| Ελλάδα απροσδιόριστη Tης Μαριας Κατσουνακη «Κάποιοι ταξίδεψαν στον τόπο με τα “αρμονικά” νησιά και τα βουνά. Πήγαν στην Ολυμπία, τους Δελφούς. Εκεί έφεραν μαζί τους είτε μια υπερήφανη είτε μια τραυματισμένη ευαισθησία. Στους Θεούς που κατοικούσανε τους ερειπωμένους ναούς έθεσαν ερωτήματα. Ερωτήματα εναγώνια. Ομως δεν είναι ακριβώς αυτό η Ελλάδα». Ο Γιώργος Σεφέρης πάλευε στις «Δοκιμές» του να προσδιορίσει τι ακριβώς είναι η Ελλάδα. Μισό αιώνα και, αργότερα, η Ελλάδα αυτή είναι ένα τοπίο σταχτί και αφιλόξενο. Ξένο στην αφήγηση του ποιητή, τόσο αποσυνδεμένο από την εποχή των «ερωτημάτων» που μοιάζει απόκοσμο. Οι τόνοι εξώκειλαν (και πάλι) στην πλειοψηφία των καναλιών προχθές το βράδυ, η αρχαία Ολυμπία λες και έδωσε το σύνθημα να χυθεί η αγανάκτηση χωρίς ειρμό και έρμα. Η οργή έμοιαζε λάβα καυτή. Το σύμβολο του ελληνικού πολιτισμού, μάγμα με τις ζωές των ανθρώπων, τις κατεστραμμένες περιουσίες τους, τον γοερό πόνο ή την πνιγηρή σιωπή τους. «Ανυπεράσπιστο το λίκνο του πολιτισμού μας. Στάχτη η ιστορία μας», διαβάζουμε σε απευθείας συνδέσεις όπου η (επιβεβλημένη για την ενημέρωση) ψυχραιμία έχει πάει περίπατο, παρέα με κάθε στοιχειώδη αρχή περί (στοιχειώδους) διασταύρωσης στοιχείων, μεταφοράς, έστω με κάθε επιφύλαξη, σοβαρών ειδήσεων. Αναπαραγωγή του χάους. «Καίγεται και το μουσείο» ακούμε γύρω στις 5.30, για να διαπιστώσουμε ώρες αργότερα ότι το μουσείο έχει παραμείνει ανέπαφο μέσα στην πύρινη λαίλαπα. Είναι πράγματι αξιοθαύμαστη η ευαισθησία ορισμένων τηλεοπτικών σταθμών στα «σύμβολα» όταν αυτά απειλούνται από φυσικές καταστροφές ή επίβουλους ξένους. Γιατί, κατά τα άλλα, οι αρχαιολογικοί χώροι δεν υφίστανται στην ελληνική πραγματικότητα των δελτίων ειδήσεων. Ούτε όταν κατακλύζονται από σκουπίδια ούτε όταν αποκτούν σύγχρονα συστήματα πυρόσβεσης (και αυτά ελλιπή όπως αποδείχτηκε) με καθυστέρηση δεκαετιών και χάρη στη διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων. Αρκεί να αναλογιστούμε το μέγεθος της καταστροφής αν δεν είχε προηγηθεί η επιμελής φροντίδα του 2004 και η αναγκαστική ετοιμότητα λόγω «ανωτέρας εντολής». Ο πολιτισμός μας λικνίστηκε και πάλι πάνω από ανεξέλεγκτες από την αγανάκτηση φωνές, με έγνοια τόσο εκκωφαντική που έκανε και τους μπλόγκερ του BBC News να εκπλαγούν: «Η ελληνική κυβέρνηση ενδιαφέρεται περισσότερο να προστατεύσει την Ολυμπία παρά τους πολίτες της που καίγονται ζωντανοί», σχολιάζει ο Ρότζερ Τ, από το Τορόντο. Πού να γνωρίζει ο ταξιδευτής του Διαδικτύου ότι η Ολυμπία δεν ήταν παρά ένα λαχταριστό δόλωμα στον βωμό της τηλεθέασης, που στη συγκεκριμένη περίσταση ερμηνευόταν ως «μεγαλύτερη απελπισία, υψηλά ποσοστά». Η φωτιά κατάπινε λαίμαργα προχθές τόπους, ανθρώπους, μνήμες, ίχνη πολιτισμού, αρχαία μονοπάτια και σύγχρονες διαδρομές. Δεκαετίες μετά τον Σεφέρη η Ελλάδα παραμένει απροσδιόριστη και μας αιφνιδιάζει τραγικά σε όλες της τις όψεις. Πολιτική και τοπική ηγεσία, κοινωνία, Μέσα Ενημέρωσης δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις αυτής της τραγωδίας, που αν κάτι μας υπαγορεύει είναι να κοιτάξουμε καλά στον καθρέφτη. |
Comments