επίσκεψη Κασσίμη στην γη των Γκρεκάνων
Τη γη των Γκρεκάνων στη Ν.Ιταλία επισκέπτεται ο ΥΦΥΠΕΞ Θ.Κασσίμης
Ροχούδι, Γαλιτσιανό, Μπόβα, Στίλο, Βιβόντζι, Στερνατία, Μαρτινιάνο,Μαρτάνο, Καλημέρα, Καστρινιάνο ντει Γκρέτσι, Κοριλιάνο: τα ελληνόφωνα χωριά της Νοτίου Ιταλίας, εκεί όπου ακόμη σήμερα οι ρίζες της "Μεγάλης Ελλάδας" ανθίστανται στο πέρασμα των αιώνων, επισκέπτεται από σήμερα ο υφυπουργός Εξωτερικών κ. Θεόδωρος Κασσίμης.
Η 4ήμερη περιοδεία του κ. Κασσίμη ξεκινά από την "μύτη" της ιταλικής μπότας, την Καλαβρία, και φθάνει μέχρι το "τακούνι" στην επαρχία της Απουλίας και την περιοχή του Σαλέντο, όπου βρίσκονται οι δύο βασικές νησίδες ελληνικότητας αποτελούμενες από μικρούς δήμους που υπερασπίζονται την μακρινή ελληνο-βυζαντινή τους καταγωγή, η οποία, μολονότι αναμίχθηκε και επηρεάστηκε, επέζησε κατακτώντας τη θέση της στο χάρτη της ιταλικής ποικιλομορφίας. Μια καταγωγή την οποία υπερασπίζονται και τιμούν οι αποκαλούμενοι Γκρεκάνοι της Καλαβρίας και Γκρίκοι της Απουλίας με τις διαλέκτους, τις παραδόσεις, τα τραγούδια και τους χορούς τους που διατηρούν πάντα τον ελληνικό τους χαρακτήρα.
Ακόμη και με την ορθόδοξη πίστη η οποία μολονότι υπέστη έντονη συρρίκνωση μετά τον 16ο αιώνα, όταν έπαψε η περιοχή να υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και εισήχθη στο καθολικό δόγμα με διατήρηση του ορθόδοξου τυπικού μέχρι τις τρεις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα, με δίγλωσσες λειτουργίες από δύο ιερείς έναν ορθόδοξο και έναν παπικό, κατάσταση που διακόπηκε από το μουσολινικό καθεστώς.
Ωστόσο σήμερα στη Μονή του Οσίου Ιωάννη του Θεριστή αναβιώνουν ξανά οι ρίζες της βυζαντινής ορθοδοξίας. Ήδη από τον Δεκέμβριο του 1994 το Περιφερειακό Συμβούλιο της Καλαβρίας με ομόφωνη απόφαση κήρυξε την περιοχή, ανάμεσα στους δύο ποταμούς Στιλάρο και Άσσι, ως βυζαντινή ιερή ζώνη επιτρέποντας την επανεγκατάσταση ορθόδοξων μοναχών. Λίγο αργότερα τον Φεβρουάριο του 1995 ο δήμος του Βιβόντζι παρέδωσε επίσημα τη Μονή στην Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή της Ιταλίας συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στην αποκατάσταση των αρχαίων δεσμών ανάμεσα στον ιταλο-ελληνικό και στον αθωνικό μοναχισμό.
Η δεκαετία του 1990 είναι σημαντική και για την αναβίωση, της τοπικής γλώσσας, αφενός βάση του άρθρου 6 του συντάγματος του ιταλικού κράτους, που αναγνωρίζει την ανάγκη διάσωσης των τοπικών διαλέκτων, και αφετέρου βάσει της αναγνώρισης από το τοπικό σύνταγμα της Καλαβρίας της γλώσσας της ελληνικής μειονότητας, τα γκρεκάνικα, επιτρέποντας την διδασκαλία τους.
Αυτή την περίοδο θα αρχίσουν να αναπτύσσονται και οι πολιτισμικές σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και τις ελληνόφωνες ζώνες. Συνέδρια για τη γλώσσα, ποικίλες ενισχύσεις σε εκπαιδευτικό και άλλο υλικό, προγράμματα φιλοξενίας, κοινές εκδηλώσεις άρχισαν να διαφοροποιούν ένα στατικό τοπίο.
Η επίσκεψη του υφυπουργού Εξωτερικών, η οποία πραγματοποιείται μετην ένθερμη υποστήριξη των τοπικών αρχών, έρχεται να επισφραγίσει τις προσπάθειες που γίνονται τα τελευταία χρόνια και από τις δύο πλευρές για σύσφιξη των πολιτιστικών δεσμών που θα δυναμώσει τις κοινές ρίζες κόντρα στη φθίνουσα πορεία του χρόνου.
της απεσταλμένης μας Σ. Αραβοπούλου
Comments