέρνησης Χανίγια από «πραιτωριανούς» της Φατάχ, που είχαν εξοπλισθεί και εκπαιδευτεί από τους Αμερικανούς στην Αίγυπτο, υπό την καθοδήγηση του υποστράτηγου Κιθ Ντέιτον. Ηταν το ανοιχτό σαμποτάζ, οι δολοφονίες και τα βασανιστήρια αυτών των δυνάμεων που προκάλεσαν τις εμφύλιες συγκρούσεις του περασμένου καλοκαιριού. Ωστόσο, οι υπολογισμοί Αμερικανών και Ισραηλινών διαψεύσθηκαν, καθώς ήταν η Χαμάς που κατατρόπωσε τη Φατάχ στη Γάζα.
Αντί τα παθήματα να γίνουν μαθήματα, Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ επιτάχυναν στον ίδιο, ολισθηρό δρόμο: ήλπιζαν ότι με το φονικό εμπάργκο θα γονάτιζαν τον λαό της Γάζας και θα έριχναν, μέσα σε λίγους μήνες, την κυβέρνηση της Χαμάς. Στο μεταξύ, συνομιλούσαν μόνο με τον Μαχμούντ Αμπάς, αναγνωρίζοντας ως Παλαιστίνη μόνο τη Δυτική Οχθη.
Η στρατηγική αυτή δέχθηκε τελευταία δύο μοιραία πλήγματα. Το πρώτο ήρθε όταν χιλιάδες εξαγριωμένοι Παλαιστίνιοι, καθοδηγούμενοι από τη Χαμάς, έριξαν το τείχος στα σύνορα Γάζας-Αιγύπτου, στη χερσόνησο του Σινά. Δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι ξεχύθηκαν στην Αίγυπτο για να εφοδιαστούν με τρόφιμα και άλλα είδη ανάγκης (υποθέτουμε, και με όπλα), χωρίς να τολμήσει να τους εμποδίσει το καθεστώς Μουμπάρακ, καθώς στην Αίγυπτο, αλλά και σε πολλές άλλες αραβικές πόλεις, από το Μαρόκο μέχρι την Υεμένη, εκτυλίσσονταν ογκώδεις διαδηλώσεις αλληλεγγύης.
Το δεύτερο πλήγμα ήρθε με την εκτόξευση πυραύλων από τη Λωρίδα της Γάζας προς το Ισραήλ, με το οποίο η Χαμάς σκόρπιζε τον τρόμο κάθε μέρα σε 200.000 κατοίκους των πόλεων Σντερότ και Ασκελον. Η κυβέρνηση Ολμερτ δεν μπορεί πλέον να «αγνοεί» τη Χαμάς. Δύο λύσεις ανοίγονται μπροστά της: να πραγματοποιήσει θηριώδη, ανελέητη εισβολή «τύπου Γκρόζνι», ισοπεδώνοντας τετράγωνο τετράγωνο την Τζαμπάλια και την πόλη της Γάζας μέχρις ότου εξοντώσει όλη την ηγεσία της Χαμάς, μαζί με τεράστιο αριθμό αμάχων. Ή να διαπραγματευθεί ανακωχή με τον Χανίγια, κάτι που προτείνει ο αντιπρόεδρος της ισραηλινής κυβέρνησης Αμι Αγιαλόν και υποστηρίζουν, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, τα δύο τρίτα των Ισραηλινών, αλλά θα ισοδυναμούσε με ντε φάκτο πολιτική αναγνώριση της Χαμάς.
«Στο τραπέζι και η Χαμάς»!
Υπέρ της ανακωχής με τη Χαμάς τάσσεται και διευρυνόμενη μερίδα των αμερικανικών ελίτ. Ηδη, τον περασμένο Οκτώβριο, διακομματική επιτροπή με προσωπικότητες του διαμετρήματος των Ζμπίγκινεφ Μπρεζίνσκι, Λι Χάμιλτον, Πολ Βόλκερ και Μπρεντ Σκόουκροφτ απηύθυνε έκκληση στον Μπους, τονίζοντάς του ότι θα ήταν αυταπάτη να επιδιώξει ειρήνευση μόνο με τον Αμπάς, παραγνωρίζοντας τη Χαμάς.
Στο μεταξύ, ο Εχούντ Ολμερτ κατάφερε με την τακτική του να χαρίσει στη Χαμάς το ηθικό κύρος της μόνης παλαιστινιακής δύναμης που αντιστέκεται σθεναρά στον κατακτητή - με τον ίδιο τρόπο που γιγάντωσε, ηθικά και πολιτικά, τη Χεζμπολάχ το καλοκαίρι του 2006. Παράλληλα, «έκαψε» τον Αμπάς από τη στιγμή που δήλωσε δημοσίως ότι η ισραηλινή επιδρομή στη Γάζα είχε την εκ των προτέρων συγκατάθεση του Παλαιστίνιου προέδρου.
Για να πούμε την αλήθεια, ο ίδιος ο Αμπάς είχε υπονομεύσει καίρια τη θέση του, διαπράττοντας το ατόπημα να δηλώσει, στις 27 Φεβρουαρίου, ότι «η Αλ Κάιντα είναι παρούσα στη Γάζα και η Χαμάς είναι σύμμαχός της». Μια δήλωση που καυτηριάστηκε ακόμη και από τον Χένρι Σίγκμαν, έναν από τους πιο έγκυρους Αμερικανούς αναλυτές για το Μεσανατολικό, ο οποίος, από τις στήλες της International Herald Tribune, έγραψε: «Με αυτό το ψέμα, αναπαραγωγή δήλωσης Ισραηλινού υπουργού, (ο Αμπάς) επιβεβαίωσε, στα μάτια πολλών Παλαιστινίων, ότι ενδιαφέρεται περισσότερο για την εξουσία του και λιγότερο για την παλαιστινιακή, εθνική υπόθεση».
Comments