Τι γράφει ο ξένος τύπος FIGARO
Ο υπερδραστήριος Σαρκοζί
Από την ημέρα της εγκατάστασής του στα Ηλύσια Πεδία τον είδαμε πολύ, αλλά τον έχουμε ακούσει λίγο. Μια συνάντηση εδώ, μια συνέντευξη εκεί, κάποιες εμφανίσεις σε διεθνείς συναντήσεις... αυτά. Λίγα πράγματα για τους πολλούς ψηφοφόρους. Και ξαφνικά ο Σαρκό επιστρέφει. Δύο οι εντυπωσιακές εμφανίσεις: η μία στην τηλεόραση με ύφος παιδαγωγικό και η άλλη ενώπιον της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Και οι δύο, όμως, έδειξαν αφενός τον βολονταρισμό του πολιτικού και αφετέρου τον χαρισματικό τρόπο που χειρίζεται την επικοινωνία. Παράλληλα, έδωσε την αίσθηση ότι η γαλλική πολιτική πηγαίνει γάντι με τη διπλή επανάσταση. Μια επανάσταση που χαρακτηρίζεται θεσμική. Ο Σαρκοζί ασχολείται με τα πάντα και απ' ό,τι φαίνεται θα παραστεί προσωπικά στο επόμενο Ecofin. Η κυβέρνηση είναι αυτός και είναι αποφασισμένος να διαχειριστεί και να αποφασίσει, όπως εκείνος θεωρεί ότι πρέπει, τα μεγάλα θέματα, από τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις ώς την αναδιάρθρωση των πανεπιστημίων.
THE BOSTON GLOBE
Η ασφάλεια του Αφγανού πολίτη
Επτά παιδιά από το Αφγανιστάν σκοτώθηκαν την περασμένη Κυριακή ύστερα από αμερικανικούς βομβαρδισμούς που αποσκοπούσαν να πλήξουν στόχους της Αλ Κάιντα. Τα μέλη της οργάνωσης είχαν κρυφτεί σε τέμενος και σε μεντρεσέδες. Οσοι επέζησαν των βομβαρδισμών δήλωσαν ότι τα μέλη της Αλ Κάιντα κτυπούσαν αλύπητα όσα παιδιά προσπάθησαν να εγκαταλείψουν τις κτιριακές εγκαταστάσεις. Οι νατοϊκοί απολογήθηκαν, προσπαθώντας να δικαιολογήσουν το λάθος τους. «Δεν είδαμε τα παιδιά», είπαν. Το να αναζητείς ενόχους για το θάνατο αυτών των παιδιών δεν είναι εύκολο πράγμα. Πολλά άλλα Αφγανάκια έχουν σκοτωθεί από επιθέσεις των Ταλιμπάν και της Αλ Κάιντα. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ έχουν καθήκον, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, να φροντίζουν να προστατεύσουν τα παιδιά και να μην προκαλούν. Η προστασία των αθώων δεν είναι μόνο νομική και ηθική αρχή. Είναι, επίσης, βασική προϋπόθεση για την ανατροπή της στρατηγικής των μαχητών Ταλιμπάν που προσπαθούν να προσεταιρισθούν το λαό.
HERALD TRIBUNE
Ποιος θα διορθώσει τα λάθη;
Η ανάδειξη του «Χαμαστάν» στη Λωρίδα της Γάζας θέτει προς τους ηγέτες της Μέσης Ανατολής ένα ερώτημα: Ποιος φταίει γι' αυτό; Είναι μια κατάσταση που μπορεί να ανατραπεί; Θα συμβεί το ίδιο και στη Δυτική Οχθη; Τι πρέπει και τι θα μπορούσε να γίνει τώρα; Σε όλη αυτή τη διαδικασία υπάρχουν μεγάλες και πολλαπλές ευθύνες. Οι Παλαιστίνιοι για μια ακόμη φορά έδειξαν τη διάθεσή τους να κάνουν οι ίδιοι κακό στα συμφέροντά τους. Δεν θα ήθελα να πάρω τη γνωστή δυτική προσέγγιση, η οποία στηρίζεται στο ότι η Δύση γνωρίζει περισσότερο τι είναι καλύτερο για τους Παλαιστίνιους. Παραθέτω μόνο τις απόψεις Παλαιστίνιων φίλων μου στη Δυτική Οχθη, οι οποίοι αποκαλούν τα τελευταία γεγονότα στη Γάζα «δεύτερη καταστροφή», καθώς η πρώτη ήταν η απώλεια της Παλαιστίνης το 1948. Το Ισραήλ όφειλε να έχει ενισχύσει στο παρελθόν τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς, παραδίδοντας τη Γάζα σε αυτόν αντί να επιτρέψει στη Χαμάς να ισχυρίζεται ότι πέταξε έξω τους Ισραηλινούς.
ARAB NEWS
Γιατί χαίρονται οι Αραβες ηγέτες;
Ορισμένοι Αραβες πολιτικοί δέχτηκαν με ενθουσιασμό τη νίκη του Σιμόν Πέρες στις προεδρικές εκλογές του Ισραήλ. Ξεχνούν βεβαίως ότι η ισραηλινή προεδρία δεν έχει ουσιαστικό ρόλο.
Ο Πέρες, όμως, ήταν ένας από τους ενορχηστρωτές της επίθεσης εναντίον της Αιγύπτου, το 1956, και υποστήριξε την ισραηλινή επιθετικότητα στον Λίβανο, το 1982, αν και στη συνέχεια εντάχθηκε στο κίνημα «Ειρήνη Τώρα», καταδικάζοντας την εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο. Ενώ ήταν ένας από τους βασικούς παράγοντες της συμφωνίας του Οσλο, το 1993 και 1995 υπήρξε παράλληλα ο πνευματικός πατέρας των εποικισμών στη Δυτική Οχθη. Και να μην ξεχάσουμε το γεγονός ότι η ιδέα μιας ζώνης ασφαλείας στο Νότιο Λίβανο ήταν δική του. Αλλά τελικά εξελέγη πρόεδρος.
πηγή καθημερινή.
Ο υπερδραστήριος Σαρκοζί
Από την ημέρα της εγκατάστασής του στα Ηλύσια Πεδία τον είδαμε πολύ, αλλά τον έχουμε ακούσει λίγο. Μια συνάντηση εδώ, μια συνέντευξη εκεί, κάποιες εμφανίσεις σε διεθνείς συναντήσεις... αυτά. Λίγα πράγματα για τους πολλούς ψηφοφόρους. Και ξαφνικά ο Σαρκό επιστρέφει. Δύο οι εντυπωσιακές εμφανίσεις: η μία στην τηλεόραση με ύφος παιδαγωγικό και η άλλη ενώπιον της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Και οι δύο, όμως, έδειξαν αφενός τον βολονταρισμό του πολιτικού και αφετέρου τον χαρισματικό τρόπο που χειρίζεται την επικοινωνία. Παράλληλα, έδωσε την αίσθηση ότι η γαλλική πολιτική πηγαίνει γάντι με τη διπλή επανάσταση. Μια επανάσταση που χαρακτηρίζεται θεσμική. Ο Σαρκοζί ασχολείται με τα πάντα και απ' ό,τι φαίνεται θα παραστεί προσωπικά στο επόμενο Ecofin. Η κυβέρνηση είναι αυτός και είναι αποφασισμένος να διαχειριστεί και να αποφασίσει, όπως εκείνος θεωρεί ότι πρέπει, τα μεγάλα θέματα, από τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις ώς την αναδιάρθρωση των πανεπιστημίων.
THE BOSTON GLOBE
Η ασφάλεια του Αφγανού πολίτη
Επτά παιδιά από το Αφγανιστάν σκοτώθηκαν την περασμένη Κυριακή ύστερα από αμερικανικούς βομβαρδισμούς που αποσκοπούσαν να πλήξουν στόχους της Αλ Κάιντα. Τα μέλη της οργάνωσης είχαν κρυφτεί σε τέμενος και σε μεντρεσέδες. Οσοι επέζησαν των βομβαρδισμών δήλωσαν ότι τα μέλη της Αλ Κάιντα κτυπούσαν αλύπητα όσα παιδιά προσπάθησαν να εγκαταλείψουν τις κτιριακές εγκαταστάσεις. Οι νατοϊκοί απολογήθηκαν, προσπαθώντας να δικαιολογήσουν το λάθος τους. «Δεν είδαμε τα παιδιά», είπαν. Το να αναζητείς ενόχους για το θάνατο αυτών των παιδιών δεν είναι εύκολο πράγμα. Πολλά άλλα Αφγανάκια έχουν σκοτωθεί από επιθέσεις των Ταλιμπάν και της Αλ Κάιντα. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ έχουν καθήκον, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, να φροντίζουν να προστατεύσουν τα παιδιά και να μην προκαλούν. Η προστασία των αθώων δεν είναι μόνο νομική και ηθική αρχή. Είναι, επίσης, βασική προϋπόθεση για την ανατροπή της στρατηγικής των μαχητών Ταλιμπάν που προσπαθούν να προσεταιρισθούν το λαό.
HERALD TRIBUNE
Ποιος θα διορθώσει τα λάθη;
Η ανάδειξη του «Χαμαστάν» στη Λωρίδα της Γάζας θέτει προς τους ηγέτες της Μέσης Ανατολής ένα ερώτημα: Ποιος φταίει γι' αυτό; Είναι μια κατάσταση που μπορεί να ανατραπεί; Θα συμβεί το ίδιο και στη Δυτική Οχθη; Τι πρέπει και τι θα μπορούσε να γίνει τώρα; Σε όλη αυτή τη διαδικασία υπάρχουν μεγάλες και πολλαπλές ευθύνες. Οι Παλαιστίνιοι για μια ακόμη φορά έδειξαν τη διάθεσή τους να κάνουν οι ίδιοι κακό στα συμφέροντά τους. Δεν θα ήθελα να πάρω τη γνωστή δυτική προσέγγιση, η οποία στηρίζεται στο ότι η Δύση γνωρίζει περισσότερο τι είναι καλύτερο για τους Παλαιστίνιους. Παραθέτω μόνο τις απόψεις Παλαιστίνιων φίλων μου στη Δυτική Οχθη, οι οποίοι αποκαλούν τα τελευταία γεγονότα στη Γάζα «δεύτερη καταστροφή», καθώς η πρώτη ήταν η απώλεια της Παλαιστίνης το 1948. Το Ισραήλ όφειλε να έχει ενισχύσει στο παρελθόν τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς, παραδίδοντας τη Γάζα σε αυτόν αντί να επιτρέψει στη Χαμάς να ισχυρίζεται ότι πέταξε έξω τους Ισραηλινούς.
ARAB NEWS
Γιατί χαίρονται οι Αραβες ηγέτες;
Ορισμένοι Αραβες πολιτικοί δέχτηκαν με ενθουσιασμό τη νίκη του Σιμόν Πέρες στις προεδρικές εκλογές του Ισραήλ. Ξεχνούν βεβαίως ότι η ισραηλινή προεδρία δεν έχει ουσιαστικό ρόλο.
Ο Πέρες, όμως, ήταν ένας από τους ενορχηστρωτές της επίθεσης εναντίον της Αιγύπτου, το 1956, και υποστήριξε την ισραηλινή επιθετικότητα στον Λίβανο, το 1982, αν και στη συνέχεια εντάχθηκε στο κίνημα «Ειρήνη Τώρα», καταδικάζοντας την εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο. Ενώ ήταν ένας από τους βασικούς παράγοντες της συμφωνίας του Οσλο, το 1993 και 1995 υπήρξε παράλληλα ο πνευματικός πατέρας των εποικισμών στη Δυτική Οχθη. Και να μην ξεχάσουμε το γεγονός ότι η ιδέα μιας ζώνης ασφαλείας στο Νότιο Λίβανο ήταν δική του. Αλλά τελικά εξελέγη πρόεδρος.
πηγή καθημερινή.
Comments