| Η δύναμη της ψυχραιμίας... Tου Σπυρου Τσιρου Ετσι, λοιπόν, φεύγει, οσονούπω, το καλοκαίρι αφήνοντας πίσω του αναμνήσεις για κάποιες ευχάριστες «προσωπικές στιγμές», αλλά –κυρίως– απορίες, καταχνιά και μελαγχολία για τα καμένα δάση και τα άλλα δυσάρεστα και δραματικά που σημάδεψαν τις ημέρες του. Ομως, το κακό δεν σταματά εδώ... Γιατί, αν σκεφτεί κανείς όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για τις αλλαγές στο κλίμα της Γης, τα ακραία καιρικά φαινόμενα που αναστατώνουν κάθε τόσο τη ζωή, τις καταστροφές που προκαλούν καύσωνες και πλημμύρες, τα περιβαλλοντικά προβλήματα, με πρώτο την ερημοποίηση που απειλεί τον πλανήτη μας, δεν θα αργήσει να καταλήξει στο συμπέρασμα πως οι προοπτικές δεν είναι ρόδινες. Ασε που η χώρα μας έχει τα ευρωπαϊκά πρωτεία στη γήρανση του πληθυσμού της, σύμφωνα με τα σχετικά στοιχεία που την εξισώνουν, ως προς αυτό, με την Ιταλία. Να θυμηθούμε και τα εσωτερικά προβλήματα, τις εκκρεμότητες που υπάρχουν σε διάφορους τομείς, τα εμπόδια στις δραστηριότητες και τις αντιξοότητες που συρρικνώνουν την αισιοδοξία; Και πώς να δώσει κουράγιο εκείνη η αρχαία φράση που επισημαίνει ότι «θαρσείν χρη, ταχ’ αύριον έσετ’ άμεινον»; Μπορεί, άραγε, μόνο το θάρρος να μετατρέψει σε ευοίωνα τα δυσοίωνα, να διορθώσει τα κακώς κείμενα και να φέρει ένα καλύτερο αύριο; Τελικά, δεν είχε άδικο η γιαγιά που έλεγε κάποτε στα εγγόνια της πως ο φόβος δεν έχει όρια και οδηγεί, μερικές φορές, τον άνθρωπο από το κακό στο χειρότερο. Γι’ αυτό και τα συμβούλευε «να τον εξορκίζουν» και να αντιμετωπίζουν με ηρεμία τις δυσκολίες ή τους κινδύνους που θα συναντούσαν στον βίο τους. Ναι, ψυχραιμία, ψυχική ηρεμία χρειάζεται όποιος τα βλέπει σκούρα, είναι απαισιόδοξος. Αυτή έχει τη δύναμη να προφυλάσσει από βιαστικές, αλόγιστες αντιδράσεις και να οδηγεί στον σίγουρο δρόμο της λογικής. Γιατί, η λογική είναι η ορθή σκέψη που διαμορφώνεται σύμφωνα με την πραγματικότητα και τις «κοινώς αποδεκτές αλήθειες» και θεμελιώνει τις σωστές επιλογές, ακόμη και όταν πληθαίνουν οι αναποδιές και τα δυσάρεστα περιορίζουν την ορατότητα. Προπαντός ψυχραιμία, λοιπόν. Αυτή μας θυμίζει ότι, στο διάβα του χρόνου, έσωσε αναρίθμητες ζωές ανθρώπων που σκληρά δοκιμάστηκαν κάποιες δραματικές ώρες ή βοήθησε να γεφυρωθούν οι αντιθέσεις, να φέρει ηπιότητα εκεί που υπήρχαν οξύτητες, να καλμάρει διαμάχες και να δώσει διέξοδο σε αδιέξοδα. Και αυτή είναι απαραίτητη στις ημέρες μας. Τώρα που το «μέτρον» πρέπει να αποφεύγει τις υπερβολές, για να αποδείξει πως είναι «άριστον», η νηφαλιότητα να παρακάμπτει τα ανώφελα και η οργή να μην βρίσκει αφορμές για να ξεσπάσει όπως της καπνίσει. Και μπορεί οι καιροί να απαιτούν εγρήγορση, αλλά χωρίς την ψυχραιμία τα πράγματα μπερδεύονται και προκαλούν, με τη σειρά τους, αναταράξεις και παλινδρομήσεις στις ατομικές προσπάθειες και στην κοινωνική πορεία. Σάματι δεν χρειάζεται ψυχραιμία για να αντιμετωπισθούν τα καιρικά φαινόμενα που μαρτυρούν πως η Φύση δεν αστειεύεται πια, αφού η αφροσύνη κλόνισε τις ισορροπίες της; Ποιος και με ποιες κουβέντες ή επιχειρήματα μπορεί να αμφισβητήσει τη δύναμή της, που σεβάστηκαν οι αιώνες; Και ας αλωνίζουν αντίλογοι και ενδοιασμοί... |
Comments