d.welle το πασοκ δεν μπορεί ν¨αποφασίσει .......
Διαστάσεις | 18.09.2007
«Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί ακόμη να αποφασίσει τι θέλει να είναι»
Μεγάλο ήταν των ξένων μέσων ενημέρωσης για τις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα.
Οι καταστροφικές πυρκαγιές στην Πελοπόννησο και την Εύβοια και η αδυναμία του κράτους να τις αντιμετωπίσει αποτελεσματικά σχολιάστηκαν επικριτικά από τα ξένα μέσα ενημέρωσης, πολλά από τα οποία προέβησαν στην πρόβλεψη ότι η Νέα Δημοκρατία δεν θα κέρδιζε τις εκλογές ή θα τις κέρδιζε με δυσκολία. Ένας από τους πιο έγκυρους ξένους αναλυτές είναι ο Νιλς Καντρίτσκε, δημοσιογράφος της Tageszeitung και βαθύς γνώστης των ελληνικών πολιτικών δρωμένων.:
Ο γερμανός δημοσιογράφος γνωρίζει καλά την Ελλάδα. Πάνε περισσότερα από 30 χρόνια από τότε που έγραψε το πρώτο του βιβλίο για το κυπριακό. Η μελέτη του αυτή θεωρείται και σήμερα κλασικό έργο αναφοράς στο πρόβλημα.
Αναφερόμενος στο αποτέλεσμα των χθεσινών εκλογών ο Νιλς Καντρίτσκε προβαίνει στην εκτίμηση ότι τα δύο μεγάλα κόμματα δέχθηκαν ισχυρό πλήγμα από το εκλογικό σώμα. «Η πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας οφείλεται στο γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ, ως αξιωματική αντιπολίτευση, έχασε απροσδόκητα μεγάλο μέρος της δύναμης του. Τα αίτια είναι σύνθετα. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι οι πυρκαγιές δεν διαδραμάτισαν τελικά καθοριστικό ρόλο στην ετυμηγορία των ψηφοφόρων. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι ψηφοφόροι δεν πίστεψαν ότι μια άλλη κυβέρνηση θα ήταν πιο αποτελεσματική στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Και αυτό αφορά το ΠΑΣΟΚ, το οποίο δεν εμπιστεύθηκαν οι πολίτες επειδή πιθανότατα το θεωρούν συνυπεύθυνο για τις αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού», υποστηρίζει ο γερμανός δημοσιογράφος.
Σε ποιο βαθμό σχετίζεται η εκλογική αποτυχία του ΠΑΣΟΚ με την γενικότερη υποχώρηση της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας; Ο γερμανός δημοσιογράφος εκτιμά ότι πρόκειται για μια ελληνική εκδοχή της Σοσιαλδημοκρατίας, η οποία βρίσκεται σε κρίση. Κατά την άποψη του το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ένα γνήσιο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και όπως χαρακτηριστικά λέει: «Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί ακόμη να αποφασίσει εάν θέλει να είναι ένα δυτικού προσανατολισμού σοσιαλδημοκρατικό κόμμα ή εάν είναι ένα αριστερό λαϊκιστικό κίνημα, όπως το διαμόρφωσε τότε ο ιδρυτής του Ανδρέας Παπανδρέου. Και πιστεύω ότι η αμφισβήτηση του Γιώργου Παπανδρέου ενσαρκώνει αυτόν τον δυϊσμό. Ο Παπανδρέου προσπαθεί να μιμηθεί το ρόλο του λαϊκιστή πολιτικού που βγαίνει στις πλατείες και βγάζει φλογερούς λόγους. Πρόκειται για έναν ρόλο, στον οποίο δεν μπορεί να ανταποκριθεί και δεν του ταιριάζει. Από την άλλη πλευρά δεν κατάφερε να αρθρώσει έναν πολιτικό λόγο που να παραπέμπει σε δυτικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, τύπου γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας. Αυτή τη διελκυστίνδα δεν την άντεξε το ΠΑΣΟΚ. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα πετύχαινε επιλέγοντας το ένα ή το άλλο μοντέλο. Η διαμάχη αυτή συνιστά δοκιμασία για το ΠΑΣΟΚ και συνιστά έκφραση μιας κοινωνικής κρίσης, στην οποία το κόμμα αυτό δεν ξέρει ακόμη που είναι η θέση του», τονίζει ο κ. Καντρίτσκε.
Ο γερμανός αναλυτής δίνει έμφαση στο μεγάλο ποσοστό ψήφων διαμαρτυρίας και στην αύξηση της αποχής. Εκτιμά ότι πρόκειται για παράγοντες που θα πρέπει να λάβει το πολιτικό σύστημα σοβαρά υπόψη. «Η Αριστερά ανήκει στους νικητές της αναμέτρησης, καθώς ευνοήθηκε από τις απώλειες και των δύο μεγάλων κομμάτων. Αλλά και εκεί διαπιστώνουμε τις δύο τάσεις. Μια ευρωπαϊκή σύγχρονη Αριστερά, την οποία εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ και η οποία νομίζω ότι έχει προοπτικές. Το μεγάλο δομικό πρόβλημα του ελληνικού πολιτικού συστήματος είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα, το οποίο δεν παίρνει μηνύματα και το οποίο αρκείται στο να διατηρήσει το στρατόπεδό του, να συντηρήσει τα στερεότυπά του και αρνείται να αντιμετωπίσει το παρόν. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα, καθώς το ποσοστό του είναι πολύ υψηλό και δεν μπορεί να αξιοποιηθεί από την ευρύτερη Αριστερά για τη συγκρότηση κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών», υπογραμμίζει ο Νιλς Καντρίτσκε.
Ο γερμανός δημοσιογράφος θεωρεί επικίνδυνη εξέλιξη την εκπροσώπηση του ΛΑΟΣ, μολονότι έχει ένα πιο μετριοπαθές πρόσωπο από άλλα ανάλογα ευρωπαϊκά κόμματα. Και αυτό γιατί όπως εκτιμά η παρουσία του θα μπορούσε να ωθήσει στη Νέα Δημοκρατία σε πιο σκληρές θέσεις, για παράδειγμα στο ζήτημα του ονόματος της ΠΓΔΜ.
Comments