από καθημερινή '''''''Επιλογές λορνιόν
Οι Ισραηλινοί την εγκαταλείπουν, καθώς τη θεωρούν φτωχική και γεμάτη εντάσεις The New York Times
Ιερουσαλήμ. Το Ισραήλ αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα που ποτέ δεν φανταζόταν όταν καταλάμβανε την Ανατολική Ιερουσαλήμ στον πόλεμο του 1967: κάθε χρόνος που περνάει, η πόλη γίνεται όλο και περισσότερο αραβική.
Επί τέσσερις δεκαετίες το ισραηλινό κράτος προσπαθεί να επεκτείνει τις εβραϊκές γειτονιές και να περιορίσει τις αραβικές. Παρ’ όλα αυτά δύο τάσεις έχουν μείνει απαράλλακτες: οι Εβραίοι που εγκαταλείπουν την Ιερουσαλήμ είναι περισσότεροι από όσους έρχονται να την κατοικήσουν τα 27 από τα 29 τελευταία χρόνια, ενώ ο ρυθμός αύξησης των Παλαιστινίων είναι ραγδαίος. Σε μια απογραφή λίγο μετά τον πόλεμο του 1967, το 74% των κατοίκων της Ιερουσαλήμ ήταν Εβραίοι και το 26% Αραβες. Σήμερα, το ποσοστό των Εβραίων έχει μειωθεί στο 66% και των Αράβων έχει αυξηθεί στο 34%, ενώ η διαφορά μεταξύ τους μειώνεται κατά 1% τον χρόνο, σύμφωνα με το Ινστιτούτο της Ιερουσαλήμ για τις Ισραηλινές Μελέτες.
Η θρησκευτική και ιστορική σημασία της πόλης καθιστά το καθεστώς της Ιερουσαλήμ (μεμονωμένα) το πλέον ακανθώδες ζήτημα της διένεξης Αράβων-Ισραήλ. Το ζήτημα του καθεστώτος σαφώς θα γίνεται όλο και πιο εκρηκτικό, καθώς θα αυξάνεται ο αραβικός πληθυσμός της Ιερουσαλήμ. Αυτή η προοπτική ανησυχεί τους Ισραηλινούς. Η Ιερουσαλήμ είναι οικονομικό κέντρο και σε αυτή βρίσκεται το τρίτο ιερότερο μουσουλμανικό τέμενος στον κόσμο, ενώ πολλοί Παλαιστίνιοι ονειρεύονται την πόλη σαν πρωτεύουσά τους. Μετά όμως τη δεύτερη Ιντιφάντα το 2000, τα μέτρα ασφαλείας των Ισραηλινών έχουν απαγορεύσει την πρόσβαση των Παλαιστινίων στην Ιερουσαλήμ, όπως άλλωστε και στο υπόλοιπο Ισραήλ.
Συμβολική σημασία
Ενώ η συμβολική σημασία της Ιερουσαλήμ παραμένει μεγάλη και για τις δύο πλευρές, αλλιώς την αντιμετωπίζουν, ως τόπο κατοικίας, Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι. Για τους δεύτερους λειτουργεί σαν μαγνήτης που προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες από οποιαδήποτε πόλη της Δυτικής Οχθης ή της Λωρίδας της Γάζας. Ομως πολλοί Ισραηλινοί τη θεωρούν φτωχική, ρημαγμένη και γεμάτη πολιτική και θρησκευτική ένταση. Οσον αφορά την αγορά εργασίας, τα σπίτια και την πολιτιστική ζωή η Ιερουσαλήμ δεν είναι τόσο ελκυστική για πολλούς Ισραηλινούς. «Η κατάσταση στην Ιερουσαλήμ έφτασε στα άκρα και αποφασίσαμε ότι ήρθε η ώρα να φύγουμε», λέει η κ. Αλόνα Ανγκέλ που εγκατέλειψε την πόλη έπειτα από τριάντα χρόνια ζωής εκεί. Αυτό που την ενοχλούσε περισσότερο, λέει, ήταν η θρησκευτική και η πολιτική μισαλλοδοξία.
Μια δημοσκόπηση της προηγούμενης εβδομάδας καταδεικνύει την αμφιθυμία των Ισραηλινών για την Ιερουσαλήμ. Περισσότεροι από το 60% λένε ότι δεν θα παραχωρούσαν τον έλεγχο των ιερών τοποθεσιών της πόλης, ούτε στο πλαίσιο ειρηνευτικής συμφωνίας με τους Παλαιστινίους. Παράλληλα το 78% δηλώνει ότι δεν θα ζούσε στην Ιερουσαλήμ. Το Ισραήλ διεκδικεί ολόκληρη την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσά του, όμως ελάχιστοι από τους Αραβες κατοίκους της είναι Ισραηλινοί πολίτες. Στο πλαίσιο των συνομιλιών το 2001 οι δύο πλευρές εξέτασαν την εκδοχή οι εβραϊκές συνοικίες της Ιερουσαλήμ να δοθούν στο Ισραήλ και οι αραβικές να αποτελέσουν τμήμα ενός μελλοντικού παλαιστινιακού κράτους. Ομως οι συνομιλίες κατέρρευσαν και έκτοτε το Ισραήλ έχει χτίσει ένα τείχος που το χωρίζει από τη Δυτική Οχθη και εκτείνεται κατά μήκος την ανατολικών συνόρων της Ιερουσαλήμ. Η μόνη σημαντική εξαίρεση είναι η βόρεια Ιερουσαλήμ, όπου περισσότεροι από 50 χιλιάδες Παλαιστίνιοι έχουν αποκλειστεί.
Ανησυχίες Εβραίων
Η δημογραφική εξέλιξη προκαλεί έντονη ανησυχία στους Ισραηλινούς, αφού θα είναι δύσκολο να ισχυρίζονται ότι η πόλη παραμένει η αιώνια πρωτεύουσα του Ισραήλ, ενώ η πλειοψηφία των κατοίκων της θα είναι Αραβες. Ο εβραϊκός πληθυσμός της Ιερουσαλήμ εξακολουθεί να αυξάνεται, αλλά μόνο κατά 1%, ενώ ο αραβικός κατά 3%.
Στο χείλος εμφυλίου οι Παλαιστίνιοι
H Παλαιστινιακή Αρχή βρίσκεται πλέον στο χείλος του εμφυλίου πολέμου, καθώς η από κοινού προσπάθεια των δυνάμεων ασφαλείας της Χαμάς και της Φατάχ για την πάταξη της ανομίας στη Λωρίδα της Γάζας έλαβε τη μορφή αιματηρών συγκρούσεων μεταξύ των ενόπλων των δύο παρατάξεων. Περισσότεροι από σαράντα άνθρωποι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, ενώ η πολιτική κρίση επιδεινώθηκε με την παραίτηση του ανεξάρτητου υπουργού Εσωτερικών, Χανί Αλ Κιαουάσμι. Παλαιστίνιοι αναλυτές έθεταν υπό αμφισβήτηση το μέλλον της κυβέρνησης εθνικής ενότητας και εξέφραζαν φόβους ότι το χάσμα μεταξύ των δύο παρατάξεων δεν μπορεί να γεφυρωθεί χωρίς τη νέα δυναμική παρέμβαση των ισχυρών του αραβικού κόσμου.
Comments