Γραμματα Aναγνωστων . kathimerini

Για το θέμα των Σκοπίων

Κύριε διευθυντά

Εχω επανειλημμένως αρθρογραφήσει περί του ότι οι Ρεπουμπλικανοί των ΗΠΑ ανέκαθεν ηκολούθησαν ανθελληνικήν στάσιν κατά την εξωτερικήν των πολιτικήν. Κατά την τελευταίαν πεντηκονταετία, ασχέτως των όσων έπραξαν το 1922, με τον ναύαρχον Bristol και τον έτερον ναύαρχον Chase, πάντοτε θέτοντες τα οικονομικά συμφέροντά των υπεράνω των ιδεών και της φήμης της αμερικανικής συμπολιτείας.

Τρανή απόδειξις τούτων είναι η δήλωσις του τέως Δημοκρατικού προέδρου των ΗΠΑ Bill Clinton, ο οποίος είχε δηλώσει τα εξής (Σ. Λυγερού, Εν ονόματι της Μακεδονίας, εκδ. Λιβάνη, 2008, σελ. 118), σημ. 15):

«Στηρίζω την πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ενωσης σύμφωνα με την οποία η νοτιότερη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος υπό τον όρο να μην περιλαμβάνεται στην ονομασία της η λέξη «Μακεδονία». Πολλοί Αμερικανοί δυσκολεύονται να κατανοήσουν το πρόβλημα που προκύπτει από τη χρήση του ονόματος «Μακεδονίας». Περί τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση αυτού του ονόματος για το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας, χαρακτηρίστηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας «ως προκάλυμμα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας», ενώ θα μπορούσε, επίσης, να αποτελέσει και πάλι ευχή αποσταθεροποίησης και διαμάχης.

Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Εάν το νέο αυτό κράτος επιθυμεί την αναγνώριση της Αμερικής, θα πρέπει κατ' αρχάς να δεχθεί τις αρχές της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, να ικανοποιήσει τις γείτονες χώρες και την παγκόσμια κοινότητα όσον αφορά τις προθέσεις του, ότι δηλαδή είναι ειρηνικές και σύμφωνες με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η οποία απορρίπτει τη χρήση του ονόματος Μακεδονία. Η κυβέρνηση Κλίντον θα υπερασπισθεί αυτές τις αρχές και θα διασφαλίσει την ικανοποίηση των νόμιμων συμφερόντων της Ελλάδας».

Παρά ταύτα, ο πρόεδρος George Bush o νεότερος, περιφρονών την από το 1944 εξωτερικήν πολιτικήν των ΗΠΑ, προέβη την επομένην της πρώτης εκλογής του, την 6η Νοεμβρίου 2004, εις ονοματοθεσίαν του κρατιδίου των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Πώς λέγεται αυτό πλην της ανθελληνικής τακτικής των Ρεπουμπλικανών και της περιφρονήσεως της παγίας επί 60 έτη πολιτικής των ΗΠΑ επί του θέματος των Σκοπίων; Δεν δικαιούνται οι Ελληνες και ο απανταχού Ελληνισμός να αγανακτούν κατά του προέδρου Bush και όχι βεβαίως κατά του λαού των ΗΠΑ, πάντοτε φιλελληνικού και σεβομένου τας αξίας της αμερικανικής δημοκρατίας; Δεν παραλείπω να σημειώσω, ότι ο ανωτέρω συγγραφεύς αναφέρει εις τη ρηθείσαν παραπομπήν του «η αλήθεια είναι, όμως, ότι η ίδια η κυβέρνηση Μητσοτάκη (σημ.: διαφωνούσα με τον τότε υπουργόν των Εξωτερικών κ. Α. Σαμαράν, τον οποίον απέλυσε) διευκόλυνε τον Κλίντον να απαλλαγεί από την προεκλογική δέσμευσή του» (όρα αυτόθι και υποσημείωσις 16).

Αναστασιος Π. Ζολωτας
Αθήνα

Εκτροχιασμός των ΗΣΑΠ!

Κύριε διευθυντά

Είναι νομίζω γνωστό σε όλους, ότι οι σιδηροτροχιές των πάσης φύσεως σιδηροδρόμων στηρίζονται πάνω σε στρωτήρες. Από την αρχή της κατασκευής των σιδηροδρόμων, οι στρωτήρες αυτοί ήσαν ξύλινοι (μια και το ξύλο ήταν υλικό φτηνό και εύκολο στη χρήση του) αλλά, φυσικά, κάθε λίγα χρόνια, χρειαζόντουσαν αντικατάσταση.

Αργότερα βελτιώθηκε η κατασκευή τους, με το να εμποτιστούν αυτοί με κατάλληλο χημικό υγρό, ώστε να μη σαπίζουν εύκολα, και επομένως να μεγαλώσει η διάρκεια της ζωής τους.

Με την εξέλιξη όμως της τεχνολογίας, κατασκευάστηκαν στρωτήρες από μπετόν αρμέ, οι οποίοι εκτός από την παρεχόμενη μεγαλύτερη αντοχή και ασφάλεια, έχουν το πλεονέκτημα ότι η διάρκεια της ζωής τους είναι πρακτικά απεριόριστη!

Εξάλλου, ειδικά για τις ελληνικές συνθήκες, πρέπει να τονιστεί πως υπάρχει ακόμα ένα άλλο σημαντικό πλεονέκτημα των νέων στρωτήρων: Οτι η μεν ξυλεία εισάγεται από το εξωτερικό, ενώ οι μπετονένιοι στρωτήρες μπορούν να κατασκευαστούν κυρίως με εγχώρια υλικά, αλλά και να δώσουν δουλειά σε ελληνικά χέρια.

Πάντως διεθνώς, λόγω των παραπάνω πλεονεκτημάτων, σήμερα όλες οι νέες κατασκευές σιδηροδρομικών γραμμών νομίζω ότι γίνονται με μπετονένιους στρωτήρες. Αλλά και σ' εμάς, οι στρωτήρες του μετρό είναι από μπετόν, ενώ ο παλιοί στρωτήρες στους ΗΣΑΠ παραμένουν ξύλινοι. Να όμως που και οι ΗΣΑΠ, προφανώς αναγνωρίζοντας τα πλεονεκτήματα των νέου τύπου στρωτήρων (κατά την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας), αντικατέστησαν (δοκιμαστικά;) μερικούς ξύλινους στρωτήρες με μπετονένιους στο σταθμό «Ειρήνη» και ίσως και αλλού. Στη συνέχεια περιμέναμε πως η αντικατάσταση των στρωτήρων θα συνεχιζόταν σε ολόκληρη τη γραμμή Πειραιάς - Κηφισιά, αλλά δυστυχώς, άγνωστο γιατί, αυτή δεν πραγματοποιήθηκε.

Και τα χρόνια πέρασαν, και οι γερασμένοι ξύλινοι στρωτήρες των ΗΣΑΠ... σάπισαν! Ετσι σήμερα, στη διαδρομή από το σταθμό «Αττική» μέχρι την Κηφισιά, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των στρωτήρων είναι σάπιοι και από τα άκρα τους αποσπώνται ολόκληρα κομμάτια! (Εξαίρεση αποτελούν τα τμήματα της γραμμής εντός των σταθμών, όπου η κατάσταση των στρωτήρων είναι καλή! Γιατί;)

Φαίνεται όμως πως η κακή κατάσταση των στρωτήρων δεν διέλαθε την προσοχή των αρμοδίων και γι' αυτό, σε εντελώς περιορισμένη κλίμακα, έχουν αναποτεθεί σε μερικά σημεία της γραμμής ελάχιστοι νέοι ξύλινοι στρωτήρες, προφανώς για να αντικαταστήσουν κάποιους τελείως σάπιους. Επίσης, τελευταία, ίσως για να αποφύγουν τη διάλυση των σάπιων στρωτήρων, έδεσαν επιλεκτικά με σιδερένια «Π» τα άκρα μερικών από αυτούς. Γιατί όμως επιμένουν ακόμα οι ΗΣΑΠ στους ξύλινους στρωτήρες και τις... εμβαλωματικές λύσεις;

Εξάλλου, το σάπισμα των στρωτήρων έχει αποτέλεσμα οι σιδηροτροχιές να μην εδράζονται καλά, και ίσως το παρατηρούμενο ενίοτε κάποιο έντονο... ταρακούνημα των βαγονιών να οφείλεται σ' αυτό. Το χειρότερο όμως είναι πως, με τους σάπιους στρωτήρες, υπάρχει κίνδυνος μετατόπισης των σιδηροτροχιών και εκτροχιασμού των συρμών!

Γνωρίζω βέβαια ότι η αντικατάσταση όλων των ξύλινων στρωτήρων των ΗΣΑΠ με μπετονένιους είναι ένα έργο δαπανηρό αλλά και χρονοβόρο. Θα μπορούσαν όμως οι ΗΣΑΠ, με κατάλληλο οικονομικό και εργασιακό προγραμματισμό, να προχωρήσουν σταδιακά στην ολοκλήρωση αυτής της τόσο σημαντικής όσο και απαραίτητης εργασίας.

Και ας μην το πάρουμε επιπόλαια, και ας μην αγνοήσουμε ότι η σημερινή κατάσταση της γραμμής εγκυμονεί κινδύνους. Ετσι ας βιαστούμε να αντικαταστήσουμε τους ξύλινους στρωτήρες με μπετονένιους πριν να θρηνήσουμε ανθρώπινα θύματα, από έναν πιθανό εκτροχιασμό αμαξοστοιχίας!

Νικος Δυοβουνιωτης
Πολιτικός Μηχανικός
Κηφισιά

Υποδειγματικός οργανισμός

Κύριε διευθυντά

Με έκπληξη παρακολουθήσαμε τις απογευματινές ώρες της 28ης παρελθόντος Ιουνίου από τις οθόνες των τηλεοράσεων την περιπέτεια του Ε/Γ-Ο/Γ ΘΕΟΦΙΛΟΣ, όταν κατά το δρομολόγιό του από Μυτιλήνη προς Πειραιά προσέκρουσε σε χαρτογραφημένο ύφαλο στο στενό Χίου - Οινουσσών και υπέστη ρήγμα περίπου 15 μέτρων.

Με τέτοια ατυχή περιστατικά και ιδιαίτερα όταν συμβαίνουν σε έμφορτα επιβατηγά πλοία δημιουργούνται συνθήκες έντονης κρίσης, στη διαχείριση της οποίας δοκιμάζονται τα όρια και οι αντοχές όλων των εμπλεκομένων προσώπων και φορέων.

Στην προκειμένη περίπτωση η αντίδραση των υπηρεσιών του Λιμενικού Σώματος από τη στιγμή που έφτασε η είδηση της πρόσκρουσης στις 20.40 στο Εθνικό Κέντρο Συντονισμού Ερευνας και Διάσωσης (ΕΚΣΕΔ), δηλαδή στο γνωστό Θάλαμο Επιχειρήσεων του ΥΕΝΑΝΠ, υπήρξε άμεση και υποδειγματική.

Μέσα σε 9 λεπτά -οι χρόνοι είναι πραγματικοί- δόθηκε εντολή σε τρία περιπολικά και ένα ναυαγοσωστικό του Λιμενικού Σώματος να σπεύσουν στο σημείο του ατυχήματος. Ενημερώθηκε το ΟΛΥΜΠΙΑ ΡΑΔΙΟ για έκδοση γενικού σήματος κινδύνου. Ζητήθηκε η αρωγή της Πολεμικής Αεροπορίας και του Πολεμικού Ναυτικού. Ενημερώθηκε η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας καθώς και η ηγεσία, η ιεραρχία και οι αρμόδιες Διευθύνσεις του υπουργείου.

Μέσα σε 20 λεπτά είχε δοθεί εντολή απογείωσης 2 ελικοπτέρων Super Puma από Χίο και Μυτιλήνη ενώ έπλεαν προς το σημείο του ατυχήματος οι κανονιοφόροι Π.Ν. ΚΡΑΤΕΟΣ, ΣΤΑΜΟΥ, ΤΟΞΟΤΗΣ και η φρεγάτα ΑΙΓΑΙΟ.

Σε 25 λεπτά ο λιμενάρχης Χίου, πλωτάρχης Μπουρνιάς, επιβαίνων περιπολικού του λιμεναρχείου εγκαθίσταται ως τοπικός συντονιστής πλησίον του τραυματισμένου πλοίου.

Σε 45 λεπτά, στις 21.25, τη διεύθυνση των επιχειρήσεων αναλαμβάνει από το ΕΚΣΕΔ ο αρχηγός του Λιμενικού Σώματος αντιναύαρχος κ. Θ. Ρεντζεπέρης, συνεπικουρούμενος από την ιεραρχία του Σώματος και τους επιτελείς του.

Μετά από ταχεία εκτίμηση της κατάστασης αποφασίζεται και δίδεται εντολή για άμεση μετεπιβίβαση των επιβατών σε μικρά πλοιάρια, αποβίβασή τους στις Οινούσσες και σε δεύτερη φάση να ακολουθήσει ασφαλής μεταφορά τους στη Χίο, προκειμένου να προωθηθούν προς τους προορισμούς τους.

Η επιχείρηση μετεπιβίβασης άρχισε στις 22.53 και περατώθηκε στις 23.20. Μετεπιβιβάστηκαν 475 επιβάτες και 57 μέλη του πληρώματος. Αυτό σημαίνει ότι το πλοίο άφηναν 19 άτομα στο λεπτό. Και όλα αυτά χωρίς να ανοίξει μύτη.

Για όποιον είναι σε θέση να εκτιμήσει τους χρόνους που επιτεύχθηκαν σε όλες τις φάσεις της επιχείρησης, τον όγκο της κινητοποίησης και το συντονισμό των φορέων που ενεπλάκησαν καθώς και την ακρίβεια των χειρισμών της τοπικής Λιμενικής Αρχής, από την πρώτη ώρα της αναγγελίας του συμβάντος μέχρι και την προώθηση και του τελευταίου επιβάτη στον προορισμό του, δεν μπορεί παρά να εκφράσει το θαυμασμό του.

Κατόπιν αυτών, συγχαρητηρίων, αλλά και παντός επαίνου άξιοι καθίστανται, η ηγεσία και τα στελέχη του Λιμενικού Σώματος σε όλα τα επίπεδα. Το επιτελικό και το επιχειρησιακό, το συντονιστικό και το εκτελεστικό.

Σε κάθε φάση, στο σχεδιασμό και στην εφαρμογή, όλοι λειτούργησαν άψογα. Με ετοιμότητα και επαγγελματισμό. Εδωσαν προς όλες τις κατευθύνσεις το μήνυμα ότι ανήκουν σε ένα σώμα άρτια συγκροτημένο, με προσωπικό άριστα εκπαιδευμένο και με τεράστιες επιχειρησιακές δυνατότητες.

Εμείς οι απόστρατοι αξιωματικοί του Λιμενικού Σώματος δεν θεωρούμε περιαυτολογία, ούτε κούφη κομπορρημοσύνη, την ομολογία ότι το Λιμενικό Σώμα που η συμβολή μας στη σημερινή του μορφή υπήρξε ούτως ή άλλως καθοριστική αποτελεί έναν από τους πλέον προηγμένους και αποτελεσματικούς μηχανισμούς του ελληνικού κράτους και πάντως εφάμιλλο, αν όχι και σπουδαιότερο, αντίστοιχων μηχανισμών των πλέον προηγμένων ναυτικών κρατών.

Γεωργιος Καλαρωνης
Υποναύαρχος Λ.Σ. (ε.α.)
Ανδρούτσου 14, Βούλα

Συναίνεση στη διαφθορά

Κύριε διευθυντά

Παρακολούθησα τη μονομαχία στη Βουλή των αρχηγών των δύο μεγάλων κομμάτων και την αναφορά της «Καθημερινής» του Σαββάτου 28ης Ιουνίου 2008 στην πρώτη σελίδα, με τίτλο Μονομαχία αντί συναίνεσης κατά της διαφθοράς.

Η γνώμη μου, καθώς και άλλων είναι ότι η Μονομαχία δεν είναι τίποτε άλλο από μια θεατρική παράσταση για τη συγκάλυψη και αυτού του σκανδάλου, όπως και όλων των προηγουμένων.

Το πολιτικό κατεστημένο δεν θέλει να παραδεχθεί αυτό που ο λαός πιστεύει ότι η σαπίλα έχει φθάσει πάρα πολύ ψηλά και η απόδειξη είναι ότι κανένας δεν έχει καταδικαστεί για διαφθορά.

Εχουμε μάτια και βλέπουμε οι πολιτικοί μας στην πλειονότητά τους διάγουν βίον πάμπλουτων.

Ερρικος Παππας
Κηφισιά