καθημερινή.«Τέσσερις μήνες με τα πόδια από το Αφγανιστάν έως τον Εβρο»

Της Ιφιγενειας Διαμαντη

«Με λένε Χαβιζουντίν Κιάμι. Είμαι 32 χρόνων και είμαι από το Αφγανιστάν. Ηρθα στην Ελλάδα το 2006, όταν στην πατρίδα μου δέχθηκα επίθεση από Ταλιμπάν. Μέχρι τότε δούλευα σαν μεταφραστής στη γερμανική υπηρεσία του ΝΑΤΟ. Το ταξίδι μου διήρκεσε τέσσερις μήνες. Ηρθα με τα πόδια μέσω Ιράν και Τουρκίας. Πέρασα τα σύνορα στον Εβρο και από εκεί έφθασα στη Θεσσαλονίκη. Κάποιοι πέθαναν στη διαδρομή. Αλλοι πνίγηκαν, γιατί οι λαθρέμποροι στοιβάζουν πολύ περισσότερους από όσους χωρούν στις βάρκες. Από την Τουρκία, πλήρωσα 7.000 δολάρια για να έρθω εδώ. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, όπου φθάναμε, έπρεπε να δίνουμε χρήματα σε αυτούς που αναλάμβαναν να μας διακινήσουν λαθραία. Οταν έφθασα στην Αθήνα, έμεινα τρεις εβδομάδες άστεγος. Κοιμόμουν όπου έβρισκα».

Ο Χαβιζουντίν είναι ένας από τους 114 αιτούντες άσυλο που βρήκε προσωρινή στέγη μέσα από το ομώνυμο επιδοτούμενο κατά 75% από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων και κατά 25% από το υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης πρόγραμμα «Στέγη» της ΜΚΟ Praksis. Τον Δεκέμβριο έκλεισε δύο χρόνια και εισέρχεται στην τρίτη φάση του. Αυτήν τη στιγμή ο Χαβιζουντίν μένει σε ένα από τα πέντε «προστατευμένα διαμερίσματα αιτούντων άσυλο», όπως επισήμως αποκαλούνται. «Τα διαμερίσματα είναι προτιμητέα, για να αποφεύγονται φαινόμενα ιδρυματοποίησης», εξήγησε χθες κατά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων των δύο πρώτων φάσεων του προγράμματος ο κ. Τζανέτος Αντύπας, πρόεδρος της Praksis. Δύο διαμερίσματα βρίσκονται στην Κυψέλη, ένα στα Κάτω Πατήσια, ένα στο Ιλιον και ένα στο Περιστέρι. «Ευχαριστώ την Praksis που μου έδωσε αυτήν την ευκαιρία» πρόσθεσε σε σπαστά αγγλικά ο Χαβιζουντίν, που εκτελούσε χρέη μεταφραστή και για το ζεύγος Ζαμάνι. Ο 36χρονος Χαμίντ και η 26χρονη σύζυγός του, Σάλμα, μιλούν μόνο Φαρσί. Τα τέσσερα από τα πέντε παιδιά τους ήταν στο σχολείο, ενώ η τρίχρονη Ζαχαρά, αφού έκανε νάζια στους παρευρισκόμενους δημοσιογράφους, αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του πατέρα της. Κάπως έτσι την κρατούσε, με την αγωνία μην του πέσει, όταν σκαρφάλωναν τα βουνά φεύγοντας από το Αφγανιστάν για το Πακιστάν και από εκεί για το Ιράν. Πρώην στρατιωτικός, δούλευε στις μυστικές υπηρεσίες τη δεκαετία του ’80 και εξαναγκάστηκε να φύγει με την πολυμελή οικογένειά του. «Δώδεκα ώρες ήμασταν σε μια φουσκωτή βάρκα για να περάσουμε από την Τουρκία στη Μυτιλήνη. Πληρώσαμε 3.000 δολάρια», εξήγησε. Στην Ελλάδα βρίσκονται περίπου τρεις μήνες. Τούς δόθηκε προτεραιότητα, καθότι πολύτεκνοι.

Οι ανάγκες σίτισης και προσωπικής υγιεινής των ωφελουμένων καλύπτονται από δωρεές εταιρειών, ενώ τυγχάνουν πρωτοβάθμιας ιατρικής κάλυψης (γενικός γιατρός, οδοντίατρος, γυναικολόγος), δικαιούνται κάρτας απεριορίστων διαδρομών στα ΜΜΜ, μαθαίνουν ελληνικά και μέσω της συνεργασίας της Praksis με προγράμματα του ΟΑΕΔ, της Ιθάκης και συνοδευτικών υποστηρικτικών υπηρεσιών, προσπαθούν να βρουν απασχόληση.