προβολή άρθρου. -από τον Ανεξάρτητο-κεφαλονιάς
| ΠΟΛΙΤΙΚΗ | 20/11/2007 |
ΗΓΕΣΙΑ ΚΑΙ ΟΡΑΜΑ Γράφει η Άλκηστις Κατσούνη Δικηγόρος
Τα κόμματα, για να μπορέσουν να διατηρηθούν και να υπάρξουν, έχουν ανάγκη από ένα σημαντικό δίπολο: Ηγέτη και Όραμα. Όταν οι άνθρωποι δεν αποδέχονται τον ηγέτη βρίσκουν άλλον ηγέτη. Επίσης, οι άνθρωποι αλλάζουν τον ηγέτη που δεν είναι αποδεκτός γι’ αυτούς, ακόμη κι αν αποδέχονται το όραμά του.
Μεταξύ ηγέτη και οράματος, το πρώτο που κρίνεται από τη βάση είναι ο ηγέτης.
Στις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου, ο Γιώργος Παπανδρέου περιστράφηκε έντεχνα γύρω από το «ιστορικό» ΠΑΣΟΚ. Υποδήλωσε, κατ’ αυτόν το τρόπο, την άμεση φυσική και πολιτική καταγωγή του από τον γεννήτορα του κόμματος, τον Ανδρέα Παπανδρέου. Η συνταγή έπιασε. Η επίκληση της ιστορικότητας έγινε, τόσο για λόγους συσπείρωσης της βάσης, όσο και γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου δεν κατόρθωσε να υφάνει ένα ηγετικό προφίλ για τον εαυτό του. Έτσι, ανέτρεξε στο προφίλ του Ανδρέα, που ήταν αδιαφιλονίκητος ηγέτης για το ΠΑΣΟΚ. Αποτέλεσμα ήταν ότι η εκλογή Παπανδρέου ενισχύθηκε φαντασιωσικά από τον γεννήτορα του κόμματος, το κύρος, του οποίου κανένας στο κόμμα και ποτέ δεν αμφισβήτησε. Σε αντίθεση, με τον Γιώργο Παπανδρέου, βεβαίως. Η εκλογή του τελευταίου στηρίχθηκε στο «χρέος» των οπαδών προς τον Γενάρχη τους, χωρίς στην ουσία να κρίνεται, αν ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου έχει χαρακτηριστικά ηγέτη. Γι΄ αυτό και δεν είναι αδιαμφισβήτητος σήμερα. Παρά την ισχυρή καταγωγή του και την επανεκλογή του, αμφισβητείται. Το ΠΑΣΟΚ προχωρά διασπασμένα «ενωμένο» με δυο πόλους, όπου ο ένας εξακολουθεί διαρρήδην να τον αμφισβητεί ως ηγέτη.
Το μεγάλο ποσοστό του Παπανδρέου δεν είναι τόσο «ξεκάθαρο», όσο λέγεται, γιατί δεν μπόρεσε να δώσει τέλος σε ζητήματα ηγεσίας. Για την ακρίβεια, είναι αντιστρόφως ανάλογο της πορείας του ως αρχηγού του κόμματος του. Τα ζητήματα ηγεσίας εξακολουθούν να είναι ανοιχτά. Η πρόσφατη δήλωση του Κώστα Σκανδαλίδη πριν τις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου, ότι, δηλαδή δεν έχει σημασία τόσο «ποιός πρόεδρος» αλλά «ποιού ΠΑΣΟΚ», θα ηγηθεί, μπορεί να ερμηνευθεί και προς αυτή την κατεύθυνση.
Σε κάθε περίπτωση, ο ρόλος του Γιώργου Παπανδρέου δεν μπορεί να στηρίζεται εσαεί στο «ιστορικό» ΠΑΣΟΚ. Ας μην ξεχνάμε ότι μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου, η περίοδος Σημίτη έδωσε έναν άλλου τύπου ηγέτη με άλλο όραμα. Στην ουσία της, η περίοδος αυτή προκάλεσε αντικατάσταση του παλιού ηγέτη σε νέα βάση και όχι στη βάση του σοσιαλισμού. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ιστορικά και πολιτικά αντικαταστάθηκε. Ο Κώστας Σημίτης «έκοψε και απογαλάκτισε» το ΠΑΣΟΚ από τις ιστορικές του ρίζες. Απ’ την άλλη, ο Γιώργος Παπανδρέου, δεν συγκεντρώνει τα υφολογικά χαρακτηριστικά ηγέτη τύπου Ανδρέα. Αντιθέτως, εκείνος που προσομοιάζει είναι ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Διαθέτει την ικανότητα να πείθει, όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου. Αυτό μπορεί να αποβεί έως και επικίνδυνο. Ωστόσο, παρά την αριστερή στροφή που θέλει να δώσει στο ΠΑΣΟΚ, δεν πρόκειται το κόμμα να επιστρέψει σε ό,τι ονομάζεται «ιστορικό».
Η επιστροφή στο «ιστορικό» ΠΑΣΟΚ, δεν θα μπορούσε να αποδώσει βελτιώσεις, γιατί ο πολιτικός αυτός κύκλος έκλεισε. Όσο «ιστορική» κι αν είναι μια πολιτική, το να κληρονομείται από γενιά σε γενιά, προκαλεί κλονισμό της ηγεσίας της. Επιστροφή σημαίνει εσωστρέφεια. Το νέο ΠΑΣΟΚ χρειάζεται βελτιώσεις. Αυτές, όμως, δεν γίνονται χωρίς αλλαγή ηγεσίας. Εδώ, χρειάζεται και το Όραμα…!
Comments