γράμματα αναγνωστών -καθημερινή

Παντελής αδιαφορία Κύριε διευθυντά Στην «Καθημερινή» της 9ης τρέχ. δημοσιεύθηκε ένα άρθρο του κ. Γιώργου Λιάλιου για τα πωλητήρια του Μουσείου της Βεργίνας. Θα ήθελα να αναφερθώ στην πρόσφατη δική μου οδυνηρή εμπειρία από τα δύο Αρχαιολογικά Μουσεία της Σαντορίνης. Οι επισκέπτες που επισκέπτονται το Μουσείο Προϊστορικής Θήρας στα Φηρά μένουν έκθαμβοι μπροστά στην κεραμική, την αγγειογραφία, τη μνημειώδη τοιχογραφία, τα κοσμήματα, που χρονολογούνται από την 5η χιλιετία π.Χ. ώς τον 17ο αι. π.Χ. Οταν όμως φεύγοντας ζητούν να αποκομίσουν κάποια ενθύμια από αυτόν τον μοναδικό προϊστορικό πολιτισμό, αντιμετωπίζουν την αδιαφορία και την απογοήτευση. Δεν υπάρχει -επί οκτώ(!) χρόνια τώρα από τότε που άνοιξε το Μουσείο- κανένα πωλητήριο για κάρτες, αφίσες, διαφάνειες, βιβλία, ενθύμια κ.λπ., αντικείμενα, που θα μπορούσαν να φτάσουν σε όλα τα μέρη του κόσμου και να κάνουν ευρύτερα γνωστό τον κορυφαίο αιγαιακό πολιτισμό μας. Χρειάστηκε να ψάξω και να ρωτήσω για να εντοπίσω τελικά έναν μοναδικό συνοπτικό οδηγό (15 ευρώ) των Χ. Ντούνια, Μ. Μάρβαρη, Χ. Τελεβάντου, ο οποίος όμως βρισκόταν σε ένα κλειστό ντουλάπι μέσα στο ταμείο, αντί να είναι σε εμφανή θέση προς πώληση. Το Μουσείο της Προϊστορικής Θήρας δεν αποτελεί ένα συνηθισμένο περιφερειακό μουσείο. Τα έργα τέχνης ενός από τα πιο ανεπτυγμένα αστικά κέντρα του αιγαιακού κόσμου το καθιστούν αντίστοιχο με τα κυριότερα μουσεία της χώρας μας. Η ίδια ακριβώς εικόνα επικρατεί και στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θήρας, με ανύπαρκτο πωλητήριο. Γιατί αυτή η παντελής αδιαφορία και εγκατάλειψη από το υπουργείο Πολιτισμού; Διότι δεν μπορεί βεβαίως να επικαλεσθεί οικονομικούς λόγους, όταν, αν μη τι άλλο, αυτά τα πωλητήρια θα υπερκαλύψουν τα έξοδά τους από τους χιλιάδες επισκέπτες, Ελληνες και κυρίως ξένους, που επισκέπτονται κάθε χρόνο τη Σαντορίνη. Κωνσταντινος Ι. Βαμβακας Χημικός, Ψυχικό Διαμαρτυρία για τις εκθέσεις Από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών πήραμε την ακόλουθη δήλωση-διαμαρτυρία: «Η συντάκτριά σας κ. Ολγα Σελλά, άγνωστο για ποιους λόγους και με τι κίνητρα, έχει τον τελευταίο καιρό επιδοθεί σε αγώνα, μέσω των δημοσιευμάτων της εφημερίδας σας που υπογράφει, εναντίον όλων των εκθέσεων που διοργανώνουν εκδότες. Η άποψή της, στο μέτρο που δεν υποκινείται από τρίτους, θα ήταν θεμιτή, αν στα δημοσιεύματα αυτά τα πράγματα δεν παρουσιάζονταν διαστρεβλωμένα και μονόπλευρα, με ανακριβή και αναληθή στοιχεία (...) Εκθειάζεται διαρρήδην η Εκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, χωρίς να αναφέρεται ότι η έκθεση αυτή διοργανώνεται αποκλειστικά από χρήματα που προέρχονται από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα οποία πληρώνουν (παγκόσμια πρωτοτυπία)!) ακόμη και για τις χώρες οι οποίες συμμετέχουν στην έκθεση με περίπτερο. Παραλείπεται, εντελώς, το γεγονός ότι οι εκθέσεις βιβλίων που διοργανώνουν οι εκδότες (που χαρακτηρίζονται συλλήβδην και απαξιωτικά ως «παζάρια»), διοργανώνονται εξ ολοκλήρου με πόρους των σωματείων. (...) Τα περί απουσίας «προγράμματος» και «μετακλήσεων», είναι απολύτως ανακριβή και διαψεύδονται τόσο από το από 7.5.2008 δημοσίευμα της ίδιας συντάκτριας, αλλά και από τις πάμπολλες εκδηλώσεις και μετακλήσεις συγγραφέων που έχουν πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια των 31 ετών λειτουργίας της έκθεσής μας. Εξοργιστικά, δε, ψευδής, είναι αναφορά στην τιμή των περιπτέρων της έκθεσής μας. Η εν λόγω δημοσιογράφος, χωρίς να ελέγξει την ακρίβεια των γραφομένων της και επικαλούμενη κάποιο «κοινό μυστικό» που μόνον η ίδια όμως γνωρίζει, δεν μπήκε καν στον κόπο να πληροφορηθεί τις πραγματικές τιμές. Για την αποκατάσταση της αλήθειας αναφέρουμε ότι: α) περίπτερο 9 τ.μ. στην έκθεσή μας δεν υπήρχε, β) το περίπτερο των 8 τ.μ. στοίχιζε 1.260,00 ευρώ πλέον ΦΠΑ, γ) υπήρχαν και μικρότερα περίπτερα, 3 τ.μ. και 6,25 τ.μ. με κόστος αντίστοιχα 480,00 ευρώ και 960,00 ευρώ πλέον ΦΠΑ, δ) το μόνο περίπτερο που προσέγγιζε την τιμή που αναφέρει η συντάκτριά σας ήταν το τετραπλό περίπτερο των 25 τ.μ., σε περίοπτη θέση με τρεις ανοικτές πλευρές με κόστος 8.500,00 ευρώ πλέον ΦΠΑ. Ταύτα θα μπορούσε ευχερώς να τα πληροφορηθεί αν είχε, απλώς, ζητήσει να της αποσταλεί ο κανονισμός συμμετοχής στην 31η Γιορτή Βιβλίου. Ούτε, όμως, αυτό το στοιχειώδες δεν έπραξε». Για τον ΣΕΒΑ Ο πληρεξούσιος δικηγόρος Δημητριος Σπυροπουλος Απάντηση Ο κοινός τόπος για όσους ασχολούνται με τον χώρο του βιβλίου είναι η διάδοση της ανάγνωσης, η επαφή των αναγνωστών με τους συγγραφείς και τους δημιουργούς. Σημαντικό ρόλο σ' αυτή τη διαδικασία παίζουν και οι εκθέσεις βιβλίου: οι τοπικές, οι περιφερειακές, οι διεθνείς, οι κλειστές, οι ανοιχτές... εκείνες, φυσικά, που προάγουν το βιβλίο και τους προβληματισμούς τους. Ολες εκείνες, πάντως, που δεν είναι μόνο εμπορικές, δηλαδή παζάρια. Αν σ' αυτό συμφωνήσουμε, πολύ λίγη σημασία έχει αν το εμβαδόν των περιπτέρων είναι 8 ή 9 τ.μ., καθόλου σημασία δεν έχει ο ανταγωνισμός με τη μόνη διεθνή έκθεση βιβλίου στη χώρα μας (μιλάμε για διαφορετικές διοργανώσεις), και φυσικά μετατοπίζει το θέμα η συζήτηση για τα ποσά που καταβάλλουν οι εκμισθωτές των περιπτέρων -ένα θέμα που παρότι δεν συνδέεται με τον πολιτισμό του βιβλίου, μπορεί ν' αποσαφηνίσει πολλά σ' ό,τι αφορά για το πώς αντιμετωπίζονται, π.χ., τα μέλη ή τα μη μέλη ενός συλλόγου σε μια έκθεση που στόχο έχει να προάγει το βιβλίο. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ο προβληματισμός, οι επισημάνσεις, οι προτάσεις και η διάθεση διαλόγου δεν αφορούν «υποκίνηση από τρίτους», αλλά ενδιαφέρον και υποχρέωση. Ολγα Σελλα Ιδεολογική σύγκρουση Κύριε διευθυντά Ηκρίση που ξέσπασε στην κορυφή του ΠΑΣΟΚ λόγω διάστασης των απόψεων, με αφορμή την επικύρωση της Συνθήκης της Λισσαβώνας, αναμφισβήτητα αποτελεί έκφραση ανταγωνισμού, όμως όχι προσωπικού, αλλά ξεκάθαρα ιδεολογικού. Ο πρώην πρωθυπουργός τάχθηκε κατά της κύρωσης με δημοψήφισμα, προφανώς στηριζόμενος στις θέσεις, που αναλυτικά εκφράστηκαν μέσω του Τύπου, ότι συνθήκες μακροσκελείς και πολύπλοκες αποθαρρύνουν τον κόσμο να εντρυφήσει ή και να τις διαβάσει απλά, με συνέπεια να μην είναι λίγο όσοι αγνοούν ακόμη και τα βασικά σημεία μιας συνθήκης. Οτι πολλοί (παρ)ερμηνεύουν με βάση τις επιθυμίες και τους φόβους τους, άλλοι κρίνουν υποκινούμενοι από πλεονεξία, απληστία είτε μισαλλοδοξία. Τέλος, ότι υπήρχε ο κίνδυνος η Ε.Ε. «να πληρώσει τα σπασμένα» της δυσμενέστατης παγκόσμιας οικονομικής συγκυρίας με ψήφο διαμαρτυρίας, μια επιλογή βροντώδης, εντυπωσιακή και προτιμότερη από το να μπλέκει κανείς με ψιλά γράμματα. Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, αντίθετα, τάχθηκε υπέρ της λαϊκής ετυμηγορίας, προφανώς βασιζόμενος σε μια a priori παραδοχή αυτής ως ύψιστης διαδικασίας δίχως όρια, δίχως να τον απασχολούν ειδικές περιστάσεις και ενδεχόμενα παρατράγουδα, δίχως εκπτώσεις. Η εν λόγω ιδεολογική διάσταση δεν αποκλείεται να θέσει σε αμφισβήτηση γενικότερα την όποια αριστερίστικη τακτική του Γ. Παπανδρέου. Επειδή η παρούσα διεθνής κρίση θα μπορούσε από μόνη της να αποτελέσει βάση για νίκη της παράταξής του στις επόμενες εκλογές, αφού προβλέπεται να έχει διάρκεια και πάντως οι συνέπειές της θα εκτείνονται στο μέλλον. Ολοι θυμούνται εκείνη την επεισοδιακή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ στα τέλη του Σεπτεμβρίου 2007. Οπου η πρόταση του Γ. Παπανδρέου να στηθεί κάλπη, προκειμένου οι βουλευτές να αποφανθούν μυστικά και, συνεπώς, ανεπηρέαστα και ελεύθερα, αν τον ενέκριναν για αρχηγό μέχρι τη διενέργεια των εσωκομματικών εκλογών του Νοεμβρίου, παρεξηγήθηκε από πολλούς συναδέλφους του. Σε αυτό συνέβαλαν αφενός το κλίμα της έντασης που επικρατούσε εκεί, αφετέρου και ο ίδιος ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, που δεν έδωσε εξηγήσεις από την αρχή. Το περιστατικό αυτό ενίσχυσε τότε αποφασιστικά το προφίλ του Γ. Παπανδρέου, ως υπέρμαχου των δημοκρατικών διαδικασιών. Τώρα, όμως, αντίθετα, η διαφωνία του με τον Κ. Σημίτη τον αποδυναμώνει. Τούτο φάνηκε ήδη στις πρώτες δημοσκοπήσεις, που δείχνουν το ποσοστό αυτών που συμφωνούν με την αποπομπή του πρώην πρωθυπουργού να είναι μικρότερο εκείνου που είχε λάβει στις εσωκομματικές εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου... Παρασκευας Μαμαλακης Δικηγόρος - Συγγραφέας Ρέθυμνο Οι ανεμογεννήτριες Κύριε διευθυντά Πρόσφατα, η εφημερίδα σας δημοσίευσε φωτογραφία ανεμογεννήτριες με λεζάντα, σχολιάζοντας ότι οι νησιώτες αντιδρούν κατά των Α.Π. (Αιολικών Πάρκων) επειδή τους χαλούν τη θέα και διώχνουν τους τουρίστες. Οι τοπικές κοινωνίες της Εύβοιας, των Κυκλάδων, της Λακωνίας, Ευρυτανίας, Κορινθίας και άλλων περιοχών έχουν συγκεκριμένους λόγους που αντιδρούν και επιτρέψτε μου να τους εξηγήσω σε συντομία. Τα Α.Π. είναι βιομηχανικές εγκαταστάσεις με ανεμογεννήτριες (Α.Γ.) ύψους 116-150 μ., που απαιτούν κατασκευή δρόμων πρόσβασης σε απομονωμένες τοποθεσίες, δίκτυα μεταφοράς ενέργειας και υποσταθμούς. Το θεσμικό πλαίσιο ευνοεί την εγκατάστασή τους μέσα σε δάση και δασικές εκτάσεις, εντός προστατευόμενων περιοχών και σε απόσταση 500 μ., από μικρούς οικισμούς, αρχαιολογικούς χώρους και παραλίες. Η αντίδραση των ντόπιων θα ήταν λιγότερη εάν υπήρχε ουσιαστικός αποκλεισμός ευπαθών περιοχών σε κάθε τόπο. Για παράδειγμα, στην Ιταλία δεν βάζουν Α.Γ. στις κορυφογραμμές, ενώ στη χώρα μας στόχος είναι οι κορυφογραμμές. Εχει σημασία πού μπαίνουν Α.Γ. αλλά και πόσες. Συγκεκριμένα, σχεδιάζονται υπέρμετρες εγκαταστάσεις Α.Γ. σε μικρούς τόπους οι υπηρεσίες του κράτους ενδιαφέρονται αποκλειστικά για την ενίσχυση του κεντρικού συστήματος και όχι για την κάλυψη των τοπικών αναγκών (π.χ. 155 Α.Γ. σχεδιάζονται στη Σκύρο, 87 στη Σέριφο, 352 Α.Γ. έχουν μπει στη Νότια Εύβοια και σχεδιάζονται εκατοντάδες ακόμη μαζί με νέα γραμμή υψηλής τάσης). Η κάλυψη των τοπικών αναγκών θα μπορούσε να γίνει με ένα μείγμα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, που θα περιελάμβανε ελάχιστες ανεμογεννήτριες σε τοποθεσίες που να μην ενοχλούν, φωτοβολταϊκά κ.ά. Σημειωτέον, ότι οι τοπικές κοινωνίες και οι ΟΤΑ δεν ερωτώνται ούτε λαμβάνονται σοβαρά υπόψη για τις εγκαταστάσεις Α.Γ. Οι ντόπιοι κάτοικοι βλέπουν το τοπίο να παραμορφώνεται από σοβαρές επεμβάσεις εγκατάστασης π.χ. εκχερσώσεις βλάστησης, εκβραχισμοί, δρόμοι πρόσβασης, γραμμές υψηλής τάσης, σύρματα και κολώνες μεσαίας τάσης για τη μεταφορά ενέργειας. Υπάρχουν περιπτώσεις κατοίκων που ξαφνικά βρίσκουν τα σπίτια τους υπό τη σκιά και τον θόρυβο γιγάντιων Α.Γ. και στα χωράφια τους να φυτρώνουν κολώνες μεσαίας τάσης. Οταν αλλοιώνεται ένα τοπίο, θίγεται ο τουρισμός από τον οποίο ζουν τα νησιά και μειώνεται η αξία της γης. Χάνονται οι αξίες εκείνες που κάνουν μια περιοχή να λέγεται προστατευόμενη και ένα τοπίο φυσικού κάλλους μετατρέπεται σε βιομηχανικό τοπίο. Ολοι συμφωνούμε ότι έχουμε ανάγκη από καθαρή ενέργεια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα θυσιάσουμε τα πολυτιμότερα τοπία της χώρας μας για την παραγωγή αιολικής ενέργειας. Υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι να πετύχουμε τον ίδιο στόχο, όπως η εξοικονόμηση με περικοπή της σπατάλης και της χρήσης της ενέργειας, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) για κάλυψη τοπικών αναγκών ΑΠΕ σε κάθε κατοικία, βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων (π.χ. πράσινες στέγες, μόνωση), βιοκλιματικοί όροι δόμησης. Για όλα αυτά δεν έχουμε δει καμιά επίσημη κρατική πολιτική και υποστήριξη παρά μόνο ακούμε παραινέσεις. Ωστόσο, η πολιτική βούληση και η νομοθεσία έχει ξεκάθαρους στόχους για τα Α.Π. επειδή τα προωθούν τεράστια επιχειρηματικά συμφέροντα. Είμαστε στη διάθεσή σας για εκτενέστερη πληροφόρηση στο ζήτημα της αντίδρασης των τοπικών κοινωνιών κατά των Α.Π., όπως σχεδιάζονται από τις κεντρικές υπηρεσίες. Θανασης Μπινιαρης Κάρυστος Ευβοίας Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ν. Καρυστίας