|
FINANCIAL TIMES Το όνειδος της Βουλγαρίας Η δημοσιοποίηση της αποτυχίας της Βουλγαρίας να καταπολεμήσει τη διαφθορά και το οργανωμένο έγκλημα, προκάλεσε οργή και ντρόπιασε τη Σόφια. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει να πράξει το καθήκον της και να παρακρατήσει 1 δισεκατομμύριο ευρώ από τις επιδοτήσεις που προορίζονταν για τη χώρα. Εκ πρώτης όψεως, πιθανώς να φαίνεται άδικο να τα βάζουμε με το πλέον φτωχό και αδύναμο κράτος της Ενωσης, όταν είχαμε δείξει υπερβάλλουσα επιείκεια σε παρόμοιες περιπτώσεις στο παρελθόν, όπως σε αυτήν της Ελλάδας. Εντούτοις, τόσο η Βουλγαρία όσο και η Ρουμανία είχαν προειδοποιηθεί για τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την ένταξή τους στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, η προσπάθεια της Ρουμανίας φαίνεται πως ικανοποίησε την Κομισιόν. Η Βουλγαρία δεν τα κατάφερε και καλείται τώρα να πληρώσει το τίμημα. Η κοινή γνώμη της χώρας είναι έξαλλη με την πολιτική της ηγεσία, η οποία δικαίως θα λογοδοτήσει τώρα στον λαό. EL PAIS Το όπλο της ενέργειας Αμέσως μετά την υπογραφή συμφωνίας ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Δημοκρατία της Τσεχίας για την εγκατάσταση επί τσεχικού εδάφους ραντάρ του αμερικανικού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας, ο ρωσικός αγωγός που μεταφέρει πετρέλαιο στην Τσεχία εμφάνισε ανεξήγητα τεχνικά προβλήματα, τα οποία μείωσαν μέχρι και 40% την παροχή. Καθώς οι συμπτώσεις δεν είναι συχνές στις διεθνείς σχέσεις, η Πράγα μεταφράζει τα «τεχνικά προβλήματα» απλούστατα ως τιμωρία της χώρας που τόλμησε να αψηφήσει την οργίλη αντίδραση της Μόσχας στην εγκατάσταση της αμερικανικής ασπίδας στην Ανατολική Ευρώπη. Οι Ρώσοι κυβερνώντες χρησιμοποιούν με τη μεγαλύτερη ευκολία τις ενεργειακές προμήθειες ως όπλο πολιτικού εκβιασμού. Σε έναν κόσμο με περίπλοκες οικονομικές σχέσεις, όμως, η ενέργεια δεν μπορεί να είναι μέσο πίεσης. Οπως και στην περίπτωση της Ουκρανίας, η Ρωσία έδειξε να μπερδεύει τις οικονομικές σχέσεις με τις πολιτικές εντάσεις. Ωστόσο, αυτή η ροπή προς τις απειλές, τη μετατρέπει σε προμηθευτή μειωμένης αξιοπιστίας, κάτι που ωθεί τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες να διαφοροποιήσουν τους ενεργειακούς τους προμηθευτές. THE NEW YORK TIMES Απογοητεύοντας τη Ζιμπάμπουε Η ωμότητα με την οποία ο Ρόμπερτ Μουγκάμπε νόθευσε το εκλογικό αποτέλεσμα του περασμένου μήνα, έφερε σε δύσκολη θέση ακόμα και τους πιο πιστούς του φίλους. Ομως, όχι αρκετά. Αν η Ρωσία, η Κίνα και η Νότια Αφρική δεν ασκήσουν πιέσεις στον Μουγκάμπε και τους σφαγείς του είναι βέβαιο ότι θα είμαστε μάρτυρες πολλών ακόμα ετών κατάχρησης εξουσίας. Οι συνομιλίες που θα ξεκινήσουν μεταξύ της Νότιας Αφρικής και των κομμάτων του Μουγκάμπε και του νικητή του πρώτου γύρου των εκλογών, Μόργκαν Τσβανγκιράι, που είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο, δεν θα γίνουν με τους όρους που απαιτεί ο δικτάτορας. Ομως η επιτυχία τους δεν είναι βέβαιη. Θα χρειαστεί να ασκηθούν διεθνείς πιέσεις για να καταλήξουν σε αποδεκτό αποτέλεσμα: είτε στην πραγματοποίηση νέων εκλογών, υπό διεθνή εποπτεία ή μία ήρεμη μεταβατική περίοδο από την αποχώρηση του Μουγκάμπε ώς την ορκωμοσία του Τσβανγκιράι. Εκτός από όλα τα άλλα, ο κ. Μπους πρέπει να πιέσει το Συμβούλιο Ασφαλείας να δράσει και να επιβάλλει κυρώσεις και εμπάργκο στους εξοπλισμούς, σχέδιο στο οποίο άσκησαν βέτο Μόσχα και Πεκίνο. Ακόμα και αν αποτύχουν οι συνομιλίες με το Νότια Αφρική θα πρέπει να αναγνωρισθεί ο κ. Τσβανγκιράι ως αρχηγός της νόμιμης κυβέρνησης. Ο κ. Μπους στην τελευταία διάσκεψη της G8 επαίνεσε τον Ρώσο πρόεδρο Μεντβέντεφ και έκανε ό,τι μπορούσε για να ευχαριστήσει τους Κινέζους, παρότι οι δύο χώρες «μπλόκαραν» το προτεινόμενο από τις ΗΠΑ ψήφισμα. Πριν από 30 χρόνια ο κόσμος απαίτησε δημοκρατική διακυβέρνηση στη Ζιμπάμπουε. Η Ρωσία, η Κίνα και το Εθνικό Αφρικανικό Κογκρέσο διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο σε αυτή τη μάχη. Πού είναι, λοιπόν, σήμερα που ο Μουγκάμπε παραβιάζει τη λαϊκή εντολή; Αν δεν καταλαβαίνουν ότι πρόδωσαν τον λαό της Ζιμπάμπουε, ο πρόεδρος Μπους και ο υπόλοιπος κόσμος πρέπει να τους το θυμίσουν. YEDIOTH AHRONOT «Η Χαμάς πρέπει να πληρώσει» Αρκετοί Ισραηλινοί πιστεύουν ότι η κυβέρνηση πρέπει να καταβάλει οποιοδήποτε τίμημα προκειμένου να εξασφαλίσει την απελευθέρωση του απαχθέντος από τη Χαμάς, δεκανέα Γκιλάντ Σαλίτ. Είμαστε, λοιπόν, διατεθειμένοι να αφήσουμε ελεύθερο κάθε κρατούμενο με αίμα Ισραηλινών πολιτών στα χέρια του; Εφόσον το Ισραήλ είναι πρόθυμο να πετύχει την απελευθέρωση του Σαλίτ με κάθε κόστος, τότε πρέπει να σφίξει από σήμερα κιόλας τον κλοιό γύρω από τη Λωρίδα της Γάζας. Δεν πρέπει κανείς να μπαίνει ή να βγαίνει από τον ζωτικό χώρο της Χαμάς. «Με κάθε κόστος», συνεπάγεται ότι εξαντλούμε κάθε μέσο προκειμένου να καταρρακώσουμε το ηθικό των Παλαιστινίων της Γάζας. Μετά από μερικές εβδομάδες δίχως ηλεκτρικό ρεύμα και όταν ο Ισμαήλ Χανίγια θα υποχρεωθεί να κρύβεται στο καταφύγιο, όπως ακριβώς ο Χασάν Νασράλα, τότε η Χαμάς θα καταλάβει ότι ο Σαλίτ δεν αποτελεί ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί, αλλά βάρος. Για το καλό όλων των Ισραηλινών, συμπεριλαμβανομένου και του Σαλίτ, η κυβέρνηση οφείλει να δείξει στη Χαμάς τα δόντια της. Η προσέγγιση της πίεσης προς τη Χαμάς είναι λιγότερο ριψοκίνδυνη από την εν λευκώ απελευθέρωση εκατοντάδων δολοφόνων. Αν το Ισραήλ δεν αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού, η Χαμάς και η Χεζμπολάχ θα συνεχίσουν να απαγάγουν στρατιώτες και να εκβιάζουν. Ναι, πρέπει να πετύχουμε την απελευθέρωση του Σαλίτ έναντι οποιουδήποτε κόστους, μόνο που αυτό πρέπει να το καταβάλει η Χαμάς και όχι εμείς. THE INDEPENDENT Επισκέψεις στη Μέση Ανατολή Την τιμητική της έχει η Μέση Ανατολή αυτήν την εβδομάδα, καθώς την επισκέπτονται ταυτόχρονα σχεδόν ο Βρετανός πρωθυπουργός, Γκόρντον Μπράουν και ο Αμερικάνος υποψήφιος πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα. Ο πρώτος οδεύει πιθανότατα προς τη Δύση της πολιτικής του σταδιοδρομίας, ενώ ο δεύτερος ίσως είναι ο επόμενος ένοικος του Λευκού Οίκου. Οι διαφορές τους όμως δεν σταματούν εδώ. Για τον Ομπάμα, το ζήτημα του Ιράκ βρίσκεται στο επίκεντρο της ατζέντας της εξωτερικής του πολιτικής, ενώ για τον Μπράουν είναι ένα άχθος που κληρονόμησε από τον προκάτοχό του. Επιπλέον, ενώ ο κ. Ομπάμα τάσσεται σαφώς υπέρ ενός χρονοδιαγράμματος για την απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ, ο κ. Μπράουν αποφεύγει να υιοθετήσει ανάλογη στάση και για τις βρετανικές δυνάμεις που επιχειρούν εκεί. |
Comments