Aνεμοδεικτης
Tου Θανου Oικονομοπουλου
«Στην Ελλάδα, δεν χρειάζεται να ψηφίζονται άλλοι νόμοι - αρκεί μόνον ένας, που να καθιστά... υποχρεωτική την εφαρμογή όλων όσοι ήδη υπάρχουν!». Παλαιά η ρήση. Και σοφή, όπως αποδεικνύει η... νεοελληνική πραγματικότητα! Κάμποσα χρόνια πριν, όταν ακόμη δεν υπήρχε η ηλεκτρονική καταγραφή και αρχειοθέτηση, ήταν πολύ σύνηθες το φαινόμενο να φέρνει στη Βουλή και να εξασφαλίζει την ψήφιση κάποιου νόμου, ένα «αρμόδιο» υπουργείο, για να... «ανακαλυφθεί» λίγο καιρό μετά, πως ανάλογες ρυθμίσεις και προβλέψεις που περιλαμβάνει ο συγκεκριμένος νόμος, υπήρχαν ήδη σε ΑΛΛΟ νόμο, που είχε συντάξει κάποιο άλλο «συναρμόδιο» υπουργείο! «Απλώς», ο ήδη υπάρχων νόμος... δεν εφαρμόστηκε ποτέ, κάτι που με σχεδόν μαθηματική βεβαιότητα θα συμβεί και με τον όποιον... νέο! Κάθε φορά που ένα υπουργείο ή μια κυβέρνηση θέλει να δείξει πως παράγει έργο, αντιμετωπίζει προβλήματα, μεριμνά για λύσεις, καταρτίζει ένα νομοσχέδιο, το κάνει νόμο, το... πολυδιαφημίζει και «μετά» δεν ξανασχολείται μαζί του να δει αν και κατά πόσο εφαρμόζεται ο... ρημάδης!
Νωπές ακόμη οι εντυπώσεις από τη μεγάλη εκπαιδευτική αναταραχή, με αφορμή τον περιβόητο «νόμο πλαίσιο» για την ανώτατη παιδεία - και γενικευμένη πλέον η αίσθηση πως... «πολύ κακό για το τίποτα», όλο αυτό το έντονα συγκρουσιακό κλίμα στην κοινωνία, αφού ο συγκεκριμένος νόμος δεν ήταν ούτε τόσο γενναίος και ριζοσπαστικός όσο θα 'πρεπε (όσο, δηλαδή, επιβάλει το διαπιστωμένο τέλμα και ο αναχρονισμός του εκπαιδευτικού μας συστήματος), αλλά ούτε έχει εξασφαλιστεί στο ακέραιο η εφαρμογή των όσων λίγων, έστω, καινοτομιών προβλέπει! Αιχμή του δόρατος των αντιδράσεων των εκπαιδευτικών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (ακριβέστερα: τμήματος της συνδικαλιστικής τους εκπροσώπησης...) και «επικοινωνιακή σημαία», η... άρνησή τους να δεχθούν την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων και η αντίθεσή τους στην περιβόητη «αξιολόγηση ιδρυμάτων και καθηγητών» - τουλάχιστον πριν αποκατασταθεί αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης στα πανεπιστήμια...
Το «περίεργο» είναι ότι για τη μεν ίδρυση «μη κρατικών» ΑΕΙ, πρέπει προηγουμένως να... αναθεωρηθεί το Σύνταγμα, όσο δε αφορά την έρμη «αξιολόγηση», αυτή δεν περιλαμβανόταν ΚΑΝ στον «νόμο πλαίσιο», δεν αποτελούσε διακύβευμά του, αφού η συγκεκριμένη διαδικασία (που ισχύει εδώ και δεκαετίες σε ολόκληρο τον αναπτυγμένο κόσμο, με τα σύγχρονα και ανταγωνιστικά του εκπαιδευτικά συστήματα!) ΗΔΗ προβλέπεται από... άλλο νόμο του κράτους, τον 3374, που ψηφίσθηκε την άνοιξη του... 2005!
Ψήφισαν ένα νόμο και... δεν εφαρμόζεται, για διάφορους ακατανόητους λόγους! Το «αστείο» είναι πως ενώ ο συγκεκριμένος 3374 ψηφίσθηκε σχεδόν στις αρχές του 2005, χρειάσθηκε να περάσει... ένας ολόκληρος χρόνος(!) για να... ολοκληρωθεί η σύνθεση της Αρχής (ΑΔΙΠ: «Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση»), υπό τον πρόεδρό της κ. Σπ. Αμούργη, και σχεδόν άλλος ένας μέχρι να εκδηλώσει το... ενδιαφέρον της η κυβέρνηση (και μάλιστα σε ανώτατο επίπεδο: κάλεσε στο Μαξίμου τον κ. Αμούργη ο ίδιος ο πρωθυπουργός, στις αρχές Μαρτίου του 2007!) για την... άμεση εφαρμογή της αξιολόγησης στα ΑΕΙ και ΤΕΙ! Και για να δημιουργηθεί και το απαραίτητο... «δεσμευτικό πλαίσιο», ανακοινώθηκε (τότε...) επίσημα πως το πρώτο βήμα της διαδικασίας αξιολόγησης, η λεγόμενη «εσωτερική αξιολόγηση» θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον Ιούλιο του 2007, δηλαδή σε έναν μήνα, η δε «εξωτερική» (από σώμα εξωτερικών αξιολογητών, που θα κληθούν να επιβεβαιώσουν ή να απορρίψουν τα αποτελέσματα των εσωτερικών αξιολογήσεων) έως τον Ιούνιο του 2008. Αφού προηγουμένως, τον φετινό Σεπτέμβρη... αρχίσει η σύνταξη του καταλόγου των εξωτερικών αξιολογητών!
Με απλά λόγια: Μέσα σε λιγότερες από 40 ημέρες θα πρέπει να έχουν αυτοαξιολογηθεί 460 τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ! «Ο Μανόλης με τα λόγια... χτίζει ανώγια και κατώγια!» Οι πανεπιστημιακοί, έχουν ήδη δηλώσει ότι αντιτίθενται σε τέτοιες διαδικασίες, αλλά και «εν σώματι» τα κεντρικά πανεπιστήμια, έχουν στην πραγματικότητα «θάψει» τη σχετική πρόσκληση που τους έχει σταλεί, μαζί με το προσχέδιο της ανάλυσης των κριτηρίων και των δεικτών, πάνω στα οποία θα στηριχθεί η «αυτοαξιολόγηση»! Μόνο κάποια περιφερειακά πανεπιστημιακά τμήματα και ΤΕΙ φαίνεται πως θα ανταποκριθούν στην πρόσκληση και θα ολοκληρώσουν την «εσωτερική αξιολόγησή» τους, απλώς για να δείξουν πως είναι... «καλά παιδιά» στο υπουργείο Παιδείας, και να εξασφαλίσουν έτσι την ικανοποίηση συγκεκριμένων (και πιεστικών...) αιτημάτων τους, κυρίως οικονομικής φύσεως.
Δεν θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς πως (και…) τούτη η τόσο απαραίτητη για τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των πανεπιστημίων μας διαδικασία (που, μάλιστα, προβλέπεται… δεσμευτικά από νόμο!) αν δεν ακυρωθεί στην πράξη θα… πάρει τόσο χρόνο μέχρι να αρχίσει να υλοποιείται, που στην πραγματικότητα «τότε» θα χρήζει… αναθεώρησης! Σκεφθείτε πως για την εσωτερική αξιολόγηση (που κανονικά θα πρέπει να γίνεται κάθε δύο χρόνια!) αρμόδια (θα) είναι η «Μονάδα Διασφάλισης Ποιότητας» που θα πρέπει να συγκροτηθεί σε κάθε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα, υπό την προεδρία ενός αντιπρύτανη. Το ότι ελάχιστα μόνο πανεπιστήμια της χώρας έχουν ήδη προχωρήσει στη συγκρότηση τέτοιας «Μονάδας», καθώς επίσης και το ότι πολλά ιδρύματα και σχολές… κάνουν εσωτερικές αξιολογήσεις επιλέγοντας δικές τους διαδικασίες, γράφοντας τον νόμο στα… παλιά τους τα παπούτσια, ας το… θεωρήσουμε «απλώς» μια ακόμη επιβεβαίωση πως… «εδώ είναι Μπαλκάνια, δεν είναι παίξε - γέλασε!»
Καλό Σαββατοκύριακο - και ψυχραιμία! Δεν είναι παρά μονάχα… 43 ψωροβαθμοί!
από καθημερινή.
Tου Θανου Oικονομοπουλου
«Στην Ελλάδα, δεν χρειάζεται να ψηφίζονται άλλοι νόμοι - αρκεί μόνον ένας, που να καθιστά... υποχρεωτική την εφαρμογή όλων όσοι ήδη υπάρχουν!». Παλαιά η ρήση. Και σοφή, όπως αποδεικνύει η... νεοελληνική πραγματικότητα! Κάμποσα χρόνια πριν, όταν ακόμη δεν υπήρχε η ηλεκτρονική καταγραφή και αρχειοθέτηση, ήταν πολύ σύνηθες το φαινόμενο να φέρνει στη Βουλή και να εξασφαλίζει την ψήφιση κάποιου νόμου, ένα «αρμόδιο» υπουργείο, για να... «ανακαλυφθεί» λίγο καιρό μετά, πως ανάλογες ρυθμίσεις και προβλέψεις που περιλαμβάνει ο συγκεκριμένος νόμος, υπήρχαν ήδη σε ΑΛΛΟ νόμο, που είχε συντάξει κάποιο άλλο «συναρμόδιο» υπουργείο! «Απλώς», ο ήδη υπάρχων νόμος... δεν εφαρμόστηκε ποτέ, κάτι που με σχεδόν μαθηματική βεβαιότητα θα συμβεί και με τον όποιον... νέο! Κάθε φορά που ένα υπουργείο ή μια κυβέρνηση θέλει να δείξει πως παράγει έργο, αντιμετωπίζει προβλήματα, μεριμνά για λύσεις, καταρτίζει ένα νομοσχέδιο, το κάνει νόμο, το... πολυδιαφημίζει και «μετά» δεν ξανασχολείται μαζί του να δει αν και κατά πόσο εφαρμόζεται ο... ρημάδης!
Νωπές ακόμη οι εντυπώσεις από τη μεγάλη εκπαιδευτική αναταραχή, με αφορμή τον περιβόητο «νόμο πλαίσιο» για την ανώτατη παιδεία - και γενικευμένη πλέον η αίσθηση πως... «πολύ κακό για το τίποτα», όλο αυτό το έντονα συγκρουσιακό κλίμα στην κοινωνία, αφού ο συγκεκριμένος νόμος δεν ήταν ούτε τόσο γενναίος και ριζοσπαστικός όσο θα 'πρεπε (όσο, δηλαδή, επιβάλει το διαπιστωμένο τέλμα και ο αναχρονισμός του εκπαιδευτικού μας συστήματος), αλλά ούτε έχει εξασφαλιστεί στο ακέραιο η εφαρμογή των όσων λίγων, έστω, καινοτομιών προβλέπει! Αιχμή του δόρατος των αντιδράσεων των εκπαιδευτικών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (ακριβέστερα: τμήματος της συνδικαλιστικής τους εκπροσώπησης...) και «επικοινωνιακή σημαία», η... άρνησή τους να δεχθούν την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων και η αντίθεσή τους στην περιβόητη «αξιολόγηση ιδρυμάτων και καθηγητών» - τουλάχιστον πριν αποκατασταθεί αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης στα πανεπιστήμια...
Το «περίεργο» είναι ότι για τη μεν ίδρυση «μη κρατικών» ΑΕΙ, πρέπει προηγουμένως να... αναθεωρηθεί το Σύνταγμα, όσο δε αφορά την έρμη «αξιολόγηση», αυτή δεν περιλαμβανόταν ΚΑΝ στον «νόμο πλαίσιο», δεν αποτελούσε διακύβευμά του, αφού η συγκεκριμένη διαδικασία (που ισχύει εδώ και δεκαετίες σε ολόκληρο τον αναπτυγμένο κόσμο, με τα σύγχρονα και ανταγωνιστικά του εκπαιδευτικά συστήματα!) ΗΔΗ προβλέπεται από... άλλο νόμο του κράτους, τον 3374, που ψηφίσθηκε την άνοιξη του... 2005!
Ψήφισαν ένα νόμο και... δεν εφαρμόζεται, για διάφορους ακατανόητους λόγους! Το «αστείο» είναι πως ενώ ο συγκεκριμένος 3374 ψηφίσθηκε σχεδόν στις αρχές του 2005, χρειάσθηκε να περάσει... ένας ολόκληρος χρόνος(!) για να... ολοκληρωθεί η σύνθεση της Αρχής (ΑΔΙΠ: «Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση»), υπό τον πρόεδρό της κ. Σπ. Αμούργη, και σχεδόν άλλος ένας μέχρι να εκδηλώσει το... ενδιαφέρον της η κυβέρνηση (και μάλιστα σε ανώτατο επίπεδο: κάλεσε στο Μαξίμου τον κ. Αμούργη ο ίδιος ο πρωθυπουργός, στις αρχές Μαρτίου του 2007!) για την... άμεση εφαρμογή της αξιολόγησης στα ΑΕΙ και ΤΕΙ! Και για να δημιουργηθεί και το απαραίτητο... «δεσμευτικό πλαίσιο», ανακοινώθηκε (τότε...) επίσημα πως το πρώτο βήμα της διαδικασίας αξιολόγησης, η λεγόμενη «εσωτερική αξιολόγηση» θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον Ιούλιο του 2007, δηλαδή σε έναν μήνα, η δε «εξωτερική» (από σώμα εξωτερικών αξιολογητών, που θα κληθούν να επιβεβαιώσουν ή να απορρίψουν τα αποτελέσματα των εσωτερικών αξιολογήσεων) έως τον Ιούνιο του 2008. Αφού προηγουμένως, τον φετινό Σεπτέμβρη... αρχίσει η σύνταξη του καταλόγου των εξωτερικών αξιολογητών!
Με απλά λόγια: Μέσα σε λιγότερες από 40 ημέρες θα πρέπει να έχουν αυτοαξιολογηθεί 460 τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ! «Ο Μανόλης με τα λόγια... χτίζει ανώγια και κατώγια!» Οι πανεπιστημιακοί, έχουν ήδη δηλώσει ότι αντιτίθενται σε τέτοιες διαδικασίες, αλλά και «εν σώματι» τα κεντρικά πανεπιστήμια, έχουν στην πραγματικότητα «θάψει» τη σχετική πρόσκληση που τους έχει σταλεί, μαζί με το προσχέδιο της ανάλυσης των κριτηρίων και των δεικτών, πάνω στα οποία θα στηριχθεί η «αυτοαξιολόγηση»! Μόνο κάποια περιφερειακά πανεπιστημιακά τμήματα και ΤΕΙ φαίνεται πως θα ανταποκριθούν στην πρόσκληση και θα ολοκληρώσουν την «εσωτερική αξιολόγησή» τους, απλώς για να δείξουν πως είναι... «καλά παιδιά» στο υπουργείο Παιδείας, και να εξασφαλίσουν έτσι την ικανοποίηση συγκεκριμένων (και πιεστικών...) αιτημάτων τους, κυρίως οικονομικής φύσεως.
Δεν θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς πως (και…) τούτη η τόσο απαραίτητη για τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των πανεπιστημίων μας διαδικασία (που, μάλιστα, προβλέπεται… δεσμευτικά από νόμο!) αν δεν ακυρωθεί στην πράξη θα… πάρει τόσο χρόνο μέχρι να αρχίσει να υλοποιείται, που στην πραγματικότητα «τότε» θα χρήζει… αναθεώρησης! Σκεφθείτε πως για την εσωτερική αξιολόγηση (που κανονικά θα πρέπει να γίνεται κάθε δύο χρόνια!) αρμόδια (θα) είναι η «Μονάδα Διασφάλισης Ποιότητας» που θα πρέπει να συγκροτηθεί σε κάθε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα, υπό την προεδρία ενός αντιπρύτανη. Το ότι ελάχιστα μόνο πανεπιστήμια της χώρας έχουν ήδη προχωρήσει στη συγκρότηση τέτοιας «Μονάδας», καθώς επίσης και το ότι πολλά ιδρύματα και σχολές… κάνουν εσωτερικές αξιολογήσεις επιλέγοντας δικές τους διαδικασίες, γράφοντας τον νόμο στα… παλιά τους τα παπούτσια, ας το… θεωρήσουμε «απλώς» μια ακόμη επιβεβαίωση πως… «εδώ είναι Μπαλκάνια, δεν είναι παίξε - γέλασε!»
Καλό Σαββατοκύριακο - και ψυχραιμία! Δεν είναι παρά μονάχα… 43 ψωροβαθμοί!
από καθημερινή.
Comments