 |
|
| Βόμβες ολοκληρωτισμού Του Νικου Κωνστανταρα Βόμβες φυτεμένες σε πολυσύχναστους δρόμους, με στόχο τον μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων, είναι πάντα πράξη βάναυση και αδικαιολόγητη. Αλλά η διπλή βομβιστική επίθεση σε γειτονιά της Κωνσταντινούπολης την Κυριακή το βράδυ ξεπερνάει κάθε όριο σε ωμότητα. Μια μικρή βόμβα έσκασε πρώτα σε έναν κάδο απορριμμάτων σε πεζόδρομο και όταν μαζεύτηκε κόσμος να δει τι συνέβη, έσκασε μια μεγαλύτερη, η οποία σκότωσε 17 ανθρώπους, ανάμεσά τους πέντε παιδιά, και τραυμάτισε άλλους 150. Η επίθεση είχε στόχο να σκοτώσει πολύ κόσμο. Αλλά, ακόμη χειρότερα, οι δράστες ήθελαν να κλονίσουν ολόκληρο τον πληθυσμό της χώρας, να φυτέψουν βαθιά στην καρδιά των Τούρκων τον φόβο για έναν εχθρό που δεν σέβεται κανέναν κάνονα ανθρώπινης συμπεριφοράς. Εως χθες δεν ήταν γνωστή η ταυτότητα των δραστών. Παρ’ όλο που οι αρχές, συμπεριλαμβανομένου του πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν, κατηγόρησαν τους Κούρδους αυτονομιστές του ΡΚΚ, η χρονική στιγμή της επίθεσης την τοποθετούσε στο κέντρο της σκληρής αναμέτρησης ανάμεσα στο βαθύ κράτος των κοσμικών εθνικιστών και στο ισλαμικό κόμμα του Ερντογάν. Αυτές τις ημέρες το Συνταγματικό Δικαστήριο στην Αγκυρα διαβουλεύεται για το αν θα απαγορεύσει το κόμμα του Ερντογάν και αν θα αποκλείσει αυτόν, τον πρόεδρο Αμπντουλάχ Γκιουλ και πολλούς άλλους από την πολιτική. Παράλληλα, τον τελευταίο καιρό η αστυνομία συλλαμβάνει μέλη μιας σκοτεινής παρακρατικής οργάνωσης με πλοκάμια στα σώματα ασφαλείας που κατηγορείται ότι είχε στόχο να προκαλέσει την ανατροπή της κυβέρνησης. Μπορεί να πάρει χρόνια να μάθουμε την αλήθεια για την επίθεση, αλλά σε αυτήν τη συγκυρία είναι εύκολο να συμπεράνει κανείς ότι οι βόμβες της Κυριακής ενισχύουν την αίσθηση ανασφάλειας στη χώρα και έτσι δουλεύουν υπέρ των σωμάτων ασφαλείας και των παρακρατικών δυνάμεων, σε βάρος της κυβέρνησης. Αλλά ο κόσμος στην κηδεία των θυμάτων τη Δευτέρα δέχθηκε θερμά τον Ερντογάν, δείχνοντας ότι η προβοκάτσια (αν είναι τέτοια η επίθεση) δεν είχε άμεσο αποτέλεσμα. Αυτό που είναι σαφές από τώρα είναι ότι οι δράστες δεν θα μπορέσουν ποτέ να εξιλεωθούν για τον φόνο τόσων ανθρώπων. Ο,τι και να πουν περί απελευθέρωσης (αν είναι έργο αυτονομιστών) ή προσπάθεια διαφύλαξης του κοσμικού κράτους (αν είναι παρακρατικοί), οι δράστες φανέρωσαν μια ολοκληρωτική νοοτροπία: θέλουν να επιβάλουν στο λαό τη δική τους βούληση και τους δικούς τους στόχους. Η Τουρκία πάντα υπέφερε από τέτοια φαινόμενα ολοκληρωτισμού και πάντα πλήρωνε υψηλό κόστος. Η σφαγή της Κυριακής μπορεί να είναι το χτύπημα που θα κάνει τους μετριοπαθείς στις δύο πλευρές της τιτανομαχίας να καταλάβουν ότι αντιμετωπίζουν έναν εχθρό που είναι μεγαλύτερος και από τους δύο – τον φανατισμό. |
kathimerini
Comments