Αυτοκριτική ,αλλά και συντονισμός -καθημερινή

Του Νικου Νικολαου

Η ανάληψη από τον πρωθυπουργό της πολιτικής ευθύνης για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου ήταν μια γενναία πράξη που τιμά τον ίδιο για τη σεμνότητα και το ήθος του, ενώ ταυτόχρονα εδραιώνει και ένα αίσθημα εμπιστοσύνης στους πολίτες που εκτιμούν ιδιαίτερα τους ηγέτες που έχουν το θάρρος να αναγνωρίζουν τα λάθη τους.

Ομως, για να σηματοδοτήσει αυτή η γενναία προσωπική στάση του κ. Κώστα Καραμανλή, μια αλλαγή στην κυβερνητική πολιτική των τελευταίων πέντε χρόνων, απαιτείται ένα επίσης γενναίο follow up, που θα έχει ως αφετηρία την επανασύνδεση του πρωθυπουργού με τους υπουργούς του και με τα στελέχη της κοινωνίας, έτσι ώστε ανά πάσα στιγμή να είναι άριστα πληροφορημένος για τα προβλήματα των πολιτών και να έχει ανταλλάξει γνώμες με όλους τους επαΐοντες για την αντιμετώπισή τους.

Διότι όλοι οι πολίτες που υπεδέχθησαν με συγκίνηση την αυτοκριτική του νομίζω ότι την ίδια στιγμή θα αισθάνθηκαν κυριολεκτικά ρίγος και πανικό ακούγοντας τον πρωθυπουργό να ομολογεί ότι επί τρεις ολόκληρους μήνες που το σκάνδαλο συγκλόνιζε το πανελλήνιο ο ίδιος δεν είχε πλήρη εικόνα. Και η αναπόφευκτη καχυποψία δεν είναι φυσικό να τους κάνει να διερωτώνται, μήπως δεν έχει και τώρα πλήρη εικόνα για τα οικονομικά του τόπου και γι’ αυτό υπερασπίζεται μια πολιτική που επιβάλλει φόρους και αυξάνει τις καταναλωτικές δαπάνες του προϋπολογισμού σε μια περίοδο που λόγω οικονομικής κρίσεως απαιτούνταν τα ακριβώς αντίθετα μέτρα; Μήπως δεν έχει πλήρη εικόνα για την απαθλίωση του συστήματος υγείας;

Πρώην υπουργός μου έλεγε χθες ότι εάν κατέβαιναν στους δρόμους οι ασθενείς και οι συγγενείς τους που περιμένουν ουρές στα ιατρεία του ΙΚΑ και μήνες στα δημόσια νοσοκομεία, τότε οι νεολαιίστικες διαδηλώσεις θα έμοιαζαν γιορταστικές παρελάσεις. Και έχει μήπως ο πρωθυπουργός μας ακριβή γνώση για τα τεκταινόμενα στον χώρο της Παιδείας;

Από το 2005 και μετά γράφω με όλη τη δυνατή διακριτικότητα και σεβόμενος το ήθος του πρωθυπουργού μας ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας χωλαίνει εξαιτίας του χαλαρού μάνατζμεντ, εξαιτίας δηλαδή της έλλειψης ελέγχου και συντονισμού στο έργο των υπουργών. Αναγκάσθηκα μάλιστα να υπενθυμίζω πώς κυβερνούσε ο θείος του πρωθυπουργού και πώς ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έπαιρνε αποφάσεις αρκούμενος όχι μόνο στις εισηγήσεις των υπουργών του, αλλά επιζητώντας και παίρνοντας τις απόψεις των γενικών διευθυντών, ειδικών επιστημόνων και κοινωνικών παραγόντων.

Πίσω του είχε ένα ολόκληρο επιτελείο και μπορούσε από ένα πλήθος προτάσεων να διαλέγει την καλύτερη. Ο σημερινός πρωθυπουργός έβλεπε και συνομιλούσε με πέντε το πολύ υπουργούς και τη γνώμη των υπολοίπων τού τη μετέφερε ο κ. Ρουσόπουλος. Ολα αυτά πρέπει να αλλάξουν τώρα εκ θεμελίων! Ο εν όψει ανασχηματισμός όσο επιτυχής και αν είναι στη σύνθεσή του θα αποδειχθεί άνευ ουσίας, αν το υπουργικό συμβούλιο δεν συντονίζεται, δεν ελέγχεται και γενικά δεν λειτουργεί βάσει προγράμματος με χρονικά προσδιορισμένους στόχους.

Η νέα κυβέρνηση πρέπει να είναι συνεκτική και στου Μαξίμου να υπάρχει ένα επιτελείο συμβούλων που θα πληροφορεί καθημερινά τον πρωθυπουργό για όσα συμβαίνουν στη χώρa.from kathimerini